Herpes 6 rodzajów przeciwciał IgG

Do chwili obecnej naukowcy zidentyfikowali 8 rodzajów opryszczki. Różnią się one swoimi cechami.

Co wiadomo o wirusie herpes simplex typu 6?

Wirus Herpes simplex typ 6 stał się znany stosunkowo niedawno - w 1986 roku. Ale to nie znaczy, że zanim nie istniało w przyrodzie - po prostu nie potrafiło jej prawidłowo zdiagnozować.

Preparaty do leczenia opryszczki typu 6

Według naukowców na świecie wirus ten występuje nie rzadziej niż konwencjonalna opryszczka typu 1 i 2. Natomiast typ szósty jest klasyfikowany jako grupa wirusów zawierających DNA, ale mają one wspólne cechy wspólne. Podobnie jak opryszczka typu 1 i typu 2, wirus typu 6 może dotknąć tylko jedną osobę (zwierzęta nie mają opryszczki), a po wprowadzeniu żyją stale w ciele. Jednak wirus opryszczki typu 1 i typ 2 na tle stresu, hipotermii i przeziębienia są natychmiast widoczne, a opryszczka typu 6 może być bezobjawowa.

Wirus może być przenoszony drogą powietrzną w postaci kropli, doustnie, a nawet od matki do dziecka - perinatalnie. Najczęściej opryszczka dostaje się do organizmu przez ślinę.

Kto ma przeciwciała przeciwko wirusowi herpes simplex typu 6?

Istnieją dwa podtypy tego wirusa - A i B. Podtyp A jest charakterystyczny dla pacjentów z niedoborem odporności. Prowadzi to do syndromu chronicznego zmęczenia i stwardnienia rozsianego. To rzadkie.

Drugi podtyp opryszczki typu 6 manifestuje się częściej, szczególnie u małych dzieci. W większości przypadków cierpią one na dzieci, których wiek wynosi od półtora do trzech lat.

Dlaczego właśnie taki przedział wiekowy? Faktem jest, że w pierwszych miesiącach życia dziecko ma przeciwciała przeciwko opryszczce typu 6, które otrzymał z mlekiem matki. Dlatego dziecko w tym wieku może zarazić się tylko od obcych i tylko wtedy, gdy jego matka nie jest nosicielem wirusa.

W jaki sposób objawia się choroba?

Opryszczka szóstego typu jest trudna do zdiagnozowania również dlatego, że jest "zamaskowana" w przypadku innych chorób: ARVI, różyczki, odry, zapalenia ucha, bakteryjnego zapalenia płuc i zakażeń jelitowych.

Wśród głównych objawów tej choroby wirusowej są:

  • wysypki na skórze: małe, czerwone. Nie pojawiają się natychmiast, nie swędzą i nie zapewniają dyskomfortu. Najczęściej można je znaleźć na odwrocie. Po plecach bąble pojawiają się na brzuchu i szyi, a także za uszami. Ta wysypka nazywa się roseola. Zwykle mija dwa dni później, nie pozostawiając żadnych śladów. Niektóre dzieci mogą nie mieć wysypki;
  • Ostry wzrost temperatury (powyżej 39 stopni) przez kilka dni. Temperatura jest trudna do zrzucenia, a następnie może zniknąć tak ostro, jak się pojawiła;
  • Lekkie zaczerwienienie migdałków i gardła, któremu może towarzyszyć ból w gardle;
  • Powiększone węzły chłonne, zwłaszcza za uszami;
  • Wysypka na niebie i języku;
  • Kaszel i katar;
  • Biegunka i nudności;
  • Drgawki;
  • Zaburzenia snu
  • Brak apetytu.

Na koniec, aby ustalić diagnozę i upewnić się, że jest to właśnie ten wirus, pomoże tylko analiza opryszczki typu 6.

Zwykle ta choroba dotyka dzieci. Pierwotne objawy opryszczki typu 6 w wieku dorosłym są rzadkie. W takim przypadku pacjent obserwuje objawy, takie jak wysypka skórna i gorączka. Ponadto, może pojawić się ból gardła, przewlekłe zmęczenie, osłabienie mięśni, powiększenie węzłów chłonnych, zaburzenia widzenia, zmęczenie, drażliwość, zaburzenia snu i bóle mięśniowe migracyjną.

Rozpoznanie wirusa opryszczki pospolitej typu 6

Często lekarz, koncentrując się na symptomatologii, może popełnić błąd i wziąć wirusa opryszczki na inną chorobę. Aby temu zapobiec, zaleca się wykonanie specjalnej analizy ELISA we krwi dla wirusa opryszczki typu 6. Przeciwciała IGG we krwi będą wskazywać, czy patogen jest obecny w organizmie. Należy rozumieć, że testy na opryszczkę (w tym ELISA) określają nie sam wirus, ale obecność immunoglobulin. Faktem jest, że tydzień po infekcji zaczynają produkować określone ciała, a po pół miesiącu można już wykryć przeciwciała IgG. Maksymalną liczbę przeciwciał obserwuje się trzy tygodnie po zakażeniu opryszczką i utrzymują się one w ciele przez całe życie.

U dzieci przeciwciała IgG na opryszczkę typu 6 można wykryć we krwi już dziesiątego dnia po urodzeniu. Dla 100% pewności, że wirus jest obecny w organizmie, pożądane jest wykonanie dwukrotnego testu krwi. Jeśli wskaźniki igg rosną cztery razy, lub jeśli wynik jest ujemny po raz pierwszy, a igg jest dodatni po raz drugi, to typ 6 opryszczki penetruje ciało, a teraz wymaga leczenia. Zgodnie z ELISA, obecność immunoglobulin określa się za pomocą specjalnych reakcji biochemicznych.

Analiza opryszczki pospolitej typu 6 i jej interpretacji przeprowadzana jest w laboratorium. Do przeprowadzenia surowicy krwi wymagane jest ogrodzenie, które należy pobrać nie wcześniej niż 8 godzin po ostatnim posiłku. Jednocześnie należy pamiętać, że w każdym laboratorium wartości odniesienia (wskaźniki normy opryszczki typu 6) są gdzieś, bardziej, gdzieś nieco mniej. Z reguły są one zawsze oznaczone na papierze firmowym. Jeśli liczba wykrytych przeciwciał jest poniżej wartości progowej, wynik jest uważany za ujemny, a jeśli wyższy - pozytywny.

W celu zdiagnozowania chorób zakaźnych, w tym opryszczki typu 6, przeprowadza się również analizę, taką jak reakcja łańcuchowa PCR-PCR. Istotą tego jest, że podczas analizy w materiale do badań (krwi żylnej, śliny, moczu itp.) Wykryto DNA patogenu infekcji. W rezultacie laboratorium wydaje wniosek, czy istnieje czynnik powodujący opryszczkę we krwi (wynik dodatni), czy nie (wynik negatywny). Ta metoda diagnozy jest cenna, ponieważ umożliwia wykrycie patogenu, nawet jeśli jego liczba jest znikoma.

Opryszczka typu 6 - analiza pozytywna: co zrobić?

Jeśli analiza wykazała, że ​​wirus jest obecny we krwi, a choroba nie objawia się w żaden sposób, wówczas nie jest konieczne natychmiastowe rozpoczęcie leczenia. Leki, które mogłyby na zawsze pozbyć się opryszczki w ciele, nie istnieją. A przeciwciała stanowią 80 procent dorosłej populacji Ziemi. Dlatego w leczeniu opryszczki typu 6 tylko wtedy, gdy pojawiły się pierwsze objawy.

Różne leki przeciwwirusowe są przepisywane w celu leczenia wirusa. Jeśli choroba jest skomplikowana z powodu gorączki, konieczne jest przyjmowanie leków przeciwgorączkowych. Powinieneś także monitorować dietę, pić i regulować witaminy.

Traktuj wysypkę rasoleola, jeśli się pojawi, nie rób tego. Nie powoduje dyskomfortu, nie swędzi i całkowicie znika w ciągu kilku dni.

Jeśli dana osoba co najmniej raz miała opryszczkę typu 6, wirus pozostaje w ciele przez całe życie i może objawiać się w dowolnym momencie, szczególnie w okresach stresu lub na tle obniżonej odporności. Aby maksymalnie uchronić się przed nawrotem opryszczki, możesz postępować zgodnie z następującymi zaleceniami:

  • angażować się w wychowanie fizyczne;
  • regularnie jedz warzywa, jagody i owoce;
  • Staraj się unikać przeziębień i infekcji;
  • zapewnić pełny regularny odpoczynek i zdrowy sen;
  • chodzić częściej na zewnątrz;
  • do hartowania.

Jeśli mówimy o dziecku, które padło ofiarą tego wirusa w bardzo młodym wieku, powinniśmy spróbować karmić piersią tak długo, jak to możliwe.

Wirus opryszczki typu 6: leczenie i zapobieganie

Najpopularniejszym wirusem na świecie jest opryszczka. Większość ludzi nawet nie podejrzewa, że ​​są jego nosicielami, jednak jest niebezpieczny w ciężkich postaciach różnych komplikacji.

Manifestacja choroby

Istnieje wirus typu 6, najczęściej małe, ale rozległe wysypki na skórze, a także błony śluzowe. Z reguły osoba nie czuje pieczenia ani swędzenia.

Wirus Herpes simplex typ 6 u dzieci, w większości przypadków jest obserwowany dwa do trzech dni przed momentem jego rozpoczęcia i wiąże się z wysoką temperaturą, podczas gdy dziecko nie ma uczucia letargu ani zwiększonego zmęczenia. Po około pięciu dniach temperatura zostaje znormalizowana i pojawia się wysypka na ciele.

Różowe plamy nie pozostają długo na skórze, od pięciu do sześciu godzin do kilku dni. Ponadto osoba doświadcza:

  • brak apetytu;
  • podrażnienie;
  • niewielkie złe samopoczucie;
  • senność;
  • w niektórych przypadkach wzrost węzłów chłonnych.

Zdjęcia dotkniętej skóry:

  1. Zapalenie mięśnia sercowego.
  2. Zapalenie opon mózgowych.
  3. Ostra postać zapalenia wątroby.
  4. Powiększenie wątroby i śledziony.
  5. Zapalenie mózgu.
  6. Zapalenie nosogardła.
  7. Zapalenie płuc o różnym nasileniu.

Często HSV typu 6 u dzieci i dorosłych (wirus opryszczki pospolitej) przebiega równolegle z jakąś chorobą, więc może pozostać niewidoczny, a wszystkie objawy można zapisać na inną chorobę. W niektórych przypadkach na jego tle występuje zwiększona wrażliwość na leki, dlatego u dorosłych często mylona jest z działaniami niepożądanymi leków.

Później, po przeniesionej chorobie, organizm ludzki wytwarza odporność na całe życie. Nawroty opryszczki występują okresowo, ale występują bezobjawowo i można je zdiagnozować jedynie za pomocą testów.

Na świecie ani jeden przypadek śmiertelny nie jest spowodowany przenoszoną infekcją. Jednak w organizmie jest stale obecny, a jego aktywność może być przyczyną wielu innych groźnych chorób.

Dwa podtypy wirusa.

Do chwili obecnej istnieją dwa podtypy opryszczki, które różnią się genetycznie:

  • jest mniej powszechne;
  • Ludzie z niedoborem odporności częściej cierpią;
  • do tej pory nie ustalono patogenności.
  • bardziej powszechne;
  • w przeważającej większości przypadków nabywa się ukrytą formę infekcji;
  • dzieci mogą wywoływać taką chorobę, jak rozrodczość dziecka;
  • u dorosłych mogą rozwinąć się zapalenie płuc, zapalenie mózgu i inne komplikacje.

Sposoby transmisji.

Główne sposoby przenoszenia opryszczki typu 6 to:

  • kroplówka;
  • przez ślinę;
  • z transfuzją krwi;
  • zainfekowane instrumenty medyczne;
  • okołoporodowe (od matki do dziecka podczas porodu);
  • seksualny.

Największe prawdopodobieństwo infekcji występuje w ślinie. Badania wykazały, że w prawie 90% przypadków u dorosłych występuje tam.

Rzadziej występuje taki wirus w migdałkach. Warto zauważyć, że dzisiaj nie udowodniono jednej infekcji podczas karmienia piersią.

W kilku przypadkach przenoszenie wirusa opryszczki typu 6 na dziecko następuje podczas porodu, ponieważ ryzyko powstania mikrourazów jest znacznie większe. Okazało się, że wśród kobiet w ciąży, w dwóch procentach przypadków, wirus znajduje się w wydzielinie pochwy i nieco mniej, około jednej na sto, w krwi pępowinowej.

Niemowlęta, które urodziły się tylko do czterech miesięcy, zwykle nie są narażone na infekcje, ponieważ otrzymały wystarczającą liczbę przeciwciał od matki. Największą grupę ryzyka stanowią dzieci od siedmiu miesięcy do roku.

Wirus opryszczki pospolitej typ 6 najczęściej zaczyna się czuć, gdy przeciwciała w ciele, otrzymywane od matki, są zmniejszone. Co więcej, infekcja może być we krwi, ale nie manifestować się wcale, a wraz ze spadkiem odporności, zaczyna gwałtownie reagować.

Struktura

Jedynym przewoźnikiem jest osoba. Wśród zwierząt nie wykryto żadnych przypadków infekcji. Obecnie najrzadziej badane są typy HSV 6, 7 i 8, jednak ustalono, że prawdopodobieństwo wystąpienia poważnych powikłań jest wystarczająco wysokie, szczególnie jeśli nie poświęca się należytej uwagi.

Cechy struktury herpeswirusa typu 6:

  • Zarażone ciało ludzkie zostaje zaszczepione na całe życie. W przyszłości nie pojawią się objawy ostrej postaci, jednak często obserwuje się nawroty.
  • z osłabieniem odporności, jej przebieg przebiega bezobjawowo (w przypadku powtarzającego się zakażenia);
  • często można pomylić z inną chorobą, ze względu na ich objawy.

Ważna uwaga: Całkowicie pozbyć się opryszczki nie uda. Obecnie nie opracowano leku, który mógłby go pokonać.

Ma podobne objawy z wieloma innymi chorobami:

W leczeniu opryszczki nasi czytelnicy z powodzeniem stosują metodę Eleny Makarenko. Czytaj więcej >>>

Dokładna diagnoza jest możliwa tylko przy pomocy specjalnych testów laboratoryjnych.

Diagnostyka.

Aby potwierdzić lub obalić infekcję opryszczki na ciele ludzkim, istnieją różne metody. Teraz je rozważymy.

Serologiczny, ukierunkowany na badanie przeciwciał w biomateriałach. U noworodków biorą udział immunoglobuliny klasy IgG, które wykrywa się we krwi, diagnozę przeprowadza się, jeśli:

  • liczba przeciwciał przekracza czterokrotnie dopuszczalny;
  • z fazy negatywnej przechodzi do pozytywu.

Później dla wirusa opryszczki reagują miana klasy M, które obserwuje się trzy do czterech dni po zakażeniu.

Ważny punkt: z powtarzającą się chorobą, a także jeśli w ludzkim ciele początkowo liczba przeciwciał jest mała, test serologiczny jest nieskuteczny.

Badania laboratoryjne krwi lub śliny metodą immunoenzymatyczną (ELISA), która pozwala na ujawnienie:

  • pierwotna infekcja;
  • powtarzająca się choroba.

Polidimeryczna reakcja łańcuchowa (PCR) - możliwe jest oszacowanie nie tylko całkowitej liczby wirusów (we krwi lub ślinie), ale także pomyślne przewidzenie możliwego nawrotu w przyszłości.

Kulturowa, główna zaleta takiego badania w zakresie możliwości diagnozowania przed pojawieniem się pierwszych objawów, jak również w okresie spokoju choroby. Innymi słowy, osoba może przejść analizę w dowolnym momencie.

Ważny punkt: jeśli w ciele występuje niedobór odporności, odpowiedź często będzie fałszywie dodatnia lub fałszywie ujemna.

Wirus Herpes simplex typ 6 u dorosłych można również wykryć za pomocą metody monoklonalnej, która również określa podtypy zakażenia.

Metody leczenia.

Leczenie pierwotnej infekcji opryszczką typu 6 jest bez znaczenia. W tym wariancie bardziej korzystne jest, aby organizm otrzymał odporność na całe życie. Jeśli chodzi o dziecko, konieczne jest natychmiastowe zwrócenie się do lekarza z prośbą o podanie prawidłowej diagnozy i celu odpowiedniego leczenia. Należy od razu zauważyć, że w walce stosuje się wyłącznie terapię lekarską.

Najczęstsze leki to:

  • gancyklowir;
  • cydofowir;
  • foskarnet, jest bardzo skuteczny w obu podtypach.
  • acyklowir.
  • często w oparciu o paracetamol.

Wirus dziecka wymaga szczególnej uwagi i kontroli ze strony rodziców i lekarzy. Główne leczenie obejmuje:

  • przyjmowanie leków ściśle według zaleceń lekarza;
  • w podwyższonej temperaturze obfity napój, lepsze kompoty, napoje owocowe lub herbaty ziołowe;
  • odbiór kompleksu witamin.

Na dzień dzisiejszy zauważono, że leki, w których występuje interferon, znacznie zmniejszają prawdopodobieństwo nawrotu zakażenia. Oczywiście, warto zauważyć, że jest mądrzej i bardziej poprawne dla ludzkiego ciała, aby profilaktyka choroby niż przyjmowanie leków.

Zapobieganie infekcjom.

Aby zmniejszyć liczbę nawrotów opryszczki, a co za tym idzie, zmniejszenie prawdopodobieństwa wystąpienia działań niepożądanych wymaga złożonych środków mających na celu utrzymanie ludzkiej odporności:

  • regularne sporty związane z umiarkowaną aktywnością fizyczną;
  • gimnastyka i masaż;
  • karmienie piersią dziecka do roku;
  • zdrowe i prawidłowe żywienie, w tym tak wiele świeżych owoców i warzyw, jak to możliwe;
  • całkowite odrzucenie złych nawyków;
  • pełny odpoczynek, musisz spać co najmniej osiem godzin dziennie dla dorosłych i co najmniej dziesięć godzin dla dzieci;
  • codzienne spacery na świeżym powietrzu;
  • hartowanie;
  • staraj się przeżyć jak najmniejsze napięcie nerwowe i stres.

Ponadto, po konsultacji z lekarzem, wziąć codziennie specjalne witaminy skierowane na utrzymanie odporności. Jest to szczególnie ważne w okresie zimowym iw okresie zaostrzeń chorób przewlekłych.

Epidemiologia.

Badania w zakresie epidemiologii ujawniły:

  • jest równomiernie rozmieszczony na całej planecie;
  • nie dotyczy to chorób sezonowych;
  • niezwiązane bezpośrednio z żadnymi czynnikami;
  • przeciwciała przeciwko wirusowi obserwuje się prawie w 95% ludzie w wieku powyżej trzydziestu pięciu lat;
  • Okres inkubacji trwa od jednego dnia do około dwudziestu pięciu dni;

Największe prawdopodobieństwo wystąpienia choroby u małych dzieci wynosi około dwóch lat, podczas gdy dzieci od urodzenia do połowy roku są najmniej zagrożone.

Ważna uwaga: Z uwagi na to, że ma podobne objawy z wieloma innymi chorobami, w praktyce medycznej często dochodzi do błędnej diagnozy. Dlatego nie jest konieczne mówienie o dokładnych danych statystycznych dotyczących liczby zainfekowanych osób na świecie.

Podsumowując, można wywnioskować, że opryszczka typu 6 występuje w ciele prawie każdej osoby, szczególnie powszechnej wśród dzieci poniżej trzeciego roku życia. Nie można go całkowicie wyeliminować, jednak zapobieganie infekcjom związanym ze wzmocnieniem odporności zapobiegnie wirusowi.

  • Jesteś dręczony przez swędzenie i pieczenie na wysypkę?
  • Rodzaj pęcherzy nie dodaje Ci pewności siebie...
  • I jakoś to jest krępujące, szczególnie jeśli cierpisz na opryszczkę narządów płciowych...
  • A maści i leki zalecane przez lekarzy z jakiegoś powodu nie są skuteczne w twoim przypadku...
  • Poza tym, stałe nawroty już mocno wkroczyły w twoje życie...
  • A teraz jesteś gotowy, aby skorzystać z każdej okazji, która pomoże Ci pozbyć się opryszczki!

Istnieje skuteczny lek na opryszczkę. Kliknij link i dowiedz się, jak Elena Makarenko wyleczyła się z opryszczki narządów płciowych w ciągu 3 dni!

Wirus Herpes simplex typ 6 (HHV-6)

Wirus opryszczki typu 6 w nauce nazywany nadal HHV-6 jest infekcją, która jest nie mniej rozpowszechniona na świecie niż powszechne wirusy opryszczki typu 1 i 2. Wirus HHV-6 infekował ludzi we wszystkich krajach świata, a naukowcy w tym momencie nie znaleźli ani jednej populacji ludzkiej, w której nie było przynajmniej jednej zarażonej osoby.

Powodem tej częstości występowania zakażeń jest jej specyfika.

Najważniejsze cechy wirusa

Wirus HHV-6 jest jednym z dziewięciu wirusów opryszczki, dla których dana osoba jest jedynym lub pierwotnym nosicielem. Mówiąc prościej, w przypadku tych dziewięciu gatunków wirusów klęska zwierząt jest zjawiskiem nienormalnym.

Ponadto, podobnie jak większość innych wirusów opryszczki herpes typ 6 w większości właścicieli mieszka spokojnie, raz pokazuje się, że powoduje, że układ odpornościowy do opracowania takiej obrony, która nadal hamuje rozwój infekcji w całym życiu człowieka. Oraz od rodzaju wirusa opryszczki 6 ludzki układ odpornościowy reaguje silniej niż od rodzaju wirusa 1, który zwykle powoduje, że dobrze znane „na zimno” na ustach. Z tego powodu, nawet po tym, jak choroba, stres i spadek odporności sezonowy o charakterze powtarzającym się opryszczki typu 6 jest prawie zawsze bezobjawowy.

W rezultacie, większość ludzi, którzy są nosicielami HHV-6, nawet nie podejrzewa ich obecności w ciele. Podobnie jak inne ludzkie herpeswirusy, jest to nie do pokonania: na dzień dzisiejszy medycyna nie ma lekarstwa, które może całkowicie zniszczyć ten wirus w ciele.

I, być może, najważniejsze - najczęstszy i najbardziej wyraźny wirus opryszczki typu szóstego objawia się u dzieci. Obecnie naukowcy uważają, że najczęściej ta infekcja jest przenoszona przez ślinę, a więc małe dzieci łapią tę chorobę niemal od pierwszych dni kontaktu z matką lub innymi osobami, które są nosicielami wirusa.

Jednak w pierwszych miesiącach życia infekcja dziecka nie prowadzi do żadnych konsekwencji: wrodzona odporność przekazywana przez matkę pewnie tłumi cząsteczki wirusowe. Tylko jeśli ciało matki nie jest obeznane z tą infekcją, a dziecko jest zarażone od innej osoby, typowe objawy choroby mogą pojawić się u niemowlęcia w pierwszych miesiącach jego życia. Zwykle dzieci są chore w wieku od 4 do 13 miesięcy.

Wirus herpeswirusa typu 6 może maskować swoje objawy pod wpływem innych chorób. Często w praktyce medycznej pojawia się błąd, w którym obecność czynnika w ciele jest określona przez obecność we krwi immunoglobulin, wspólnych lub bardzo podobnych do tych dla wirusa herpeswirusa typu 7. Z powodu tej reakcji krzyżowej i z innych przyczyn często wykonuje się błędne diagnozy, a rzeczywiste statystyki choroby związane z opryszczką typu 6 są bardzo niedokładne.

Metody transmisji

W przeważającej większości przypadków wirus HHV-6 jest przenoszony przez ślinę, w której występuje u 90% dorosłych. Znacznie rzadziej jako rezerwuar infekcji są migdałki podniebienne. W każdym przypadku możliwość przeniesienia wirusa z matki na dziecko podczas karmienia piersią jest praktycznie wykluczona.

W niektórych przypadkach lekarze rejestrują przenoszenie patogenu z matki na dziecko bezpośrednio podczas porodu. W wyniku przeprowadzonych badań stwierdzono, że u 2% kobiet rodzących wirus opryszczki występuje w skórze pochwy, a 1% we krwi w pępowinie. Nic dziwnego, że podczas porodu infekcja może łatwo dostać się do organizmu dziecka poprzez mikrourazy i zadrapania.

Najczęstszymi rodzajami opryszczki są dzieci w wieku 7-12 miesięcy, a na ogół 90% pierwotnych zakażeń występuje u dzieci w wieku poniżej 2 lat. U niemowląt w wieku do 4 miesięcy wartość miana przeciwciał IgG uzyskanych od matki i określająca odporność na opryszczkę jest nadal wystarczająco wysoka. Wraz ze spadkiem poziomu IgG w późniejszym wieku, ryzyko choroby dramatycznie wzrasta.

Historia odkrycia

Wirus Herpes simplex typ 6 został odkryty i dostatecznie zbadany w 1986 r. Przez amerykańskich biochemików Darama Ablashi i Roberta Halo. Przebadali hodowane komórki krwi pacjentów z AIDS i różne choroby limfoproliferacyjne. W komórkach jednej z kultur znaleźli wewnątrzplazmatyczne ciała, które pierwotnie otrzymały nazwę wirusa limfotropowego B.

Wkrótce po dokładniejszym badaniu dr Alabashiego okazało się, że wirus należy do herpeswirusów. Nazwano go HHV-6, a już w 1988 roku ustanowiono połączenie między nim a nagłą exanthema (zwaną także rosewola). Sam wirus jest czynnikiem etiologicznym tej choroby, podczas gdy wcześniejsi naukowcy uważali, że roseola jest spowodowana przez nieznanego enterowirusa. Po dokładnych badaniach, HHV-6 został podzielony na dwa podtypy, które w 2012 r. Postanowiono sklasyfikować jako odrębne gatunki. Spośród nich HHV-6A powoduje różne zaburzenia w funkcjonowaniu układu nerwowego u dorosłych, a HHV-6B powoduje pojawienie się różyczki dziecięcej.

Najbardziej oczywiste objawy choroby podczas zakażania wirusem HHV-6B. Są one najczęściej określane w opisie opryszczki pospolitej typu 6.

Objawy choroby wywołane wirusem opryszczki pospolitej typu 6

Głównym objawem choroby spowodowanej przez herpeswirusa typu szóstego są rozległe, małe wysypki na skórze dziecka, które często określa się mianem baby roseola, szóstej choroby lub pseudo-czerwieni. Niewielka wysypka rozprzestrzenia się po całym ciele dziecka, nieznacznie uniesiona ponad skórę i zwykle nie powodująca swędzenia.

Zawsze kilka dni przed pojawieniem się wysypki, dziecko ma gorączkę, typową gorączkę. Jednak nawet w takiej temperaturze ciała dziecko pozostaje aktywne. Ciepło trwa 4-5 dni, po czym gwałtownie spada i dziecko skrapia.

Zdarza się, że choroba występuje bez wysypki, a to nasilenie można łatwo pomylić z zakażeniem enterowirusem lub odrą. Według badań, w 20% przypadków diagnozy "gorączki" prawdziwą przyczyną jest opryszczka. Lista kandydatów, które mogą być maskowane przez chorobę, jest świetne: różyczka, odra, zapalenie opon mózgowych, zapalenie ucha, posocznicy, wysypka polekowa, bakteryjne zapalenie płuc, rumień zakaźny.

Przy okazji warto również przeczytać:

Jeśli pojawiły się wysypki niemowlęcia, to nie trwają długo na skórze: w niektórych przypadkach przechodzą w ciągu kilku godzin, czasami mogą utrzymywać się przez kilka dni. Równolegle z nimi apetyt dziecka zanika, staje się osiadły i drażliwy, czasami ma wzrost węzłów chłonnych.

Poważniejsze objawy pierwotnej infekcji opryszczką typu 6 to:

  • zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych;
  • zapalenie mięśnia sercowego;
  • piorunujące zapalenie wątroby;
  • plamica małopłytkowa;
  • zespół podobny do mononukleozydu;
  • różne zapalenie płuc.

Ważne jest, aby pamiętać, że choroba często objawia się jako towarzysząca innym chorobom, a wiele jej przejawów można pomylić z symptomami takich etiologicznych poprzedników.

Czasami na tle opryszczki może rozwinąć się eozynofilia i zespół nadwrażliwości na różne leki.

Po przeniesieniu choroby wieku dziecięcego wywoływanej przez wirus HHV-6, organizm wytwarza przez całe życie odporność, a u dorosłych zakażenie się nie pojawia. Pomimo faktu, że wirus jest często aktywowany w organizmie, kiedy badanie krwi może określić jego obecność, u osób z normalną odpornością takie nawroty występują bezobjawowo.

W tych rzadkich przypadkach, kiedy wirus wchodzi do organizmu dorosłego po raz pierwszy, powoduje w przybliżeniu takie same objawy jak u dzieci: gorączkę i wysypki na skórze. Warto zauważyć, że w wielu przypadkach objawy te są mylone z efektami ubocznymi przyjmowania różnych antybiotyków.

Rokowanie w przypadku choroby wywołanej wirusem opryszczki pospolitej typu 6 jest zawsze pozytywne: nie odnotowano żadnych zarejestrowanych przypadków zgonu z tego powodu. Jednak sama obecność infekcji w ciele i jego niewidoczna aktywność często prowadzi do rozwoju innych, bardziej niebezpiecznych, a czasem śmiertelnych chorób...

Możliwe powikłania

Dzieciom w gorączce mogą wystąpić konwulsje gorączkowe, aw bardzo rzadkich przypadkach rozwijają się zapalenie płuc, zapalenie opon mózgowych lub zapalenie mózgu. Konsekwencją drgawek w bardzo młodym wieku może być rozwój epilepsji.

U dorosłych, powikłania od nawrotu opryszczki typu 6 występują zwykle w niższej odporności po chorobach lub braku sezonowej witamin w diecie, albo też gdy zamierzone immunosupresji, które wymagają pewnych zabiegów nowotwory i choroby krwi. A te komplikacje są często niezwykle niebezpieczne.

Zaangażowanie wirusa opryszczki HHV-6 w rozwój następujących chorób zostało udowodnione:

  • Stwardnienie rozsiane jest chorobą autoimmunologiczną układu nerwowego, charakteryzującą się zaburzeniami układu nerwowego i pojawieniem się różnych objawów nerwicy. Nie ma żadnego związku z utratą pamięci starczej, chociaż zaburzenie funkcji umysłowych może być jedną z jego konsekwencji;
  • Różowy porost nie jest najstraszniejszą chorobą, która jednak powoduje nieprzyjemne odczucia i swędzenie, gdy na skórze pojawiają się plamy. Różowy porost nie jest leczony, ale przechodzi samoczynnie, a objawy jego objawów można zmniejszyć za pomocą specjalnych leków;
  • Zespół przewlekłego zmęczenia jest jedną z najczęstszych chorób związanych z opryszczką typu 6. Charakteryzuje się zaburzeniami w centralnym i obwodowym układzie nerwowym, zaburzeniami metabolicznymi i uczuciem ciągłego zmęczenia. Przewlekły syndrom zmęczenia rozpoczyna się jako choroba przeziębienia lub infekcji, prowadzi do wzrostu temperatury przez kilka dni, a następnie - do pozornego powrotu do zdrowia. Jednak słabość i brak energii u pacjenta pozostają po zniknięciu pozostałych objawów, co może prowadzić do zaburzeń psychicznych i problemów społecznych. Pomimo faktu, że wiodąca rola wirusem HHV-6 w wywołaniu syndromu chronicznego zmęczenia nie zostało udowodnione w prawie wszystkich przypadków choroby u pacjenta wykryto powtarzające cząstek wirusa opryszczki typu 6;
  • Autoimmunologiczne zapalenie tarczycy jest przewlekłym stanem zapalnym gruczołu tarczowego, o niewystarczająco intensywnym leczeniu, często przerośniętym niedoczynnością tarczycy;
  • Zapalenie nerwu prącikowego. Medycyna zna trzy przypadki rozwoju tej choroby z powodu nawrotu herpeswirusa typu 6, a wszystkie trzy rozwijają się u niemowląt. Ta choroba jest niezwykle niebezpieczna, ponieważ prowadzi do utraty widzenia w krótkim czasie;
  • Niewydolność wątroby, czasami rejestrowana jako następstwo manifestacji HHV-6 u małych dzieci;
  • Rak. Wszystkie wirusy opryszczki są w pewnym stopniu skłonne prowadzić do rozwoju onkologii, a HHV-6 nie jest wyjątkiem. Najczęściej prowadzi do rozwoju mięsaka Kaposiego, chłoniaków, białaczki, raka szyjki macicy i guzów mózgu. Ze wszystkich konsekwencji są one najniebezpieczniejsze i często objawiają się same.

Dziś lekarze i badacze nie mogą jednoznacznie stwierdzić, czy choroby te powodują reaktywację herpeswirusa typu 6, czy też pojawiają się równolegle z powodu osłabienia układu odpornościowego. Jednak przypadki, w których jakakolwiek z tych chorób pojawiają się po nawrocie opryszczki, są częstsze niż wtedy, gdy wirus nadal utajony jest w organizmie z rozwijającą się chorobą. Dlatego najprawdopodobniej przyczyną występowania tych chorób jest wirus opryszczki.

Metody diagnozowania chorób

Teoretycznie diagnoza różyczki dziecięcej nie powinna powodować żadnych trudności z powodu dużej liczby bardzo charakterystycznych objawów. Jednak w wielu przypadkach infekcja wirusem HHV-6V jest mylona z różyczką, a czasami z innymi chorobami wieku dziecięcego. Dlatego często wymagane jest potwierdzenie diagnozy, przeprowadzonej przy użyciu metod serologicznych, reakcji łańcuchowej polimerazy, metod immunohistochemicznych i wirusologicznych.

U noworodków immunoglobuliny klasy G są odpowiedzialne za odporność na infekcje herpetyczne, można je wykryć we krwi 7-10 dni po urodzeniu, a maksymalne osiąga 2-3 tygodnie. Aby dokładnie potwierdzić obecność wirusa opryszczki pospolitej typu 6, ciało wymaga podwójnego badania krwi. W przypadkach, gdy miano IgG rośnie 4-krotnie lub wynik przechodzi od wyniku ujemnego do pozytywnego, możemy mówić o infekcji wirusem.

Później immunoglobuliny klasy M zareagują na odpowiedź immunologiczną, zaczynają rozwijać się w organizmie 3-4 dni po wystąpieniu choroby, a już w tym czasie ich miano można określić do rozpoznania choroby. Ale tutaj jest kilka trudności: kiedy powraca choroba, odpowiednie immunoglobuliny klasy M nie pojawiają się, a u niektórych dzieci ich liczba z pierwotną infekcją jest tak mała, że ​​niemożliwe jest określenie miana za pomocą zwykłych metod.

W diagnostyce wirusa opryszczki typu 6, metoda hodowli wykorzystująca jednojądrzaste komórki krwi obwodowej lub śliny okazała się skuteczna. Główną zaletą tej metody jest możliwość identyfikacji choroby w fazie płodnej przed pojawieniem się czerwonej wysypki lub w dowolnym momencie nosiciela wirusa, nawet w fazie utajonej. Jednak ta metoda jest czasami niedostępna, a u osób z niedoborem odporności może dawać nieprawidłowe wyniki.

Przy pomocy reakcji łańcuchowej polimerazy specjaliści mogą oszacować ilość wirusów w różnych płynach ustrojowych (najczęściej we krwi) iz dużym prawdopodobieństwem przewidzieć możliwość nawrotu choroby w przyszłości.

Co ciekawe, dzisiaj u dorosłych można określić typ A lub B opryszczki HHV-6. Realizowane jest to za pomocą metody przeciwciał monoklonalnych i poliklonalnych.

Metody leczenia

Wszystkie metody leczenia chorób wywołanych przez herpeswirusa typu 6 są jedynie walką z jej objawami (tzw. Leczenie objawowe). Medycyna wciąż nie ma środków, aby całkowicie pozbyć się ciała tego wirusa. Walka z pierwotną infekcją i może być uznana za zupełnie bezsensowną - mądrzej jest dać ciału możliwość rozwijania odporności na całe życie.

Gdy pojawiają się objawy choroby, zwykle stosuje się typowy zestaw preparatów do zwalczania wirusów opryszczki.

W przypadku, gdy małe dziecko zachoruje, powinieneś najpierw pokazać mu lekarza. Jednak nie zawsze lekarze mogą odróżnić roseolę od różyczki, ale w każdym razie lekarz wyznaczy zestaw preparatów zgodnie z indywidualnymi cechami dziecka.

Najczęściej kompleks leków obejmuje:

  • Gancyklowir, najbardziej skuteczny przeciwko HHV-6B;
  • Cydofowir;
  • Foscarnet, równie dobrze przejawiał się przeciwko obu gatunkom HHV-6.

W tym przypadku, gancyklowir i Foskarnet są zatwierdzone do użytku z dzieci w wieku 12 lat, ale na Zachodzie w przypadkach powikłanych zakażeń Gancyklowir jest stosowany częściej.

Bardzo powszechny dzisiaj Acyclovir przeciwko opryszczce typu 6 wykazuje bardzo niską skuteczność.

Równolegle, w różnych krajach na całym świecie, badano możliwość stosowania leków takich jak Lobukavir, cydofowir i adefowir w leczeniu opryszczki, ale jak dotąd nie ma jednoznacznych wyników w ich testach. Nie opracowano również eksperymentalnych wersji szczepionek przeciw wirusowi HHV-6.

Leki przeciwgorączkowe oparte na paracetamolu i ibuprofenie są stosowane jako środki łagodzące objawy. Najczęściej dzieci są przepisywane Panadol i Nurofen. Gdy temperatura dziecka wzrasta, często trzeba pić dużo wody, kompotów i herbatek ziołowych.

Dużym plusem roseoli jest brak swędzenia w miejscach zaczerwienienia. Dziecko nie martwi się i nie drapie tych wysypek, a zatem nie można się martwić, że wniesie pod skórę dodatkową infekcję.

Przez cały okres choroby dziecko powinno otrzymywać preparaty witaminowe zawierające witaminy A, E i C. W odniesieniu do konkretnego preparatu do podania w każdym indywidualnym przypadku należy skonsultować się z lekarzem.

U dorosłych takie same objawy, jak u dzieci, mogą objawiać się przeszczepami narządów, kiedy układ immunologiczny jest stłumiony, aby nowe tkanki nie zostały odrzucone. W tym przypadku i leczeniu opryszczki w tym momencie jest dość trudne ze względu na potrzebę wspierania niskiego statusu immunologicznego pacjenta.

Chociaż dość nieprzyjemnym, ale oczywistym faktem jest słaba uwaga lekarzy specjalistów do badania osobliwości przebiegu opryszczki typu 6 u pacjentów w Rosji. Przez cały czas znajomości nauki z tą infekcją w naszym kraju przeprowadzono pojedyncze badania, których dużą skalę stanowiło badanie dzieci w szpitalu chorób zakaźnych dla dzieci w Sankt Petersburgu od kwietnia do września 2007 roku. Następnie zidentyfikowano 52 pacjentów z wyraźną różyczką. Spośród nich w 31 przypadkach obecność wirusa została potwierdzona przez laboratoryjną analizę serologiczną, a 15 pacjentów nie wydawało się oddawać krwi w celu wykrycia przeciwciał IgG.

Ogólnie rzecz biorąc, w naszym kraju normą jest diagnozowanie różyczki lub alergicznej wysypki w obecności widocznej różyczki u dzieci. Ponadto pacjenci mają przepisane niechciane i dość niebezpieczne antybiotyki, ale dość często powikłania występują po różyczce, takich jak zapalenie opon mózgowych lub zapalenie wątroby. W wielu przypadkach ta sytuacja wynika z faktu, że opis i leczenie różyczki nie są opisane w profesjonalnych wytycznych dotyczących chorób zakaźnych.

Medycy zauważyli, że przyjmowanie leków opartych na interferonie pomaga zmniejszyć ryzyko nawrotu infekcji herpetycznej typu 6. Jednak, aby zapobiec reaktywacji wirusa, nie warto przyjmować leków z interferonem. O wiele bardziej uzasadnione jest prowadzenie kompleksowej profilaktyki zaostrzenia opryszczki.

Zapobieganie nawrotom choroby

Główną gwarancją zmniejszenia częstości nawrotów wirusów opryszczki i zmniejszenia ryzyka powikłań jest wsparcie zdrowego układu odpornościowego. W tym celu konieczne jest przeprowadzenie dość dobrze znanego zestawu środków:

  • utrzymywać wysoki poziom aktywności fizycznej i regularnie angażować się w wychowanie fizyczne;
  • zapewnić obecność w diecie świeżych owoców, jagód i warzyw, zwiększając tę ​​ilość w sezonie rozwoju przeziębienia;
  • po raz kolejny nie narażaj się na ryzyko zarażenia się różnymi chorobami zakaźnymi;
  • dobrze odpocząć i obserwować optymalny harmonogram pracy i snu;
  • często na zewnątrz, hartowane.

Preparaty witaminowe są nie mniej przydatne dla organizmu, szczególnie w sezonie braku witamin w diecie. Aby utrzymać odporność, należy zwrócić uwagę na popularne kompleksy witaminowo-mineralne.

W przypadku małych dzieci szczególnie ważne jest otrzymanie wystarczającej ilości mleka matki. I chociaż specyficzne przeciwciała przeciwko wirusom opryszczki nie dostają się do mleka, zawarte są w nim wszystkie inne immunokompetentne substancje, które pomogą dziecku w przypadku choroby łatwo i bez konsekwencji jej poniesienia.

Herpes 6 rodzajów przeciwciał IgG

Przeciwciała klasy IgG przeciwko ludzkiemu herpeswirusowi typu 6 (anty-HHV-6 IgG, ludzki wirus opryszczki typu 6 IgG)

Przeciwciała klasy IgG wirusa opryszczki pospolitej typu 6 we krwi (ludzki wirus opryszczki 6, HHV 6) - wskaźnik zakażenia wirusem herpes typu 6. Główne wskazania do: zespół przewlekłego zmęczenia, różnica diagnostyka zakażeń opryszczkowych nagłe wysypki (zwykle dzieci w wieku poniżej 3 lat) - przyrost temperatury do 39 ° C i wygląd bladoróżowej wysypki na plecach.

Zakażenie wirusem opryszczki typu 6 (HHV-6) jest szeroko rozpowszechnione wśród ludzi. Wirus białaczki, jest powielana w T-, B-limfocytów, bardziej uderzających limfocytów T. HHV-6 znajduje się w nosogardzieli i ślinie zakażonych osób. Wysoki odsetek seropozytywnych dla tej infekcji u osób zakażonych wirusem HIV. Zwykle choroba jest utajona. Czasami z objawami klinicznymi w postaci nagłej wysypki, zespół podobny do mononukleozy, ostra gorączka. Ponieważ wirus jest związany, a rozwój syndrom chronicznego zmęczenia, który objawia się jako początek choroby układu oddechowego, objawy przeziębieniach, gorączka, ból gardła, migrujące bóle mięśni, zwiększona szyjki macicy, potylicznej i węzłów chłonnych pachowych, bóle stawów, zaburzenia snu, osłabienie mięśni, zwiększenie zmęczenie, drażliwość. Kryteria diagnostyczne (wiązania) ten zespół obejmuje przewlekłe zmęczenie i zmniejszenia wydajności większej niż 50% w ciągu około sześciu miesięcy, w przypadku braku innych chorób (nowotwory, wątroby, nerki, serce, etc.), które wywołują objawy podobne. Inne kryteria objawu (małe kryteria) to: zaburzenia psychiczne, objawy kliniczne przewlekłego zakażenia, objawy alergiczne i inne.

Wirus jest wpisany w dwa podtypy (6A i 6B). W proponowanej metodzie podano całkowity wynik. bez pisania. Częściej występujący podtyp B, podtyp A częściej występuje u pacjentów z niedoborem odporności. Typ B może być przyczyną nagłej, rozdętej z powodu gorączki i wysypki dziecięcej rozgorączkowania / egzantemii przez 3-4 dni. W organizmie wirus utrzymuje się przez całe życie w monocytach i gruczołach ślinowych. Czasami infekcja przebiega bezobjawowo lub występuje w postaci gorączki. Pierwotne zakażenie u dzieci występuje w wieku od 4 miesięcy do 2 lat. Według niektórych danych, uważa się, że w wieku 3 lat większość dzieci napotkała tego wirusa. W niektórych przypadkach mogą wystąpić powikłania ze strony ośrodkowego układu nerwowego - konwulsje na tle wysokiej temperatury. Rzadziej - surowicze zapalenie opon mózgowych, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.

W transformowanych komórkach wyizolowanych z chłoniaków z komórek B, fragmenty DNA podobne do genomu wirusa występują w 80% przypadków, co sugeruje, że ma on etiologiczną rolę w tej chorobie.

U dorosłych częstotliwość wykrywania przeciwciał przeciw temu wirusowi może osiągnąć 80%.

Przygotowanie do diagnozy

Specjalne szkolenie nie jest wymagane.

  • Po nakłuciu żylnym krew jest pobierana do probówki w celu pobrania surowicy.
  • Połóż venepuncture za pomocą wacika, aż krwawienie ustanie.
  • Podczas tworzenia krwiaka w miejscu wkłucia dożylnego zaleca się stosowanie kompresów rozgrzewających.

Maria Yuriewna, dziękuję, poprawnie zrozumiałem, że twoim zdaniem wirus opryszczki typu 6 nie jest obecny w dziecku, kiedyś był i teraz są przeciwciała przeciwko temu wirusowi.
Na inne pytanie, ogólna lub wspólna analiza krwi (w pierwszym sprawozdaniu) na temat tego, co się mówi? Może niedawno przenieśliśmy tę opryszczkę i testy jeszcze się nie ustabilizowały? Jesteśmy teraz biorąc dni acyklowir tab.14. + Tsikloferon schemat tab.po + maść tsikloferon do zaczerwienień. Nasz lekarz nalega na to leczenie, boję się, że nie dam tych pigułek. Jeśli to nie jest opryszczka, to jak to jest dowiedzieć się, dlaczego tak zły test krwi? Nadal zaniepokojony zaczerwienienie - stawiamy steptodermiyu (napisałem wyżej), został mianowany streptocidal maści, najpierw pomógł nam, ale wkrótce zaczerwienienie ponownie pojawił się podobny w wyglądzie do różowego pozbawić, ale nie mamy jeden wziął testy do rozpoznania tylko na grzyba (ujemna) zaczerwienienie tych z grudnia najpierw przetarł triderm bardzo dobrze pomógł, wszystko na nic, ale wtedy pojawił się ponownie powołany Radevit przeszedł pierwszy, a następnie pojawił się, a potem streptocidal maści tazhe sitauatsiya, co analiza mamy wyznaczony aby ostatecznie ustalić, co to jest i jak go traktować.
Jak dowiedzieć się, co dziecko choruje, bo jeśli ogólne badanie krwi jest tak złe, to jest to chore.
Nasz lekarz powiedział, że ta analiza krwi jego zdaniem jest, że ostatnie dziecko doznał ciężkiej infekcji, a następnie poddani testom na obecność przeciwciał, a lekarz powiedział, że jest to konieczne w leczeniu opryszczki i pokraneniya na skórze - jest połączony skórnej infekcji bakteryjnej i nakazał rozmaz maści tsikloferon.
Powiedz mi, Nie szkodzić przyjmowanym lekom W przypadku, gdy nie są potrzebne. Czy można zostawić tylko tab.i maść tsikloferon i po zabiegu przekazać analizę krwi ogólną czy powszechną?
PROSIMY O POMOC, BARDZO DOKŁADNIE.

Ostatnio edytowane przez ArLana; 23.04 o 12:27.

Dzięki: 19

Podziękował 7,234 razy w 7,158 postach

Wpisy na blogu: 1

Zgodnie z twoim opisem wygląda na atopowe zapalenie skóry, dla wyjaśnienia umieść zdjęcie. Przeczytaj najczęściej zadawane pytania na temat atopowego zapalenia skóry.
Acyklowir jest bezużyteczny, skuteczność cycloferonu nie została udowodniona, maść cycloferon niczego nie leczy.

__________________
Z poważaniem, Volgina Lyubov Sergeevna.

Dziecko ma atopowe zapalenie skóry: http :? //forums.rusmedserv.com/showthread.php t = 63936 Nie wiem dlaczego mianowany leczenia przeciwwirusowego.
Obecnie pokazano przeciwhistaminowe (jeśli jest swędzenie), maści steroidowych (Elokim / momat / advantan) ze stopniowym przechodzeniem do nawilżające mogą Emolium.
Pościel bawełniana, nie kąpać w gorącej wodzie, mydłem, zastąpić specjalnymi emulsjami z serii emolium.
Nawilż powietrze.
Musisz obserwować odpowiedniego dermatologa, ponieważ. zaostrzenia są możliwe.


Komentarze do wiadomości:

__________________
Z poważaniem, Volgina Lyubov Sergeevna.

Ljubow Siergiejewna, przepisano nam leczenie antywirusowe, ponieważ było złe badanie krwi, o tym pisałem w pierwszej wiadomości.
Atopowe zapalenie skóry to alergia? Następnie musisz wykonać testy na alergeny? Oprócz dermatologa konieczne jest obserwowanie alergologa-immunologa?
Biorąc pod uwagę fakt, że przez sześć miesięcy kilku różnych dermatologów nie może dostarczyć prawidłowej diagnozy, poszukiwanie odpowiedniego problemu stanowi problem. Czy możesz doradzić komuś z odpowiedniego w Moskwie?
Powiedz mi, jakie są negatywne skutki maści steroidowych, jakie są ograniczenia?
Wciąż ma załączone zdjęcie, na nich widać, co można ostrzelać. Swędzenie jest, ale bardzo rzadkie i nie silne

025.JPG (150,1 KB, 61 wyświetleń)

027.JPG (145,1 KB, 55 odsłon)

Honorowy Członek Forum

Dzięki: 6

Podziękował 5,347 razy w 4,983 postach

- zdjęcie atopowe zapalenie skóry i pigmentacja (liniowa / zakrętu niewodna hypermelanoza wzdłuż linii skóry / lub rodzaj znamię od urodzenia, leczenie nie wymaga w żadnym wypadku)
- nie było żadnych powodów, aby szukać przeciwciał przeciw jakimkolwiek wirusom, to jest tak, że bez obecności reklamacji po prostu wysłać do ankiety w sumie, po prostu dodaj. stres
- Jak już wspomniano powyżej, wilgoć, możliwe wykluczenie z alergenem (często jedzenie), ale bez fanatyzmu, preparaty miejscowe lepiej po konsultacji dermatologa (zob. Na forum, wszystkie informacje na temat ciśnienia krwi w FAQ w pediatrii i dermatologii, w podobnych tematów poprzez Search)
- stosowanie kortykosteroidów jest bezpieczne i nowoczesne nie dłużej niż przez miesiąc. codziennie, po czym następuje przerwa trwająca co najmniej tydzień; lepiej 1-2 tygodnie stosowania, a następnie przełamać i na nawilżające

Kod badania: A22

Herpesviridae to duża rodzina wirusów zawierających DNA, które wywołują wiele chorób u ludzi i innych ssaków. Herpeswirusy zainfekowały większość populacji naszej planety. Jest 8 przedstawicieli rodziny wirusów opryszczki, które dotykają człowieka. Jednym z nich jest ludzki herpeswirus typ 6 (HHV-6). Zgodnie z międzynarodową klasyfikacją HHV-6 DNA ten jest wirusem podrodziny Betaherpesvirinae z rodzaju Roseolovirus. Wirus jest wszechobecny. HHV-6 jest powszechną wspólną nazwą dla ludzkich podtypów 6A i 6B ludzkiego herpeswirusa.

Przypuszczalnie szczepy HHV-6A są neurowirulentne. HHV-6B występuje częściej u pacjentów z chorobami limfoproliferacyjnymi i immunosupresyjnymi. Przeciwciała przeciwko HHV-6 wykrywa się w większości (do 90%) ludzi. Po urodzeniu większość dzieci jest seropozytywna z powodu przeciwciał matczynych, których miano zmniejsza się o 5 miesięcy. Jednak przez rok stosunek dzieci seropozytywnych do seronegatywnych jest taki sam jak u starszych dzieci i dorosłych. Przeciwciała matczyne chronią przed zakażeniem HHV-6 w pierwszych miesiącach życia, ale po obniżeniu ich miana zakażenie może objawiać się nagłą wysypką.

Wirus znajduje się w ludzkim ciele w gruczołach ślinowych i śluzie nosogardzieli, w fazie ukrytej jest zachowany w monocytach / makrofagach. W warunkach naturalnych główny sposób przenoszenia wirusa jest przenoszony drogą powietrzną. W większości przypadków infekcja występuje po urodzeniu. Możliwe zakażenia podczas transfuzji krwi, przeszczepu narządów, przy użyciu instrumentów medycznych zanieczyszczonych wirusem.

Przygotowanie pacjenta: Dostawa krwi na pusty żołądek.

Stabilność próbki: nie więcej niż 14 dni w temperaturze 2-8 ° C, pod warunkiem, że nie występuje skażenie mikrobiologiczne i nie więcej niż 6 miesięcy w temperaturze -20 ° C. Zamrażanie następuje tylko raz.

Analizator: Sinnowa ER-500.

System testowy: Beckman Coulter (USA).

Wartości odniesienia (norma):

Herpes simplex virus typ 6 (HSV), przeciwciała IgG

Ludzki herpeswirus typ 6 powoduje exanthema noworodków. Prawdopodobnie udział HHV-VI w rozwoju limfogranulomatozy, chłoniaka złośliwego, sarkoidozy, zespołu Sjogrena, choroby Leśniowskiego-Crohna. Zaangażowanie tego wirusa w rozwój ostrego zapalenia wątroby u dorosłych i dzieci, w tym piorunujący przebieg i szybki śmiertelny wynik, zostało ujawnione.

Epidemiologia. Źródłem infekcji jest osoba zarażona. Najbardziej prawdopodobna droga przenoszenia jest w powietrzu, ze śliną, nie wyklucza się pionowej transmisji infekcji z matki na dziecko w czasie ciąży. Pierwotne zakażenie wirusem typu wirusa opryszczki 6, występuje zwykle w dzieciństwie (do 3 lat) oraz w większości przypadków (70-80%) nie prowadzi do ostrego procesu infekcji i idzie do utajony bezobjawowy (wirusa). Pierwotne zakażenie wirusem opryszczki typu 6 u dorosłych występuje dość rzadko, przypadki takie mogą być związane z mononukleozy zakaźnej, negatywne dla wirusa Epsteina-Barr, piorunującego zapalenia wątroby.

Patogeneza. Wirus wykazuje tropizm wobec limfocytów. Kompletna replikacja wirusa zachodzi tylko limfocyty T, ale może on zostać wykryty w innych komórkach - monocytów, limfocytów B, jak również w mózgu, wątrobie, gruczoły ślinowe, itp śródbłonka Podobnie jak inne wirusy opryszczki, opryszczka typu 6 po pierwotnej infekcji może utrzymywać się w organizmie, aktywując ją za pomocą tłumienia odporności. Jeśli po pierwotnym zakażeniu wirus zaczyna się aktywnie namnażać, rozwija się ostra pierwotna infekcja.

Objawy kliniczne. Szczyt infekcji u dzieci spada w wieku od 4 do 24 miesięcy. Klinicznie, infekcja przypomina objawy odry lub różyczki i objawia się silną gorączką trwającą do 3-4 dni, pojawieniem się rumieniowych plam lub wysypki plamisto-grudkowej po normalizacji temperatury ciała. W niektórych przypadkach mogą wystąpić powikłania ze strony ośrodkowego układu nerwowego (konwulsje na tle wysokiej temperatury, rzadko inne objawy neurologiczne). Często infekcja nie ma poważnych objawów klinicznych. W ciągu 2-3 lat wirusa opryszczki typu 6 prawie wszystkie dzieci są zarażone. Objawami klinicznymi reaktywacji wirusa u pacjentów z obniżoną odpornością mogą być gorączka, wysypka, cytopenia, zapalenie wątroby, zapalenie płuc, zapalenie mózgu.

Diagnostyka laboratoryjna oparta jest na wykrywaniu markerów serologicznych i metod molekularnych. Ocena markerów serologicznych dotyczy pośrednich metod diagnozowania zakażeń - pozwala ocenić obecność odpowiedzi immunologicznej organizmu na wprowadzenie czynnika do organizmu. Wyniki badania należy oceniać w połączeniu z danymi klinicznymi i wynikami innych badań diagnostycznych.

Definicja IgG. IgG przeciwciała na wirusa opryszczki typu 6 wykrytych w 70-90% dorosłych, jednak po ich definicja nie ma znaczenia klinicznego. Jeśli jest to konieczne do określenia etiologii choroby gorączkowe u dzieci, u których zdiagnozowano zakażenia pierwotnego opryszczki typu 6, może być to potwierdzone przez pojawienie specyficznych przeciwciał poprzednio brakującymi lub 4-krotny wzrost miana przeciwciał IgG w sparowanych surowicach. Przeciwciała IgG pojawiają się w siódmym dniu gorączki, osiągając maksimum w 2-3 tygodnie, utrzymują się przez długi czas. W momencie narodzin we krwi dzieci można wykryć przeciwciała IgG matki, których miano zmniejsza się o 5 miesięcy. Odbiorcy badania przed i po przeszczepie na obecność infekcji opryszczki w markerów we krwi typu 6, wraz z wirusem cytomegalii i wirus Epsteina-Barr, jest zalecany do wczesnego wykrywania chorób wirusowych związane i sukces transplantacji. Ze względu na częstość występowania zakażeń, wykrywanie przeciwciał dla tego wirusa, a nawet dobór wirusa, same w sobie nie mogą służyć jako dowód jego etiologicznego roli i wpływu na przebieg w różnych zespołach starszych (chorób limfoproliferacyjnych, syndrom chronicznego zmęczenia, stwardnienie rozsiane, HIV infekcja).

Molekularne metody diagnozy. Badanie mające na celu identyfikację czynnika sprawczego zakażenia wirusem herpeswirusa typu 6 przeprowadza się przy użyciu metody reakcji łańcuchowej polimerazy w celu określenia materiału genetycznego (DNA) wirusa w próbce. Materiałem badawczym może być krew, mocz, skrobanie z błon śluzowych, ślina, alkohol.