Czy mogę jednocześnie przyjmować Acyclovir i Cycloferon?

Dziś w sprzedaży w sieciach aptecznych można znaleźć wiele leków o działaniu przeciwwirusowym. Patrząc na tak szeroki zakres, każdy nabywca zadaje pytanie: "Co jest lepsze niż Acyclovir lub Cycloferon?". Artykuł pomoże dokonać wyboru.

Opis preparatów

Aby odpowiedzieć na główne pytanie, najpierw musisz dowiedzieć się, jakie leki są.

Acyklowir

Acyklowir jest lekiem przeciwwirusowym. Główny aktywny składnik, który jest częścią leku - acyklowir, pozostałe elementy są związane z substancjami pomocniczymi.

Efekt leku jest specyficzny i ma wysoką skuteczność, ze względu na nagromadzenie leków w dotkniętych komórkach. Acyklowir jest skuteczny w walce z wirusami:

  • Herpes simplex 1 i 2 typy;
  • Varicella zoster (ospa wietrzna i półpasiec);
  • Wirus Epstein-Barr.

Również acyklowir jest przepisywany przeciwko cytomegalowirusom. Za pomocą leków opryszczki, zapobiegając tworzeniu się nowych ognisk zmniejsza prawdopodobieństwo rozpowszechniania skóry i powikłań, przyspieszone wyglądu skórki oraz zmniejsza ból w ostrej fazie.

Formy uwolnienia leku:

  • tabletki 200 mg;
  • maści do użytku zewnętrznego 5% i do oczu 3%;
  • liofilizat w fiolce, do przygotowania roztworu do wstrzykiwań.

Bez szczegółowego rozważenia innego leku, możesz już odpowiedzieć na pytanie: "Czy biorąc Herpes, bierzesz Cycloferon lub Acyclovir?". Acyklowir ma skuteczny silny efekt terapeutyczny, szczególnie w przypadku wirusów Herpes.

Cycloferon

Cycloferon jest immunomodulatorem. Główną substancją leku, która ma działanie lecznicze, jest octan megluminy i akridonu, jest to niskocząsteczkowy induktor interferonu.

Spektrum korzystnego działania na organizm:

  • przeciwwirusowe;
  • immunomodulujące;
  • przeciwzapalne.

Lek ten hamuje replikację wirusów w początkowej fazie, w ciągu 5 dni, a procesy zakaźne, zmniejsza charakter zakaźny potomstwo wirusa, składnik aktywny powoduje cząstek wirusowych.

Cycloferon skutecznie działa przeciwko następującym wirusom:

  • kleszczowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych;
  • grypa;
  • zapalenie wątroby;
  • opryszczka;
  • wirus cytomegalii;
  • HIV;
  • HPV.

W ostrych postaciach manifestacji zapalenia wątroby lek zapobiega wystąpieniu przewlekłej postaci choroby. W początkowych przejawach wirusa HIV Cycloferon normalizuje wskaźniki odporności.

Forma przygotowania:

  • tabletki 0,15 g;
  • iniekcja dla 125 mg / ml;
  • maść 5%.

Porównanie narkotyków

Acyklowir jest jednym z najczęściej używanych analogów Cycloferonu. Jednak acyklowir nadal stosuje się z reguły w leczeniu infekcji herpetycznych. Różnica między Acyclovir i Cycloferon jest i jest w innej zasadzie działania. Cycloferon, oprócz działania przeciwwirusowego, ma działanie immunomodulujące i ma szerszy zakres zastosowań. Cycloferon aktywuje ciało do niezależnej walki.

Jeżeli leczenie wymaga wirusa opryszczki lub wirusem cytomegalii, które nie mogą być traktowane z acyklowiru od - do poszczególnych nietolerancji, ważne jest, aby znać przeciwwskazania do stosowania Cyclopheron.

Cycloferon jest zabroniony do stosowania:

  • kobiety w ciąży;
  • karmienie piersią kobiet;
  • dzieci do 4 lat;
  • ludzie, którzy mają choroby autoimmunologiczne.

Przeciwwskazania do Acyklowiru:

  • okres karmienia piersią;
  • wiek do 3 lat.

Jednak Acyclovir ma dużą listę działań niepożądanych, Cycloferon jest lepiej tolerowany przez pacjentów, a skutki uboczne tylko reakcje alergiczne różnych objawów.

Kompatybilność

Łączenie Cycloferon i Acyclovir nie jest konieczne. Udowodniono klinicznie, że długotrwałe stosowanie acyklowiru zmniejsza skuteczność zwalczania wirusów, ponieważ szczepy tego wirusa powstają z czasem. Dlatego współczesna medycyna zaleca nowe metody leczenia przy użyciu podobnych leków indukujących interferon. Taki środek to Cycloferon, który jest jednym z najlepiej przebadanych leków, w szczególności przeciw leczeniu infekcji o charakterze bakteryjnym i wirusowym.

Zaakceptował Cycloferon, po przebiegu Acycloviru, jako efekt utrwalający i leki immunomodulujące. Czas przyjmowania i dawkowania jest przepisywany przez lekarza.

Podsumowując można powiedzieć, że TSikloferon jest bezpieczniejsza pod względem skutków ubocznych, a acyklowir bardziej skuteczna przeciw wirusowi opryszczki i wirusa cytomegalii. Dlatego wybór leku zależy od celu i wieku stosowania.

Znalazłeś błąd? Wybierz i naciśnij Ctrl + Enter

Zastosowanie cyklofoferonu w leczeniu infekcji wirusem herpes

Wśród wielu cytokin mają funkcje regulacyjne, szczególną uwagę zwraca się na interferony (IFN), które chronią organizm od zakażenia wirusami, bakteriami, pierwotniakami, hamują wzrost komórek nowotworowych. Szczególne miejsce zajmuje IFN ponieważ indukcja ich syntezy, głównie komórek NK z serii monocytów, jak i komórek dendrytycznych jest poprzedzone tworzeniem konkretnych odpowiedzi immunologicznej, jak wyraźnie wykazano przez liczbę zakażeń wirusowych. Podobnie jak inne cytokiny, specyficzne efekty ochronne IFN są również realizowane poprzez kaskady sygnalizacji.

Zastosowanie IFN w terapii, jak w przypadku jakiegokolwiek leku, wraz z nie tylko ubocznych, lecz również w rozwoju oporności na zastosowane dawki, co prowadzi do ich dalszego wzrostu, na przykład ze względu na powstawanie antiinterferonovyh autoprzeciwciał przeciwko egzogennej rekombinacji IFN (tab. 10) zwłaszcza w przypadku długotrwałych chorób wymagających wielokrotnego wstrzyknięcia IFN w wysokich stężeniach. Innym ważnym czynnikiem w stosowaniu rekombinowanego IFN jest wysoki koszt leków, co czyni je niedostępnymi dla ogólnego użytku (Ershov FI, 1996, 1998).

Tabela 10. Skutki uboczne terapii interferonowej * (według Okanoue T., 1996, Fattovich G., 1996) [op. autor: Dade M., 1998]

W związku z tym wydaje się bardzo obiecujące stosowanie alternatywnego podejścia do leczenia wielu chorób (Tabela 12, 13), w których IFN ma działanie ochronne, a mianowicie: induktory interferonu (AI). Zgodnie z nowoczesnymi pojęciami, sztuczna inteligencja to grupa substancji pochodzenia naturalnego lub syntetycznego zdolnych do indukowania wytwarzania endogennego interferonu w ludzkim ciele. Oprócz antywirusowego (etiotropowego) działania AI, podobnie jak IFN, mają one wysoką aktywność immunomodulacyjną i dlatego są klasyfikowane jako leki dwufunkcyjne.

AI może tworzyć długotrwałą odporność organizmu (tygodni) na wirusy po ich podaniu. W przeciwieństwie do preparatów rekombinowanego IFN, induktory jego syntezy mają kilka zalet: 1) gdy wprowadza się AI, tworzy się endogenny IFN, który nie ma antygenowości; 2) aktywność indukowanego IFN jest monitorowana na różnych etapach sygnalizacji, co zapobiega występowaniu efektów ubocznych typowych dla kumulacji rekombinowanego IFN; 3) są wolne od skutków ubocznych rekombinowanego IFN; 4) pojedyncze wstrzyknięcie AI zapewnia stosunkowo długi obieg endogennego IFN (Tabela 11).

Tabela 11. Zalety endogennego IFN przed przygotowaniem egzogennego IFN

Tabela 12. Induktory interferonów stosowane w praktyce klinicznej (Ershov FI, Kiselev OI, 2005)

Związki syntetyczne

Tabela 13. Wyniki badania skuteczności klinicznej roztworu Cycloferonu 12,5% (Ershov FI, Romantsov MG, Kovalenko AL, 1999)

Można zauważyć, że pomimo różnorodności materiału genetycznego wirusów, interferony hamują ich rozmnażanie na scenie, obowiązkowy dla wszystkich wirusów - blokują one rozpoczęcia nadawania, czyli syntezy białek wirusowych specyficzne rozpoznających i dyskryminujących wirusowego RNA z komórki... Stąd powszechność działania antywirusowego IFN. Jednocześnie wiadomo, że pacjenci HGR zmniejszonej zawartości surowicy IFN i produkcji IFN komórkach krwi, co jest jednym z czynników decydujących o częstotliwości i nasilenia nawrotów, a także służy jako dodatkowy przesłanki do podawania egzogennego IFN (leki F Barinskaja, itp., 1986, Ershov FI, 1996).

Podczas korzystania dławiki (cytokin), które promują zmiany statusu immunologicznego, należy zapoznać się z podstawowymi właściwościami leku oraz jego mechanizmu działania, które przyczynią się do lepszego określenia wskazań do stosowania cewki indukcyjnej o maksymalnej skuteczności terapeutycznej. pokazano, że induktory o różnych receptorów na komórkach wrażliwych obejmują niektóre podstawowe wyzwalacze limfokin indukcji syntezy i wrażliwość komórek induktorów to zależy od liczby receptorów na powierzchni komórek odpornościowych. Dlatego też, oczywiście, dość wszechstronne zastosowanie limfokin induktory w leczeniu przewlekłych zakażeń wirusowych (opryszczka, itp) i rak patologii człowieka.

Ostatnio dobrze poznano strukturę i funkcje tak zwanych receptorów Toll (TLR). Stwierdzono, że ta rodzina receptorów przesyłania sygnałów w odpowiedzi na zakażenie i aktywuje czynniki transkrypcji, które kontrolują rozwój i odporność swoistą niespecyficzne obrony (Dunne A. i inni, 2003). Takie AI, takie jak cycloferon, larifan, kagocel, mają powinowactwo do receptorów makrofagów pęcherzyków płucnych i powodują syntezę IFN w płucach.

Zalety AI grupy akridononov (tsikloferon) polifenole i pochodzenia roślinnego (Kagocel) jest niska toksyczność, szerokie spektrum aktywności biologicznej i właściwości immunomodulujące, dobrą rozpuszczalność w płynach biologicznych i łatwe usuwanie z organizmu. Niska masa cząsteczkowa Al (tsikloferon, amiksin) są w stanie przeniknąć przez barierę krew-mózg i jest stosowany w Neuroinfekcji leczenia.

Spośród nowych generacji Ai szczególnie godne uwagi tsikloferon produkt domowe (TF NTFF „Polysan” Petersburg) trwa długo i różnorodnych prób klinicznych, w tym wieloośrodkowych (tab. 13). Lek indukuje syntezę IFN-a. Jak wynika z badań po podaniu Cy wysoki poziom syntezy IFN-a w tkankach i narządach zawierających elementy limfoidalnych jest przez co najmniej 72 godzin, podczas gdy w normalnej ludzkiej krwi poziomów w surowicy wysoki poziom IFN zachowała jedynie 48 godzin.

Stosowanie CF nie prowadzi do jego kumulacji w ciele; Nie ma również właściwości pirogennych, alergogennych, mutagennych, teratogennych, embriotoksycznych, rakotwórczych; nie ma zdolności indukowania procesów autoimmunologicznych. Lek nie opisuje skutków ubocznych, dobrze łączy się z tradycyjnymi metodami leczenia (antybiotyki, witaminy, leki immunotropowe itp.).

Zalety stosowania CF: szybka penetracja do krwi, niski poziom wiązania z białkami serwatkowymi, wysoka biodostępność w narządach, tkankach, płynach ustrojowych; przeważająca metoda eliminacji z organizmu przez nerki (99% wstrzykniętego leku) w postaci niezmienionej, w ciągu 24 godzin (Ershov FI, Romantsov MG, 1997).

Tak więc, tsikloferon jako przedstawiciel grupy AI organicznie uzupełnia stosowanie rekombinowanego IFN w klinice.

Ustalone mechanizmy działania cyklonofonu

Mechanizm działania ośrodkowego układu nerwowego jest nadal badany, ale bezpośrednie i pośrednie immunotropowe skutki CF są teraz dobrze opisane.

Wpływ CF na komórki o niespecyficznej odporności: CF zwiększa tworzenie aktywnych form tlenu przez fagocyty, przyczyniając się do całkowitej fagocytozy z eliminacją uwięzionych patogenów; powoduje wzrost poziomu komórek NK we krwi obwodowej.

Wpływ DF na komórki o specyficznej odporności: 1) zwiększenie poziomu CD4 + i zmniejszenie komórek SB8 + T, normalizacja wskaźnika immunologicznej już po pojedynczym zastosowaniu DF; 2) zastosowanie DF powoduje zmniejszenie poziomu limfocytów we krwi obwodowej, ale w celu zwiększenia produkcji przeciwciał o wysokim powinowactwie, które mogą uwzględniać jego wpływu na syntezę przełączanie klas w komórkach B; indukuje syntezę a-IFN w limfocytach B, makrofagach i neutrofilach. Te skutki uboczne FIT można częściowo wytłumaczyć przez indukcję syntezy różnych komórkach układu odpornościowego i innych układach interleukin ciała (IL-2, IL-1), a-IFN y-IFN, a także hamują syntezę IL-8, TNF-a ( przedstawione za pomocą ELISA, RT-PCR). Ponadto, na podstawie uzyskanych danych można przypuszczać, że CP jest zdolny do indukowania IL-10 syntezy i / lub TGF-p. Inne efekty immunocorrective CP obejmują doświadczalnie obserwowany efekt radioprotekcyjnej i stymulację reparacyjnej osteogenezy (w zakresie od złamań kości u zwierząt).

Cycloferon w terapii opryszczki pospolitej

W terapii nawracającego IG, obiecujący okazał się małocząsteczkowy induktor interferonu-cyklonoferyna. W przypadku wstrzyknięcia domięśniowego, 2 ml roztworu 12,5% CF stosowano raz dziennie przez 1, 2, 4, 6, 8, 10 i 12 dni leczenia (monoterapia lub w połączeniu ze środkami przeciwwirusowymi). Skuteczność kliniczna została zarejestrowana w 88%, a poprawa kliniczna w 10% przypadków. Zastosowanie CF przyczyniło się do wystąpienia utrzymującej się remisji klinicznej i immunologicznej. Pod koniec terapii ośrodkowego układu nerwowego odnotowano efekt immunostymulujący i wywołujący interferon.

Przeprowadziliśmy badania porównawcze w leczeniu 100 pacjentów z acyklowirem GG (50 pacjentów) i cykloforem (50 pacjentów). Cycloferon przepisywano raz dziennie na 2 ml 12,5% roztworu w 1., 2., 4., 6. i 8. dniu leczenia (główna grupa). Pacjenci z grupy kontrolnej otrzymywali acyklowir (AC) 200 mg 5 razy dziennie przez 5 dni. Rozpoznanie choroby przeprowadzono na podstawie wywiadu, kliniki, kolposkopii i bezpośredniej immunofluorescencji.

Wszyscy pacjenci (80 kobiet i 20 mężczyzn) byli w wieku 24-42 lat, odsetek nawrotów GH wynosił 5-8 razy w roku, czas trwania choroby od 1 roku do 5 lat. Erupcje opryszczki zlokalizowane były u kobiet głównie w obszarze dużych i małych warg sromowych, krocza. U mężczyzn - na czole prącia, napletka i ciało prącia.

Jak widać z tabeli. 14,15, analiza dynamiki głównych objawów klinicznych i laboratoryjnych nie wykazała żadnych różnic. Wskazuje to na wysoką skuteczność CF w leczeniu nawracających GH.

Tabela 14. Czas trwania głównych objawów klinicznych opryszczki narządów płciowych

Tabela 15. Dynamika parametrów immunologicznych pacjentów z opryszczką narządów płciowych w zależności od rodzaju terapii

Dynamikę zmian parametrów immunologicznych przedstawiono w tabeli. 15. W grupie leczonej z DF (główny grupie) po leczeniu wykazały znaczący wzrost w subpopulacji limfocytów T ogólnie pomocnicy i tłumiące, jak również komórki NK, w porównaniu do pacjentów z miejscem aktywnym (aktywny odbioru strona nie ma wpływu na wskaźniki odporność). Limfocytów aktywność funkcjonalną przywrócone (wzrost zdolności rezerwowych komórek odpornościowych), w badaniu spontanicznego i wywołanego RBTL. Jest to ważne, ponieważ to stan odporności na limfocyty T determinuje w dużej mierze powrót do zdrowia po infekcji wirusowej. Należy zauważyć, że po leczeniu CF wskaźniki aktywności naturalnych zabójców osiągnęły normę.

Wyniki leczenia oceniano według następujących wskaźników: wydłużenie czasu remisji o 2,0-2,5-krotności, dwukrotne zmniejszenie rozdzielczości wysypki i zanikanie innych objawów klinicznych. Wszyscy pacjenci odnotowali od drugiego dnia terapii ciągłą poprawę samopoczucia, zanik subiektywnych objawów. Zwiększenie czasu trwania remisji obserwowano 2,5 razy u 20 pacjentów (80%) leczonych CF, au 17 (85%) pacjentów otrzymujących AC. Należy jednak podkreślić, że przebieg leczenia ośrodkowego układu nerwowego jest 2,5 razy tańszy niż analogiczne leczenie AC.

Skuteczność postaci cyklofoferonu w leczeniu infekcji herpetycznych. W losowym badaniu uczestniczyło 125 pacjentów w wieku od 18 do 60 lat. Diagnoza H. labialis wystąpiła u 23 pacjentów, N. henitalis - w 94, w połączeniu - u 8 pacjentów. Czas trwania choroby od 1 roku do 16 lat. Utworzono trzy grupy pacjentów. Grupa I (Schemat 1) - 38 pacjentów otrzymała 2 DF tabletki (TTF się 0,150 g) doustnie, raz dziennie przez 1, 2, 4, 6, 8, 11, 14, 17, 20, 23, 26, 29 dzień leczenia. Przebieg leczenia wynosi jeden miesiąc. Grupa II (Schemat 2) z 36 pacjentów otrzymywała monoterapię AC codziennie 2 tabletki (0,2 grama) pięć razy dziennie przez 8-10 dni. Grupa III (schemat 3) - 51 osoba wyznaczona terapia skojarzona 2 TTF otrzymywać raz dziennie przez 1, 2, 4, 6, 8, 11, 14, 17, 20, 23, 26, 29-dniowe leczenie i codziennie 1 tabletkę AC 5 razy dziennie przez 8-10 dni. Ocenę skuteczności terapii przeprowadzono zgodnie z kryteriami klinicznymi i laboratoryjnymi. Parametry kliniczne: częstotliwość, czas trwania i intensywność zaostrzeń.

Schemat 4. Oprócz powyższego, wykazano, że dobre krótkoterminowe schematy dawkowania tsikloferonu są skuteczne, szczególnie w celach profilaktycznych, 2 TCF raz dziennie przez tydzień z miesięczną przerwą (kilka powtarzanych cykli TTF).

Wykazano, że cyklonoferon w tabletkach jest dobrze tolerowany i nie powoduje działań niepożądanych. Najskuteczniejszym sposobem leczenia nawracającego przewodu pokarmowego było łączne stosowanie acyklowiru i TTF, a także monoterapia tabletkami CF.

Forma paletyzowany FIT skutecznie indukuje produkcję interferonu-a / b, w mniejszym stopniu, IFN-y, a także aktywność cytotoksyczną komórek NK, zapewniając zatem przeciwwirusowe i immunomodulacyjne działanie leku. Monoterapię TTF można skutecznie stosować w celu zapobiegania nawrotom opryszczki zwykłej.

Cycloferon w kompleksowym leczeniu pacjentów z opryszczką narządów płciowych

Od końca lat 80-tych - wczesnych lat dziewięćdziesiątych na terytorium Federacji Rosyjskiej odnotowano wzrost liczby chorób przenoszonych drogą płciową. Problem diagnozowania, leczenia i zapobiegania chorobom przenoszonym drogą płciową jest jednym z pilnych problemów zdrowotnych w wielu regionach Rosji (Smirnova TS, 2005). Według oficjalnych statystyk tylko 80 000 do 100 000 nowych przypadków chorób przenoszonych drogą płciową jest rejestrowanych rocznie w St. Petersburgu.

Do tej pory opcje lokalna terapia, używane przez ekspertów - ginekolodzy, venereologists i urologów, bazy-Valis głównie na antybiotyki i inne leki, nie zawsze zapewniają pełną lokalnych warunków sanitarnych, a więc nie jest to naruszenie społeczności ekologicznej, występowanie kandydozy zmian naruszenie lokalnej odporności śluzowej cewki moczowej i pochwa. Pojawienie się płynnej maziowej cykloforonu może rozwiązać wiele problemów, które pojawiają się w leczeniu chorób przenoszonych drogą płciową.

Interesujące wyniki uzyskano w badaniu porównawczym skuteczności dwóch schematów cykloferonu w terapii GH (Rybalkin SB, Romantsov MG, Rybalkina TS, 2004). Pierwszy schemat obejmował łączne stosowanie tabletek acyklowiru (AC) i cyklonoferonu (CF). Drugim schematem jest zastosowanie postaci cyklofoferonu (TCF) i 5% mieszanki cyklofoferonu (LCF) do miejscowego leczenia.

TSikloferon (akridonatsetat metyloglukamina) został wybrany ze względu na fakt, że jest to wielofunkcyjny aktywność immunomodulatora (w tym leków przeciwwirusowych), to aktywność antiherpetic eksperymentalnie potwierdzona in vivo i in vitro. Dochodzenie indywidualnej wrażliwości komórek krwi obwodowej wykazało, że 70% z leukocytów krwi pacjentów z hormonu wzrostu wrażliwego DF, a w trakcie leczenia istnieje tendencja do zwiększania wrażliwości na efekty leukocytów Fit (VO Polonsky, 2003).

Liniment tsikloferona - ciekła maść (mazidła), zawierająca 5% tsikloferonu. Pod nadzorem było 80 osób z GG. Charakterystyka etiologiczna została przedstawiona w tabeli. 16.

Tabela 16. Charakterystyka etiologiczna zakażenia herpeswirusami

Pacjenci w wieku od 23 do 44 lat. Charakterystykę epidemiologiczną przedstawiono w Tabeli 17, czas trwania zaostrzenia wynosił od 4 do 8 dni. Według pacjentów reakcje stresowe (odpowiednio 84 i 86,7%), przepracowanie (odpowiednio 86,0 i 86,7%) mogły być przyczyną zaostrzenia. W przypadku obecności ognisk rodzinnych, GI wskazało 50,0% pacjentów.

Tabela 17. Charakterystyka epidemiologiczna pacjentów

W dniu leczenia umiarkowaną gorączkę i intoksykację wykryto odpowiednio u 40-63% i 34-43% pacjentów (Tabela 18). Miejscowe objawy stanu zapalnego (obrzęk, przekrwienie, swędzenie, pieczenie) odnotowano u 63-83% pacjentów. Najczęstszym wysypka pęcherzykowa sromowy się obszar (86% pacjentów) w obecności nadżerek wygrzewania i jest stosowana u 70-80% pacjentów.

Tabela 18. Objawy kliniczne choroby w dniu leczenia

Komórki immunokompetentne znajdują się w stanie recyklingu, zapewniając realizację reakcji odpornościowej. W narządach układu odpornościowego limfocyty swoiste dla antygenu oddziałują z innymi komórkami jednojądrzastymi i granulocytami zaangażowanymi w wywoływanie odpowiedzi immunologicznej. w komórkach jednojądrzastych krwi odzwierciedla stan pobudzenia układu odpornościowego, jak komórki jednojądrzaste (limfocyty) wykonywać funkcje efektorowe i regulacyjne i granulocyty, co wskazuje na obecność ostrego procesu niszczenia obcy antygen, tworząc ogniska zapalnego. Stosunek bezwzględnej liczby komórek jednojądrzastych do granulocytów, mierzone za pomocą elementów komórkowych z krwi obwodowej pacjentów odzwierciedla dynamikę zapalne (zakaźnych) sposobu (Freidlin Stepanov, 1998). W związku z tym obrazie krwi obwodowej pacjentów oceniano związek z komórek jednojądrzastych do granulocytów (tab. 19) badano, jak również dodatkową ocenę testu skuteczność immunoterapii, obliczony wskaźnik stymulacji (na MP Bakulin) (Karaulov AV 1999, Lebiediew KA, Ponyakina ID, 2003). U pacjentów z korzystnym stosunkiem komórek jednojądrzastych do choroby granulocytów nie różniła się od poziomu zdrowych osób (w zakresie od 0,3 do 0,5), oraz w grupie pacjentów z ostrym nasilenia zakażenia, stosunek obniżono do 1,4-1,6 razy, co wskazuje na trwający proces infekcyjny i zapalny. Potwierdza to również porównawcza ocena leczenia immunoregulacyjnego (wskaźnik stymulacji według MP Bakulina). U pacjentów z leczeniem nie ma ostrych opryszczki, w ciągu 6 miesięcy, całkowity wskaźnik stymulacji wynosiła 29,2%, a u osób z zaostrzeniem opryszczki w ciągu sześciu miesięcy - 15,3% (Tabela 19). W grupie pacjentów bez pogorszenia wskaźnik stymulacji proces potraktowano w 25 DF i 33.3% było w terapii skojarzonej, a pacjentów z opryszczką zaostrzeń, to 25,8% (otrzymujących PK) i 10,5% dla tło terapii skojarzonej.

Tabela 19. Dynamika wskaźnika stymulacji według MP Bakulina, w zależności od skuteczności terapii

Ocena skuteczności leczenia (tab. 20) należy zwrócić uwagę na brak znaczących różnic, gdy dwa reżimy leczenia, które wskazuje na wysoką skuteczność terapeutyczną leku jako DF z aktywnością wielofunkcyjnego (Ershov F. I., Kisielew OI, 2005). Należy zauważyć obecność w AC znanych reakcji niepożądanych, przeciwwskazań do stosowania, a także dużą liczbę przyjmowanych leków (do 5 razy dziennie). Należy wziąć pod uwagę różnicę w kosztach leczenia (Tabela 21).

Tabela 20. Skuteczność różnych schematów leczenia opryszczką

Tabela 21. Porównawcze koszty skojarzonych schematów leczenia opryszczki

Ze względu na fakt, że porównywalna skuteczność dwóch zastosowanych schematów leczenia była porównywalna, interesujące było obliczenie kosztu każdego programu i przeanalizowanie stosunku kosztów do skuteczności terapii (tabele 21, 22).

Tabela 22. Analiza efektywności kosztowej skojarzonych schematów leczenia opryszczki narządów płciowych

Bardziej ekonomicznie akceptowany jest schemat leczenia, który charakteryzuje się niższymi kosztami na jednostkę skuteczności. W tym badaniu jest to schemat cyklonofanu (tabletki) i cyklonoferonu (mazidła). Zatem tsikloferon jako immunomodulator z wielofunkcyjnym aktywności przeciwwirusowej nie niższej skuteczności farmakoterapeutyczna terapii skojarzonej i powinien być lekiem z wyboru w leczeniu GH jako szczególny przypadek choroby herpetic, jako stosunek „koszt / efektywność” było 27,95 u pacjentów leczonych Cykloferon acyklowir i 12,98 u pacjentów leczonych cykloferemonem w wysokości 1: 2,15.

Skuteczność terapeutyczna 5% mazi cykloferonu (LCF) w leczeniu opryszczkowych zmian skórnych i błon śluzowych u dorosłych pacjentów. Pod nadzorem pacjentów GI byli w wieku od 18 do 60 lat, którzy zostali hospitalizowani w zakaźnym oddziale City Hospital № 2 w Nowogrodzie Wielkim, a także szafki pacjentów ambulatoryjnych chorób zakaźnych numer klinika 1. Próbkę 120 osób: 70 pacjentów z wirusem opryszczki pospolitej (GHG) 30 - herpes zoster (OG) i 20 zdrowych dawców (Isakov VA, Arkhipova EI, Mohylewits TL, 2004).

W uzupełnieniu do podstawowego leczenia 5% lTsF podawano 30 pacjentom PG (grupa 1) w ostrej fazie choroby, miejscowo (aplikacja 10 minut), 3 razy dziennie przez 10 dni u 20 pacjentów z grupy 2 (grupa klinicznego porównania) wytworzono 5% krem ​​do stosowania miejscowego viroleksa (BP aktywny początek przeciwwirusowy - acyklowir, wytwarzanie Krka, Słowenia) 3 razy dziennie przez 10 kolejnych dni, w uzupełnieniu do BT. Trzecia grupa składała się z 20 pacjentów PG, które były tylko w leczeniu podstawowym (WT kontrolnych klinicznych) - Finlepsinum, Multivitamins, niesteroidowe leki przeciwzapalne (wyrażony reakcji ekssu-celownik), środki objawami.

49 pacjentów (70%) PG było w wieku poniżej 40 lat, reszta z 41 do 55 lat. 56 kobiet (80%), 14 mężczyzn. 75% pacjentów cierpi na GHG od 1 roku do 3 lat, 25% - 4-5 lat. Wskaźnik nawrotów PG: 42 osoby (60%) miało 2-4 nawroty rocznie, 28 (40%) - 5-6 nawrotów rocznie. Lokalizacja pęcherzykowa wysypka: 52 pacjentów (75%) - czerwony wargi obręczy (w tym 12 - śluzową wewnętrznej powierzchni dolnej wargi..) i obszarów skóry wokół twarzy, skóry policzków; 18 pacjentów (25%) - skóra szyi, palców. Często subiektywne odczucia pęcherzyki poprzedzać w miejscu przyszłych wysypki, takie jak ból, swędzenie, pieczenie, m. N. objawy są zwiastunami, które pojawiają się 20 do 36 godzin przed wystąpieniem wysypki. U 50% pacjentów występują prodromalne zdarzenia w postaci podgorączkowej temperatury, złego samopoczucia, osłabienia, bólu głowy. Zwiększone regionalnych węzłów chłonnych, obrzęk oraz przekrwienie tkanki obserwowano u 50% pacjentów z uszkodzeniami na wargowej i 30% w przypadku opryszczki lokalizacji na skórę innych dziedzinach. Liczba elementów pęcherzykowych liczona przed i po leczeniu.

15 pacjentów FG (grupa 4) otrzymano dodatkowo Bt lTsF miejscowo (przez zastosowanie 10 minut) 3 razy dziennie przez okres 12-14 dni i 15 (5 pacjentów w grupie) leczono tylko terminale bezprzewodowe WT (Finlepsinum, gangleron w / m standardowa dawka witaminy B12, co drugi dzień, środki przeciwbólowe, niesteroidowe leki przeciwzapalne, miejscowe - barwniki anilinowe).

OG występuje częściej u osób w średnim wieku i starszych. Spośród 30 pacjentów z ZO 22 (73%) miało ponad 50 lat, 16 kobiet i 14 mężczyzn. Czas trwania choroby od 1 do 3 lat u 18 pacjentów (60%), ponad 3 lata - u 12 osób (40%). Częstość nawrotów OG 1-2 razy w roku była u większości pacjentów (25 osób, 83%), u 5 pacjentów 3 razy w roku.

W większości przypadków nie jest zlokalizowana postaci spalin, u 4 pacjentów (13%) - wspólny postać zakażeń (opryszczki wysypka na klatce piersiowej i skórę twarzy). Choroba zaczęła się ostro, po 1-2 dniach złączyły się pieczenie bólu wzdłuż wrażliwych nerwów, ból nasilił się podczas ruchu, chłodzenia, dotykania skóry. Wkrótce na skórze piersi, wzdłuż nerwów międzyżebrowych (uszkodzenie międzykręgowe węzły klatki piersiowej) pojawiła się opuchlizny rumieniowe łatek, które pojawiły się przed typową opryszczka: zgrupowanych pęcherzyków wypełnionych surowiczych treści.

Z miejscowym stosowaniem 5% kremowego BP, 5% LCF, dobrą tolerancją leków. Ocena skuteczności lokalnej PG terapia w oparciu o czasowe analizy pęcherzyków, czas trwania objawów podmiotowych (ból, swędzenie, pieczenie, obrzęk i) przekrwienie widocznej skóry i błon śluzowych, zatrucie, czas nawrotów i remisji (tab. 23). Jest oczywiste, że skuteczność kliniczna miejscowego lTsF i BP jest porównywalna, a objawy podmiotowe (ból, swędzenie, pieczenie), objawy zapalenia (obrzęk, zaczerwienienie) były krótsze podczas leczenia lTsF porównaniu do BP i znacznie krótszy niż w grupie BT. Wydaje się, że ten efekt LCF jest związany z jego działaniem przeciwzapalnym i przeciwbólowym.

Tabela 23. Wyniki lokalnej terapii opryszczki pospolitej

Leczenie wirusa Herpes Cycloferon

Stosując Cycloferon w leczeniu opryszczki i innych chorób wirusowych czas leczenia ulega znacznemu skróceniu. Ponadto lek pomaga zmniejszyć objawy objawów patologii i eliminuje ból, swędzenie, pieczenie i inne nieprzyjemne odczucia w ogniskach choroby. Każda choroba opryszczkowa charakteryzuje się uporczywym prądem. Również duże trudności w leczeniu infekcji wynikają ze zdolności patogenów do szybkiego przystosowania się do działania środków antywirusowych. Cycloferon eliminuje wszystkie te problemy, a także znacznie zmniejsza ryzyko powikłań w zaostrzeniu opryszczki.

Czym jest opryszczka?

Na planecie istnieje ponad 200 rodzajów opryszczki, a tylko 8 z nich może powodować choroby. Ale kiedy już dostał się do ludzkiego ciała, patogen pozostaje w nim na zawsze, zlokalizowane w komórkach tkanki nerwowej. Przy nawet nieznacznym spadku odporności patogen zostaje aktywowany i zaczyna się namnażać. Prowadzi to do zaostrzenia choroby, której objawy w postaci charakterystycznej wysypki mogą objawiać się w różnych częściach ciała.

Ogromna większość populacji jest nosicielem herpetycznego wirusa. Ale silne reakcje obronne organizmu blokują życiową aktywność patogenu. Zakażenie występuje podczas komunikowania się z chorym lub nosicielem domowym, powietrznym i seksualnym (opryszczka narządów płciowych).

Całkowicie pozbyć się wirusa jest niemożliwe. Ale dzięki terapii lekowej możesz powstrzymać jego życie. Nie wystarczy brać za to leki przeciwwirusowe. Nawet najlepsi z nich czasami nie są w stanie skutecznie spłacić rozwoju choroby. W związku z tym przebieg leczenia obejmuje leki, które eliminują przyczynę zwiększonej aktywności patogenu. Ponieważ główną przyczyną wybuchu żywotnej aktywności wirusa jest gwałtowny spadek odporności, złożona terapia zaostrzenia choroby musi koniecznie obejmować leki z grupy immunomodulującej. Obecnie najlepsze wyniki, jeśli leczenie opryszczki środkami przeciwwirusowymi jest uzupełniane przez Cycloferon.

Charakterystyka produktu

Cycloferon ma szerokie spektrum działania na ciele:

  • hamuje agresję i reprodukcję wirusów. Dlatego lek wykazuje wysoki efekt terapeutyczny, nie tylko w przypadku opryszczki, ale także w przypadku grypy, infekcji dróg oddechowych i innych infekcji. Leczenie Cycloferonem znacznie skraca czas trwania choroby i może prowadzić do złagodzenia patologicznego procesu praktycznie od pierwszego dnia przyjmowania leku;
  • ma działanie immunomodulujące. Substancja czynna leku nasila produkcję i aktywność interferonów, zwiększając w ten sposób niespecyficzną zdolność organizmu do opierania się nie tylko infekcji wirusowej, ale także innej bakterii. Podczas podawania leku dochodzi do zwiększenia aktywności limfocytów T i komórek pełniących funkcje zabójców, jak również makrofagów. Wysoka agresja przeciwko wirusowi opryszczki wynika również z normalizacji stosunku pomocniczych pomocników i supresorów grasicy;
  • Działanie przeciwzapalne sprzyja szybkiemu zanikowi zespołu bólowego i zmniejszeniu obrzęku zmian.

Ze względu na zdolność przenikania przez barierę krew-mózg Cycloferon atakuje wirusy opryszczki w samych nerwach, redukując w ten sposób nie tylko ich aktywność, ale także ich liczbę.

Lek nie ma zdolności gromadzenia się w tkankach i po zakończeniu terapii jest całkowicie eliminowany z organizmu. Inną pozytywną cechą tego leku jest to, że podczas leczenia nie rozwija się uzależnienie. Umożliwia to ponowne użycie leku w razie potrzeby.

Wszystkie leki mające bezpośredni wpływ na ludzki układ odpornościowy powinny być podawane po badaniu immunologicznym. Terapię immunomodulatorami prowadzi się pod nadzorem immunologa.

Cycloferon jest dostępny w postaci tabletek, mazi do użytku zewnętrznego i iniekcji.

Tabletki

Podczas leczenia lekiem w postaci tabletki należy ściśle przestrzegać schematu leczenia i zasad przyjmowania leku. Jak stosować Cycloferon w tabletkach?

Lek jest pijany raz dziennie. Dawka jest obliczana przez lekarza prowadzącego i waha się od 2 do 4 tabletek na dawkę. Weź lek o tej samej porze dnia.

Cycloferon z opryszczki nie powinien być przyjmowany codziennie. Lek przyjmuje się zgodnie ze schematem: pierwszy tydzień w ciągu dnia, drugi i trzeci - dwa dni później w trzecim. Dlatego tabletki należy pić przez 1, 2, 4, 6, 8, 11, 14, 17, 20 i 23 dzień terapii. Nawet jeśli wynik leczenia objawi się na drugim - trzeciego dnia, powinieneś pić cały kurs przez 23 dni. Przerwać rozpoczęte leczenie nie jest zalecane, aby nie spowodować nieprawidłowego funkcjonowania układu odpornościowego i nie pogorszyć nie tylko przebiegu choroby, ale także ogólnego stanu organizmu. Im szybciej choroba będzie związana z leczeniem Cycloferonu od początku choroby, tym szybciej pojawią się kliniczne objawy infekcji.

Ponadto podczas leczenia lekiem należy przestrzegać następujących zasad:

  • tablet powinien być całkowicie wypity. Nie można go kruszyć, łamać ani żuć. W przeciwnym razie enzymy śliny i żołądka będą reagować chemicznie ze składnikami leku i niszczą je, zanim zaczną być wchłaniane przez organizm;
  • w tym samym celu zaleca się picie tabletek nie później niż na pół godziny przed posiłkiem;
  • w celu uniknięcia zniszczenia struktury cząsteczek substancji czynnej przez różne płyny, lek należy przyjmować wyłącznie z czystą wodą.

Po zażyciu tabletek organizm zachowuje zdolność intensywnego wytwarzania aktywnych interferonów przez kolejne trzy dni.

Zastrzyki

Lek jest również dostępny w postaci roztworu do podawania dożylnego lub domięśniowego.

Sposób podawania Cycloferonu, jak również pojedynczej dawki, określa lekarz prowadzący w zależności od ogólnego stanu pacjenta, nasilenia patologii i obszaru zmian skórnych lub błon śluzowych. W przypadku niemowląt dawka iniekcji jest obliczana na podstawie ich masy ciała. Średnio dawka leku jest pobierana w ilości od 6 do 10 mg na 1 kg masy ciała.

Lek podaje się ściśle co drugi dzień w tym samym czasie. Dzieci są wstrzykiwane codziennie.

Pozajelitowe podawanie leku stosuje się, gdy:

  • rozległe zmiany;
  • opryszczka narządów płciowych;
  • w przypadkach trudnych do leczenia;
  • w pediatrii.

Czas trwania leczenia w każdym przypadku jest indywidualny i zależy od stopnia zniknięcia objawów i ogólnego stanu pacjenta. Największa skuteczność Cycloferonu w podawaniu pozajelitowym osiąga się dzięki terapii już na samym początku rozwoju patologii.

Przy niewielkich objawach infekcji herpetycznej, a także jako pomocniczej, stosuje się formę uwalniania leku w postaci mazi w stężeniu 5%. W celu terapeutycznym na dotkniętej chorobie skórze lub błonie śluzowej narządów płciowych, raz dziennie, maść nakłada się delikatnie przy pomocy niewielkiej warstwy. Przebieg leczenia miejscowym stosowaniem preparatu Cycloferon wynosi 5 dni. Zwykle w tym czasie całkowicie znikają elementy wysypki, swędzenia, bólu, pieczenia i innych objawów choroby.

W przypadkach, w których miejscowa terapia okazała się nieskuteczna, lekarz przenosi pacjenta na tabletki lub podawanie leku do podawania pozajelitowego.

Pastylka może również leczyć takie choroby na obszarze żeńskich narządów płciowych, jak niespecyficzne zapalenie pochwy lub zapalenie pochwy o etiologii bakteryjnej. W takich przypadkach lek można podawać do tamponu i wstrzykiwać go do pochwy lub wykonywać wkraplanie dopochwowe. Bez względu na sposób podawania leku Cycloferon, lek podaje się od 1 do 3 razy dziennie. Przebieg leczenia wynosi dwa tygodnie, nawet jeśli wszystkie oznaki choroby przebiegły znacznie szybciej.

Właściwe stosowanie Cycloferonu w leczeniu opryszczki może skrócić czas leczenia o połowę!

Przeciwwskazania i przestrogi

Podczas stosowania jakiejkolwiek formy leku zwykle nie występują oczywiste działania niepożądane. Po nałożeniu zewnętrznym może wystąpić lekkie pieczenie w miejscu aplikacji mazutu lub pojawienia się delikatnego zaczerwienienia. Objawy te bardzo szybko mijają i nie wymagają dodatkowego leczenia lub przerwania podawania leku. Mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości na składniki leku. Do wad można zaliczyć gorzki smak tabletek.

Preparatu nie należy stosować do aplikacji na błony śluzowe oczu. Jeśli dostaniesz leki do oczu, należy je natychmiast przepłukać dużą ilością wody.

Lek ma przeciwwskazania. Zabrania się używania Cycloferon w leczeniu opryszczki:

  • w ciąży i cały okres karmienia piersią. Należy pamiętać, że prawie wszystkie immunomodulatory łatwo pokonują barierę łożyskową;
  • Nie należy podawać leków dzieciom poniżej czwartego roku życia;
  • idiosynkrazja substancji, które tworzą lek, jest również bezwarunkowym przeciwwskazaniem;
  • Niewyrównana marskość wątroby całkowicie wyklucza leczenie Cycloferonem.

Należy pamiętać, że stosowanie leku nasila działanie leków przeciwbakteryjnych - przeciwwirusowych, przeciwgrzybiczych, antybiotyków i innych.

Które tabletki herpes są uważane za najbardziej skuteczne?

Pierwszy zabieg typu opryszczki jest realizowane kilka grup leków mających różne mechanizmy działania, lecz mają ten sam cel - tak szybko, jak to możliwe, aby zahamować objawy zapalenia opryszczkowego zapalenia skóry i błon śluzowych, jak również zapobieganie pogarszaniu się nawracającymi przebiegu choroby. Nowoczesne tabletki opryszczkowe typu 1, wytwarzane przez firmy farmaceutyczne zarówno krajowe, jak i zagraniczne, pozwalają szybko powstrzymać rozwój objawów zakażenia wirusem herpeswirusa, a także normalizują odpowiedź immunologiczną.

Top 5 leków na opryszczkę

Terapia opryszczki wargowej obejmuje dwa główne bloki:

  • ogólnoustrojowe leczenie, w tym stosowanie tabletek, zastrzyki;
  • miejscowe leczenie, obejmujące stosowanie maści, żeli, szminek, środków antyseptycznych.

Ważne!

Ogólne leczenie za pomocą tabletek opryszczki lub wstrzyknięć nie jest konieczne we wszystkich przypadkach.

Przy rzadkich nawrotach opryszczki na ustach wystarczy stosować środki zewnętrzne. Jeśli infekcja pogarsza się ponad 4 razy w roku, wymagana jest poważna artyleria, ponieważ ten znak wskazuje na niewystarczającą aktywność odpornościową.

Do tej pory leki w tabletkach i kompozycjach opryszczki do terapii ogólnoustrojowej obejmują kilka grup, których działanie ma na celu wyeliminowanie wirusa i poprawienie układu odpornościowego.

Najbardziej skuteczne tabletki na opryszczkę przedstawiono w 5 grupach:

  1. Środki przeciwwirusowe są pochodnymi acyklowiru.
  2. Immunomodulatory (Polyoxidonium, Panavir, Ferrovir).
  3. Immunostymulanty (izoprinozyna).
  4. Induktory interferonu (Amiksin, Cycloferon).
  5. Przygotowania gotowego interferonu (Wiferon, Genferon).

Najlepsze tabletki z wirusa opryszczki są obecnie reprezentowane przez grupę pochodnych acyklowiru - walacyklowiru, famcyklowiru.

Jak długo będzie wysypka?

Wszyscy bez wyjątku podniecają się, kiedy przejdą lub dojdą do gerpeticheskiego erupcję na twarzy, a co do picia w opryszczce w celu przyspieszenia tego procesu. Aby powstrzymać początek objawów, konieczne jest zażywanie leków w ciągu pierwszych kilku dni od momentu pojawienia się objawów specyficznych dla wirusa. Maksymalny okres zapewniania opieki antywirusowej wynosi 4 dni. Tylko w tym przypadku możemy oczekiwać efektu przyjmowanych tabletek.

Należy zauważyć, że w przypadku blokady pierwszego rodzaju kliniki opryszczki konieczne jest przyjmowanie tabletek przeciwwirusowych - acyklowiru i jego pochodnych. Istnieją specjalne dawki "wstrząsowe", które szybko tłumią reprodukcję wirusa. Terminowe stosowanie tabletek z HSV prowadzi do odwrotnego rozwoju objawów infekcji w ciągu 2-3 dni.

Środki przeciwkrzepliwe są głównie stosowane przez lekarzy w terapii skojarzonej: wraz z tabletkami przeciwwirusowymi, leczeniem zewnętrznym. Ale ich głównym celem jest terapia nawrotów opryszczki zarówno wargowej, jak i opryszczki narządów płciowych.

Antybiotyki są przepisywane w celu zapobiegania powikłaniom bakteryjnym w opryszczkowym zapaleniu jamy ustnej, herpanginie, półpasiec. Nieskomplikowana opryszczka na ustach przechodzi przez 7-10 dni, a przy średnim natężeniu klinika rozciąga się na tygodnie.

Aby kupić niedrogie i skuteczne tabletki na opryszczkę, należy przyznać pierwszeństwo krajowym środkom zaradczym, na przykład Acyclovir. Tabletki i maści powinny być poszukiwane pod nazwą substancji czynnej. Produkty generyczne będą tańsze niż oryginalne importowane fundusze i będą miały niezbędny efekt.

Tak więc, analog Zovirax z opryszczki Acyclovir Sandoz będzie kosztował kilka razy taniej, a rosyjskie tabletki Valcicon są tańsze niż Valtrex. Ogólnie, leczenie infekcji herpetycznych jest kosztowne, w szczególności w powtarzającej się postaci.

Przeciwwirusowe immunomodulatory

Grupa immunomodulatorów zawiera bogatą różnorodność środków na poprawę odporności. Takie leki są stosowane nie tylko w celu wyeliminowania infekcji wirusem herpes. Spektrum ich zastosowania w infekologii jest szerokie.

Tabletki immunomodulatorów i środki przeciwwirusowe mają ogólne wskazania do stosowania:

  • infekcja opryszczkowa o różnym nasileniu;
  • zapobieganie i leczenie sezonowych infekcji dróg oddechowych;
  • leczenie wirusowego zapalenia wątroby;
  • terapia CMV;
  • w połączonej terapii stwardnienia rozsianego, zapalenia mózgu, wirusowego uszkodzenia oka;
  • leczenie chlamydiozy układu moczowo-płciowego;
  • kompleksowa terapia gruźlicy.

Panavir

Jednym ze środków zaradczych na opryszczkę na bazie roślin jest Panavir. Lek jest wytwarzany z koncentratów pędów rośliny Solcinutn tuberosum (rodzaj ziemniaka). Substancjami czynnymi, które mają przewodność przeciwwirusową i immunomodulacyjną są glikozydy. Oprócz aktywacji układu odpornościowego w zakresie wytwarzania leukocytów interferonu, Panavir ma również inne użyteczne właściwości, które są istotne dla opryszczki:

  • działanie przeciwzapalne;
  • przeciwgorączkowy;
  • znieczulający;
  • uzdrowienie.

Panavir jest produkowany w formie:

  • Spray do leczenia opryszczki narządów płciowych, opryszczki wargowej;
  • roztwór do wstrzykiwań do leczenia przewlekłej opryszczki (walka z zaostrzeniami i zapobieganie nawrotom);
  • żel do użytku zewnętrznego;
  • Świece do leczenia opryszczkowych zmian narządów płciowych i odbytnicy.

W postaci tabletek Panavir nie jest dostępny. Środek przeciwwirusowy stosuje się nie tylko w przypadku wysypki opryszczki, ale także w leczeniu innych chorób wirusowych. Panavir mogą być wykorzystane w następujących chorób: zakażenia człowieka wirusem brodawczaka (brodawczaków, dysplazji szyjki macicy), ospa wietrzna, opryszczka oka, zakażenia wirusem cytomegalii, wirusem grypy i SARS, a także wielu innych przewlekłych chorób, którym towarzyszy naruszeniem ran, przedłużonego przewlekłym.

Dawkowanie i przeciwwskazania.

Panawir w postaci żelu lub sprayu nakładany jest na obszar opryszczkowych zmian skórnych i błon śluzowych 3-4 razy dziennie. Gdy opryszczkowe zapalenie jamy ustnej jest miejscowym zastosowaniem aerozolu. Lek stosuje się również w leczeniu opryszczki narządów płciowych.

Przeciwwskazania do stosowania leku w postaci uwalniania w postaci roztworu do wstrzykiwań, czopki to ciąża, laktacja. Spray i żel nie są przeciwwskazane u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Panawir w leczeniu opryszczki pospolitej jest uzupełniony o inne tabletki przeciwwirusowe, w szczególności Acyclovir, Cycloferon, Isoprinosin.

Czas stosowania lokalnych środków zależy od rozległości zmian skórnych i błony śluzowej. Z reguły nakładać żel do pojawienia się skorupy, gdy nie ma nowych wysypek. Rozpylaj płukanie jamy ustnej i narządów płciowych po zniknięciu objawów opryszczki, aby utrzymać lokalną aktywność immunologiczną.

Ferrovir

Spośród przedstawicieli krajowych immunomodulatorów pochodzenia naturalnego, Ferrovir jest izolowany, mechanizm jego działania ma na celu stymulowanie produkcji leukocytów. Produkt jest dostępny tylko jako roztwór do wstrzykiwań. Fiolki mogą zawierać nawet 30 mg składnika aktywnego (w dwóch mililitrach) i 75 mg (w pięciu mililitrach). Liczba sztuk w paczce to pięć.

Preparat wytwarza się na bazie dezoksyrybonukleinianu w połączeniu z żelazem. Aktywuje nie tylko przeciwwirusowe, ale także przeciwdrobnoustrojowe, przeciwgrzybiczne odporności. Dlatego lekarstwo stosuje się nie tylko w leczeniu skomplikowanych postaci opryszczki, ale także w leczeniu wielu innych chorób zakaźnych.

Wskazania do stosowania:

  • infekcja herpetyczna dowolnej lokalizacji i odmiany;
  • zapalenie wątroby;
  • zapalenie mózgu pochodzenia wirusowego;
  • Zakażenie HIV.

Ważne!

Obserwowano długotrwałą remisję z przewlekłą opryszczką po dziesięciodniowym leczeniu produktem Ferrovir.

Zastosowania i przeciwwskazania.

Naturalny lek przeciwko opryszczce nie jest stosowany u kobiet w ciąży, z laktacją, u dzieci, z alergią w wywiadzie.

Dawkowanie Ferroviru.

Wprowadź domięśniowo 5 ml dwa razy lub raz dziennie przez 10 dni. Wprowadź lek bardzo powoli, aby uniknąć ciężkiej bolesności.

Polioksydoniowy

Popularne tabletki z opryszczki to polioksydoniany, stworzone i wyprodukowane w Rosji. Domowy immunomodulator ma działanie przeciwwirusowe, przeciwzapalne, przeciwutleniające. Substancja jest oparta na chemicznej syntezie bromku azoksymu.

Polioksidon jest dostępny w tabletkach, roztworach do wstrzykiwań, świecach. Wpływ na wirusa herpes jest następujący:

  • stymulacja syntezy interferonu;
  • wzmaganie produkcji przeciwciał przeciwwirusowych;
  • wzrost aktywności fagocytów w ognisku;
  • stymulacja aparatu limfatycznego.

Polioksidonium nie ma zdolności do zwiększania podziału komórek, co zapewnia bezpieczeństwo onkologiczne podczas stosowania leku. Tabletki z opryszczki typu 1 Polyoxidonium mogą być stosowane u dzieci w wieku od 3 lat.

Zastosuj środek zaradczy w przypadku chorób takich jak:

  • przewlekłe choroby zakaźne różnych narządów;
  • nawracająca lub uporczywa opryszczka narządów płciowych;
  • przewlekłe zakażenie herpeswirusem skóry i błon śluzowych.

Dawkowanie i przeciwwskazania.

Możesz używać tabletek z opryszczki zarówno podjęzykowo, jak i doustnie. W przypadku opryszczki jamy ustnej, a także w celu zapobiegania zaostrzeniom zakażenia wargowo-wargowego, tabletki stosuje się przed posiłkami, rozpuszczając pod językiem:

  • osoby dorosłe rozpuszczają tabletki podjęzykowe 1 szt. dwa razy dziennie przez 10 dni;
  • Dzieci po 10 roku życia przepisują 1 tabletkę dwa razy dziennie przez tydzień;
  • dla dzieci w wieku od 3 do 10 lat stosować schemat dla połowy tabletki dwa razy dziennie przez 7 dni.

Przeciwwskazania obejmują:

  • ciąża i laktacja;
  • choroby nerek z niewydolnością;
  • wiek do 3 lat.

Lizyna

Aminokwasy są stosowane w leczeniu wielu chorób, któremu towarzyszy niewystarczająca funkcja syntezy w organizmie. W szczególności aminokwas lizyny jest niezbędny do syntezy białek odpowiedzialnych za odporność. Lek L-lizyna ma słabe działanie immunokorektorskie i nie jest niebezpieczny w użyciu. Ponadto lizyna ma działanie przeciwzapalne. Lizynę wytwarza się w roztworze do dożylnego podania 10 ampułek w opakowaniu zawierającym po 5 ml substancji.

W aspekcie infekcji herpetic, lek jest stosowany jako część leczenia skojarzonego, terapii tłumiącej w celu zapobiegania zaostrzeń.

Lek nie jest stosowany w chorobach nerek i dzieci poniżej jednego roku.

Dorośli ustalają dożylnie 5-10 ml roztworu na dzień, podzielonego na 2 wstrzyknięcia. Wstępnie miesza się z solą fizjologiczną. Czas podawania wynosi od 2 do 8 dni. Obliczanie dawki dla dzieci opiera się na masie ciała.

Immunostymulanty

Stymulacja odporności na choroby herpeswirusowe jest stosowana w powtarzającym się przepływie, szeroko rozpowszechnionych procesach, zaangażowaniu dużych obszarów skóry i błon śluzowych. Najczęściej aktywacja sił odpornościowych organizmu odbywa się za pomocą izoprynozyny i leków ją zawierających, na przykład Groprinosinom.

Isoprinosine


Mechanizm działania izoprynozyny opiera się na następujących czynnikach:

  • stymulacja produkcji leukocytów;
  • przywrócenie funkcji limfocytów stłumionych przez wirus opryszczki;
  • aktywuje limfocyty T;
  • hamuje białka wirusowe.

Wytwarzanie tabletek po 20, 30 lub 50 sztuk w opakowaniu, z których każde zawiera 500 mg substancji.

Ważne!

Izoprinozyna z jednoczesnym podawaniem acyklowiru nasila działanie tego drugiego.

Izoprinozyna lub jej oryginalny lek Groprinosin jest stosowany w leczeniu opryszczki wszystkich odmian i typów.

Metody stosowania i przeciwwskazania.

Izoprinozynę należy przyjmować po posiłkach (po pół godziny), stosując się do następującego schematu:

  • w zapobieganiu zaostrzeń brać 1 tabletkę dwa razy dziennie w miesiącu;
  • w celu leczenia ostrego zakażenia, zainicjowanego przez opryszczkę, u dorosłych i dzieci w wieku powyżej 3 lat, obliczenie dawki opiera się na masie ciała (50 mg na kilogram), podczas dzielenia przez 3-4 razy, równomiernie w ciągu dnia. Z reguły dorośli pobierają od 6 do 8 tabletek dziennie;
  • czas leczenia ostrej opryszczki typu 1 wynosi około 5-10 dni (do momentu całkowitego przerwania objawów).

Tabletki nie są przyjmowane z kamicą moczową, arytmią, dną moczanową, u dzieci poniżej 3 lat, niewydolność nerek.

Stymulatory syntezy i preparatów interferonu

Interferon jest głównym ogniwem w walce z wirusami. Jest wytwarzany przez ludzkie leukocyty i, przy niewystarczającej produkcji, cięższym, przedłużonym przebiegu różnych chorób wirusowych, tendencją do częstych zaostrzeń i powikłań. Aby pomóc ciału pokonać wirus opryszczki, użyj stymulantów do syntezy interferonu lub gotowego interferonu.

Viferon i analogi

Viferon i jego analogi (Genferon, Kipferon, Ruferon) są preparatami biologicznymi zawierającymi ludzki interferon. Viferon jest dostępny w postaci czopków, maści i żeli. Czopki mogą zawierać różną koncentrację interferonu, w związku z tym 150 000, 500 000, 1 000 000, 3 000 000 jednostek na 10 sztuk w opakowaniu. W zależności od choroby zakaźnej wykorzystuje się jej przebieg, wiek, różne schematy i dawki.

Świece Viferon i ich odpowiedniki są zatwierdzone do stosowania w czasie ciąży iu noworodków. Czopki są stosowane u kobiet w ciąży w leczeniu opryszczek narządów płciowych i innych typów, zakaźnych zmian w narządach płciowych w celu ochrony płodu przed infekcją.

Przeciwwskazania do stosowania interferonów to tylko nietolerancja składników świecy.

Jak korzystać z Viferon.

Świece podaje się doodbytniczo, ale w praktyce ginekologicznej stosuje się również pochwę. Dawki są następujące:

  • w leczeniu opryszczki narządów płciowych i innych odmian infekcji herpetic u dorosłych, 1 świecę stosuje się dwa razy dziennie (500 000 IU) przez 10 dni lub dłużej. Ta sama dawka jest stosowana u dzieci w wieku powyżej 7 lat;
  • małe dzieci otrzymują 1 świecę do 150 000 IU dwa razy dziennie.

Czasami występują miejscowe reakcje w postaci swędzenia i wysypki skórnej.

Kagocel

Lek przeciwwirusowy Kagocel ma zdolność do stymulowania wytwarzania interferonu, a zatem odnosi się do immunomodulatorów. Preparat ma postać tabletek. Lek sprzedawany jest po 10, 20 lub 30 tabletek w opakowaniu.

Kagocel nietoksyczny, nie gromadzą się w tkankach narządów zapewnia długą i stymulujący wpływ interferonu w krążeniu krwi.

Lek może być stosowany w leczeniu opryszczki i zapobiegania jej zaostrzeniu. Używane w wieku powyżej 3 lat.

Dawki i przeciwwskazania.

Tabletki przyjmowane są w następujący sposób:

  • dorośli piją 2 tabletki trzy razy dziennie przez 5 dni podczas leczenia nieskomplikowanej postaci opryszczki pospolitej;
  • dzieci przyjmują 1-2 tabletki dwa lub trzy razy dziennie ze zmniejszeniem dawki (w trakcie kursu stosuje się 6-10 tabletek).

Przeciwwskazania obejmują ciążę, laktację, indywidualną nietolerancję.

Cycloferon

Rosyjski lek Cycloferon jest szeroko stosowany w leczeniu różnych infekcji bakteryjnych i wirusowych, zarówno ostrych, jak i przewlekłych. Jest dostępny jako roztwór do wstrzykiwań, tabletek, mazi do zewnętrznego leczenia. W zależności od ciężkości zakażenia i stopnia uszkodzenia stosuje się różne schematy i sposoby stosowania Cycloferonu.

Tabletki z opryszczki Cycloferon są przepisywane do leczenia od pierwszych dni choroby. Ze względu na zwiększoną produkcję interferonu, możliwe jest złagodzenie objawów choroby, aby zapobiec rozwojowi niebezpiecznych komplikacji.

Przeciwwskazania są wiek do 4 lat, rozwój ciąży, laktacja, marskość, ostre zapalenie błony śluzowej żołądka, zaostrzenie wrzodu.

Preparaty Herpes dostępne są w opakowaniach po 10, 20 lub 50 sztuk.

Dawkowanie.

Tabletki z opryszczki należy spożywać przed posiłkami. Schemat podania reprezentowany jest przez przyjmowanie leków w dniach 1, 2, 4, 6, 8, 11, 14, 17, 20, 23 dni. Dawkowanie jest następujące:

  • 3-4 tabletki na raz (450-600 mg) są spożywane przez dzieci w wieku powyżej 12 lat i dorosłych;
  • dzieci od 4 do 6 lat piją 1 tabletkę (150 mg);
  • w wieku 7 do 11 lat - jednorazowo 2-3 tabletki.

Ważne!

Cycloferon jest kompatybilny z innymi immunomodulatorami i środkami przeciwwirusowymi w leczeniu opryszczki.

Amiksin

Jednym z czynników chemicznych stymulujących produkcję interferonu jest tiloron, wytwarzany przez różne firmy farmaceutyczne pod różnymi nazwami. Domowym lekiem zawierającym przeciwwirusowy składnik Tyloronu jest Amiksin. Lek jest produkowany w tabletkach.

Tabletki zawierające tiloron mają następujący wpływ na organizm:

  • stymulują produkcję różnych typów interferonu. Po rozpoczęciu leczenia opryszczką tabletkami Amixin, komórkami jelitowymi i wątrobowymi limfocyty zaczynają intensywnie wytwarzać interferony;
  • stymuluje komórki szpiku kostnego do produkcji leukocytów, przeciwciał;
  • hamuje hamowanie aktywności immunologicznej, co jest charakterystyczne dla infekcji wirusem herpeswirusa i innych chorób wirusowych;
  • przywraca stosunek różnych typów limfocytów;
  • ma bezpośredni efekt antywirusowy poprzez hamowanie produkcji wirusów niezbędnych do montażu nowych cząstek wirusa.

Ważne!

Po zażyciu tabletek Amixin przez 24 godziny obserwuje się intensywny rozwój własnego interferonu, co przyczynia się do szybszej eliminacji objawów i zapobiegania powikłaniom infekcji wirusowych.

Dawkowanie i przeciwwskazania.

Amiksin jest przeciwwskazany w wieku do 7 lat, kobiet w ciąży i karmiących piersią, a także w przypadku reakcji alergicznych na lek w wywiadzie. Tabletki należy pić po posiłkach.

Tabletki i schematy dawkowania zależą od celu stosowania, a także od stopnia zaawansowania choroby:

  1. W przypadku opryszczki o umiarkowanym nasileniu dorośli piją 125 mg (1 tabletkę) co 24 godziny w pierwszych dwóch dniach choroby. Ponadto zmienia się dawkowanie i wytwarza 1 tabletkę 125 mg co 48 godzin. Przebieg leczenia opryszczki trwa 10-20 tabletek.
  2. Skomplikowany przebieg zakażenia opryszczki z udziałem innych narządów i układów wymaga zwiększenia dawki leku. Weź 250 mg w ciągu pierwszych dwóch dni co 24 godziny, następnie 125 mg co 48 godzin.
  3. W przypadku dzieci w wieku powyżej siedmiu lat 60 mg (1 tabletka) jest przepisywana w ciągu pierwszych dwóch dni, co 24 godziny. Czwartego dnia choroby ostatnia tabletka 60 mg jest pijana. Kurs przyjmuje 180 mg tyloronu.
  4. Ze skomplikowanym przebiegiem opryszczki u dzieci Amiksin w tabletkach przyjmuje 1, 2, 4, 6 dni na 60 mg.

Dla dzieci przepisywany jest lek w dawce 60 mg dla osób dorosłych bez recepty.

Pochodne acyklowiru

Acyklowir jest lekiem przeciwwirusowym, który nie pośrednio, ale bezpośrednio działają na wirusa, hamując jego zdolność do reprodukcji. Tabletki Herpes najnowszej generacji zawierają pochodną acyklowiru: walacyklowir lub famcyklowir.

Przeciwwirusowe z grupy herpes obejmować pochodne, takie jak acyklowir walacyklowir, famcyklowir. Ta substancja jest estrem acyklowiru. Po zażyciu tabletek do środka, substancja za pomocą specjalnych enzymów przekształca się w acyklowir. Z kolei famcyklowir przekształca się w pencyklowir, który przenika do komórek zakażonych wirusem.

Ważne!

Walacyklowir, oprócz działania przeciwwirusowego, działa znieczulająco, co jest ważne w przypadku półpaśca.

Walacyklowir jest reprezentowany przez takie leki jak Valtrex, Valvir, Valcicon. Najczęściej w leczeniu przewlekłej opryszczki należy stosować te leki.

Leki przyjmowane są w następujących przypadkach:

  • Opryszczka wargowa o umiarkowanym nasileniu, często nawracająca;
  • opryszczka narządów płciowych;
  • zapobiegawcza terapia supresyjna (tłumienie i zapobieganie nawrotom infekcji herpetycznych);
  • opryszczkowe oko;
  • półpasiec.

Wytwarza się tabletki zawierające 500 mg walacyklowiru w opakowaniu 10 lub 42 sztuk. Valvir jest produkowany w dawkach 500 mg (7 lub 28 sztuk w opakowaniu) i 1000 mg (10 lub 42 tabletki w opakowaniu).

Zastosowanie walacyklowiru we wczesnym stadium opryszczki pomoże zapobiec postępowi infekcji wirusowej.

Początkowe objawy wargowej lub innego rodzaju opryszczkowego uszkodzenia skóry i błon śluzowych obejmują pieczenie, swędzenie, mrowienie, bolesność, dyskomfort. Co do zasady pacjenci z częstymi nawrotami rozpoznają pierwsze objawy samodzielnie.

Jak wziąć pieniądze.

Przyjmowanie pokarmu nie wpływa na wchłanianie walacyklowiru. Tabletki można przyjmować jak poprzednio lub podczas posiłku lub po posiłku.

Leczenie zaostrzeń opryszczki u młodzieży i dorosłych wymaga takich dawek:

  • 500 mg dwa razy dziennie przez 3-5 dni ze skórą opryszczkową i błonami śluzowymi;
  • Aby zablokować rozwój wargowej opryszczki, stosuje się schematy alternatywne: 2000 mg dwa razy dziennie przez jeden dzień w równych odstępach czasu.

Terapia pierwotnej skóry opryszczki i błon śluzowych:

  • 500 mg 2 razy dziennie przez 5-10 dni.

Terapia supresyjna opisana jest w następujących dawkach:

  • dorośli i młodzież przyjmują codziennie 500 mg walacyklowiru przez okres 6-12 miesięcy;
  • z opryszczką u osób z niedoborem odporności należy stosować tabletki w dawce 500 mg dwa razy na dobę przez sześć miesięcy lub rok.

W leczeniu półpaśca (nawrotu ospy wietrznej) tabletki są przyjmowane 1000 mg trzy razy na dobę przez siedem dni.

Przeciwwskazania.

Leki przeciwwirusowe oparte na walacyklowir nie są przyjmowane przed ukończeniem 12 lat. Przeciwwskazaniem do stosowania tabletek jest obecność alergii w przeszłości na jakikolwiek środek zawierający acyklowir. Tabletek walacyklowiru nie stosuje się w leczeniu herpes zoster i opryszczki ocznej przed 18 rokiem życia.

Valtrex, Valvira i inne środki przeciwwirusowe zawierające walacyklowir, dopuszczone do leczenia opryszczki podczas ciąży, jednak w celu ich powinna być przeprowadzona na wysokim ryzykiem powikłań związanych z zakażeniami HSV.

Leki, a także wirus opryszczki, negatywnie wpływają na wiele aspektów funkcjonowania narządów i układów. Dlatego po ocenie ryzyka zakażenia herpeswirusa dla matki i płodu, lekarze podejmują decyzję. Nie było określonego działania acyklowiru na tkanki embrionalne w standardowych dawkach. Jeśli wymagane są duże dawki acyklowiru, zaleca się przerwanie wczesnej ciąży.

Lokalne leczenie

Terapia zewnętrzna wysypki z opryszczką typu 1 obejmuje cele i etapy:

  1. Do profilaktyki powikłań pochodzenia bakteryjnego, wirusowego stłumienia replikacji przy użyciu środków antyseptycznych i barwniki, miramistin, chlorheksydynę, fukortsin błękit metylenowy, jod, nadmanganian potasu, zieleń brylantowa.
  2. W celu zniszczenia wirusa opryszczki i jej stłumienie replikacji za pomocą przeciwwirusowe maści i żele (Viferon, TSikloferon, Zovirax, Erazaban, Viru-Merz Panavir).
  3. Aby znieczulić ogniska na błonie śluzowej języka, policzki nakładają żele i pastele (Solcoseryl, Holisal).

Pomadki do ust zawierające składnik przeciwwirusowy acyklowiru pozwalają na zastosowanie środka leczniczego na skórę w dowolnym miejscu z zachowaniem zasad aseptycznych. Do takich środków należy nosić szminkę, na przykład, Anti Herpes. Ponadto do gojenia się ran stosuje się pomadkę pantenolową.

Jako improwizator, który może podbijać i podsuszać bąbelki, może pomagać Corvalolowi, salicylowi lub borowemu alkoholowi, pastę do zębów. Aby wyeliminować wilgoć z rozległymi erozjami, zainicjowanymi przez opryszczkę typu 1, należy użyć pasty cynkowej Baneocin.

Homeopatia

Jak wiadomo, ogólnie przyjętą zasadą leczenia homeopatycznego jest wyniszczenie takiej choroby. W celu realizacji tego postulatu trucizny są stosowane w znacznym rozcieńczeniu. Leczenie opryszczki w ten sposób jest prowadzone wyłącznie przez specjalistę.

Do walki z opryszczką stosuje się następujące rośliny i substancje:

  1. Rus Toxicodendron.
  2. Grafit.
  3. Kwas azotowy.
  4. Jaskier jest cierpki.
  5. Thuya occidentalis.
  6. Jagoda wilka.

Homeopatia jest stosowana w leczeniu opryszczki wargowej i narządów płciowych. Leki te stosuje się do wewnątrz lub na zewnątrz.

Informacje zwrotne na temat leczenia

Podczas leczenia infekcji opryszczki immunomodulatory u W rzadkich przypadkach, nie jest rozwój efektów ubocznych w postaci bólu głowy, bólu, dyskomfortu w nadbrzuszu, niestrawność. obserwowano sporadycznie alergicznych reakcji skóry. Ogólnie rzecz biorąc, leki, korygujące odpowiedź immunologiczna jest dobrze tolerowane przez pacjentów.

Leki przeciwwirusowe - nukleozydy - opisywane są przez częstsze występowanie działań niepożądanych. Opinie na temat Valtrex z opryszczką charakteryzują się bólem głowy, nudnościami, zawrotami głowy, biegunką, świądem skóry. Ponadto tabletki negatywnie wpływają na proces hematopoezy, hamując wytwarzanie leukocytów. Opinie o Valcikonie z opryszczką - niedrogim analogu Valtrex w Rosji - nie różnią się od importowanego leku. Lek powoduje takie same działania niepożądane, a skuteczność nie ustępuje drogiej medycynie.

Komentarze pacjentów dotyczące stosowania izoprynosyny w leczeniu i zapobieganiu opryszczkom typu 1 charakteryzują się częstym występowaniem nudności, bólów głowy, swędzenia skóry.

Skuteczność leczenia nawrotowych opryszczek typu 1 i typu 2 wzrasta z połączonym podejściem. Przed powołaniem immunomodulatorów i stymulantów zaleca się wykonanie badania krwi na obecność immunogramu. Po ocenie wyniku immunolog może przepisać schemat leków w celu normalizacji aktywności immunologicznej.