Leczenie opryszczki narządów płciowych

Opryszczka narządów płciowych jest uważana za jedną z najczęstszych chorób o etiologii wirusowej na całym świecie. Główne zmiany dotyczą narządów płciowych, a brak leczenia staje się główną przyczyną różnego rodzaju powikłań.

Leczenie pacjentów z opryszczką narządów płciowych ma swoje własne cechy, ich przyleganie zwiększa skuteczność terapii.

Objawy, diagnoza

Pierwsze objawy opryszczki narządów płciowych pojawiają się kilka dni po zakażeniu. Po pierwsze, na genitaliach i skórze blisko nich palą się, swędzą, a następnie tworzą się pęcherzyki. Bańki o rozmiarach do 0,3 ml są najczęściej umieszczane natychmiast przez grupę. Z pierwotnymi objawami rozwojowi zakażenia towarzyszy zespół gorączki, ból głowy, osłabienie, powiększenie węzłów chłonnych.

[su_spoiler title = "Zdjęcie, treść może być nieprzyjemna"]

Po kilku dniach pęcherzyki zostają otwarte, a na ich miejscu znajdują się wrzody, które mogą się goić do kilku tygodni. Kobiety mogą mieć upławy, nie ma bólu podczas oddawania moczu.

Rozpoznanie opryszczki narządów płciowych odbywa się na podstawie badania zewnętrznego i testów takich jak PCR i wykrywania przeciwciał przeciw wirusowi w surowicy krwi.

Metody leczenia

Opryszczka narządów płciowych występuje u ludzi pod wpływem dwóch rodzajów wirusów, ich cechą jest trwające całe życie odnajdywanie w ciele. Oznacza to, że współczesne leki farmakologiczne nie pozwalają na całkowitą eradykację, czyli zniszczenie i usunięcie wirusa. Niemniej jednak, leczenie pacjentów z opryszczką narządów płciowych jest zawsze konieczne i prowadzone w celu:

  • Eliminacja wszystkich głównych objawów opryszczki u ludzi.
  • Redukcje aktywnego procesu choroby w początkowej manifestacji lub innym zaostrzeniu do 7-14 dni.
  • Wzrost okresu infekcji bez choroby. Idealnym rezultatem terapii jest dożywotnia remisja.

Prawidłowo wybrany schemat leczenia zmniejsza wszystkie nieprzyjemne odczucia danej osoby, wzmacnia układ odpornościowy, zapobiega rozwojowi powikłań. Że udało się w pełni osiągnąć główny cel leczenia opryszczki narządów płciowych, zastosować zintegrowane podejście i wyznaczyć kilka grup leków, to jest:

  1. Leki przeciwwirusowe, są niezbędne do powstrzymania procesu rozmnażania i wprowadzania komórek wirusa do ludzkiego ciała. W przypadku opryszczki narządów płciowych, przepisane są leki doustne, zewnętrzne i wstrzykiwane, wybór rodzaju leku zależy od częstości występowania patologii.
  2. Immunomodulatory. Ta grupa leków jest potrzebna do zwiększenia obrony organizmu.
  3. Leki potrzebne do zmniejszenia bólu i dyskomfortu, zespół gorączkowy, swędzenie.

Terapia opryszczki narządów płciowych może być epizodyczna i hamująca. Leczenie epizodyczne jest zalecane, gdy ustąpią objawy zaostrzenia choroby. Tłumiące leczenie jest konieczne, aby powstrzymać możliwą aktywację wirusa opryszczki i zmniejszyć wydzielanie wirusa. Przypisz go do określonych wskazań. Które obejmują:

  • Częste (do 6 lub więcej razy w roku) i poważne nawroty choroby.
  • Zapobieganie zakażeniu partnera seksualnego, jeśli nie wykryto go we krwi przeciwciał przeciwko opryszczce narządów płciowych.
  • Znaczny negatywny wpływ zaostrzeń infekcji na jakość życia pacjenta i zachowanie psycho emocjonalne.

Wszystkie zabiegi muszą zostać wybrane przez lekarza na podstawie analizy. Czas trwania ogólnego przebiegu leczenia zależy również od wielu czynników, które wpływają na indywidualnego pacjenta.

Leki przeciwwirusowe o działaniu układowym

Do stosowania przeciwko opryszczce narządów płciowych obecnie zatwierdzono trzy leki, to: Acyklowir, Famcyklowir, Walacyklowir.

Dawkowanie tych leków i ogólny sposób ich podawania dobiera się w zależności od stadium wykrycia zakażenia. W okresie pierwotnej infekcji lub zaostrzenia infekcji leczenie trwa 5-7 dni, podczas gdy jeden z leków przeciwwirusowych jest wybrany i jest stosowany zgodnie z następującym schematem:

  • Acyklowir 5 razy dziennie, pojedyncza dawka 200 mg.
  • Valacyclovir 2 razy dziennie po 500 mg.
  • Famcyklowir (Famvir) 3 razy dziennie po 250 mg.

Mechanizm działania acyklowiru i walacyklowiru polega na wprowadzeniu wirusa do DNA, co prowadzi do zawieszenia namnażania mikroorganizmu. Te dwa leki są skuteczne w krótkich cyklach leczenia i nie mają toksycznego wpływu na organizm. Famcyklowir zawiesza rozwój wirusa na najdłuższy okres, ale ten lek ma skutki uboczne - przy długotrwałym stosowaniu zmieniają się zdrowe komórki.

Jeśli zalecana jest terapia supresyjna, środki przeciwwirusowe stosuje się w mniejszej dawce, ale o dłuższych cyklach. Jako środek zapobiegawczy stosuje się również lek taki jak Alpizarin.

Środki przeciwwirusowe działania lokalnego

W leczeniu opryszczki bezwzględnie konieczne jest stosowanie lokalnych leków - kremów, maści zawierających składniki przeciwwirusowe.

Ich użycie jest konieczne, aby zmniejszyć uwalnianie wirusa z organizmu powstającego na skórze i narządów płciowych pęcherzy.

Jednocześnie główny maści przeciwwirusowe zmniejszają dolegliwości - ból, pieczenie, swędzenie i promować szybkie gojenie skóry.

Wskazane jest nakładanie maści na zaatakowane obszary z pierwszymi objawami zaostrzenia, co pozwala radzić sobie z chorobą w ciągu dwóch lub trzech dni.

Większość maści na opryszczkę obejmuje acyklowir. Powszechnie stosowane maści Fenistil, Zovirax, Hyporaminum, maślodoksalne maści, żel Panavir.

Ten ostatni preparat jest środkiem z komponentami roślin i dlatego praktycznie nie powoduje żadnych zmian bocznych.

Żel Viru-Merz żel Serol jest również skuteczny przeciwko opryszczce narządów płciowych, ale powinien być stosowany tylko z pierwszymi objawami choroby, takimi jak pieczenie i świąd.

Maści przeciwwirusowe stosuje się do 6 razy dziennie, delikatnie wcierając je w skórę. Korzystając z nich, musisz przestrzegać podstawowych zasad stosowania funduszy lokalnych:

  • Dotkniętą powierzchnię ciała należy przepłukać ciepłą wodą z mydłem i osuszyć ręcznikiem.
  • Maść lub żel stosuje się tylko zgodnie z zasadami ochrony. Oznacza to, że smaruj bąbelki rękawiczkami lub za pomocą bawełnianego wacika.
  • Po zabiegu ręce są dokładnie umyte.

Wybór maści z opryszczki należy omówić z lekarzem prowadzącym. Należy pamiętać, że wymienione powyżej leki antywirusowe o działaniu ogólnoustrojowym i miejscowym są przepisywane tylko w skrajnych przypadkach.

Leki immunomodulujące

W fazie remisji pacjenci z opryszczką narządów płciowych mogą korzystać z immunomodulatorów.

Aby takie leczenie było skuteczne, pożądane jest wstępne sprawdzenie pod kątem klarowności wrażliwości na niektóre immunomodulatory.

W leczeniu pacjentów z infekcją opryszczki najczęściej przypisywane są następujące immunomodulatory:

  • Imunofan. Lek podaje się domięśniowo do 1,0 ml co drugi dzień, wymagane są 5 iniekcji.
  • Octan aklonu megluminy 0,25 mg domięśniowo przez 1 wstrzyknięcie dziennie przez 10 dni.
  • Panavir ma 3 ml dożylnie raz na trzy dni, kurs składa się z 5 wstrzyknięć.
  • Immunomax 100-200 jednostek domięśniowo raz dziennie zgodnie z pewnym schematem.
  • Rybonukleat sodu 2 ml domięśniowo raz dziennie. W sumie potrzebne są 5 iniekcji, które są przepisywane zgodnie ze schematem.
  • Galavite jest stosowany w tabletkach. Ogólny przebieg leczenia tym lekiem wynosi do trzech tygodni pod warunkiem stosowania tabletek 1-2 razy dziennie.
  • Lek Tiloron (Lavomax) ma nie tylko właściwości immunomodulujące, ale także przeciwwirusowe. Nagłówek dawki tego leku w leczeniu opryszczki 2,5 g, w pierwszym dniu wymaganej dawki 0,125 g na dobę, a następnie po dwóch dniach 0,125 gramów w kolejnych dniach.
  • Ridostin podaje się domięśniowo w dawce 8 mg raz na trzy dni. Cały kurs składa się z trzech zastrzyków.

Oprócz tych leków, lekarz może przepisać takie leki jak Cycloferon, Interferon, Gancyklowir, Metiluratsil, Timalin. Leczenie opryszczki narządów płciowych odbywa się za pomocą czopków dopochwowych i doodbytniczych. Najczęściej wyznaczają Viferon, Genferon, Panavir.

Infekcja i zapobieganie

Nosiciel wirusa opryszczki, powodujący zakażenie seksualne, w większości przypadków staje się po stosunku bez zabezpieczenia z nowym partnerem seksualnym. I infekcja może wystąpić, nawet jeśli nie ma żadnych oczywistych objawów choroby.

Nie jest wykluczone przeniesienie wirusa i kontakt ze skórą w przypadku, gdy wysypka znajduje się na innych częściach ciała. W związku z tym nie zaleca się uprawiania seksu w przypadku zaostrzenia opryszczki, ponieważ nawet prezerwatywa nie może zapewnić 100% gwarancji ochrony przed penetracją wirusa.

Jeśli był przypadkowy i niezabezpieczony kontakt seksualny, konieczne jest użycie szeregu środków antyseptycznych, które pomogą zniszczyć wirusa zlokalizowanego na genitaliach. Do grupy tych leków należą:

  • Miramistin. Do leczenia narządów płciowych stosuje się 0,1% roztwór. Najpierw genitalia, obszar pachwiny myje się mydłem, suszy, a następnie leczy wacikiem zamoczonym w miramistinie. Kobiety są również zobowiązane do podawania do 10 ml roztworu w pochwie i około 1,5 ml do cewki moczowej ze specjalnym sprayem dołączonym do leku. Konieczne jest utrzymywanie roztworu we wnękach przez co najmniej dwie minuty, a po zabiegu nie oddawać moczu przez godzinę. W ciągu dnia zaleca się przeprowadzenie procedury co najmniej jeszcze dwa razy.
  • Betadine jako środek zapobiegawczy stosuje się w postaci roztworu, czopków i maści. Ten lek stosuje się nie później niż dwie godziny po stosunku seksualnym. Kobieta powinna wstawić świecę do pochwy i dodatkowo potraktować błony śluzowe skóry roztworem Betadyny. Mężczyźni leczą okolice pachwiny i narządów płciowych. Po 15 minutach po zabiegu Betadine zmywa się ciepłą wodą.
  • Spray Panavir. Zaleca się stosowanie tego środka w połączeniu z prezerwatywą.

Zapobieganie jakimkolwiek infekcjom seksualnym jest uważane za stały seks tylko z jednym partnerem seksualnym, którego zdrowie jesteś w pełni pewny siebie.

Skuteczne środki do leczenia opryszczki narządów płciowych

Zwykle wirus opryszczki występuje w każdym organizmie w postaci nierozwiniętej. Z powodu jakichkolwiek zmian w stanie narządów, ich pracy i całego organizmu, cierpiących na osłabioną odporność lub stres, opryszczka może objawiać się jako nieprzyjemne wysypki, gorączka i być przenoszona na innych.

Czym jest opryszczka narządów płciowych?

Stany zapalne, które pojawiają się na wargach podczas choroby i osłabiona odporność, są spowodowane wirusem opryszczki pospolitej (HSV). W większości przypadków czynnikiem sprawczym genitaliów jest ten sam wirus. Czasami choroba rozwija się na tle dostania się do organizmu wirusa typu 2.

Opryszczka narządów płciowych jest uważana za chorobę przenoszoną drogą płciową, ponieważ w większości przypadków jest przenoszona drogą płciową.

Najbardziej niebezpieczny dla partnerów zakażenia z oczywistymi objawami choroby, ale wirus może być przenoszony z bezobjawowym przepływem. Infekcja jest możliwa nawet przy kontaktach ustnych i analnych.

Wspólne naczynia, miejsca publiczne, kontakty z przedmiotami higieny osobistej nie mogą stać się przyczyną infekcji. Oznacza to, że zazwyczaj istnieją dwa sposoby wywoływania opryszczki narządów płciowych: osłabienie własnej odporności i Seks z zarażonym partnerem.

Istnieje inna możliwość infekcji: przeniesienie sekretu na pacjenta z wirusem na inne tkanki jego ciała, powiedzmy, z twarzy na genitalia itp.

Objawy

Najczęściej manifestacja opryszczki występuje najczęściej: wysypki i pęcherzyki na tkankach, które mogą następnie powodować nieprzyjemne odczucia, swędzenie i ból.

Objawy u mężczyzn:

  • Nieprzyjemne odczucia i ból w mosznie;
  • Świąd prącia;
  • Wysypki na genitaliach i kroczu;
  • Świąd i wysypka w odbycie;
  • Bolesność oddawania moczu;
  • Palenie w cewce moczowej;
  • Ból i ból w miednicy;
  • Wzrost temperatury.

Objawy u kobiet:

  • Nieprzyjemne odczucia w pochwie;
  • Wysypki, strupy i pęcherzyki na wargach sromowych, w kroczu, w odbycie, przy wejściu do pochwy.
  • Swędzenie i pieczenie narządów płciowych;
  • Zwiększona temperatura ciała;
  • Ból i pieczenie podczas oddawania moczu i współżycia;
  • Domieszka krwi w wydzielinach.

Rozpoznanie choroby nie jest tak trudne: czerwonawe wysypki roznoszące się w tym obszarze w 95% przypadków mają gwarancję opryszczki. Leczeniem takich pacjentów zajmuje się dermatolog.

Ważne! Nie leczyć siebie. Tylko lekarz może prawidłowo powiedzieć, jak i jak szybko leczyć opryszczkę narządów płciowych (na wargach sromowych, na penisie).

Leki

Całkowicie usunąć wirusa opryszczki z organizmu jest niemożliwe, więc leczenie polega na terapii skierowanej na zewnętrznych objawów i immunostymulacji.

Leczenie u mężczyzn i kobiet

Proces leczenia uzależnień od narkotyków u mężczyzn i kobiet jest w przybliżeniu taki sam. Bardzo ważna jest wizyta u urologa lub ginekologa, aby wykluczyć możliwość infekcji uszkodzonymi tkankami przez inne wirusy.

Głównymi lekami przeciwwirusowymi w leczeniu opryszczki narządów płciowych (narządów płciowych) są acykliczne nukleozydy, które uwalniane są w postaci tabletek i maści.

Skład maści ma składnik znieczulający, który minimalizuje dyskomfort.

Funkcje terapii u kobiet w ciąży

Zakażenie dziecka od matki jest chory z opryszczka może zgłaszali przypadki w praktyce, ale w większym stopniu jest to mało prawdopodobne, zwłaszcza we wczesnych etapach rozwoju dziecka w łonie matki.

Leczenie opryszczki narządów płciowych w czasie ciąży musi koniecznie odbywać się pod ścisłym nadzorem lekarza, ponieważ intensywny wpływ leków na organizm jest ściśle przeciwwskazany.

Zazwyczaj ciężarnej przypisuje się różne immunomodulatory i leki, które zwiększają poziom interferonu w organizmie.

Leczenie choroby środkami ludowymi

Często tradycyjna medycyna może pomóc, szczególnie w przypadkach, w których stosowanie silnych leków jest niepożądane. Gadżety od rozpuszczony w wodzie valocordin są bardzo skuteczne w leczeniu wysypki. Roztwór można nałożyć na dotknięty obszar zwilżając go gazą lub spłukując narządy płciowe po zabiegach higienicznych.

Sok z aloesu lub kalanchoe Rozcieńczyć wodą w stosunku 1:10, zwilżyć wacik lub gazę i zastosować do wysypki.

Liście młodych malin żuć w ustach stan płynnej zawiesiny i przyczepić do wysypki, używając bawełnianej tarczy lub gazy.

Kolekcja za podniesienie odporności: rumianek, nagietek, echinacea, oregano, koniczyna czerwona, orientalna i veronica officinalisyu wymieszaj w 1 części i zagotuj wrzątkiem. Weź pół szklanki dziennie przed posiłkami.

Opryszczka jest nieprzyjemnym, ale całkowicie uleczalnym problemem. Aby uniknąć nawrotów, należy doprowadzić leczenie do końca i utrzymać poziom odporności za pomocą dodatkowych leków.

Opryszczka narządów płciowych

Opryszczka narządów płciowych Jest chorobą przenoszoną drogą płciową. Prowokuje prostego wirusa opryszczka (w skrócie HSV).

Istnieją dwa rodzaje wirusa opryszczki pospolitej. W przypadku zakażenia pierwszym typem HSV u osoby, z reguły jama ustna jest zarażona lub zamanifestowana gorączka opryszczkowa na twarzy (tzw doustna opryszczka). Kiedy wirus drugiego rodzaju zostaje dotknięty, obszar narządów płciowych zostaje zainfekowany (tzw opryszczka narządów płciowych). Jednak zarówno pierwszy, jak i drugi rodzaj wirusa może wywoływać zarówno zakażenia narządów płciowych, jak i zakażenie jamy ustnej.

Zasadniczo wirusy opryszczki są w stanie nieaktywnym, dlatego nie obserwuje się ekspresji objawów choroby u ludzi. Ale czasami pojawiają się ogniska choroby u pacjentów zakażonych takimi wirusami, co objawia się owrzodzeniem lub pęcherze. Jeśli dana osoba nabawiła się HSV, infekcja będzie okresowo pojawiać się przez całe życie.

Rozprzestrzenianie opryszczki narządów płciowych

Oba rodzaje wirusa opryszczki pospolitej rozprzestrzeniają się poprzez kontakt. Możesz zarazić się w trakcie pocałunku, różnego rodzaju kontaktami seksualnymi lub w procesie bezpośredniego kontaktu "skóra ze skórą". Ponieważ wirus wywołujący opryszczkę narządów płciowych prowadzi również do erupcji na wargach, infekcja może wystąpić po kontakcie ust i narządów płciowych. Zakażenie wirusem występuje, gdy dostanie się do organizmu przez błony śluzowe, uszkodzenie skóry. W takim przypadku nawet mikroskopijne obrażenia są wystarczające, aby wirus mógł dostać się do organizmu.

Opryszczka narządów płciowych przenoszona jest niezależnie od tego, czy zarażona osoba ma wrzody, pęcherze czy inne objawy choroby. Bardzo często taka infekcja może przejść od osoby, która nawet nie wie, że jest zarażony wirusem. Największa szansa na złapanie wirusa opryszczki pospolitej pochodzi od osoby, która ma pęcherze lub owrzodzenia na ciele, które występują zarówno w pierwotnym, jak i powtarzającym się objawie opryszczki narządów płciowych. Ale nawet ludzie, którzy nie mają wyraźnych objawów opryszczki, mogą pozostać zakaźni przez tydzień przed wystąpieniem choroby i w tym samym okresie po ustąpieniu objawów.

Przenoszenie opryszczki narządów płciowych występuje w większości przypadków seksualny. W tym samym czasie domowy sposób - na przykład, poprzez rzeczy związane z higieną osobistą, opryszczka narządów płciowych jest przenoszona bardzo rzadko. Ponadto dostępność droga szczepienia infekcja wirusem: w tym przypadku osoba ta przenosi wirusa ze źródła jego pojawienia się do innych miejsc. Ta metoda może doprowadzić wirusa ze skóry twarzy do skóry narządów płciowych.

Obecnie opryszczka narządów płciowych - jest to choroba powszechna wśród ludności. Dowiedziono, że wirus opryszczki pospolitej drugiego typu częściej występuje u kobiet. Istnieją również statystyki medyczne wskazujące, że około jeden na cztery kobiety i jeden na pięciu silniejszych płci są zarażone tym typem wirusa. Być może sytuacja ta rozwija się z tego powodu, że bardziej skuteczna jest transmisja wirusa z mężczyzny do kobiety. Częściej, HSV-2 występuje u czarnych.

Objawy opryszczki narządów płciowych

Niepokojące jest to, że w przypadku zakażenia HSV drugiego typu wiele osób manifestuje jedynie bardzo niewielkie objawy lub w ogóle nie może występować takich objawów. Jednak objawy opryszczki narządów płciowych u dorosłych są wyrażone przez pojawienie się na genitaliach bolesnych wrzodów. Jeśli choroba przejawia się u osoby, której układ odpornościowy jest stłumiony, dolegliwość może być bardzo trudna. Oprócz objawów fizycznych, opryszczka narządów płciowych u mężczyzn i kobiet, którzy są świadomi obecności zakażenia, często powoduje znaczny dyskomfort psychiczny.

Objawy opryszczki narządów płciowych w pierwszym czasie działalności opryszczkowej można wyrazić bardzo ostro. Z reguły manifestacja pierwotnego epizodu ma miejsce nie później niż w ciągu dwóch tygodni w polu, w którym wirus dostał się do organizmu. W opryszczce narządów płciowych występują typowe erupcje: pojedyncze bąbelki lub ich grupy występują w wargach sromowych, łechtaczce, łonach, pośladkach i kościach krzyżowych. Istnieje pewien cykl rozwoju takich wysypek: początkowo występuje przekrwienie, następnie w pęcherz przechodzi pęcherzyk. Na ostatnim etapie rozwoju powstaje skorupa, która następnie znika. Wszystkie te etapy trwają od siedmiu do dziesięciu dni. Jeśli wysypki nie znikną w tym czasie, a opisana dynamika jest nieobecna, to w tym przypadku nie trzeba mówić już o opryszczce narządów płciowych, ale o innej infekcji, na przykład, gronkowiec. Bardzo rzadko przy opryszczce narządów płciowych dochodzi do erupcji szyjki macicy i błon śluzowych pochwy: takie objawy opryszczki narządów płciowych są raczej wyjątkiem.

Oprócz pojawienia się wrzodów objawy opryszczki narządów płciowych mogą być wyrażone przez występowanie powtarzających się wysypek. W tym samym czasie objawy mogą być podobne do objawów grzyb. Temperatura ciała może wzrastać, puchnąć gruczoły. Część osób zarażonych tą infekcją w ogóle nie zauważa objawów opryszczki narządów płciowych. Czasami mogą pojawić się małe plamki, które są postrzegane przez pacjenta jako ukąszenia owadów lub wysypka, która bardzo szybko mija.

Jeśli dana osoba przejawia pierwotny epizod opryszczki narządów płciowych, to z reguły przez cały rok będą nawroty choroby. Można je powtarzać około 4-5 razy. Ale są one najbardziej widoczne w pierwszych miesiącach od czasu infekcji.

Są pewne cechy klinicznego obrazu tej dolegliwości. Jeśli infekcja została przeniesiona drogą płciową, a tym samym ludzkie ciało Wirus HSV drugiego typu, wtedy objawy nie pojawiają się w około 90% przypadków. W związku z tym pierwsze oczywiste objawy opryszczki narządów płciowych świadczą o nawrocie chronicznej infekcji, a nie choroby po niedawnym zakażeniu.

Istnieje wiele czynników, które mogą wywołać manifestację opryszczki narządów płciowych u kobiet i mężczyzn. Przede wszystkim jest to kontakt seksualny, a także emocjonalny stres, hipotermia grypa, ból gardła i ARVI, przepracowanie, operacje chirurgiczne, częste spożywanie alkoholu i inne czynniki. Opryszczka narządów płciowych u kobiety może wystąpić podczas lub po menstruacji.

Diagnoza opryszczki narządów płciowych

Ponieważ opryszczka narządów płciowych może powodować pojawienie się różnych objawów choroby u różnych pacjentów, diagnoza choroby opiera się nie tylko na badaniu wizualnym, ale także na analizach laboratoryjnych wcześniej pobranych z wysypek. Diagnostykę laboratoryjną opryszczki narządów płciowych przeprowadza się również poprzez badanie materiału biologicznego pod kątem obecności wirusa opryszczki.

Aby określić poziom zagrożenia dla płodu podczas ciąży, a także do wyznaczenia, w razie potrzeby, odpowiedniego leczenia, przeprowadza się specjalne badanie krwi kobiety w ciąży, aw razie potrzeby bada się płyn owodniowy.

Leczenie opryszczki narządów płciowych

Należy rozumieć, że środki, które całkowicie leczyć opryszczkę narządów płciowych, do dnia dzisiejszego nie istnieją. Dlatego leczenie opryszczki narządów płciowych polega na podawaniu leków o działaniu przeciwwirusowym. Przyczyniają się one do zauważalnego skrócenia czasu trwania aktywnej fazy choroby, a także zapobiegają rozwojowi choroby przez okres podawania leków antywirusowych.

Decyzja o leczeniu opryszczki narządów płciowych w każdym konkretnym przypadku powinna być podejmowana tylko przez specjalistę. Terapia sytuacyjna opryszczki narządów płciowych w momencie pojawienia się wysypki jest przeprowadzana za pomocą specyficznych leków przeciwwirusowych, które mają lokalny i ogólny wpływ ogólnoustrojowy. W takich lekach główną substancją aktywną jest acyklowir i jego analogi. Wraz z manifestacją opryszczki narządów płciowych najczęściej stosuje się trzy rodzaje leków: Acyklowir (Zovirax), Walacyklowir (valtrex), Famcyklowir (famvir). Wszystkie te leki są przepisywane w postaci tabletek. Ale jeśli przebieg choroby jest bardzo ciężki, można podać dożylnie acyklowir.

Ponadto złożone leczenie czasami wymaga użycia immunomodulatory, w celu zwiększenia ogólnej niespecyficznej odporności. Ale takie leki mają raczej niewielki wpływ, od ogólnego odporność większość pacjentów z opryszczką narządów płciowych nie cierpi. Konieczne jest prowadzenie terapii mającej na celu zwiększenie swoistej odporności organizmu na wirusa opryszczki pospolitej. W tym celu stosuje się sekwencyjną immunizację bierną (w tym celu, opryszczka lub inny immunoglobulina przeciwko wirusowi opryszczki pospolitej), jak również specyficznej aktywnej immunizacji przy użyciu opryszczki szczepionki.

Należy pamiętać, że acyklowir i jego pochodne kategorycznie nie mogą być przyjmowane przez kobiety planujące ciążę, a także leczyć tę chorobę podczas pierwszego trymestru ciąży. Leki te mogą powodować rozwój wad rozwojowych płodu podczas rozwoju wewnątrzmacicznego.

Terapia farmakologiczna nie może całkowicie wyleczyć opryszczki narządów płciowych, ale pacjenci będą znacznie łatwiej tolerować tę dolegliwość podczas przyjmowania leków.

W leczeniu opryszczki narządów płciowych czasami stosuje się maści, ale ich działanie jest bardzo słabo wyrażone. Dlatego lekarze z reguły nie przepisują takich funduszy.

Po wykryciu objawów opryszczki narządów płciowych po raz pierwszy zwykle zalecany jest cykl leczenia przeciwwirusowego do 10 dni. Jeśli po zaprzestaniu leczenia wysypki nadal nie znikną, możliwe jest przedłużenie leczenia lekiem.

Kolejna opcja terapii - leczenie epizodyczne. W tym przypadku, osoba cierpiąca na opryszczkę narządów płciowych, lekarz przepisuje określony środek przeciwwirusowy, którego pacjent używa natychmiast po wybuchu epidemii. Dlatego, jeśli pacjent wykrył pęcherzyki lub wrzody, należy go przyjmować przez kilka dni (od dwóch do pięciu). W tym przypadku wrzody będą goić się znacznie szybciej.

W niektórych przypadkach wskazane jest użycie tzw leczenie tłumiące. Jest to kwestia dziennego spożycia środka przeciwwirusowego przez tych pacjentów, którzy odnotowują bardzo częste wybuchy opryszczki narządów płciowych. Osoby, które cierpią na nawroty choroby, które ujawniają się ponad sześć razy w roku, przy regularnym podawaniu takiego środka mogą zmniejszyć liczbę nawrotów opryszczki o 80%. Wielu pacjentów zażywających codziennie leki przeciwwirusowe zauważa, że ​​w ogóle nie dochodzi do wybuchów opryszczki. Decyzję o potrzebie leczenia tłumiącego podejmuje lekarz, kierując się informacją o częstotliwości i nasileniu nawrotów dolegliwości u pacjenta.

Oprócz efektu terapeutycznego codziennego podawania leków z efektem przeciwwirusowym zapewnia zmniejszone ryzyko zakażenia partnera seksualnego pacjenta z opryszczka narządów płciowych. Eksperci twierdzą, że długotrwałe leczenie lekami, które mają działanie przeciwwirusowe, nie ma poważnych przeciwwskazań i jest bezpieczne dla ludzi.

Jednak ci, którzy zostali przepisani leczeniu tłumiącym przynajmniej raz w roku, przychodzą do lekarza, który wraz z pacjentem decyduje, czy kontynuować leczenie.

Zalecenia dla pacjentów z opryszczką narządów płciowych

Czasami, wraz z wybuchem opryszczki, należy zastosować pewne środki samopomocy, aby złagodzić znaczny dyskomfort spowodowany wysypkami. Przed skontaktowaniem się z lekarzem możliwe jest przyjmowanie leków o działaniu przeciwbólowym, wydawanych bez recepty: aspiryna, ibuprofen. Utrzymuj cały obszar suchy w stanie suchym. Jeśli wytrzeć ręcznikiem po umyciu go w niewygodny sposób, w takim przypadku można użyć suszarki do włosów. Zaleca się noszenie bielizny wykonanej z naturalnych tkanin, np. Bawełny. Naturalne tkaniny zapewniają wchłanianie wilgoci i pomagają złagodzić ogólny stan.

Opryszczka narządów płciowych i ciąża.

Bardzo niebezpieczne jest zakażenie wirusem opryszczki pospolitej drugiego rodzaju u kobiet w ciąży. Jeśli poród wirus jest w fazie aktywnej, istnieje bardzo wysokie ryzyko zakażenia noworodka, co może nawet doprowadzić do zgonu. Dlatego w tej sytuacji lekarze uciekają się cesarskie cięcie. Jeśli narodziny zbiegły się z nawrotem opryszczki u matki, szanse zakażenia dziecka są znacznie zmniejszone.

Jeśli kobieta planuje zajść w ciążę w najbliższej przyszłości, powinna przejść test na wirusa opryszczki w ciele. W tym samym czasie mąż kobiety, która planuje ciążę, nie musi być badany i leczony, jeśli nie cierpi na opryszczkę narządów płciowych. Wirus mężczyzny, pozostający w utajonym stadium, nie zagraża płodowi.

Kobiety w ciąży powinny być świadome i że bez względu na to jaka metoda leczenia opryszczki narządów płciowych nie jest praktykowane przed poczęciem, nie ma gwarancji, że w procesie przenoszenia dziecka nie pojawia się wysypka. Faktem jest, że okres ciąży jest szczególnie trudnym stanem fizjologicznym niedobór odporności w życiu kobiety. Dlatego ogniska opryszczki narządów płciowych u kobiet w ciąży występują dość często. Ale jeśli diagnoza i późniejsze leczenie opryszczki narządów płciowych zostanie wykonane prawidłowo, każda kobieta może ostatecznie mieć zdrowe dziecko.

Profilaktyka opryszczki narządów płciowych

W celu jakościowego zapobiegania możliwej infekcji opryszczką narządów płciowych w wielu krajach opracowano i zastosowano różne szczepionki, które chronią tę osobę przed opryszczką. Wykorzystanie tych szczepionek, które już istnieją, odbywa się zgodnie z pewnym schematem. Ale do dziś trwają prace nad szczepionką, która niezawodnie chroniłaby osobę przed infekcją wywołaną przez infekcję opryszczką.

Pacjent z opryszczką narządów płciowych nie musi prowadzić życia seksualnego, dopóki nie znikną wszystkie objawy kliniczne choroby. Jeśli dojdzie do kontaktu seksualnego, należy zawsze używać prezerwatywy. Ważne jest również zbadanie wszystkich osób, które uprawiały seks z zarażonym wirusem opryszczki. Właściwe stosowanie prezerwatyw ze wszystkimi płciami bez wyjątku pozwala zapewnić pewien poziom ochrony przed zakażeniem wirusem. Jednak owrzodzenia opryszczkowe nie zawsze występują tylko w miejscach chronionych prezerwatywami. W związku z tym transmisja wirusa może nadal występować. Dlatego też, jeśli partner seksualny z osobą chorą z opryszczka narządów płciowych powinno być całkowicie wyeliminować seks w okresie obecności widocznych oznak choroby, i pamiętaj, aby używać prezerwatyw jest aktywna faza infekcji.

Jak leczyć opryszczkę narządów płciowych w domu

Jeśli odkryłeś opryszczkę narządów płciowych, nie panikuj od razu. Ważne jest, aby zaufać wykwalifikowanym specjalistom i wykonywać ich instrukcje. I jak leczyć opryszczkę narządów płciowych (opryszczkę) przy pomocy leków i środków ludowej, teraz dowiadujemy się.

Który lekarz leczy opryszczkę narządów płciowych?

Jakiego lekarza powinienem skonsultować na infekcję herpetyczną na genitaliach:

  • kobiety - do ginekologa;
  • mężczyźni - do androloga lub urologa.

Prawidłowe leczenie można zlecić w poradni dermatologiczno-neurologicznej.

Nawet "zaniedbane" opryszczki można wyleczyć w domu. Tylko nie zapomnij pić raz dziennie.

Nie musisz samodzielnie diagnozować, na pierwszych oznakach choroby - zapisz się na konsultację, ponieważ wirus opryszczki pospolitej można pomylić z infekcjami wenerycznymi.

Przy pierwszych objawach opryszczki należy skonsultować się ze specjalistą

Ile leczyć opryszczkę na genitaliach?

Jak długo potrwa terapia dla wirusa, zależy od tego, na jakim etapie pacjent zwrócił się do lekarza i przystąpił do leczenia. Jeśli opryszczka narządów płciowych została wykryta na początkowym etapie, leczenie potrwa od 5 dni do 2 tygodni. W przypadku powikłań i obecności innych chorób przewlekłych może to trwać do 2 miesięcy lub dłużej.

  1. Epizodyczny. Jeśli nawroty powtarza się mniej niż 6 razy w roku, za każdym razem będzie podawany lek przeciwwirusowy.
  2. Tłumiące. Jeśli choroba ujawnia się częściej niż 6 razy w roku, specjalista zaleci leczenie przeważające (przyjmowanie leków przeciwwirusowych przez 6-12 miesięcy).

Czas trwania terapii zależy od wielu czynników. Lekarz musi ustalić przyczynę choroby. Najczęściej infekcja opryszczkowa na genitaliach jest spowodowana przez wirus opryszczki pospolitej typu I i II. Zakażenie występuje seksualnie, ale może to być również samoinfekcja, infekcja od matki do płodu w czasie ciąży lub podczas porodu, poprzez użycie czyjejś higieny osobistej. Często opryszczka jest przenoszona przez latające w powietrzu kropelki, a następnie przez wiele lat jest w stanie "uśpionym". W takich okolicznościach może zajść potrzeba 2-3 tygodni leczenia powtarzającymi się kursami.

Ale jeśli czynnikiem wywołującym opryszczkę jest obecność poważnych chorób w organizmie: HIV, AIDS, kiła, cukrzyca, wtedy terapia zajmie dużo czasu.

Wygląda więc jak opryszczka na genitaliach

Gdzie trzeba leczyć?

Leczenie wirusa opryszczki na genitaliach zwykle odbywa się w domu. Szpital jest wymagany w przypadku powikłań i ciężkich chorób.

Leczenie opryszczki narządów płciowych

Pozbądź się choroby na zawsze, nie będzie działać. Po pierwszej manifestacji możliwe są częste nawroty. Ale wirus "uśpienia" jest całkiem prawdziwy.

Jakie leki są leczone?

Schemat leczenia dla mężczyzn i kobiet obejmuje 3 grupy leków:

  • tabletki przeciwwirusowe, maści, kremy, czopki, zastrzyki;
  • immunomodulatory;
  • leki nasenne i ludowe do znieczulania i usuwania nieprzyjemnych objawów (swędzenie, pieczenie).

W leczeniu opryszczki narządów płciowych na początkowym etapie należy stosować środki lokalne. W przypadku zaniedbanych form i dużych dotkniętych obszarów zaleca się wstrzyknięcia i tabletki. Jeśli infekcja przeniknie do wnętrza, należy przepisać czopki do użytku doodbytniczego i dopochwowego.

Tabletki należy przyjmować zgodnie ze schematem przepisanym przez lekarza

Środki doustne

Z tabletek antywirusowych najbardziej popularne i skuteczne są: acyklowir, walacyklowir, famcyklowir, gerpirir i zowirax.

  1. Acyklowir. Przy pierwotnej zmianie wyznaczyć 3 razy 400 mg / dzień (podobny schemat stosuje się również w połączeniu z wysypkami w jamie ustnej). Lub 5 razy 200 mg / dzień. W czasie ciąży tabletki są przepisywane w nagłych wypadkach.
  2. Famcyklowir. Z pierwszą opryszczką narządów płciowych, 3 razy 250 mg / dziennie 5 dni. W nawrocie 2 razy w 1000 / mg dziennie. Przeciwwskazane w laktacji, a podczas ciąży jest przewidziane dla istotnych okoliczności.
  3. Walacyklowir. Tabletki są przyjmowane 2 razy 500 mg / dobę przez 5 dni. W ciąży tylko dla celów lekarza. W okresie karmienia piersią walacyklowir jest surowo zabroniony.
  4. Gerpevir. Zaleca się przyjmowanie 400 mg dwa razy dziennie. W czasie ciąży, biorąc pigułki jest dozwolone, jeśli matka grozi, przekracza ryzyko dla płodu. W przypadku laktacji lek jest ściśle zabroniony.
  5. Zovirax. Weź 200 mg 5 razy dziennie przez 5 dni. Podczas ciąży i laktacji lek należy zawsze zatwierdzać u lekarza.
Tabletki przeciwwirusowe Acyklowir - 20 sztuk w opakowaniu

Schemat i przebieg leczenia mogą się różnić w zależności od indywidualnych cech pacjenta i przebiegu choroby.

Jaką maść traktuje się opryszczką na genitaliach?

Niż w leczeniu wrzodów na penisie, warg sromowych iw pochwie? Oprócz tabletek, obowiązkowy krem ​​na receptę i maści o działaniu przeciwwirusowym. Nazwy środków lokalnych są najczęściej identyczne jak w przypadku podawania doustnego.

  1. Acyklowir. Maść nakłada się 5 razy dziennie na obszary dotknięte wysypką opryszczkową cienką warstwą.
  2. Gerpevir. Nasmaruj wysypki genitaliów dwa razy dziennie.
Maść Gerpevir 15g

Świece immunomodulujące, antyseptyczne i antywirusowe

Przy opryszczce w odbycie lub w pochwie zaleca się świece. Jak zastosować je poprawnie?

  1. Genferon. W leczeniu opryszczki układu moczowo-płciowego u kobiet konieczne jest podawanie 1 czopka 2 razy dziennie przez 10 dni. W przypadku leczenia u mężczyzn - wyznaczyć 2 czopki na dzień doodbytniczo przez 10 dni.
  2. Viferon. Lek nadaje się do leczenia kobiet, mężczyzn i dzieci, z ciążą dozwolone stosowanie od 14 tygodni. Czopki podaje się doodbytniczo 2 razy dziennie.
  3. Hexicon. Skutecznie praktykowana w ginekologii w leczeniu kobiet. Służy jako odpowiedni preparat do leczenia i zapobiegania. Świece mogą być używane podczas ciąży. Podczas leczenia opryszczki narządów płciowych konieczne jest podawanie 1 czopka 2 razy dziennie.
Czopki doodbytnicze Viferon - 10 czopków

Środki ludowe

Oprócz tradycyjnej medycyny, recepty ludzi pomogą pozbyć się opryszczki. Nietradycyjne metody leczenia można stosować samodzielnie lub w połączeniu z metodami zachowawczymi w domu.

  1. Wanny z eliksirem fiołków. Użytkowanie i przyjemność - 2 w jednym. Wspiera odporność i tłumi wirus opryszczki.
  2. Świeża trawa glistnik. Przetrzyj świeżą roślinę do stanu papkowatego. Podczas przygotowywania leku zaleca się pracę z rękawiczkami i maską, ponieważ glistnik jest trujący. Wymieszaj 1 łyżkę. l. uzyskanej mieszaniny z 1 łyżką. l. kochanie. Uzyskana maść smaruje dotknięty obszar 3 razy dziennie.
  3. Napar z arniki na kompresy. Do gotowania potrzebujesz 2 łyżki. l. kwiaty roślinne zalać 500 ml przegotowanej wody, przykryć pokrywką i pozostawić do zaparzenia na 2 godziny. Gotowy do zaparzenia i używać wlewów jako balsamów.
Czystość pomoże pozbyć się opryszczki

Jak leczyć chroniczną opryszczkę narządów płciowych?

Leczenie odbywa się w 4 etapach za pomocą leków przeciwwirusowych, immunostymulujących i innych środków, które pomagają zmniejszyć aktywność wirusa:

  • Ja - podczas zaostrzenia;
  • II - podczas remisji;
  • III - zapobieganie poprzez szczepienia;
  • IV - rehabilitacja.

Leczeniem przeciwpasożytniczym jest wzmocnienie układu odpornościowego: utrzymanie zdrowego stylu życia, z poszanowaniem higieny osobistej. Wyeliminuj rozwiązłe stosunki seksualne, a podczas stosunku seksualnego używaj prezerwatyw.

Opryszczka narządów płciowych u mężczyzn i kobiet na genitaliach

Czym jest opryszczka narządów płciowych?

Opryszczka narządów płciowych (GG) znajduje się w szerokiej grupie chorób o różnej etiopatogenezie, których czynnikiem sprawczym są choroby przenoszone drogą płciową - ZPPP. Choroba GG powoduje wirus opryszczki pospolitej drugiego typu (HSV-II), rzadziej wirus opryszczki pospolitej pierwszego typu (HSV-I). Choroba charakteryzuje się pęcherzykowymi erupcjami na skórze i błonach śluzowych w okolicy narządów płciowych, talii, bioder i pośladków. Być może bezobjawowy i nietypowy przebieg choroby, a także ogólnoustrojowe uszkodzenie narządów.

HSV-II i HSV-I to prosta opryszczka. Zwykle są one nazwane charakterystycznym znakiem - wysypką pęcherzykową na błonach śluzowych i skórze. Ten objaw uważano za jedyny objaw opryszczki przez długi czas, a choroba została uznana za zwykłą i nieszkodliwą. Obserwacje kliniczne ostatnich lat w dużej mierze zmieniły nastawienie lekarzy do tej choroby.

Opryszczka narządów płciowych jest powszechną infekcją. W statystykach potwierdzonych chorób przenoszonych drogą płciową rozpoznanie HSV-II zajmuje pozycję wiodącą, ustępując jedynie rzęsistkowicy. Opryszczka narządów płciowych jest również spowodowana przez HSV-I. Wyniki 20% testów przeprowadzonych z użyciem reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR) potwierdzają udział HSV-I w powstawaniu wysypek w strefie odbytu. Wpływ HSV-I na powstawanie patogenezy narządów płciowych stale rośnie w ostatnich latach.

Częstość występowania choroby spowodowanej przez wirusy opryszczki pospolitej wynika z następujących czynników:

Trwałość opinii na temat bezpieczeństwa opryszczki wśród mieszkańców miast;

Długotrwały utajony etap choroby w węzłach (zwojach) pni nerwowych - osoba jest zarażona, ale nie podejrzewa o tym;

Praktycznie przez całe życie - nie można usunąć opryszczki z ciała za pomocą szczepionek, surowic lub preparatów chemicznych;

Możliwość zakażenia przez kontakt-gospodarstwo domowe - niestety ten czynnik znacznie zmniejsza wiek pierwszej kolizji z opryszczką u dzieci.

W Federacji Rosyjskiej od 1993 r. Opryszczka znajduje się na liście chorób, które podlegają obowiązkowej statystyce medycznej. Od początku regularnych obserwacji obserwuje się stały wzrost liczby przypadków opryszczki. Do chwili obecnej kliniczna postać opryszczki narządów płciowych jest diagnozowana w około 80 przypadkach na 100 tysięcy mieszkańców. Liczba ta odpowiada globalnej statystyce wykrywalnych opryszczek, infekcji przenoszonych drogą płciową. Za pomocą obserwacji statystycznych ustalono pewne epidemiologiczne wzorce GH.

Liczba przypadków opryszczki narządów płciowych jest skorelowana z:

Status społeczno-ekonomiczny chorych - maksymalna liczba przypadków choroby jest rejestrowana w kręgach marginalnych, minimum - w grupie o wysokim statusie społecznym;

Seks (mężczyźni są bardziej odporni na GH). Zwiększona wrażliwość kobiet na opryszczkowe formy narządów płciowych jest prawdopodobnie spowodowana rozległymi błonami śluzowymi zewnętrznych narządów płciowych, a nie specjalnym urządzeniem układu immunologicznego;

Z wiekiem (gwałtownie wzrasta liczba przypadków infekcji GH, zbiegających się z wiekiem aktywności seksualnej). Wykrywalność osiąga maksimum 30-40 lat, następnie następuje stopniowe zmniejszanie liczby chorób do minimum o 60-70 lat (możliwe są wyjątki niezwiązane z aktywnością seksualną danej osoby).

Opryszczki HSV i inne reprezentatywne - cytomegalii (STD) są ważnymi czynnikami w etiopatogenezą ginekologicznych chorób zapalnych szyjki macicy i przydatków. Sugeruje się udział HSV i cytomegalowirusa w rozwoju zapalenia korzeni i zapalenia błon mózgowych.

Związek tych chorób z wirusem opryszczki ustala się dopiero po powszechnym wprowadzeniu do diagnostyki:

Metoda PCR stosowana do wykrywania wirusa i jego fragmentów w tkankach organizmu;

ELISA lub ELISA do typowania struktury antygenowej wirusów przy użyciu przeciwciał monoklonalnych;

Pojawienie się komercyjnych zestawów do oznaczania AG-HSV-II (antygeny dla HSV-II) i AT-VPG-II (miano przeciwciał dla HSV-II).

Czułość i swoistość tych metod sięga 95-100%. Czas odbioru wyników wynosi od jednego do dwóch dni. Pomimo wygody metod laboratoryjnych, ich wysokiej czułości i swoistości, nie zawsze dają one odpowiednie wyniki, odpowiednie do ustalenia ostatecznej diagnozy.

Nowoczesne metody laboratoryjne i immunologiczne mają ograniczenia wynikające z:

Reakcje krzyżowe w różnicowaniu swoistych przeciwciał HSV-1 i HSV-II;

Mała dostępność sprzętu i niedobór specjalistów w technikach PCR i ELISA w małych klinikach;

Drogie komercyjne zestawy diagnostyczne.

W międzyczasie, wartość bezwzględna PCR i ELISA przedstawiono na noworodkowym opryszczki HSV-II lub HSV-I, gdy w grę przeciwciał specyficznych zasadniczo jednorodny IgM i IgG oraz wzory serologiczne pasowały do ​​standardowych algorytmów odpowiedzi immunologicznej.

Wartość metod laboratoryjnych zwiększają badania prowadzone w dynamice w odstępie od pięciu do siedmiu dni. Niektóre cechy ciała powinny być brane pod uwagę, na przykład, terminy comiesięcznych cykli u kobiet, tło leczenia poprzedniego leczenia i współistniejące choroby.

Opinia o bezwarunkowej i wyczerpującej wartości wyników badań laboratoryjnych podczas diagnozowania jest powszechnym mitem. Diagnoza nie jest dokonywana przez asystenta laboratorium, ale przez lekarza na podstawie objawów choroby, prawidłowości i epidemiologii patogenezy, ujawnionej po kompleksie badań fizycznych, instrumentalnych i laboratoryjnych.

W odniesieniu do HSV, niesterylne formy odporności. Immunokonwersja organizmu rozwija się w ciągu 14-28 dni z utajonym i klinicznym przebiegiem zakażenia.

Odpowiedź immunologiczna organizmu na pierwotną penetrację wirusa opryszczki narządów płciowych obejmuje trzy główne ogniwa reakcji ochronnych:

Podstawowemu kontaktowi antygenów (AH) -VPG-II z komórkami układu odpornościowego towarzyszy aktywacja fagocytozy i stymulacja produkcji interferonu na tle naturalnej odporności organizmu;

Włączeniu odporności komórkowej towarzyszy wzrost poziomu zabójców T i T-pomocników. Zwiększenie poziomu limfocytów B aktywuje układ dopełniacza;

Włączenie układu dopełniacza aktywuje wytwarzanie swoistych przeciwciał (AT) do HSV-II.

Odporność na opryszczkę nie osiąga poziomu ochronnego (pełna ochrona ciała). Przyczyna prawie niezakłóconego ponownego zakażenia lub nadkażenia nie jest całkowicie jasna. Jedną z wielu hipotez jest obecność mechanizmu tłumienia odporności wirusa w wirusie HSV-II. Tymczasem pełny stan odporności organizmu wciąż jest czynnikiem ograniczającym rozwój infekcji.

Objawy opryszczki narządów płciowych

Objawy i objawy HSV są bardzo zróżnicowane. Istnieje sześć typów klinicznych opryszczki narządów płciowych związanych z:

Objawy pierwotnej infekcji herpetic

Choroba występuje po przeniesieniu patogenu od pacjenta do uprzednio niezakażonej opryszczki narządów płciowych na osobę, która nie ma przeciwciał przeciwko HSV-II we krwi. Infekcja zwykle występuje podczas kontaktu intymnego, ale możliwe są inne sposoby przenoszenia zakażenia.

Okres inkubacji trwa około siedmiu dni (czas wystąpienia objawów jest wskazany w przybliżeniu):

Wysypka pęcherzykowa zlokalizowana na zewnętrznych narządach płciowych pojawia się w 8-10 dniu;

Ropne krosty z późniejszym powstawaniem ropień - około 11-15 dni;

Skorupy (strupy) w miejscu wrzodów tworzą się w okresie od 15 do 20 dni;

Leczenie wysypki rozpoczyna się w 20-30 dniu od wystąpienia choroby.

Objawy opryszczki narządów płciowych u mężczyzn

Objawy GG u mężczyzn (powyższe objawy) obserwuje się na błonie śluzowej i / lub skórze:

Głowy i napletek penisa;

Cewka moczowa i rowek wieńcowy;

Perianal region i uda;

Moszna i krocza.

Objawy opryszczki narządów płciowych u kobiet

Objawy GH u kobiet (powyższe objawy) obserwuje się na błonie śluzowej i / lub skórze:

Zewnętrzne otwarcie cewki moczowej;

Małe i duże wargi sromowe;

Krocze, okolice odbytu, uda i pośladki;

Pochwa i szyjka macicy.

Porażka szyjki macicy może przybrać postać zapalenia (zapalenie szyjki macicy). Błona śluzowa szyjki macicy jest przekrwiona i pokryta erozją z ropnym wydzieliną.

Objawy pierwotnej infekcji GH, typowej dla kobiet i mężczyzn:

Ropne wydzielanie z narządów płciowych;

Zapalenie pachwinowych węzłów chłonnych.

Objawy wtórnej choroby opryszczki narządów płciowych

Choroba występuje po pewnym okresie utajonej infekcji, gdy przeciwciała w HSV-II są wykrywane w organizmie. Aktywacja wirusa następuje po powtarzającej się infekcji (rozwój nadkażenia) lub reaktywacji przetrwałych wirusów GG w zwojach nerwowych na tle niskiego statusu immunologicznego. Objawy wtórnej choroby są podobne do objawów pierwotnej opryszczki. Z reguły choroba ma mniej dramatyczną patogenezę (możliwe są wyjątki).

Objawy nawracającego typu opryszczki

Wirus, który kiedyś dostał się do organizmu, sprawia, że ​​człowiek jest nosicielem wirusa przez całe życie. W przypadku opryszczki są to okresy utajonego przepływu z nawracającymi nawrotami. Częstość nawrotów charakteryzuje stan układu odpornościowego i zależy od rodzaju patogenu. GH spowodowane przez VPR-II, daje częste nawroty w porównaniu z chorobami wywoływanymi przez HSV-I.

Istnieją trzy rodzaje nawracających opryszczek narządów płciowych:

Typ arytmii z remisjami w szerokim zakresie - od dwóch tygodni do pięciu miesięcy;

Monotonny typ, który charakteryzuje się częstymi nawrotami i krótkimi okresami remisji;

Typ zaniku, charakteryzujący się długimi okresami remisji i krótkimi zaostrzeniami.

Objawy atypowej opryszczki narządów płciowych

GH często maskuje inne choroby o podobnych objawach. Nietypową patogenezę HSV-II określa się na podstawie laboratoryjnego wykrywania patogenu metodą PCR lub hodowli komórek. Zauważono, że około 5-15% zakażeń ginekologicznych jest spowodowanych atypowym przebiegiem opryszczki z udziałem HSV-II lub HSV-I.

Bezobjawowy przebieg opryszczki narządów płciowych

Całkowity brak objawów odnotowano w 60% przypadków opryszczki. Rozpoznanie stadium zakaźnego wirusa jest możliwe tylko przy pomocy metod laboratoryjnych. Ten rodzaj przebiegu patogenezy może powodować poważne epidemiologiczne konsekwencje w rozprzestrzenianiu się choroby.

Przyczyny opryszczki narządów płciowych

Czynniki zapewniające rozprzestrzenianie się infekcji narządów płciowych obejmują:

Pacjent powinien nośnik wirus Herpes simplex typu 2 (międzynarodowe oznaczenie GG i skrócona łacińskim - HSV-2d) w aktywnej fazie infekcji, niezależnie od objawów klinicznych (bezobjawowy nietypowe lub inny przebieg choroby);

Obecność podatnego chory osoby zdrowej lub wcześniej z naruszeniem homeostazy - defektem układu immunologicznego i spadek naturalnej odporności (w wyniku tej choroby, hipotermia, przegrzania i innych czynników wywołujących stres);

Warunki sprzyjające zakażeniu (niezabezpieczona nadmierna płeć, bliski kontakt gospodarstw domowych z wirusem).

Co to jest niebezpieczna opryszczka narządów płciowych?

Opryszczka jest powolną infekcją wirusową, śmiertelny wynik choroby jest rzadki, ale jest to możliwe w przypadku zespołu niedoboru odporności. U osób o wysokim statusie immunologicznym choroba jest możliwa, ale jest łatwa. To w dużej mierze posłużyło jako podstawa błędnej opinii na temat trywialności opryszczki.

Niebezpieczeństwo opryszczki narządów płciowych jest następujące:

Aktywny nosiciel wirusa bezobjawowej infekcji rozprzestrzenia go, nie zdając sobie z tego sprawy;

Pierwszy i drugi typ opryszczki pospolitej może uzupełniać i modyfikować patogenezę GH z pierwotnym kontaktem u dzieci;

Opryszczka może stworzyć pozór "błędnego koła", gdy choroba stwarza podstawę do rozwoju patogenezy współistniejącej infekcji, a tym samym wyczerpuje układ odpornościowy;

Ryzyko opryszczka jest bardzo wysoka dla osób z niedoborem odporności (wczesnego dzieciństwa), a te z nabytych defektów immunologicznych (po przeszczepach narządów, chemioterapii), a także u osób prowadzących marginalny życia (narkomanów, prostytutek, etc.). W tych grupach opryszczka jest możliwą przyczyną śmierci.

Seks z opryszczką narządów płciowych

Opryszczka narządów płciowych i wirus cytomegalii należą do grupy chorób przenoszonych drogą płciową. Naturalnie, w fazie aktywnej opryszczki narządów płciowych seks jest niemoralny, ponieważ przyczynia się do zarażenia niczego niepodejrzewającego partnera.

Niebezpieczeństwo seksu z GH jest takie:

Środki antykoncepcji barierowej nie chronią przed infekcją, transmisja wirusa może wystąpić podczas kontaktu z ciałem i rękami;

Leki działające bezpośrednio (acyklowir i inne w postaci roztworów, żeli i aerozoli) są skuteczne tylko na etapie replikacji (dzieląc wirusa w komórkach tkankowych) i nie gwarantują bezpośredniej eliminacji opryszczki;

Lek Miramistin, zgodnie z instrukcjami jego stosowania, jest środkiem indywidualnej profilaktyki, w tym z opryszczką narządów płciowych. Nie będzie on jednak w stanie całkowicie wyeliminować ryzyka infekcji ze względu na wielość sposobów przesyłania tego wirusa.

Na etapie remisji opryszczki seks jest z pewnością możliwy, ale należy unikać niezabezpieczonego seksu bez zabezpieczenia.

Leczenie opryszczki narządów płciowych

Osobliwością leczenia powolnych latentnych zakażeń, do których należy HSV, jest to, że:

Niemożliwe jest całkowite wyeliminowanie (anihilacja) patogenu HSV;

Terapia etiotropowa jest odpowiednia tylko w aktywnej fazie wirusa;

Antybiotyki dla chorób wirusowych są nieskuteczne;

Istniejąca szczepionka przeciw HSV jest stosowana tylko w fazie ukrytej choroby i nie posiada pełnej właściwości ochronnej (ochronnej).

Patogeneza opryszczki narządów płciowych wywołana przez HSV-II, w porównaniu z patogenezą opryszczki wargowej, jest bardziej agresywna, częściej powoduje nawroty i daje poważne komplikacje. W związku z tym, gdy światło perebolevanie opryszczki wargowej u pacjentów z nieco innej statusu immunologicznego umożliwia brak procedur medycznych jest to konieczne w leczeniu opryszczki narządów płciowych zawsze, niezależnie od postaci, ciężkość patogenezy i układ immunologiczny pacjenta.

Trzy zasady terapii leczniczej

Ograniczenie patogenezy przed eliminacją głównych objawów GH:

swędzenie w miejscu lokalizacji zmiany;

wysypki grudkowe i pęcherzykowe (pojedyncze i pospolite);

ból miejscowy i całkowity;

Zmniejszenie okresu zaostrzenia choroby do możliwie najniższego poziomu (7-14 dni).

Wzrost okresu opóźnienia choroby (idealnym rezultatem jest dożywotnie opóźnienie).

Ponieważ wyeliminowanie wirusa opryszczki jest niemożliwe, celem terapii nie jest całkowite wyleczenie, ale ustalenie stanu względnego zdrowia opartego na zasadach zapobiegania:

Nawroty choroby GH poprzez normalizację statusu odpornościowego organizmu ludzkiego;

Infekcje partnerów seksualnych i dalsze rozprzestrzenianie się infekcji;

Wewnątrzmaciczna infekcja płodu i noworodka podczas przejścia przez drogi płciowe, komplikacje po porodzie i po urodzeniu.

Metody leczenia

W leczeniu opryszczki narządów płciowych stosuje się pięć metod terapeutycznych:

Terapia etiotropowa. Leki przeciwwirusowe, które hamują replikację wirusa opryszczki.

Terapia patogenetyczna. Immunomodulatory, w tym środki, które podnoszą i obniżają status immunologiczny i jego poszczególne składniki w postaci substancji rodzimych (naturalnych, surowych biopreparatów), poszczególnych frakcji i syntetycznych stymulatorów immunogenezy.

Leczenie objawowe. Leki, które eliminują ból, swędzenie i gorączkę.

Konkretną profilaktyką jest szczepienie.

W medycznym arsenale leków, które mogą bezpośrednio wpływać na wirusa, istnieje ograniczony zestaw leków. Sercem przeciwwirusowej terapii bezpośredniego działania są leki z grupy syntetycznych analogów acyklicznych nukleozydów purynowych. Podstawowym preparatem tej grupy leków jest acyklowir.

Farmakologiczne działanie acyklowiru na wirusy to:

Podobieństwo struktury chemicznej acyklowiru (nukleozydu purynowego) z deoksyguanozyną jest kluczowym czynnikiem w syntezie materiału genetycznego DNA wirusa opryszczki pospolitej i niektórych innych wirusów tej rodziny;

Konkurencja składników chemicznych. Konfrontacja "acyklowiru z deoksyguanozyną" hamuje i hamuje replikację (podział i wzrost liczby wirionów) HSV w ciele;

Spowolnienie wzrostu i podział wirusów jest głównym działaniem farmakologicznym acyklowiru.

Wysoka selektywność acyklowiru do pojedynczej kluczowej cząsteczki w DNA wirusa opryszczki sprawiła, że ​​lek ten był nisko toksyczny jako całość w stosunku do ludzkiego ciała. Od lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku zaczęły pojawiać się szczepy wirusów opornych na acyklowir. Skłoniło to naukę farmakologiczną i przemysł do opracowania i wprowadzenia w życie nowych leków - zmodyfikowanych analogów acyklowiru.

Pierwszym analogiem jest walacyklowir. Jest metabolicznym prekursorem acyklicznego nukleozydu purynowego (acyklowiru). Wprowadzony do organizmu walacyklowir podczas ruchu wzdłuż przewodu żołądkowo-jelitowego jest metabolizowany do acyklowiru, który, niezmieniony w dawce terapeutycznej, wpływa na DNA wirusa opryszczki pospolitej. Kilka innych mechanizmów zwiększających aktywność substancji czynnej zostało wykorzystanych do przygotowania farmakocykloiru i innych podobnych leków na opryszczkę w celu zwiększenia ich biodostępności.

Kilka schematów leczenia dla pacjentów z typową opryszczką narządów płciowych:

Schemat leczenia opryszczki narządów płciowych przy pierwotnym kontakcie. Opcjonalnie: acyklowir, walacyklowir, Farmtsiklovir i inne leki w dawce klinicznej, która jest ustalana na podstawie indywidualnej wrażliwości (tolerancja leku, masy ciała pacjenta, zaleceń lekarzy) na okres do pięciu razy dziennie przez dziesięć dni lub do ustąpienia objawów. Efekt ten jest zwiększony w przypadku rozpoczęcia leczenia we wczesnych stadiach choroby;

Profilaktyczny reżim leczenia opryszczki narządów płciowych. Leczenie jest wyznaczane na etapie remisji z podejrzeniem szybkiej aktywacji wirusa. Ten wariant terapii stosuje się z częstymi nawrotami (ponad 6 razy w roku), aby zapobiec ich rozwojowi. Przedstawiono preparaty stymulujące ogólny stan odporności organizmu. Opcjonalnie: Cycloferon, Ribotan, Gradex, Vegetan, Immunofan i inne leki, dawkowanie i częstość stosowania określa lekarz. Witaminy z grupy B (B1, W6 ), poprawiając ogólną odporność organizmu. Ograniczone w tym okresie stosowanie stymulantów interferonu ze względu na ich prawie kompletną bezużyteczność na tym etapie. Nie ma sensu stosowanie leków przeciwwirusowych (acyklowiru i innych) - wirus jest nieaktywny, niedostępny dla fazy leczenia. Leczenie acyklowirem, zoviraxem i innymi lekami z tej grupy zaleca się rozpocząć dopiero po wykryciu aktywnego wirusa opryszczki we krwi;

Schemat leczenia nawrotowej opryszczki narządów płciowych. Jest stosowany podczas pojawiania się prekursorów nawracającej choroby. Wybór produktów terapeutycznych, ich kombinacji i formuł (maści, roztwory, tabletki) zależy od tego, jak często występują nawroty opryszczki, a także od zaleceń lekarza prowadzącego. Uniwersalny schemat obejmuje połączenie leczenia opryszczki z acyklowirem (i analogami) za pomocą immunostymulantów, witamin i innych środków wzmacniających. Na samym początku pojawienia się prekursorów choroby (świąd w obszarze przyszłych uszkodzeń) pokazano preparaty interferonowe. Są najbardziej skuteczne we wczesnych stadiach patogenezy. Na wysokości choroby stosowanie interferonu lub jego środków pobudzających nie ma sensu.

Powyższe schematy obejmują środki leczenia etiotropowego, patogenetycznego i objawowego (w celu wyeliminowania objawów opryszczki - ból, swędzenie, gorączka). Szczepionka przeciwko opryszczce jest przepisywana przez lekarza prowadzącego, w oparciu o cel terapeutyczny. Leczenie nietypowych postaci opryszczki narządów płciowych odbywa się z uwzględnieniem objawów patogenezy i wyników badań laboratoryjnych.

Leczenie opryszczki narządów płciowych u mężczyzn

Terapię prowadzi się zgodnie z tradycyjnymi schematami. Wskazaniem do najlepszych traktować opryszczki narządów płciowych u mężczyzn potwierdzono metodami laboratoryjnymi DNA wirusa Herpes we krwi, i przeciwciała wobec HSV-II, jak immunoglobuliny M (na początku choroby) i immunoglobuliny G (w wysokości chorobę) na objawy opryszczki narządów płciowych (swędzenie, ból, pieczenie i wysypki na zewnętrznych narządach płciowych). Prognozy nawrotów choroby zależą od stanu układu odpornościowego człowieka, jego wieku, obecności złych nawyków, dobrostanu społeczno-ekonomicznych warunków życia.

Brak lub nieskuteczność leczenia opryszczki narządów płciowych u mężczyzn zwiększa ryzyko powikłań w postaci współistniejących chorób:

Sfera seksualna, w szczególności prostata;

Ponadto opryszczka narządów płciowych jest sprawdzonym prowokatorem rozwoju nowotworów złośliwych, nie tylko w sferze seksualnej.

Leczenie opryszczki narządów płciowych u kobiet

Kobiety częściej niż mężczyźni są zarażone opryszczką narządów płciowych HSV-II. Oznacza to, że kontakt mężczyzny lub kobiety z nosicielem opryszczki nie jest śmiertelny dla żadnego z nich w 100% przypadków, ale kobiety są bardziej zagrożone. Tymczasem niepoważne podejście do opryszczki może być kosztowne dla kobiety podczas ciąży płodu. Leczenie zakażenia herpes kobiet odbywa się według takich samych schematów, jak u mężczyzn.

Opryszczka narządów płciowych w ciąży

Konsekwencje opryszczki narządów płciowych podczas ciąży są dramatyczne. Pierwotne zakażenie przyszłej matki wirusem HSV-II, w zależności od okresu ciąży, powoduje następujące komplikacje:

Druga trymestr - opóźnienie i wady rozwojowe płodu, zanik ciąży;

Druga trzecia trymestr - hipochlorowość i wielowodzie, wodogłowie i inne wady płodowego układu nerwowego.

Wszystkie szczegóły opryszczki w czasie ciąży

Leczenie kobiety w ciąży z powodu opryszczki odbywa się z uwzględnieniem:

Wykrywanie immunoglobulin M lub G we krwi i obecność wirionów w komórkach ciała;

Stan zdrowia kobiety w ciąży i stadium rozwoju płodu;

Obecność / brak zagrożenia poronieniem;

Ograniczenia spektrum leków dopuszczalnych do stosowania w czasie ciąży.

W leczeniu kobiet w czasie ciąży możliwe jest zastosowanie eti-akropowej terapii przeciwwirusowej. Dawkowanie dobierane jest indywidualnie, biorąc pod uwagę specyfikę organizmu danej kobiety. Poniżej znajduje się lista leków najczęściej stosowanych w leczeniu opryszczki narządów płciowych u kobiet w ciąży. Warunki stosowania w czasie ciąży są zaczerpnięte z instrukcji dla leków.

Tak więc lista dopuszczalnych leków na opryszczkę dla kobiet w ciąży:

Panavir z indywidualną tolerancją jest zewnętrzna bez ograniczeń. Uwaga, proszę! Roztwór do podawania dożylnego i czopki doodbytnicze w czasie ciąży należy stosować ostrożnie i tylko w przypadkach, w których spodziewana korzyść przewyższa możliwe ryzyko wystąpienia działań niepożądanych (ustalone w drodze konsultacji z lekarzem). W okresie stosowania leku należy przerwać karmienie piersią;

Acyklowir (do dowolnego użytku) tylko w wyjątkowych przypadkach, ponadto leku nie można również przyjmować podczas laktacji;

Acigerpine (analog acyklowiru) w postaci kremu lub maści. Wpływ leku na proces ciąży nie jest w pełni zrozumiały. Ciąży można stosować ostrożnie i tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść przewyższa możliwe ryzyko dla płodu;

Zovirax (analog acyklowiru) w postaci tabletek, proszek do sporządzania roztworów i maści oftalmicznej. W czasie ciąży należy stosować się ostrożnie i zawsze szacować lub oceniać parytet "ryzyko-korzyść". Podczas wymuszonego leczenia kobiet w ciąży z opryszczki Zoviraksom w dawce terapeutycznej, ten lek w pozostałej ilości wykrywa się w mleku matki. Należy pamiętać, że dziecko może je otrzymywać w ilości do 0,3 mg / kg na dzień;

Vivorax (analog acyklowiru) jest stosowany do podawania miejscowego i ogólnoustrojowego. Podczas leczenia ciążowego opryszczki tym lekiem jest dozwolone z wielką ostrożnością.

Biorąc pod uwagę indywidualną tolerancję, środki wzmacniające są stosowane ostrożnie:

Zalecane w niektórych źródłach, eleutherococcus jest przeciwwskazany w ciąży, podczas menstruacji i nadciśnienia;

Przed zastosowaniem leków na bazie żeń-szenia podczas ciąży i laktacji należy porozmawiać z lekarzem.

Bez ograniczeń można stosować na zewnątrz jodełkę, rokitnik, rumianek i nagietek.

Brak lub nieskuteczna terapia GH u kobiet w ciąży powoduje komplikacje i prowokuje choroby układu moczowo-płciowego i nerwowego, a także narządy wzroku. Opryszczka jest potencjalnym prowokatorem dysplazji ginekologicznej i onkologii u kobiet.

Profilaktyka opryszczki narządów płciowych

Profilaktyka - podstawa utrzymania zdrowia - składa się z dwóch głównych ogniw

Specjalna profilaktyka opryszczki

Specjalna profilaktyka polega na stosowaniu szczepień. Jednak przy opryszczce zawierającej szczepionki nie można uzyskać trwałego efektu ochronnego. Jest to związane z konkretnym wpływu wirusa urządzenie przeciwnej immunogenne właściwości antygenu szczepionkowego i adiuwant (szczepionkę przypominającą właściwości ochronnych).

Niespecyficzna profilaktyka opryszczki

Niespecyficzne zapobieganie obejmuje:

Zdrowy tryb życia, monogamiczne związki intymne;

Stosowanie metod antykoncepcji barierowej we wszystkich rodzajach płci;

Profilaktyczna terapia poprawiająca odporność po przypadkowych więzadłach, nawet jeśli zastosowano prezerwatywę.

Autor artykułu: Syutkina Vera Gurievna, lekarz-immunolog