Analiza wirusa cytomegalii

Cytomegalovirus (CMV) jest wirusem z rodzaju Herpesvirus. Podobnie jak wszystkie wirusy opryszczki, wirus cytomegalii może istnieć przez długi czas w organizmie człowieka w formie utajonej. Po zakażeniu wirus pozostaje w ciele ludzkim niemal przez całe życie. Wraz ze spadkiem odporności wirus staje się aktywny, powodując poważne uszkodzenia wielu narządów i układów organizmu. Szczególnie niebezpieczny jest cytomegalowirus dla noworodków, więc kobiety w ciąży dają analizę dla wirusa cytomegalii. Czym jest ta choroba i dlaczego tak ważne jest wykonanie badania krwi na obecność wirusa cytomegalii?

Wirus cytomegalii

Najczęściej wirus cytomegalii jest przenoszony na następujące sposoby:

  • przez ślinę pocałunkiem;
  • unoszące się w powietrzu kropelki;
  • stosunek seksualny;
  • z transfuzją zakażonej krwi;
  • od kobiety do dziecka w czasie ciąży, porodu, karmienia piersią.

Okres inkubacji choroby wynosi 20-60 dni. Czas trwania ostrej fazy choroby wynosi 2-6 tygodni. W tym okresie pacjent ma ogólne osłabienie, dreszcze, upojenie organizmu, podwyższoną temperaturę ciała, bóle głowy i mięśni, zapalenie oskrzeli.

Podczas zaostrzenia tej zakaźnej choroby mogą rozwinąć się złożone patologie wewnętrznych układów i narządów. W niektórych przypadkach występuje zapalenie płuc, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie krtani, zapalenie wątroby, patologie układu moczowo-płciowego. Po zakończeniu ostrej postaci wirus cytomegalii przechodzi w postać utajoną.

Bardziej wyraźne objawy choroby u dzieci w wieku 3-5 lat, kobiet w ciąży, osób cierpiących na nabyte lub wrodzone niedobory odporności. Ludzie, którzy mają wysoką odporność, tolerują ostrą postać choroby bez znaczących objawów. Dlatego tak ważne jest okresowe pobieranie analizy na obecność wirusa cytomegalii.

Wraz ze spadkiem odporności możliwe są następujące objawy zakażenia wirusem cytomegalii:

1. Występuje ostra infekcja wirusowa dróg oddechowych (ARVI), która ma wyraźne objawy - zmęczenie, złe samopoczucie, osłabienie, katar, bóle głowy, gorączkę. Często objawom tym towarzyszy zapalenie migdałków, gruczołów ślinowych.

2. Uogólniona postać prądu cytomegalii. Zakażenie wpływa na narządy wewnętrzne człowieka. Proces zapalny rozwija się w nabłonku wątrobowym, śledzionie, trzustce, nerkach, nadnerczach. Często pacjent ma zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, układ odpornościowy organizmu jest znacznie osłabiony.

3. Patologia układu moczowo-płciowego. Pacjent ma objawy systematycznego nieswoistego zapalenia narządów moczowo-płciowych, które trudno jest leczyć konwencjonalnymi lekami przeciwbakteryjnymi.

Osoby zagrożone rozwojem tej choroby powinny regularnie wykonywać badanie krwi na obecność wirusa cytomegalii, aby rozpocząć leczenie w razie potrzeby. Są to przede wszystkim kobiety w ciąży, pacjenci cierpiący na niewydolność nerek, nowotwór, zakażenie wirusem HIV, pacjenci po przeszczepieniu narządu.

Analizy dotyczące wirusa cytomegalii

Wskazania do wyznaczenia badań krwi na obecność wirusa cytomegalii, badania moczu, rozmazu, plwociny to następujące choroby i stany:

  • przygotowanie i przebieg ciąży;
  • niewydolność mięśnia sercowego;
  • objawy wewnątrzmacicznego zakażenia płodu;
  • poronienie ciąży;
  • choroby nowotworowe;
  • immunosupresja w zakażeniu HIV;
  • przyjmowanie leków cytostatycznych (przeciwnowotworowych);
  • gorączka o nieznanej naturze;
  • nietypowy rozwój zapalenia płuc, w tym u dzieci.

Główne metody badań laboratoryjnych na obecność wirusa cytomegalii to:

W wyniku analizy cytomegalowirusa komórki wirusa wykrywa się pod mikroskopem, stosując metodę cytologiczną w ludzkich ośrodkach biologicznych. Te komórki są dużymi, wewnątrzjądrowymi inkluzjami. Zalety metody cytologicznej - prostota, szybkie wyniki. Wadą jest niska zawartość informacji, która wynosi tylko 50%.

Metoda wirusologiczna jest jednym z najdokładniejszych badań. Polega ona na tym, że próbka materiału (krew, nasienie, ślinka, wydzielina szyjki macicy, płyn owodniowy) umieszczana jest w pożywce, która sprzyja rozwojowi tych mikroorganizmów. Przez pewien czas (2-7 dni) na pożywce odżywiają się kolonie mikroorganizmów, które następnie identyfikuje się. Brak metody wirusologicznej - wyniki analizy wirusa cytomegalii muszą długo czekać.

Metoda immunologiczna polega na przeprowadzeniu testu immunoenzymatycznego (ELISA) i jest główną metodą analizy do oznaczania wirusa cytomegalii.

Przeciwciała (immunoglobuliny) do wirusa cytomegalii są wytwarzane przez układ odpornościowy organizmu natychmiast po wniknięciu wirusa. Ciało ludzkie wytwarza dwie klasy immunoglobulin - IgG i IgM. Przeciwciała IgM są wykrywane przy obecnej pierwotnej lub nawracającej infekcji. Przeciwciała IgG wskazują albo utajony przebieg choroby, albo pierwotną infekcję albo jej zaostrzenie.

W analizie analizy cytomegalowirusa zwykle podaje się miano immunoglobulin IgG. Ale przeciwciała IgG można określić zarówno podczas przebiegu choroby, jak i w przypadku wcześniej przeniesionej infekcji. Dlatego zazwyczaj analiza jest powtarzana.

Aktywacja wirusa cytomegalii jest wskazywana przez cztery razy i więcej razy wzrost miana immunoglobulin IgG. W celu dokładniejszej diagnozy przeprowadza się dodatkową analizę w celu oznaczenia przeciwciał IgM we krwi.

Oto transkrypt analizy wirusa cytomegalii według metody immunoenzymatycznej enzymu.

W tym dekodowaniu IgG i IgM oznaczają brak przeciwciał we krwi, IgG + i IgM +, obecność przeciwciał we krwi.

1. IgG-, IgM-. Brak odporności na wirusa, istnieje ryzyko pierwotnej infekcji.

2. IgM-, IgG +. Istnieje odporność na wirusa, nie ma ryzyka pierwotnej infekcji. Ryzyko zaostrzenia zależy od układu odpornościowego.

3. IgM +, IgG-. Pierwotna infekcja, która wymaga terapii. Planując ciążę, musisz odłożyć poczęcie aż do wytworzenia odporności.

4. IgG +, IgM +. Wtórne zaostrzenie infekcji, które wymaga leczenia.

Metodą molekularną jest diagnostyka PCR (reakcja łańcuchowa polimeru) wirusa cytomegalii. Opiera się na DNA drobnoustroju patogenu. Czynnik sprawczy tej infekcji odnosi się do wirusów zawierających DNA. Dlatego wyniki analizy wirusa cytomegalii za pomocą tej metody są dość dokładne. Ponadto zazwyczaj wyniki badania są gotowe po 1-2 dniach. Wadą tej metody jest to, że przy jej pomocy niemożliwe jest określenie stadium choroby i stanu odporności pacjenta.

Odczytanie analizy wirusa cytomegalii powinien wykonać lekarz prowadzący. Jeśli to konieczne, aby ustalić diagnozę, wyznacza dodatkowe badania.

Cytomegalowirus - niebezpieczeństwo w czasie ciąży, dekodowanie IgM, IgG

Cytomegalowirus - infekcja typu opryszczkowego, jest diagnozowana u dziecka lub dorosłego przez test krwi na przeciwciała IgG, IgM. Nosiciele tej infekcji stanowią 90% światowej populacji. Objawia się znacznym zmniejszeniem odporności i jest niebezpieczny dla rozwoju wewnątrzmacicznego. Jakie są objawy cytomegalii i kiedy potrzebne są leki?

Co to jest infekcja wirusem cytomegalii

Zakażenie wirusem cytomegalii jest wirusem typu herpetic. Nazywa się szóstym typem hepresów lub CMV. Choroba wywołana przez ten wirus nazywa się cytomegalią. Dzięki temu zainfekowane komórki tracą możliwość dzielenia się, znacznie zwiększają rozmiar. Wokół zainfekowanych komórek rozwija się stan zapalny.

Choroba może być lokalizowane w dowolnym organizmie - przynosowych (zapalenie błony śluzowej nosa), bronchit (zapalenie oskrzeli), rak pęcherza (zapalenie pęcherza moczowego), pochwy lub cewki moczowej (zapalenie cewki moczowej i zapalenie pochwy). Jednak większość wirusów CMV wybiera układu moczowo-płciowego, choć jego obecność znajduje się we wszystkich płynach ustrojowych (ślina, wydzielina z pochwy, krew, pot).

Warunki zakażenia i przewlekły przewóz

Podobnie jak inne infekcje opryszczką, wirus cytomegalii jest chronicznym wirusem. Wchodzi ono raz do ciała (częściej w dzieciństwie) i jest w nim przechowywane do końca życia. Postać przechowywania wirusa nazywana jest nosicielem, podczas gdy wirus znajduje się w utajonej, śpiącej formie (przechowywanej w zwojach rdzenia kręgowego). Większość ludzi nie wie o nosicielstwie CMV, dopóki układ odpornościowy nie zawiedzie. Następnie śpiący wirus mnoży się i tworzy widoczne objawy.

Poprzez znaczne zmniejszenie odporności u osób zdrowych powodować nadzwyczajne sytuacje: działania przeszczepieniu (towarzyszyć przyjmowanie leków, w szczególności zmniejszenia odporności - to zapobiec odrzuceniu przeszczepu innego narządu), naświetlanie, chemioterapię (w leczeniu raka), przedłużone otrzymania preparatów hormonalnych (doustnej antykoncepcji) alkohol.

Ciekawostka: obecność infekcji wirusem cytomegalii zdiagnozowano u 92% badanych osób. Przewoźnik jest przewlekłą postacią wirusa.

W jaki sposób wirus jest przenoszony

Jeszcze 10 lat temu infekcje wirusem cytomegalii uznano za seks. CMV zostało nazwane "całując chorobę", Wierząc, że choroba jest przekazywana z pocałunkami. Pokazały to współczesne badania wirus cytomegalii jest przenoszony w różnych sytuacjach życiowych - korzystanie ze wspólnych naczyń, ręczników, podczas potrząsania rękami (jeśli są pęknięcia, otarcia, nacięcia na rękach).

Te same badania medyczne dowiodły, że częściej inne dzieci są zarażone wirusem cytomegalii. Ich odporność jest na etapie formowania, więc wirusy dostają się do organizmu dziecka, powodują chorobę lub tworzą nosiciela.

Infekcje herpetyczne u dzieci wykazują widoczne objawy tylko przy niskiej odporności (z częstymi chorobami, beri-beri, poważnymi problemami immunologicznymi). W normalnej odporności znajomość wirusa CMV przebiega bezobjawowo. Dziecko zostaje zarażone infekcją, ale nie należy unikać żadnych objawów (temperatura, stan zapalny, katar, wysypki). Odporność radzi sobie z inwazją obcą bez podwyższania temperatury (tworzy przeciwciała i zapamiętuje program ich produkcji).

Cytomegalowirus: objawy i objawy

Zewnętrzne objawy CMV są trudne do odróżnienia od konwencjonalnych ARI. Temperatura wzrasta, pojawia się katar, boli gardło. Węzły chłonne mogą się zwiększać. Kompleks tych objawów był nazywany zespołem mononukleozy. Towarzyszy wielu chorobom zakaźnym.

Aby odróżnić CMV od infekcji dróg oddechowych może być na długi okres choroby. Jeśli przeziębienie przechodzi przez 5-7 dni, cytomegalia trwa dłużej - do 1,5 miesiąca.

Istnieją szczególne objawy zakażenia wirusem cytomegalii (rzadko towarzyszą one normalnym zakażeniom dróg oddechowych):

  • Zapalenie gruczołów ślinowych (w nich wirus CMV najbardziej się rozmnaża).
  • U dorosłych - zapalenie genitaliów (z tego powodu CMV od dawna uważano za zakażenie seksualne) - zapalenie jąder i cewki moczowej u mężczyzn, macicy lub jajników u kobiet.

Warto wiedzieć: cytomegalowirus u mężczyzn często występuje bez widocznych objawów, jeśli wirus jest zlokalizowany w układzie moczowo-płciowym.

CMV charakteryzuje się długim okresem inkubacji. W przypadku zarażenia się infekcją szyjną typu 6. (cytomegalowirus) objawy choroby pojawiają się 40-60 dni po przeniknięciu wirusa.

Cytomegalia u niemowląt

Zagrożenie cytomegalią u dzieci zależy od stanu ich odporności i obecności karmienia piersią. Natychmiast po urodzeniu dziecko jest chronione przed różnymi infekcjami przez przeciwciała matki (doszły do ​​niego we krwi podczas rozwoju wewnątrzmacicznego i nadal są podawane podczas karmienia piersią). Dlatego w ciągu pierwszych sześciu miesięcy lub roku (czas przeważnie karmienia piersią) dziecko jest chronione przez przeciwciała matki. Cytomegalowirus u dzieci w wieku poniżej jednego roku nie powoduje żadnych objawów z powodu obecności przeciwciał matczynych.

Zakażenie dziecka staje się możliwe dzięki zmniejszeniu liczby karmienia piersią i przeciwciał. Źródłem infekcji są najbliżsi krewni (pocałunki, kąpanie, ogólna opieka - pamiętaj, że większość dorosłej populacji jest zarażona wirusem). Reakcja na pierwotne zakażenie może być ciężka lub niewidoczna (w zależności od stanu odporności). Tak więc do drugiego trzeciego roku życia wiele dzieci rozwija swoje własne przeciwciała przeciwko tej chorobie.

Z normalną odpornością - nie. Ze słabą i niewystarczającą odpowiedzią immunologiczną - tak. Może powodować długotrwałe rozległe zapalenie.

Związek między objawami CMV a odpornością mówi także dr Komarowski: "Cytomegalowirus u dzieci - nie zagraża normalną odpornością. Wyjątki od ogólnej grupy to dzieci ze specjalnymi diagnozami - AIDS, chemioterapia, nowotwory".

Jeśli dziecko urodzi się osłabione, jeśli jego odporność jest osłabiona przez przyjmowanie antybiotyków lub innych silnych leków, zakażenie wirusem cytomegalii powoduje ostrą chorobę zakaźną - cytomegalia (których objawy są podobne do przedłużonego ARI).

Cytomegalia u kobiet w ciąży

Ciąża towarzyszy zmniejszeniu odporności matek. Jest to normalna reakcja kobiecego ciała, która zapobiega odrzuceniu zarodka jako obcego organizmu. Seria procesy fizykochemiczne i transformacje hormonalne mające na celu zmniejszenie odpowiedzi immunologicznej i ograniczenie działania sił odpornościowych. Dlatego właśnie w czasie ciąży uśpione wirusy mogą aktywować i powodować nawroty chorób zakaźnych. Więc jeśli wirus cytomegalii nie ujawnił się przed ciążą, to w czasie ciąży może podnieść temperaturę, utworzyć stan zapalny.

Cytomegalowirus u kobiety w ciąży może być wynikiem pierwotnej infekcji lub wtórnego nawrotu. Największym zagrożeniem dla rozwijającego się płodu jest pierwotna infekcja (organizm nie ma czasu, aby dać godną odpowiedź, a wirus CMV przenika przez łożysko do dziecka).

Nawrót infekcji w czasie ciąży w 98% nie jest groźny.

Cytomegalia: niebezpieczeństwo i konsekwencje

Podobnie jak wszystkie zakażenia wirusem opryszczki, wirusa CMV jest niebezpieczne dla kobiet w ciąży (lub raczej dla dziecka w jej łonie) tylko wtedy, gdy pierwotne zakażenie. Pierwotne zakażenie powoduje różne wady, deformacje lub defekty mózgu, patologie ośrodkowego układu nerwowego.

Jeśli zakażenie wirusem CMV lub innym patogenem typu opryszczkowego nastąpiło na długo przed zajściem w ciążę (w dzieciństwie lub w okresie dojrzewania), to sytuacja dla dziecka w macicy nie jest straszna, a nawet przydatna. W pierwotnej infekcji organizm wytwarza pewną ilość przeciwciał, które są przechowywane we krwi. Ponadto opracowano program reakcji ochronnej na ten wirus. W związku z tym, nawroty wirusa są znacznie szybciej kontrolowane. Dla kobiet w ciąży najlepszym rozwiązaniem jest złapanie CMV w dzieciństwie i opracowanie pewnych mechanizmów walki z infekcją.

Najbardziej niebezpieczną sytuacją dla dziecka jest sterylny organizm kobiety przed poczęciem. Zakażenia infekcyjne mogą być wszędzie (nosiciele wirusów opryszczki stanowią ponad 90% światowej populacji). Jednocześnie infekcja w czasie ciąży powoduje szereg naruszeń w rozwoju płodu, a infekcje w dzieciństwie mijają bez poważnych konsekwencji.

Cytomegalia i rozwój płodu

Największe zagrożenie wirusem CMV ponosi dziecko w macicy. W jaki sposób wirus cytomegalii wpływa na płód?

Infekcja płodu jest możliwa przy pierwotnej ekspozycji na wirusa w czasie ciąży. Jeśli infekcja wystąpiła w czasie do 12 tygodni - w 15% przypadków występuje poronienie.

W pozostałych 75% dzieci rodzą się z objawami wrodzonej cytomegalii. Jednak tutaj ponownie prawdopodobieństwo wystąpienia choroby wrodzonej nie wynosi 100%.

Jeśli infekcja nastąpi po 12 tygodniach, poronienie nie występuje, ale dziecko rozwija objawy choroby (dzieje się tak w 75% przypadków). 25% dzieci, których matki zaraziły się wirusem podczas ciąży, rodzi się całkowicie zdrowe.

Cytomegalowirus u dziecka: objawy

O jakich objawach można podejrzewać wrodzoną cytomegalię u dziecka:

  • Lag w rozwoju fizycznym.
  • Silna galaretka.
  • Zwiększone narządy wewnętrzne.
  • Ogniska zapalne (wrodzone zapalenie płuc, zapalenie wątroby).

Najbardziej niebezpieczne objawy cytomegalii u noworodków - uszkodzenia układu nerwowego, wodogłowie, niedorozwój umysłowy, utrata wzroku i słuchu.

Analizy i transkrypcje

Wirus znajduje się w płynnych mediach ciała - we krwi, ślinie, śluzie, w moczu dziecka i osoby dorosłej. W związku z tym analizę w celu ustalenia zakażenia CMV można pobrać z krwi, śliny, nasienia, a także jako wymaz z pochwy i zev. W pobranych próbach szukają komórek zainfekowanych przez wirus (są one duże, nazywa się je "dużymi komórkami").

Inną metodą diagnozy jest badanie krwi pod kątem obecności przeciwciał przeciwko wirusowi. Jeśli istnieją specyficzne immunoglobuliny, które powstają w wyniku walki z wirusem, to infekcja była, a wirus w ciele jest. Rodzaj immunoglobulin i ich liczba mogą sugerować, czy jest to pierwotna infekcja, czy nawrót zakażenia, które zostało wcześniej spożyte.

To badanie krwi nazywa się testem immunoenzymatycznym (w skrócie ELISA). Oprócz tej analizy istnieje test PCR dla wirusa cytomegalii. Pozwala to rzetelnie określić obecność infekcji. Do analizy PCR pobiera się wymaz z pochwy lub próbkę płynu owodniowego. Jeśli wynik wskazuje na infekcję, proces jest ostry. Jeśli PCR nie wykryje wirusa w śluzie lub innych wydzielinach - nie ma obecnie infekcji (lub nawrotu infekcji).

Aby odczytać wyniki, konieczne jest zrozumienie różnicy między ciałami odpornościowymi. Prawidłowa interpretacja wyników pozwala uniknąć niepotrzebnego podniecenia i stosowania niepotrzebnych leków w czasie ciąży.

Analiza wirusa cytomegalii: Igg lub Igm?

Ciało ludzkie wytwarza dwie grupy przeciwciał:

  • primary (są oznaczone przez M lub igm);
  • Wtórne (są nazywane G lub igg).

Pierwotne przeciwciała przeciwko wirusowi cytomegalii M powstają przy pierwszym wejściu CMV do organizmu człowieka. Proces ich powstawania nie jest związany z siłą manifestacji objawów. Zakażenie może przebiegać bezobjawowo i obecne są przeciwciała IgM we krwi. Oprócz pierwotnej infekcji, przeciwciała typu G powstają w nawrotach, kiedy infekcja wymknęła się spod kontroli, a wirus zaczął się aktywnie namnażać. Wtórne przeciwciała są tworzone w celu kontrolowania śpiącego wirusa przechowywanego w zwojach rdzenia kręgowego.

Innym wskaźnikiem stopnia infekcji jest zachłanność. On diagnozuje dojrzałość przeciwciał i prymat infekcji. Niska dojrzałość (niska awidność - do 30%) odpowiada pierwotnej infekcji. Jeżeli w analizie na obecność wirusa cytomegalii - wysoka awidność (ponad 60%), to jest znak chronicznego nosiciela, utajony etap choroby. Średnie wskaźniki (od 30 do 60%) - odpowiadają nawrotom infekcji, aktywacji wcześniej śpiącego wirusa.

Uwaga: transkrypt testu krwi na obecność wirusa cytomegalii uwzględnia liczbę przeciwciał i ich wygląd. Dane te umożliwiają wyciągnięcie wniosków i pierwotnych lub wtórnych infekcji, a także poziomu własnej odpowiedzi immunologicznej organizmu.

Krew dla wirusa cytomegalii: interpretacja wyników

Głównym badaniem oceniającym obecność zakażenia CMV jest badanie krwi na obecność przeciwciał (ELISA). Analizy dotyczące wirusa cytomegalii podczas ciąży podaje się prawie wszystkim kobietom. Wyniki analizy wyglądają jak wyliczenie rodzajów przeciwciał i ich liczby:

  • Wirus cytomegalii igg igm - "-" (negatywny) - oznacza to, że nigdy nie było kontaktu z infekcją.
  • "Igg +, igm-" - ten wynik uzyskuje się u większości kobiet, gdy są badane podczas planowania ciąży. Ponieważ transport CMV jest prawie powszechny, obecność przeciwciał z grupy G wskazuje na znajomość wirusa i jego obecność w organizmie w stanie uśpienia. "Igg +, igm-" - normalne parametry, co pozwala nie martwić się możliwą infekcją wirusa podczas noszenia dziecka.
  • "Igg-, igm +" - obecność ostrej pierwotnej choroby (igg jest nieobecny, oznacza to, że organizm po raz pierwszy zmierzył się z infekcją).
  • "Igg +, igm +" - obecność ostrego nawrotu (na tle igm jest igg, co wskazuje na wcześniejszą znajomość choroby). Cytomegalowirus G i M są oznakami nawrotu choroby i występowania zmniejszonej odporności.

Najgorszym rezultatem dla kobiety w ciąży jest wirus cytomegalii Igm-dodatni. W czasie ciąży obecność przeciwciał z grupy M wskazuje na ostry proces, pierwotne zakażenie lub nawrót zakażenia z objawami objawów (zapalenie, katar, temperatura, powiększone węzły chłonne). Co gorsza, jeśli na tle igm +, wirus cytomenalinowy igg ma "-". Oznacza to, że ta infekcja dostała się do organizmu po raz pierwszy. To najbardziej przygnębiająca diagnoza dla przyszłej matki. Chociaż prawdopodobieństwo powikłań u płodu wynosi tylko 75%.

Dekodowanie analizy ELISA u dzieci

Cytomegalowirus igg u dzieci - występuje z reguły w pierwszym roku życia, szczególnie u niemowląt karmionych piersią. Nie oznacza to, że dziecko urodziło CMV od matki. Oznacza to, że wraz z mlekiem w jego ciele pojawiają się organy odpornościowe matki, które chronią przed ostrymi objawami infekcji. Cytomegalowirus igg u dziecka karmiącego piersią jest normą, a nie patologią.

Czy konieczne jest leczenie wirusa cytomegalii?

Zdrowa sama odporność kontroluje ilość CMV i jej aktywność. Jeśli nie ma objawów choroby, leczenie cytomegalią nie jest konieczne. Środki terapeutyczne są konieczne w przypadku wystąpienia usterki immunologicznej i aktywacji wirusa.

Przewlekły wirus cytomegalii w ciąży charakteryzuje się obecnością przeciwciał typu G. Jest to przewlekły nosiciel, obecny jest u 96% ciężarnych kobiet. Jeśli zostanie wykryte IgG wirusa cytomegalii, leczenie nie jest konieczne. Leczenie jest konieczne w ostrym stadium choroby z pojawieniem się widocznych objawów. Ważne jest, aby zrozumieć, że całkowite wyleczenie wirusa CMV jest niemożliwe. Środki terapeutyczne mają na celu ograniczenie aktywności wirusa, jego przekształcenie w formę spania.

Miano przeciwciał z grupy G zmniejsza się z czasem. Na przykład, wirus cytomegalii Igg 250 - jest wykrywany, jeśli infekcja wystąpiła w ciągu ostatnich kilku miesięcy. Niskie miano oznacza, że ​​pierwotna infekcja była dawno temu.

Ważne: wysokie miano testu immunoglobuliny cytomegalowirusa g wskazuje na stosunkowo niedawne zakażenie tą chorobą.

Z punktu widzenia przemysłu farmaceutycznego konieczne jest leczenie każdego, kto ma przeciwciała przeciwko CMV (dla dowolnego typu i miana). W końcu to przede wszystkim zysk. Z punktu widzenia kobiety i jej dziecka w łonie leczenie infekcji w obecności przeciwciał IgG jest nieprzyjemnym ćwiczeniem i prawdopodobnie szkodliwym. Preparaty do utrzymania odporności mają interferon, który nie jest zalecany do stosowania w czasie ciąży bez specjalnych wskazań. Leki przeciwwirusowe są również toksyczne.

Jak leczyć wirusa cytomegalii w ciąży

Leczenie wirusa cytomegalii występuje na dwa sposoby:

  • Środki ogólnego zwiększania odporności (immunostymulatory, modulatory) - leki z interferonem (viferon, geneferon).
  • Specyficzne leki przeciwwirusowe (ich działanie skierowane jest szczególnie przeciwko wirusowi opryszczki typu 6 - CMV) - foskarnet, gancyklowir.
  • Pokazano także witaminy (zastrzyki witamin z grupy B), kompleksy witaminowo-mineralne.

Jak leczyć wirusa cytomegalii u dzieci? Te same leki (stymulatory odporności i środki przeciwwirusowe) są stosowane, ale w mniejszych dawkach.

Jak leczyć wirusa cytomegalii za pomocą środków ludowych

W leczeniu wszelkich wirusów medycyna ludowa wykorzystuje naturalne środki przeciwdrobnoustrojowe:

  • czosnek, cebula;
  • propolis (nalewki alkoholowe i olejowe);
  • srebrna woda;
  • miód;
  • płonące przyprawy
  • Leczenie ziołami - zielenina czosnku, liście malin, piołun, kwiaty Echinacea i fiołki, kłącza żeń-szenia, rhodiola.

Cytomegalowirus u dzieci: forum

Alena, Novokuznets: Podczas pierwszej ciąży wykryto przeciwciała IgG (średnie). Zdecydowanie polecono mi leczenie interferonem. Jednak USG pokazało, że wszystko było w porządku z dzieckiem, odmówiłem leczenia. Dziewczyna urodziła się zdrowa i normalna. Teraz mamy 4 lata, jestem w ciąży po raz drugi. Znowu ta sama sytuacja - ale moje miano jest teraz bardzo małe. Ponownie, uporczywie zalecaj stymulację odporności i leczenie (na wszelki wypadek). Nieprzyjemne jest to, że każda wizyta w konsultacji z kobietami kończy się nieprzyjemnymi emocjami, zastraszaniem.

Svetlana, Armavir: Strasznie się martwiłem, gdy analiza wykazała obecność przeciwciał we krwi. Jestem w czwartym miesiącu, czuję się dobrze. Przewijała najstraszniejsze opcje (chore dziecko, poronienie), prawie zasłużyła sobie na neurastenię, aż trafiła na wizytę u homeopaty. Spojrzała na mnie trochę kpiąco i powiedziała: "Dlaczego myślisz, że wszystkie kobiety są bezpłodne? Wszystkie infekcje. I wszyscy rodzą. Pytanie nie dotyczy infekcji, ale odporności twojego ciała. "

Katia, Czechow: U nas od dwóch miesięcy - problemy z jelitem. Kakaem 5-6 razy dziennie. Poszli do kliniki infekcjologa i otrzymaliśmy analizę dla CMV. Okazało się, że mamy 5 krzyży wirusa (wysoka aktywność). Chociaż podczas ciąży niczego nie znalazłem.

Galina, Shagonar: I u nas TSMV jest pokazany przez komplikacje po każdej inokulacji. Po każdej szczepionce syn jest chory przez długi czas. Okresowo pijemy famvir, ale coś nie pomaga.

Wszystkie informacje są podane wyłącznie w celach informacyjnych. I nie jest instrukcją do samoleczenia. Jeśli źle się poczujesz, skonsultuj się z lekarzem.

W jaki sposób badanie krwi na obecność wirusa cytomegalii

Spis treści

Największym zagrożeniem dla wirusów jest dla noworodków, dlatego w czasie ciąży lekarz kieruje matką oczekującą na wykonanie badania krwi na obecność wirusa cytomegalii. Dekodowanie wskaźnika pozwala na terminowe wyznaczenie środków leczenia.

Cytomegalowirus odnosi się do postaci wirusa opryszczki. Cytomegalowirus może być w stanie uśpienia przez długi czas. Ale gdy tylko zmniejszy się odporność organizmu, wirus przejdzie do aktywnej formy, wpływając na wiele ludzkich narządów i układów.

O chorobie

Cytomegalowirus jest nazywany szóstym typem opryszczki lub CMV. Chorobą, która rozwija się tym wirusem jest cytomegalia. Ta patologia charakteryzuje się zmianą w komórkach krwi, które przestają się dzielić i zaczynają zwiększać rozmiar. Wokół nich zaczyna się rozwijać stan zapalny.

Cytomegalowirus jest przenoszony na następujące sposoby:

  • w kontaktach seksualnych;
  • w pocałunkach, przez ślinę;
  • z transfuzjami krwi;
  • podczas kichania, kaszlu za pomocą unoszących się w powietrzu kropelek;
  • w czasie ciąży lub karmienia piersiowego od matki do dziecka.

Jeśli wirus dostał się do krwi, pozostaje przez całe życie w ciele osoby dorosłej. Wielu po prostu nie wie o tym, dopóki ich odporność nie osłabnie przed infekcją i nie musiała iść do lekarza na kompleksowy egzamin.

Okres inkubacji trwa od 20 do 60 dni, następnie choroba przechodzi w fazę ostrą, w której obserwuje się szereg objawów:

  • ogólne złe samopoczucie;
  • słabość;
  • gorączka;
  • zatrucie;
  • wzrost temperatury;
  • stały ból głowy i mięśni.

Jak widać, najczęstsze objawy pokrywają się z przeziębieniem. Dlatego osoba po prostu nie wie, że jego dolegliwość ma zupełnie inny powód.

Jeśli osłabiona jest odporność człowieka, wirus cytomegalii znajdujący się we krwi może przyczynić się do rozwoju następujących chorób:

  1. Zapalenie wątroby może aktywować rozwój zapalenia wątroby. Osoba ma żółtawy odcień skóry, wątroba powiększa swój rozmiar, mocz uzyskuje ciemny kolor.
  2. Zapalenie płuc może prowadzić do zapalenia płuc, któremu towarzyszy wysoka gorączka, ogólne osłabienie, zmniejszony apetyt, ból mięśni i suchy kaszel.
  3. Rozwój zapalenia żołądka i jelit charakteryzuje się bólem brzucha, nudnościami, wymiotami, niestabilnym stolcem, gorączką.
  4. Proces zapalny w siatkówce to zapalenie siatkówki, objawiające się niewyraźnym widzeniem, skaczące muchy przed oczami, progresywna forma choroby prowadzi do ślepoty.
  5. Zapalenie mózgu - zapalenie mózgu, prowadzi do intensywnych bólów głowy, gorączki, senności.

Jak rozpoznać patologię

Aby zidentyfikować tę patologię, stosuje się kilka rodzajów badań:

  • Badanie komórek ślinowych za pomocą mikroskopii świetlnej umożliwia wykrycie powiększonych komórek z wewnątrzjądrowymi wtrąceniami obcego ośrodka.
  • Wysiew śliny, moczu, plwociny i wymazu z gardła w celu zdiagnozowania tego wirusa i wykrycia głównego miejsca jego lokalizacji.
  • Analiza reakcji łańcuchowej polimerazy, która pozwala izolować wirusowy materiał genetyczny i ilość CMV w osoczu krwi.
  • Badanie krwi dla CMV określa przeciwciała, dzięki którym można dowiedzieć się, jaki rodzaj infekcji (pierwotny lub wtórny) i stopień odporności organizmu na infekcję. Ta metoda pozwala na zdiagnozowanie choroby 5 dni przed wystąpieniem pierwszych objawów choroby i terminowe przeprowadzenie działań terapeutycznych.

Przyczyny testu krwi na obecność wirusa cytomegalii są następujące:

  • okres ciąży u kobiet;
  • stan gorączkowy pacjenta, bez widocznych przyczyn;
  • niewydolność mięśnia sercowego;
  • obecność objawów zakażenia wewnątrzmacicznego płodu;
  • stałe poronienia;

Co oznacza wynik

Spośród powyższych badań duże znaczenie ma analiza przeciwciał (wszystkie kobiety w ciąży rezygnują z tego).

Podczas dekodowania danych z badań konieczne jest poznanie ilości przeciwciał IgG i IgM oraz ich proporcji:

  1. IgG wskazuje czas trwania choroby, aktywność nabytego zakażenia i pozwala zidentyfikować antygen i związane miejsca w leukocytach krwi. Liczba tych witryn pozwala ustalić stopień awidności.
  2. IgM wskazuje na ostry początek choroby.

Zastanów się, jaki jest stosunek tych przeciwciał do normy wskaźników:

  1. Jeśli igg i igm - (-) (wartość ujemna wskaźników, to informuje, że infekcja nie została wykryta.
  2. Jeśli Igg (+), igm (-) - wskazuje to na obecność wirusa we krwi, który jest w stanie uśpienia. Biorąc pod uwagę fakt, że ponad 90% populacji jest nosicielami wirusa, ten wynik, uzyskany z zaplanowanego badania kobiety w ciąży, wskazuje, że nie ma zagrożenia dla matki i przyszłego dziecka, i istnieje norma dla tego badania.
  3. Jeśli Igg (-), igm (+) - wskazuje to na ostrą postać pierwotnej choroby (igg (-) wskazuje, że infekcja wystąpiła po raz pierwszy).
  4. W przypadku Igg (+), igm (+) występuje ostry nawrót, charakteryzujący się obniżeniem odporności.

Podczas diagnozowania IgM (+) u kobiet w ciąży, z igg (-), prawdopodobieństwo powikłań u płodu wynosi 75%.

Środki uzdrawiające

Leczenie wirusa CMV jest konieczne, ponieważ osłabiona odporność może przyczyniać się do rozwoju niebezpiecznych chorób. Jeśli chodzi o leczenie kobiet w ciąży, przyjmowanie leków zwiększających odporność i zawierających interferon nie jest zalecane w tym okresie życia ze względu na ich toksyczność.

Leczenie CMV obejmuje zestaw środków terapeutycznych:

  • Leczenie lekami immunostymulujących i modulatorów o niskiej odporności, takich jak - Viferon, Genferon.
  • Specjalne leki zaprojektowane do zwalczania wirusa CMV - Foscarnet, Ganciclovir.
  • Przebieg leczenia obejmuje przyjmowanie preparatów witaminy B i kompleksów witaminowo-mineralnych.

Leczenie tej patologii u dzieci jest takie samo, jedyna różnica polega na zmniejszeniu dawki leków.

Tradycyjna medycyna ma wyjątkowy charakter. Nasi dziadkowie i pradziadkowie traktowali wszystkie choroby z ziołami i różnymi naturalnymi produktami.

Przy niskiej odporności w medycynie ludowej szeroko stosowane są następujące metody leczenia:

  • jedzenie czosnku i cebuli;
  • nalewki alkoholowe propolisu;
  • stosowanie miodu;
  • stosowanie przypalających przypraw;
  • stosowanie różnych ziół.

Rodzaje analiz wirusa cytomegalii (CMV) i ich interpretacja

Dla zdrowego człowieka wirus cytomegalii nie jest zbyt niebezpieczny, ale w pewnych okolicznościach może prowadzić do poważnych powikłań. Analiza wirusa cytomegalii jest szczególnie ważna dla kobiet w ciąży i planujących ciążę, dla dzieci, które właśnie się urodziły, dla tych, które nabyły lub mają wrodzony i sztuczny niedobór odporności. Im wcześniej badanie, tym skuteczniejsza terapia, więc testy należy podjąć natychmiast po pojawieniu się pierwszych podejrzeń choroby.

Cechy patogenu

Na początek rozważ, co to jest wirus cytomegalii. Należy do rodziny wirusów opryszczki, w tym ospy wietrznej, czynnika sprawczego mononukleozy Epsteina-Bara, opryszczki pospolitej typu I i typu II. Nazwa jest uzasadniona specyficznymi zmianami, które komórki poddają pod wpływem patogenu - ich rozmiary zauważalnie rosną.

Po zakażeniu wirus może przeniknąć odpowiednio do prawie wszystkich płynów ustrojowych, w celu ich wykrycia, analizuje się mocz, krew, wydzieliny z pochwy i inne materiały. Wnikając w ludzkie ciało, ten patogen często pozostaje na zawsze, dziś wirus cytomegalii występuje u nastolatków w około 15% przypadków, w populacji dorosłych wynoszącej 40%. Jednym z niebezpieczeństw wirusa jest złożoność jego wykrywania:

  • Czas trwania okresu inkubacji wynosi do dwóch miesięcy, w tym czasie objawy mogą być nieobecne.
  • Pod wpływem stresującej sytuacji, poważnej hipotermii lub obniżenia odporności pojawia się ostra epidemia, a choroba jest mylona z ARVI lub ARI. Biorąc pod uwagę, że choroba ma podobną symptomatologię - wzrasta temperatura, obserwuje się ogólne osłabienie i ból głowy.
  • Przy braku możliwości szybkiego rozpoznania patologii, zapalenia płuc, zapalenia mózgu lub zapalenia stawów, rozwijają się inne patologie.

W jaki sposób następuje infekcja i komu przedstawiono analizę

sposoby zakażenia są zróżnicowane - u dorosłych instytut może być przenoszony drogą płciową, noworodka podczas zajęć narodziny matki lub podczas laktacji, cytomegalii, dziecko starsze niż oczywiste po kontakcie z zakażonymi rówieśników, przenikając do organizmu ze śliną. Pomimo faktu, że patologię można wykryć u dziecka, w 50% przypadków cierpią ludzie, którzy mają 35 lub więcej lat.

Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe, możliwe jest wyodrębnienie pewnych kategorii spośród populacji, której dotyczy przede wszystkim analiza wirusa cytomegalii:

  • Kobiety, które rodzą dziecko, a które płci pięknej, która przechodzi szkolenie przedszkolne (zestaw środków mających na celu pełne poczęcie, okres ciąży i narodziny zdrowego dziecka).
  • Noworodki.
  • Dzieci, które często mają ARVI.
  • Pacjenci z niedoborem odporności zarówno wrodzonym, jak i nabytym, a także HIV.
  • Pacjenci w każdym wieku z obecnością nowotworów złośliwych.
  • Pacjenci przyjmujący leki cytotoksyczne.
  • Dotknięte klinicznymi objawami wirusa cytomegalii.

Kobiety planujące poczęcie lub już zarejestrowane we wczesnym stadium ciąży, analiza cytomegalii jest przeprowadzana natychmiast po odwiedzeniu placówki służby zdrowia. Konieczne jest przeprowadzenie analizy przeciwciał przeciwko wirusowi cytomegalii, która pomaga zidentyfikować ich liczbę i ustalić, czy kobieta miała wcześniej tego wirusa i czy istnieje odporność na patogen.

Jeżeli analiza pokazuje, przeciwciała anty-wirus cytomegalii CMV IgG, ryzyko dla płodu jest zminimalizowany - Przyszła mama już źle rozwiniętą patologię i ochronę, co zagwarantuje i niemowląt. W przypadku braku immunoglobulin test na wirusa będzie musiał być przeprowadzony więcej niż raz w czasie ciąży, ponieważ organizm nie jest przygotowany na oporność na zakażenie.

U niemowląt, tylko powstała, badanie krwi lub moczu do cytomegalii jest przeprowadzana w przypadku gdy monitorowanie Kobietę istnieje podejrzenie o możliwości wystąpienia zakażenia wrodzone lub nabyte po urodzeniu patologii. Rozpoznanie przeprowadza się w ciągu pierwszych 24-48 godzin po urodzeniu dziecka.

W przypadku niedoboru odporności badanie wykonuje się natychmiast po jego wykryciu. Takie podejście pozwoli skorygować przebieg terapeutyczny i uzupełnić schemat o niezbędne leki przeciwwirusowe, unikając przy tym możliwego nawrotu lub przygotowując się do nieokreślonej pierwotnej infekcji.

Analiza CMV jest również konieczna przy przygotowywaniu pacjenta do immunosupresji w przeszczepie narządu lub tkanki, a badanie jest zalecane przed rozpoczęciem procedury.

Rodzaje badań i zasady dostawy

W przypadku normalnej odporności, bardziej niż rzeczywiste jest zarażenie wirusem i nie ma się o tym pojęcia. Układ odpornościowy z powodzeniem utrzyma wirusa cytomegalii w stanie depresji, a nawet jeśli rozwinie się patologia, objawy będą całkowicie nieobecne. Jeżeli immunitet osoby jest nieobecny lub osłabiona, co jest szczególnie zauważalne w pacjentów zakażonych HIV z zarówno guzów nowotworowych, CMV może powodować rozwój poważnych patologii. Jest porażka oczu i płuc, mózgu, układu trawiennego, wynik komplikacji jest często śmiertelny.

Aby określić obecność patologii, konieczne jest sprawdzenie krwi pod kątem obecności przeciwciał i może istnieć kilka rodzajów analiz, ale test immunologiczny jest uważany za najbardziej wiarygodny. ELISA pozwala określić liczbę i właściwości swoistego anty-CMV, a wyniki dekodowania testu krwi na obecność wirusa cytomegalii służą jako podstawa do wycofania nie tylko obecności nosiciela infekcji, ale także obecności odporności. Ponadto ta metoda jest najszybsza, najdokładniejsza i najtańsza.

Diagnozowanie obecności patologii pomoże w przeprowadzeniu i innych badaniach, w tym:

  • reakcja łańcuchowa polimerazy, która umożliwia wykrycie DNA wirusa;
  • Cystoskopia moczu, w trakcie którego obserwuje się uszkodzone komórki;
  • Metoda hodowli, polegająca na hodowaniu wirusa na pożywkach.

W organizmie ludzkim istnieją różne rodzaje immunoglobulin, ale jeśli weźmiemy pod uwagę cytomegalowirusa, IgM, IgG są skuteczne. Pierwszy typ rozwija się w początkowej fazie infekcji, zapewniając supresję pierwotnej infekcji. Drugi typ jest generowany później i ma na celu ochronę organizmu przed wirusem cytomegalii przez całe życie ofiary.

Ważny fakt. Pierwsza IgG, utworzona w odpowiedzi na infekcję, jest bardzo słabo związana z cząsteczkami wirusa, w tym przypadku uważa się, że mają niską zachłanność. Po około 14 dniach rozpoczyna się wytwarzanie wysoce agresywnych IgG, które charakteryzują się wystarczającą skutecznością i są zdolne do łatwego rozpoznawania i wiązania wirionów.

Definicja awidności jest konieczna do ustalenia recepty na infekcję. W tym przypadku pojęcie "normy" dla IgG jako takiej jest nieobecne - jeśli badanie krwi zostanie wykryte podczas badania krwi, niezależnie od jego ilości, patologia jest oczywista. Teraz, o tym, jakie właściwości mają serologiczne markery IgM i IgG, rozważamy je wraz z awidnością IgG bardziej szczegółowo, dla której istnieje tabela podsumowująca:

Jeśli chodzi o molekularne metody diagnostyczne, są one określane bezpośrednio: pozwalają na określenie obecności patogenów w badanych materiałach. W tym przypadku wybór materiału biologicznego odbywa się z uwzględnieniem rozwoju etapów procesu patologicznego, jego objawów klinicznych oraz celów prowadzenia badań laboratoryjnych.

Najczęściej krew jest wykorzystywana do badań, ale należy wziąć pod uwagę, że patogen nie zawsze jest w niej obecny, odpowiednio, jeśli infekcja jest negatywna, infekcja może istnieć w organizmie. Dodatkowe testy są wymagane do potwierdzenia.

Teraz o tym, jak przeprowadzić analizę. Badanie na obecność wirusa cytomegalii nie różni się od zwykłych badań krwi pobranych z żyły. W niektórych przypadkach wymagane jest badanie moczu, śliny lub płynu owodniowego. Żadne z testów nie wymaga specjalnego szkolenia, z wyjątkiem tego, że oczekuje się, że krew zostanie wydana na pusty żołądek. Po przekazaniu analizy, a uzyskane wyniki są odczytywane przez wykwalifikowanych specjalistów.

Jak odszyfrować wyniki

Dekodowanie analizy za pomocą postaci jest miana przeciwciał IgG. Jak wspomniano powyżej, norma dla tego wskaźnika nie jest podana - może wahać się w tle:

  • stan układu odpornościowego;
  • obecność przewlekłych patologii;
  • ogólny stan organizmu;
  • zwyczajowy sposób życia.

Należy pamiętać, że IgG powstaje nie tylko podczas infekcji, ale także w okresach zaostrzeń i pozostaje w ciele po przeniesionej patologii. Z tych powodów wyniki analizy cytomegalowirusa mogą być wątpliwe, a badania biomateriałów często się powtarzają.

Nowoczesne laboratoria mają wiele systemów, które pozwalają im znaleźć przeciwciała przeciwko wirusowi cytomegalii. Ich wrażliwość jest różna, podobnie jak skład komponentów. Ale jest też wspólna cecha - wszystkie są zaprojektowane do przeprowadzania testu immunoenzymatycznego. Ustalone normy w tym przypadku również są nieobecne.

Dekodowanie wyników testu ELISA odbywa się na podstawie poziomu zabarwienia cieczy, do której dodaje się biomateriały, które mają być badane. Uzyskany kolor jest porównywany ze wstępnie przygotowanymi próbkami, zarówno dodatnimi, jak i ujemnymi.

Aby szybciej dekodować, technicy laboratoryjni stosują system testowy z odpowiednim rozcieńczeniem krwi, co pozwala skrócić czas uzyskiwania wyników. Każde centrum medyczne stosuje własne miana do diagnozy, używając wskaźników referencyjnych, które dają wynik negatywny lub pozytywny.

Wyniki analizy wskazują średnie wskaźniki - ostateczna wartość 0,9, jeśli stawka jest zdefiniowana jako 0,4. Normą jest stopień zabarwienia próbki, w którym nie ma przeciwciał przeciwko wirusowi. Oto tabela dla przykładowego dekodowania:

Więcej o wirusie cytomegalii

Zakażenie wirusem cytomegalii jest wiodącą chorobą wśród wrodzonych infekcji wirusowych u noworodków. Wirus ten może być cichym, trwającym przez całe życie partnerem w ciele ludzkim lub stać się potencjalnym zabójcą w pewnych warunkach. Jest to jeden z najbardziej niebezpiecznych wirusów dla noworodków, ponieważ zakażenie CMV może powodować upośledzenie umysłowe i śmierć u dzieci. Niebezpieczny jako pierwotna infekcja wirusa w czasie ciąży i reaktywacja już żyjącej infekcji w organizmie.

Pojęcie "odporność na CMV" nie istnieje!

Wirus cytomegalii został odkryty stosunkowo niedawno - w 1956 r. I nie został dostatecznie zbadany. Należy do grupy wirusów opryszczki. Nosiciele wirusa CMV w wieku od 30 do 40 lat stanowią 50-90% populacji. Przeciwciała IGG do wirusa cytomegalii występują również u osób, które nie miały żadnych objawów chorób opryszczkowych w czasie badania.

Przekazywał CMV od osoby do osoby poprzez kontakt z zakażoną krwią, śliną, moczem, mlekiem z piersi, a także współżycie seksualne. Wirus nie jest bardzo zaraźliwy, potrzebny jest bliski kontakt w celu skażenia domowników. Jednak czuje się świetnie w gruczołach ślinowych, a każdy, nawet najbardziej niewinny pocałunek, łyk wody ze wspólnej butelki lub filiżanka kawy "za dwie" może okazać się śmiertelna.

Okres utajony (inkubacji) trwa od 28 do 60 dni. Prawdopodobieństwo zakażenia wzrasta wraz ze zmniejszoną odpornością, a stan ten jest naturalny w ciąży. Dlatego Prawdopodobieństwo zarażenia się tym wirusem u kobiet w ciąży jest znacznie większe. I jest nawet wyższy u kobiet w ciąży otrzymujących leczenie immunosupresyjne (otrzymujących metypodróżnienie).

Pierwotna infekcja występuje u 0,7-4% wszystkich kobiet w ciąży. Nawracające zakażenie (reaktywacja) może wystąpić u 13% zakażonych kobiet w ciąży. W wielu przypadkach obserwuje się wtórne zakażenie, ale w przypadku innych szczepów wirusa cytomegalii (w sumie zarejestrowano 3 szczepy).

Większość osób (95-98%), zakażonych CMV, nie ma wyraźnej symptomatologii w pierwotnej infekcji - zwykle choroba jest pod maską ARVI. Objawy to gorączka, ból gardła, ból mięśni, osłabienie i biegunka. Główną różnicą między zakażeniem wirusem cytomegalii a przeziębieniem jest to, że przebieg cytomegalii jest zwykle dłuższy - do 4-6 tygodni.

Z uogólnioną (ogólną, ciężką) postacią zakażenia wirusem cytomegalii możliwe uszkodzenie narządów wewnętrznych. Ta forma cytomegalii zwykle występuje na tle gwałtownego spadku odporności. W tym przypadku zakażenie bakteryjne septyczne, które się nakłada, jest zwykle trudne do wyleczenia. Ślinianki ślinianek podżuchwowych i podżuchwowych mogą się nasilać, powstaje stan zapalny stawów, skóra zostaje pokryta wysypką. Około jednej trzeciej pacjentów będzie mieć szyjnych węzłów chłonnych (bolesne węzłów chłonnych) szyjki macicy, zapalenie gardła (ból gardła) i powiększenie śledziony (powiększona wątroba). Zmiany we krwi: redukcja hemoglobiny, leukopenia (zmniejszenie liczby krwinek białych), wzrost liczby limfocytów (obserwowany dla wirusa zaostrzenia), małopłytkowość (zmniejszenie liczby płytek krwi), transaminaza (specjalny substancji w krwi) sredneuvelicheny więcej niż 90% pacjentów.

Infekcja wirusem cytomegalii u kobiet może charakteryzować się rozwojem reakcji zapalnych w postaci zapalenia sromu i pochwy, zapalenia wsadu, zapalenia i erozji szyjki macicy, wewnętrznej warstwy macicy, zapalenia jajowodów. Pacjenci martwią się wydzielaniem z dróg rodnych i odbytnicy o zabarwieniu białawobłękitnym. Podczas badania często spotyka się uszczelki o średnicy 1-2 mm, zlokalizowane na małych i dużych wargach sromowych. Śluz z reguły ma przekrwienie (zaczerwienienie) i obrzęk.

U mężczyzn, uogólniona postać zakażenia wirusem cytomegalii wpływa na jądra, powoduje zapalenie cewki moczowej i nieprzyjemne odczucia podczas oddawania moczu.

Po zakażeniu CMV w organizmie człowieka następuje odbudowa odporności, która dostosowuje organizm do nowych warunków. Układ odpornościowy atakuje wirus we krwi, kierując go, zwykle do gruczołów ślinowych i tkanek nerkowych, gdzie wirus przechodzi w stan nieaktywny i przez wiele tygodni i miesięcy "śpi".

W jaki sposób płód zostaje zainfekowany wirusem cytomegalii?

Kiedy pierwotna infekcja zakażenie płodu wirusem cytomegalii występuje w 30-40% przypadków, a według niektórych europejskich naukowców zakażenie płodu można zaobserwować w 75% przypadków. Kiedy reaktywacja obecnej infekcji transmisja wirusa do płodu jest obserwowana tylko w 2% przypadków, chociaż istnieje o wiele większe prawdopodobieństwo niepowodzenia. Wrodzona infekcja CMV występuje u 0,2-2% wszystkich noworodków.

Istnieją trzy główne mechanizmy przenoszenia płodu na płód:

  1. zarodek może zostać zainfekowany wirusem z plemników;
  2. wirus cytomegalii może przenikać z błony śluzowej macicy lub kanału szyjki macicy przez błony i infekować płyn owodniowy, a następnie płód;
  3. wirus cytomegalii może infekować płód przez skórę.
  4. infekcja w trakcie dostawy jest możliwa.

(różne badania szacują prawdopodobieństwo określonej drogi zakażenia na różne sposoby).

Wirus zakażenia CMV przenoszony jest na płód przez łożysko w równym okresie ciąży (chociaż prawdopodobieństwo reaktywacji utajonej infekcji w organizmie matki jest wyższe w III trymestrze). Jeśli zakażenie matki nastąpiło w pierwszym trymestrze ciąży, to u 15% tych kobiet ciąża kończy się samoistnym poronieniem bez samego zarodka wirusa, to znaczy, że proces zakaźny występuje tylko w łożysku. Dlatego istnieje sugestia, że ​​łożysko najpierw zostaje zakażone, co jednak nadal działa jako bariera w przenoszeniu CMV do płodu. Łożysko również staje się rezerwuarem infekcji CMV. Uważa się, że w tkance łożyska jest reprodukcja CMV, zanim zakaża płód.

We wczesnej ciąży spontaniczne poronienie z uszkodzeniem wirusem cytomegalii występuje 7 razy częściej niż w grupie kontrolnej.

Co to jest infekcja wirusem cytomegalii dla płodu? Jakie konsekwencje dla płodu ma zakażenie wirusem cytomegalii?

Przeniesienie wirusa do płodu w niektórych przypadkach prowadzi do

  • narodziny dziecka o niskiej masie ciała,
  • rozwój infekcji z wewnątrzmaciczną śmiercią płodów (poronienia, spontaniczne poronienia, martwy poród - do 15%),
  • urodzenia dziecka z wrodzonego zakażenia CMV, który przejawia wady (małogłowie, obrzęk mózgu, żółtaczka, powiększenie wątroby, śledziony, wątroby, wady serca, przepuklina pachwinowa, wady wrodzone)
  • urodzenie dziecka z wrodzonym zakażeniem CMV, który objawi się natychmiast, ale w 2-5 roku życia (ślepota, głuchota, zahamowanie mowy, upośledzenia umysłowego, zaburzenia psychomotoryczne).

Możliwe jest wykluczenie przeniesienia wirusa cytomegalii do płodu, jeśli oboje nosiciele CMV przechodzą kurację przed poczęciem dziecka.

Zakażenie wirusem cytomegalii może spowodować pojawienie się w organizmie matki antyfosfolipidów, które zaatakują komórki jej ciała (autoagresja). Jest to bardzo niebezpieczna możliwość występowania cymbałów. Antyfosfolipidy mogą uszkadzać naczynia krwionośne łożyska i zakłócać krążenie krwi łożysko-łożysko.

Diagnoza CMV. Analiza wirusa cytomegalii

W ciągu ostatnich trzydziestu lat wiele laboratoriów diagnostycznych opracowało wiele metod diagnostycznych do wykrywania CMV w organizmie człowieka. Ważne jest badanie diagnostyczne u kobiet w ciąży przy najmniejszym podejrzeniu na obecność zakażenia wirusem cytomegalii, zwłaszcza w przypadku niekorzystnego wyniku poprzedniej ciąży oraz objawów klinicznych (objawów) zakażenia CMV.

Objawy kliniczne zakażenia wirusem cytomegalii

  • Jeśli ludzkie ciało jest jednocześnie wirusem opryszczki zwykłej i CMV, często zaostrzają się jednocześnie. Dlatego "zimny" na wardze - okazja do zbadania na CMV.
  • Niebiesko-niebieska wydzielina z pochwy.
  • Wszelkie wysypki na skórze (nawet pojedyncze). Różnią się od trądziku tym, że pojawiają się jednocześnie i nie mają ropnej głowy - tylko czerwone kropki.
  • Wygląd małych stałych podskórnych formacji na małych lub dużych wargach sromowych.
  • W niektórych przypadkach jedynym objawem choroby jest zapalenie gruczołów ślinowych, w których wirus cytomegalii wydaje się najbardziej komfortowy.

Jeśli masz co najmniej jeden z tych objawów podczas ciąży, musisz pilnie przystąpić do badania na obecność wirusa cytomegalii!

Toksykoza w pierwszej połowie ciąży i plamienie w drugim mogą być związane z cytomegalowirusem.

Analiza przeciwciał przeciw wirusowi cytomegalii (ELISA - immunoenzymatyczna immunoenzymaza)

Analiza przeciwciał przeciw CMV obejmuje wykrywanie dwóch swoistych immunoglobulin: IgM i IgG. O zapisie IgM "pozytywnie" lub "negatywnie" (cecha jakościowa), w IgG określić miano (charakterystyka ilościowa).

Przeciwciała IgM pojawiają się we krwi podczas pierwotnej infekcji (zawsze jednak ich pojawienie się może być opóźnione do 4 tygodni) oraz z aktywacją już istniejącego zakażenia (w 10% przypadków). Jeśli analiza CMV mówi "IgM jest pozytywne", oznacza to, że infekcja jest aktywna. Na tle aktywnej CMV nie może być w ciąży. W tym przypadku należy określić poziom przeciwciał IgM dynamiki (metoda ilościowa), aby dowiedzieć się, rosną miana IgM lub upadek, i, odpowiednio, na jakim etapie jest infekcja. Szybki spadek miana IgM oznacza niedawne zakażenie / zaostrzenie, powolne wskazanie, że faza aktywna infekcji minęła. Jeśli IgM nie występuje w krwi zakażonej surowicy ludzkiej oznacza to, że zakażeniem przynajmniej 15 miesięcy przed diagnozą, ale nie wyklucza się aktualny ponownej aktywacji wirusa w organizmie, to otstutstvie IgM w badaniu krwi nie dają powód, aby sądzić że możesz zacząć myśleć! Konieczne są dalsze badania (patrz poniżej). Pytanie brzmi: dlaczego więc muszę w ogóle wziąć tę analizę? Odpowiedź: nadal jest w stanie zidentyfikować aktywną postać wirusa i jest niedroga. W niektórych sytuacjach, w wyniku bardzo wysokiej czułości testów, możliwe są wyniki fałszywie dodatnie w określaniu IgM.

Jeśli dana osoba nigdy nie spotkała się z CMV, miano IgG będzie niższe niż wartość referencyjna wskazana na pustym arkuszu analizy. Oznacza to wysokie ryzyko zakażenia CMV podczas ciąży. Kobiety, które nie otrzymują miana przeciwciał IgG przeciwko CMV, są zagrożone!

Po pierwotnym zakażeniu CMV przeciwciała IgG pozostają we krwi przez całe życie. Ale to - nie odporny na wirusa cytomegalii! Obecność IgG pozwala na reaktywację zakażenia na tle odporności immunologicznej. Po infekcji / reaktywacji miana IgG rosną (aktywacja CMV jest wskazywana przez wzrost miana o 4 lub więcej razy w stosunku do poziomu wyjściowego pacjenta), następnie BARDZO POWOLI spaść.

Poziom utajone IgG zależą od stanu wirusa w tym momencie, a stan ludzkiego układu odpornościowego, zatem jednej analizie, która wykazała obecność przeciwciał IgG w organizmie nawet wartości kilka razy większe, niż w nie wskazują jednoznacznie zaostrzenie CMV.

Jakie są przeciwciała IgM i IgG przeciwko wirusowi cytomegalii?

Pierwotna infekcja lub reaktywacja? W przypadku, gdy IgM jest dodatnie, należy określić awidność przeciwciał IgG. Awidność (łac. - awidność) - siła wiązania specyficznych przeciwciał z odpowiednimi antygenami. Podczas odpowiedzi immunologicznej organizmu przeciwciała IgG początkowo mają niską zachłanność, to znaczy antygen jest słabo związany. Następnie stopniowo opracowanie procesu odpornościowego (może to być tygodnie lub miesiące) przechodzi w kierunku syntezy limfocytów vysokoavidnyh przeciwciała IgG mocniej wiążą się odpowiednie antygeny. Niska przeciwciała zachłanność IgG (wskaźnik zachłannością (Al) maksymalnie do 35%), o średniej oczywiste w ciągu 3-5 miesięcy po rozpoczęciu zakażenia (może w pewnym stopniu zależeć od metody oznaczania), a czasami generowany przez dłuższy okres czasu. Sama detekcja przeciwciał IgG o niskim stopniu złośliwości nie jest bezwarunkowym potwierdzeniem faktu świeżej infekcji, ale służy jako dodatkowy dowód potwierdzający w szeregu innych testów serologicznych. Wysoka zachłanność swoistych przeciwciał IgG (wskaźnik zachłanności większy niż 42%) pozwala wykluczyć ostatnie pierwotne zakażenie.

Jednakże analiza krwi dla przeciwciał, szczególnie pojedynczych, nie może dostarczyć wystarczających informacji o przebiegu zakażenia wirusem cytomegalii w organizmie. Przy dodatnim wyniku testu przeciwciał zwykle stosuje się jedną z innych metod, zarówno w celu potwierdzenia obecności przeciwciał, jak i w celu uzyskania najbardziej aktywnego wirusa.

Metoda reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR) do diagnozy wirusa cytomegalii

Ta metoda diagnozy wirusa cytomegalii opiera się na identyfikacji DNA czynnika sprawczego zakażenia, ponieważ cytomegalowirus odnosi się do wirusów zawierających DNA. Materiał do badania może obejmować wypływ z cewki moczowej, szyjki macicy, pochwy, mocz, ślina, płyn mózgowo-rdzeniowy. Czas od pobrania materiału do badania do uzyskania wyników wynosi zwykle 1-2 dni i jest to główna zaleta metody PCR przed metodą diagnostyki kultury (siewu).

Metoda PCR, ze względu na wysoką czułość, ujawnia nawet segment DNA CMV i jest uważana za bardzo postępową. Najważniejszą zaletą - możliwość diagnozowania wczesnych etapach procesu, ukrytej i przetrwałego zakażenia, ale ma niską wartość prognostyczną, związana jest z faktem, że PCR wykrywa wirusowe DNA nawet w stanie utajonym. Innymi słowy, ta metoda nie odróżnia aktywnego wirusa od śpiącego.

Jakościowe i ilościowe oznaczanie DNA CMV w praktycznie każdym płynie ustrojowym ma dokładność do 90-95% - w przypadku, gdy wirus jest już w tej tkance. Osobliwością CMV jest jej opcjonalna obecność we wszystkich płynach biologicznych jednocześnie.

Wykrywanie CMV metodą PCR w ludzkich tkankach biologicznych nie pozwala na ustalenie, czy infekcja jest pierwotną czy wielokrotną reaktywacją obecnego zakażenia.

Izolacja kultury komórkowej (wysiew) do diagnozy CMV

Ta metoda diagnostyczna, w którym badany materiał jest pobierany z krwi, śliny, nasienia, wydzieliny z szyjki macicy i pochwy, płyn owodniowy, umieszczone w specjalnym składnikiem odżywczym średniej korzystne dla rozwoju mikroorganizmów. Wadą tej metody jest to, że uzyskanie wyników wymaga dużej ilości czasu: tydzień lub dłużej.

Analiza pozytywna ("wykryto wirusa") ma 100% dokładność, negatyw może być fałszywa.

Cytologia do diagnostyki wirusa cytomegalii

Badanie cytologiczne ujawnia typowe komórki olbrzymie z wtrętami wewnątrzjądrowymi, ale nie jest wiarygodną metodą diagnozy zakażenia CMV.

Prawdopodobieństwo zakażenia płodu i poziomu przeciwciał

Prawdopodobieństwo zakażenia płodu jest wprost proporcjonalne do stężenia wirusa we krwi. Nie ma znaczenia, czy infekcja jest pierwotna czy reaktywowana, ważne jest stężenie wirusa. Stężenie wirusa określa się na podstawie poziomu przeciwciał ochronnych: im więcej przeciwciał, tym niższe stężenie wirusa. Ludzie, którzy pierwszy raz spotykają się z cymbałami, nie mają przeciwciał, a zatem stężenie wirusa jest wysokie, co oznacza, że ​​najprawdopodobniej nastąpi infekcja płodu. Istnieją przeciwciała w nośnikach cML, a stężenie wirusa we krwi jest niższe. Wyjątek stanowią kobiety w ciąży leczone immunosupresyjnie (zwykle metipred). Metipred hamuje wytwarzanie w organizmie wszystkich typów przeciwciał, a tym samym zabezpieczenie przed CMV jest słabsze niż to może być w przypadku braku metipred i prawdopodobieństwa transmisji wirusa do wzrostu płodu.

Jest jeszcze jeden aspekt związany ze stopniem porażki, jaką wirus popełnia u płodu. Przeciwciała IgG przenikają przez łożysko, a krew płodu jest w stanie zwalczać wirusa cytomegalii. Poziom przeciwciał u płodu zależy od poziomu przeciwciał w ciele matki. Jeśli poziom ten jest wystarczająco wysoki, szkody spowodowane przez CMV można ogólnie zmniejszyć do zera: u dziecka zakażonego CMV w macicy, objawy zmiany TMV mogą nie pojawić się natychmiast lub później.

Największe zmiany występują u dzieci, których matki były zakażone CMV. Na drugim miejscu - ci, których matki otrzymały terapię immunosupresyjną. Na trzecim - przypadki reaktywacji cymbałów podczas ciąży, nie wykryto i nie leczono. W tym ostatnim przypadku zdarzają się przypadki ponownej aktywacji u kobiet w ciąży, które nie otrzymują terapii immunosupresyjnej, w których wykryto reaktywację i która otrzymywała leczenie w postaci dożylnej infuzji immunoglobulin.

Zarządzanie ciążą, porodem i okresem poporodowym u kobiet z zakażeniem CMV. Konieczne badania nad CMV u kobiet w ciąży

W warunkach ryzyka zaostrzenia CMV konieczne jest przeprowadzenie szybkiej i, co najważniejsze, rzetelnej diagnozy, w odpowiednim czasie, aby rozpocząć stosowanie niezbędnych leków i zapobiec rozprzestrzenianiu się wirusa w ciele. Metoda oznaczania przeciwciał nie jest odpowiednia, ponieważ przeciwciała powstają z dużym opóźnieniem. Metoda PCR daje odpowiedź prawie natychmiast, ale nie może odróżnić żywego wirusa od martwego. Jedynym wyjściem jest sianie, chociaż jest to długie.

Równocześnie warto wysiewać krew przynajmniej dwa razy - na początku i na końcu pierwszego trymestru, ponieważ infekcja płodu w tym okresie jest najbardziej niebezpieczna.

Czas trwania ciąży ma znaczny wpływ na częstotliwość infekcji u matki. We wczesnych stadiach ciąży produkcja cytomegalowirusa jest tłumiona, ale supresja ta zmniejsza się wraz z postępem ciąży, a zwiększa się prawdopodobieństwo uwolnienia cytomegalowirusa w wyniku reaktywacji zakażenia. Dlatego dobrze jest wytwarzać posiew krwi w drugim i trzecim trymestrze ciąży, ponieważ zakażenie wewnątrzmaciczne jest możliwe w dowolnym momencie.

Aktywacja CMV w ciele kobiety w ciąży nie oznacza zakażenia wewnątrzmacicznego płodu. Starannie dobrana terapia i ścisłe wdrożenie zaleceń lekarza może znacznie zmniejszyć ryzyko przeniesienia zakażenia na dziecko, co bezpośrednio zależy od aktywności wirusa w ciele matki. Natychmiast powiem, że jedynym lekiem na wirusa w czasie ciąży jest immunoglobulina.

Tle cytomegalowirusa masy ciała płodu często przekracza wiek ciążowy, jak również zaobserwowano częściowe łożysko przyrostowych przedwczesne oderwanie zwykle znajdującej się łożysko, a utrata krwi podczas porodu, co najmniej 1% w kobiecej masy ciała kliniczne utajony endometrioza poporodowa z rozwojem zaburzeń miesiączkowania w przyszłości.

Zakażenie dziecka może wystąpić podczas porodu po spożyciu śluzu szyjkowego i wydzieliny pochwowej matki. Również w mleku tym wirus jest wykryty, więc ponad połowa niemowląt karmionych piersią zostaje zakażona infekcją CMV w pierwszym roku życia. Wewnątrzmaciczna lub wczesna poporodowa transmisja wirusa cytomegalii występuje 10 razy częściej niż transmisja wewnątrzmaciczna.

Kobiety, które aktywnie izolują wirusa w czasie ciąży, mogą same rodzić, ponieważ cesarskie cięcie nie zapewnia w tym przypadku żadnych korzyści dla ochrony dziecka przed infekcją.

Często przed położnymi pojawia się pytanie: utrzymać ciążę u kobiety zakażonej wirusem cytomegalii lub uznać ją za przeciwwskazaną? Ten problem powinien być rozwiązany na podstawie obserwacji dynamicznego przy użyciu ultradźwiękowego obserwację rozwoju płodu (zniekształceń), prenatalnych badań anty-cytomegalii przeciwciał IgM u płodu, gdy zbieranie płynu owodniowego przez amniopunkcji.

Po urodzeniu, ważne jest potwierdzenie diagnoza wrodzonego zakażenia CMV, w ciągu pierwszych dwóch tygodni i różnicowaniu infekcji pierwotnej podczas porodu podczas przechodzenia przez kanał rodny lub zakażeniem przez mleko w pierwszych dniach karmienia.

Rozpoznanie zakażenia CMV u płodu

Oznaczanie IgM we krwi płodowej nie jest wiarygodną metodą diagnostyczną, ponieważ pojawienie się tych przeciwciał może być poważnie opóźnione. Jednak wykrycie IgM we krwi pępowinowej wyraźnie wskazuje na infekcję płodu, ponieważ przeciwciała te nie przenikają przez barierę łożyskową ze względu na ich znaczącą masę cząsteczkową.

Obecnie wykrywanie kultury wirusa w płynie owodniowym (zaszczepianie) i reakcja łańcuchowa polimerazy (PCR) umożliwia prawidłowe diagnozowanie w 80-100% przypadków. Poziom wszystkich parametrów wirusologicznych (wiremia, antygenemia, DNA-emy itp.) We krwi płodów z zaburzeniami rozwojowymi jest wyższy niż u płodów nieposiadających nieprawidłowości. Również poziom swoistych immunoglobulin IgM w normalnie rozwijających się płodach jest znacznie niższy niż poziom tych przeciwciał u dzieci z zaburzeniami rozwojowymi. Dane te sugerują, że wrodzone zakażenie CMV u zarażonych płodów z normalnymi znakami biochemicznymi, hematologicznymi i ultrasonograficznymi, a także z niskim poziomem genomu wirusa i przeciwciałami przeciw temu, ma bardziej korzystny wynik.
Oznaczanie wirusowego DNA w płynie owodniowym może być dobrym czynnikiem prognostycznym: jego poziom jest niższy, jeśli płód nie stwierdził żadnych nieprawidłowości w rozwoju.
Negatywne wyniki testu nie są wiarygodnym wskaźnikiem braku infekcji u płodu.
Ryzyko przeniesienia wirusa z matki na dziecko podczas procedur diagnostycznych w obecności aktywnego wirusa u matki jest niewielkie.

Leczenie wirusa cytomegalii

Infekcja CMV w stanie utajonym zasadniczo nie wymaga leczenia.

W niektórych przypadkach można przepisywać leki przeciwwirusowe. Wpływ tych leków na organizm kobiety w ciąży i płodu nie jest w pełni zrozumiały. Stosowanie leków antywirusowych jest również ograniczone w pediatrii ze względu na wysoką toksyczność leków.

Leczenie za pomocą immunomodulatorów trwa zwykle kilka tygodni, przepisuje je tylko lekarz.

Specyficzna immunoglobulina anty-cytomegalowirusowa jest podawana dożylnie (kroplomierz). Zawiera 60% swoistych przeciwciał przeciwko CMV. Domięśniowe wstrzyknięcie immunoglobuliny jest dozwolone, ale w znacznym stopniu zmniejsza to jego skuteczność. Należy zauważyć, że stosowanie immunoglobuliny tylko zmniejsza prawdopodobieństwo zakażenia płodu lub zmniejszenia negatywnych skutków infekcji, ale nawet taki wadliwy wynik daje nagrodę dla zdrowia dzieci, a więc specyficzne immunoglobuliny muszą być stosowane, zwłaszcza biorąc pod uwagę pełne bezpieczeństwo leku.

Niespecyficzne immunoglobuliny do podawania dożylnego są przepisane w celu zapobiegania CMVI u osób z obniżoną odpornością. Jednak ich skuteczność jest znacznie mniejsza niż specyficznych immunoglobulin. Niemniej jednak są one również w stanie pomóc w walce z infekcją wirusem cytomegalii.

Wirus cytomegaliczny jest prawie niewrażliwy na interferon, który jest ważnym czynnikiem determinującym istotną częstotliwość ukrytego zakażenia wirusem cytomegalii. Jednocześnie cytomegalowirus przeszkadza w wytwarzaniu interferonu w warunkach mieszanego zakażenia, którego jednym z elementów jest wirus, który ma działanie interferonogenne w monoterapii. Wiadomo więc, że u pacjentów z cytomegalią grypa występuje w cięższej postaci.

Interferon leukocytów, wprowadzony do hodowli tkankowej, chroni komórki przed pozakomórkowym cytomegalowirusem, ale nie ma efektu ochronnego od wewnątrzkomórkowego.

Tak więc lekiem z wyboru w czasie ciąży jest immunoglobulina. Poziom dotkniętego płodu zależy bezpośrednio od poziomu przeciwciał we krwi matki.