Analiza wirusa cytomegalii u dziecka

Dziecko ma wirusa cytomegalii. Pomimo szerokiej dystrybucji tego agenta na planecie, praktycznie nie ma wiedzy o zwykłych mieszkańcach. W najlepszym razie ktoś kiedyś coś słyszał, ale co dokładnie, nie pamiętam. Dr Eugene Komarovsky w przystępnej formie powiedział, że jest to wirus, co jest niebezpieczne i co zrobić, jeśli w badaniach krwi dziecka znaleziono tę "straszną bestię". Dajemy Ci możliwość zapoznania się z informacjami od słynnego lekarza.

O wirusie

Cytomegalowirus należy do rodziny wirusów opryszczki piątego gatunku. Jest to dość interesujące, gdy patrzy się na mikroskop - jego kształt przypomina okrągłą kolczastą skorupę owocu kasztanowca, aw kroju wygląda jak przekładnia.

Uderzając osobę, ten wirus powoduje pojawienie się infekcji wirusem cytomegalii. Jednak nie jest on tak agresywny: po wejściu w ciało, przez długi czas może tam spokojnie przebywać, bez żadnego oznakowania jego obecności. W przypadku tej "tolerancji" nazywa się ją wirusem warunkowo patogennym, który przechodzi do rozmnażania i powoduje chorobę tylko pod pewnymi czynnikami. Głównym z nich jest osłabiona odporność. Najbardziej podatni na infekcje są ludzie, którzy przyjmują wiele leków z jakiegokolwiek powodu, żyjąc w zanieczyszczonym środowisku obszarze, często iw dużych ilościach, używając chemii gospodarczej.

Cytomegalowirus lubi osiedlać się w gruczołach ślinowych. Stamtąd podróżuje po całym ciele.

Nawiasem mówiąc, organizm stopniowo wytwarza przeciwciała przeciwko niemu, a jeśli wystarczająco się nagromadziły, nawet osłabiona odporność nie może już wywoływać infekcji wirusem cytomegalii.

Ścieżki transmisji

Jeśli dla dorosłych głównym sposobem zakażenia jest seksualne, wówczas dla dzieci jest to całowanie, kontakt ze śliną zainfekowanej osoby, więc czasami jest nazywany wirusem pocałunku.

Również matka, duża infekcja wirusem cytomegalii, przenosi ją do swojego płodu w czasie ciąży, co może powodować poważne wady rozwojowe. Dziecko może ulec zakażeniu podczas porodu w kontakcie z błonami śluzowymi kanału rodnego. Ponadto dziecko może dostać infekcję mlekiem matki we wczesnych latach życia.

Innym sposobem przenoszenia wirusa cytomegalii jest krew. Jeśli okruchy zostały zastąpione przez transfuzję krwi od dawcy, który ma wirusa, a także przeszczepów od dawcy zakażonego, dziecko, staje się nosicielami wirusa cytomegalii.

Niebezpieczeństwo

Eugeniusz Komarowski kieruje tym faktem: na planecie 100% osób starszych miało kontakt z wirusem cytomegalii. Wśród nastolatków znajduje się około 15% osób, które już mają przeciwciała przeciwko temu czynnikowi (to znaczy choroba została już przeniesiona). W wieku 35-40 lat przeciwciała przeciwko CMV występują u 50-70% osób. Do emerytury liczba osób z odpornością na wirusa jest jeszcze wyższa. Dlatego raczej trudno mówić o nadmiernym niebezpieczeństwie piątego wirusa typu, ponieważ wiele osób, które wyzdrowiały, nawet nie wie o takiej infekcji - poszedł zupełnie niezauważony dla nich.

Wirus jest niebezpieczny tylko dla kobiet w ciąży i ich nienarodzonych dzieci, ale także pod warunkiem, że po raz pierwszy pojawiła się kolizja przyszłej matki z CMV podczas ciąży płodowej. Jeśli wcześniej kobieta była chora, a we krwi wykryto przeciwciała, to nie zaszkodzi to dziecku. Ale pierwotne zakażenie podczas ciąży jest niebezpieczne dla dziecka - może umrzeć lub ryzyko wrodzonych wad rozwojowych jest wysokie.

Jeśli infekcja dziecka występuje w czasie ciąży lub zaraz po porodzie, lekarze mówią o wrodzonym zakażeniu wirusem cytomegalii. To dość poważna diagnoza.

Jeśli dziecko podniosło wirusa już we własnym świadomym życiu, mówi o nabytej infekcji. Można go pokonać bez większych trudności i konsekwencji.

Rodzice często pytają: co to znaczy, czy wykryli przeciwciała przeciwko cytomegalowirusowi (IgG) w badaniu krwi dziecka i postawili + przed CMV? Nie ma się czym martwić - mówi Jewgienij Komarowski. Nie oznacza to, że dziecko jest chore, ale mówi, że w jego organizmie są przeciwciała, które nie pozwolą wirusowi cytomegalii wykonać swojej "czarnej pracy". Rozwinęli się, ponieważ dziecko miało już kontakt z tym wirusem.

Musisz zacząć się martwić, jeśli dziecko ma IgM + w wynikach badań krwi. Oznacza to, że we krwi jest wirus, ale nie ma jeszcze przeciwciał.

Objawy infekcji

Obecność zakażenia wirusem cytomegalii u noworodka określają lekarze z oddziału dziecięcego szpitala położniczego. Natychmiast po pojawieniu się okruchów w świetle wykonuje się rozszerzony test krwi.

W przypadku nabytej infekcji rodzice powinni mieć świadomość, że okres inkubacji trwa od 3 tygodni do 2 miesięcy, a sama choroba może trwać od 2 tygodni do półtora miesiąca.

Objawy nawet bardzo uważna matka nie wywoła najmniejszych wątpliwości i podejrzeń - są one bardzo podobne do zwykłej infekcji wirusowej:

  • temperatura ciała wzrasta;
  • występują objawy oddechowe (katar, kaszel, który szybko przechodzi w zapalenie oskrzeli);
  • są oznaki zatrucia, dziecko nie ma apetytu, skarży się na bóle głowy i mięśni.

Jeśli dziecko z układem odpornościowym jest w porządku, to spowoduje silne odrzucenie wirusa, jego rozprzestrzenianie się zostanie zatrzymane, a te we krwi będą miały te same przeciwciała IgG. Jednakże, jeśli obrona dziecka nie wystarcza, infekcja może "ukryć się" i nabrać powolnej, ale głębokiej formy, w którą wpływają narządy wewnętrzne i układ nerwowy. W uogólnionej postaci zakażenia wirusem cytomegalii cierpią wątroba, nerki i nadnercza oraz śledziona.

Cytomegalowirus u dziecka - przyczyny i drogi przenoszenia, objawy, diagnoza, leczenie i konsekwencje

Oznaki obecności w organizmie dziecka zakażenia wirusem cytomegalii nie zawsze można znaleźć, ponieważ nie ma to negatywnego wpływu na dziecko. Wykryj ten czynnik zakaźny, zwykle całkiem przypadkowo, podczas badania. Cytomegalowirus jest diagnozowany u dziecka przez dodatni test krwi na przeciwciała IgG. Do pewnego momentu pierwotna infekcja nie wykazuje żadnych objawów. Cytomegalowirus (CMV) jest aktywowany na tle obniżenia odporności, a konsekwencje choroby mogą być bardzo smutne.

Co to jest wirus cytomegalii u dziecka

CMV jest najczęstszym czynnikiem zakaźnym wśród dzieci. W różnym wieku znajduje się w ponad połowie dzieci na całym świecie. Konkretnym czynnikiem powodującym zakażenie jest ludzki wirus opryszczki (wirus opryszczki u ludzi). Szczególne ryzyko dla zdrowia CMV w ciele dziecka nie jest, ponieważ patologia jest zasadniczo bezobjawowa i nie wymaga leczenia. Niebezpieczeństwo pojawia się, jeśli nie było zakażenia wewnątrzmacicznego płodu lub odkryto wirusa cytomegalii u niemowląt, gdyż niemowlęta nadal niskiej aktywności układu odpornościowego.

Przyczyny

Aktywowane zakażenie wirusem cytomegalii u dzieci na tle obniżonej odporności. Czynnik sprawczy początkowo penetruje układ trawienny, organy płciowe lub oddechowe przez błony śluzowe nosa lub ust. Nie ma zmian we wprowadzaniu czynnika zakaźnego u dzieci. W organizmie wirus nadal istnieje tam do końca życia. CMVI u dzieci znajduje się w fazie ukrytej przed pojawieniem się niedoboru odporności. Przyczyną obniżonej odporności u dziecka może być:

  • częste przeziębienia (zapalenie migdałków, ostre infekcje dróg oddechowych, ostre infekcje dróg oddechowych);
  • chemioterapia;
  • AIDS, HIV;
  • długotrwałe stosowanie cytostatyków, antybiotyków.

Jak to jest transmitowane

Źródło zakażenia dziecka może stać się nosicielem wirusa. Kilka wariantów transmisji wirusa cytomegalii do dziecka:

  1. Transplacental. Wirus przenosi się przez penetrację łożyska od zakażonej matki do płodu.
  2. Kontakt. Przy pomocy śliny z pocałunkami infekcja przedostaje się przez błony śluzowe i krtań do układu oddechowego.
  3. Gospodarstwo domowe. Sposób transmisji odbywa się poprzez powszechne korzystanie z artykułów gospodarstwa domowego.
  4. Opadanie powietrzem. Podczas kaszlu lub kichania nosiciela wirusa lub przy pomocy śliny z bliskiego kontaktu.

Objawy wirusa cytomegalii u dzieci

Objawy kliniczne CMV są niespecyficzne. Pierwsze objawy pojawiają się dopiero po zmniejszeniu odporności i łatwo można je pomylić z innymi chorobami:

  • tłumione objawy mononukleozy na tle beri-beri;
  • gorączka, która wystąpiła bez wyraźnego powodu;
  • zespół bólowy w kończynach;
  • oznaki zapalenia migdałków;
  • powiększone węzły chłonne;
  • podwyższona temperatura ciała do 39 stopni;
  • mała wysypka na całym ciele.

U noworodków

Zupełnie inaczej, wirus cytomegalii pojawia się u dzieci w wieku do roku. Jeśli niemowlę zakaża się mlekiem matki lub podczas przejścia przez kanał rodny, to w 90% przypadków choroba przebiega bezobjawowo. Objawy kliniczne wrodzonego wirusa cytomegalii u dziecka:

  • krwotoczne lub piekielne karmienie, w 80% przypadków, małe krwotoki;
  • utrzymująca się żółtaczka w połączeniu ze wzrostem śledziony i wątroby obserwuje się u 75% dzieci;
  • masa ciała noworodka jest znacznie mniejsza niż WHO;
  • patologia nerwów obwodowych (polineuropatia);
  • mały rozmiar czaszki;
  • małogłowie z obszarami zwapniałych tkanek w mózgu u 50% małych dzieci;
  • zapalenie siatkówki oczu;
  • zapalenie płuc;
  • wodogłowie.

Istnieje kilka form wirusa:

  1. Wrodzony. Możliwy rozwój żółtaczki, krwawienie wewnętrzne. Choroba może prowadzić do uszkodzenia układu nerwowego nawet podczas ciąży kobiety. Wrodzona infekcja wirusem cytomegalii może wywołać poronienie lub ektopowe zapłodnienie.
  2. Ostre. Częściej infekcja zachodzi płciowo, a dziecko ulega zakażeniu od osoby dorosłej podczas transfuzji krwi. Objawy są podobne do objawów przeziębienia z przyczepieniem powiększonych gruczołów ślinowych.
  3. Uogólnione. Ogniska zapalne powstają w nerkach, śledzionie, trzustce. Objawy pojawiają się po zmniejszeniu odporności i często towarzyszy im dołączenie infekcji bakteryjnej.

Co jest niebezpieczne dla wirusa cytomegalii dla dziecka

Zdrowe dzieci są zwykle zakażone infekcją. Patologia pojawia się u nich bez objawów lub z nadejściem przeziębienia, ale trwa 2-3 dni. U osłabionych niemowląt CMV postępuje z powikłaniami, które pojawiają się natychmiast lub po przeniesieniu chorób. W przyszłości wirus może spowodować opóźnienie rozwoju umysłowego, upośledzenia wzroku i uszkodzenia wątroby.

Z czasem u zakażonych dzieci występują zaburzenia neurologiczne i problemy ze słuchem. Jeśli znajdzie pozytywny test krwi na badanie przeciwciał IgG podczas ciąży, po infekcji wirusowej płodu wykazuje działanie teratogenne: dziecko przychodzi z naruszeniem narządów trzewnych, mózgu, oczu i uszu.

Przeciwciała przeciwko wirusowi cytomegalii

Ciało ludzkie stosuje tę samą strategię do walki z chorobą - produkuje przeciwciała, które atakują tylko wirusy i nie wpływają na zdrowe komórki. Po walce z czynnikiem zakaźnym, specyficzna odporność na stałe go zapamiętuje. Przeciwciała produkowane są w organizmie nie tylko po spotkaniu z "znajomym" wirusem, ale także po wprowadzeniu szczepionki. Badanie krwi w kierunku CMV wykazuje ujemny lub pozytywny wynik dla przeciwciał klasy Igg. Oznacza to obecność lub brak wirusa cytomegalii w ciele.

Diagnostyka

Ponieważ objawy CMV są niespecyficzne, diagnozowanie patologii dziecka nie jest łatwym zadaniem. Aby potwierdzić cytomegalię, lekarz po badaniu wyznacza następujące badania:

  • krew na obecność przeciwciał przeciwko patogenowi: białko Igm wskazuje na ostrą infekcję, a igg - na utajoną lub ostrą postać choroby;
  • PCR śliny i moczu do wykrywania DNA cytomegalowirusa;
  • ogólne badanie krwi w celu określenia liczby leukocytów, płytek krwi, czerwonych krwinek;
  • biochemiczne badanie krwi w celu wykrycia podwyższonych aktywności enzymów wątrobowych AST i ALT (stężenie kreatyniny i mocznika wzrasta wraz z uszkodzeniem nerek);
  • MRI lub USG mózgu w celu wykrycia zwapnień lub ognisk zapalnych;
  • Ultradźwięki jamy brzusznej do wykrywania powiększonej śledziony lub wątroby;
  • prześwietlenie klatki piersiowej w celu ustalenia zapalenia płuc.

Leczenie

W zależności od postaci i nasilenia choroby, cytomegalowirus jest leczony u dzieci. Forma utajona nie wymaga żadnej terapii. Dzieci potrzebują leczenia ostrą postacią cytogelowirusa. W przypadku ciężkich manifestujących się infekcji i zakażenia wewnątrzmacicznego kompleksowa terapia jest prowadzona w szpitalu. Schemat leczenia CMV obejmuje:

  • leczenie przeciwwirusowe (Foscarnet, Gancyklowir);
  • interferony (Viferon, Altevir);
  • Preparaty immunoglobulin (Cytotect, Rebinolin);
  • antybiotyki do wtórnych infekcji (Sumamed, Clacid);
  • kompleksy witaminowo-mineralne (Immunokind, Pikovit);
  • immunomodulatory (Taktivin, Mercurid);
  • W ciężkim cytomegalowirusie stosuje się kortykosteroidy (Prednizolon, Kenacort).

Cytomegalowirus u dzieci

Zakażenie wirusem cytomegalii (CMF) odnosi się do powszechnych chorób zakaźnych. Czynnik powodujący zakażenie wirusem cytomegalii należy do rodziny opryszczki. Dostając się do organizmu człowieka, wirus mnoży się wewnątrz komórki i znacznie zwiększa jego rozmiar. Rezultatem reprodukcji wirusa cytomegalii może stać się infekcja dowolnych tkanek i narządów wewnętrznych. Szczególnie podatny na wirusa cytomegalii jest płód w okresie ciąży, noworodków i dzieci w pierwszych 3-5 latach życia.

Cytomegalowirus u dzieci - przyczyny

Wirus cytomegalii u dziecka może być wrodzony i nabyty.

Wrodzona infekcja wirusem cytomegalii rozwija się u dziecka po zakażeniu od matki - nosiciela wirusa przez łożysko nawet w okresie domacicznym. Jeśli kobieta po raz pierwszy złapie wirusa cytomegalii podczas ciąży, infekcja przez łożysko może dostać się do organizmu dziecka. W większości przypadków wrodzony cytomegalowirus nie objawia się we wczesnych stadiach życia dziecka, ale ma najcięższe powikłania (ubytek słuchu, obniżona inteligencja, upośledzenie mowy). Stopień tej manifestacji zależy od czasu zakażenia płodu w czasie ciąży.

Nabyte zakażenie wirusem cytomegalii. Zakażenie dziecka może również wystąpić bezpośrednio podczas porodu, gdy płód przechodzi przez zakażony kanał rodny matki lub w pierwszych dniach życia w kontakcie z zarażoną matką lub personelem medycznym. Noworodka można zarazić również mlekiem matki. W przypadku nabytej cytomegalii, w przeciwieństwie do wrodzonej infekcji, rozprzestrzenianie się infekcji jest niezwykle rzadkie.

U dzieci w wieku przedszkolnym i w wieku szkolnym wirus cytomegalii dostaje się do organizmu z kontaktem domowym lub kropelkami w powietrzu, gdy na niewielkiej przestrzeni przychodzi od jednego nosiciela wirusa lub chorego dziecka do ciała innych dzieci. Wirus cytomegalii może być zarażony od pierwszych dni życia, a wraz z wiekiem zwiększa się dramatycznie. Wirus może żyć i rozmnażać się przez długi czas w leukocytach i innych komórkach ludzkiego układu odpornościowego i powodować przewlekły przewóz.

Cytomegalowirus u dzieci - objawy

Zwykle zakażenie wirusem cytomegalii u dzieci jest łatwe i ukryte (bezobjawowe) i w ogóle się nie manifestuje. I tylko jeden na dziesięć przypadków infekcji będzie miał objawy kliniczne, szczególnie w przypadku osłabionej odporności. Dlatego objawy CMV zależą nie tylko od stanu układu odpornościowego dziecka, ale także od jego wieku, obecności odporności na cytomegalowirus, obecności współistniejących chorób dziecka.

Najczęściej wirus cytomegalii u dzieci manifestuje się jako ostre wirusowe zakażenie dróg oddechowych (ARVI).

Okres inkubacji wynosi od 15 do 60 dni. W ostrej fazie zakażenia wirusem cytomegalii dziecko ma następujące objawy:

  • wzrost temperatury ciała (czasami okresowo i nieregularnie do liczby gorączkowej przez trzy tygodnie lub dłużej);
  • katar, zapalenie i powiększenie gruczołów ślinowych, z obfitą śliną;
  • powiększone węzły chłonne;
  • dreszcze, osłabienie, zmęczenie, ból głowy, ból mięśni;
  • zwiększona śledziona (splenomegalia) i wątroba;
  • mogą być zepsute stolce według rodzaju zaparcia lub biegunki;
  • we krwi dziecka zmniejsza się liczba płytek, rośnie bezwzględna i względna zawartość monocytów;
  • częste "bezprzyczynowe" zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli;

Z powodu braku specyficznych objawów u wirusa cytomegalii niemożliwe jest zdiagnozowanie tylko na podstawie objawów klinicznych.

W celu zidentyfikowania czynnika sprawczego i specyficznej odpowiedzi immunologicznej stosuje się metody laboratoryjne. Rozpoznanie zakażenia wirusem cytomegalii potwierdza obecność samego wirusa we krwi i tkankach, a także wykrycie przeciwciał przeciwko wirusowi we krwi. U pacjentów cytomegalowirus znajduje się w moczu, ślinie i osadach plwociny.

Przeciwciała przeciwko wirusowi cytomegalii

Przeciwciała przeciwko wirusowi cytomegalii zaczynają się rozwijać natychmiast po wkroczeniu wirusa do organizmu człowieka. To przeciwciała zwalczają infekcję wirusową, zapobiegając rozwojowi wirusa cytomegalii i powodując chorobę bezobjawową. Istnieje kilka klas przeciwciał - IgG, IgM, IgA i inne, z których każda odpowiada za niektóre funkcje układu odpornościowego. Jednak dla diagnozy infekcji wirusem cytomegalii przydatne są te, które mogą wykrywać przeciwciała IgM i IgG.

Przeciwciała przeciwko cytomegalowirusowi - IgG i IgM wykrywa się w laboratoryjnym badaniu krwi.

Dostępność przeciwciała IgM zwykle pojawiają się we krwi najpierw i wskazuje na świeżą infekcję lub reaktywację utajonej (ukrytej) infekcji. Jednak wzrost przeciwciał IgM może nie zostać wykryty w ciągu pierwszych 4 tygodni po wystąpieniu choroby. W tym samym czasie, do roku po wyleczeniu, miana mogą pozostać wysokie. Pod tym względem pojedyncze oznaczenie poziomu przeciwciał IgM jest bezużyteczne w ocenie ciężkości infekcji. Ważne jest monitorowanie zmian w poziomie przeciwciał IgM (wzrost ich poziomu lub zmniejszenie).

Jeden do dwóch tygodni po zakażeniu wirusem cytomegalii pojawia się surowica Przeciwciała IgG. Te immunoglobuliny pomagają lekarzowi ustalić, czy dziecko było w przeszłości jest zakażony wirusem cytomegalii, jak również badanie krwi dla tych przeciwciał podano w celu rozpoznania ostrej infekcji wirusem cytomegalii. Przeciwciała IgG w pierwotnej infekcji wzrastają w pierwszych tygodniach, a następnie mogą pozostawać wysokie przez lata. Przeciwciała IgG pojawiają się w okresie rekonwalescencji i mogą trwać do 10 lat u pacjentów, którzy doszli do siebie, więc wskaźnik wykrywalności przeciwciał IgG może osiągnąć 100% wśród różnych grup populacji.

Pojedyncze oznaczenie miana przeciwciał nie odróżnia obecnej infekcji od transmitowanej, ponieważ cytomegalowirus jest zawsze obecny w ciele nosiciela wirusa, jak również w jego przeciwciałach.

Przeciwciało przeciwko wirusowi cytomegalii - IgG-dodatnie

Jeśli immunoglobuliny IgG są wykrywane jako pojedynczy znacznik, wskazuje to na zakażenie wirusem cytomegalii lub na odporność na tę infekcję. Wykrywanie przeciwciał przeciwko IgG wirusa cytomegalii u dzieci w pierwszej połowie życia w przypadku braku innych markerów tego zakażenia wskazuje na ich matczyne pochodzenie.

Jednoczesne wykrywanie w surowicy krwi dzieci specyficznych przeciwciał IgM i IgG wskazuje na chorobę wywołaną przez cytomegalowirusa.

Interpretacje stosunku przeciwciał IgG i IgM:

Jeśli dziecko ma wirusa cytomegalii (CMV), czy leczenie jest konieczne i które?

Choroba wywołująca wirusa Nepesviridae jest podobna do wirusa opryszczki pospolitej. Mnożąc się w komórce wirus cytomegalowirusa u dzieci prowadzi do tworzenia się ogromnych komórek z powodu wzrostu jądra i cytoplazmy. Ta choroba z objawami polimorficznymi.

Zasadniczo zakażenie CMV u dzieci jest przenoszone bez widocznych objawów. Wirusy są oporne na antybiotyki. Transmisja odbywa się głównie przez kontakt, rzadziej - w powietrzu. Możliwe drogi przenoszenia łożyska i pozajelitowe (przez krew). Szczególnie podatne na tę chorobę są płód i noworodki. Infekowane noworodki mogą być karmione piersią od swojej matki. Wirus CMV u dzieci znajduje się w ślinie, alkoholu, moczu i narządach.

Zakażenie CMV u dzieci może wystąpić z powodu przenikania wirusów przez łożysko lub podczas porodu. Jednak nie wszystkie zakażone dzieci mogą urodzić się z ciężkimi objawami choroby. Najczęściej kurs jest ukryty. Tylko w gruczołach ślinowych mogą wystąpić zmiany komórkowe (metamorfoza olbrzymich komórek).

Jeśli dziecko znalazło wirusa cytomegalii i nie ma żadnych objawów, możliwe jest, że rodzice nie powinni się martwić. Przy dobrej odporności wirus nie jest niebezpieczny. Dzięki ukrytemu przebiegowi choroby dziecko rozwinie odporność, a organizm poradzi sobie z infekcją bez konsekwencji. Ale czasami utajona infekcja może prowadzić do pewnych naruszeń OUN. Dziecko ma bóle głowy, opóźnienie w rozwoju intelektualnym, bezsenność, przepracowanie.

Czasami skutki infekcji mogą powodować poważne komplikacje. Jeśli odporność jest osłabiona, a dziecko ma wirusa cytomegalii, jest to sygnał do rozpoczęcia aktywnych działań terapeutycznych. Przy ciężkim niedoborze odporności infekcja prowadzi do niekorzystnego wyniku.

W jakim wieku wirus cytomegalii może pojawiać się u dzieci?

Wrodzony wirus cytomegalii u dziecka pojawia się, gdy łożysko ulega uszkodzeniu i infekcja jest uogólniona. Jeśli infekcja wystąpi w pierwszych miesiącach rozwoju wewnątrzmacicznego, możliwe są zaburzenia rozwojowe. Dziecko może mieć wodogłowie, małogłowie, naruszenie struktury substancji mózgowej. Od strony układu sercowo-naczyniowego może być nie gojące się partycje serca, fibroelastoza wsierdzia, wady serca. Czasami mogą pojawić się nerki, narządy płciowe i przewód pokarmowy.

Jeśli infekcja wystąpi późno, u noworodków objawy cytomegalii objawiają się po urodzeniu. Dziecko ma żółtaczkę, płuca i chorobę przewodu pokarmowego, zespół hepatolityczny. Czasami choroba może przejawiać się przez erupcje krwotoczne. Z CMV u noworodków, letarg, częste niedomykanie i biegunka. Z tego powodu dzieci przybierają na wadze słabo, mają zmniejszone tkanki turgorowe, wysoką gorączkę.

W ciągu pierwszych dwóch dni może pojawić się żółtaczka. Najczęściej jest wyraźny, ponieważ krew ma bardzo duże stężenie pigmentów żółciowych. Dziecko jest częściowo przebarwione kałem, śledziona jest powiększona, wątroba działa 37 cm od łuku żebrowego. Syndrom krwotoczny może objawiać się wybroczynami i wymiotami. U dzieci zdiagnozowano niedociśnienie, hiporefleksję. W ciężkich przypadkach dochodzi do zatrucia, co prowadzi do śmiertelnego wyniku.

Zakażenie wirusem cytomegalii u niemowlęcia może być wrodzone lub nabyte. Choroba z wrodzoną postacią postępuje znacznie silniej, ponieważ wirusowi udaje się spowodować znaczne uszkodzenie ciała dziecka w łonie matki. Ale nawet po przeniesieniu wirusa do płodu, tylko 10% dzieci rodzi się z oczywistymi oznakami choroby. Często wirus cytomegalii nie pojawia się u dziecka.

Charakter rozwoju choroby zależy od dojrzałości płodu podczas zakażenia wewnątrzmacicznego, odporności matki i reaktywności immunologicznej dziecka. Objawy wrodzonego CMV u niemowlęcia mogą obejmować: żółtaczkę, drgawki, nieprawidłowy rozwój narządów i układów. Lekarze mogą zdiagnozować głuchotę i ślepotę.

Nabyte wirusy cytomegalii u dzieci poniżej jednego roku mogą objawiać się jako zmiana tylko gruczołów ślinowych. W odpowiedzi na wprowadzenie wirusa do komórek może wystąpić znaczne upośledzenie funkcji dotkniętego narządu. W ciężkich przypadkach wirus cytomegalii u niemowlęcia może powodować niewydolność kory nadnerczy, a w immunodepresji - uszkodzenie wszystkich narządów.

Nabyte wirusy cytomegalii u dziecka w ciągu 1 roku mogą wykazywać opóźnienie w rozwoju fizycznym. W tym przypadku dochodzi do naruszeń aktywności ruchowej, drgawek. W zależności od stanu odporności dziecka mogą występować różne oznaki: obrzęk gruczołów ślinowych, krwotoki, zaburzenia widzenia, zmiany żołądkowo-jelitowe. Ale częściej nabyta choroba może przebiegać bezobjawowo.

Cytomegalowirus u dziecka w ciągu 2 lat może prowadzić do wyizolowanej zmiany gruczołów ślinowych lub do uszkodzenia narządów. Jednak w przeciwieństwie do postaci wrodzonej, choroba częściej manifestuje się mononukleozą. Dziecko może odczuwać stopniowy wzrost temperatury, ból gardła, powiększenie węzłów chłonnych, powiększenie wątroby, obrzęk śluzówki i ból brzucha.

Układ odpornościowy dzieci w wieku poniżej 5 lat nie jest jeszcze w stanie zapewnić odpowiedniej odpowiedzi na zakażenie. Cytomegalowirus dzieci w wieku 3 lat może przejawiać objawy śródmiąższowego zapalenia płuc. Dziecko ma duszność, uporczywy kaszel, sinicę. Możliwe jest dołączenie naruszeń funkcji przewodu żołądkowo-jelitowego i wątroby. Temperatura może osiągnąć 40 stopni. Ten stan może trwać od 2 do 4 tygodni.

W uogólnionej postaci prawie wszystkie organy mogą być zaangażowane w ten proces. Choroba objawia się posocznicą, długotrwałą gorączką, zaburzeniami czynności przewodu pokarmowego i układu sercowo-naczyniowego, zapaleniem wątroby miąższu i zapaleniem mózgu. Gdy leczy się powikłania CMV u dzieci w ciągu pięciu lat, w tym mianowanie immunoglobulin (interferon). Po pięciu latach organizm dziecka jest w stanie poradzić sobie z infekcją bez poważnych konsekwencji.

Jakie są objawy i oznaki zakażenia u dzieci?

W przypadku wystąpienia wirusa cytomegalii objawy u dzieci mogą się manifestować w zależności od wieku i stanu odporności. Im starsze dziecko, tym łatwiej będzie tolerować chorobę. Przy pierwszej kolizji z wirusem u dzieci poniżej 7 roku życia z normalną odpornością, typowa symptomatologia rozwija się:

  • Hipertermia
  • Opuchnięcie krtani, stan zapalny
  • Słabość mięśni, złe samopoczucie
  • Ból głowy

Czasami na ciele mogą pojawić się wysypki. Jeśli u dzieci występują objawy cytomegalii, leczenie odbywa się za pomocą leków przeciwwirusowych, które przekształcają chorobę w formę pasywną.

W przypadku obniżenia odporności objawy CMV u dzieci mogą objawiać się w zależności od zmiany narządu lub postaci choroby. Wirus atakuje gruczoły jelitowe, drogi żółciowe, kapsułki nerkowe itp. Prowadzi to do pojawienia się ogniskowych stanów zapalnych. Może rozwinąć się zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli, zapalenie śledziony, nadnercza, wątroba. W uogólnionej postaci mogą na nią wpływać wszystkie narządy. W tym przypadku objawy zakażenia CMV u dzieci są polimorficzne. Uogólniona postać jest ciężka i może zakończyć się śmiercią w pierwszych 2 tygodniach życia. W izolowanych postaciach zmiany narząd może być bezobjawowy.

Kiedy konieczne jest leczenie choroby?

Leczenie wirusem cytomegalii u dzieci polega na stosowaniu kompleksu leków w zależności od zaatakowanego systemu. W uogólnionej postaci, mianowanie kortykosteroidów, leków przeciwwirusowych (gancyklowir) i specyficznych cytoteków. W celu przywrócenia podstawowych funkcji odporności (przede wszystkim - produkcji interferonu), przebiegu leczenia induktorami interferonu (amixin, Cycloferon). Leki te aktywują odporność humoralną i komórkową. Dzięki interferonom układ odpornościowy zaczyna działać skutecznie i przyczynia się do śmierci wirusa.

Najczęściej leczenie CMV u dzieci odbywa się z powołaniem ludzkiej immunoglobuliny (Megalotect, Cytotect). Leki te są nietoksyczne i mogą być stosowane w leczeniu dzieci w każdym wieku. W wyjątkowych przypadkach przepisane są bardziej toksyczne leki przeciwwirusowe w leczeniu noworodków - gancyklowir, cydofowir. Taka terapia jest wykonywana w przypadkach ciężkich zmian narządów trzewnych. Jednak przed leczeniem wirusem cytomegalii u dziecka za pomocą toksycznych leków należy ocenić stopień powikłań spowodowanych wirusem. Sama terapia i zestaw leków stosowanych w leczeniu powinny odpowiadać statusowi odpornościowemu dziecka.

Sam wirus lub choroba występująca w łagodnej postaci (zespół mononukleozowy) u dzieci z prawidłową immunoterapią nie wymaga. Wystarczy zastosować witaminy i leki wzmacniające, aby wzmocnić odporność. W okresach występowania ognisk chorób zakaźnych (grypy lub ARI) stosowanie kompleksów multiwitaminowych chroni dziecko przed wirusem.

Co to jest niebezpieczny wirus cytomegalii u dziecka?

Zazwyczaj zdrowe dzieci zwykle tolerują tę infekcję. Choroba może przebiegać bezobjawowo lub z przeziębieniem, które znika po kilku dniach. Jednak u osłabionych dzieci ta infekcja może wystąpić z powikłaniami. Konsekwencje występowania wirusa cytomegalii u dziecka mogą pojawić się zaraz po urodzeniu lub po przebytej chorobie. Bezobjawowy przeciek może w przyszłości spowodować upośledzenie wzroku lub upośledzenie umysłowe. Może w końcu rozwinąć się problemy ze słuchem lub nieprawidłowości neurologiczne.

Badania naukowe wykazały ryzyko zakażenia płodu w pierwszej połowie ciąży. Po wniknięciu do organizmu wirus wykazuje działanie teratogenne. W wyniku tego dochodzi do naruszenia mechanizmów rozwoju mózgu, słuchu i wzroku, narządów wewnętrznych.

Analiza wirusa cytomegalii u dziecka

Aby uzyskać dokładną diagnozę, konieczne jest przekazanie analizy na obecność wirusa cytomegalii. Do diagnozy stosuje się kilka metod:

  1. Virological (cytologiczny).
  2. Serologiczny. Najbardziej dostępną metodą ELISA jest izolacja immunoglobulin G i M.
  3. Molekularno-biologiczny (PCR).

Najbardziej informacyjną analizą CMV u dziecka jest metoda PCR. Możesz wykryć nie tylko DNA CMV metodą PCR u dzieci, ale także aktywność wirusa. Jednak ta metoda jest jedną z najdroższych. Wykorzystywana jest również inna metoda, która umożliwia ustalenie przeciwciał przeciwko wirusowi cytomegalii w badaniu serologicznym (ELISA). Analiza określa kilka rodzajów przeciwciał i stopień zaawansowania choroby.

Pewne różnice w przeciwciałach należy rozumieć. Immunoglobuliny klasy M są wytwarzane w odpowiedzi na wirusa. Nie mogą tworzyć pamięci immunologicznej, więc wraz z ich zniknięciem ochrona przed wirusami znika. Immunoglobulina G jest wytwarzana po zahamowaniu infekcji przez całe życie, powodując stabilną odporność na tę chorobę.

Jeśli znaleziono IgG przeciwko cvv u dziecka, ale nie znaleziono przeciwciał IgM przeciwko CMV - oznacza to, że organizm rozwinął trwającą całe życie odporność na wirusa. Oznacza to, że jest to norma CMV u dzieci, która nie wymaga leczenia. Jeśli cytomegalowirus u dzieci igg jest dodatni, ale nie wykryto przeciwciał przeciwko IgG cmc, analiza pokazuje, że organizm nie ma stabilnej odporności na wirusa. Przeciwciała hamują rozwój wirusa i pomagają tolerować chorobę bez objawów. Jeśli nie ma przeciwciał przeciwko wirusowi cytomegalii (cmv g) u dziecka, jest to spowodowane brakiem choroby lub wysoką podatnością na zakażenie.

Cytomegalowirus (cmv, CMV) Igg dodatni u dziecka wskazuje, że jest zarażony przed lub po urodzeniu, lub po nim. Jeśli bardzo wysokie miano u dziecka jest dowodem aktywacji infekcji. Zwykle wzrasta stężenie przeciwciał IgM.

Przeciwciała przeciwko wirusowi cytomegalii są pozytywne u dziecka - oznacza to, że choroba występuje na etapie nieaktywnym lub na etapie reaktywacji. Pomagają one w dokładnej analizie zeznań przeciwciał klasy M. Jeśli ani cmv ​​igg jest dodatni u dziecka z dodatnim IgM Аnti thisMM - oznacza to, że organizm kończy pierwotną infekcję, a odporność już się uformowała. Przy ujemnym IgM choroba jest nieaktywna.

Cytomegalowirus IgM-dodatni u dziecka z ujemnym anty-CMV IgG mówi o pierwotnej chorobie na ostrym etapie. Jeśli testy nie wykryją przeciwciał obu klas, wówczas albo choroba jest nieobecna, albo jest we wczesnym stadium i przeciwciała nie mają czasu na rozwój.

Objawy i leczenie zakażenia wirusem cytomegalii u dzieci

Ogólnie rzecz biorąc, wirus cytomegalii u dzieci występuje przypadkowo, gdy w teście krwi występują przeciwciała przeciwko CMV (zakażenie wirusem cytomegalii). Prawie 60% dzieci jest zarażonych CMV, ale wirus jest w fazie utajonej (w stanie uśpienia), nie objawia się do pewnego czasu, a mianowicie, w celu zmniejszenia układu odpornościowego. Poniżej porozmawiamy o przyczynach i leczeniu tej choroby, a także o tym, jak manifestuje się zakażenie wirusem cytomegalii u dzieci.

Przyczyny

Najczęstsze przyczyny

Początkowo czynnik sprawczy przenika do układu oddechowego, układu trawiennego lub do genitaliów przez błony śluzowe jamy ustnej i nosa. W dziedzinie CMVI u dzieci, zmiany (zmiany) zwykle nie występują. Wirus, który kiedyś znalazł się w ciele, istnieje tam od zawsze, będąc w fazie utajonej aż do momentu niedoboru odporności organizmu dziecka.

Przyczyną niedoboru odporności może być:

  • chemioterapia;
  • częste choroby nieżelazne - ARI, ARVI, zapalenie migdałków;
  • stosowanie cytostatyków (leki terapeutyczne hamujące podział komórek);
  • HIV, AIDS;
  • ciężkie choroby.

Źródłem zakażenia wirusem cytomegalii u dzieci jest tylko nosiciel wirusów - osoba z CMV. Rozważmy kilka wariantów transmisji infekcji:

  • transplacental - infekcja jest przenoszona na płód poprzez penetrację wirusa przez łożysko z zakażonej matki;
  • droga kontaktu z infekcją - gdy całowanie za pomocą śliny dostaje się do błon śluzowych jamy ustnej i gardła, przez krtań do górnego układu oddechowego;
  • powietrzna linia transmisyjna - podczas kichania lub kaszlu nosiciela wirusa podczas komunikowania się z nim, a także przy pomocy śliny;
  • domowy sposób przenoszenia infekcji - przy ogólnym użyciu artykułów gospodarstwa domowego.

Zakażenie wirusem cytomegalii u dziecka z reguły najczęściej występuje w wieku dwóch lat. Dzieci już chodzą do przedszkola lub do szkoły, ale higiena osobista nie jest bardziej skrupulatna. Ponadto lubią wymieniać różne rzeczy lub dzielić się jedzeniem i różnymi smakołykami.

Drogi zakażenia płodu u noworodka lub noworodka

Noworodek może być zarażony chorą matką podczas porodu (wewnątrznaczyniowa) lub karmieniem piersią (50% zakażeń). Cytomegalowirus u dziecka może wystąpić z chorobą matki z ostrym lub ostrym wirusem cytomegalii. W tym przypadku zakażenie płodu prowadzi do rozwoju wrodzonej cytomegalii u dzieci.

Szczególnie poważne zagrożenie występuje wtedy, gdy wirusowe zakażenie płodu występuje na początku ciąży, w przybliżeniu w ciągu pierwszych trzech miesięcy. Może to prowadzić do śmierci dziecka, a na infekcję wirusem cytomegalii u noworodków może wpływać pojawienie się wad o innym planie - brzydota lub patologia narządów wewnętrznych.

Klasyfikacja wirusa cytomegalii u dzieci

W przypadku CMV występuje wiele różnych form:

  • utajony (hibernacja) lub ostry;
  • zlokalizowane (miejsce powstawania procesu patologicznego);
  • uogólniony (rozprzestrzenianie się nieprawidłowego procesu w organizmie lub na indywidualnym organie od źródła infekcji);
  • nabyte;
  • wrodzony.

Zasadą jest, że CMVI u noworodków występuje w macicy. Najczęściej dzieje się tak, gdy kobieta jest zarażona tą chorobą przed poczęciem dziecka lub podczas ciąży. Płód zostaje zainfekowany przez łożysko. Jeśli infekcja występuje we wczesnym stadium ciąży, najczęściej ciąża kończy się poronieniem.

Objawy

Objawy wrodzonego wirusa cytomegalii

W przypadku infekcji noworodków (u noworodków) objawy cytomegalii u dzieci mogą stać się wadami dalszego rozwoju. Wirus pomaga w powstawaniu chorób serca, patologicznych odchyleń w powstawaniu mózgu i innych poważnych zaburzeń w ciele dziecka.

Pierwsze objawy rzeczywistej obecności wirusa cytomegalii u dzieci są następujące:

  • hypotone (obniżony ton) mięśni;
  • ogólne osłabienie;
  • letarg;
  • niespokojny sen;
  • niezdolność do wchłaniania żywności;
  • zmniejszony apetyt.

W dość ciężkich przypadkach możliwy jest śmiertelny wynik, prawdopodobnie w pierwszych tygodniach po urodzeniu.

Podczas infekcji w trzecim trymestrze ciąży u dzieci z reguły nie występują wady wrodzone. Mogą jednak wystąpić powikłania, które są wyrażane przez żółtaczkę (choroba wątroby i dróg żółciowych), niedokrwistość hemolityczną (choroba krwi), wodogłowie (wodogłowie) i inne poważne patologie.

Objawy nabytego wirusa cytomegalii

Nabyta cytomegalowirus może przejawiać się w bardzo rzadkich przypadkach. Zasadniczo znajduje się w fazie ukrytej, nie wykazując żadnego wpływu na ciało dziecka, co wskazuje na wysoką skuteczność odporności u dziecka. W związku z tym układ odpornościowy utrudnia reprodukcyjną aktywację tego wirusa.

Jeśli dzieci mają niską ochronę immunologiczną, choroba będzie wyrażana przez częste przeziębienia. Może to być SARS, ostre infekcje dróg oddechowych o wysokiej temperaturze ciała i zapalenie węzłów chłonnych.

W przypadku przewlekłego niedoboru odporności organizm dziecka jest często narażony na infekcje. W obecnej sytuacji możliwe komplikacje są zlokalizowane (zlokalizowane) w niektórych systemach organizmu dziecka:

  • układ nerwowy;
  • układ trawienny;
  • układ sercowo-naczyniowy;
  • układ moczowo-płciowy.

Postać tego wirusa traktuje się dość długo, najczęściej bezskutecznie. Ale CMVI o skomplikowanym typie jest bardzo rzadkie. Objawy choroby i metody leczenia są istotnymi informacjami. Rodzice, którzy dbają o zdrowie fizyczne swoich dzieci, z konieczności starają się zapobiegać dopuszczalnym negatywnym skutkom wirusa cytomegalii.

Diagnostyka

Bardzo trudno jest prawidłowo zdiagnozować zakażenie wirusem cytomegalii u dzieci, ponieważ objawy przypominają nieco przeziębienia. Lekarz prowadzący dokładnie bada dzieci, jeśli to konieczne, podaje wskazówki dotyczące dostarczenia testów do badania.

Analizy

Aby wykryć wirusa cytomegalii u dzieci, konieczne jest wykonanie testów:

  1. krew na obecność immunoglobulin klasy M i G na cytomegalowirusa. Wykrywanie immunoglobulin klasy M do CMV we krwi mówi o pierwotnej infekcji, a gdy wykrywane są immunoglobuliny, G wskazuje na chroniczny przebieg choroby;
  2. za pomocą PCR moczu i śliny można wziąć pod uwagę obecność samego patogenu;
  3. przy ogólnej analizie krwi u dzieci badano liczbę erytrocytów, trombocytów, a także leukocytów;
  4. biochemiczne testy krwi do badania enzymów wątrobowych.

Metody badań instrumentalnych

Ta ankieta jest wyznaczona celowo:

  1. Ultradźwięki jamy brzusznej do badania wątroby i śledziony;
  2. MRI lub ultradźwięki mózgu do badania ognisk zapalnych.

W ogólnej chorobie zakaźnej dzieci są kierowane do okulisty w celu zbadania dna oka.

Leczenie

Leczenie zakażenia wirusem cytomegalii u dzieci zależy od wieku dziecka, postaci choroby i jej nasilenia. Forma trybu uśpienia (forma ukryta) wirusa nie wymaga specjalnej obróbki. W tym przypadku dzieci wymagają szczególnej uwagi, jeśli chodzi o pełne zapewnienie następujących aspektów:

  • racjonalne żywienie;
  • codzienne spacery na świeżym powietrzu;
  • łatwe stwardnienie ciała dziecka;
  • zwiększony komfort psychiczny.

Probiotyki (dla ludzi, bakterie apatogenne, zapewniają odbudowę mikroflory) i kompleksy witamin pomagają zapobiegać dysbakteriozie i maksymalizować poprawę trawienia.

Leczenie wirusa cytomegalii jest wymagane tylko w przypadku dzieci cierpiących na ostrą postać CMV. Choroba podobna do mononukleozy nie wymaga specjalnego leczenia, ale aktywnie stosuje się leczenie objawowe.

W przypadku prenatalnego wirusa cytomegalii, a także w przypadku ciężkich manifestujących się (zamanifestowanych) postaci, zwykle przeprowadza się kompleksowe leczenie, a leczenie przeciwwirusowe obejmuje:

  • leki przeciwwirusowe (Gancyklowir, Foscarnet);
  • antitcitomegalovirusnogo Immunoglobulin (Cytotect);
  • interferon (Viferon).

Leki przeciwwirusowe mają wyraźny toksyczny efekt uboczny na układ krążenia, a także na nerki i wątrobę. W takim przypadku leki te są przepisywane dzieciom w przypadku znacznego przekroczenia ich działania terapeutycznego w stosunku do wysokiego ryzyka wystąpienia działań niepożądanych. Pewne zmniejszenie toksyczności jest często rejestrowane przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwwirusowych z interferonem.

Niestety, leki przeciwwirusowe nie uwalniają dzieci od wirusa, nie prowadzą do ostatecznego wyleczenia. Jednak ich praktyczne zastosowanie w odpowiednim czasie zapobiegnie powstawaniu powikłań i dosłownie przetłumaczy wirus na tryb ukryty i całkowicie nieaktywną formę.

Aby nie zaszkodzić zdrowiu dziecka, niezbędna jest konsultacja pediatry, aby dowiedzieć się, jak leczyć wirusa cytomegalii i co. W razie potrzeby lekarz prowadzący przekaże wskazówki dotyczące badań specjalistom, takim jak:

  • Lekarz chorób zakaźnych;
  • neurolog;
  • nefrolog;
  • urolog;
  • ENT;
  • okulista (okulista);
  • hepatolog;
  • gastroenterolog;
  • dentysta;
  • pulmonolog;
  • immunolog.

Podsumowując, warto przypomnieć, że infekcja wirusem cytomegalii, z pewnymi postaciami nieszczelności, nie zawsze wymaga leczenia. Należy również zauważyć, że samodzielne leczenie za pomocą CMV nie jest dozwolone, szczególnie w przypadku noworodków. Dlatego przy pierwszym podejrzeniu infekcji należy natychmiast skonsultować się z pediatrą.