Cytomegalowirus w ciąży

Autorem artykułu jest położnik Grigoryeva Ksenia Sergeevna

Zakażenie wirusem cytomegalii (zakażenie CMV) jest chorobą zakaźną, której objawy przejawiają się jedynie w stanach niedoboru odporności (z immunosupresją). Ryzyko zakażenia płodu, nasilenia choroby i rokowania zależy od aktywności procesu życiowej aktywności wirusa cytomegalii podczas ciąży.

Zakażenie wirusem cytomegalii jest diagnozowane poprzez oznaczanie swoistych przeciwciał we krwi. Wczesne wykrycie choroby jest trudne ze względu na fakt, że w 90% przypadków się nie objawia.

Przyczyny

Cytomegalowirus odnosi się do wirusów rodziny opryszczki. Istnieje kilka sposobów infekcji:

  • w powietrzu (przez kichanie, kaszel, pocałunki);
  • hematogenny (przez krew);
  • seksualne (z seksem bez zabezpieczenia);
  • przeznosowe (od matki do płodu przez łożysko);
  • poprzez mleko matki;
  • pionowy (w momencie dostawy).

Istnieje kilka form infekcji CMV:

  • pierwotny;
  • pierwotny przewlekły;
  • wrodzony;
  • utajony (ukryty, nieaktywny);
  • trwałe reaktywowanie (aktywacja postaci przewlekłej);
  • nadkażenie (dołączenie do innej infekcji).

Jeśli dojdzie do infekcji, wirus znajdzie się we wszystkich płynach biologicznych (krew, mocz, ślina, mleko matki, wydzielina z dróg rodnych, łzy).

Objawy CMV w ciąży

W większości przypadków objawy zakażenia CMV są nieobecne lub nieistotne. Mogą występować objawy grypy lub zespołu podobnego do mononukleozy (gorączka, dreszcze, osłabienie, bóle mięśni i stawów).

Ważne! Objawem jest również okresowy i nieregularny wzrost temperatury ciała przez miesiąc lub dłużej, któremu towarzyszą nudności i senność.

Diagnostyka

Najbardziej skuteczne metody diagnozy:

Oznaczenie miana przeciwciał w surowicy na zakażenie CMV (metoda serologiczna).

  • Pierwotne zakażenie podczas ciąży ma bardziej niekorzystny przebieg niż przewlekła postać.
  • Po zakażeniu kobiety zachowują swoistą IgG, która chroni płód przed infekcją. Przeciwciała IgM wskazują pierwotną infekcję, wzrost IgG - o aktywacji postaci przewlekłej.
  • Pozwala wykryć DNA cytomegalowirusa w płynach biologicznych (krew, ślina, wydzielina z dróg rodnych, mocz). Ale ta metoda nie wskazuje na charakter zakażenia (pierwotnego lub przewlekłego).

Rozpoznanie zakażenia wewnątrzmacicznego przeprowadza się za pomocą analizy płynu owodniowego (amniopunkcja) w 11-19 lub 22-23 tygodniu ciąży. Ultradźwięki w tym przypadku nie są wystarczająco czułe, aby wykryć nieprawidłowości u płodu.

Ważne! Biorąc pod uwagę, że infekcja często występuje bez objawów, wszystkie kobiety w ciąży są badane na obecność przeciwciał CMV.

U noworodków ustala się obecność wirusa w moczu lub tajemnicy z gardła przez 1-2 tygodnie życia. Ale w 35% przypadków przeciwciała IgM (odpowiedzialne za pierwotne zakażenie) mogą być nieobecne.

Diagnostyka różnicowa

Zakażenie CMV u kobiet w ciąży powinno być zróżnicowane z ARI, zapaleniem płuc, mononukleozą zakaźną, toksoplazmozą, zapaleniem wątroby. Dokładną diagnozę przeprowadza się na podstawie badań laboratoryjnych.

Leczenie zakażenia CMV przez trymestr

Leczenie wirusa cytomegalii podczas ciąży wykonuje lekarz ginekolog lub specjalista chorób zakaźnych. Wraz z rozwojem powikłań wymagana jest hospitalizacja ciężarnej.

Leczenie powinno mieć na celu zapobieganie zakażeniom wewnątrzmacicznym i zapobieganie wrodzonej infekcji u noworodków.

Aby wyeliminować objawy choroby, wykonuje się terapię antywirusową, ale ze względu na wysoką toksyczność leki te są zabronione w czasie ciąży, są dozwolone tylko w ciężkich przypadkach.

Jako leczenie niefarmakologiczne stosuje się plazmaferezę, dożylne podawanie swoistej immunoglobuliny lub immunostymulantów (w celu utrzymania odporności i zmniejszenia rozprzestrzeniania się zakażenia).

Program leczenia w pierwszym trymestrze:

  • immunoterapia: dożylna immunoglobulina, cytotek;
  • Acyklowir jest podawany dożylnie tylko w ciężkich warunkach;
  • Po 4 tygodniach analiza kontrolna PCR (skrobanie z szyjki macicy).

Program leczenia w drugim trymestrze:

  • immunoterapia: dożylna immunoglobulina, cytotek, czopek doodbytniczy Wiferon;
  • Acyklowir jest podawany dożylnie tylko w ciężkich warunkach;
  • Po 4 tygodniach analiza kontrolna PCR (skrobanie z szyjki macicy).

Program leczenia w 3 trymestrze:

  • terapia przeciwwirusowa (Acyklowir);
  • immunoterapia: dożylna immunoglobulina, cytotek, czopek doodbytniczy Wiferon;
  • Po 4 tygodniach analiza kontrolna PCR (skrobanie z szyjki macicy).

W wykrywaniu ciężkich wad rozwojowych u płodu na wniosek może zostać zaoferowane medyczne przerwanie ciąży.

Dostawa

Poród w naturalny sposób nie jest przeciwwskazany w przypadku zakażenia CMV, prowadzonego w obserwatorium domu macierzyńskiego. Podczas porodu leczenie kanałów porodowych odbywa się za pomocą roztworu leku Poludan (leku przeciwwirusowego). Cięcie cesarskie jest prowadzone tylko w przypadku wskazań położniczych.

Możliwe powikłania

Wrodzone zakażenie rozpoznaje się w 2% przypadków. Jednocześnie 80-90% zarażonych kobiet rodzi zdrowe dzieci, z warunkiem kompleksowego leczenia i nadzoru przez lekarza.

Wrodzona infekcja wirusem cytomegalii u noworodków

Aby potwierdzić rozpoznanie wrodzonego zakażenia CMV, konieczne jest zbadanie krwi z pępowiny pod kątem obecności w niej miana przeciwciał IgM i IgG. Określają również swoją obecność w moczu i ślinie noworodka w pierwszych 3 tygodniach życia, a następnie ponownie w ciągu miesiąca.

Częstość występowania wrodzonego zakażenia CMV nie przekracza 2-2,5% w postaci przewlekłej u matki, 40% w przypadku pierwotnego zakażenia podczas porodu.

Zakażenie zakażeniem CMV w pierwszym trymestrze ciąży jest bardziej niebezpieczne. Jeśli dziecko nie ma oznak choroby po urodzeniu, ryzyko poważnych powikłań nie przekracza 10%. Możliwe powikłania:

  • małogłowie (zmniejszenie wielkości czaszki i mózgu);
  • wodogłowie (nagromadzenie płynu w mózgu);
  • zwapnienia (nagromadzenie soli) w mózgu;
  • zapalenie naczyniówki i siatkówki (zapalenie siatkówki i naczyniówki oka);
  • deformacja przedsionków;
  • przedwczesny poród lub poronienie;
  • niska masa ciała płodu;
  • ograniczenie rozwoju umysłowego i fizycznego (w ciężkim i długotrwałym przebiegu choroby).

W późniejszym okresie ryzyko uszkodzenia płodu jest znacznie zmniejszone, ale mimo to istnieje możliwość rozwoju takich powikłań:

  • żółtaczka noworodka;
  • powiększenie wątroby i śledziony;
  • zapalenie płuc;
  • powstawanie wybroczyny (punktowy krwotok);
  • opóźnienie wzrostu płodu.

Niestety, w przyszłości takie dzieci mają ryzyko rozwinięcia się upośledzenia słuchu, epilepsji, upośledzenia umysłowego i rozwoju fizycznego, upośledzenia wzroku, trudności w uczeniu się.

Leczenie wrodzonej infekcji u noworodków odbywa się z użyciem tych samych leków, co u kobiet w okresie ciąży. Statystyki pokazują, że większość dzieci rodzi się zdrowo.

Zakażenie zakażeniem CMV w trzecim trymestrze ciąży bardzo rzadko prowadzi do zaburzeń rozwoju umysłowego i fizycznego dziecka (1 przypadek na 1000). Stężenie IgM we krwi pępowinowej jest zwykle niskie, dziecko wygląda zdrowo.

W związku z ryzykiem wystąpienia poważnych powikłań u kobiet w ciąży z zakażeniem CMV, powinien istnieć kompleks leczenia, środków profilaktycznych i diagnostycznych mających na celu zmniejszenie prawdopodobieństwa wystąpienia wrodzonej infekcji u płodu.

Prognoza

Nie można całkowicie pozbyć się infekcji, ale można wyeliminować objawy. W większości przypadków choroba nie objawia się przez kilka lat i nie szkodzi zdrowiu, a jedynie daje się odczuć w warunkach niedoboru odporności.

Dlatego ważne jest utrzymanie zdrowia, przeprowadzenie kompleksowych działań diagnostycznych i terapeutycznych, a także wzmocnienie odporności.

Niektóre badania w ciąży

Wpływ wirusa cytomegalii na płód i kobieta w czasie ciąży

Niemal każda osoba, która ma przeziębienie (prawie cała populacja planety) wie o opryszczce. "Nagromadzenie bąbelków" na wargach uważa się za coś bardzo prostego i zwyczajnego, które przejdzie samo przez się i bez śladu. Ale wirus opryszczki ma wiele niebezpiecznych odmian, z których jednym jest wirus cytomegalii.

Co to jest cytomegalowirus, jakie to niebezpieczeństwo, w jaki sposób można się zarazić, jakie są objawy choroby i jak ją leczyć? Są to główne pytania dotyczące osoby, która dowiedziała się o takiej diagnozie.

Wykrywanie wirusa cytomegalii u kobiet w ciąży jest specjalnym i ważnym tematem. Wszakże w strefie ryzyka są już dwa organizmy - przyszła matka i jej nienarodzone dziecko. Co jest niebezpieczne dla dziecka i jak uchronić się przed jego poważnymi konsekwencjami?

Cechy choroby

Cytomegalowirus (CMV) jest nazywany jednym z przedstawicieli wirusów opryszczki. Jest częścią grupy zakażeń TORCH, wraz z takimi chorobami, jak różyczka, toksoplazmoza i sama opryszczka. Ta czwórka ma negatywny wpływ w szczególności na ciążę, a także na stan płodu w okresie rozwoju wewnątrzmacicznego i po urodzeniu dziecka.

Obecność cytomegalu obserwowano na podstawie różnych danych statystycznych w 40-60% światowej populacji. Jest wrodzony i otrzymywany przez całe życie.

Charakterystycznymi objawami wrodzonej patologii są ostre lub chroniczne przecieki. Obserwuje się następujące rodzaje chorób:

  • utajony (utajony, bezobjawowy). Występuje to u osób z silnymi reakcjami immunologicznymi, gdy wirus nie daje objawów klinicznych. Nazywa się to karetą. Przechodzi w reaktywowaną formę tylko wtedy, gdy zmniejsza się obronność organizmu. Ciąża jest jednym z tych warunków;
  • podobne do mononukleozydów CMV jest charakterystyczne dla osób o słabej odporności. Objawy wyglądają jak przeziębienie. Z reguły nie stanowi zagrożenia, ponieważ organizm wciąż radzi sobie z tą "infekcją". Ale CMV nie znika z ciała, ale po prostu staje się nieaktywne i ukryte;
  • wirus zapalenia wątroby wywołany wirusem cytomegalii jest niezwykle rzadkim zjawiskiem. Objawy przypominają chorobę wirusową o tej samej nazwie: rozwija się żółtaczka, zmienia się kolor odchodów (mocz i kał), temperatura jest niska i ogólny stan się pogarsza. W ciągu tygodnia znaki zaczynają znikać, a choroba przechodzi w chroniczne CMV;
  • uogólniony charakteryzuje się bardzo dużym prądem. W tej formie wpływają na prawie wszystkie istotne narządy i układy. Wpływa na dzieci do trzech miesięcy, zarażone w macicy, osoby z niedoborem odporności. Takie objawy są możliwe u pacjentów poddanych transfuzji krwi lub jej składników lub transplantacji narządów i tkanek.

Dlaczego problem cytomegalii występuje u kobiet w ciąży? W tym okresie odporność przyszłej matki zostaje zmniejszona z powodu całkowicie zrozumiałych przyczyn fizjologicznych. Tak zwana "bezpieczna reakcja" jest wyzwalana, gdy odpowiedź immunologiczna jest zmniejszona z powodu rozwoju płodu. Jest postrzegany we wczesnych stadiach ciała jako obcy agent. Gdyby było inaczej, ludzkość po prostu nie byłaby zdolna do reprodukcji własnego gatunku, a każda ciąża kończyłaby się poronieniem.

Zanim zaczniesz panikować o CMV i ciąży, spójrzmy na wszystko, co jest konieczne dla przyszłej mamy i przyszłego taty, aby dowiedzieć się o tej bardzo niebezpiecznej infekcji.

Sposoby infekcji

Istnieje kilka sposobów zarażenia się wirusem u dorosłych, ale przeniesienie ich na dziecko trochę więcej.

  • W życiu codziennym infekcja nie zdarza się tak często, ale jest całkiem możliwa. Infekcja poza organizmem ludzkim trwa krótko, a infekcja musi być aktywna. Ale możesz się zarazić przez pocałunki z nosicielami, używając wspólnych przedmiotów do pielęgnacji osobistej, przyborów.
  • Ścieżka seksualna jest najczęstsza. Tak więc podczas poczęcia istnieje ryzyko "odziedziczenia" niebezpiecznego wirusa, który może powodować wiele patologii zarówno podczas ciąży, jak i po urodzeniu dziecka.
  • Metoda transfuzji pozostaje również prawdopodobna, chociaż występują bardzo rzadkie przypadki. Zakażenie podczas transfuzji krwi i przeszczepiania narządów wraz z rozwojem nowoczesnej medycyny jest możliwe, ale niezwykle rzadkie.
  • Droga łożyskowa - przeniesienie patologii z matki na płód w macicy. Wirus przechodzi przez barierę łożyskową i w pewnym stopniu wpływa na dziecko, ale na dalszy rozwój zdarzenia wpływają czynniki.
  • Karmienie piersią odnosi się do przyczyn zakażenia dziecka. Ale dzięki tej metodzie przenoszenia choroby możliwość wystąpienia jakichkolwiek powikłań i rozwoju stanów patologicznych u dziecka jest niezwykle mała.

Największe ryzyko zakażenia dziecka pojawia się podczas pierwotnej infekcji wirusem cytomegalii podczas ciąży. Obecność przeciwciał przeciwko CMV u kobiety, nawet przed momentem planowania dziecka, sugeruje, że wpływ na płód będzie minimalny lub w ogóle nie wystąpi taki efekt. Takie matki rodzą się zdrowe dzieci, które są nosicielami w 85-90% przypadków.

Obraz kliniczny

Zakażenie wirusem cytomegalii w ciąży ma charakter objawowy podobny do zwykłego przeziębienia i dlatego nie powoduje szczególnych obaw zarówno samej matki, jak i jej lekarza. Jeśli ciało kobiety jest silne, odpowiedź immunologiczna "sprawi, że wirus będzie cichy", czyli przejdzie w nieaktywną formę. Mogą również występować łagodne objawy ostrej niewydolności oddechowej:

  • bóle w ciele;
  • niewielki wzrost temperatury;
  • coryza;
  • ból gardła;
  • powiększone węzły chłonne;
  • bóle głowy, jako oznaka ogólnego odurzenia.

Różnica polega na tym, że przeziębienie przechodzi przez tydzień lub dwa, podczas gdy cytomegalowirus podczas ciąży objawia się jako niewygodne objawy do 8 tygodni.

Rzadziej wirus przejawia się w formie przypominającej mononukleozę z odpowiednimi znakami (wskaźniki wysokiej temperatury, silne bóle głowy). Niezwykle rzadko występuje uogólniona forma, która stanowi szczególne zagrożenie, ponieważ wpływa na całe ciało, infekcja dotyka wielu narządów i układów organizmu.

Środki diagnostyczne

Przeprowadzić diagnozę cytomegalii, planując ciążę, doradzić małżeństwu przed takim odpowiedzialnym krokiem.

Aby wykryć CMV podczas ciąży, stosuje się cały szereg środków. Każda z nich umożliwia nie tylko określenie jej obecności we krwi matki, ale także obliczenie ryzyka dla przyszłego dziecka.

  • Serologiczna analiza krwi determinuje obecność przeciwciał przeciwko CMV. Immunoglobuliny IgG, obecne w wynikach, sugerują, że kobieta od dawna była zarażona i wytwarzane są przeciwciała. Immunoglobuliny IgM są wskaźnikiem pierwotnej infekcji. Brak przeciwciał obu grup jest kompletną normą, ale kobieta jest umieszczona w "grupie ryzyka", ponieważ w organizmie nie ma przeciwciał, a możliwość pierwotnej infekcji jest wysoka. U niemowląt urodzonych przez zakażone matki, ta analiza jest regularnie przeprowadzana w celu wykrycia immunoglobulin przez pierwsze cztery miesiące. Jeśli zostanie znalezione IgG, wówczas diagnoza wrodzonej cytomegalii zostanie usunięta, ale jeśli IgM jest dowodem ostrej fazy patologii.
  • PCR (reakcja łańcuchowa polimerazy). Do badań można wykorzystać dowolne płyny ustrojowe. Analiza umożliwia wykrycie obecności DNA wirusa cytomegalii. Jeśli takowy istnieje, wynik jest pozytywny.
  • Bakpos. Analiza, w której zazwyczaj stosuje się wymaz z błony śluzowej pochwy, ale możliwe są jej warianty. Za pomocą tej metody ujawnia się nie tylko obecność infekcji, ale jej stan (pierwotne zakażenie, remisja, reaktywacja).
  • Badanie cytologiczne polega na badaniu pod mikroskopem moczu lub śliny pacjenta. Jeśli wirus znajdzie się w ciele, jego gigantyczne komórki będą widoczne.
  • Amniocenteza. Metoda badania płynu owodniowego jest uważana za najdokładniejszą metodę, która umożliwia wykrycie zakażenia płodu w macicy. Ta procedura może być wykonana dopiero po 21 tygodniach ciąży. Ale od momentu rzekomej infekcji powinno upłynąć co najmniej 6 tygodni, w przeciwnym razie wynik będzie fałszywie ujemny. Brak wirusa oznacza zdrowe dziecko. Jeśli zostanie zidentyfikowany, inne testy są stosowane do określenia stężenia CMV (wiremii). Im wyższy, tym gorsze mogą być konsekwencje dla płodu.

Analiza CMV, która dała wynik pozytywny - nie jest jeszcze zdaniem dla matki ani przyszłego dziecka. Wiele dzieci urodzonych z cytomegalowirusem jest całkiem zdrowych i nigdy nie odczuwa swojego wpływu na swoje życie. Ale w niektórych przypadkach możliwe są dość poważne konsekwencje.

Jakie jest niebezpieczeństwo patologii?

Cytomegalowirus jest niebezpieczny dla przyszłej matki i jej dziecka, ale rozwija się pewne ryzyko powikłań. Wszystko determinuje czas, kiedy to wirus dostał się do ciała kobiety - przed lub po poczęciu dziecka. Jeśli stało się to na długo przed zajściem w ciążę, krew ma już mechanizm odpowiedzi - opracowano przeciwciała przeciwko wirusowi. Dzieje się tak, gdy szansa na uzyskanie problemu jest minimalna. CMV "śpi" i najprawdopodobniej nie zakłóci ani matki, ani jej dziecka.

Ale jest około 2% przypadków, gdy ciąża się powtarza. Następnie rozmawiają o możliwej infekcji tarna-łożysko, a dziecko rodzi się z CMV (wrodzonym zakażeniem wirusem cytomegalii). To pogorszenie wymaga złożonego leczenia, aby uniknąć możliwych poważnych patologii.

Szczególnie niebezpieczne jest pierwotne zakażenie w pierwszym trymestrze ciąży. Przy takim połączeniu okoliczności niemożliwe jest przewidzenie dalszego przebiegu ciąży, rozwoju dziecka w macicy i po urodzeniu. Ale scenariusze przyszłych wydarzeń wcale nie są różowe:

  • zanik ciąży, zgon płodu, przedwczesne porody z powodu przerwania łożyska, poronienia we wczesnym stadium;
  • cierpi na układ sercowo-naczyniowy, pojawiają się wrodzone wady serca;
  • małogłowie lub wodogłowie;
  • poważne organiczne patologiczne stany ośrodkowego układu nerwowego;
  • upośledzenie umysłowe o różnym stopniu nasilenia;
  • w przyszłości zaległości w rozwoju, zarówno fizyczne, jak i psychiczne;
  • głuchota lub utrata słuchu od urodzenia;
  • ślepota lub złe widzenie od urodzenia;
  • porażka układu mięśniowo-szkieletowego;
  • wzrost wielkości narządów wewnętrznych;
  • częste krwotoki w narządach wewnętrznych.

W niektórych przypadkach, gdy CMV są połączone, "aby zebrać dla firmy FHN", wszystkie dalsze ciąże zakończy się źle. Często poronienia występują we wczesnych stadiach. Dlatego planujemy koncepcję - przechodzimy z badaniem małżonka na infekcję TORCH. W końcu stan nie tylko matki, ale także papieża wpływa na infekcję przez łożysko.

Wrodzona CMV

Ale uspokójmy trochę nerwy kobiety w ciąży. Mają go i tak wstrząśnięci z całkiem zrozumiałych powodów. Nie wszystko jest takie straszne. Mamy do czynienia z konkretnymi liczbami.

W przypadku wrodzonej infekcji wirusem cytomegalii tylko 10-15% przypadków może powodować jeden lub więcej z następujących objawów:

  • niska masa urodzeniowa;
  • żółtaczka noworodków (dłużej niż u zdrowych dzieci);
  • powiększona wątroba i śledziona;
  • skóra na całym ciele jest pokryta brązową wysypką, według rodzaju pigmentacji;
  • mała ilość płytek we krwi, co stanowi ryzyko krwawienia;
  • mały rozmiar mózgu, w przyszłości może nastąpić opóźnienie w rozwoju umysłowym i przejaw upośledzenia umysłowego.

Według najnowszych danych uzyskanych przez naukowców z zespołu Downa, CMV może wpływać na mutacje genów podczas ciąży. "Dzieci słońca" u par, u których zdiagnozowano infekcje TORCH, rodzą się wielokrotnie częściej niż w innych przypadkach.

Spośród tych 10-15% dzieci z ciężkimi objawami, 2-4% może umrzeć we wczesnym dzieciństwie z krwawienia wewnętrznego, zespołu śmierci niemowląt, poważnych patologii wątroby, infekcji bakteryjnych. W pozostałych 85-90% przypadków tylko 5-10% może odczuwać długoterminowe konsekwencje, takie jak pogorszenie słuchu lub wzroku lub upośledzenie umysłowe.

Leczenie i zapobieganie

Leczenie zakażenia wirusem cytomegalii u kobiet w ciąży odbywa się w skomplikowany sposób. Istnieje wiele leków, które można przepisać kobiecie podczas porodu, zapobiegając lub przynajmniej minimalizując ryzyko rozwoju patologii. Ale powinni być wyznaczani tylko przez lekarza prowadzącego.

  • Ludzka immunoglobulina antycytomegalowirusowa. Lek ten został uzyskany z krwi osób, które już "chorowały" na wirusa i rozwinęły odporność na CMV. Metoda ta pozwala zmniejszyć ryzyko zakażenia płodu przez łożysko w przypadku pierwotnej infekcji przyszłej matki lub w przypadku reaktywacji wirusa o wysokim ładunku wirusa.
  • Leki przeciwwirusowe umożliwiają zatrzymanie reprodukcji wirusa we krwi matki, co zmniejsza obciążenie wirusem płodu.
  • Immunomodulatory są często przepisywane przez naszych lekarzy. Jednakże w międzynarodowych protokołach leczenia nie wspomniano o tej grupie leków w leczeniu wirusa cytomegalii. Niemożliwe jest stwierdzenie o ich wyłącznej skuteczności lub znaczącej szkodliwości dla przyszłego organizmu matki, ponieważ nie ma odpowiednich badań klinicznych.
  • Wspólne środki wzmacniające i kompleksy witaminowe pomogą zwiększyć odporność. Takie leczenie jest możliwe jako terapia podtrzymująca tylko w przypadku nieaktywnego stanu wirusa u kobiety w ciąży. W ten sposób możesz osiągnąć jego utrzymanie we śnie i zapewnić narodziny zdrowego dziecka.

Odżywianie odgrywa ważną rolę w każdej ciąży. A jeśli masz wirusa cytomegalii, powinieneś zwrócić szczególną uwagę na świeże warzywa i owoce na sezon. Są lepiej wchłaniane przez organizm i przynoszą więcej korzyści niż zagraniczne ciekawostki.

Ponadto dieta powinna zawierać białka pochodzenia roślinnego i zwierzęcego. Jeśli zależy ci na zdrowiu przyszłości dziecka, zapomnij o wegetarianizmie, diecie, aby zachować formy, które są pełne rozległości sieci WWW (wyobraź sobie, że istnieją opcje dla kobiet w ciąży!)

Zapobieganie

Leczenie wirusa cytomegalii jest znacznie trudniejsze niż utrzymywanie go w stanie uśpienia lub zapobieganie pierwotnej infekcji. W tym celu ciężarna kobieta musi znać kilka prostych zasad postępowania, które pomogą zachować zdrowie, aktywność, urodzić zdrowe dziecko i cieszyć się szczęściem macierzyństwa.

  • Higiena. Po każdym spacerze, robieniu zakupów, komunikowaniu się z ludźmi na ulicy, powinieneś ostrożnie myć ręce mydłem. Nie używaj czyjejś bielizny, środków higieny osobistej, ręczników, akcesoriów do golenia.
  • Czystość. Wszystkie produkty muszą być dokładnie umyte. Warzywa, owoce, jagody na początku lepiej podać gorącą wodę, a następnie spłukać pod strumieniem zimnej wody. Niektórzy lekarze zalecają mycie nawet pojemnika, w którym produkty są pakowane (mleko, twaróg i inne).
  • Zastawa stołowa. Lepiej mieć własne, indywidualne potrawy i używać ich tylko.
  • Bezpieczeństwo osobiste. Jeśli to możliwe, unikaj kontaktu z ludźmi, którzy mają oznaki przeziębienia, opryszczkę na ustach.
  • Czujność. Kiedy objawy zimna pojawiają się u kobiety w ciąży, wykrycie opryszczki lub innych niezrozumiałych objawów, natychmiast poszukaj porady.

Ginekolodzy zalecają picie ziołowych herbat zamiast zwykłej kawy, czarnej i zielonej herbaty. Należy jednak pamiętać, że zioło powinno być zalecane przez lekarza, ponieważ nie wszystko może być spożywane w czasie ciąży. Niektóre mogą powodować poronienie, szczególnie we wczesnych stadiach.

Cytomegalowirus podczas ciąży jest nieprzewidywalny. Nie może się w żaden sposób okazywać, a dziecko urodzi się silne i zdrowe. I może spowodować poważne konsekwencje, które wpłyną na resztę życia dla samego dziecka i jego rodziców.

"Ostrzegany oznacza, uzbrojony", powiedzieli starożytni. Wszyscy powinni być świadomi konsekwencji i podejmować w porę odpowiedzialne działania w odniesieniu do własnego stanu i zdrowia ich potomstwa.

Co to jest niebezpieczny wirus cytomegalii podczas ciąży i kiedy potrzebne jest leczenie?

Cytomegalowirus - jeden z najczęstszych patogennych mikroorganizmów na Ziemi. W tym samym czasie większość ludzi nie wie o ich infekcji, ponieważ choroba, którą mają przez długi czas, istnieje w postaci utajonej i nie daje oczywistych objawów klinicznych.

Ale dla kobiet w wieku rozrodczym, transport CMV (wirus cytomegalii) jest poważnym problemem i wymaga szczególnej uwagi. Wynika to z możliwości zakażenia wewnątrzmacicznego rozwijającego się dziecka. Dlatego analiza CMV znajduje się na liście badań zalecanych w planowaniu i początku ciąży.

Co jest ważne, aby wiedzieć o cytomegalowirusie

Czynnikiem powodującym zakażenie wirusem cytomegalii jest duży wirus DNA z rodziny herpesawirusów. Ma sferyczny kształt i jest pokryta dwuwarstwową powłoką zewnętrzną. Na jego powierzchni znajdują się liczne, podobne do kręgosłupa, wyrostki utworzone przez cząsteczki lipoprotein. Są one niezbędne do rozpoznania komórek makroorganizmu, przywiązania i wszczepienia w nie.

Cechy cyklu życiowego wirusa cytomegalii obejmują:

  • skłonność do długiego utajonego istnienia po zakażeniu, możliwość wielokrotnej reaktywacji przy tworzeniu korzystnych warunków dla patogenu;
  • gdy pozostaje w stanie "uśpionym" wirus jest wewnątrzkomórkowy, jego genom wbudowany jest w DNA komórki gospodarza i jest z nim dzielony, co przyczynia się do pasywnego rozprzestrzeniania się infekcji w obrębie tego samego rodzaju tkanki;
  • możliwość zniszczenia prawie wszystkich komórkach ciała ludzkiego, ale korzystnie występuje w reprodukcji wirusa cytomegalii fibroblasty, komórki śródbłonka i nabłonka o różnej lokalizacji, gruczołów ślinowych i limfocyty;
  • początek syntezy wirusowego DNA następuje nie wcześniej niż 24 godziny po wniknięciu cząstki wirusowej do komórki;
  • niski współczynnik reprodukcji: średnio replikacja i późniejsze łączenie nowych cząsteczek wirusa trwa łącznie do 20 godzin, a ich produkcja następuje dopiero 5 dnia;
  • zależność współczynnika zgonów komórek od masowości infekcji tkankowych wirusem cytomegalii, wielokrotna penetracja patogenów pomaga skrócić czas życia;
  • efekt cytopatyczny wirusa, ze względu na jego wpływ na funkcjonowanie błon zakażonych komórek i prowadzący do powstania tak zwanego cytomegalova - gigantyczne zaokrąglone komórki przypominające oczy sowy;
  • aktywne uwalnianie cząstek wirusa z różnymi płynami biologicznymi;
  • wewnątrzkomórkowe pasożytnictwo, które powoduje stabilność wirusa na wiele leków.

Cytomegalowirus nie ma preferencji seksualnych i wiekowych, może wpływać na ludzi każdej rasy. Jest dość stabilny w środowisku, co tłumaczy jego rozpowszechnioną dystrybucję.

Epidemiologia

Zakażenie wirusem cytomegalii przenosi się głównie przez zakażenie domowe, zakażenia przenoszone drogą powietrzną i drogą płciową, a źródłem zakażenia może być osoba bez oczywistych klinicznych objawów choroby. To tłumaczy wysoki stopień infekcji populacji. Według WHO prawie 90% mieszkańców miast w krajach rozwiniętych i 60-70% mieszkańców obszarów wiejskich jest zarażonych tym wirusem. Ponad połowa zdrowych dzieci urodzonych w wieku szkolnym staje się nosicielami zakażenia CMV.

Duże znaczenie ma pionowy szlak transmisyjny, który przyczynia się do wewnątrzmacicznego zakażenia płodu. Faktem jest, że wirus cytomegalii jest w stanie przezwyciężyć barierę hematoplacental w dowolnym okresie ciąży, co przyczynia się do rozwoju wrodzonego zakażenia wirusem cytomegalii. Dziecko może zarazić się zarażoną matką również podczas przejścia kanału rodnego i podczas karmienia piersią. Ponadto istnieje prawdopodobieństwo pojawienia się wirusa płodowego u ojca, jeśli jego plemniki zawierają wbudowane DNA tego patogenu.

Przenoszenie wirusa cytomegalii jest możliwe przy transplantacji narządów i transfuzji krwi (i jej składników) od zakażonych dawców. W rzadkich przypadkach infekcja odbywa się poprzez zanieczyszczone narzędzia medyczne podczas różnych manipulacji medycznych.

Główne objawy nabytej infekcji

U osób zarażonych w trakcie życia infekcja wirusem cytomegalii może występować na kilka sposobów:

  • utajony przepływ, wirus nie prowadzi do pojawienia się jakiejkolwiek zewnętrznej symptomatologii, ale może być wykryty metodami laboratoryjnymi;
  • subkliniczne przetrwałe infekcje, objawy są minimalne i niespecyficzne, cząsteczki wirusa są wykrywane w różnych biologicznych zrzutach zainfekowanej osoby;
  • związane z występowaniem chorób CMV: zapalenie płuc (zapalenie płuc), zapalenie wątroby typu B, świnki, CMV mononukleoza, zapalenie jelit, zapalenie mózgu, zapalenie nerek, przewlekłe choroby układu moczowo-płciowego;
  • uogólniona postać zakażenia wirusem cytomegalii z uszkodzeniem wielonarządowym i ciężkim przebiegiem, rozwój otępienia spowodowanego przewlekłym zapaleniem mózgu, z pojawieniem się licznych wrzodów krwawiących w różnych częściach przewodu żołądkowo-jelitowego.

Przeważająca większość osób zakażonych wirusem cytomegalii ma utajony przebieg choroby. Wykrywanie infekcji występuje podczas ukierunkowanego badania podczas przygotowywania do przeszczepu, dawstwa, na etapie planowania ciąży i leczenia niepłodności.

Aktywacja wirusa występuje najczęściej, gdy status immunologiczny zmienia się wraz z rozwojem niedoboru odporności dowolnego pochodzenia. Jest to możliwe w przypadku HIV po ciężkich zakażeniach, z immunosupresyjną terapią po transplantacji, niektórymi chorobami krwi i podczas chemioterapii. Wszystko to może prowadzić do zmniejszenia kontroli immunologicznej nad istniejącym zakażeniem wirusem cytomegalii i przejściem patogenu do fazy aktywnej. Ponowna aktywacja wirusa cytomegalii podczas ciąży jest również powszechna.

Eliminacja (lub korygowanie) niedoborów odporności i trwające leczenie przyczyniają się do zahamowania replikacji wirusa, znaczącego oczyszczania płynów biologicznych z cząstek wirusa. Ale wewnątrzkomórkowe patogeny nie są niszczone, infekcja przechodzi w fazę utajoną. Ponowne naruszenie statusu immunologicznego powoduje nowe zaostrzenie się wirusa cytomegalii.

Czy wirus cytomegalii jest szkodliwy podczas ciąży?

Zakażenie wirusem cytomegalii podczas ciąży może być wynikiem pierwotnej infekcji kobiety lub reaktywacji już istniejącego wirusa. Nasilenie tych objawów zależy od stanu funkcjonalnego układu odpornościowego, który wpływa na szybkość wzrostu poziomu patogenu krążącego swobodnie we krwi.

Ostre zakażenie CMV podczas ciąży może objawiać się jako zespół zatrucia - gorączka, oznaki zniszczenia gruczołów podskrzyniających i ślinianek przyusznych, nerek, wątroby i płuc. Być może pojawienie się wydzieliny śluzowej z nosa, które wraz z odurzaniem prowadzi do fałszywych przypuszczeń dotyczących ARVI. Zapalenie pochwy jest często odnotowywane ze wzrostem wydzieliny z pochwy, które mają biało-niebieskawy kolor i są dość płynne w konsystencji. Takie objawy wirusa cytomegalii w ciąży świadczą o klęsce wszystkich nowych narządów, ale nie są niebezpieczne dla życia kobiety i jej rozwijającego się dziecka.

Ale wirus cytomegalii może wpływać na narządy wewnętrzne narządów płciowych. Stwarza to zagrożenie dla bezpiecznego ciąży, zwiększa ryzyko samoistnej aborcji we wczesnym stadium, przedwczesnego porodu. Przy pojawieniu się przedwczesnego oderwania łożyska położonego w normalnych warunkach na tle nadciśnienia tętniczego, możliwe jest wewnątrzmaciczne zgon płodu.

Największym niebezpieczeństwem jest uszkodzenie łożyska cytomegalii. W tym przypadku tworzą się w nim cysty, odnotowuje się przedwczesne starzenie. I zakażone we wczesnych stadiach ciąży może intymny zamocowanie do ciała macicy kosmówki tkanek łożyska, a zagrażając atonia macicy i krwawienie w połogu.

Konsekwencje zakażenia wirusem cytomegalii dla płodu

Obecność ciężarnej CMV stanowi bezpośrednie zagrożenie dla dziecka. Infekcja domaciczna jest obarczona rozwojem wrodzonej postaci choroby z rozwojem ciężkich powikłań. Dlatego zakażenie to przypisuje się grupie embriopatogennej TORCH. Zaleca się kobietom wykonanie testu cytomegalii podczas planowania ciąży.

W zależności od okresu ciąży noworodek może mieć objawy ostrej infekcji wirusem cytomegalii, konsekwencje zaburzeń embriogenezy lub objawy przewlekłego uszkodzenia wielu narządów wewnętrznych. Dzieci w tym samym czasie często rodzą się przed terminem, z objawami wcześniactwa. W tym samym czasie bezobjawowy (początkowo) przebieg choroby jest możliwy wraz z pojawieniem się następstw infekcji po pierwszej połowie życia.

Główne kliniczne objawy wrodzonej infekcji wewnątrzmacicznej u małych dzieci:

  • pasty i żółtaczka skóry u noworodków, możliwe jest pojawienie się charakterystycznych plamek o ciemnoniebieskim zabarwieniu i licznych wybroczynach;
  • skłonność do przewlekłej żółtaczki;
  • letarg, senność, mała aktywność dzieci nawet przy oczywistym fizycznym dyskomforcie;
  • uporczywie i dyfuzyjnie zmniejsza napięcie mięśniowe, drżenie kończyn, opóźnienie w rozwoju motorycznym u rówieśników;
  • naruszenie ssania i połykania, które powoduje uporczywą hipotrofię i wielochiprolitozę;
  • małogłowie (jeśli jest zarażone we wczesnym okresie ciąży);
  • zaburzenia hematologiczne: anemia o mieszanej genezie i małopłytkowości;
  • cytomegalowirusowe zapalenie siatkówki z obniżoną ostrością wzroku;
  • niedosłuch czuciowo-nerwowy z tendencją do stopniowego zwiększania stopnia utraty słuchu;
  • opóźnienie w rozwoju umysłowym;
  • śródmiąższowe zapalenie płuc, zapalenie nerek, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie jelita grubego, zapalenie trzustki i uszkodzenie innych narządów miąższowych i mózgu.

Kiedy dziecko jest zarażone krótko przed porodem lub podczas przejścia przez kanał rodny, nie wykazuje oznak uszkodzenia narządu. Ale w ciągu pierwszych 20-50 dni rozwija się stan, którego klinika przypomina ARVI. Zazwyczaj jest szybko zadokowany przez przybycie przeciwciał ochronnych do mleka matki, a infekcja staje się utajona. Ale u noworodków urodzonych przedwcześnie i hipotonicznie, zwłaszcza jeśli są one głównie na karmieniu sztucznym i cierpią z powodu niedoboru odporności, być może bardziej ostry przebieg choroby z tendencją do uogólniania.

Kiedy i kto powinien zostać poddany kontroli pod kątem CMV?

W przypadku braku niedoboru odporności u ludzi, obecna w nim infekcja wirusem cytomegalii nie stanowi potencjalnego zagrożenia dla życia i zwykle nie wpływa na jego jakość. W związku z tym powszechne populacji rutynowo pod kątem wirusa cytomegalii nie praktykowany, oprócz obecności śladów infekcji (wykazała prawie 90% pacjentów) nie jest bazą czynnych środków terapeutycznych.

Otrzymano instrukcje do testów:

  • kobiety z historią nawykowych poronień;
  • par niepłodnych, w tym na etapie przygotowania przed zapłodnieniem in vitro i innymi technologiami wspomaganego rozrodu;
  • cierpiących na przewlekłe choroby zapalne w sferze moczowo-płciowej;
  • matki dzieci urodzonych z objawami infekcji wewnątrzmacicznych;
  • osoby z niedoborami odporności;
  • potencjalnych dawców.

Ale analiza dotycząca wirusa cytomegalii podczas planowania ciąży jest pożądana, aby wziąć wszystkie kobiety. Określenie obecności infekcji i stopnia aktywności tego procesu pomoże w przyszłości ocenić ryzyko zakażenia płodu.

Diagnostyka

Zakażenie wirusem cytomegalii nie ma charakterystycznych objawów, więc diagnoza kliniczna jest trudna. A kluczem są badania laboratoryjne.

Obecnie do diagnozy używa się:

  • metoda hodowli (hodowla wirusa pobranego z płynów biologicznych lub tkanek na specjalnych nośnikach);
  • PCR - pozwala na określenie nawet małe ilości DNA wirusa w teście materiału biologicznego (w wymazie z pochwy, do cewki moczowej, szyjki macicy, krew, mocz, ślina i płyn mózgowo-rdzeniowym);
  • ELISA jest najczęściej stosowanym badaniem opartym na określeniu różnych klas swoistych przeciwciał we krwi;
  • Metoda cytologiczna, w której badane mikroskopowo fragmenty tkanki pobrane przez biopsję, pozwalają na ujawnienie charakterystycznych zmian w komórkach.

W codziennej praktyce klinicznej stosuje się ELISA. To niedrogie i względnie proste technicznie badanie jest przeprowadzane automatycznie i nie ma ograniczeń wiekowych. Można go powtórzyć wymaganą liczbę razy, co pozwala dynamicznie oceniać przebieg procesu zakaźnego i w przybliżeniu określać receptę na infekcję.

Dekodowanie testu ELISA

Po przeprowadzeniu testu ELISA określa się obecność i miano immunoglobulin IgM i IgG, które stanowią różne klasy swoistych przeciwciał ochronnych wytwarzanych przez komórki odpornościowe. Ich stosunek jest koniecznie oceniany, jeśli analiza dla wirusa cytomegalii w ciąży jest dodatnia.

Obecność Ig M wskazuje na obecny proces zakaźny, jest oznaką niedawnej infekcji lub aktywacji wirusa cytomegalii. Wykrywanie takich przeciwciał wymaga wyjaśnienia potrzeby leczenia, aw okresie ciąży, oceny prowizji ryzyka dla płodu. Ig G wskazuje na obecność uporczywej odporności. Pojawiają się po pewnym czasie po zakażeniu i utrzymują się do końca życia. To właśnie ta klasa przeciwciał zapewnia organizmowi immunologiczną kontrolę nad wirusem, ograniczając jego reprodukcję i dystrybucję.

Wynik do 0,9 U / ml jest normą IgG dla wirusa cytomegalii, co wskazuje na brak kontaktu z wirusem. Wskaźnik 0,9-1,1 jm / ml uważany jest za wątpliwy, a powyżej 1,1 j./ml - pozytywny. Dzieci poniżej 3 miesiąca życia nie określają poziomu IgG. W końcu ich własne przeciwciała nie zostały jeszcze opracowane, a krążące kompleksy we krwi zostały otrzymane w macicy od zakażonej matki.

Pozytywne Ig M u ciężarnej z wątpliwymi wynikami IgG wskazuje na aktywny etap pierwotnej infekcji. Kombinacja niskiego miana przeciwciał klasy M z dobrym poziomem G jest oznaką reaktywacji przewlekłego zakażenia. Jeśli tylko Ig G dodatnie, zdiagnozuj nieaktywną fazę choroby (remisja).

Określenie czasu trwania infekcji ma wartość prognostyczną. Jeśli kobieta z ciążą aktywuje chroniczny wirus cytomegalii, jej rozprzestrzenianie jest ograniczane przez już istniejące przeciwciała. Ryzyko wewnątrzmacicznego zakażenia płodu wynosi 3-5%. W przypadku świeżego transmisji zakażenia przezłożyskowej obchodzony jest w prawie 60% kobiet w ciąży, ze względu na ich brak przeciwciał ochronnych i nieskrępowanego rozprzestrzeniania się patogenu.

Test ELISA nie zawsze okazuje się wystarczająco informacyjny, aby określić czas trwania infekcji. Bardziej wiarygodny wynik można uzyskać, badając wykryte przeciwciała G zachłannością wobec wirusa cytomegalii. Określa siłę wiązania z przeciwciałami.

Im bardziej stabilne są powstające kompleksy immunologiczne, tym więcej czasu upłynęło od infekcji. Awidność powyżej 35% wskazuje, że infekcja wystąpiła ponad 3 miesiące temu. Wskaźnik 50-60% jest uważany za próg, mówi o przejściu choroby do stanu przewlekłego. Wysoce przeciwciała - znak nosiciela lub obecnego przewlekłego zakażenia.

Przewoźnik CMV w ciąży: co to jest?

Nośnikiem wirusa cytomegalii jest najczęściej diagnozowany stan. Mówią o nim, gdy kobieta była wcześniej zarażona, ale patogen w jej ciele jest w fazie nieaktywnej. W tym samym czasie nie ma żadnych zewnętrznych oznak choroby, a ELISA pokazuje tylko obecność silnego IgG.

Noszenie nie jest niebezpieczne dla kobiety, ani dla jej rozwoju w macicy. Niemniej jednak, co 4-6 tygodni takiej kobiety ciężarnej, pożądane jest poddanie się drugiemu badaniu w celu wykluczenia aktywacji wirusa. Na szczęście w większości przypadków zaostrzenie infekcji CMV podczas ciąży nie występuje.

Jak leczyć wirusa cytomegalii w ciąży?

To, czy leczenie cytomegalowirusem będzie wykonywane w czasie ciąży, zależy od aktywności tego procesu, czasu trwania infekcji i potwierdzonego niedoboru odporności u kobiety.

Jeżeli uzyskane dane laboratoryjne wskazują na infekcję bezpośrednio przed poczęciem lub na początku pierwszego trymestru ciąży, podejmuje się taktykę "wyczekuj i zobacz". Obserwuje się dynamiczną obserwację rozwoju zarodka. W przypadku danych dotyczących naruszenia embriogenezy i pojawiania się wad, podejmuje się decyzję o dostępności wskazań do aborcji z powodu wskazań medycznych. Zabieg przeprowadzany jest wyłącznie za zgodą kobiety. Aby potwierdzić zakażenie płodu, można wykonać amniopunkcja, aby pobrać płyn owodniowy do analizy.

Leczenie CMV u kobiet w ciąży odbywa się poprzez uzyskanie danych dotyczących świeżego zakażenia (ostra faza choroby) lub reaktywacji istniejącego wirusa. Leki przeciwwirusowe, witaminowe, immunomodulujące są przepisywane. Można również stosować immunoglobuliny i interferony. Jeśli to konieczne, stosuje się leki objawowe w celu złagodzenia stanu kobiety. W przypadku udziału narządów wewnętrznych w reżimie leczenia wprowadza się leki w celu korygowania pojawiających się zaburzeń czynnościowych.

Zakażenie kobiet ciężarnych wirusem cytomegalii nie jest rzadkim zjawiskiem. Jednak pomimo powszechności i względnej dostępności analiz wiele kobiet nie jest świadomych obecności choroby i nie może odpowiednio ocenić ryzyka dla nienarodzonego dziecka. Chociaż CMV jest włączone do grupy TORCH, nawet świeże zakażenie ciężarnych nie zawsze prowadzi do ataku płodu. Ponadto, jeśli wyleczysz wirusa cytomegalii we wczesnych stadiach ciąży, możesz szybko przenieść infekcję do nieaktywnej fazy i uniknąć uszkodzenia łożyska i zarodka.

Cytomegalowirus i ciąża

Zakażenie wirusem cytomegalii jest chorobą wywołaną przez wirus z rodziny opryszczki.

Po zarażeniu nie można się tego pozbyć. Odporność na wirus cytomegalii nie powstaje! Jednak można zmniejszyć liczbę zaostrzeń tej infekcji w organizmie.

Głównym źródłem infekcji wirusem cytomegalii jest chora osoba, która obecnie zaostrza ten proces. Drogi przenoszenia wirusa cytomegalii są takie same jak wirusów opryszczki (należą do tej samej rodziny), tj.:

  • kroplówka,
  • seksualny,
  • pin,
  • domaciczny (trasplacentalny).

Cytomegalowirus podczas ciąży

Zagrożenie wirusem dla kobiety w ciąży, zwłaszcza dla płodu, jest ostrym przebiegiem zakażenia wirusem cytomegalii, tj. pierwotne zakażenie podczas ciąży.

Zakażenie od osoby chorej z ostrym zakażeniem wirusem cytomegalii - dla kobiet w ciąży jest najgorszą opcją, ponieważ w związku z brakiem przeciwciał we krwi, nieuszkodzonej wirus dość łatwo przechodzi przez barierę łożyskową, szkodliwy wpływ na rozwój płodu (zakażenie płodu występuje w 40-50% przypadków)

Zaostrzenie utajonych infekcji wirusa pod wpływem czynników, które osłabiają układ odpornościowy (na przykład, obecności współistniejących chorób, odporny Hamujący przyjmowania leków) jest mniejsza niebezpieczna sytuacja. W odniesieniu do zwalczania wirusa wprowadzić istniejących przeciwciał (IgG, które były zawsze niejawny wirusa), wirus ulega obniżonej jakości, co zmniejsza stopień penetracji łożyska i atakują płodu (zakażenie płodu występuje tylko w 1-2% przypadków).

Istnieje pewna zależność między stopniem szkodliwego działania wirusa na płód i czasem trwania ciąży. Na przykład w przypadku infekcji płodu we wczesnych stadiach ciąży istnieje duże prawdopodobieństwo wystąpienia samoistnego poronienia lub nieprawidłowości w rozwoju dziecka.

Po zainfekowaniu w późniejszym terminie, wady rozwojowe płodu nie są przestrzegane, ale dość często jest wielowodzie podczas ciąży, porodu przedwczesnego i oznaczone tak zwaną „chorobą wrodzoną ślinianki,” noworodka.

Dziecko z cytomegalią

Dla dziecka z wrodzonym cytomegalią znamienny żółtaczka, powiększenie wątroby, śledziony, obniżenie poziomu hemoglobiny (anemia) i inne zmiany w badaniu krwi stwierdza również ciężkie uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego, uszkodzenie oczu i uszu.

Wykrywanie dziecka IgG w ciągu pierwszych trzech miesięcy po porodzie nie jest uważane za oznakę wrodzonej cytomegalii, jeżeli jego matka ma ukrytego nosiciela wirusa, ponieważ te przeciwciała, które dostał od matki po urodzeniu, a za trzy miesiące znikną z niego same. Wykrywanie tego samego w dziecku IgM służy jako dowód ostrej fazy zakażenia wirusem cytomegalii.

Jak zamanifestowano

Ostrej fazie infekcji CMV może przejawiać się w ciężarnej łagodnym zjawisk grypopodobne, w niskiej temperaturze, ogólne złe samopoczucie, które są bardzo powszechne i wiele innych zakażeń układu oddechowego.

Diagnoza i zapobieganie

Po kontakcie ze środkiem do korpusu, przy czym korpus natychmiast zaczyna wytwarzać przeciwciała (immunoglobuliny), wirus cytomegalii, że w większości przypadków nie powoduje ostry sposób infekcji i prowadzi tylko do utajonego (bezobjawowych) zakażenie wirusem, który przez dłuższy czas może nie ujawnia się. Identyfikacja przeciwciał z określeniem swoistych immunoglobulin IgM i IgG na cytomegalowirus jest główną metodą wykrywania infekcji. W przypadku IgM charakterystyka jakościowa jest podana w formie wniosku laboratoryjnego: "pozytywny" lub "negatywny", w przypadku IgG wskazane jest miano przeciwciał (charakterystyka ilościowa).

Immunoglobuliny klasy M (IgM) wskazać aktualną infekcję - pierwotną lub nawracającą. Jeżeli wynik tej analizy podano IgM - «pozytywne», to znaczy, że nie było infekcji pierwotnej, albo przejście utajonej (nieaktywny), zakażenia czynnej bolesnej formie, w którym to przypadku jest możliwe zakażenia wewnątrzmacicznego - nie mogą być w ciąży. Dlatego konieczne jest ilościowe oznaczanie poziomu przeciwciał IgM co 10-14 dni, aby dowiedzieć się, na jakim etapie jest zakażenie. Szybki spadek miana IgM oznacza niedawną infekcję lub zaostrzenie, powolne wskazanie, że faza aktywna infekcji minęła.

Jeżeli wynik tej analizy podano IgM - «negatywne”, co oznacza, że ​​infekcja CMV wystąpił co najmniej jeden miesiąc przed datą diagnozy, ale nie wyklucza to przeniesienie zakażenia z utajonego do fazy aktywnej. W takim przypadku zakażenie wewnątrzmaciczne jest mało prawdopodobne.

Immunoglobuliny klasy G (IgG) są wykrywane zarówno w utajonym przebiegu zakażenia wirusem cytomegalii, jak iw jego zaostrzeniu lub pierwotnej infekcji. Przekroczenie wartości wskazanych w formularzu laboratoryjnym oznacza obecność infekcji CMV. Infekcja domaciczna jest możliwa, ale prawdopodobieństwo jej wystąpienia nie jest znane.

Jeśli miana IgG mieszczą się w granicach wskazanych w formie laboratoryjnej, oznacza to, że zakażenie CMV nie zostało wykryte lub infekcja nastąpiła w ciągu ostatnich 3 do 4 tygodni. Infekcja wewnątrzmaciczna nie jest możliwa, z wyjątkiem jednoczesnej obecności IgM.

Jeśli dana osoba nigdy nie była zarażona wirusem cytomegalii, miano IgG będzie niższe niż wartość wskazana na formularzu oznaczenia. Oznacza to bardzo wysokie prawdopodobieństwo zakażenia wirusem cytomegalii podczas ciąży. Kobiety, które nie mają miana IgG, są zagrożone.

Po pierwotnym zakażeniu CMV przeciwciała IgG pozostają we krwi przez całe życie. Przejście zakażenia wirusem cytomegalii z postaci utajonej do aktywnej na tle osłabionej odporności jest również możliwe w obecności IgG. Po pierwotnym zakażeniu lub aktywacji procesu zakaźnego miana IgG rosną (wzrost o 4 lub więcej razy w stosunku do poziomu początkowego), a następnie bardzo powoli spadają.

Prawdopodobieństwo infekcji płodu.

Prawdopodobieństwo zakażenia płodu zależy bezpośrednio od stężenia wirusa we krwi. Stężenie wirusa zależy od poziomu przeciwciał ochronnych: im więcej przeciwciał, tym niższe stężenie wirusa. Ludzie, którzy po raz pierwszy zostali zainfekowani wirusem cytomegalii, nie mają przeciwciał, więc stężenie wirusa jest bardzo wysokie, dlatego najprawdopodobniej następuje zakażenie płodu. Nośniki wirusa cytomegalii mają przeciwciała, więc stężenie wirusa we krwi jest niższe.

Zapobieganie przeniesieniu i zakażeniu wirusem cytomegalii polega na wyizolowaniu pacjentów z ostrym stadium tego procesu, zarówno u noworodków, jak iu kobiet w ciąży.

Cytomegalowirus i ciąża: niebezpieczne sąsiedztwo

Ciąża jest stanem, w którym układ odpornościowy kobiety jest osłabiony i poddawany trudnym testom. Z tego powodu kobieta w pozycji może borykać się z różnymi chorobami i doświadczać ich na sobie. Wiadomo, że choroba podczas ciąży może mieć na nią niekorzystny wpływ. Szczególne niebezpieczeństwo wirus cytomegalii w ciąży. Może powodować odchylenia w rozwoju płodu, a nawet jego śmierć w łonie matki.

Co to jest wirus cytomegalii i jakie są sposoby infekcji?

Prawdopodobnie nie ma ludzi na świecie, którzy nie doświadczyliby takiej choroby jak opryszczka. Ludzie nazywają to "zimnym". Opryszczka, objawiająca się na ustach i twarzy, psuje wygląd i dostarcza wiele niewygodnych wrażeń (swędzenie, pieczenie). Wiadomo, że wirus ten z pojedynczym trafieniem w ludzkie ciało pozostaje w nim na zawsze, czując się tylko w chwilach osłabienia układu odpornościowego.

Rodzina herpeswirusów obejmuje rodzaj wirusa cytomegalii. O jego istnieniu naukowcy dowiedzieli się w 1956 roku. Obecnie infekcja wirusem cytomegalii (cytomegalia) jest bardzo powszechna. Na planecie u wielu ludzi możliwe jest zdiagnozowanie dodatniego wirusa cytomegalii. Jednak niektórzy nawet nie wiedzą o obecności infekcji w organizmie - w ogóle się nie objawiają, tak jak inne wirusy, które są częścią rodziny herpeswirusów. Wszystkie nieprzyjemne objawy i konsekwencje choroby odczuwają tylko ci ludzie, którzy osłabili układ odpornościowy. Kobiety w ciąży są jedną z głównych grup ryzyka.

Co dzieje się po wprowadzeniu do organizmu człowieka wirusa cytomegalii? Nazwa choroby "cytomegalii" w tłumaczeniu oznacza "gigantyczną klatkę". Ze względu na działanie cytomegalii, wzrastają normalne komórki organizmu ludzkiego. Mikroorganizmy, wchodzenie w nie, niszczą strukturę komórkową. Komórki są wypełnione cieczą i pęcznieją.

Zakażenie wirusem cytomegalii podczas ciąży może być różne na kilka sposobów:

  • transmisja seksualna, która jest głównym sposobem infekcji wśród dorosłej populacji. Wirus cytomegalii może dostać się do organizmu nie tylko w kontakcie z narządami płciowymi, ale także z seksem oralnym lub analnym bez użycia prezerwatywy;
  • domowy sposób. Zakażenie wirusem cytomegalii jest w tym przypadku rzadkie, ale jest możliwe, jeśli jest w formie aktywnej. Wirus może dostać się do organizmu poprzez ślinę z pocałunkami, używając jednej szczoteczki do zębów, naczyń;
  • transfuzja krwi. W praktyce medycznej zdarzały się przypadki zakażenia wirusem cytomegalii podczas transfuzji krwi dawcy i jego składników, przeszczepiania tkanek i narządów, stosowania jaj dawcy lub plemników.

Ta infekcja wirusowa może dostać się do organizmu dziecka: gdy jest w macicy, podczas porodu lub karmienia piersią.

Różnorodność dróg przenoszenia jest spowodowana faktem, że wirus można znaleźć we krwi, łzach, mleku matki, nasieniu, wydzielinach pochwowych, moczu i ślinie.

Objawy wirusa cytomegalii

Jeśli dana osoba ma silną odporność, wirus się nie objawia. Jest w ciele w postaci utajonej infekcji. Dopiero przy osłabieniu obrony organizmu czuje się.

Bardzo rzadkim objawem aktywności tego wirusa u osób z prawidłowym układem odpornościowym jest zespół podobny do mononukleozy, objawia się wysoką gorączką, złym samopoczuciem, bólem głowy. Występuje około 20-60 dni po zakażeniu. Czas trwania zespołu podobnego do mononukleozydu może wynosić 2-6 tygodni.

Najczęstszymi objawami ciąży i cytomegalii są objawy, które przypominać ARVI. Dlatego wiele kobiet jest w pozycji przy cytomegalii na przeziębienie, bo są prawie wszystkie objawy: gorączka, zmęczenie, osłabienie, katar, bóle głowy, powiększenie i zapalenie gruczołów ślinowych, a czasem zapalenie migdałków. Główną różnicą między zakażeniem wirusem cytomegalii a ARVI jest to, że trwa znacznie dłużej - około 4-6 tygodni.

W stanie niedoboru odporności może wystąpić zakażenie wirusem cytomegalii powikłania, mianowicie występowanie następujących chorób: zapalenie płuc, zapalenie stawów, zapalenie opłucnej, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie mózgu. Możliwe są również zaburzenia wegetatywne-naczyniowe i liczne zmiany narządów wewnętrznych.

Kiedy uogólnione formularze, które są niezwykle rzadkie, choroba rozprzestrzenia się na całe ciało. W takich przypadkach rozróżnia się następujące objawy:

  • procesy zapalne w nerkach, trzustce, śledzionie, nadnerczach, tkance wątrobowej;
  • uszkodzenie układu trawiennego, płuc, oczu;
  • paraliż (występuje w wyjątkowo ciężkich przypadkach);
  • procesy zapalne struktur mózgu (to prowadzi do śmierci).

Warto jeszcze raz podkreślić, że infekcja wirusem cytomegalii objawia się głównie przez objawy podobne do zwykłego przeziębienia. Wszystkie pozostałe z powyższych objawów występują niezwykle rzadko i tylko w przypadku bardzo osłabionego układu odpornościowego.

Niebezpieczeństwo wirusa cytomegalii podczas ciąży

Bardzo niebezpieczne jest zainfekowanie się wirusem pierwszy trymestr ciąża. Wirus cytomegalii może przenikać przez łożysko do płodu. Infekcja może spowodować jej śmierć wewnątrzmaciczną.

Jeśli infekcja wystąpi później, możliwa jest następująca sytuacja - ciąża będzie kontynuowana, ale infekcja wpłynie na narządy wewnętrzne dziecka. Dziecko może urodzić się z wrodzonymi wadami rozwojowymi, różnymi chorobami (opuchlizna mózgu, małogłowie, żółtaczka, przepuklina pachwinowa, choroba serca, zapalenie wątroby).

Groźnych konsekwencji można uniknąć, jeśli wirus zostanie wykryty w czasie wykrycia, dlatego bardzo ważne jest, aby zaplanować ciążę i wykonać testy na wszelkie infekcje przed zapłodnieniem, a także regularnie odwiedzać lekarza podczas "ciekawej sytuacji". Przy odpowiednim leczeniu dziecko może urodzić się zdrowe, będąc jedynie pasywnym nosicielem wirusa cytomegalii.

Analiza cytomegalii w ciąży

Niezależnie od tego, aby dowiedzieć się o obecności w organizmie wirusa cytomegalii, jest to praktycznie niemożliwe. Wirus, będąc w formie utajonej, absolutnie wcale się nie manifestuje. W aktywnej postaci infekcję można pomylić z inną chorobą. Aby wykryć wirusa, konieczne jest przekazanie analizy wirusa cytomegalii podczas ciąży, a raczej infekcji TORCH. Za jego pomocą ujawnia się obecność lub nieobecność nie tylko wirusa cytomegalii, ale także toksoplazmozy, różyczki, wirusa opryszczki pospolitej (1-2 typy).

Cytomegalowirus diagnozuje się za pomocą następujących metod:

  • reakcja łańcuchowa polimerazy;
  • badanie cytologiczne wydzielania moczu i śliny;
  • badania serologiczne surowicy krwi.

Reakcja łańcuchowa polimerazy jest oparty na definicji kwasu dezoksyrybonukleinowego, który jest nośnikiem dziedzicznej informacji o wirusie i jest w nim zawarty. Do badań używa się zeskrobnięć, krwi, moczu, plwociny i śliny.

Kiedy badanie cytologiczne materiał (mocz lub ślinę) bada się pod mikroskopem. Cytomegalowirus w rozmazie podczas ciąży diagnozowany jest przez obecność gigantycznych komórek.

Cel badania serologiczne Surowica to wykrywanie przeciwciał specyficznych dla wirusa cytomegalii. Najdokładniejsza metoda - enzymatyczny test immunologiczny (ELISA), który zapewnia identyfikację różnych typów immunoglobulin (IgM, IgG).

Immunoglobuliny to białka wytwarzane przez komórki krwi. Są one związane z patogenami, które przenikają do organizmu i tworzą kompleks.

Immunoglobuliny M (IgM) tworzą się 4-7 tygodni po zakażeniu. Ich poziom zmniejsza się wraz z rozwojem odpowiedzi immunologicznej, a liczba immunoglobulin G (IgG) wzrasta.

W wynikach analizy wirusa cytomegalii można wskazać kilka wariantów:

  1. IgM nie jest wykrywany, IgG znajduje się w normalnym zakresie;
  2. IgM nie jest wykrywany, IgG jest powyżej wartości prawidłowej (dodatnia IgG cytomegalii w ciąży);
  3. IgM jest powyżej normy.

W pierwszym przypadku organizm kobiecy nie miał kontaktu z cytomegalowirusem, co oznacza, że ​​konieczne jest podjęcie działań zapobiegawczych i unikanie sytuacji, w których można się zarazić.

Druga analiza wskazuje, że ciało kobiece spotkało się z wirusem, ale w tej chwili jest nieaktywne. Nie można obawiać się pierwotnego zakażenia podczas ciąży, ale istnieje ryzyko ponownej aktywacji wirusa.

Trzecia analiza wskazuje, że wystąpiła pierwotna infekcja lub reaktywacja wirusa cytomegalii, który był w ciele w formie utajonej, rozwija się.

Warto zauważyć, że IgM nie zawsze jest wykrywane. Lekarze kierują się poziomem IgG. Normalny poziom IgG może być różny dla różnych kobiet. Wskazane jest wykonanie badań przed poczęciem. To pozwala nam określić normę cytomegalii podczas ciąży. Reaktywacja wirusa jest wskazywana przez liczbę IgG, która wzrasta 4 lub więcej razy.

Leczenie cytomegalii w ciąży

Niestety, nie ma środków, aby trwale pozbyć się wirusa cytomegalii. Żadne lekarstwo nie może zniszczyć wirusa w ludzkim ciele. Celem leczenia jest wyeliminowanie objawów i "utrzymanie" wirusa cytomegalii w stanie nieaktywnym (pasywnym).

Kobiety w ciąży, które mają wirusa, lekarze przepisują witaminy, leki immunomodulujące, które wzmacniają odporność. Dzieje się tak, jeśli proces infekcyjny jest utajony (ukryty). Preparaty mające na celu wzmocnienie odporności są zalecane jako profilaktyka.

Wspomagaj układ odpornościowy za pomocą herbaty ziołowe. Zbiory ziół są sprzedawane w aptekach. Możesz zapytać lekarza prowadzącego, które zioła będą odpowiednie dla kobiet w ciąży. Niektóre z nich są bardzo przydatne, a inne są przeciwwskazane, ponieważ mogą spowodować poronienie. Lekarz powie Ci, która herbata jest właściwym wyborem, i poleci preparaty ziołowe, które można kupić w dowolnej aptece.

Jeśli choroba jest aktywna, niektóre leki immunomodulujące, witaminy i herbaty nie wystarczą. Lekarze są mianowani środki przeciwwirusowe. Celem leczenia cytomegalowirusem w ciąży jest uniknięcie powikłań. Taka terapia pozwoli kobietom w stanie znosić dziecko i rodzić je zdrowe bez żadnych odchyleń.

CMV może wywołać występowanie szeregu współistniejących chorób (np. ARVI, zapalenie płuc). Skuteczne leczenie infekcji wirusem cytomegalii zależy od leczenia innej powstałej choroby. Stosowanie leków do leczenia chorób współistniejących w połączeniu z lekami przeciwwirusowymi i immunomodulacyjnymi pozwoli odzyskać i wycofać cytomegalowirus do postaci nieaktywnej, gdy jego aktywność będzie kontrolowana przez układ odpornościowy.

Zakażenie wirusem cytomegalii nie może być leczone. Tylko profesjonalny lekarz może przepisać niezbędne leki. Jego decyzja, którą podejmuje, opiera się na formie infekcji, stanie odporności pacjenta, wieku, obecności współistniejących chorób. Kobieta, która chce urodzić zdrowe dziecko, musi przestrzegać wszystkich zaleceń lekarza.

Zapobieganie wirusowi cytomegalii

Nie wszyscy ludzie są nosicielami wirusa cytomegalii. Kobieta, która nie jest zarażona i która planuje dziecko lub jest już w pozycji powinna podążać za środkami zapobiegawczymi. Będą przydatne dla tych osób, w których organizmie wirus jest w stanie "uśpionym".

Po pierwsze, należy unikać kobiet, które nie chcą stawić czoła wirusowi cytomegalii podczas ciąży przypadkowy seks. Nie ma potrzeby wchodzenia w intymną relację bez prezerwatywy. Lekarze ciągle o tym przypominają lekarzom. Jeśli zastosujesz się do tego zalecenia, możesz zabezpieczyć się nie tylko przed wirusem cytomegalii, ale także przed innymi poważnymi chorobami przenoszonymi drogą płciową.

Po drugie, jest to konieczne zachowaj czystość jego dom i on sam, aby przestrzegać podstawowych zasad higieny osobistej, które są szczepione dla nas wszystkich od najmłodszych lat. Na przykład nie można używać naczyń innych osób, umywalek (myjki, ręczniki), ponieważ istnieje niewielkie ryzyko, że dostaną się przez nie wirus cytomegalii. Przed jedzeniem, przed i po wizycie w toalecie, po kontakcie z przedmiotami innych osób (na przykład pieniędzmi) należy dokładnie umyć ręce.

Wymagany wzmocnij swój układ odpornościowy. W tym celu zaleca się wykonywać codzienne ćwiczenia fizyczne, które są zalecane dla kobiet w ciąży, częściej chodzić na zewnątrz, wykonywać zabiegi hartowania. Dobra odporność nie pozwoli na pojawienie się ostrej infekcji wirusem cytomegalii, ale "utrzyma" patogeny w nieaktywnej formie.

Ogromną rolę odgrywają zrównoważone żywienie. Niestety, wiele osób nie przestrzega diety, nie je ulubionych potraw, nie przyjmuje pożytecznych pokarmów (np. Warzyw). Menu powinno być zaprojektowane w taki sposób, aby zawierało żywność zawierającą witaminy i użyteczne substancje w wymaganej ilości. Z powodu ich braku system odpornościowy może się osłabiać, a to obfituje w różne choroby. Nie musisz siedzieć na ograniczającej diecie w czasie ciąży, ponieważ nie będzie to też nic dobrego.

Aby nie zakłócać infekcji wirusem cytomegalii i jej powikłań podczas ciąży, konieczne jest wcześniejsze zaplanowanie poczęcia. Cytomegalowirus w planowaniu ciąży można zidentyfikować poprzez dostarczenie testów. Egzaminy muszą być przeprowadzane nie tylko przez kobietę, ale także przez jej mężczyznę.

Podsumowując, należy zauważyć, że infekcja wirusem cytomegalii jest bardzo niebezpieczna dla ciężarnej. Maskowanie pod zwykłym przeziębieniem może prowadzić do strasznych konsekwencji (szczególnie w początkowym okresie). Jeśli podczas ciąży wystąpią objawy przeziębienia, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, ponieważ może to być zakażenie wirusem cytomegalii. Nie trzeba angażować się w samoleczenie, ponieważ leki wybrane samodzielnie nie mogą pomóc, a jedynie wyrządzić wiele szkody.