Analiza wirusa cytomegalii

Cytomegalovirus (CMV) jest wirusem z rodzaju Herpesvirus. Podobnie jak wszystkie wirusy opryszczki, wirus cytomegalii może istnieć przez długi czas w organizmie człowieka w formie utajonej. Po zakażeniu wirus pozostaje w ciele ludzkim niemal przez całe życie. Wraz ze spadkiem odporności wirus staje się aktywny, powodując poważne uszkodzenia wielu narządów i układów organizmu. Szczególnie niebezpieczny jest cytomegalowirus dla noworodków, więc kobiety w ciąży dają analizę dla wirusa cytomegalii. Czym jest ta choroba i dlaczego tak ważne jest wykonanie badania krwi na obecność wirusa cytomegalii?

Wirus cytomegalii

Najczęściej wirus cytomegalii jest przenoszony na następujące sposoby:

  • przez ślinę pocałunkiem;
  • unoszące się w powietrzu kropelki;
  • stosunek seksualny;
  • z transfuzją zakażonej krwi;
  • od kobiety do dziecka w czasie ciąży, porodu, karmienia piersią.

Okres inkubacji choroby wynosi 20-60 dni. Czas trwania ostrej fazy choroby wynosi 2-6 tygodni. W tym okresie pacjent ma ogólne osłabienie, dreszcze, upojenie organizmu, podwyższoną temperaturę ciała, bóle głowy i mięśni, zapalenie oskrzeli.

Podczas zaostrzenia tej zakaźnej choroby mogą rozwinąć się złożone patologie wewnętrznych układów i narządów. W niektórych przypadkach występuje zapalenie płuc, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie krtani, zapalenie wątroby, patologie układu moczowo-płciowego. Po zakończeniu ostrej postaci wirus cytomegalii przechodzi w postać utajoną.

Bardziej wyraźne objawy choroby u dzieci w wieku 3-5 lat, kobiet w ciąży, osób cierpiących na nabyte lub wrodzone niedobory odporności. Ludzie, którzy mają wysoką odporność, tolerują ostrą postać choroby bez znaczących objawów. Dlatego tak ważne jest okresowe pobieranie analizy na obecność wirusa cytomegalii.

Wraz ze spadkiem odporności możliwe są następujące objawy zakażenia wirusem cytomegalii:

1. Występuje ostra infekcja wirusowa dróg oddechowych (ARVI), która ma wyraźne objawy - zmęczenie, złe samopoczucie, osłabienie, katar, bóle głowy, gorączkę. Często objawom tym towarzyszy zapalenie migdałków, gruczołów ślinowych.

2. Uogólniona postać prądu cytomegalii. Zakażenie wpływa na narządy wewnętrzne człowieka. Proces zapalny rozwija się w nabłonku wątrobowym, śledzionie, trzustce, nerkach, nadnerczach. Często pacjent ma zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, układ odpornościowy organizmu jest znacznie osłabiony.

3. Patologia układu moczowo-płciowego. Pacjent ma objawy systematycznego nieswoistego zapalenia narządów moczowo-płciowych, które trudno jest leczyć konwencjonalnymi lekami przeciwbakteryjnymi.

Osoby zagrożone rozwojem tej choroby powinny regularnie wykonywać badanie krwi na obecność wirusa cytomegalii, aby rozpocząć leczenie w razie potrzeby. Są to przede wszystkim kobiety w ciąży, pacjenci cierpiący na niewydolność nerek, nowotwór, zakażenie wirusem HIV, pacjenci po przeszczepieniu narządu.

Analizy dotyczące wirusa cytomegalii

Wskazania do wyznaczenia badań krwi na obecność wirusa cytomegalii, badania moczu, rozmazu, plwociny to następujące choroby i stany:

  • przygotowanie i przebieg ciąży;
  • niewydolność mięśnia sercowego;
  • objawy wewnątrzmacicznego zakażenia płodu;
  • poronienie ciąży;
  • choroby nowotworowe;
  • immunosupresja w zakażeniu HIV;
  • przyjmowanie leków cytostatycznych (przeciwnowotworowych);
  • gorączka o nieznanej naturze;
  • nietypowy rozwój zapalenia płuc, w tym u dzieci.

Główne metody badań laboratoryjnych na obecność wirusa cytomegalii to:

W wyniku analizy cytomegalowirusa komórki wirusa wykrywa się pod mikroskopem, stosując metodę cytologiczną w ludzkich ośrodkach biologicznych. Te komórki są dużymi, wewnątrzjądrowymi inkluzjami. Zalety metody cytologicznej - prostota, szybkie wyniki. Wadą jest niska zawartość informacji, która wynosi tylko 50%.

Metoda wirusologiczna jest jednym z najdokładniejszych badań. Polega ona na tym, że próbka materiału (krew, nasienie, ślinka, wydzielina szyjki macicy, płyn owodniowy) umieszczana jest w pożywce, która sprzyja rozwojowi tych mikroorganizmów. Przez pewien czas (2-7 dni) na pożywce odżywiają się kolonie mikroorganizmów, które następnie identyfikuje się. Brak metody wirusologicznej - wyniki analizy wirusa cytomegalii muszą długo czekać.

Metoda immunologiczna polega na przeprowadzeniu testu immunoenzymatycznego (ELISA) i jest główną metodą analizy do oznaczania wirusa cytomegalii.

Przeciwciała (immunoglobuliny) do wirusa cytomegalii są wytwarzane przez układ odpornościowy organizmu natychmiast po wniknięciu wirusa. Ciało ludzkie wytwarza dwie klasy immunoglobulin - IgG i IgM. Przeciwciała IgM są wykrywane przy obecnej pierwotnej lub nawracającej infekcji. Przeciwciała IgG wskazują albo utajony przebieg choroby, albo pierwotną infekcję albo jej zaostrzenie.

W analizie analizy cytomegalowirusa zwykle podaje się miano immunoglobulin IgG. Ale przeciwciała IgG można określić zarówno podczas przebiegu choroby, jak i w przypadku wcześniej przeniesionej infekcji. Dlatego zazwyczaj analiza jest powtarzana.

Aktywacja wirusa cytomegalii jest wskazywana przez cztery razy i więcej razy wzrost miana immunoglobulin IgG. W celu dokładniejszej diagnozy przeprowadza się dodatkową analizę w celu oznaczenia przeciwciał IgM we krwi.

Oto transkrypt analizy wirusa cytomegalii według metody immunoenzymatycznej enzymu.

W tym dekodowaniu IgG i IgM oznaczają brak przeciwciał we krwi, IgG + i IgM +, obecność przeciwciał we krwi.

1. IgG-, IgM-. Brak odporności na wirusa, istnieje ryzyko pierwotnej infekcji.

2. IgM-, IgG +. Istnieje odporność na wirusa, nie ma ryzyka pierwotnej infekcji. Ryzyko zaostrzenia zależy od układu odpornościowego.

3. IgM +, IgG-. Pierwotna infekcja, która wymaga terapii. Planując ciążę, musisz odłożyć poczęcie aż do wytworzenia odporności.

4. IgG +, IgM +. Wtórne zaostrzenie infekcji, które wymaga leczenia.

Metodą molekularną jest diagnostyka PCR (reakcja łańcuchowa polimeru) wirusa cytomegalii. Opiera się na DNA drobnoustroju patogenu. Czynnik sprawczy tej infekcji odnosi się do wirusów zawierających DNA. Dlatego wyniki analizy wirusa cytomegalii za pomocą tej metody są dość dokładne. Ponadto zazwyczaj wyniki badania są gotowe po 1-2 dniach. Wadą tej metody jest to, że przy jej pomocy niemożliwe jest określenie stadium choroby i stanu odporności pacjenta.

Odczytanie analizy wirusa cytomegalii powinien wykonać lekarz prowadzący. Jeśli to konieczne, aby ustalić diagnozę, wyznacza dodatkowe badania.

Rodzaje analiz wirusa cytomegalii (CMV) i ich interpretacja

Dla zdrowego człowieka wirus cytomegalii nie jest zbyt niebezpieczny, ale w pewnych okolicznościach może prowadzić do poważnych powikłań. Analiza wirusa cytomegalii jest szczególnie ważna dla kobiet w ciąży i planujących ciążę, dla dzieci, które właśnie się urodziły, dla tych, które nabyły lub mają wrodzony i sztuczny niedobór odporności. Im wcześniej badanie, tym skuteczniejsza terapia, więc testy należy podjąć natychmiast po pojawieniu się pierwszych podejrzeń choroby.

Cechy patogenu

Na początek rozważ, co to jest wirus cytomegalii. Należy do rodziny wirusów opryszczki, w tym ospy wietrznej, czynnika sprawczego mononukleozy Epsteina-Bara, opryszczki pospolitej typu I i typu II. Nazwa jest uzasadniona specyficznymi zmianami, które komórki poddają pod wpływem patogenu - ich rozmiary zauważalnie rosną.

Po zakażeniu wirus może przeniknąć odpowiednio do prawie wszystkich płynów ustrojowych, w celu ich wykrycia, analizuje się mocz, krew, wydzieliny z pochwy i inne materiały. Wnikając w ludzkie ciało, ten patogen często pozostaje na zawsze, dziś wirus cytomegalii występuje u nastolatków w około 15% przypadków, w populacji dorosłych wynoszącej 40%. Jednym z niebezpieczeństw wirusa jest złożoność jego wykrywania:

  • Czas trwania okresu inkubacji wynosi do dwóch miesięcy, w tym czasie objawy mogą być nieobecne.
  • Pod wpływem stresującej sytuacji, poważnej hipotermii lub obniżenia odporności pojawia się ostra epidemia, a choroba jest mylona z ARVI lub ARI. Biorąc pod uwagę, że choroba ma podobną symptomatologię - wzrasta temperatura, obserwuje się ogólne osłabienie i ból głowy.
  • Przy braku możliwości szybkiego rozpoznania patologii, zapalenia płuc, zapalenia mózgu lub zapalenia stawów, rozwijają się inne patologie.

W jaki sposób następuje infekcja i komu przedstawiono analizę

sposoby zakażenia są zróżnicowane - u dorosłych instytut może być przenoszony drogą płciową, noworodka podczas zajęć narodziny matki lub podczas laktacji, cytomegalii, dziecko starsze niż oczywiste po kontakcie z zakażonymi rówieśników, przenikając do organizmu ze śliną. Pomimo faktu, że patologię można wykryć u dziecka, w 50% przypadków cierpią ludzie, którzy mają 35 lub więcej lat.

Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe, możliwe jest wyodrębnienie pewnych kategorii spośród populacji, której dotyczy przede wszystkim analiza wirusa cytomegalii:

  • Kobiety, które rodzą dziecko, a które płci pięknej, która przechodzi szkolenie przedszkolne (zestaw środków mających na celu pełne poczęcie, okres ciąży i narodziny zdrowego dziecka).
  • Noworodki.
  • Dzieci, które często mają ARVI.
  • Pacjenci z niedoborem odporności zarówno wrodzonym, jak i nabytym, a także HIV.
  • Pacjenci w każdym wieku z obecnością nowotworów złośliwych.
  • Pacjenci przyjmujący leki cytotoksyczne.
  • Dotknięte klinicznymi objawami wirusa cytomegalii.

Kobiety planujące poczęcie lub już zarejestrowane we wczesnym stadium ciąży, analiza cytomegalii jest przeprowadzana natychmiast po odwiedzeniu placówki służby zdrowia. Konieczne jest przeprowadzenie analizy przeciwciał przeciwko wirusowi cytomegalii, która pomaga zidentyfikować ich liczbę i ustalić, czy kobieta miała wcześniej tego wirusa i czy istnieje odporność na patogen.

Jeżeli analiza pokazuje, przeciwciała anty-wirus cytomegalii CMV IgG, ryzyko dla płodu jest zminimalizowany - Przyszła mama już źle rozwiniętą patologię i ochronę, co zagwarantuje i niemowląt. W przypadku braku immunoglobulin test na wirusa będzie musiał być przeprowadzony więcej niż raz w czasie ciąży, ponieważ organizm nie jest przygotowany na oporność na zakażenie.

U niemowląt, tylko powstała, badanie krwi lub moczu do cytomegalii jest przeprowadzana w przypadku gdy monitorowanie Kobietę istnieje podejrzenie o możliwości wystąpienia zakażenia wrodzone lub nabyte po urodzeniu patologii. Rozpoznanie przeprowadza się w ciągu pierwszych 24-48 godzin po urodzeniu dziecka.

W przypadku niedoboru odporności badanie wykonuje się natychmiast po jego wykryciu. Takie podejście pozwoli skorygować przebieg terapeutyczny i uzupełnić schemat o niezbędne leki przeciwwirusowe, unikając przy tym możliwego nawrotu lub przygotowując się do nieokreślonej pierwotnej infekcji.

Analiza CMV jest również konieczna przy przygotowywaniu pacjenta do immunosupresji w przeszczepie narządu lub tkanki, a badanie jest zalecane przed rozpoczęciem procedury.

Rodzaje badań i zasady dostawy

W przypadku normalnej odporności, bardziej niż rzeczywiste jest zarażenie wirusem i nie ma się o tym pojęcia. Układ odpornościowy z powodzeniem utrzyma wirusa cytomegalii w stanie depresji, a nawet jeśli rozwinie się patologia, objawy będą całkowicie nieobecne. Jeżeli immunitet osoby jest nieobecny lub osłabiona, co jest szczególnie zauważalne w pacjentów zakażonych HIV z zarówno guzów nowotworowych, CMV może powodować rozwój poważnych patologii. Jest porażka oczu i płuc, mózgu, układu trawiennego, wynik komplikacji jest często śmiertelny.

Aby określić obecność patologii, konieczne jest sprawdzenie krwi pod kątem obecności przeciwciał i może istnieć kilka rodzajów analiz, ale test immunologiczny jest uważany za najbardziej wiarygodny. ELISA pozwala określić liczbę i właściwości swoistego anty-CMV, a wyniki dekodowania testu krwi na obecność wirusa cytomegalii służą jako podstawa do wycofania nie tylko obecności nosiciela infekcji, ale także obecności odporności. Ponadto ta metoda jest najszybsza, najdokładniejsza i najtańsza.

Diagnozowanie obecności patologii pomoże w przeprowadzeniu i innych badaniach, w tym:

  • reakcja łańcuchowa polimerazy, która umożliwia wykrycie DNA wirusa;
  • Cystoskopia moczu, w trakcie którego obserwuje się uszkodzone komórki;
  • Metoda hodowli, polegająca na hodowaniu wirusa na pożywkach.

W organizmie ludzkim istnieją różne rodzaje immunoglobulin, ale jeśli weźmiemy pod uwagę cytomegalowirusa, IgM, IgG są skuteczne. Pierwszy typ rozwija się w początkowej fazie infekcji, zapewniając supresję pierwotnej infekcji. Drugi typ jest generowany później i ma na celu ochronę organizmu przed wirusem cytomegalii przez całe życie ofiary.

Ważny fakt. Pierwsza IgG, utworzona w odpowiedzi na infekcję, jest bardzo słabo związana z cząsteczkami wirusa, w tym przypadku uważa się, że mają niską zachłanność. Po około 14 dniach rozpoczyna się wytwarzanie wysoce agresywnych IgG, które charakteryzują się wystarczającą skutecznością i są zdolne do łatwego rozpoznawania i wiązania wirionów.

Definicja awidności jest konieczna do ustalenia recepty na infekcję. W tym przypadku pojęcie "normy" dla IgG jako takiej jest nieobecne - jeśli badanie krwi zostanie wykryte podczas badania krwi, niezależnie od jego ilości, patologia jest oczywista. Teraz, o tym, jakie właściwości mają serologiczne markery IgM i IgG, rozważamy je wraz z awidnością IgG bardziej szczegółowo, dla której istnieje tabela podsumowująca:

Jeśli chodzi o molekularne metody diagnostyczne, są one określane bezpośrednio: pozwalają na określenie obecności patogenów w badanych materiałach. W tym przypadku wybór materiału biologicznego odbywa się z uwzględnieniem rozwoju etapów procesu patologicznego, jego objawów klinicznych oraz celów prowadzenia badań laboratoryjnych.

Najczęściej krew jest wykorzystywana do badań, ale należy wziąć pod uwagę, że patogen nie zawsze jest w niej obecny, odpowiednio, jeśli infekcja jest negatywna, infekcja może istnieć w organizmie. Dodatkowe testy są wymagane do potwierdzenia.

Teraz o tym, jak przeprowadzić analizę. Badanie na obecność wirusa cytomegalii nie różni się od zwykłych badań krwi pobranych z żyły. W niektórych przypadkach wymagane jest badanie moczu, śliny lub płynu owodniowego. Żadne z testów nie wymaga specjalnego szkolenia, z wyjątkiem tego, że oczekuje się, że krew zostanie wydana na pusty żołądek. Po przekazaniu analizy, a uzyskane wyniki są odczytywane przez wykwalifikowanych specjalistów.

Jak odszyfrować wyniki

Dekodowanie analizy za pomocą postaci jest miana przeciwciał IgG. Jak wspomniano powyżej, norma dla tego wskaźnika nie jest podana - może wahać się w tle:

  • stan układu odpornościowego;
  • obecność przewlekłych patologii;
  • ogólny stan organizmu;
  • zwyczajowy sposób życia.

Należy pamiętać, że IgG powstaje nie tylko podczas infekcji, ale także w okresach zaostrzeń i pozostaje w ciele po przeniesionej patologii. Z tych powodów wyniki analizy cytomegalowirusa mogą być wątpliwe, a badania biomateriałów często się powtarzają.

Nowoczesne laboratoria mają wiele systemów, które pozwalają im znaleźć przeciwciała przeciwko wirusowi cytomegalii. Ich wrażliwość jest różna, podobnie jak skład komponentów. Ale jest też wspólna cecha - wszystkie są zaprojektowane do przeprowadzania testu immunoenzymatycznego. Ustalone normy w tym przypadku również są nieobecne.

Dekodowanie wyników testu ELISA odbywa się na podstawie poziomu zabarwienia cieczy, do której dodaje się biomateriały, które mają być badane. Uzyskany kolor jest porównywany ze wstępnie przygotowanymi próbkami, zarówno dodatnimi, jak i ujemnymi.

Aby szybciej dekodować, technicy laboratoryjni stosują system testowy z odpowiednim rozcieńczeniem krwi, co pozwala skrócić czas uzyskiwania wyników. Każde centrum medyczne stosuje własne miana do diagnozy, używając wskaźników referencyjnych, które dają wynik negatywny lub pozytywny.

Wyniki analizy wskazują średnie wskaźniki - ostateczna wartość 0,9, jeśli stawka jest zdefiniowana jako 0,4. Normą jest stopień zabarwienia próbki, w którym nie ma przeciwciał przeciwko wirusowi. Oto tabela dla przykładowego dekodowania:

Procedura wykonywania badania krwi na obecność wirusa CMV i jego interpretacja

Analiza wirusa cytomegalii jest jednym z obowiązkowych na liście badań, które lekarze wyznaczają przyszłym matkom i niektórym pacjentom. Infekcja podobnym wirusem podczas pierwszych 20 tygodni rodzenia dziecka może prowadzić do śmierci płodu i poronienia.

Nie mniej poważne konsekwencje dla przebiegu ciąży mogą pojawić się, jeśli infekcja wystąpi w drugiej połowie. Jako takie komplikacje można wymienić:

  • upośledzenie umysłowe;
  • głuchota;
  • ślepota przyszłego dziecka.

Aby uniknąć takich konsekwencji, bardzo ważne jest, aby przekazać analizę wirusa cytomegalii i rozpocząć leczenie tak szybko, jak to możliwe.

Istota badania i interpretacja jego wyników

Z reguły dla dorosłego, którego stan zdrowia jest na zadowalającym poziomie, wirus cytomegalii nie jest niebezpieczny. Jednak w wielu sytuacjach infekcja może prowadzić do negatywnych konsekwencji. Obserwacja ta jest szczególnie istotna nie tylko dla kobiet w ciąży i tych, którzy dopiero myślą o poczęciu dziecka, ale dla noworodków i pacjentów z wrodzonym lub nabytym niedoborem odporności.

To właśnie te kategorie osób wymagają badania krwi na obecność wirusa cytomegalii, gdy pojawią się pierwsze oznaki zakażenia, lub jeśli sam wirus się powtórzy. Im wcześniej diagnoza, tym wyższa skuteczność i będą wymagane łagodniejsze środki terapeutyczne. Jest to jedyny sposób uniknięcia poważnych komplikacji dla zdrowia pacjenta.

U pacjentów z wysokim prawdopodobieństwem powikłań spowodowanych przez infekcję wirus po infekcji lub reaktywacji może rozwinąć się w czasie półksiężyca, który jest okresem inkubacji. W tej chwili nie ujawniają się oznaki patologii. Jednak wiele narządów wewnętrznych i systemów jest zainfekowanych. U kobiet oczekujących na dziecko infekcja płodu występuje właśnie w tym okresie.

Do czasu pojawienia się pierwszych objawów wirus atakuje prawie całe ciało. W tym czasie przyszłe matki i pacjenci z niedoborem odporności będą potrzebować bardzo poważnego leczenia, które również może obawiać się niepowodzenia.

Jeśli wykonasz wcześniej analizę wirusa cytomegalii, prawdopodobnie wirus zostanie wykryty nawet na etapie zakażenia pierwszych narządów. Oprócz badań krwi na obecność wirusa cytomegalii, przyszłe matki również przeprowadzają ogólne badanie krwi. Jeśli wirus zostanie wykryty i leczenie rozpocznie się we wczesnym stadium infekcji, pacjent będzie w stanie uniknąć wszystkich niebezpiecznych konsekwencji.

Jeśli podejmiesz test i rozpoczniesz leczenie tak wcześnie, jak to możliwe, możesz zazwyczaj unikać przyjmowania ciężkich leków, które mogą zaszkodzić twojemu zdrowiu. W takim przypadku leczenie będzie bardziej oszczędne.

Główną trudność wczesnego wykrywania wirusa polega na tym, że przed pojawieniem się pierwszych oczywistych objawów nie można zrozumieć, czy wystąpiła infekcja, czy nie. To z tego powodu, że w trakcie ciąży lub na początku leczenia skojarzonego z przeszczepiania narządów, a także przy wsparciu organizmu w przypadku Stanu immunnodefitsitnogo badanie krwi wykonuje się dość często, że pozwala na identyfikację wirusa na wczesnym etapie infekcji. Jednak w zależności od kategorii pacjenta analiza CMV może różnić się pod względem czasu.

Termin analizy

Kobiety, które planują zostać matkami lub zostają zarejestrowane we wczesnym okresie ciąży, w celu analizy cytomegalowirusów są przeprowadzane przy pierwszej wizycie w placówce medycznej. W trakcie badania eksperci określają ilość przeciwciał przeciwko wirusowi we krwi i dowiadują się, czy infekcja wystąpiła wcześniej i czy organizm rozwinął odporność na wirusa. Jeśli na tym etapie badania obecne są wysokie przeciwciała obecne we krwi, można być spokojnym dla zdrowia matki i dziecka.

Jeśli immunoglobuliny są nieobecne we krwi, test immunologiczny enzymatycznego testu immunologicznego musi przejść jeszcze kilka razy w okresie ciąży. Brak przeciwciał świadczy o osłabieniu odporności immunologicznej organizmu, aw przypadku infekcji w dowolnym momencie u dziecka może rozwinąć się wiele zmian płodowych. Aby przekazać pierwszą taką analizę, przyszła mama powinna nie później niż 4 tygodnie po poczęciu.

Jeśli chodzi o pacjentów z niedoborem odporności, w ich przypadku konieczne jest poddanie się badaniu natychmiast po rozpoznaniu. Pomoże to dostosować przebieg terapii, w tym leki przeciwwirusowe, aby wesprzeć organizm w przypadku możliwej infekcji.

W przypadku, gdy sztuczny immunosupresja, która odbyła się w ramach przygotowań do transplantacji narządów i tkanek lub wykonywanie złożonych analiz działania terapeutycznego w celu wykrycia pacjentów cytomegalii przechodzą obowiązkowe przed rozpoczęciem procedury. Wykrywanie wirusa podczas przeszczepiania narządu jest konieczne, aby nie nastąpiła żadna negatywna reakcja, a organ dawcy nie został odrzucony przez organizm.

Jeśli mówimy o noworodkach, to wykonują taką analizę, gdy istnieje ryzyko wrodzonej infekcji lub infekcji podczas przechodzenia przez kanał rodny matki. Taką diagnostykę przeprowadza się w pierwszych dniach po urodzeniu.

Proces przekazywania analizy

Z pewnością wszystkie kategorie pacjentów są zainteresowane pytaniem, w jaki sposób wziąć analizę definicji wirusa cytomegalii. Z reguły w przypadku takich badań pacjenci otrzymują krew z żyły. W niektórych przypadkach pobiera się próbki śliny, moczu lub płynu owodniowego do badań. Niezależnie od tego, czy wykonywane są badania śliny, moczu czy krwi, od pacjenta nie wymaga się specjalnego przygotowania do badań. Jednak pożądany biomateriał jest pobierany od pacjenta, zwykle na pusty żołądek.

Odmiany badań nad wykrywaniem wirusa

W celu wykrycia obecności wirusa we krwi, w medycynie istnieje kilka rodzajów badań, z których najczęstszym jest test ELISA lub test immunologiczny enzymu. Takie badanie pozwala nie tylko ustalić, czy wirus jest obecny we krwi, ale także wykryć obecność odporności. Metodę tę można nazwać jedną z najbardziej dokładnych, dostępnych i czasochłonnych w celu uzyskania wyników.

W celu określenia obecności wirusa w ciele można wykonać inne testy:

  1. Analiza PCR (reakcja łańcuchowa polimerazy). Pozwala na określenie DNA wirusa we krwi osoby.
  2. Metoda hodowli, w której aktywny wirus jest określany przez hodowanie go w warunkach odżywczych.
  3. Metoda cytoskopii. Może wykrywać komórki uszkodzone przez wirusy w ciele.

PCR dla wirusa cytomegalii pozostaje najbardziej preferowaną metodą badań dla lekarzy w zakresie dokładności i celu prawidłowego leczenia.

Tak więc oddanie krwi w celu wykrycia CMV jest konieczne dla pewnej grupy pacjentów i kobiet przygotowujących się do zostania matkami. Pobrane próbki i wyniki ich badań określą odporność na chorobę lub istniejącą możliwość zakażenia. A w zależności od uzyskanego wyniku zostanie podjęta decyzja o potrzebie leczenia i planowania ciąży w późniejszym czasie.

No. 82, Anti-CMV-IgG (przeciwciała klasy IgG przeciwko wirusowi cytomegalii, CMV, CMV)

Przeciwciała klasy IgG do wirusa cytomegalii (CMV, CMV).

W odpowiedzi na wprowadzenie wirusa cytomegalii (CMV) do organizmu rozwija się układ odpornościowy organizmu. Okres inkubacji wynosi od 15 dni do 3 miesięcy. W przypadku tej infekcji dochodzi do niesterylnej odporności (to znaczy, że nie ma całkowitej eliminacji wirusa). Odporność na infekcję wirusem cytomegalii (CMV) jest niestabilna, powolna. Możliwe ponowne zakażenie wirusem egzogennym lub reaktywacja utajonej infekcji. Z powodu długotrwałego utrzymywania się w organizmie wirus działa na wszystkie ogniwa układu odpornościowego pacjenta. Reakcja ochronna organizmu manifestuje się przede wszystkim w postaci tworzenia swoistych przeciwciał klasy IgM i IgG względem CMV. Przeciwciała klasy IgG przeciwko wirusowi cytomegalii (CMV, CMV) wskazują na obecność lub miejsce w przeszłości zakażenia wirusem cytomegalii.

Zakażenie wirusem cytomegalii u kobiet w ciąży, badanie w czasie ciąży.

W pierwotnym zakażeniu ciężarnym wirusem cytomegalii (w 35 - 50% przypadków) lub reaktywacji zakażenia podczas ciąży (w 8-10% przypadków) rozwija się zakażenie wewnątrzmaciczne. Wraz z rozwojem infekcji wewnątrzmacicznej przez okres do 10 tygodni, istnieje ryzyko wystąpienia wad rozwojowych, możliwość samoistnego poronienia. Po zainfekowaniu w 11 - 28 tygodniu mającej opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, hipo- lub dysplazja narządów wewnętrznych. Jeśli zakażenie wykonuje się w późniejszym okresie, uszkodzenie może być uogólniony, aby uchwycić konkretnego narządu (np płodowej wątroby), lub oczywisty po urodzeniu (zespół nadciśnieniem-hydrocephalic, zaburzenia, śródmiąższowe zapalenie płuc, itd. D. słuchu). Manifestacja infekcji zależy również od odporności matki, zjadliwości i lokalizacji wirusa.

Analiza wirusa cytomegalii: czy masz komputer cyfrowy?

Analiza dotycząca wirusa cytomegalii jest najważniejszym badaniem w ginekologii i urologii. Cytomegalowirus (CMV) jest herpeswirusa piątego typu. Choroba jest bardzo powszechna, ma wiele objawów klinicznych. Zakażenie wirusem cytomegalii może wystąpić w postaci uogólnionej (zmiana ośrodkowego układu nerwowego i narządów wewnętrznych) i przebiega bezobjawowo.

Według statystyk CMV infekcja testem krwi na obecność wirusa cytomegalii jest określana u 50-80% dorosłych osób, co świadczy o obecności przeciwciał we krwi.

Kliknij, aby otworzyć / zamknąć menu artykułu →

Objawy CMV

Do CMV można dołączyć następujące objawy:

  • przewlekła słabość;
  • wzrost temperatury;
  • zapalenie migdałków, ból gardła;
  • ból w prawej, lewej hipochondrium;
  • powiększone węzły chłonne.

analiza cytomegalowirusa

„Danych średnich plik =” https://i2.wp.com/medcentr-diana-spb.ru/wp-content/uploads/2017/05/analizyi-na-tsitomegalovirus.jpg?fit=450%2C289 " dane duży plik class = „https://i2.wp.com/medcentr-diana-spb.ru/wp-content/uploads/2017/05/analizyi-na-tsitomegalovirus.jpg?fit=790%2C506” = "size-duży aligncenter wp-image-4290" src = „https://i0.wp.com/medcentr-diana-spb.ru/wp-content/uploads/2017/05/analizyi-na-tsitomegalovirus-858x550.jpg? resize = 790% 2C506 "alt =" testy na wirusa cytomegalii "width =" 790 "height =" 506 "srcset =" // i2.wp.com/medcentr-diana-spb.ru/wp-content/uploads /2017/05/analizyi-na-tsitomegalovirus.jpg?resize=858%2C550 858w, https://i2.wp.com/medcentr-diana-spb.ru/wp-content/uploads/2017/05/analizyi- na-tsitomegalovirus.jpg? rozmiar = 450% 2C289 450W, https://i2.wp.com/medcentr-diana-spb.ru/wp-content/uploads/2017/05/analizyi-na-tsitomegalovirus.jpg?resize = 768% 2C493 768w, https://i2.wp.com/medcentr-diana-spb.ru/wp-content/uploads/2017/05/analizyi-na-tsitomegalovirus.jpg?w=10 26 1026w "rozmiary =" (do szerokości: 790px) 100vw, 790px systemami "recalc-zgaśnie =" 1 „/>

Metody diagnostyki komputerowej

  • Reakcja łańcuchowa polimerazy (PCR). Dzięki PCR wykrywa się obecność CMV we krwi, płynie mózgowo-rdzeniowym, moczu i płynie owodniowym. Jest to popularne narzędzie do wykrywania wirusa cytomegalii, ale jego wyniki nie zawsze są poprawne (możliwy jest wynik fałszywie dodatni).
  • Metoda wirusologiczna. Z jego pomocą wirus CMV jest wydalany z krwi, moczu, płynu owodniowego i płynu mózgowo-rdzeniowego. Badanie polega na zasiewie na specjalnym podłożu odżywczym materiału biologicznego pacjenta, w którym wirus się rozmnaża. Główną wadą tej metody jest czas jej trwania (2 lub więcej tygodni).
  • Rozpoznanie przeciwciał przeciwko CMV we krwi. Najpopularniejsza analiza pozwala ustalić fakt zakażenia za pomocą CMV i na receptę na infekcję. Jeśli cytomegalowirus był niedawno w krwi pacjenta, analiza pokaże obecność przeciwciał IgM. Immunoglobuliny z grupy IgG zostaną zdiagnozowane, jeśli infekcja ma charakter długotrwały.

Analiza wirusa cytomegalii: wskazania

Obowiązkową analizę CMV podaje się kobietom w ciąży, ponieważ zakażenie wirusem w ciągu pierwszych 5 miesięcy ciąży może spowodować śmierć płodu. Niebezpieczne jest, że nie ma leczenia zakażenia CMV w drugiej połowie ciąży. Ponadto analizę wirusa cytomegalii należy przeprowadzić w następujących przypadkach:

  • planowanie ciąży;
  • objawy zakażenia płodu, niewydolność płodu;
  • objawy mononukleozy zakaźnej;
  • zwiększona śledziona i wątroba o niejasnym charakterze;
  • poronienie, poronienie;
  • zapalenie płuc u dziecka, które ma nietypowy przebieg.

Analiza na komputerze cyfrowym jest uwzględniana w badaniu na kompleksie TORCH podczas ciąży.

Badanie krwi pod kątem przeciwciał przeciwko wirusowi cytomegalii

Aby dowiedzieć się, jak długo pacjent był zakażony CMV i czy infekcja nadal rozprzestrzenia się do obecnego czasu (czy jest aktywna), lekarze przepisują test cytomegalii. Celem badania krwi jest wykrycie przeciwciał.

Przeciwciała IgM. IgM są przeciwciałami wytwarzanymi przez układ odpornościowy po 4-7 tygodniach od zakażenia człowieka zakażeniem CMV. Pozytywne miano IgM można obserwować we krwi przez 4-12 miesięcy, następnie przeciwciała te zanikają.

Przeciwciała IgG. IgG - przeciwciała produkowane przez układ odpornościowy kilka tygodni po zakażeniu CMV. Nie znikają z czasem, ale pozostają we krwi przez całe życie pacjenta.

Zachłanność przeciwciał. Termin "zachłanność" odnosi się do siły wiązania przeciwciał przeciw drobnoustrojowi, przeciwko któremu są skierowane. Ludzki układ odpornościowy jest zaprojektowany tak, że na początku zakażenia wytwarza przeciwciała o niskiej awidności, a następnie, kilka miesięcy po zderzeniu z drobnoustrojem - przeciwciała o wysokiej zachłanności. Jest to wskaźnik awidności, który pozwala nam ustalić okres przedawnienia zakażenia CMV.

Przygotowanie do analizy krwi na obecność wirusa cytomegalii

W przygotowaniu analiza CMV musisz przestrzegać poniższych zasad. Właściwe przygotowanie da możliwość uzyskania dokładnych wyników.

  • Krew na CMV podaje się na pusty żołądek, pożądane jest, aby odmówić przyjmowania pokarmu przez 6-8 godzin przed analizą. W związku z tym jest upoważniony do picia wody w dowolnej ilości, jednak nie można pić napojów z utrzymaniem cukru (słodka herbata, kompot).
  • Jeśli pacjentka jest w ciąży i sprawdzana pod kątem wskaźników CMV, dzień przed analizą, musi zmniejszyć spożycie słodyczy.
  • Dzień przed analizą CMV powinna zrezygnować ze smażonej, tłustej żywności, ponieważ niezgodność z dietą może zniekształcić wyniki i ich interpretację.
  • Na wyniki analizy CMV może wpływać cykl miesiączkowy pacjenta, dlatego wskazane jest, aby skonsultować czas jego przeprowadzenia zgodnie z fazą cyklu z ginekologiem.
  • Jeśli pacjent przyjmuje leki, należy to również zgłosić lekarzowi. Może zaistnieć potrzeba odłożenia leku na jakiś czas lub opóźnienia w dostarczeniu testów.
  • Stany stresu i wysiłek fizyczny mogą również wpływać na wyniki analizy CMV. Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów, których aktywność zawodowa wiąże się z ciężką pracą fizyczną. Stres jest również wskazaniem do przekazania analizy.
  • Przed pobraniem materiału (krew, mocz) powinieneś pozostać przez 15-20 minut w stanie statycznym.
  • Analiza jest również odkładana na kilka dni, jeśli pacjent właśnie przeszedł procedurę medyczną związaną z fizjoterapią lub biopsją.
  • Dzień przed testem na CMV należy powstrzymać się od przyjmowania alkoholu. Od momentu palenia musi upłynąć co najmniej godzina przed oddaniem materiału biologicznego.

badanie krwi na obecność wirusa cytomegalii

„Danych średnich plik =” https://i0.wp.com/medcentr-diana-spb.ru/wp-content/uploads/2017/05/analiz-krovi-na-tsitomegalovirus.jpg?fit=450% 2C289 "dane-large-file =" https://i0.wp.com/medcentr-diana-spb.ru/wp-content/uploads/2017/05/analiz-krovi-na-tsitomegalovirus.jpg?fit=790 % 2C508 "klasa =" aligncenter rozmiar dużych WP OBRAZU 4293 "src =" https://i1.wp.com/medcentr-diana-spb.ru/wp-content/uploads/2017/05/analiz-krovi -na-tsitomegalovirus-855x550.jpg? resize = 790% 2C508 "alt =" badanie krwi dla cytomegalii "width =" 790 "height =" 508 "srcset =" // i0.wp.com/medcentr-diana-spb. ru / wp-content / uploads / 2017/05 / Analiz-krovi-na-tsitomegalovirus.jpg? resize = 855% 2C550 855w, https://i0.wp.com/medcentr-diana-spb.ru/wp-content /uploads/2017/05/analiz-krovi-na-tsitomegalovirus.jpg?resize=450%2C289 450W, https://i0.wp.com/medcentr-diana-spb.ru/wp-content/uploads/2017/ 05 / Analiz-krovi-na-tsitomegalovirus.jpg? resize = 768% 2C494 768w, https://i0.wp.com/medcentr-diana-spb.ru/wp-content/uploads/2017/05/anal ? Iz-krovi-na-tsitomegalovirus.jpg w = 1085 1085w "wielkości" = (maksymalnie szerokości: 790px) 100vw, 790px systemami "recalc-zgaśnie =" 1 „/>

Przygotowanie do analizy moczu

  • Jeśli mocz jest materiałem do analizy, konieczne jest wykluczenie warzyw i owoców, które mogą wpływać na kolor moczu z diety przez okres 24 godzin, i odrzucić leki moczopędne.
  • Przed pobraniem moczu wymaga wysokiej jakości higienicznego leczenia narządów płciowych. Pacjentki nie powinny być badane pod kątem moczu podczas menstruacji.
  • Pożądane jest, aby pojemnik przeznaczony do gromadzenia moczu był pobierany w laboratorium, w którym materiał zostanie zbadany. Jeśli planujesz używać prowizorycznych narzędzi, pojemnik i pokrywkę należy dokładnie umyć, nie używając środków chemicznych - wybielacza, mydła i tak dalej.

Obserwując te proste zalecenia, można liczyć na poprawne wyniki analizy wirusa cytomegalii.

Rozszyfrowanie analizy komputerów cyfrowych

Interpretacja analizy CMV powie o obecności we krwi immunoglobulin IgM, IGG i ich poziomu. Przeciwciała umożliwiają ginekologowi i urologowi ustalenie, czy w organizmie pacjenta występuje cytomegalowirus, niezależnie od tego, czy jest on aktywny w momencie zakażenia.

Brak przeciwciał IgM, IgG do CMV

Jeśli Analiza IgM, igG nie wykryje ich obecności we krwi pacjenta, co wskazuje, że jego ciało nie było narażone na infekcję i nie ma na nią odporności. W takiej sytuacji kobieta może planować ciążę, ale powinna unikać kontaktu z prawdopodobnymi źródłami wirusa cytomegalii.

Obecność przeciwciał IgG, brak przeciwciał IgM

Jeśli tylko immunoglobuliny z grupy igG znajdują się w ciele pacjenta, jest to cudowne. Osoba już przekazała daną infekcję w przeszłości i ma wobec niej immunitet.

Dzięki tym wynikom kobieta może również bezzwłocznie zaplanować ciążę. Prawdopodobieństwo, że CMV zostanie ponownie aktywowana podczas ciąży i będzie niebezpieczne dla dziecka, nie przekracza 1%. Teoretycznie jest to możliwe, więc kobieta w ciąży będzie musiała kontrolować swoje zdrowie i jeśli pojawią się objawy przeziębienia, skonsultuj się z lekarzem.

Obecność IgM, brak igG

Jeżeli interpretacja analizy CMV ujawniła wyłącznie IgM, pacjent był ostatnio zakażony wirusem. W podobnej sytuacji jak ciąża, zaleca się odczekanie kilku miesięcy. We krwi przeciwciała IgM powinny zniknąć i pojawią się przeciwciała IgG. Z reguły występuje 8-10 tygodni po zakażeniu.

Obecność IgM i IgG

Jeśli wynikiem badania krwi jest wykrycie obu klas immunoglobulin, mogą to być dwa wyjaśnienia. Wirus cytomegalii został ponownie aktywowany w organizmie lub minęło kilka miesięcy od zakażenia. Ciąża jest dozwolona tylko wtedy, gdy znikną IgM.

Rozpoznanie wrodzonego wirusa CMV można podać nowo narodzonemu dziecku, jeśli jego wydalanie z krwi lub moczu następuje w ciągu pierwszych trzech tygodni po porodzie.

Awidność IgG do CMV

Przeciwciała awidności są bardzo ważnym kryterium, według którego lekarze określają receptę na CMV we krwi pacjenta. Im wyższy wskaźnik awidności immunoglobulin, tym wcześniej wystąpiło zakażenie.

Wysoka zachłanność oznacza długotrwałą infekcję i brak zagrożenia dla organizmu. Niska awidność wskazuje, że zakażenie wirusem cytomegalii nie trwa dłużej niż trzy miesiące. W tym drugim przypadku koncepcja dziecka powinna zostać odroczona do momentu, kiedy awidność przeciwciał IgG stanie się wystarczająco wysoka.

Rodzaje analiz cytomegalii i interpretacja wyników

Analiza cytomegalowirusa znajduje się w obowiązkowym panelu infekcji TORCH u kobiet w ciąży. Choroba cytomegalowirusa jest dość powszechną infekcją wewnątrzmaciczną, wykrywa się ją w 0,5-2% żywych urodzeń. Ze względu na szeroki zasięg i niedobór klinicznych objawów cytomegalii, niezwykle ważne jest udoskonalenie metod wykrywania czynnika zakaźnego we wczesnym stadium zakażenia.

Rodzaje diagnostyki

Materiał do badań nad cytomegalowirusem to płyny biologiczne organizmu:

Ponadto do analizy wirusa cytomegalii pobierane są skrobanie z części ustnej gardła, wewnętrznej strony policzka (policzka) lub układu moczowo-płciowego.

Testy laboratoryjne obejmują:

  1. Cytologicznych badań śliny i sposobu moczu umożliwia mikroskopu ujawnienia w próbkach charakterystyczne komórek olbrzymich cytomegalii z wtrąceń wewnątrz. Badania czułości metody wynosi 50%. Test przeprowadza się co najmniej 3 razy dziennie, czas trwania badania wynosi 3-5 dni.
  2. PCR dla cytomegalii. W celu wykonania analizy użyć zeskrobin błony śluzowej, mocz, ślina, plwocina, Blood. Za pomocą reakcji łańcuchowej polimerazy i płynów w komórkach typu wirusa opryszczki wykazują DNA 5 (nnv-5) lub wirus cytomegalii. Badania ilościowe Format pozwala na identyfikację aktywnych i nieaktywnych komórek utajone (wewnątrz) wirusa, poziomu zakaźność (podatność na infekcję). Format wysokiej jakości wykazuje obecność lub nieobecność wirusa w próbce testowej. Swoistość testu PCR wynosi 98%.
  3. Serologia surowicy - specyficzne wykrycie krwi do cytomegalii immunoglobuliny (przeciwciała), klasy IgG i IgM. Metoda najbardziej pouczające jest dziś ELISA - test immunologiczny enzymatyczny. Umożliwia to określenie nie tylko obecność i ilość przeciwciał, ale również zachłanności (zdolność do wiązania się z czynnikiem) IgG.
  4. Wysiew materiału z płynów biologicznych do specjalnych mediów do hodowli CMV HHV. Test pozwala określić obecność wirusa z jego niewielką ilością. Wadą metody jest czas jej trwania: oczekiwanie na wynik zajmuje 1-1,5 tygodnia.

Za pomocą wymienionych testów można określić nie tylko obecność i rodzaj przeciwciał, ale także ustalić, kiedy doszło do infekcji.

Ogólne badanie krwi i moczu wykazują gdy uzyskała wzrost postać cytomegalii liczby leukocytów zwiększonej aktywności neutrofilów i nietypowych limfomonotsitov.

Wirusologiczne metody badawcze są rzadko stosowane, mimo wysokiej specyficzności. Izolacja CMV ze śliny lub moczu jest objawem ostrej infekcji, t. I. W tych płynów wirus można wykryć przez kilka miesięcy lub lat, po odzyskaniu. Jednak ta metoda badań na CMV jest ważne w tworzeniu dokładnej diagnozy u noworodków.

Dekodowanie badania krwi na obecność wirusa cytomegalii

Zakażenie wirusem cytomegalii (CMV) jest chorobą zakaźną wywołującą wirus cytomegalii lub herpeswirusa typu 5. Do 90% światowej populacji jest zainfekowana czynnikiem wywołującym chorobę i są nosicielami bezobjawowymi. Zagrożenie związane z CMVI jest związane ze zdrowiem osób z niedoborami odporności. Zakażenie u kobiety w ciąży może prowadzić do wewnątrzmacicznego zakażenia płodu: martwego płodu, malformacji, głuchoty, obniżonej ostrości wzroku, upośledzenia umysłowego. Analiza wirusa cytomegalii pozwala wykryć chorobę we wczesnych stadiach rozwoju i przepisać środki medyczne i zapobiegawcze, aby zapobiec postępowi choroby.

Krótka informacja na temat wirusa cytomegalii

Najczęściej zakażenie CMV występuje w dzieciństwie, ale ludzie mogą zarazić się w wieku dorosłym. Sposoby zakażenia: w powietrzu, kontakt, transfuzja krwi, seksualna, wewnątrzmaciczna, podczas porodu. Okres inkubacji choroby wynosi 30-60 dni. Podczas okresu inkubacji wirus z przepływem krwi rozprzestrzenia się przez organizm, jest wprowadzany do komórek tkanek narządów wewnętrznych, mnoży się i powoduje ich śmierć. Gwałtowna aktywność wirionów prowadzi do specyficznych zmian mikroskopowych w dotkniętych komórkach - wzrostu rdzenia, który przyjmuje postać "oka sowy".

W pierwszych dniach po wprowadzeniu zakażenia do organizmu układ odpornościowy wytwarza przeciwciała - immunoglobuliny klasy M (IgM). Specyficzne IgM wiąże się z antygenami wirusów i neutralizuje je. Przeciwciała obecne są we krwi przez 1-1,5 miesiąca i wskazują na ostry stan choroby. W dniach od 10 do 14 dnia po zakażeniu syntetyzuje się immunoglobuliny klasy G (IgG), które pozostają w krwi obwodowej przez całe życie. Neutralizują wirusy i służą jako wskaźnik pamięci immunologicznej. Wykrywanie w teście IgG wskazuje na przeniesioną chorobę i stałą odporność na CMV.

Pierwotne zakażenie może wystąpić bez objawów klinicznych lub przebrań jako objawy długotrwałego (3-6 tygodni) ARI. W ciężkich przypadkach, przy tłumieniu odporności, rozwija się uogólniona postać choroby, z uszkodzeniem narządów wewnętrznych i układu nerwowego. Po remisji fazy ostrej wirus pozostaje w organizmie w stanie uśpienia - nosiciel infekcji. Chory lub nosiciel jest zaraźliwy dla innych.

Kto jest przepisywany do badania w CMV?

Pomimo faktu, że cytomegalowirus po zakażeniu pozostaje w organizmie przez całe życie, w większości przypadków zagrożenie dla zdrowia nie jest. Analiza wirusa cytomegalii jest konieczna dla osób zagrożonych, które są podatne na agresywny wpływ infekcji na zdrowie. Aktywne namnażanie wirionów i porażka narządów wewnętrznych ma miejsce, gdy układ odpornościowy jest stłumiony. Nie mniej niebezpieczne jest wewnątrzmaciczne zakażenie płodu, szczególnie w pierwszym trymestrze ciąży, kiedy odbywa się układanie narządów i układów.

Grupy ryzyka wymagające analizy cytomegalowirusa:

  • kobiety w okresie przygotowań do poczęcia dziecka;
  • kobiety w ciąży;
  • nabyte i wrodzone niedobory odporności, w tym HIV / AIDS;
  • odbiór immunosupresyjnej terapii chorób autoimmunologicznych, po przeszczepieniu narządu, podczas chemioterapii i radioterapii nowotworów złośliwych;
  • onkologia;
  • Noworodki z zakażeniem domacicznym CMV;
  • dzieci, często i długo chory na przeziębienia i ARVI.

Przy niskim poziomie obrony organizmu wirus atakuje narządy wewnętrzne i centralny układ nerwowy, dopóki nie pojawią się kliniczne objawy choroby (w okresie inkubacji). Rozpoznanie CMVI w występowaniu objawów wymaga długotrwałego leczenia i wiąże się z rozwojem powikłań. Terminowe wykrycie zakażenia w pierwszych dniach po zakażeniu może zapobiec postępowi choroby i zmniejszyć ryzyko niepożądanych skutków.

Analizy do wykrywania wirusa cytomegalii

W celu wykrycia infekcji stosuje się diagnostykę laboratoryjną, która umożliwia wykrycie swoistych przeciwciał we krwi, materiału genetycznego wirusa w różnych środowiskach organizmu, charakterystycznych zmian mikroskopowych w komórkach.

Najczęściej stosowanymi testami są:

  • ELISA (test immunoenzymatyczny);
  • PCR (reakcja łańcuchowa polimerazy);
  • cytologia;
  • metoda hodowli.

Badanie pierwotne w celu wykrycia wirusa cytomegalii we krwi obejmuje test ELISA. Pozostałe metody są uważane za dodatkowe w celu wyjaśnienia diagnozy i prawidłowej interpretacji analizy.

Rozpoznanie serologiczne za pomocą testu ELISA

Serologia umożliwia wykrycie swoistych przeciwciał przeciwko cytomegalowirusowi IgM i IgG we krwi. Do diagnozy choroby ważne są następujące wskaźniki:

  • obecność we krwi IgM, IgG;
  • zwiększenie zasięgu strzelania przeciwciał w sparowanych surowicach po 2-3 tygodniach;
  • awidność IgG.

Wykrywanie immunoglobulin M i G we krwi dostarcza informacji o stadium choroby i nabytej odporności. Zwiększenie miana przeciwciał pozwala potwierdzić fakt pierwotnej infekcji lub nawrotu infekcji.

Serologiczny test krwi pozwala wykryć we krwi swoiste przeciwciała przeciwko cytomegalowirusowi - IgM i IgG

Awidność IgG to zdolność przeciwciał do wiązania się z antygenem (wirus cytomegalii). Na początku choroby zachłanność jest mała (mniej niż 40%) lub średnia (40-60%). Gdy ostra faza CMV i nabycie odporności ustąpią, zachłanność staje się wysoka (ponad 60%). Wskaźnik awidności jest konieczny do określenia ryzyka pierwotnej infekcji matki w zakażeniu wewnątrzmacicznym płodu. Wysoki wskaźnik wskazuje na infekcję ponad 20 tygodni temu, co znacznie zmniejsza prawdopodobieństwo uszkodzenia płodu.

Zakażenie wirusem cytomegalii

Wirusa cytomegalii (CMV) i wirus opryszczki pospolitej typu 5, - wirus rodzinę Herpesviridae cytomegalii hominis podrodziny Betaherpesvirinae zawierającą DNA. Wirusa cytomegalii (CMV), ludzkiego - anthroponotic przewlekłą chorobą wirusową charakteryzuje różnorodność form i procesów patologicznych objawów klinicznych - od utajonego zakażenia uogólnionego objawów choroby. choroby CMV klasyfikowane w zależności od warunków i mechanizmów infekcji (wrodzonych i nabytych infekcji, prenatalnym poporodowych i porodu), stopień aktywności wirusa (utajone, trwałe i reaktywacji zakażenia), pierwotnego lub ponownego zakażenia (ostrej infekcji, ponownym reaktywacji wirusa).

Cechy wyróżniające to możliwość infekcji CMV utrzymywać się w wielu narządach, a jego zdolność do zakażania niemal wszystkie ludzkie komórki, która określa różnorodność objawów klinicznych, zarówno wrodzonych i nabytych form zakażenia. CMV jest uważany za główny czynnik powodujący zakażenie wewnątrzmaciczne, który ma różne skutki: od infekcji bez infekcji, powstawania wad rozwojowych i choroby noworodków przed śmiercią płodów i poronieniem.

CMV jest typową antekozą. Źródłem infekcji jest chory lub nosiciel wirusów. Drogi transmisyjne: pionowe, seksualne, powietrzne, fekalno-ustne, oficjalne (pozajelitowe). Czynnikami transmisyjnymi są tajemnice krwi, szyjki macicy i pochwy, plemniki, samice mleka. Wirus jest wydalany z moczem, kałem, śliną, plwociną, w mniejszym stopniu - płynem łzowym. Zakażenie może również wystąpić podczas transfuzji krwi, transplantacji narządów i tkanek. Cytomegalia jest powszechną infekcją wśród dorosłej populacji Federacji Rosyjskiej, 73-98% ma AT-CMV.

CMVI należy do zakażeń oportunistycznych, szczególnie niebezpiecznych dla pacjentów z niedoborami odporności o różnym charakterze. Immunosupresja prowadzi do reaktywacji utajonej infekcji i rozwoju oczywistych wariantów choroby z pokonaniem różnych narządów i układów, które mogą prowadzić do śmierci. Manifest CMVI jest jednym z pierwszych miejsc w strukturze chorób oportunistycznych u pacjentów zakażonych wirusem HIV. Ta patologia występuje u 20-40% pacjentów z AIDS, którzy nie otrzymują terapii przeciwretrowirusowej. Klinicznie wyrażana CMV jest jedną z poważnych powikłań zakaźnych w transplantacji narządów, infekcja zaostrza procesy prowadzące do odrzucenia przeszczepu.

Przy utrzymywaniu się CMV w ciele ludzkim rozróżnia się dwa etapy, które zastępują się nawzajem - produktywne (z replikacją wirusa) i utajone. Uwalnianie wirusa z etapu utajonego oznacza reaktywację, która może być wcześniej określona przez spadek immunoreaktywności lub pojawienie się innych czynników przyczyniających się do jej reprodukcji. Identyfikacja bezpośrednich markerów replikacji wirusa (wiremia, DNA lub AH) wskazuje na infekcję.

Przy pierwotnej infekcji 5 - 7 dnia, Ig IgM jest produkowane, po 10-14 dniach - niskiej klasy IgG AT, następnie stopniowo wzrasta awidność tych AT, stają się one o dużej lepkości. Przeciwciała IgM znikają w ciągu jednego miesiąca, w małej dawce AT IgG - po 1-3 miesiącach wysoko rozwijająca się AT IgG krąży we krwi nosiciela przez całe życie. Przy pierwotnej infekcji na etapie "okna serologicznego" przed wystąpieniem syntezy AT zachodzi aktywna replikacja wirusa, w tym czasie jedynym wskaźnikiem zakażenia jest DNA wirusa we krwi. Po reaktywacji pojawienie się ATM IgM i / lub IgA, jak również IgG o niskiej AT; w szczycie reaktywacji wykrywa się DNA lub AG CMV w osoczu krwi.

Decydującym warunkiem przedporodowego CMV jest wiremia u matki z powodu pierwotnej lub powtarzanej infekcji wirusem lub jego reaktywacji. CMV jest w stanie przezwyciężyć barierę łożyskową i wpłynąć na płód na różnych etapach ciąży, powodując wrodzoną infekcję. Według różnych autorów aktywną postać CMVI wykrywa się u kobiet z wywiadem położniczym w 35-60% przypadków. brama wejściowa dla wirusa w prenatalnej i porodu okresie ciąży może być łożyska i błon płodowych w okresie noworodkowym, a później - dróg oddechowych i przewodu pokarmowego oraz poprzez ewentualne zanieczyszczenia krwi.

CMV ma głównie działanie neurotropowe, nabłonkowe, hepatotropowe i kardiotropowe na płód. Jego działanie może również pośredniczyć, prowadząc do różnych zaburzeń w łożysku: zaburzeniu maciczno-łożyskowego krążenia krwi, odchylenie w formowaniu ewolucyjnym łożyska. równoważny kliniczne tych zaburzeń może być zmniejszenie czasu trwania ciąży i porodu przedwczesnego, urodzenia dzieci z objawami niedotlenienia przeniesionych lub objawy niedożywienia płodu, wspólnego wzrostu wewnątrzmacicznego.

Największe znaczenie dla rozwoju wczesnych okołoporodowych uszkodzeń płodu ma hematogenny szlak infekcji. Ponadto, w przypadku wewnątrzopasowej i późniejszych zmian chorobowych, charakterystyczne są pionowe i kontaktowe ścieżki transmisji CMV, a przypadki mieszanego zakażenia są również powszechne. Ostra CMV może występować w postaci uogólnionej, z dodatkiem infekcji wtórnych i śmiertelnym w pierwszych tygodniach życia dziecka. Kiedy płód jest zakażony podczas reaktywacji ukrytego CMVI, późne objawy infekcji występują w postaci wzroku, słuchu, upośledzenia umysłowego, zaburzeń motorycznych. W przypadku braku wyraźnych zaburzeń immunologicznych ostra CMV ulega utajeniu wraz z trwającą przez całe życie obecnością wirusa w ludzkim ciele. Rozwój immunosupresji, szczególnie związanej z zakażeniem HIV, prowadzi do wznowienia replikacji CMV, pojawienia się wirusa we krwi i manifestacji choroby. Śmiertelność pacjentów z zakażeniem wirusem HIV, cierpiących na CMV, wynosi 25-27%.

Rozpoznanie kliniczne zakażenia CMV wymaga obowiązkowego potwierdzenia laboratoryjnego. Wykrywanie IgM i / lub IgG we krwi pacjenta nie jest wystarczające, aby ustalić fakt aktywnej replikacji CMV, ani potwierdzić manifestu choroby.

Wskazania do badania

  • Kobiety planujące ciążę;
  • kobiety z historią wywiadu położniczego (utrata okołoporodowa, narodziny dziecka z wrodzonymi wadami rozwojowymi);
  • kobiety w ciąży (głównie z objawami USG infekcji wewnątrzmacicznej, powiększeniem węzłów chłonnych, gorączką, zapaleniem wątroby i powiększeniem wątroby o nieznanym pochodzeniu);
  • kobiety w ciąży z niedoborem odporności, w tym zakażenie wirusem HIV;
  • matek, które urodziły dziecko z objawami infekcji wewnątrzmacicznej lub wrodzonymi wadami rozwojowymi;
  • dzieci z objawową wrodzoną infekcją, wadami rozwojowymi lub tymi, które urodziły się kobietom zagrożonym przeniesieniem wewnątrzmacicznym CMV;
  • pacjenci (zwłaszcza noworodki) z posocznicą, zapaleniem wątroby, zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych, zapaleniem płuc, zmianami żołądkowo-jelitowymi;
  • pacjenci z niedoborem odporności z klinicznym obrazem narządu lub uogólnionych zmian.
  • Wrodzone zakażenie CMV - różyczka, toksoplazmoza, noworodkowy opryszczka, kiła, zakażenie bakteryjne, choroba hemolityczna noworodka, urodzenie uraz, dziedziczne zespoły;
  • mononukleozy choroby - infekcja spowodowana wirusem Epsteina-Barra, wirus opryszczki 6 i 7 typu ostrego zakażenia HIV, paciorkowcowe zapalenie migdałków, ostra białaczka debiutanckiego;
  • Choroby układu oddechowego u małych dzieci - koklusz, bakteryjne zapalenie tchawicy lub zapalenie tchawicy oskrzeli, zakażenie wirusem RS, opryszczkowe zapalenie tchawicy;
  • Pacjenci z obniżoną odpornością - pneumocystoza, gruźlica, toksoplazmoza, Mycoplasma pneumoniae, infekcje grzybicze i opryszczki, posocznica bakteryjna, choroba limfoproliferacyjny HIV zapalenie mózgu, Kiła mózgowo-rdzeniowa, postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii;
  • polineuropatie i poliradikulopatiya - poliradikulopatiya spowodowane przez wirusy herpes typem 2 i 6, zespół Guillaina-Barre, trujących polineuropatia związane z przyjmowaniem leków, alkoholu, leków, substancji psychotropowych.

Etiologiczna diagnostyka laboratoryjna obejmuje badania mikroskopowe, wykrywanie patogenów w hodowli komórkowej, wykrywanie AH lub DNA, oznaczanie AT IgM, IgA, IgG, zachłanność AT IgG.

Materiał do badań

  • Krew (surowica, osocze), leukocyty krwi, mocz, ślina, CSF - badania kulturowe, wykrywanie DNA;
  • krew pępowinowa, płyn owodniowy - wykrywanie DNA;
  • ślina, mocz - wykrywanie nadciśnienia;
  • surowica / osocze krwi - definicja AT.

Charakterystyka porównawcza laboratoryjnych metod diagnostycznych. Zastosowanie metody PCR pozwala określić obecność wirusa DNA w tkankach i płynach biologicznych. Badanie ma wysoką specyficzność (100%) i czułość (85-100%). DNA CMV można również wykryć za pomocą utajonego CMV, co wskazuje na ciągłą replikację wirusa nawet przy braku objawów klinicznych choroby. Zastosowanie PCR w czasie rzeczywistym pozwala określić poziom wiremii ("wiremii") we krwi i CSF.

Izolacja wirusa z leukocytów krwi, mocz, ślina, płyn mózgowo-rdzeniowy, nasienie, etc. w hodowli komórkowej przez długi czas zwany „złoty standard” w diagnozowaniu infekcji CMV. Obecnie, wraz z pojawieniem się wysoce czułych i specyficznych metod biologii molekularnej, badania wirusologiczne nie zajmują już głównego miejsca w diagnostyce laboratoryjnej CMV. Wynika to ze specyfiki wirusa - w uprawie rezultacie wpływa na niestabilność CMV na zmianę temperatury i zamrażania, a także konieczność prowadzenia badań w specjalnie wyposażonym laboratorium wirusologii, które zazwyczaj nie mają placówek medycznych. Ponadto badania wirusologiczne nie rozróżniają pierwotnej infekcji od nawrotowej postaci CMV, szczególnie w warunkach bezobjawowych. Niektóre laboratoria stosują "metodę szybkiej hodowli" ze wstępnym wprowadzeniem biomateriału do hodowli fibroblastów i wykrywaniem efektu cytopatycznego CMV przy stosowaniu RIF.

Aby wykryć AH wirusa w ślinie i moczu, stosuje się metodę RIF, ilość świecących komórek może w przybliżeniu oszacować intensywność izolacji wirusa. W związku z utrzymującym wykrywania CMV AH nie wskazuje aktywność zakażenia dla oceny dalszych badań - identyfikowanie poszczególnych wirusa AG (p55, pp65 i in.).

Podczas przeprowadzania badania mikroskopowego (mikroskopia świetlna) głównymi cechami morfologicznymi CMVI są komórki olbrzymie z wtrętami wewnątrzjądrowymi (cytomegalią). Mogą one być wykrywane w nabłonka kanalików nerkowych, przewodów żółciowych, kanałów wydalania gruczołów ślinowych, trzustki, tkanki płuc, komórek glejowych, neuronach, komórkach śródbłonka. Obecność takich komórek wskazuje na reprodukcję wirusa, ale nie występują we wszystkich przypadkach aktywnej infekcji. Czułość diagnostyczna metody nie przekracza 50%.

Aby określić AT-CMV, zwykle stosuje się metodę ELISA. Obecność IgM Ig świadczy o ostrej infekcji lub reaktywacji. Reaktywacji znacznie częściej towarzyszy hiperprodukcja AT IgA niż IgM. Wykrywanie Ig Ig ma niską wartość diagnostyczną. Test wartości diagnostyczne przeciwciał zwiększa definicja zachłanność IgG: wykrywanie niskiej zachłanność przeciwciała IgG wskazuje aktualny lub niedawno przebytego zakażenia CMV, spadek indeksu zachłannością możliwość aktywacji. Wykrywanie vysokoavidnyh W eliminuje pierwotnym zakażeniu, jednakże reaktywacji może zachodzić w obecności co vysokoavidnyh że potwierdza wykrycie CMV, jego AH ( „prekursorów białka”), jak i DNA, a także wykrywanie przeciwciał IgA.

Wykrywanie przeciwciał swoistych dla wirusa ułatwia rozpoznawania ludzkiej infekcji CMV, ale ze względu na długi okres wzrostu miana przeciwciał po infekcji, następnie długo utrzymują krwi przezłożyskowego przeniesienie przeciwciała IgG od matki do płodu (oznaczony dziecko w wieku 1,5 lat), wartość diagnostyczną badania są ograniczone. Obserwowany w dynamice (2-4 tygodnie) wzrost miana ATGG 4 razy wskazuje na aktywne CMV. Jednak konieczność długotrwałego okresu obserwacji (4 tygodnie) oraz możliwość zapisania przeciwciał wysokiego miana od wielu lat, co ogranicza zastosowanie tego podejścia do diagnozy.

Dodatkowym badaniem na uszkodzenie mózgu wywołane przez CMV może być równoległe wykrycie IgG we krwi obwodowej i CSF za pomocą testu ELISA, a następnie obliczenie ich stosunku. Wartość wskaźnika pozwala nam zidentyfikować dordzeniowe wytwarzanie AT i, odpowiednio, zaangażowanie OUN w proces infekcyjny.

Immunoblot umożliwia wykrycie ATM IgM i IgG poszczególnym białkom CMV, potwierdzając specyficzność badania, monitorując dynamikę za pojawieniem się i zniknięciem poszczególnych białek, która ma wysokie znaczenie diagnostyczne i prognostyczne. Obecność AT do pojedynczego wirusa AG potwierdza powstanie odpowiedzi immunologicznej na CMV.

Wskazania do stosowania różnych badań laboratoryjnych i interpretacji ich wyników w różnych kategoriach przedmiotów

Rozpoznanie pierwotnej infekcji, w tym w czasie ciąży jest możliwe tylko u pacjentów, którzy nie mają AT-CMV we krwi. Bez względu na kliniczne warianty choroby, pierwotna CMVI ujawnia bezpośrednie (obecność wirusa, jego DNA lub AH) i pośrednie (AT-CMV) laboratoryjne markery aktywnej replikacji CMV. Podczas badania pacjentów z podejrzeniem o czynną CMV i manifestującą się postać choroby (choroba CMV) konieczne jest ilościowe oznaczenie zawartości DNA CMV we krwi. Określenie CMV DNA w płynie mózgowo-rdzeniowego, płynu opłucnowego, BAL, biopsji oskrzelowej, biopsje narządów prowadzi się w obecności odpowiedniego patologii narządów.

Identyfikacja bezpośrednich markerów replikacji wirusa (wiremia, DNA lub AH) wskazuje na infekcję. Wykrywanie DNA wirusa CMV lub AH we krwi kobiety w ciąży jest głównym wskaźnikiem wysokiego ryzyka zakażenia płodu i rozwoju wrodzonej CMV.

Brak AT-CMV IgM, IgA i IgG oznacza brak CMV w ciele. Jednak u osób z ciężkim niedoborem odporności w aktywnej replikacji CMV, produkcja określonego AT może zostać zredukowana do niewykrywalnego poziomu.

Identyfikacja AT-CMV różnych klas pozwala na określenie faz procesu zakaźnego (replikacyjnego lub utajonego). IgM Ig jest często oceniany jako marker pierwotnej infekcji wirusem opryszczki. Po wykryciu IgM Ig w celu potwierdzenia zakażenia CMV, zaleca się dodatkowe badania: oznaczanie AT IgA lub awidności AT IgG, wykrywanie AT do indywidualnych białek przy użyciu immunoblot; powtórne badanie kobiety lub dziecka po 2 tygodniach. Wykrywanie AT IgA i / lub IgG o niskiej AT potwierdza obecność infekcji. Po ponownym zidentyfikowaniu IgM Ig i braku IgA i (lub) IgG o niskiej IgG, wynik wykrycia Ig IgM jest uważany za fałszywie dodatni.

Wykrywanie przeciwciał IgM i IgG przeciwko wczesnym białkom antygenowym i przeciwciałom IgG o niskiej AT wskazuje główny proces infekcji.

Wykrywanie tylko Ig IgG nie pozwala scharakteryzować okresu choroby. W obecności immunosupresji klasycznego (4-krotnego) wzrostu Ig IgG podczas nawrotu nie obserwuje się.

Ustalenie faktu infekcji płodu jest wykonywany na podstawie wykrywania DNA CMV. Wybór materiału biologicznego określa się biorąc pod uwagę okres ciąży, który umożliwia przeprowadzenie inwazyjnej diagnostyki prenatalnej: płynu owodniowego - 16-23 tygodnie, krwi pępowinowej - 20-24 tygodnie. Pośrednim potwierdzeniem faktu zakażenia płodu jest wykrycie ATM IgM i / lub AT IgA we krwi pępowinowej (badanie jest możliwe od 22. tygodnia ciąży).

Diagnostyka laboratoryjna wrodzonego CMVI oparte na wykrywaniu CMV, jego DNA lub nadciśnienia u różnych materiałów biologicznych (krew obwodową, moczu, śliny, waciki i wymazów z jamy ustnej, płynu mózgowo-rdzeniowego) i identyfikacji przeciwciał w surowicy lub osocza, IgM i IgA we krwi w ciągu pierwszych 7 dni po urodzeniu. Przeprowadzenie badania w późniejszym terminie nie pozwala na różnicowanie wrodzonej i nabytej infekcji. Wykrywanie DNA CMV lub wirusa nadciśnienie we krwi, moczu, zeskrobin z błony śluzowej jamy ustnej po 4-6 tygodniach życia w nieobecności wirusa przez pierwsze 2 tygodnie mówi o porodu lub wczesną infekcją postanatalnom. Potwierdzenie manifestu CMVI u dzieci w pierwszych miesiącach życia to obecność DNA CMV we krwi.

W przypadku wątpliwych wyników, dodatkowe informacje diagnostyczne mogą być dostarczone przez wykrycie AT IgM do indywidualnych antygenów białkowych wirusa metodą immunoblot. Przy nieobecności co CMV u dzieci z wrodzonego zakażenia CMV mogą być związane z rozwojem tolerancji immunologicznej AG wirusa cytomegalii (CMV nie towarzyszy skutecznej syntezy AT-CMV).

Podczas badania dzieci w okresie po noworodkowym ujawniając czynnik sprawczy (klasyczna lub zmodyfikowana metoda wirusologiczna), jego DNA lub AH ("wczesne białka") oraz AT IgM i IgA. Wykrywanie IgM anty-CMV u dzieci w pierwszych tygodniach życia jest uważane za kryterium zakażenia wewnątrzmacicznego wirusem. Wadą oznaczania IgM Ig jest ich częsty brak we krwi w obecności czynnego procesu zakaźnego i nie mniej częste wyniki fałszywie dodatnie. Podczas badania dzieci w wieku poniżej 4-6 miesięcy wskazane jest jednoczesne ustalenie AT u dziecka i matki, a następnie porównanie wielkości ich poziomu (miana) z naturą awidności. Podczas badania dziecka w wieku powyżej 6 miesięcy można zbadać tylko krew dziecka. Aby wykluczyć CMVI u dzieci w pierwszym roku życia, zaleca się oznaczenie DNA lub AH w moczu.

Wykrywanie przeciwciał IgG w surowicy u noworodków nie stosunku do poziomu, przy we krwi matki nie jest diagnostycznie istotne ze względu na możliwość przenoszenia przezłożyskowy matczyną organizmie. Tylko wtedy, gdy dynamiczny (w odstępie 14-21 dni) w porównaniu do poziomu przeciwciał IgG noworodka z poziomu przeciwciał IgG we krwi matki może być oceniana na ich charakter. Jeśli miana przeciwciał IgG w dziecko po urodzeniu są matki, aw ponownego badania po 3-4 tygodniach dół około 1,5-2 razy, AT zidentyfikowane u dziecka jest rodzic.

Badanie przesiewowe kobiet w ciąży - wykrycie AT IgM i IgG o niskiej AT. Aby wykluczyć reaktywację, celowe jest oznaczanie AT Ig i ATG o niskim stopniu złośliwości.

Badanie pacjentów z niedoborem odporności podejrzewa aktywne zakażenie CMV objawowe postać choroby (chorób CMV) zawiera badania histologicznego materiału z biopsji do wykrywania wirusa cytomegalii (barwienie hematoksyliną i eozyną) do wykrywania CMV DNA w płynie mózgowo-rdzeniowy, wysięk opłucnowy, Bal, oskrzeli próbki biopsji z biopsji narządów wewnętrznych z odpowiedniego narządu patologia; wykrycie AH CMV we krwi, oznaczenie stężenia DNA CMV we krwi za pomocą PCR. W diagnozowaniu infekcji CMV zakażonych HIV w obecności najbardziej znaczące CMV DNA we krwi w dużym stężeniu we krwi w osoczu (> 10000 kopii / ml, w leukocytach> 1000 kopii / 105 białych krwinek).