Szczegółowe informacje na temat wirusa opryszczki typu 6

Ludzki herpeswirus (HHV) ma 8 najbardziej zbadanych szczepów wirusów, jednym z nich jest opryszczka typu 6. Cechą opryszczki typu 6 jest uszkodzenie limfocytów. Jest bardzo odporny na leki antywirusowe i ma 2 rodzaje. U dzieci wirus wywołuje zazwyczaj różyczkę u dziecka, a dorośli mają zespół chronicznego zmęczenia i inne choroby, które omówimy poniżej. W tym artykule porozmawiamy o opryszczce zwykłej typu 6 u dorosłych, o jej objawach i metodach leczenia, a także o możliwych chorobach i powikłaniach, na które ten szczep herpeswirusa prowadzi.

Ogólne informacje o wirusie

Niektórzy nazywają to herpes simplex - "wirus opryszczki typu 6", ale nie jest to prawdą. Wirus Herpes simplex ma dwa typy - pierwszy i drugi. Natomiast wirus opryszczki typu 6 zachowuje się nieco odmiennie w ciele. Układ odpornościowy, który tłumi działanie komórek wirusa opryszczki pospolitej szóstego typu przez cały okres życia nosiciela, jest poważniejszy w przypadku tego szczepu niż wirus kaleki opryszczki. Dlatego przy niewielkich zakłóceniach w układzie odpornościowym organizmu osoba jest bardziej narażona na problemy z nawrotami HSV niż z szóstym typem herpeswirusa.

Wirus herpeswirusa typu 6 może maskować inne choroby, więc obraz kliniczny objawów tego szczepu jest bardzo rozmazany. W przypadku zdiagnozowania często określa się je na podstawie obecności przeciwciał przeciwko wirusowi opryszczki typu 7 we krwi, ponieważ są one bardzo połączone i często współpracują ze sobą.

Ludzki herpeswirus typ 6 ma 2 typy:

  1. VHC-6A - w teorii wpływa na rozwój stwardnienia rozsianego.
  2. HHV-6B - odgrywa rolę w prowokowaniu rosaoli dzieciństwa i chorób immunosupresyjnych.

Amerykańscy naukowcy odkryli ten szczep w 1986 roku, dwa lata później znaleźli związek między wirusem a rozrodczością noworodka. Następnie w 2012 roku wirus został podzielony na dwa typy. Stwierdzono, że wirus opryszczki typu 6 u dorosłych wpływa na choroby układu nerwowego - jest to HHV-6A. A u dzieci, HHV-6B powoduje różyczkę, jest powszechna i większość ludzi kojarzy HHV typu 6 z tą chorobą.

Ścieżki transmisji

Wirus herpes jest jednym z najbardziej agresywnych wirusów, szukając przewoźnika i jednego z najbardziej wytrzymałych wirusów. Transmisja wirusa odbywa się na trzy sposoby:

  • przez ślinę - jest to najczęstsza penetracja wirusa do nowego organizmu, zwykle opryszczka typu 6 przenoszona jest z matki na dziecko;
  • przez krew - wirus może być przenoszony zarówno poprzez skaleczenia, jak i transfuzję krwi od zakażonej osoby do zdrowej;
  • podczas porodu - chodzi o poród, a nie o przekazywanie przez łożysko, infekcja występuje, gdy dziecko przechodzi przez kanał rodny.

Zakażenie wirusem herpeswirusa typu 6 występuje w 90% przypadków w dzieciństwie od sześciu miesięcy do dwóch lat. Do szóstego miesiąca życia, jeśli dziecko nie było zarażone kanałem rodnym, immunoglobuliny klasy G przenoszono z macierzyńskiej odporności. Po utworzeniu własnego układu odpornościowego dziecko jest zarażone. Im jest starszy, tym mniejsze ryzyko infekcji.

Objawy i oznaki chorób wywołanych przez wirus

Rozważmy opryszczkę typu 6 u osoby dorosłej i objawy chorób, które ona powoduje w starszej kategorii wiekowej. Szczegóły dotyczące przebiegu wirusa u dziecka, pisaliśmy w artykule - opryszczka typu 6 u dzieci.

Zakaźna mononukleoza, wywołana nie przez wirus Epsteina-Barr, ale przez opryszczkę typu 6, objawy manifestują się tak samo jak przy objawowych zaostrzeniach mononukleozy:

  • zaczerwienienie gardła;
  • bóle głowy;
  • wzrost temperatury;
  • ból stawów i gardła;
  • powiększone węzły chłonne.

Kiedy wirus opryszczki typu 6 objawia się syndromem chronicznego zmęczenia, objawy mogą wyglądać następująco:

  • stan depresyjny;
  • stałe zmęczenie;
  • Rano jest słabość, a nie wysypka;
  • przejaw bezprzyczynowej agresji;
  • niezdolność do kontrolowania siebie;
  • różnice temperatur;
  • zapalenie węzłów chłonnych;
  • stałe złe samopoczucie.

Mononukleoza i CFS to najbliżej spokrewnione choroby z wirusem opryszczki pospolitej typu 6 u dorosłych. Pozostałe choroby zostaną podane z powikłaniami, mają własne objawy.

Diagnostyka

Analiza opryszczki typu 6 najczęściej przeprowadzana jest dwiema metodami:

  1. PCR (reakcja łańcuchowa polimerazy) - ujawnia DNA wirusa;
  2. Test ELISA (immunoenzymatyczny test immunologiczny) jest bardzo dokładną metodą, ujawni oba DNA i wskaże pierwotną infekcję lub formę powtarzalną.

Rozpoznanie herpeswirusa typu szóstego nie zawsze jest konieczne, nawet gdy występują objawy. Zazwyczaj potwierdzenie metodą laboratoryjną jest konieczne w spornych sytuacjach, gdy nie ma pewności co do wyboru środków antywirusowych przez lekarza prowadzącego lub w przypadku niemożności zdiagnozowania przyczyn powiększonych węzłów chłonnych. A także wtedy, gdy pacjent jest w poważnym stanie.

Jeśli już przesłałeś testy na wirusa herpes simplex typu 6 i chcesz poznać dekodowanie, istnieją cztery wyniki:

  1. Immunoglobulin klasy G i M ujemne (IgM - IgG -) - Sugeruje to, że odpowiedź immunologiczna i przeciwciał dla wirusa nie jest obecny, pacjent jest narażony na ryzyko zakażenia pierwotnego.
  2. Immunoglobuliny klasy M są ujemne, a G jest dodatnie (IgM -, IgG +) - wskazuje to na obecność odporności na wirusa. Ryzyko nawrotu zależy od stanu odporności.
  3. immunoglobulin klasy M są dodatnie jak i ujemne (IgM + IgG -) - oznacza, że ​​pacjent ma zakażenie pierwotne. Pilnie jest rozpocząć leczenie.
  4. Immunoglobuliny klasy M i G są dodatnie (IgM +, IgG +) - Nawrót choroby, ale istnieje odpowiedź immunologiczna, konieczne jest rozpoczęcie leczenia.

U dzieci objawy różyczka czy nie powinien również poddać diagnostyce laboratoryjnej, pomimo faktu, że, być może, będzie gotowy dopiero wyniki dziecko może już odzyskać, trzeba potwierdzić diagnozę. Różowicę dla dzieci można pomylić z wieloma chorobami, a jeśli nie jest różyczką dla dzieci, testy bardzo pomogą.

Leczenie

Jeśli nadal nie ma powikłań i konieczne jest zahamowanie działania wirusa w organizmie, do leczenia opryszczki typu 6 stosuje się zintegrowane podejście mające na celu zwalczanie objawów i wirusa, a także stymulację odporności. Istnieje pięć grup leków do leczenia wirusa opryszczki typu 6:

  1. Przeciwwirusowe - ze środków, które walczą z wirusami warto podkreślić Foscarnet i Ganciclovir. Acyklowir i jego analogi nie wykazały odpowiedniej skuteczności w leczeniu herpeswirusa typu 6.
  2. Immunomodulatory - w celu utrzymania i podniesienia mechanizmów ochronnych organizmu należy zwrócić uwagę na takie leki jak Viferon, Neovir i Kipferon.
  3. Terapia witaminowa - dla dodatkowej stymulacji odporności, często zaleca się kompleksy witamin z witaminami A, E i C.
  4. Środek przeciwgorączkowy - jest to leczenie objawowe, z zaostrzeniem wirusa opryszczki typu 6, jak stwierdziliśmy powyżej, występuje wysoka temperatura i musi być znormalizowana.
  5. Immunoglobuliny - tej grupy leków, przeciwko wirusowi opryszczki typu 6, są często przepisywane Likopid, Amiksin i Gerpimun 6.

Nie zapominaj, że powołanie kombinacji leków należy powierzyć tylko swojemu lekarzowi. W czasie ciąży warto podejść do tego jeszcze poważniej, ponieważ większość opisanych powyżej leków nie jest zalecana kobietom w okresie rodzenia dziecka.

Komplikacje

Wszystkie choroby wywoływane przez HHV-6 są powikłaniami. Nawet SCU i roseola dla dzieci. Ale rozważ najpoważniejsze choroby, które mogą rozwinąć się z powodu aktywacji lub pierwotnej infekcji HHV-6:

  • stwardnienie rozsiane;
  • zapalenie mózgu;
  • zapalenie mięśnia sercowego;
  • różyczka dziecięca z dużym prądem;
  • choroby autoimmunologiczne;
  • choroby związane z zaburzeniami OUN;
  • pozagałkowe zapalenie nerwu;
  • niewydolność wątroby;
  • różowy pozbawić.

Choroby te mogą powstawać z innych powodów i dokładne jest stwierdzenie, że dzieje się tak z powodu braku możliwości zastosowania GHP-6. Ale medycyna naukowa znalazła wzorce w obecności nawrotu opryszczki tego szczepu wraz z pojawieniem się wyżej wymienionych chorób. Problem polega na tym, że być może choroby te powodują nawrót GHP-6, a nie odwrotnie.

Podsumowując, warto zwrócić uwagę, że herpeswirus szóstego typu nie zawsze wymaga leczenia. Jest to bardzo rzadkie i powoduje widoczne problemy. Jego częste działanie wykazało tylko jedną z dwóch odmian wirusa opryszczki ludzkiej tego szczepu i zwykle objawia się w postaci różyczki dziecięcej.

6 rodzajów opryszczki

Herpes (Herpes) - z greckiego tłumaczy się jako "pełzający, skłonny do rozprzestrzeniania się choroby skóry". Choroba wywoływana jest przez wirus Herpesvirales, który charakteryzuje się wysypką skórną na całym ciele i śluzie. Rodzaje opryszczki zależą od jej lokalizacji i patogenu, istnieje około 200 odmian, ale tylko 8 z nich podlega temu. Każdy typ ma swoje własne znaki i przyczyny. Do końca nie badano jeszcze 7 i 8 rodzajów opryszczki.

Opryszczka typu 1

Wirus opryszczki pospolitej typu 1 (opryszczka wargowa, opryszczka wargowa, HSV-1, wirus opryszczki pospolitej 1, HSV-1, herpes simplex virus), - do tego typu mogą występować na twarzy. W rozmowie i literaturze klinicznej o wirusie wspomina się jako "zimno na wargach", ponieważ częściej wysypka wpływa na ten obszar. Ale także ból powstaje na błonie śluzowej jamy ustnej, w nosie, a nawet w oczach. Wynika to z "życia" wirusa w nerwach, gdy znajduje się on w fazie utajonej.

W rzadkich przypadkach HSV-1 jest podstawą do wystąpienia opryszczki narządów płciowych. Wraz ze spadkiem odporności HSV-1 może pojawić się na plecach, brzuchu, kończynach i klatce piersiowej. Często czynniki wirusowe wpływają na ośrodkowy układ nerwowy, co powoduje rozwój zapalenia mózgu.

Nazwijcie herpeswirusa typu 2 zdolnego do:

  • ostre zakażenie wirusowe dróg oddechowych, choroby wywołane hipotermią;
  • obecność infekcji wirusowych i bakteryjnych;
  • stresujące sytuacje, zmęczenie, szoki nerwowe;
  • miesięcznie;
  • osłabienie mechanizmów obronnych organizmu.

Ważne! Przyczyną wysypki może być również normalny pocałunek, intymne powinowactwo lub stosowanie ogólnych artykułów higienicznych (ręczniki, szczoteczka do zębów).

Fazy ​​wirusa opryszczki pospolitej typu 1:

  1. Utajony. Nazywa się to ukrytym, ponieważ przy braku sprzyjających czynników choroba nie daje o sobie znać.
  2. Manifestational. Formacje herpetyczne występują 1 raz w ciągu 1-3 lat.
  • odczucia zatrucia;
  • zespół przewlekłego zmęczenia (CFS);
  • zawroty głowy;
  • ból mięśni i stawów.

Do diagnozy choroby wirusowej stosuje się badanie PCR płynu mózgowo-rdzeniowego i ELISA (analiza immunofluorescencyjna płynu mózgowo-rdzeniowego we krwi). Dzięki tym typom analiz możesz określić:

  • czynnik sprawczy (HSV-1 lub HSV-2);
  • etap (ukryty, ostry lub przewlekły).

Od 5 dni w laboratorium można zidentyfikować IgM, już od 2 tygodni można rozpoznać i IgG (Igg). Immunoglobulina M występuje we krwi do 3 miesięcy, G - występuje przez całe życie. W czasie ciąży IgM nie przenika przez łożysko, w przeciwieństwie do IgG.

Ważne! Jeśli testy wykazały wysokie miana IgG, oznacza to zdolność organizmu do ochrony się przed infekcją przez ten patogen. Niskie miana wskazują na fazę utajoną i poprzednią chorobę.

Leczenie HSV-1 jest niemożliwe. Istnieją leki, które mogą wyeliminować bolesne i nieprzyjemne objawy i powstrzymać rozwój wirusa, ale nie niszczą go. Terapia oparta jest na lekach z aktywnym składnikiem acyklowiru. W kombinacji z lekami przeciwwirusowymi (Zovirax, gerpevir acyklowiru) podawane stymulatorami immunologicznymi, witaminy, a jeżeli jest to konieczne, środki uspokajające i środki przeciwgorączkowe.

Opryszczka typu 2

Herpes simplex virus type 2 (HSV-2, HSV-2, Herpes simplex virus 2, opryszczka narządów płciowych). W mowie potocznej i literaturze medycznej nazywa się ją często seksualną. Od nazwy wiadomo, że wysypki są zwykle zlokalizowane na penisie (u mężczyzn), warg sromowych (u kobiet), ich błonach śluzowych oraz w okolicy otworu odbytu.

  • hipotermia (w mroźnej lub deszczowej pogodzie) lub przegrzanie (na słońcu, w saunie lub w solarium);
  • obecność chorób o zaraźliwym pochodzeniu;
  • przeziębienia;
  • istniejące choroby przewlekłe, które tłumią i zmniejszają odporność;
  • Przyjmowanie leków hormonalnych i przeciwbakteryjnych, które zakłócają mikroflorę i zmniejszają funkcje ochronne.

Ważne! Sposoby zakażenia HSV-2 - stosunek płciowy z zakażonym partnerem. Według statystyk 86% z 2 typów opryszczki zdiagnozowano u kobiet.

Objawy wirusa Herpes simplex 2:

  • bolesność, skóra silnie swędzi i pali się w strefie edukacji bólu;
  • pojawienie się pęcherzyków w miejscu zapalenia;
  • możliwy wzrost temperatury;
  • podział.

Infekcja 2 rodzajów zwłok częściej niż w przypadku herpeswirusa typu 1.

Rozpoznanie HSV-2 jest podobne do HSV-1. Konieczne jest przeprowadzenie analizy obecności przeciwciał IgG przeciwko wirusowi w organizmie.

Szczególną uwagę należy zwrócić na tę analizę dla par, które planują poczęcie dziecka. Szybkie wykrycie wirusa herpeswirusa pomoże zapobiec możliwym powikłaniom w okresie płodności.

Do leczenia za pomocą HSV-2:

  • leki przeciwwirusowe (do podawania doustnego i miejscowego);
  • immunostymulanty i suplementy diety poprawiające odporność (Viferon, Proteflazide, Isoprinosin).

Opryszczka typu 3

Wirus opryszczki typu 3 (ospa wietrzna i półpasiec, wirus ospy wietrznej-OG Varicela półpaśca, VZV, wirus opryszczki ludzkiej po 3 HHV 3). Herpes Zoster u dzieci prowokuje ospę wietrzną, u osoby dorosłej - półpasiec na ciele, twarzy, rękach i nogach.

Trasy transmisji HHV 3:

  • poprzez przedmioty powszechnego użytku;
  • podczas rozmowy, kaszlu, kichania, ziewania, całowania (nawet przyjaźni).

Jak pojawia się ospa wietrzna (objawy):

  • Skóra jest nieznośnie swędząca;
  • temperatura wzrasta;
  • pęcherzyki w całym ciele.

Wysypka rozprzestrzenia się na skórze, gdzie znajdują się uszkodzone nerwy. Czas trwania choroby wynosi około 14 dni. Człowiek, który raz na jakiś czas cierpiał na ospę wietrzną, staje się nosicielem wirusa na całe życie.

Półpasiec uznawany jest za wtórną chorobę ospy wietrznej (jej nawrót). Z powodu zmniejszenia obrony organizmu wirus przechodzi "poza" komórki nerwowe i przesuwa się na powierzchnię skóry:

  • w przebiegu procesów nerwowych osoba odczuwa swędzenie, pieczenie i silny ból;
  • ogólna temperatura ciała wzrasta i pojawia się osłabienie;
  • dotknięte obszary są zaognione przez 3 dni;
  • przez 2-3 dni w tym samym miejscu tworzy się grupa bąbelków.

Ważne! Czas trwania choroby wynosi około 2 tygodnie. Jedną z konsekwencji herpes zoster jest zapalenie węzła nerwowego lub kilku węzłów (zapalenie zwojów).

Leczenie pacjentów z ospą wietrzną lub półpaśca odbywa się na oddziale szpitalnym lub w domu. Terapia opiera się na przyjmowaniu i stosowaniu leków antywirusowych, immunostymulantów, witamin. W przypadku ospy wietrznej pęcherzyki są nasmarowane zielonkawym lub Fukorcyną.

Opryszczka typu 4

Szczepy Herpes 4 są również nazywane wirusem Epstein Barra, wirusem Epsteina Barra i wirusem opryszczki ludzkiej typu 4 (EBV lub VEB). Infekcja opryszczkowa jest źródłem mononukleozy. Zakażenie wpływa na nosogardziel, węzły chłonne, śledzionę i wątrobę. Edukacja może przynieść raka. Konsekwencje wirusa Epstein Barra obejmują również zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok, uszkodzenie mięśnia sercowego, zapalenie wątroby i mózgu.

  • kroplówka;
  • gospodarstwo domowe;
  • kontakt seksualny (w tym seks oralny).

Maksymalna ilość wirusa uwalniana jest przez oddychanie i kaszel. Najbardziej podatne na tę chorobę są dorastające dzieci i młodzież.

Długość okresu, w którym wirus dostaje się do organizmu w związku z pierwszymi objawami, wynosi od 5 dni do 7 tygodni.

  • hipertermii (gorączka);
  • obrzęk, stan zapalny i ból w nosogardzieli i;
  • ból mięśni i stawów;
  • migdałki pokryte białą powłoką;
  • tworzenie się na skórze i pęcherzykach śluzowych;
  • zwiększa się poziom limfocytów we krwi.

Diagnoza Ludzki wirus opryszczki typu 4 jest wykonywany przez PCR. Przy dodatniej analizie, pacjent jest obserwowany przez 3 specjalistów (immunolog, specjalista chorób zakaźnych i laryngolog).

Choroba może przejść sama, ale lepiej nie czekać na tę chwilę, więc mogą pojawić się komplikacje i przejść konieczny kurs leczenia. Leczenie mononukleozy o łagodnej i umiarkowanej nasileniu odbywa się w domu, ale pacjent izoluje się od otoczenia. Jeśli sprawa jest poważna, wymagana będzie hospitalizacja.

Nie ma określonego sposobu leczenia opryszczki typu 4. Terapia ma na celu wyeliminowanie objawów.

Opryszczka typu 5

Wirus opryszczki 5 szczepu (ludzki wirus opryszczki 5, wirus cytomegalii, HCMV-5) charakteryzuje się formą utajoną. Symptomatics jest bardziej wyraźny, gdy układ odpornościowy jest osłabiony. Mężczyźni nie mogą podejrzewać, że są nosicielami HCMV-5 przez długi czas. Choroba atakuje wątrobę, śledzionę, trzustkę, ośrodkowy układ nerwowy i oczy.

W jaki sposób następuje infekcja i jak przebiega transmisja:

  • podczas karmienia piersią (HS);
  • w łonie;
  • z krwią;
  • ze śliną (pocałunkiem);
  • na akcie lub akcie seksualnym.

Przedział czasu od wejścia patogenu do organizmu przed wystąpieniem objawów pierwotnych wynosi 60 dni.

Objawy opryszczki typu 5:

  • podwyższona temperatura;
  • bóle głowy, bóle stawów i krtani.

Ważne! Pomimo znacznego bólu w gardle, migdałki i węzły chłonne nie nadają się do zapalenia.

Obecne zagrożenie związane z tą chorobą dotyczy osób zakażonych wirusem HIV, a także osób, które przeszły transplantację narządów nowotworowych i przyjmowały leki cytotoksyczne.

Negatywne konsekwencje wiążą się z cytomegalowirusem u kobiet w ciąży. Przyszłe matki mogą rodzić dziecko z wrodzonymi patologiami (dysfunkcją mózgu, słuchu, wzroku, oddychania i trawienia, problemami skórnymi i rozwojem wstecznym). Prawdopodobnie i martwy poród.

W celu wykrycia lub wykluczenia obecności wirusa cytomegalii u ciężarnej kobiety, konieczne jest, aby ultradźwiękowej przepływ krwi w naczyniach pępowiny i macicy, patologicznie określić niewielką ilość płynu owodniowego, do pomiaru tętna, aby wykryć płodu opóźnienie wzrostu i zaburzenia rozwoju narządów wewnętrznych. Ważne jest również poddanie się laboratoryjnym metodom badawczym (PCR, diagnostyka serologiczna).

Celem leczenia jest wyeliminowanie objawów choroby, zwiększenie i poprawienie odporności.

Opryszczka typu 6

Szczepy herpeswirusa 6 (HHV-6, HHV-6) - wirus zawierający DNA.

Istnieją 2 podtypy HHV-6:

  1. Podtyp "A" (HHV-6A). Osoby z niedoborem odporności są bardziej narażone na to. U dorosłych prowadzi do stwardnienia rozsianego (przewlekłej choroby autoimmunologicznej), chronicznego zmęczenia, dysfunkcji układu nerwowego i progresji wirusa.
  2. Podtyp "B" (HHV-6B). Podtyp ten często jest poddawany dzieciom. Choroba wpływa do różyczki dziecka (szósta choroba, pseudokorekta).

Ważne! Wobec braku właściwego traktowania obu podtypów, niepełnosprawność i izolacja od społeczeństwa są nieuniknione.

Znaki i objawy:

  • małe wysypki (co jest niezwykłe w przypadku innych typów, wysypka niekoniecznie musi towarzyszyć swędzeniu, ale choroba może również występować w nietypowej postaci);
  • hipertermia;
  • brak apetytu;
  • apatia, depresja;
  • drażliwość;
  • podwyższone węzły chłonne;
  • zmiana chodu (niestabilność, brak koordynacji, niestałość);
  • biegunka lub zaparcie;
  • dysfunkcja narządów wzroku;
  • problemy z mówieniem;
  • ostre zmiany nastroju;
  • rozproszenie;
  • zaburzona percepcja i zmiana wrażliwości;
  • drgawki.

Jeśli dziecko miało opryszczkę typu 6 co najmniej raz, wirus pozostaje na całe życie utajoną formą i nie objawia się. Nawroty są możliwe przy wyraźnym spadku odporności, ale bez pojawiania się zewnętrznych znaków.

Jak przekazał HHV-6:

  • najczęściej infekcja występuje w ślinie;
  • czasami źródłem transmisji są migdałki podniebienne (unoszące się w powietrzu kropelki);
  • podczas karmienia piersią i w macicy (prawie niemożliwe);
  • jeszcze mniej prawdopodobne, że zostanie zainfekowany interwencją medyczną.

Aby zdiagnozować dolegliwości, oprócz zwykłego badania lekarza i pytań, ważne jest, aby przejść ankietę. W tym celu konieczne jest przejście do analizy reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR), pozytywnej serodiagnozy i badania na obecność wirusów.

Pozbądź się wirusa herpeswirusa 6 jest niemożliwe, celem terapii jest walka z jej manifestacją. Aby to zrobić, należy stosować leki o różnych właściwościach farmakologicznych (kortykosteroidy, przeciwutleniacze, angioprotekory, leki przeciwwirusowe, leki przeciwgorączkowe, środki immunostymulujące).

Typ 7. opryszczki

Herpesvirus typ 7 (HHV-7, HHV-7) - często występuje równolegle z wirusem 6 szczepów, ponadto są do siebie bardzo podobne. Wirus atakuje limfocyty T i monocyty, co prowadzi do CFS i rozwoju chorób nowotworowych w tkankach limfoidalnych.

  • głównym źródłem jest powietrze (ponieważ lokalizacja HHV-7 to ślina);
  • rzadziej infekcja przez krew.

Główne różnice między HHV-7 i HHV-6 to:

  • wirus szczepu 7 nie jest przenoszony w macicy;
  • HHV-7 dotyka dzieci nie młodszych niż rok, a HHV-6 - może poczuć się już w 7 miesięcy po urodzeniu.
  • Czasowy wzrost temperatury bez wysypki;
  • mimowolny, napadowy skurcz mięśni;
  • zapalenie mózgu i jego błon;
  • zespół mononukleozy;
  • nagły exanthema lub dziecko roseola.

Aby zidentyfikować wirusa opryszczki typu 7 w ciele, konieczne jest przeprowadzenie diagnostyki PCR, ELISA, test na obecność wirusa i wykonanie immunogramu.

Opieka medyczna ma na celu zwalczanie objawów. Konkretne leki do leczenia HHV-7 do tej pory nie istnieją.

Opryszczka typu 8

Szczep Herpesvirus 8 (HHV-8, HHV-8, KSHV) - ostatni skrót - nie jest literówką ani wypadkiem. Litery te pojawiły się z literatury angielskiej, ponieważ choroba ta nosi nazwę Kaposhi Sarkoma Herpes Virus. Wirus atakuje limfocyty T i B, odnosi się do wirusów zawierających DNA.

Wirus szczepu 8 jest przenoszony na różne sposoby:

  • seks z zainfekowanym;
  • pocałunek;
  • krew (transplantacja (wszczepienie) narządów lub miejsc w tkankach, użytkownicy narkotyków są często narażeni na infekcję przy stosowaniu pojedynczej strzykawki);
  • niewielki procent poda się infekcji w macicy.

Ważne! Ludzie, którzy przeszli transplantację narządów, promieniowanie, homoseksualiści i narkomani, są zagrożeni.

Dla zakażonej osoby z normalną odpornością, HHV-8 nie jest niebezpieczny i nie objawia się. Jego negatywne strony są w stanie "goły" ze zmniejszeniem obrony ciała. HHV-8 prowokuje powstawanie i rozwój mięsaka Kaposiego, pierwotnego chłoniaka i choroby Castlemana.

W zależności od choroby pacjenta. Istnieją również objawy.

  1. Mięsak Kaposiego. Miejsce lokalizacji koncentruje się na skórze, węzłach chłonnych, śluzówce i narządach wewnętrznych. Istnieją 4 typy chorób (klasyczna, endemiczna, immunosupresyjna, epidemiczna), każda z nich ma swoją własną charakterystykę.
  2. Pierwotny chłoniak. Choroba onkologiczna atakująca ośrodkowy układ nerwowy, błon surowiczych.
  3. Choroba wieloogniskowa Kastelamn (IBC, przerost angiopolikularny węzłów chłonnych, wieloogniskowy rozrost węzłów chłonnych, chłoniak naczynikowo-pęcherzykowy). Rzadki typ nowotworu, który jest aktywowany na tle zakażenia wirusem HIV. Wirus atakuje płuca, węzły chłonne w krezce i podobojczykowe węzły chłonne.

Podobnie jak w przypadku innych czynników zakażenia opryszczkowego - w przypadku HHV-8 nie ma również specyficznego leczenia. Zwykle przepisywane leki z chemioterapią, radioterapią, zabiegami kosmetycznymi (fototerapia), w rzadkich przypadkach - interwencja chirurgiczna.

Prawidłowo, aby określić rodzaj choroby wirusowej, jej etiologię i wyznaczyć lub wyznaczyć leczenie, może tylko wykwalifikowany ekspert. Chociaż do tej pory nie stworzyli jeszcze leku przeciw infekcji herpetycznej, ale patologia wymaga szczególnej uwagi. Szybkie wykrycie wirusa w organizmie pomoże uwolnić się od nieprzyjemnych objawów i konsekwencji.

Opryszczka szóstego typu u dorosłych

U dorosłych często stwierdza się opryszczkę typu 6, w której limfocyty T ulegają uszkodzeniu. W wyniku klęski normalne funkcjonowanie układu odpornościowego zostaje zakłócone, a całe ciało osłabione. Częściej taka dolegliwość diagnozuje dziecko, ale dorośli są często zarażeni wirusem opryszczki typu szóstego. Dzięki szybkiej kompleksowej diagnozie i rozpoczęciu leczenia na czas choroba ta nie zagraża osobie dorosłej.

Przyczyny i sposoby infekcji

Ludzki herpeswirus (HHV) w szóstym stopniu jest aktywowany z kilku powodów:

  • wtórne choroby zakaźne, w tym patologie układu oddechowego;
  • regularny stres i stres nerwowy;
  • przepracowanie ciała;
  • brak witamin w organizmie, co powoduje gwałtowny spadek funkcji ochronnych układu odpornościowego.

Szósty wirus opryszczki jest dość zaraźliwy, a osoba zarażona stanowi zagrożenie dla innych. Patogenne mikroorganizmy znajdują się w ślinie, we krwi. Wirus Herpes simplex 6 może być zainfekowany w następujący sposób:

  • Kroplówka powietrza. Zakażenie jest przenoszone przez rozmowę, kichanie, ponieważ zainfekowana ciecz ze śliny dostaje się do powietrza, które po wdychaniu dostaje się do błony śluzowej zdrowego człowieka.
  • Seksualne. Pojawia się, jeśli HPV typu 6 wywołało wysypkę w okolicy narządów płciowych.
  • Pionowo. Wirus opryszczki przenosi się z kobiety ciężarnej na płód przez łożysko. Ten rodzaj przenoszenia wirusa typu 6 jest najbardziej niebezpieczny, ponieważ powoduje przewlekły przebieg choroby, który zagraża prawidłowemu rozwojowi płodu. Infekcja występuje również, gdy dziecko przechodzi przez kanał rodny.
  • Przez krew. Zakażenie wirusem typu 6 wirusa występuje, gdy zakażony pacjent jest infuzowany zakażoną krwią lub podczas operacji przeszczepu narządu.

Bardzo rzadko lekarze obserwują przenoszenie wirusa typu 6 podczas karmienia piersią.

Czynnik sprawczy i okres inkubacji

Czynnikiem sprawczym tej choroby jest wirus opryszczki ludzkiej, w którym rozwija się nagła wysypka. Dorosłych pojawiają 2 odkształcenia, prowokując patologii: HHV 6A i B. DNA z wirusa opryszczki podformularze A odnosi się do charakteru choroby neurovirulence że zranić układu nerwowego, stwardnienie rozsiane i powodować u dorosłych. Ten podtyp jest typowy dla pacjentów z zakażeniem wirusem HIV. Podtyp B wirusa ospy wietrznej występuje częściej u dzieci i młodzieży z zapaleniem płuc, zapaleniem mózgu i zaburzeniami czynności szpiku kostnego.

Każdy dorosły objaw pojawia się w różnym stopniu i przez inny przedział czasowy po zakażeniu. Przy osłabionej odporności okres inkubacji ulega skróceniu i wynosi 2-3 dni. Jeśli układ odpornościowy jest silniejszy, symptomatologia może pojawić się 2-3 miesiące po wniknięciu wirusa opryszczki pospolitej (HSV) typu 6 do ciała dorosłego. Jeśli pacjent miał kiedyś wirusa typu VI, wówczas opracował swoiste przeciwciała przeciwko patologii.

Główne objawy

Objawy opryszczki typu 6 przypominają objawy grypy, zapalenie płuc lub ból gardła. W zaostrzeniu patologii pokazano mononukleozę zakaźną. Charakterystyczne objawy opryszczki tego typu to:

  • duszność z powodu zatkanego nosa;
  • bolesne odczucia i dławienie w gardle;
  • wzrost temperatury ciała do 40 stopni;
  • obrzęk węzłów chłonnych;
  • ból stawów i mięśni kończyn dolnych i górnych.

U osób dorosłych wysypka z opryszczką typu 6 występuje rzadko, taka manifestacja często występuje u nastolatków i młodszych dzieci. Wirusowa wysypka często może prowadzić do syndromu chronicznego zmęczenia, w którym pacjent skarży się na zmęczenie i osłabienie całego ciała. Dorośli obawiają się silnego bólu głowy i skoków temperatury. Wkrótce zaburza funkcjonowanie układu nerwowego, co prowadzi do zaburzeń snu, bezsenności. Dorosły staje się drażliwy, nerwowy iw najmniejszym stopniu przejawia niekontrolowaną agresję. Jeśli zespół chronicznego zmęczenia nie zostanie poddany leczeniu w czasie, objawi się zapalenie mózgu z charakterystycznymi objawami.

Co jest niebezpieczne?

Nagły exantheme jest obarczony niebezpiecznymi konsekwencjami. Szczególne zagrożenie stanowi wirus w czasie ciąży, co prowadzi do zakażenia płodu, przedwczesnego porodu lub poronienia. Najczęściej u dorosłych z opryszczką typu 6 występują takie komplikacje:

  • dysfunkcja ośrodkowego układu nerwowego;
  • rozwój stwardnienia rozsianego;
  • zapalenie mózgu;
  • choroby o charakterze autoimmunologicznym.

W przypadku braku odpowiedniego leczenia lub jeśli pacjent nie rozpoczął leczenia patologii w czasie, możliwe są następujące konsekwencje:

  • uszkodzenie mięśnia mięśnia sercowego;
  • odchylenia w funkcjonowaniu układu hormonalnego;
  • zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych;
  • chłoniak, który ma charakter rakowy;
  • niewydolność wątroby;
  • charakter piorunujący zapalenia wątroby;
  • zapalenie węzłów chłonnych formy martwiczej.

Opryszczka typu 6 jest czynnikiem predysponującym do rozwoju AIDS. Jeśli do tego typu opryszczki zostanie dołączonych 7 szczepów, wówczas zwiększa się prawdopodobieństwo wystąpienia raka w okolicy szyjki macicy.

Testy laboratoryjne

Zidentyfikować chorobę można poprzez badania laboratoryjne, a także poprzez przeprowadzenie badania pacjenta. Konieczne jest przekazanie przez pacjenta analizy krwi, co pozwoli na wykrycie przeciwciał wirusa typu 6. Jeśli pacjent zmienia się w ciągu tygodnia. IgM, a następnie wzrost miana IgG, co oznacza, że ​​wirus jest we krwi. Tabela pokazuje wyniki badań laboratoryjnych i ich interpretację.

Herpes 6 typów: objawy i leczenie u dzieci i dorosłych

Słowo "opryszczka" u większości ludzi wiąże się z nieprzyjemnymi pęcherzowymi wysypkami w okolicy warg lub narządów płciowych. Rzeczywiście, te objawy są przejawem infekcji herpetycznej wywołanej przez wirus opryszczki pospolitej typu 1 lub typu 2. Jednak kliniczne objawy infekcji herpetycznej nie kończą się na tym, ponieważ istnieje 8 typów wirusów opryszczki i wszystkie z nich są w stanie wywołać rozwój pewnych stanów patologicznych. Artykuł ten poświęcony będzie dość "młodemu", otwartemu w 1986 r. Przedstawicielowi wirusa herpeswirusów - wirusowi opryszczki typu 6 i chorobom pokrewnym.

Cechy wirusa opryszczki typu 6

Ludzki herpeswirus typ 6 (HHV-6) na ogół jest podobny do reszty wirusów opryszczki, ale ma również wiele cech ("lubi" zabijać limfocyty, jest niewrażliwy na leki antywirusowe, które są zwykle stosowane w zakażeniach wirusem opryszczki itp.).

Istnieją dwa typy HHV-6: pierwszy (A) - neurotropowy wirus (prawdopodobnie odgrywa rolę w rozwoju stwardnienia rozsianego), drugi (B) - prowokuje występowanie chorób rozrostowych, limfoproliferacyjnych i immunosupresyjnych.

Zakażenie HHV-6 występuje głównie w postaci kropelek w powietrzu, chociaż pionowe (z matki na dziecko) i pozajelitowe (na przykład przy transfuzji krwi, transplantacji narządu) nie wyklucza się dróg przenoszenia tej infekcji.

Choroby związane z HHV-6

Opryszczka 6 typów objawów ma dość polimorficzne. Infekcje pierwotne z reguły przekazywane są w postaci nagłej exanthema (roseola) nawet w dzieciństwie. Ponadto, spożycie wirusa opryszczki typu 6 w organizmie może wywołać pojawienie się wielu innych stanów patologicznych (związek pomiędzy wieloma z nich a HHV-6 nadal pozostaje na poziomie hipotezy i wymaga dalszych badań i potwierdzenia):

  • Syndrom chronicznego zmęczenia.
  • Drgawki gorączkowe.
  • Infekcyjna mononukleoza, niezwiązana z infekcją wirusem Epstein-Barr.
  • Choroby ośrodkowego układu nerwowego (stwardnienie rozsiane, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowych itp.).
  • Nekrotyczne zapalenie węzłów chłonnych (zapalenie węzłów chłonnych, któremu towarzyszy ich wzrost i nekrotyczne zniszczenie).

W przyszłości utrzymywanie się wirusa w ciele ludzkim praktycznie się nie przejawia. W rzadkich przypadkach możliwe jest wystąpienie patologii związanej z przetrwałym HHV-6:

  • Choroby limfoproliferacyjne (objawiające się wzrostem węzłów chłonnych i stanów niedoboru odporności).
  • Złośliwe chłoniaki (np. Chłoniak nieziarniczy).

Ponadto w wielu badaniach naukowcy otrzymali dane na temat możliwego związku zakażenia kobiet z HHV-6 i rozwoju powikłań ciąży prowadzących do śmierci płodu dziecka lub przedwczesnego porodu.

Należy również zauważyć, że wirus opryszczki typu 6 jest kofaktorem (akceleratorem wystąpienia i rozwoju choroby) AIDS, rakiem szyjki macicy i rakiem narządów ENT.

Opryszczka typu 6 u dzieci

Dzieci w wieku do 6 miesięcy są zwykle chronione przed HHV przez przeciwciała matki, więc nie chorują na różyczkę. W przyszłości, ze względu na dużą podatność organizmu dziecka, wszelki kontakt z tym wirusem kończy się wraz z zakażeniem, ale nagły wylew nie rozwija się u wszystkich dzieci.

Główne objawy zakażenia HHV-6 w dzieciństwie:

  • Wzrost temperatury ciała (gorączka trwa nie dłużej niż 3 dni).
  • Zatkanie nosa, lekko czerwone gardło.
  • Skąpa wysypka na skórze, która pojawia się po normalizacji temperatury ciała i znika bardzo szybko bez interwencji medycznej, nie pozostawiając po sobie śladu.
  • W rzadkich przypadkach u niemowląt występują drgawki gorączkowe.

Ogólnie rzecz biorąc, opryszczka typu 6 u dzieci nie jest czymś strasznym i niebezpiecznym. Prędzej czy później prawie wszyscy faceci stają w obliczu tego wirusa. Ale wielu rodziców nawet nie wiedzą, że ich dziecko jest chore z różyczka, a obraz kliniczny choroby jest bardzo podobny do normalnego SARS, a pojawił się na wysypki skórnej odpisać reakcje alergiczne związane z odbiorem lub innych leków obniżających gorączkę.

Opryszczka typu 6 u dorosłych

Prawie wszyscy dorośli spotykają się z HHV-6 nawet w dzieciństwie, więc różyczka nie zachoruje, ale reaktywacja wirusa w ciele pod wpływem wielu czynników prowokujących może spowodować rozwój pewnych chorób. Czynniki powodujące aktywację procesu zakaźnego obejmują stres, silny emocjonalny i intelektualny przepracowanie, ostre choroby wirusowe i choroby przewlekłe (tłumią odporność). Reaktywacja HHV-6 może spowodować rozwój zespołu przewlekłego zmęczenia, stwardnienia rozsianego i innych poważnych uszkodzeń OUN u dorosłych.

Dla krajów cywilizowanych, ze względu na przewagę obciążeń umysłowych nad pracą fizyczną wśród ludności, zespół chronicznego zmęczenia jest szczególnie aktualny. Można podejrzewać jego rozwój na podstawie następujących objawów:

  • Nieuzasadnione zmęczenie, które nie znika nawet po długim odpoczynku.
  • Apatia do wszystkiego i wszystkich
  • Zwiększona agresywność i ataki złości.

Stwardnienie rozsiane jest inną chorobą, którą lekarze mają skłonność do powiązania z infekcją HHV-6. Głównym mechanizmem rozwoju tej patologii są reakcje autoimmunologiczne, w wyniku których uszkodzona jest osłonka mielinowa włókien nerwowych w ośrodkowym układzie nerwowym. Z tego powodu traci się połączenie między komórkami nerwowymi. Choroba objawia się różnorodnymi objawami neurologicznymi (ich charakter jest determinowany przez najbardziej dotkniętą część ośrodkowego układu nerwowego).

Diagnostyka

Istnieje kilka metod diagnozowania infekcji HHV-6:

  • Analiza immunoenzymatyczna (wyznacza się miano swoistych przeciwciał).
  • Wykrywanie wirusa DNA we krwi lub innych płynach biologicznych i tkankach za pomocą reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR).

Rozpoznanie obecności w organizmie HHV-6 jest utrzymywana nie u wszystkich pacjentów z objawami zakażenia. Potrzeba na to pojawia się w przypadku sporu, gdy lekarze muszą decydować o wyborze leków przeciwwirusowych, gdy pacjent jest w ciężkim stanie i ważne jest, aby określić przyczynę choroby (na przykład zapalenie opon mózgowych, zapalenie mózgu), kiedy lekarze nie mogą znaleźć przyczynę powiększonych węzłów chłonnych i stanach niedoboru odporności i tak dalej. Zbadać takie same dla tego zakażenia dzieci z objawami różyczka jest niepraktyczne, ponieważ może całkowicie odzyskać aż do analizy pacjenta.

Herpes 6 typów: leczenie

Do leczenia infekcji HHV-6 stosuje się kilka grup leków:

  • Leki przeciwwirusowe. Z pewnym powodzeniem stosuje się różne leki (acyklowir, gancyklowir), ale nie są one wystarczająco skuteczne dla HHV-6 i bezpieczne dla zdrowia pacjenta.
  • Interferony.
  • Immunoglobuliny (swoiste przeciwciała).

Leki te stosuje się tylko w przypadku poważnych, zagrażających życiu chorób, na przykład, neuroinfekcji, uszkodzeń wielonarządowych, stanów niedoboru odporności itp. W przypadku różyczki, najczęstszego przejawu zakażenia HHV-6, nie wykonuje się swoistego leczenia antywirusowego, terapeuci ograniczają się jedynie do leczenia objawowego.

Zubkova Olga Sergeevna, recenzent medyczny, epidemiolog

12 779 wyświetleń ogółem, dziś 2 odsłon

Wirus Herpes simplex typ 6 (HHV-6)

Wirus opryszczki typu 6 w nauce nazywany nadal HHV-6 jest infekcją, która jest nie mniej rozpowszechniona na świecie niż powszechne wirusy opryszczki typu 1 i 2. Wirus HHV-6 infekował ludzi we wszystkich krajach świata, a naukowcy w tym momencie nie znaleźli ani jednej populacji ludzkiej, w której nie było przynajmniej jednej zarażonej osoby.

Powodem tej częstości występowania zakażeń jest jej specyfika.

Najważniejsze cechy wirusa

Wirus HHV-6 jest jednym z dziewięciu wirusów opryszczki, dla których dana osoba jest jedynym lub pierwotnym nosicielem. Mówiąc prościej, w przypadku tych dziewięciu gatunków wirusów klęska zwierząt jest zjawiskiem nienormalnym.

Ponadto, podobnie jak większość innych wirusów opryszczki herpes typ 6 w większości właścicieli mieszka spokojnie, raz pokazuje się, że powoduje, że układ odpornościowy do opracowania takiej obrony, która nadal hamuje rozwój infekcji w całym życiu człowieka. Oraz od rodzaju wirusa opryszczki 6 ludzki układ odpornościowy reaguje silniej niż od rodzaju wirusa 1, który zwykle powoduje, że dobrze znane „na zimno” na ustach. Z tego powodu, nawet po tym, jak choroba, stres i spadek odporności sezonowy o charakterze powtarzającym się opryszczki typu 6 jest prawie zawsze bezobjawowy.

W rezultacie, większość ludzi, którzy są nosicielami HHV-6, nawet nie podejrzewa ich obecności w ciele. Podobnie jak inne ludzkie herpeswirusy, jest to nie do pokonania: na dzień dzisiejszy medycyna nie ma lekarstwa, które może całkowicie zniszczyć ten wirus w ciele.

I, być może, najważniejsze - najczęstszy i najbardziej wyraźny wirus opryszczki typu szóstego objawia się u dzieci. Obecnie naukowcy uważają, że najczęściej ta infekcja jest przenoszona przez ślinę, a więc małe dzieci łapią tę chorobę niemal od pierwszych dni kontaktu z matką lub innymi osobami, które są nosicielami wirusa.

Jednak w pierwszych miesiącach życia infekcja dziecka nie prowadzi do żadnych konsekwencji: wrodzona odporność przekazywana przez matkę pewnie tłumi cząsteczki wirusowe. Tylko jeśli ciało matki nie jest obeznane z tą infekcją, a dziecko jest zarażone od innej osoby, typowe objawy choroby mogą pojawić się u niemowlęcia w pierwszych miesiącach jego życia. Zwykle dzieci są chore w wieku od 4 do 13 miesięcy.

Wirus herpeswirusa typu 6 może maskować swoje objawy pod wpływem innych chorób. Często w praktyce medycznej pojawia się błąd, w którym obecność czynnika w ciele jest określona przez obecność we krwi immunoglobulin, wspólnych lub bardzo podobnych do tych dla wirusa herpeswirusa typu 7. Z powodu tej reakcji krzyżowej i z innych przyczyn często wykonuje się błędne diagnozy, a rzeczywiste statystyki choroby związane z opryszczką typu 6 są bardzo niedokładne.

Metody transmisji

W przeważającej większości przypadków wirus HHV-6 jest przenoszony przez ślinę, w której występuje u 90% dorosłych. Znacznie rzadziej jako rezerwuar infekcji są migdałki podniebienne. W każdym przypadku możliwość przeniesienia wirusa z matki na dziecko podczas karmienia piersią jest praktycznie wykluczona.

W niektórych przypadkach lekarze rejestrują przenoszenie patogenu z matki na dziecko bezpośrednio podczas porodu. W wyniku przeprowadzonych badań stwierdzono, że u 2% kobiet rodzących wirus opryszczki występuje w skórze pochwy, a 1% we krwi w pępowinie. Nic dziwnego, że podczas porodu infekcja może łatwo dostać się do organizmu dziecka poprzez mikrourazy i zadrapania.

Najczęstszymi rodzajami opryszczki są dzieci w wieku 7-12 miesięcy, a na ogół 90% pierwotnych zakażeń występuje u dzieci w wieku poniżej 2 lat. U niemowląt w wieku do 4 miesięcy wartość miana przeciwciał IgG uzyskanych od matki i określająca odporność na opryszczkę jest nadal wystarczająco wysoka. Wraz ze spadkiem poziomu IgG w późniejszym wieku, ryzyko choroby dramatycznie wzrasta.

Historia odkrycia

Wirus Herpes simplex typ 6 został odkryty i dostatecznie zbadany w 1986 r. Przez amerykańskich biochemików Darama Ablashi i Roberta Halo. Przebadali hodowane komórki krwi pacjentów z AIDS i różne choroby limfoproliferacyjne. W komórkach jednej z kultur znaleźli wewnątrzplazmatyczne ciała, które pierwotnie otrzymały nazwę wirusa limfotropowego B.

Wkrótce po dokładniejszym badaniu dr Alabashiego okazało się, że wirus należy do herpeswirusów. Nazwano go HHV-6, a już w 1988 roku ustanowiono połączenie między nim a nagłą exanthema (zwaną także rosewola). Sam wirus jest czynnikiem etiologicznym tej choroby, podczas gdy wcześniejsi naukowcy uważali, że roseola jest spowodowana przez nieznanego enterowirusa. Po dokładnych badaniach, HHV-6 został podzielony na dwa podtypy, które w 2012 r. Postanowiono sklasyfikować jako odrębne gatunki. Spośród nich HHV-6A powoduje różne zaburzenia w funkcjonowaniu układu nerwowego u dorosłych, a HHV-6B powoduje pojawienie się różyczki dziecięcej.

Najbardziej oczywiste objawy choroby podczas zakażania wirusem HHV-6B. Są one najczęściej określane w opisie opryszczki pospolitej typu 6.

Objawy choroby wywołane wirusem opryszczki pospolitej typu 6

Głównym objawem choroby spowodowanej przez herpeswirusa typu szóstego są rozległe, małe wysypki na skórze dziecka, które często określa się mianem baby roseola, szóstej choroby lub pseudo-czerwieni. Niewielka wysypka rozprzestrzenia się po całym ciele dziecka, nieznacznie uniesiona ponad skórę i zwykle nie powodująca swędzenia.

Zawsze kilka dni przed pojawieniem się wysypki, dziecko ma gorączkę, typową gorączkę. Jednak nawet w takiej temperaturze ciała dziecko pozostaje aktywne. Ciepło trwa 4-5 dni, po czym gwałtownie spada i dziecko skrapia.

Zdarza się, że choroba występuje bez wysypki, a to nasilenie można łatwo pomylić z zakażeniem enterowirusem lub odrą. Według badań, w 20% przypadków diagnozy "gorączki" prawdziwą przyczyną jest opryszczka. Lista kandydatów, które mogą być maskowane przez chorobę, jest świetne: różyczka, odra, zapalenie opon mózgowych, zapalenie ucha, posocznicy, wysypka polekowa, bakteryjne zapalenie płuc, rumień zakaźny.

Przy okazji warto również przeczytać:

Jeśli pojawiły się wysypki niemowlęcia, to nie trwają długo na skórze: w niektórych przypadkach przechodzą w ciągu kilku godzin, czasami mogą utrzymywać się przez kilka dni. Równolegle z nimi apetyt dziecka zanika, staje się osiadły i drażliwy, czasami ma wzrost węzłów chłonnych.

Poważniejsze objawy pierwotnej infekcji opryszczką typu 6 to:

  • zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych;
  • zapalenie mięśnia sercowego;
  • piorunujące zapalenie wątroby;
  • plamica małopłytkowa;
  • zespół podobny do mononukleozydu;
  • różne zapalenie płuc.

Ważne jest, aby pamiętać, że choroba często objawia się jako towarzysząca innym chorobom, a wiele jej przejawów można pomylić z symptomami takich etiologicznych poprzedników.

Czasami na tle opryszczki może rozwinąć się eozynofilia i zespół nadwrażliwości na różne leki.

Po przeniesieniu choroby wieku dziecięcego wywoływanej przez wirus HHV-6, organizm wytwarza przez całe życie odporność, a u dorosłych zakażenie się nie pojawia. Pomimo faktu, że wirus jest często aktywowany w organizmie, kiedy badanie krwi może określić jego obecność, u osób z normalną odpornością takie nawroty występują bezobjawowo.

W tych rzadkich przypadkach, kiedy wirus wchodzi do organizmu dorosłego po raz pierwszy, powoduje w przybliżeniu takie same objawy jak u dzieci: gorączkę i wysypki na skórze. Warto zauważyć, że w wielu przypadkach objawy te są mylone z efektami ubocznymi przyjmowania różnych antybiotyków.

Rokowanie w przypadku choroby wywołanej wirusem opryszczki pospolitej typu 6 jest zawsze pozytywne: nie odnotowano żadnych zarejestrowanych przypadków zgonu z tego powodu. Jednak sama obecność infekcji w ciele i jego niewidoczna aktywność często prowadzi do rozwoju innych, bardziej niebezpiecznych, a czasem śmiertelnych chorób...

Możliwe powikłania

Dzieciom w gorączce mogą wystąpić konwulsje gorączkowe, aw bardzo rzadkich przypadkach rozwijają się zapalenie płuc, zapalenie opon mózgowych lub zapalenie mózgu. Konsekwencją drgawek w bardzo młodym wieku może być rozwój epilepsji.

U dorosłych, powikłania od nawrotu opryszczki typu 6 występują zwykle w niższej odporności po chorobach lub braku sezonowej witamin w diecie, albo też gdy zamierzone immunosupresji, które wymagają pewnych zabiegów nowotwory i choroby krwi. A te komplikacje są często niezwykle niebezpieczne.

Zaangażowanie wirusa opryszczki HHV-6 w rozwój następujących chorób zostało udowodnione:

  • Stwardnienie rozsiane jest chorobą autoimmunologiczną układu nerwowego, charakteryzującą się zaburzeniami układu nerwowego i pojawieniem się różnych objawów nerwicy. Nie ma żadnego związku z utratą pamięci starczej, chociaż zaburzenie funkcji umysłowych może być jedną z jego konsekwencji;
  • Różowy porost nie jest najstraszniejszą chorobą, która jednak powoduje nieprzyjemne odczucia i swędzenie, gdy na skórze pojawiają się plamy. Różowy porost nie jest leczony, ale przechodzi samoczynnie, a objawy jego objawów można zmniejszyć za pomocą specjalnych leków;
  • Zespół przewlekłego zmęczenia jest jedną z najczęstszych chorób związanych z opryszczką typu 6. Charakteryzuje się zaburzeniami w centralnym i obwodowym układzie nerwowym, zaburzeniami metabolicznymi i uczuciem ciągłego zmęczenia. Przewlekły syndrom zmęczenia rozpoczyna się jako choroba przeziębienia lub infekcji, prowadzi do wzrostu temperatury przez kilka dni, a następnie - do pozornego powrotu do zdrowia. Jednak słabość i brak energii u pacjenta pozostają po zniknięciu pozostałych objawów, co może prowadzić do zaburzeń psychicznych i problemów społecznych. Pomimo faktu, że wiodąca rola wirusem HHV-6 w wywołaniu syndromu chronicznego zmęczenia nie zostało udowodnione w prawie wszystkich przypadków choroby u pacjenta wykryto powtarzające cząstek wirusa opryszczki typu 6;
  • Autoimmunologiczne zapalenie tarczycy jest przewlekłym stanem zapalnym gruczołu tarczowego, o niewystarczająco intensywnym leczeniu, często przerośniętym niedoczynnością tarczycy;
  • Zapalenie nerwu prącikowego. Medycyna zna trzy przypadki rozwoju tej choroby z powodu nawrotu herpeswirusa typu 6, a wszystkie trzy rozwijają się u niemowląt. Ta choroba jest niezwykle niebezpieczna, ponieważ prowadzi do utraty widzenia w krótkim czasie;
  • Niewydolność wątroby, czasami rejestrowana jako następstwo manifestacji HHV-6 u małych dzieci;
  • Rak. Wszystkie wirusy opryszczki są w pewnym stopniu skłonne prowadzić do rozwoju onkologii, a HHV-6 nie jest wyjątkiem. Najczęściej prowadzi do rozwoju mięsaka Kaposiego, chłoniaków, białaczki, raka szyjki macicy i guzów mózgu. Ze wszystkich konsekwencji są one najniebezpieczniejsze i często objawiają się same.

Dziś lekarze i badacze nie mogą jednoznacznie stwierdzić, czy choroby te powodują reaktywację herpeswirusa typu 6, czy też pojawiają się równolegle z powodu osłabienia układu odpornościowego. Jednak przypadki, w których jakakolwiek z tych chorób pojawiają się po nawrocie opryszczki, są częstsze niż wtedy, gdy wirus nadal utajony jest w organizmie z rozwijającą się chorobą. Dlatego najprawdopodobniej przyczyną występowania tych chorób jest wirus opryszczki.

Metody diagnozowania chorób

Teoretycznie diagnoza różyczki dziecięcej nie powinna powodować żadnych trudności z powodu dużej liczby bardzo charakterystycznych objawów. Jednak w wielu przypadkach infekcja wirusem HHV-6V jest mylona z różyczką, a czasami z innymi chorobami wieku dziecięcego. Dlatego często wymagane jest potwierdzenie diagnozy, przeprowadzonej przy użyciu metod serologicznych, reakcji łańcuchowej polimerazy, metod immunohistochemicznych i wirusologicznych.

U noworodków immunoglobuliny klasy G są odpowiedzialne za odporność na infekcje herpetyczne, można je wykryć we krwi 7-10 dni po urodzeniu, a maksymalne osiąga 2-3 tygodnie. Aby dokładnie potwierdzić obecność wirusa opryszczki pospolitej typu 6, ciało wymaga podwójnego badania krwi. W przypadkach, gdy miano IgG rośnie 4-krotnie lub wynik przechodzi od wyniku ujemnego do pozytywnego, możemy mówić o infekcji wirusem.

Później immunoglobuliny klasy M zareagują na odpowiedź immunologiczną, zaczynają rozwijać się w organizmie 3-4 dni po wystąpieniu choroby, a już w tym czasie ich miano można określić do rozpoznania choroby. Ale tutaj jest kilka trudności: kiedy powraca choroba, odpowiednie immunoglobuliny klasy M nie pojawiają się, a u niektórych dzieci ich liczba z pierwotną infekcją jest tak mała, że ​​niemożliwe jest określenie miana za pomocą zwykłych metod.

W diagnostyce wirusa opryszczki typu 6, metoda hodowli wykorzystująca jednojądrzaste komórki krwi obwodowej lub śliny okazała się skuteczna. Główną zaletą tej metody jest możliwość identyfikacji choroby w fazie płodnej przed pojawieniem się czerwonej wysypki lub w dowolnym momencie nosiciela wirusa, nawet w fazie utajonej. Jednak ta metoda jest czasami niedostępna, a u osób z niedoborem odporności może dawać nieprawidłowe wyniki.

Przy pomocy reakcji łańcuchowej polimerazy specjaliści mogą oszacować ilość wirusów w różnych płynach ustrojowych (najczęściej we krwi) iz dużym prawdopodobieństwem przewidzieć możliwość nawrotu choroby w przyszłości.

Co ciekawe, dzisiaj u dorosłych można określić typ A lub B opryszczki HHV-6. Realizowane jest to za pomocą metody przeciwciał monoklonalnych i poliklonalnych.

Metody leczenia

Wszystkie metody leczenia chorób wywołanych przez herpeswirusa typu 6 są jedynie walką z jej objawami (tzw. Leczenie objawowe). Medycyna wciąż nie ma środków, aby całkowicie pozbyć się ciała tego wirusa. Walka z pierwotną infekcją i może być uznana za zupełnie bezsensowną - mądrzej jest dać ciału możliwość rozwijania odporności na całe życie.

Gdy pojawiają się objawy choroby, zwykle stosuje się typowy zestaw preparatów do zwalczania wirusów opryszczki.

W przypadku, gdy małe dziecko zachoruje, powinieneś najpierw pokazać mu lekarza. Jednak nie zawsze lekarze mogą odróżnić roseolę od różyczki, ale w każdym razie lekarz wyznaczy zestaw preparatów zgodnie z indywidualnymi cechami dziecka.

Najczęściej kompleks leków obejmuje:

  • Gancyklowir, najbardziej skuteczny przeciwko HHV-6B;
  • Cydofowir;
  • Foscarnet, równie dobrze przejawiał się przeciwko obu gatunkom HHV-6.

W tym przypadku, gancyklowir i Foskarnet są zatwierdzone do użytku z dzieci w wieku 12 lat, ale na Zachodzie w przypadkach powikłanych zakażeń Gancyklowir jest stosowany częściej.

Bardzo powszechny dzisiaj Acyclovir przeciwko opryszczce typu 6 wykazuje bardzo niską skuteczność.

Równolegle, w różnych krajach na całym świecie, badano możliwość stosowania leków takich jak Lobukavir, cydofowir i adefowir w leczeniu opryszczki, ale jak dotąd nie ma jednoznacznych wyników w ich testach. Nie opracowano również eksperymentalnych wersji szczepionek przeciw wirusowi HHV-6.

Leki przeciwgorączkowe oparte na paracetamolu i ibuprofenie są stosowane jako środki łagodzące objawy. Najczęściej dzieci są przepisywane Panadol i Nurofen. Gdy temperatura dziecka wzrasta, często trzeba pić dużo wody, kompotów i herbatek ziołowych.

Dużym plusem roseoli jest brak swędzenia w miejscach zaczerwienienia. Dziecko nie martwi się i nie drapie tych wysypek, a zatem nie można się martwić, że wniesie pod skórę dodatkową infekcję.

Przez cały okres choroby dziecko powinno otrzymywać preparaty witaminowe zawierające witaminy A, E i C. W odniesieniu do konkretnego preparatu do podania w każdym indywidualnym przypadku należy skonsultować się z lekarzem.

U dorosłych takie same objawy, jak u dzieci, mogą objawiać się przeszczepami narządów, kiedy układ immunologiczny jest stłumiony, aby nowe tkanki nie zostały odrzucone. W tym przypadku i leczeniu opryszczki w tym momencie jest dość trudne ze względu na potrzebę wspierania niskiego statusu immunologicznego pacjenta.

Chociaż dość nieprzyjemnym, ale oczywistym faktem jest słaba uwaga lekarzy specjalistów do badania osobliwości przebiegu opryszczki typu 6 u pacjentów w Rosji. Przez cały czas znajomości nauki z tą infekcją w naszym kraju przeprowadzono pojedyncze badania, których dużą skalę stanowiło badanie dzieci w szpitalu chorób zakaźnych dla dzieci w Sankt Petersburgu od kwietnia do września 2007 roku. Następnie zidentyfikowano 52 pacjentów z wyraźną różyczką. Spośród nich w 31 przypadkach obecność wirusa została potwierdzona przez laboratoryjną analizę serologiczną, a 15 pacjentów nie wydawało się oddawać krwi w celu wykrycia przeciwciał IgG.

Ogólnie rzecz biorąc, w naszym kraju normą jest diagnozowanie różyczki lub alergicznej wysypki w obecności widocznej różyczki u dzieci. Ponadto pacjenci mają przepisane niechciane i dość niebezpieczne antybiotyki, ale dość często powikłania występują po różyczce, takich jak zapalenie opon mózgowych lub zapalenie wątroby. W wielu przypadkach ta sytuacja wynika z faktu, że opis i leczenie różyczki nie są opisane w profesjonalnych wytycznych dotyczących chorób zakaźnych.

Medycy zauważyli, że przyjmowanie leków opartych na interferonie pomaga zmniejszyć ryzyko nawrotu infekcji herpetycznej typu 6. Jednak, aby zapobiec reaktywacji wirusa, nie warto przyjmować leków z interferonem. O wiele bardziej uzasadnione jest prowadzenie kompleksowej profilaktyki zaostrzenia opryszczki.

Zapobieganie nawrotom choroby

Główną gwarancją zmniejszenia częstości nawrotów wirusów opryszczki i zmniejszenia ryzyka powikłań jest wsparcie zdrowego układu odpornościowego. W tym celu konieczne jest przeprowadzenie dość dobrze znanego zestawu środków:

  • utrzymywać wysoki poziom aktywności fizycznej i regularnie angażować się w wychowanie fizyczne;
  • zapewnić obecność w diecie świeżych owoców, jagód i warzyw, zwiększając tę ​​ilość w sezonie rozwoju przeziębienia;
  • po raz kolejny nie narażaj się na ryzyko zarażenia się różnymi chorobami zakaźnymi;
  • dobrze odpocząć i obserwować optymalny harmonogram pracy i snu;
  • często na zewnątrz, hartowane.

Preparaty witaminowe są nie mniej przydatne dla organizmu, szczególnie w sezonie braku witamin w diecie. Aby utrzymać odporność, należy zwrócić uwagę na popularne kompleksy witaminowo-mineralne.

W przypadku małych dzieci szczególnie ważne jest otrzymanie wystarczającej ilości mleka matki. I chociaż specyficzne przeciwciała przeciwko wirusom opryszczki nie dostają się do mleka, zawarte są w nim wszystkie inne immunokompetentne substancje, które pomogą dziecku w przypadku choroby łatwo i bez konsekwencji jej poniesienia.