W jaki sposób wykonywane są testy mononukleozowe?

Mononukleoza jest ostrą chorobą zakaźną, która atakuje węzły chłonne, wątrobę, śledzionę, górne drogi oddechowe. Czynnikiem sprawczym tej choroby jest wirus Epsteina-Barry klasy herpeswirusowej. Przeważnie nastolatki są chore w wieku od 14 do 18 lat, po zakażeniu w ciele powstają specyficzne struktury białkowe, przeciwciała. Badanie mononukleozy pomaga w identyfikacji charakterystycznych komórek - nietypowych jednojądrzastych - we krwi.

Jaka jest diagnoza mononukleozy

W celu potwierdzenia diagnozy, wyznacza ogólną poddania, testy biochemiczne krwi, w wirusie Epsteina-Barra, diagnoza PCR ELISA monospot, przebicie szpiku kostnego, badanie stanu odpornościowego.

Ponadto, wykonuje się test na przeciwciała HIV w przypadku zaostrzenia choroby zakaźnej, 3 i 6 miesięcy po zakończeniu leczenia. Takie działania są konieczne, ponieważ w początkowych stadiach niedoboru obserwuje się objawy podobne do mononukleozy. Dziecko, które wyzdrowiało z choroby zakaźnej, musi przeprowadzać badania co 3 miesiące i być zarejestrowane u pediatry.

Badania laboratoryjne prowadzone są również w celu odróżnienia choroby zakaźnej choroby Hodgkina, białaczki limfocytowej, zapalenie migdałków coccal etiologię, błonica, zapalenie wątroby typu B, różyczka, toksoplazmoza, bakteryjne zapalenie płuc.

Jeśli istnieje podejrzenie mononukleozy, badanie krwi pomaga potwierdzić diagnozę, pokazuje nasilenie i czas trwania przebiegu choroby, mieszany typ infekcji, skuteczność terapii.

Ogólne badania krwi i moczu

Badanie krwi pod kątem zakaźnej mononukleozy ujawnia zwiększony poziom leukocytów, obecność atypowych jednojądrzastych, agranulocytozę. Jednojądrzaste komórki są nazywane limfocytami B, które zostały zaatakowane przez wirusa i poddane transformacji blastycznej.

Niedokrwistość i trombocytopenia nie są charakterystyczne dla tej choroby. Należy zauważyć, że komórki jednojądrowe nie zawsze znajdują się we krwi we wczesnych stadiach choroby. Komórki nietypowe pojawiają się 2-3 tygodnie po zakażeniu. W przypadku długotrwałego zatrucia organizmu poziom erytrocytów można zwiększyć ze względu na zwiększoną lepkość krwi.

Badanie krwi w kierunku mononukleozy wykazuje następujące zmiany:

  • kłute neutrofile - ponad 6%, podczas gdy poziom neutrofilów segment-nukleon jest obniżony;
  • leukocyty są prawidłowe lub nieznacznie podwyższone;
  • ESR umiarkowanie zwiększony - 20-30 mm / h;
  • limfocyty - ponad 40%;
  • atypowe jednojądrzaste - ponad 10-12%;
  • monocyty - ponad 10%.

Wpływają na wskaźniki UAC zdolne są do ogólnego stanu układu odpornościowego, jak również do czasu, jaki upłynął od czasu infekcji. Wyrażone zmiany w składzie krwi pojawiają się tylko przy pierwotnej infekcji, a utajona postać wskaźników choroby pozostaje w granicach normy. Podczas remisji poziom neutrofili, limfocytów i monocytów jest stopniowo normalizowany, atypowe komórki jednojądrzaste utrzymują się od 2-3 tygodni do 1,5 roku po odzyskaniu.

Badania krwi u dzieci powinny zawierać dane dotyczące stężenia erytrocytów, leukocytów, hemoglobiny, retikulocytów, płytek krwi. A także zliczyć formułę leukocytów, obliczyć wskaźniki kolorów i hematokryt.

W przypadku mononukleozy mogą wystąpić zmiany w składzie moczu, ponieważ praca wątroby i śledziony zostaje zakłócona. Materiał wykazuje wysoki poziom bilirubiny, białka, niewielką ilość krwi (erytrocytów), ropę. Kolor moczu nie zmienia się znacząco. Takie wskaźniki potwierdzają rozwój procesu zapalnego w wątrobie.

Biochemiczne badanie krwi

Aby potwierdzić mononukleozę, konieczne jest oddanie krwi z żyły do ​​analizy biochemicznej. Wynik pokazuje wysokie stężenie aldolazy - enzymu zaangażowanego w metabolizm energetyczny. Przy aktywnym rozwoju mononukleozy wartości przekraczają normalne wartości 2-3 razy.

Skład krwi często zwiększa fosfatazę (do 90 jednostek / litr, a nawet więcej), bilirubinę bezpośredniej frakcji, aktywność aminotransferaz ALT, AST wzrasta. Pojawienie się bilirubiny frakcji pośredniej wskazuje na rozwój poważnego powikłania - niedokrwistość autoimmunologiczną.

Testy aglutynacji

Monospot jest specjalnym bardzo czułym testem aglutynacji do wykrywania heterofilnych przeciwciał w surowicy. Badanie jest skuteczne w 90% pierwotnej infekcji mononukleozą, jeśli pierwsze objawy pojawiły się nie później niż 2-3 miesiące temu. W przewlekłej postaci choroby badanie jest nieskuteczne.

Podczas manipulacji krew jest mieszana z katalizatorami. Jeśli nastąpi aglutynacja, wykrywane są przeciwciała heterofilne i potwierdzana jest mononukleoza zakaźna, a inne podobne choroby nie są wykluczone. Test Monospot daje wynik w ciągu 5 minut, co ułatwia diagnozowanie w ciężkich postaciach choroby.

Inną informatywną metodą identyfikacji ciał heterofilnych jest reakcja Paul-Bunnel. Dodatnią aglutynację obserwowano u pacjentów 2 tygodnie po zakażeniu, więc może być konieczne wykonanie kilku testów. U dzieci w wieku poniżej 2 lat przeciwciała są wykrywane tylko w 30% przypadków. Drgania wskaźników mogą występować w wtórnych, mieszanych infekcjach.

Dodatkowe metody badawcze

W przypadku nakłucia szpiku kostnego obserwuje się wzrost liczby jednojądrzastych komórek, jednojądrzastych komórek plazmatycznych o szerokim spektrum. Występuje hiperplazja elementów erytroidalnych, granulocytowych i megakariocytowych. Badanie jest skuteczne nawet we wczesnych stadiach choroby, gdy nie obserwowano jeszcze zmian w składzie krwi. Rozrost erytrocytów może również wskazywać na różne formy niedokrwistości.

Analizy immunologiczne w tej chorobie wykazują aktywację połączenia z komórkami B i wzrost stężenia immunoglobulin w surowicy. Zmiany te są niespecyficzne, dlatego nie mogą być stosowane jako kryterium diagnozy.

W nietypowych postaciach mononukleozy zaleca się testy serologiczne na obecność przeciwciał przeciwko wirusowi.

Immunoenzymatyczna analiza ELISA opiera się na reakcji antygen-przeciwciało. We wczesnych stadiach w surowicy pacjentów wykrywane są immunoglobuliny IMg do białka kapsydu (VCA). Substancje pojawiają się w ostrym okresie infekcji (1-6 tygodni) i znikają po 1-2 miesiącach, ale może wystąpić pewne odchylenie w czasie. Obecność VCA IMg we krwi przez ponad 3 miesiące sugeruje przedłużony przepływ mononukleozy w tle niedoboru odporności.

Immunoglobulins IgG - wczesne przeciwciała (EA), pozostające we krwi 3-4 tygodnie od czasu infekcji. Są to markery ostrej fazy choroby, ale w niektórych przypadkach występują u pacjentów cierpiących na nawracającą postać choroby.

Immunoglobuliny do EBNAIgG antygenu jądrowego odnoszą się do wskaźników przeniesionej lub przewlekłej infekcji, nie ustalonej w ciągu pierwszych 3-4 tygodni. W wynikach analizy przeciwciała są zawarte w wysokim stężeniu.

Rozszyfrowanie testu serologicznego może powodować trudności u pacjentów z niedoborem odporności, po transfuzji krwi, dlatego zalecana jest dodatkowo PCR.

Reakcja łańcuchowa polimerazy jest metodą diagnostyki molekularnej, która pozwala na określenie typu patogenu infekcji przez jego DNA. Wykrywanie wirusa Epsteina-Barry we krwi pacjenta potwierdza pierwotną infekcję lub reaktywację ukrytej postaci choroby. Diagnoza PCR jest bardzo czułym sposobem wykrywania EBV we wczesnych stadiach.

Jak przygotować się do analizy

Przekazywanie analiz jest konieczne na pusty żołądek. Aby powstrzymać się od jedzenia, konieczne jest 8-10 godzin przed wizytą w laboratorium. Nie można pić herbaty, kawy, napojów gazowanych, można tylko używać wody. Wyeliminuj alkohol, tłuste pokarmy potrzebują 3 dni przed badaniem. Bezpośrednio przed analizą należy unikać ciężkiego wysiłku fizycznego i stresów.

W przypadku leczenia lekami należy ostrzec o tym lekarza i omówić możliwość anulowania leku w celu uzyskania dokładnych wyników. Przestań pić tabletki na 2 tygodnie przed podawaniem krwi i moczu.

Analizy mononukleozy pomagają zidentyfikować czynnik wywołujący infekcję, określić poziom przeciwciał, ocenić nasilenie i czas trwania choroby, rozróżnić inne dolegliwości. Podanie krwi do badań jest konieczne po zbadaniu i konsultacji z lekarzem prowadzącym.

Infekcyjna mononukleoza

Informacje ogólne

Infekcyjna mononukleoza - co to jest?

O tym, czym jest ta choroba, jak ona postępuje i jest leczona, a ten artykuł jest poświęcony. Mononukleoza jest ostrym zaburzeniem wirusowym (kod ICD 10: B27), któremu towarzyszy wzrost śledziony i wątroby, zaburzenia układ siateczkowo-śródbłonkowy, zmienić leukocyty i limfadenopatia.

Jak wskazuje Wikipedia, choroba mononukleozy została po raz pierwszy przedstawiona światu w 1885 r. Przez rosyjskiego naukowca NF. Filatov i pierwotnie nazywał to idiopatyczne zapalenie węzłów chłonnych. W tej chwili wiadomo, że to powoduje wirus opryszczki typu 4 (wirus Epsteina-Barr), wpływające na tkankę limfatyczną.

W jaki sposób przekazywana jest mononukleoza?

Większość krewnych i sami pacjenci często mają pytania: "Jak zakaźna jest mononukleoza, czy jest zakaźna i jak może się zarazić?"Zakażenie przenoszone jest przez unoszące się w powietrzu kropelki, początkowo przyczepione do nabłonka części ustnej gardła, a następnie wchodzi do regionalnych węzłów chłonnych po przejściu przez krwioobieg. Wirus pozostaje w ciele przez całe życie, a wraz ze spadkiem naturalnej obrony choroba może się nawracać.

Co to jest infekcyjna mononukleoza i jak jest ona traktowana u dorosłych i dzieci bardziej szczegółowo można znaleźć po przeczytaniu tego artykułu w całości.

Czy mogę ponownie uzyskać mononukleozę?

Jedno z najczęściej zadawanych pytań "Czy infekcję można powtórzyć z mononukleozą?"Ponowne zakażenie mononukleozą jest niemożliwe, ponieważ po pierwszym kontakcie z infekcją (bez względu na to, czy pojawiła się choroba, czy nie), dana osoba staje się jej nosicielem na całe życie.

Przyczyny mononukleozy zakaźnej u dzieci

Najbardziej predysponowane do tej choroby są dzieci poniżej 10 roku życia. Wirus Epstein-Barra krąży częściej w zamkniętym zbiorowisku (przedszkole, szkoła), gdzie infekcja występuje w powietrzu z kropelek. Po wystawieniu na działanie otwartego środowiska wirus szybko umiera, więc infekcja występuje tylko przy wystarczająco bliskich kontaktach. Czynnik sprawczy mononukleozy ustala się u chorej osoby w ślinie, więc można ją również przenosić kichanie, kaszel, całowanie, używanie wspólnych potraw.

Infekcyjna mononukleoza u dzieci, zdjęcie

Warto wspomnieć, że zakażenie to rejestrowane jest 2 razy częściej u chłopców niż u dziewcząt. Niektórzy pacjenci tolerują mononukleozę wirusową bezobjawowo, ale są nosicielami wirusa i są potencjalnie niebezpieczni dla zdrowia innych. Zidentyfikuj je tylko poprzez przeprowadzenie specjalnej analizy dla mononukleozy.

Wirusowe cząsteczki wnikają do krwioobiegu przez drogi oddechowe. Okres inkubacji trwa średnio 5-15 dni. W niektórych przypadkach, zgodnie z forum internetowym i niektórymi pacjentami, może trwać do półtora miesiąca (przyczyny tego zjawiska są nieznane). Mononukleoza to dość powszechna choroba: do 5 roku życia zakaża się ponad połowę dzieci wirus Epstein-Barr, ale w większości postępuje bez poważnej symptomatologii i manifestacji choroby. Infekcja w dorosłej populacji różni się w różnych populacjach w granicach 85-90%, i tylko u niektórych pacjentów ten wirus objawia się jako objawy, na podstawie których diagnozowana jest zakaźna mononukleoza. Mogą występować następujące specjalne formy choroby:

  • nietypowa mononukleoza - jego objawy u dzieci i dorosłych wiążą się z silniejszym nasileniem objawów niż zwykle (na przykład temperatura może wzrosnąć do 39,5 stopnia lub choroba może wystąpić bez jakiejkolwiek temperatury); dieta powinien być obowiązkowym elementem leczenia w tej formie z uwagi na to, że nietypowa mononukleoza ma tendencję do powodowania poważnych komplikacji i konsekwencji u dzieci;
  • przewlekła mononukleoza, opisane w tej samej sekcji, uważa się za konsekwencję pogorszenia układu odpornościowego pacjenta.

Rodzice często mają pytania o to, jak bardzo utrzymuje się temperatura w opisywanej infekcji. Czas trwania tego objawu może się znacznie różnić w zależności od indywidualnych cech: od kilku dni do półtora miesiąca. W tym przypadku pytanie, czy brać hipertermię antybiotyki lub nie, lekarz prowadzący powinien zdecydować.

Również dość powszechne pytanie: "brać Acyclovir, czy nie?" Acyklowir jest włączony do wielu oficjalnie zatwierdzonych schematów leczenia, ale ostatnie badania dowodzą, że takie leczenie nie wpływa na przebieg choroby i nie poprawia stanu chorego.

Leczenie i objawy u dzieci (jak leczyć mononukleozę i jak leczyć u dzieci) są również szczegółowo opisane w przenoszeniu E.O. "Komarowski"Infekcyjna mononukleoza". Wideo z Komarovsky:

Mononukleoza u dorosłych

U osób w wieku powyżej 35 lat ta choroba rozwija się rzadko. Ale nietypowe oznaki choroby i przewlekła mononukleoza, mając potencjalnie niebezpieczne konsekwencje, wręcz przeciwnie, występują częściej w stosunku procentowym.

Leczenie i objawy u dorosłych nie różnią się znacząco od dzieci. Więcej informacji na temat leczenia i leczenia dorosłych opisano poniżej.

Infekcyjna mononukleoza, objawy

Objawy mononukleozy u dzieci

Jak dotąd, opisany wirus nie opracował metod swoistego zapobiegania infekcjom, więc jeśli dziecku nie udało się uniknąć kontaktu z zarażonym, rodzice muszą uważnie monitorować stan dziecka przez następne 3 miesiące. Jeśli we wskazanym okresie nie wystąpią objawy choroby, można stwierdzić, że infekcja albo nie wystąpiła, albo odporność stłumiła wirusa, a infekcja przebiegła bezobjawowo. Jeśli są oznaki generała zatrucie (gorączka, dreszcze, wysypka, osłabienie, powiększone węzły chłonne, należy natychmiast skontaktować się z pediatrą lub specjalista chorób zakaźnych (na pytanie, który lekarz leczy mononukleozę).

Objawy wirus Epstein-Barr u dzieci w początkowej fazie choroby obejmują ogólne złe samopoczucie, objawy nieżytowe i osłabienie. Potem trzaski gardła, niewysoka gorączka, zaczerwienienie i obrzęk śluzówki jamy ustnej i gardła, w przekrwienie błony śluzowej nosa, powiększone migdałki. W niektórych przypadkach, wspólnej formie pioruna zakażenia, gdy objawy pojawiają się nagle, a ich nasilenie wzrasta gwałtownie (senność, gorączka do 39 stopni przez kilka dni, dreszcze, pocenie się, osłabienie, bóle mięśni i gardła, ból głowy). Potem nadchodzi okres głównych objawów klinicznych mononukleoza zakaźna, w którym jest przestrzegane:

  • wzrost wielkości wątroby i śledziony;
  • wysypka na ciele;
  • ziarnistość i wrodzone zatory;
  • ogółem zatrucie;
  • powiększenie węzłów chłonnych.

Wysypka z mononukleozą, zdjęcie

Wysypka z mononukleozą zwykle pojawia się w początkowym okresie choroby, jednocześnie z limfadenopatia i gorączka, i znajduje się na dłoniach, twarzy, nogach, plecach i brzuchu w postaci małych czerwonawych plam. Zjawisku temu nie towarzyszy swędzenie i nie wymaga leczenia, przechodzi ono samo, gdy pacjent wraca do zdrowia. W przypadku przyjmowania pacjenta antybiotyki, Wysypka zaczyna swędzić, co może wskazywać na rozwój alergie, ponieważ z mononukleozą wysypka skórna nie swędzi.

Najważniejszym objawem opisywanej infekcji jest poliadenit, Wynika to z hiperplazji tkanki węzła chłonnego. Często na migdałkach pojawiają się wysepki superpozycja lekkiego rajdu, który można łatwo usunąć. Wzrastają również obwodowe węzły chłonne, szczególnie węzły chłonne szyjne. Kiedy odwracasz głowę na bok, stają się całkiem zauważalne. Palpacja węzłów chłonnych jest wrażliwa, ale nie bolesna. Mniej węzłów chłonnych brzucha zwiększa się i, ściskając nerwy regionalne, prowokują rozwój zespół objawów "ostry brzuch". Zjawisko to może prowadzić do nieprawidłowej diagnozy i laparotomia diagnostyczna.

Objawy mononukleozy u dorosłych

Mononukleoza wirusowa u osób w wieku powyżej 25-30 lat praktycznie nie występuje, ponieważ ta subpopulacja już z reguły tworzy odporność na czynnik sprawczy choroby. Objawy wirus Epstein-Barr u dorosłych, jeśli choroba rozwinie się, nie różnią się one od dzieci.

Hepatosplenomegaly u dzieci i dorosłych

Jak wskazano powyżej, dla opisanej choroby jest charakterystyczne hepatosplenomegalia. Wątroba i śledziona są niezwykle wrażliwe na wirusa, ponieważ wzrost wątroby i śledziony u dzieci i dorosłych obserwuje się już we wczesnych latach choroby. Ogólnie, przyczyny hepatosplenomegalia dziecko i dorosły obejmują różne choroby wirusowe, onkologiczne, a także choroby krwi i toczeń rumieniowaty układowy, więc w tej sytuacji potrzebna jest kompleksowa ankieta.

Objawy śledziony pacjenta u człowieka:

  • wzrost wielkości narządu, który można wykryć przez badanie dotykowe i USG;
  • bolesność, uczucie ciężkości i dyskomfort w lewym brzuchu.

Choroba śledziony powoduje jej wzrost tak bardzo, że miąższ narządu jest w stanie rozerwać własną kapsułkę. W pierwszych 15-30 dniach obserwuje się ciągły wzrost wielkości wątroby i śledziony, a gdy temperatura ciała jest normalna, wielkość powraca do normy.

Objawy zerwania śledziony u dorosłych i dzieci, na podstawie analizy danych pacjenta:

  • ciemnienie w oczach;
  • nudności i wymioty;
  • błyski światła;
  • słabość;
  • zawroty głowy;
  • nasilający się ból brzucha o rozproszonym charakterze.

Niż do leczenia śledziony?

Po powiększeniu śledziony pokazano ograniczenie aktywności fizycznej i leżenia w łóżku. Jeżeli jednak zdiagnozowano pęknięcie narządu, konieczne jest pilne usunięcie.

Przewlekła mononukleoza

Trwałe utrzymywanie się wirusa w organizmie rzadko przebiega bezobjawowo. Biorąc pod uwagę, że z ukrytą infekcją wirusową, pojawieniem się wielu chorób, musisz jasno określić kryteria, które pozwolą Ci zdiagnozować przewlekła mononukleoza wirusowa.

Objawy postaci przewlekłej:

  • ciężka forma pierwotnej mononukleozy zakaźnej przeniesiona w ciągu sześciu miesięcy lub związana z dużymi mianami przeciwciała do wirus Epstein-Barra;
  • wzrost zawartości cząstek wirusa w dotkniętych tkankach, potwierdzone metodą immunofluorescencji przeciw-komplementarnej z antygenem patogenu;
  • potwierdzone przez badania histologiczne klęski niektórych narządów (splenomegalia, śródmiąższowe zapalenie płuc, zapalenie jajowodów, niedorozwój szpiku kostnego, uporczywe zapalenie wątroby, powiększenie węzłów chłonnych).

Diagnoza choroby

W celu potwierdzenia mononukleozy zwykle przypisuje się następujące badania:

  • badanie krwi dla przeciwciaładowirus Epstein-Barr;
  • biochemiczny i ogólne badania krwi;
  • Ultradźwięki narządów wewnętrznych, przede wszystkim wątroba i śledziona.

Głównymi objawami choroby, na podstawie której postawiono diagnozę, są powiększone węzły chłonne, zapalenie migdałków, hepatosplenomegalia, gorączka. Zmiany hematologiczne są wtórnym objawem choroby. Obraz krwi charakteryzuje się wzrostem ESR, pojawienie się atypowe komórki jednojądrzaste i wiroksoplazmatyczny limfocyty. Należy jednak pamiętać, że komórki te mogą pojawić się we krwi zaledwie 3 tygodnie po zakażeniu.

Podczas przeprowadzania diagnostyki różnicowej należy wykluczyć ostra białaczka, Choroba Botkina, ból gardła, błonica gardła i limfogranulomatoza, które mogą mieć podobne objawy.

Limfocyty szerokie w osoczu i atypowe komórki jednojądrzaste

Jednojądrzaste komórki i szerokie limfocyty - co to jest i czy jest to także i?

Limfocyty w osoczu u dziecka, zdjęcie

Często między tymi pojęciami pojawia się znak równości, ale z punktu widzenia morfologii komórki między nimi istnieją znaczne różnice.

Limfocyty w osoczu - są to komórki o dużej cytoplazmie i ciasnym jądrze, które pojawiają się we krwi w infekcjach wirusowych.

Jednojądrzaste komórki w ogólnej analizie krwi pojawiają się głównie w mononukleozie wirusowej. Nietypowe komórki jednojądrzaste we krwi są duże komórki z podzieloną cytoplazmą graniczną i dużym jądrem zawierającym małe jąderka.

Jednojądrzaste komórki we krwi dziecka, zdjęcie

Tak więc szczególną cechą opisywanej choroby jest tylko jej wygląd atypowe komórki jednojądrzaste, a szerokie limfocyty z nim nie może być. Warto o tym pamiętać komórki jednojądrzaste może być objawem innych chorób wirusowych.

Dodatkowa diagnostyka laboratoryjna

Dla najdokładniejszej diagnozy w trudnych przypadkach stosuje się dokładniejszy test mononukleozy: wartość miana przeciwciała do wirus Epstein-Barr lub wyznaczyć badanie PCR (reakcja łańcuchowa polimerazy). Interpretacja testu krwi na mononukleozę i analiza ogólna (u dzieci lub dorosłych mają podobne parametry krwi) we krwi o podanej względnej ilości atypowe komórki jednojądrzaste dopuszcza z dużym prawdopodobieństwem potwierdzenie lub odrzucenie diagnozy.

Pacjenci z mononukleozą są również przepisani testom serologicznym Zakażenie HIV (krew na HIV), ponieważ może to spowodować wzrost stężenia komórki jednojądrzaste we krwi. Kiedy identyfikujesz objawy ból gardła Zaleca się wizytę u lekarza laryngologa i faryngoskopia w celu określenia etiologii zaburzenia.

Jak nie zarazić się chorym dzieckiem dorosłym i innym dzieciom?

Jeśli rodzina jest zarażona mononukleozą wirusową, trudno będzie nie złapać innych członków rodziny z powodu faktu, że po pełnym wyzdrowieniu pacjent w dalszym ciągu okresowo izoluje wirusa do środowiska i pozostaje jego nosicielem przez resztę swojego życia. Dlatego nie ma potrzeby przeprowadzania kwarantanny w pokoju pacjenta: jeśli reszta rodziny nie zostanie zainfekowana podczas choroby krewnego, bardziej prawdopodobne jest, że infekcja wystąpi później.

Infekcyjna mononukleoza, leczenie

Jak leczyć i jak leczyć wirus Epstein-Barr u dorosłych i dzieci?

Leczenie zakaźnej mononukleozy u dzieci, a także symptomatologii i leczenia wirus Epstein-Barr dorośli nie mają fundamentalnych różnic. Podejścia i leki stosowane w terapii są w większości przypadków identyczne.

Objawy wirusa Epstein-Barr

Nie ma specyficznego leczenia dla opisanej choroby, ani nie istnieje ogólny schemat leczenia lub lek przeciwwirusowy, który mógłby skutecznie zwalczać wirusa. Z reguły choroba jest leczona ambulatoryjnie, w ciężkich przypadkach klinicznych pacjent jest umieszczany w szpitalu i zaleca się odpoczynek w łóżku.

Wskazania do hospitalizacji obejmują:

  • rozwój powikłań;
  • temperatura powyżej 39,5 stopnia;
  • zagrożenie uduszenie;
  • objawy zatrucie.

Leczenie mononukleozy odbywa się w następujących obszarach:

  • mianowanie leki przeciwgorączkowe (dla dzieci Paracetamol lub Ibuprofen);
  • za pomocą lokalne leki antyseptyczne do leczenia angina z mononukleozą;
  • lokalny niespecyficzna immunoterapia narkotyki IRS 19 i Imudon;
  • mianowanie środki odczulające;
  • terapia witaminowa;
  • po wykryciu uszkodzenia wątroby, polecam preparaty żółciopędne i hepatoprotekcyjne, zalecana jest specjalna dieta (lecznicza tabela diety №5);
  • umawianie jest możliwe immunomodulatory(Viferon, Anaferon, Imudon, Cycloferon) wraz z leki przeciwwirusowe aby uzyskać jak najlepszy efekt;
  • antybiotykiz mononukleozą (tabletki Metronidazol) są przepisywane jako zapobieganie rozwojowi powikłań mikrobiologicznych w obecności intensywnego zapalenia części ustnej gardła (seria antybiotyków penicylinowych w mononukleozie zakaźnej nie przypisano ze względu na wysokie prawdopodobieństwo wystąpienia ciężkie alergie);
  • podczas przyjęcia antybiotykiudostępnij probiotyki (Narine, Acipole, Primadofilus);
  • w przypadku ciężkiej choroby hipertoksycznej z ryzykiem asfiksji, przedstawiono 7-dniowy cykl prednizolonu;
  • z wyraźnym obrzękiem krtani i rozwojem trudności z oddychaniem, zaleca się tracheostomiai przeniesienie pacjenta do sztuczna wentylacja;
  • jeśli zostanie zdiagnozowane pęknięcie śledziony, splenektomiaw sytuacjach awaryjnych (konsekwencje zerwania śledziony bez zapewnienia wykwalifikowanej opieki mogą być śmiertelne).

Prognozy i konsekwencje mononukleozy

Pacjenci, którzy zostali zainfekowani mononukleozą wirusową, zwykle mają korzystne rokowanie.

Terminowe przewidywanie mononukleozy

Należy zauważyć, że głównym warunkiem braku powikłań i niekorzystnych konsekwencji jest szybkie wykrycie białaczka i ciągłe monitorowanie zmian w morfologii krwi. Niezwykle ważne jest również monitorowanie dobrostanu pacjentów, dopóki nie zostaną w pełni wyleczeni. W toku badań naukowych ujawniono:

  • temperatura ciała powyżej 37,5 stopni utrzymuje się przez około kilka tygodni;
  • objawy ból gardłaa ból gardła utrzymuje się przez 1-2 tygodnie;
  • stan węzłów chłonnych normalizuje się w ciągu 4 tygodni od wystąpienia choroby;
  • dolegliwości związane z sennością, zmęczenie, osłabienie można wykryć przez kolejne 6 miesięcy.

Chore dzieci i dorośli wymagają regularnego badania kontrolnego w ciągu sześciu miesięcy, z obowiązkowym regularnym badaniem krwi.

Komplikacje są na ogół rzadkie. Najczęstsze konsekwencje są zapalenie wątroby, żółtaczka skóry i ciemnienie moczu, a najpoważniejszą konsekwencją mononukleozy jest pęknięcie śledziony, które powstaje z powodu małopłytkowość i przerost kapsułki narządu i wymagający nagłej operacji. Pozostałe powikłania związane są z rozwojem wtórnej infekcji paciorkowcowej lub gronkowcowej, rozwojem zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, uduszenie, ciężkie formy zapalenie wątroby i śródmiąższowe obustronne naciekanie płuc.

Skuteczne i swoiste zapobieganie opisanej chorobie nie jest obecnie opracowywane.

Zagrożenia podczas ciąży

Poważne zagrożenie stanowi choroba w czasie ciąży. Wirus Epstein-Barra może zwiększyć ryzyko przedwczesnego przerwania, prowokować hipotrofia płodu, a także powodować hepatopatię, zespół zaburzeń oddechowych, nawracająca chroniosepsja, zmiany w układzie nerwowym i narządach wzroku.

Kiedy wirus jest zainfekowany podczas ciąży, prawdopodobieństwo infekcji płodu jest bardzo wysokie, co może być później główną przyczyną limfadenopatia, trwały stan podgorączkowy, zespół przewlekłego zmęczenia i hepatosplenomegalia dziecko.

Badanie krwi na mononukleozę u dzieci: cechy badawcze i transkrypt

Spis treści

Badanie krwi na mononukleozę u dzieci jest jednym ze sposobów dokładnego i terminowego diagnozowania niebezpiecznej choroby. W swoich objawach na początkowym etapie mononukleoza zakaźna jest podobna do grypy lub dławicy piersiowej. Lecz leczenie tej choroby wymaga zupełnie innej, dlatego ważne jest, aby nie mylić jej z innymi infekcjami i zapewnić odpowiedniej pomocy medycznej na czas. Ze względu na analizę krwi w mononukleozie u dzieci, można ustalić z całą pewnością, czy dziecko naprawdę jest chore, a jeśli tak, określić postać choroby, jej stadium i niezbędną terapię.

Cechy badań krwi w mononukleozie

Infekcyjna mononukleoza jest chorobą podstępną, pierwsze objawy po infekcji mogą pojawić się dopiero po kilku miesiącach. Z reguły do ​​tego czasu choroba już przeszła do stadium progresji i nie jest tak łatwo wyleczyć. We wczesnym stadium, w okresie inkubacji, infekcję można wykryć tylko poprzez zbadanie krwi dziecka.

Znaczenie właściwej diagnozy choroby nie można przecenić. Zakaźna mononukleoza rozwija się cyklicznie, fazy zaostrzeń naprzemiennie z okresami remisji, różny czas trwania: nie zawsze może być wykryty, wyłącznie na podstawie zewnętrznych znaków.

Aby dokładnie postawić diagnozę, zaleca się wykonanie następujących testów:

  • kliniczny test krwi;
  • biochemia;
  • monospot - test na przeciwciała;
  • badanie krwi pod kątem obecności przeciwciał Epstein-Barr.

Ponadto zaleca się sprawdzenie krwi pod kątem obecności przeciwciał przeciwko HIV. Wszystkie te badania powinny być wykonywane trzy razy: po raz pierwszy w ostrej fazie choroby, po raz drugi w trzy miesiące po zakończeniu leczenia i po raz trzeci w ciągu trzech lat po tym jak został przeniesiony mononukleozę. Takie działania są konieczne, ponieważ w ich objawach mononukleoza jest podobna do objawów zakażenia HIV w początkowej fazie.

Bez analizy ryzykiem błędnego lekarza krwi postawienia diagnozy i przepisać terapii antybiotykowej, a choroby wrażliwe na takie leki, choroby wirusowe i wyleczenie antybiotykami znaczenia.

Wyjaśnienie analiz

Jeśli dziecko naprawdę choruje na mononukleozę, pierwszą rzeczą, którą ujawni ogólne badanie krwi, jest zwiększona koncentracja leukocytów i limfocytów. Jeśli infekcja nastąpiła nie później niż siedem dni temu, zostaną wykryte atypowe limfocyty. Ich liczba wzrośnie o około 10%. Dwa tygodnie po zakażeniu liczba atypowych limfocytów we krwi dziecka wzrośnie do 20% - jest to maksymalna wartość dla tego wskaźnika. W przyszłości ich liczba będzie stopniowo spadać.

Podobne wyniki analizy odnotowano w przypadku białaczki lub choroby Botkina, konieczne jest przeprowadzenie dokładnej diagnozy, aby wykluczyć takie patologie.

Czasami badanie krwi wykazuje umiarkowaną leukocytozę lub leukopenię. Szybkość sedymentacji erytrocytów wzrasta nieznacznie. Ale monocyty stanowią ponad 10% krwi. Stężenie erytrocytów i płytek krwi będzie wykazywać normę, jeśli dolegliwość nie jest skomplikowana przez inne patologie.

Biochemia pokaże takie parametry:

  1. Pierwszym wskaźnikiem wskazującym na rozwój mononukleozy jest wzrost aldolazy, stężenie tego pierwiastka wzrośnie dwa, a nawet trzykrotnie.
  2. Ponadto może wzrosnąć fosfataza alkaliczna.
  3. W przypadku mononukleozy, powikłanej żółtaczką, stężenie bilirubiny bezpośredniej może wzrosnąć. Ale jest o wiele groźniej, gdy zwiększa się zawartość bilirubiny pośredniej: jest to oznaką rozwoju takich powikłań, jak niedokrwistość hemolityczna pochodzenia autoimmunologicznego.
  4. Również w analizie mononukleozy wykrywane są swoiste przeciwciała. To pokaże, na jakim etapie jest ta dolegliwość: na etapie aktywnej progresji lub gdy pacjent jest już poddawany leczeniu, rozpoczął się proces powrotu do zdrowia.

Monospot zostanie wyznaczony, jeśli infekcja wystąpi nie więcej niż dwa miesiące temu. Mononukleoza w fazie przewlekłej za pomocą monospotu nie jest wykrywana. We krwi z żyły są wprowadzane pewne substancje, które powodują aglutynację. Jeśli wykryte zostaną przeciwciała heterofilne, można powiedzieć, że dziecko choruje na mononukleozę.

Metody analizy

Aby uzyskać wiarygodność wyniku badania krwi pod kątem podejrzenia mononukleozy, ważne jest przestrzeganie pewnych zasad pobierania krwi w celu przeprowadzenia tej analizy.

Są one następujące:

  1. Na dwa tygodnie przed planowaną datą badania należy zaprzestać przyjmowania jakichkolwiek leków, a jeśli to niemożliwe - nie zapomnij poinformować lekarza, że ​​dziecko potrzebuje regularnego przyjmowania leków, w miarę możliwości należy zmniejszyć dawkę.
  2. Przez 24 godziny powinieneś wykluczyć z diety ciężkie, tłuste potrawy.
  3. Ponadto, również przez 24 godziny, stresy, doświadczenia nerwowe i intensywna aktywność fizyczna są przeciwwskazane. Sport też jest lepszy na razie.
  4. Analizę podaje się na czczo. Ostatni posiłek powinien być nie później niż osiem godzin przed wycofaniem krwi z żyły do ​​tego badania. Oznacza to, że możesz pozwolić dziecku na kolację dzień wcześniej.
  5. W dniu analizy rano można pić tylko zwykłą wodę bez gazu i cukru, ale trochę.

Konieczne jest również przygotowanie dziecka psychicznie: do analizy mononukleozy potrzebna będzie krew z żyły, niektóre dzieci są przestraszone opaską i strzykawką i nie tolerują tej procedury.

Co jeszcze trzeba wiedzieć o mononukleozie

Jeśli domniemana diagnoza zostanie potwierdzona po pierwszej analizie, rodzice powinni być przygotowani na to, że będzie ona musiała być wykonana więcej niż raz, aż dziecko odzyska zdrowie. A nawet po tym. Nie wszystkim się to podoba - wrażliwi rodzice nie są łatwym narażać dziecko na nadmierne, jak sądzą, udręki. W rzeczywistości powtarzające się badania krwi są koniecznością.

Wszakże na różnych stadiach choroby poziom krwi będzie różny. Natychmiast po zakażeniu dziecka wirus wykazuje niewielką aktywność. Badanie krwi wykazuje jedynie niewielki wzrost liczby neutrofilów kłutych, a segmentowe neutrofile będą nieznacznie podwyższone. Aby uzyskać odpowiednie leczenie, będziesz musiał powtórzyć test kilka tygodni później, kiedy mononukleoza przejdzie w fazę ostrą. Potwierdzi to diagnozę i pomoże wybrać właściwą terapię.

W przyszłości badanie krwi określi dynamikę choroby i skuteczność leczenia. W razie potrzeby lekarz poprawi ustalony schemat, pobierze nowe leki i dodatkowe procedury.

W przypadku dzieci lekarze zazwyczaj zalecają:

  • wykonać badanie krwi na mononukleozę co trzy miesiące;
  • przeprowadzić test na HIV dwa razy w roku;
  • zarejestrować się u hematologa dziecięcego.

Lekarz przygotuje również rodziców i powie im, jak powinni postępować i podążać za dzieckiem. Dla dziecka jest przeciwwskazane długotrwałego przebywania na słońcu, aktywności fizycznej, a także nie można wykonać szczepień.

Badanie krwi na mononukleozę u dzieci

Ogólna analiza krwi (UAC) jest jedną z najważniejszych metod diagnostycznych, które subtelnie odzwierciedlają reakcję narządów krwiotwórczych na działanie różnych czynników fizjologicznych i patologicznych. Dane uzyskane podczas jego realizacji reprezentują integralne wskaźniki stanu układu krwiotwórczego, którego dojrzałe elementy spełniają podstawowe funkcje ochronne organizmu i biorą czynny udział we wszystkich typach metabolizmu [7].

Ilościowe i jakościowe zmiany w składnikach krwi są charakterystyczne dla wielu chorób zakaźnych o etiologii bakteryjnej i wirusowej. Najbardziej wyraźne zmiany we krwi obwodowej obserwuje się w zakażeniach opryszczki, odrze, różyczce, zakażeniu wirusem HIV, wirusowym zapaleniu wątroby itp. [1].

Infekcyjna mononukleoza jest ostrą chorobą zakaźną wywołaną przez wirusy opryszczki 4, 5, 6, charakteryzującą się gorączką, dławicą piersiową, wzrostem węzłów chłonnych, wątroby i śledziony [5].

Obecnie zakaźną mononukleozę należy uznać za chorobę poli tyologiczną. Według ICD-10 izolowane: zakaźna mononukleoza wywołana przez gamma-herpetyczny wirus Epstein-Barr (B27.01); mononukleoza cytomegalowirusa (B27.1);

inna mononukleoza zakaźna (B27.8); mononukleoza zakaźna, nieokreślona (B27.9).

Głównymi objawami zakaźnej mononukleozy, określającej jej istotę i nazwę, są zmiany we krwi obwodowej, które występują we wczesnych dniach choroby i osiągają maksimum na swojej wysokości. Jest to umiarkowana leukocytoza, wzrost liczby jednojądrzastych komórek krwi (limfocytonocytoza), umiarkowany wzrost wartości ESR [8]. Na początku choroby u większości pacjentów zawartość segmentowanych neutrofili jest znacznie zmniejszona, a liczba neutrofilów stycznych wzrasta. Najbardziej charakterystycznym objawem zakaźnej mononukleozy jest obecność atypowych jednojądrzastych, które pojawiają się na wysokości choroby i trwają 2-3 tygodnie. We wczesnych stadiach są to limfocyty B zawierające specyficzne immunoglobuliny w cytoplazmie. W kolejnych stadiach większość atypowych jednojądrzastych to komórki T [2].

Wartość diagnostyczna ma wzrost liczby atypowych jednojądrzastych komórek o szerokiej cytoplazmie nie mniejszej niż 10-12%, chociaż liczba tych komórek może osiągnąć 80-90%. Należy zauważyć, że brak atypowych jednojądrzastych komórek z charakterystycznymi objawami klinicznymi choroby nie jest sprzeczny z domniemaną diagnozą, ponieważ ich pojawienie się w krwi obwodowej można opóźnić do końca 2-3 tygodni choroby [4].

Badanie dzieci zakaźnego analizy mononukleoza krwi zazwyczaj obejmuje określanie ilości erytrocytów, leukocytów, płytek, leukocytów retikulocytów, stężenie hemoglobiny, szybkości sedymentacji erytrocytów oraz obliczanie wskaźnika koloru hematokrytu (Ht).

Dane z ogólnej analizy krwi umożliwiają uzyskanie kompleksowego obrazu nasilenia zakaźnej mononukleozy, warstwowego zakażenia bakteryjnego i skuteczności terapii.

Celem pracy było ujawnienie wzorców zmian parametrów krwi obwodowej u dzieci z mononukleozą zakaźną o różnej etiologii.

Materiały i metody badań

Zaobserwowaliśmy 140 dzieci z mononukleoza zakaźna w wieku od lat 1 do 15, które odbyło się w leczenie pacjenta w Szpitalu Dziecięcym Obwód wołgogradzki Clinical męska Chorób Zakaźnych. Weryfikację patogenu przeprowadzono za pomocą metody badania genetyczno-molekularnego (PCR). Ponadto, wszyscy pacjenci przeszli kompleksowe badania, które obejmowały ogólny kliniczny (wywiad lekarski, badanie fizykalne, badanie palpacyjne, perkusję, osłuchową) oraz laboratorium i metody instrumentalne: ogólnego badania krwi i moczu, badania biochemiczne (ALT, AST, współczynnik de Rytis, tymol), Ultradźwięki jamy brzusznej.

Ogólną analizę krwi obwodowej przeprowadzono w laboratorium klinicznym za pomocą automatycznego analizatora hematologicznego MEK-6400. Obejmował on oznaczenie liczby erytrocytów, hemoglobiny, hematokrytu, leukocytów (zliczając wzór leukocytów), ESR, płytek krwi. Oprócz wyników uzyskanych za pomocą automatycznego licznika, tradycyjna barwa wymazów została wykonana z obliczeniem wzoru "białej" krwi na szkle.

Aby określić stopień odurzenia i nasilenie procesu ropnego zapalenia w części ustnej gardła w mononukleozie zakaźnej, wskaźnik zatrucia leukocytami (LII) obliczono u dzieci. Definicja LII była ważna zarówno dla kontroli leczenia, jak i dla prognozy choroby.

Istnieje kilka sposobów obliczania wskaźnika zatrucia leukocytami. Wybraliśmy formułę V.K. Ostrovsky (1983), w którym licznik zawiera sumę procentową komórek z serii szpikowej, a w mianowniku - sumę pozostałych komórek białej krwi [6].

Wzór do obliczania LII,

gdzie: PC - komórki plazmatyczne, miel. - mielocytów, ju. - Młodzi itp. - dźgnięci, z. - segmentowane, limfa. - limfocyty, mon. - monocyty, np. - eozynofile, b. - Bazofile.

Wyniki i dyskusja

Dane uzyskane w badaniu śluzu nosowo-gardłowego i surowicy krwi u 140 dzieci metodą PCR wykazały, że udział klasycznego MI wywołanego wirusem Epsteina-Barra (EBV) stanowił 74,3% wszystkich przypadków. U 1/3 dzieci mononukleoza była spowodowana przez inne patogeny: 9,2% wirusa cytomegalii (CMV), 8,6% przez zakażenie CMV i EBV, a 7,9% dzieci nie było w stanie ustalić etiologii choroby.

Następnie przeanalizowaliśmy hemogramy obserwowanych dzieci, biorąc pod uwagę etiologię choroby. Uzyskane dane przedstawiono w tabeli. 1 i 2.

Tabela 1 - Częstość występowania patologicznych zmian w ZAK w mononukleozie zakaźnej o różnej etiologii

Tabela 2 - Średnie wartości patologicznych parametrów ZAK w mononukleozie zakaźnej o różnej etiologii

Zredukowane. hemoglobina (g / l)

Zwiększ. hemoglobina (g / l)

Zredukowane. hematokryt. (g / l)

Przyspieszenie ESR (mm / godz.)

Ocena tych tabel wykazała, że ​​przy mononukleozie wirusa Epsteina-Barra leukocytoza wystąpiła u 43,3% pacjentów, a leukopenia - u 2,9%. Liczba leukocytów mieściła się w szerokim zakresie - od 4,0x109 g / l do 32,7x109 g / l i wynosiła średnio 16,3 ± 5,3x109 g / l. Charakterystyczne dla etiologii IM-EBV, zmiana we krwi obwodowej była zmniejszenie segmentacji neutrofilów (średnio 18,1 ± 8,2%), co odnotowano u 39,4% dzieci. Neutrofilia była rzadka i odnotowano ją tylko u 7,7% pacjentów. W 16,3% przypadków u dzieci z etiologią IM-EBV w JAB nastąpiło przesunięcie w kształcie stabu w lewo. Liczba neutrofilów kłute wynosiła od 0 do 42%, średnio 11,4 ± 8,9%.

Odsetek limfocytów we krwi obwodowej u dzieci był zróżnicowany i wahał się od 2,0 do 85,0%. Limfocytozę, w porównaniu do prawidłowego wieku, wykryto u 21,2% badanych, limfopenię - 15,4%. Wzrost monocytów stwierdzono u 23,0% dzieci, ich średnia wartość wynosiła 15,6 ± 3,3%.

Obecność atypowych jednojądrzastych w krwi obwodowej z zakaźną mononukleozą Epsteina-Barra o etiologii wirusowej była objawem kardynalnym i wystąpiła w 74,0% przypadków. Liczba komórek plazmatycznych była zróżnicowana iw większości przypadków zależała od czasu wystąpienia choroby. Tak więc u 39,4% pacjentów ich wartość nie przekraczała 10%, a średnia wyniosła 5,5 ± 2,8%. W 34,6% liczba atypowych jednojądrzastych komórek we krwi wynosiła ponad 10%, a średnia wartość wynosiła 21,9 ± 1,7%.

Oprócz zmian w formule leukocytów, w przypadku infekcji Epsteina-Barra, charakterystyczne były również specyficzne zmiany w "czerwonej" krwi. Tak więc erytrocytozę, związaną z pogrubieniem krwi na tle długotrwałego i ciężkiego zatrucia, odnotowano u 12,5% pacjentów, wzrost stężenia hemoglobiny (średnio do 149 ± 7,1 g / l) w 4,8%. Niedokrwistość hemochromową w różnym stopniu wykryto u 25,0% dzieci. Spadek stężenia hemoglobiny był częściej wyrażany umiarkowanie (od 109 do 94 g / l) i wynosił średnio średnio ± 3,9 g / l. Charakterystyczną cechą zmian etiologicznych IM-EBV w "czerwonych" morfologiach krwi był także spadek poziomu hematokrytu, który odnotowano u 50,0% dzieci. Zakres wskaźników stężenia hematokrytu mieścił się w przedziale od 24,6 do 31,4%, jego średnia wartość wynosiła 29,1 ± 1,4%.

Małopłytkowość była częstym objawem zakażenia EBV i wykryto ją u 52,9% pacjentów. Wartość liczby płytek krwi wahała się od 81 x 109 do 173 x 109 g / l, a średnia wynosiła 131 ± 14,5 x 109 g / l.

Przyspieszenie ESR obserwowano u 34,6% dzieci z zakażeniem EBV. Wartości tego wskaźnika zmieniały się i zmieniały się od 13 do 50 mm / h, średnio 24 ± 10,9 mm / godzinę.

Zakażenie wirusem cytomegalii potwierdzono u 13 dzieci przyjętych do szpitala z rozpoznaniem mononukleozy zakaźnej. Cechy charakterystyczne krew infekcji KLA CMV znaczną leukocytozę z przesunięciem w lewo i zwiększenie całkowitej liczby leukocytów do 17,5 ± 6,6h109 g / l, co obserwowano u 1/3 pacjentów, neutropenia (23,0%), limfocytoza (23,0%), czerwienica (30,8%), hypochromic niedokrwistość (30,8%), trombocytopenii (53,8%), znaczący spadek hematokrytu średnio 25,7 ± 1,2 g / l, zaobserwowano u 61,5% dzieci. Godny uwagi jest częste występowanie nieprawidłowych komórek jednojądrzastych we krwi obwodowej u pacjentów z CMV (84,6%), przy czym liczby w większości przypadków przekracza 10%, a średnia wynosiła 17,5 ± 2,1%.

ESR z zakażeniem CMV często odpowiadał normie wieku, jego przyspieszenie odnotowano tylko u 23,0% dzieci.

Infekcyjną mononukleozę, wywołaną jednoczesną infekcją Epsteina-Barr i cytomegalowirusem, zdiagnozowano u 12 dzieci. Zmienianie wskaźniki dąb w mieszane infekcje miały również właściwości: leukopenię ze względu na niższe liczby granulocytów, który wykryto u 33,3% pacjentów, oznaczonej limfocytozę (33,3%) wraz ze wzrostem liczby limfocytów w średnio 74,3 ± 13 2%, normalna zawartość monocytów. Atypowe komórki jednojądrzaste z mieszanych zakażeń wykryto we krwi 33,3% pacjentów, która była dwa razy mniejsza niż w wyizolowanego wirusa Epsteina-Barr i infekcji CMV. Ich liczba w przeważającej większości przypadków nie przekraczała 10%, a średnia wynosiła 8,2 ± 2,4%.

Od strony "czerwonej" krwi typowymi zmianami były: erytrocytoza (w 25,0%), niedokrwistość niedobarwliwa (w 25,0%), spadek hematokrytu (w 75,0%). Małopłytkowość była rzadka i stwierdzono ją jedynie u 8,3% badanych.

Charakterystyczną cechą mononukleozy zakaźnej o mieszanej etiologii była wysoka częstość występowania przyspieszonej ESR, która wystąpiła u 58,3% pacjentów. Wskaźnik ten wynosił od 13 do 40 mm / godzinę, średnio 21 ± 9,9 mm / godzinę.

Nie udało się ustalić etiologii zakaźnej mononukleozy u 11 z 140 przebadanych dzieci. Zostali wypisani ze szpitala z ostateczną diagnozą - "Infekcyjna mononukleoza, nieokreślona etiologia". Charakterystyczne cechy OAB u pacjentów z tej grupy nie zostały ujawnione. Praktycznie z jednakową częstotliwością umiarkowanie wyrażali zmiany od strony krwi obwodowej zarówno w kierunku wzrostu, jak i w kierunku obniżania wskaźników. Tak więc umiarkowana leukocytoza wystąpiła w 36,4%, leukopenii - w 18,2%; neutrofilia i neutropenia są równoważne w 18,2%; limfocytoza - w 27,3%, limfopenia - w 18,2%; erytrocytoza - w 27,3%, niedokrwistość niedobarwowa - w 27,3%, spadek hematokrytu - w 72,7%. Małopłytkowość wykryto w ponad połowie przypadków (w 54,5%), średnia wartość liczby płytek krwi wynosiła 141 ± 15,3x109 g / l. We krwi u większości pacjentów wykryto nietypowe mononuklearyty (w 63,6%), ich średnia liczba wynosiła 13,3 ± 5,2%.

ESR przyspieszono u 54,5% dzieci, w zakresie od 15 do 36 mm / godzinę, średnio nie przekraczało 21 ± 7,9 mm / godzinę.

Aby ocenić stopień intoksykacji i nasilenia procesu ropnego zapalenia w części ustnej gardła w mononukleozie zakaźnej u dzieci, obliczyliśmy wskaźnik zatrucia leukocytami (Tabela 3).

Tabela 3 - Wartość wskaźnika zatrucia leukocytami w mononukleozie zakaźnej o różnej etiologii

Jakie testy powinienem wykonać, jeśli podejrzewam mononukleozę

Mononukleoza jest poważną chorobą zakaźną o charakterze wirusowym. Jest przenoszony przez unoszące się w powietrzu kropelki, charakteryzujące się wieloma nieprzyjemnymi objawami: gorączką, leukocytozą, problemami ze śledzioną, wątrobą, a także zmienia skład krwi. Inną nazwą tej choroby jest łagodna limfoblastoza. Poniżej znajdują się przyczyny zakaźnej patologii i sposoby jej identyfikacji.

Mononucleosis: etiology

Choroba występuje najczęściej u dzieci i młodzieży, rzadziej u dorosłych. Można uwzględnić kliniczne objawy zakażenia:

  • długotrwała gorączka;
  • zespół zatrucia;
  • wzrost w prawie wszystkich grupach węzłów chłonnych;
  • wysypki na skórze;
  • powiększenie śledziony, wątroby.

Na zdjęciu objawy mononukleozy

Patogeny

Czynnikiem sprawczym tej choroby jest przedstawiciel grupy wirusa opryszczki - wirus Epstein-Barr. Oprócz mononukleozy zakaźnej ten patologiczny czynnik może powodować wiele chorób, od przewlekłego zmęczenia po choroby podobne do zapalenia wątroby.

Przyczyny

Cechą mononukleozy jest jej aktywna dystrybucja w dużych grupach, ponieważ istnieje kilka sposobów jej przenoszenia:

  1. Bezpośredni kontakt z chorym. Najczęściej wirus jest przenoszony przez wydzieliny śliny. Jeśli dostaną się na przedmioty gospodarstwa domowego, wtedy gdy dojdzie do kontaktu z zainfekowaną powierzchnią, pojawia się infekcja.
  2. Droga kropelkowa powietrza. Wirus Epstein-Barr w otwartym środowisku jest mniej stabilny, więc wchodzi do organizmu tylko z bardzo bliskim kontaktem.
  3. Od matki do płodu. Jeśli pierwotna infekcja wystąpiła podczas ciąży, istnieje możliwość przeniknięcia wirusa przez łożysko.
  4. Ścieżka hematologiczna. Infekcja może dostać się do organizmu podczas procedury transfuzji krwi.
  5. Pocałunek. Specjaliści specjalnie pocałunki zostały wyróżnione w osobnym akapicie, ponieważ jest to najbardziej powszechna metoda transmisji. Wyjaśnia to szeroki zakres chorób wśród nastolatków w wieku 12-16 lat. Mononukleoza jest również nazywana "chorobą pocałunku".

Co to jest mononukleoza zakaźna, mówi dr Komarovsky:

Diagnostyka

Aby leczenie zakaźnej mononukleozy przebiegło pomyślnie, konieczne jest zdiagnozowanie jej w odpowiednim czasie. Konieczne będzie bardzo dokładne badanie, w tym szczegółowe analizy moczu, krwi, biochemii i wielu innych. Są one przepisywane na pierwsze objawy choroby: zwiększone węzły chłonne, gorączka, szybkie zmęczenie. Mogą być również wymagane inne testy diagnostyczne.

Testy kliniczne

Badanie pacjenta pod kątem mononukleozy jest konieczne, aby odróżnić tę chorobę od innych z podobnymi objawami: białaczka limfatyczna, limfogranulomatoza, paciorkowcowe zapalenie migdałków i inne. Analizy krwi in vitro mogą nie tylko dokładnie zdiagnozować, ale także określić stopień zaawansowania choroby i czas jej trwania.

Krew i mocz

Badanie ogólnego opracowanego testu krwi na mononukleozę wskazuje przede wszystkim na nieznacznie przeszacowaną liczbę krwinek białych, obecność jednojądrzastych i agranulocytozę.

Jednojądrzaste komórki są limfocytami, które zostały wystawione na wirusa. Jeśli ich liczba wynosi około 12% - to potwierdza obecność infekcji w organizmie.

Jednak komórki jednojądrzaste nie zawsze znajdują się we krwi.

Na samym początku choroby takie komórki są nieobecne, ich wygląd ustala się na 2-3 tygodnie po pierwotnej infekcji. Jeśli organizm doświadcza zespołu zatrucia, ze względu na wysoką lepkość krwi, możliwy jest wzrost poziomu erytrocytów.

Dekodowanie ogólnego badania krwi na mononukleozę daje następujące wskaźniki:

  • neutrofile dźgnęły więcej niż 6%;
  • leukocytoza normalna lub nieznacznie podwyższona;
  • ESR powyżej 22 mm / h;
  • limfocyty nie mniej niż 40%;
  • monocyty wyższe niż 10%;
  • jednojądrzaste są nietypowe powyżej 10-12%.

W przypadku mononukleozy mogą również wystąpić zmiany w składzie moczu. W zebranych analizach stwierdzono podwyższony poziom białka, bilirubiny, niewielki występ krwi, a nawet ropy. Oszacowane parametry tłumaczy się zakłóceniem śledziony i wątroby.

Jak rozszyfrować ogólne badanie krwi, zobacz w naszym wideo:

Biochemiczne

Aby uzyskać dokładniejszą diagnozę, musisz wykonać test krwi na biochemię. W takim przypadku należy wykonać pobieranie próbek krwi żylnej. W wyniku tego obserwuje się następujące odchylenia od normalnych wskaźników:

  • enzym aldolaza 2-3 razy;
  • fosfataza;
  • bilirubina;
  • AST i ALT.

Jeśli analiza określa bilirubinę frakcji pośredniej, oznacza to rozwój poważnej choroby - niedokrwistości autoimmunologicznej.

Monospot

Jest to specjalny test aglutynacji (sklejanie komórek i precypitacja), przeznaczony do oznaczania heterofilnych przeciwciał w surowicy krwi. W pierwotnej chorobie wyniki testu są skuteczne w ponad 90%.

Jeżeli pierwsze oznaki mononukleozy pojawiły się ponad 3 miesiące temu, badanie nie jest prowadzone, ponieważ uważa się je za nieskuteczne. Wynik testu jest już gotowy w 5 minut po pobraniu krwi, co znacznie ułatwia diagnozę.

Możliwe jest również przeprowadzenie reakcji Paul-Bunnel. W tym przypadku aglutynacja dodatnia występuje tylko 14 dni po zakażeniu. W niektórych przypadkach może być konieczne powtórzenie testu. W przypadku przewlekłego przebiegu choroby wskaźniki nie mają charakteru informacyjnego.

Wirus Epstein-Barr

Za pomocą tej analizy organizm określa ilość przeciwciał przeciw wirusowi. Po zakażeniu, specjalne immunoglobuliny są wytwarzane we krwi, a ich liczba wskazuje na ciężkość choroby, czas jej trwania i moment zakażenia.

W ostrym stadium infekcji, immunoglobuliny IgM pojawiają się we krwi. Osiągają maksymalne stężenie w trzecim tygodniu po zakażeniu. Później pojawia się IgG (po 4-5 tygodniach). Ich stężenie w ostrej infekcji jest wysokie. W przewlekłym przebiegu liczba takich przeciwciał zmniejsza się, ale we krwi pozostają one do końca życia.

Pacjenci podejrzewani o zakażenie mononukleozą muszą zdecydowanie oddać krew trzy razy, aby wykryć ludzki wirus niedoboru odporności. W tej chorobie można również zauważyć komórki jednojądrzaste we krwi.

Inne badania

Oprócz testów na mononukleozę mogą być wymagane inne badania. Ultradźwięki jamy brzusznej z chorobą wskazują na wzrost wątroby, który zawsze bierze udział w procesie infekcyjnym. W radiografii klatki piersiowej obserwuje się znaczny wzrost węzłów chłonnych śródpiersia.

Ponieważ choroba zakaźna może wpływać na mięsień sercowy - zapalenie mięśnia sercowego, konieczne będzie badanie elektrokardiograficzne serca.

Przygotowanie do analizy

Aby zapewnić wiarygodność wyników testu, należy przestrzegać najprostszych zasad. Krew musi być wydana na pusty żołądek. Możesz jeść nie później niż 8-12 godzin przed badaniem. Wszystkie leki należy poinformować o tym lekarza. Oceni ich możliwy wpływ na wynik i, jeśli to konieczne, anuluje niektóre z nich. Najlepszym rozwiązaniem jest całkowita odmowa przyjęcia leku na 15 dni przed badaniem.

W przeddzień porodu pacjent musi przestrzegać diety. Z diety należy wykluczyć potrawy smażone, konserwowe i tłuste. Zabrania się również spożywania alkoholu.

Ponowne badanie

Ponieważ mononukleoza ma kilka etapów rozwoju, wymagane jest wykonywanie analiz więcej niż jeden raz. Po raz pierwszy przeprowadzono analizę w celu potwierdzenia diagnozy. Zgodnie z jego wynikami ustala się stopień zakażenia i przewiduje się leczenie.

Jakie testy należy wykonać po wyleczeniu, zobacz w naszym wideo:

Diagnoza po odzyskaniu

W większości przypadków po prawidłowym leczeniu objawy mononukleozy zaczynają ustępować po 10 dniach. Temperatura spada, węzły chłonne zmniejszają objętość. Ostateczna poprawa następuje średnio po 4-8 tygodniach od zakażenia.

Jednak po wyzdrowieniu pacjenci potrzebują rehabilitacji. Konieczne jest przestrzeganie snu i odpoczynku.

Dieta powinna być pełna, koniecznie zrównoważona. W ciągu miesiąca należy ograniczyć aktywność fizyczną.

Aby monitorować pacjenta po tak ciężkiej chorobie, przeprowadza się 6-miesięczne badanie lekarskie. Przy pomocy testów lekarz oceni adekwatność odpowiedzi immunologicznej. Czasami może być konieczne skonsultowanie się z hematologiem.

Aby uniknąć powikłań, po zakończeniu leczenia należy wykonać prześwietlenie klatki piersiowej w celu określenia zmian w płucach. Ponadto możesz potrzebować USG węzłów chłonnych.