Cytomegalowirus w ciąży

Autorem artykułu jest położnik Grigoryeva Ksenia Sergeevna

Zakażenie wirusem cytomegalii (zakażenie CMV) jest chorobą zakaźną, której objawy przejawiają się jedynie w stanach niedoboru odporności (z immunosupresją). Ryzyko zakażenia płodu, nasilenia choroby i rokowania zależy od aktywności procesu życiowej aktywności wirusa cytomegalii podczas ciąży.

Zakażenie wirusem cytomegalii jest diagnozowane poprzez oznaczanie swoistych przeciwciał we krwi. Wczesne wykrycie choroby jest trudne ze względu na fakt, że w 90% przypadków się nie objawia.

Przyczyny

Cytomegalowirus odnosi się do wirusów rodziny opryszczki. Istnieje kilka sposobów infekcji:

  • w powietrzu (przez kichanie, kaszel, pocałunki);
  • hematogenny (przez krew);
  • seksualne (z seksem bez zabezpieczenia);
  • przeznosowe (od matki do płodu przez łożysko);
  • poprzez mleko matki;
  • pionowy (w momencie dostawy).

Istnieje kilka form infekcji CMV:

  • pierwotny;
  • pierwotny przewlekły;
  • wrodzony;
  • utajony (ukryty, nieaktywny);
  • trwałe reaktywowanie (aktywacja postaci przewlekłej);
  • nadkażenie (dołączenie do innej infekcji).

Jeśli dojdzie do infekcji, wirus znajdzie się we wszystkich płynach biologicznych (krew, mocz, ślina, mleko matki, wydzielina z dróg rodnych, łzy).

Objawy CMV w ciąży

W większości przypadków objawy zakażenia CMV są nieobecne lub nieistotne. Mogą występować objawy grypy lub zespołu podobnego do mononukleozy (gorączka, dreszcze, osłabienie, bóle mięśni i stawów).

Ważne! Objawem jest również okresowy i nieregularny wzrost temperatury ciała przez miesiąc lub dłużej, któremu towarzyszą nudności i senność.

Diagnostyka

Najbardziej skuteczne metody diagnozy:

Oznaczenie miana przeciwciał w surowicy na zakażenie CMV (metoda serologiczna).

  • Pierwotne zakażenie podczas ciąży ma bardziej niekorzystny przebieg niż przewlekła postać.
  • Po zakażeniu kobiety zachowują swoistą IgG, która chroni płód przed infekcją. Przeciwciała IgM wskazują pierwotną infekcję, wzrost IgG - o aktywacji postaci przewlekłej.
  • Pozwala wykryć DNA cytomegalowirusa w płynach biologicznych (krew, ślina, wydzielina z dróg rodnych, mocz). Ale ta metoda nie wskazuje na charakter zakażenia (pierwotnego lub przewlekłego).

Rozpoznanie zakażenia wewnątrzmacicznego przeprowadza się za pomocą analizy płynu owodniowego (amniopunkcja) w 11-19 lub 22-23 tygodniu ciąży. Ultradźwięki w tym przypadku nie są wystarczająco czułe, aby wykryć nieprawidłowości u płodu.

Ważne! Biorąc pod uwagę, że infekcja często występuje bez objawów, wszystkie kobiety w ciąży są badane na obecność przeciwciał CMV.

U noworodków ustala się obecność wirusa w moczu lub tajemnicy z gardła przez 1-2 tygodnie życia. Ale w 35% przypadków przeciwciała IgM (odpowiedzialne za pierwotne zakażenie) mogą być nieobecne.

Diagnostyka różnicowa

Zakażenie CMV u kobiet w ciąży powinno być zróżnicowane z ARI, zapaleniem płuc, mononukleozą zakaźną, toksoplazmozą, zapaleniem wątroby. Dokładną diagnozę przeprowadza się na podstawie badań laboratoryjnych.

Leczenie zakażenia CMV przez trymestr

Leczenie wirusa cytomegalii podczas ciąży wykonuje lekarz ginekolog lub specjalista chorób zakaźnych. Wraz z rozwojem powikłań wymagana jest hospitalizacja ciężarnej.

Leczenie powinno mieć na celu zapobieganie zakażeniom wewnątrzmacicznym i zapobieganie wrodzonej infekcji u noworodków.

Aby wyeliminować objawy choroby, wykonuje się terapię antywirusową, ale ze względu na wysoką toksyczność leki te są zabronione w czasie ciąży, są dozwolone tylko w ciężkich przypadkach.

Jako leczenie niefarmakologiczne stosuje się plazmaferezę, dożylne podawanie swoistej immunoglobuliny lub immunostymulantów (w celu utrzymania odporności i zmniejszenia rozprzestrzeniania się zakażenia).

Program leczenia w pierwszym trymestrze:

  • immunoterapia: dożylna immunoglobulina, cytotek;
  • Acyklowir jest podawany dożylnie tylko w ciężkich warunkach;
  • Po 4 tygodniach analiza kontrolna PCR (skrobanie z szyjki macicy).

Program leczenia w drugim trymestrze:

  • immunoterapia: dożylna immunoglobulina, cytotek, czopek doodbytniczy Wiferon;
  • Acyklowir jest podawany dożylnie tylko w ciężkich warunkach;
  • Po 4 tygodniach analiza kontrolna PCR (skrobanie z szyjki macicy).

Program leczenia w 3 trymestrze:

  • terapia przeciwwirusowa (Acyklowir);
  • immunoterapia: dożylna immunoglobulina, cytotek, czopek doodbytniczy Wiferon;
  • Po 4 tygodniach analiza kontrolna PCR (skrobanie z szyjki macicy).

W wykrywaniu ciężkich wad rozwojowych u płodu na wniosek może zostać zaoferowane medyczne przerwanie ciąży.

Dostawa

Poród w naturalny sposób nie jest przeciwwskazany w przypadku zakażenia CMV, prowadzonego w obserwatorium domu macierzyńskiego. Podczas porodu leczenie kanałów porodowych odbywa się za pomocą roztworu leku Poludan (leku przeciwwirusowego). Cięcie cesarskie jest prowadzone tylko w przypadku wskazań położniczych.

Możliwe powikłania

Wrodzone zakażenie rozpoznaje się w 2% przypadków. Jednocześnie 80-90% zarażonych kobiet rodzi zdrowe dzieci, z warunkiem kompleksowego leczenia i nadzoru przez lekarza.

Wrodzona infekcja wirusem cytomegalii u noworodków

Aby potwierdzić rozpoznanie wrodzonego zakażenia CMV, konieczne jest zbadanie krwi z pępowiny pod kątem obecności w niej miana przeciwciał IgM i IgG. Określają również swoją obecność w moczu i ślinie noworodka w pierwszych 3 tygodniach życia, a następnie ponownie w ciągu miesiąca.

Częstość występowania wrodzonego zakażenia CMV nie przekracza 2-2,5% w postaci przewlekłej u matki, 40% w przypadku pierwotnego zakażenia podczas porodu.

Zakażenie zakażeniem CMV w pierwszym trymestrze ciąży jest bardziej niebezpieczne. Jeśli dziecko nie ma oznak choroby po urodzeniu, ryzyko poważnych powikłań nie przekracza 10%. Możliwe powikłania:

  • małogłowie (zmniejszenie wielkości czaszki i mózgu);
  • wodogłowie (nagromadzenie płynu w mózgu);
  • zwapnienia (nagromadzenie soli) w mózgu;
  • zapalenie naczyniówki i siatkówki (zapalenie siatkówki i naczyniówki oka);
  • deformacja przedsionków;
  • przedwczesny poród lub poronienie;
  • niska masa ciała płodu;
  • ograniczenie rozwoju umysłowego i fizycznego (w ciężkim i długotrwałym przebiegu choroby).

W późniejszym okresie ryzyko uszkodzenia płodu jest znacznie zmniejszone, ale mimo to istnieje możliwość rozwoju takich powikłań:

  • żółtaczka noworodka;
  • powiększenie wątroby i śledziony;
  • zapalenie płuc;
  • powstawanie wybroczyny (punktowy krwotok);
  • opóźnienie wzrostu płodu.

Niestety, w przyszłości takie dzieci mają ryzyko rozwinięcia się upośledzenia słuchu, epilepsji, upośledzenia umysłowego i rozwoju fizycznego, upośledzenia wzroku, trudności w uczeniu się.

Leczenie wrodzonej infekcji u noworodków odbywa się z użyciem tych samych leków, co u kobiet w okresie ciąży. Statystyki pokazują, że większość dzieci rodzi się zdrowo.

Zakażenie zakażeniem CMV w trzecim trymestrze ciąży bardzo rzadko prowadzi do zaburzeń rozwoju umysłowego i fizycznego dziecka (1 przypadek na 1000). Stężenie IgM we krwi pępowinowej jest zwykle niskie, dziecko wygląda zdrowo.

W związku z ryzykiem wystąpienia poważnych powikłań u kobiet w ciąży z zakażeniem CMV, powinien istnieć kompleks leczenia, środków profilaktycznych i diagnostycznych mających na celu zmniejszenie prawdopodobieństwa wystąpienia wrodzonej infekcji u płodu.

Prognoza

Nie można całkowicie pozbyć się infekcji, ale można wyeliminować objawy. W większości przypadków choroba nie objawia się przez kilka lat i nie szkodzi zdrowiu, a jedynie daje się odczuć w warunkach niedoboru odporności.

Dlatego ważne jest utrzymanie zdrowia, przeprowadzenie kompleksowych działań diagnostycznych i terapeutycznych, a także wzmocnienie odporności.

Niektóre badania w ciąży

Czy wirus cytomegalii może być niebezpieczny w czasie ciąży?

Kombinacja ciąży i zakażenia wirusem cytomegalii dla wielu przyszłych matek to prawdziwie przerażający tandem. O dzieciach cierpiących na głuchotę i epilepsję, wiele osób słyszało, a zatem dla kobiet w ciąży wiarygodne informacje o samym wirusie cytomegalii i jego wpływ na rozwój płodu jest bardzo pożądany.

Przede wszystkim należy stwierdzić, że łożysko dziecka i wirusa cytomegalii - pojęcia są całkowicie zgodne, aw przeważającej większości przypadków ich zjednoczenie nie stanowi zagrożenia dla płodu. Dowodzą tego statystyki i sucha teoria. A wszystkie horrory, które przyszłe matki przerażają się nawzajem, wiążą się tylko z tradycją, która rozwinęła się w przestrzeni postsowieckiej, winą za wiele kłopotów u noworodków jest wirus cytomegalii. To idzie tak daleko, że nawet obecność odporności na tego wirusa jest czasem uznawana za przyczynę nieprawidłowości w rozwoju płodu (!).

Aby lepiej zrozumieć, co jest przedmiotem dyskusji, gdy lekarz interpretuje ten lub inny wynik analizy, trzeba trochę zrozumieć z tą teorią.

Zachowanie się wirusa w ciele kobiety w ciąży: mała teoria

Cytomegalowirus (CMV) łatwo wpływa na ludzi, którzy nie mają specyficznej ochrony przed nim. Ze względu na swoją niezwykłą występowania (uważa się, że zakażonych wirusem cytomegalii więcej niż 90% ludności świata), większość dzieci w wieku powyżej 1 roku jest już czas, aby zapoznać się z wirusem.

Ważne jest, aby CMV po infekcji pozostała w ciele na zawsze. Ale nie ma w tym nic strasznego: siły odpornościowe organizmu skutecznie zapobiegną próbom aktywacji wirusa, a nowe cząsteczki wirusa, które dostały się do organizmu, zostaną natychmiast zniszczone.

Ponadto, ci szczęściarze, którym udało się nie zarazić się w dzieciństwie, prawie zawsze łapią infekcję CMV w pierwszej połowie życia. W większości przypadków pierwotne zaostrzenie występuje albo bezobjawowo, albo przypomina dławicę piersiową i nie powoduje żadnych komplikacji po sobie. Ale w tym czasie zarażony rozwija silną odporność, która będzie chronić organizm przed infekcją przez całe życie.

W związku z tym, jeśli kobieta w ciąży przed ciążą już zarazić się wirusem cytomegalii, ani ona, ani płód jest prawie nie ma niebezpieczeństwa: organizmowi wytwarzać przeciwciała będzie chronić owoce tak samo bezpiecznie jak każdy inny materiał.

Tylko w wyjątkowych przypadkach u immunokompetentnych matek może wystąpić zakażenie płodu wirusem cytomegalii. Może się to zdarzyć w przypadku nawrotu choroby, spowodowanego przez obniżenie odporności. Ale to nie jest jednoznaczny powód do paniki.

Naprawdę niebezpieczna jest sytuacja, w której pierwsza w życiu infekcja występuje dokładnie w czasie ciąży. Jest tak w tym przypadku i istnieje wiele zmian płodowych wirusa, różniących się w zależności od tego, na którym etapie ciąży wystąpiła infekcja.

Ale nawet tutaj statystyki są miłosierne: tylko 40% kobiet, które po raz pierwszy zapadły na zakażenie CMV, jest dotknięte płodem. Pozostałe 60% nie ma wpływu na płód. A następnie, czy ogólnie wystąpi infekcja, a jaka ona będzie, zależy od kilku czynników...

Możliwe sytuacje pierwotnej infekcji

Tak więc, w praktyce obserwacji i leczenia kobiet w ciąży, istnieją trzy sytuacje związane z zakażeniem wirusem cytomegalii, które charakteryzują się różnymi konsekwencjami.

1. Sytuacja jest pierwsza: nawet przed zajściem w ciążę do analizy kobiecej krwi znaleziono w niej przeciwciała przeciwko wirusowi.

Takie kobiety nazywane są seropozytywnymi, a wynik analizy można sformułować jako "wirus cytomegalii: IgG dodatni".

W rzeczywistości ta sytuacja oznacza, że ​​kobieta jeszcze przed zajściem w ciążę zachorowała z powodu zakażenia CMV i ma obecnie na to niezawodną odporność.

Jedynym ryzykiem dla płodu jest to, że przy okazjonalnym spadku odporności kobieta może ponownie aktywować wirusa w swoim ciele. Jednak przypadki takiej reaktywacji są dość rzadkie, a nawet u niej płód rzadko pojawia się sporadycznie. Według statystyk, prawdopodobieństwo płodu z nawrotem zakażenia CMV wynosi 0,1% (raz na tysiąc epizodów).

W tej sytuacji problematyczne jest rozpoznanie samego faktu nawrotu - rzadko objawia się on objawami. Ubezpiecz, przeprowadzaj badanie ultrasonograficzne płodu i podejmuj ciągłe testy, aby wykryć w nim wirusa - jest wyjątkowo irracjonalny.

2. Sytuacja druga: przeciwciała przeciwko wirusowi cytomegalii wykrywa się tylko w czasie ciąży, podczas gdy przed tym badaniem nie prowadzono.

Mówiąc najprościej: kobieta nigdy nie brała badań krwi na CMV i tylko w czasie ciąży wykryto odpowiednie przeciwciała.

Tutaj nie można jednoznacznie stwierdzić, czy przeciwciała te były obecne w organizmie wcześniej, czy pojawiły się podczas infekcji w czasie ciąży. Dlatego dla dokładniejszej interpretacji wyników badań podano dodatkową analizę awidności przeciwciała.

Awidność to zdolność przeciwciał do przyłączenia się do cząstki wirusowej w celu jej zniszczenia. Im wyższy poziom, tym większe prawdopodobieństwo, że pierwotna infekcja wystąpiła wcześniej niż 3 miesiące temu.

Dlatego, jeśli w ciągu pierwszych 12 tygodni ciąży wyniki dodatkowej analizy wskazują na wysoką awidność przeciwciał, infekcja nastąpiła przed ciążą, a porażka płodu przez wirusa prawie na pewno nie wystąpi.

Przy okazji warto również przeczytać:

Jeśli analiza wykazała wysoką awidność przeciwciała po dwunastym tygodniu, ponownie powstaje niejasność. W końcu mogła zaistnieć sytuacja, w której infekcja nastąpiła w pierwszych dniach ciąży, a przed trzynastym tygodniem odporność osiągnęła wyższą moc. Jednak klęska płodu w tym przypadku z dużym prawdopodobieństwem wystąpiła na najwcześniejszym etapie jego rozwoju, co często wiąże się z poważnymi konsekwencjami.

Ogólnie rzecz biorąc, przy analizie wyników dotyczących wirusa cytomegalii po 12 tygodniach ciąży, niemożliwe jest dokładne ich zinterpretowanie. Możliwe jest jednak przeprowadzenie dodatkowych badań na temat obecności wirusa w płynie owodniowym lub identyfikacji obecności w nim swoistej IgM. Pierwsza analiza wskaże, czy płód został zaatakowany, a drugi pomoże zrozumieć, kiedy doszło do zakażenia matki.

3. Sytuacja trzecia: kobieta nie ma przeciwciał przeciwko wirusowi cytomegalii.

Ta sytuacja jest najrzadsza. Takie kobiety są również nazywane seronegatywnymi, ponieważ test IgG na obecność wirusa cytomegalii daje wynik negatywny. Oznacza to, że nie mają odporności na tego wirusa.

Kobiety z tej grupy są najbardziej zagrożone: mogą zarazić się infekcją, a infekcja może dotknąć rozwijające się dziecko. Ryzyko zarażenia płodu w tym przypadku wynosi około 40%, a pojawienie się nieprawidłowości rozwojowych wynosi około 9%.

Ważne jest, aby zrozumieć, że im wcześniej dojdzie do infekcji płodu, tym większe prawdopodobieństwo poważnego uszkodzenia płodu. Tak więc, w przypadku wirusa cytomegalii, takie naruszenia rozwoju płodu jak:

  • wodogłowie i tworzenie zwapnień w mózgu noworodka;
  • małogłowie;
  • wrodzona chorioretinin;
  • wrodzona głuchota i ślepota;
  • żółtaczka;
  • noworodkowe zapalenie płuc.

W związku z tym, jeśli istnieje ryzyko zakażenia płodu, należy go zminimalizować. W tym celu, podczas prowadzenia ciąży, lekarze przestrzegają specjalnej taktyki.

Prowadzenie ciąży z okiem na cytomegalii

Kobiety, które już są odporne na zakażenie CMV powinny podczas ciąży uważnie monitorować swoje samopoczucie. Na pierwszym podpowiedź choroby konieczne jest, aby skonsultować się z lekarzem, aby przejść odpowiednie testy i, jeśli to konieczne, jak najszybciej rozpocząć leczenie: terminowe zahamowanie aktywności wirusa może zapobiec zakażeniu płodu.

Jeśli jednoznacznie ustalono, że pierwotna infekcja wystąpiła w pierwszych tygodniach ciąży, rozwój płodu jest uważnie monitorowany. Jeśli w wyjątkowych przypadkach występują ewidentne nieprawidłowości w rozwoju, zalecane może być sztuczne przerwanie ciąży.

Kobiety bez odporności na wirusa cytomegalii muszą ponownie określić obecność przeciwciał na to co 4-6 tygodni. Jeśli nagle, w czasie ciąży, te immunoglobuliny zaczynają być wykrywane, konieczne jest podjęcie środków w celu zwalczania wirusa.

Równolegle, gdy seronegatywne kobiety mają przeciwciała przeciwko CMV, pobiera się płyn owodniowy do analizy w celu ustalenia, czy doszło do zakażenia płodu i kontynuowania leczenia.

Jako takie kobiety w ciąży od początku ciąży zaleca się starannie przestrzegać zasad higieny, to mniej się w miejscach publicznych, nie komunikować się z małymi dziećmi, które często są aktywnymi nosicielami wirusa, aw przypadku, czy ich małżonków lub partnerów odporności seksualnej wobec wirusa cytomegalii - zatrzymać się dostawa seksu.

Samo leczenie zakażenia CMV u kobiet w ciąży jest podobne do leczenia innych pacjentów i różni się tylko niektórymi szczegółami.

Leczenie zakażenia CMV u kobiet w ciąży

Osobliwością leczenia infekcji wirusem cytomegalii u kobiet w ciąży jest niedopuszczalność stosowania przez nie dawek wstrząsających leków przeciwwirusowych - Gancyklowiru i Foscarnetu. Leki te mogą powodować ciężkie działania niepożądane, a upośledzenie rozwoju płodu z powodu ich stosowania może być bardziej znaczące niż wpływ na płód samego wirusa.

Jednak w małych dawkach oba te leki są dopuszczalne, ale można je przyjmować wyłącznie zgodnie z zaleceniami i pod nadzorem lekarza.

To samo dotyczy Panavir. Ciąża jest przeciwwskazaniem do jej stosowania, ale w niektórych przypadkach - zwłaszcza ze stabilnością organizmu matki - lekarz może ją przepisać.

Jako środek zapobiegawczy kobiety w ciąży powinny stosować ludzką immunoglobulinę. Najbardziej łagodnym i zalecanym lekiem jest Octagam przepisywany do podawania dożylnego raz w miesiącu.

W przypadku zaostrzenia się zakażenia konieczne jest użycie silniej wzbogaconego cytotektu.

Cechy dostawy

Ważne jest, aby zrozumieć, że infekcja płodu może wystąpić nie tylko podczas jej rozwoju, ale także w chwili narodzin. Wiele przypadków infekcji wirusem cytomegalii u noworodków wiąże się z infekcją dziecka podczas przejścia przez kanał rodny matki.

Ten scenariusz może wystąpić tylko wtedy, gdy matka ma pierwotne zaostrzenie lub nawrót infekcji na kilka dni przed porodem. Są to bardzo rzadkie przypadki, ale mają one miejsce w praktyce medycznej. Tutaj lekarze mogą wybrać dwa sposoby:

  • Pozwól na poród w normalny sposób z ryzykiem zakażenia dziecka. Jest to uzasadnione z tego powodu, że sama infekcja nie zawsze ma miejsce, a nawet z nią większość niemowląt znosi infekcję bez konsekwencji;
  • Przeprowadzić cięcie cesarskie. W tym przypadku ryzyko infekcji noworodka jest ograniczone do minimum. Niemniej jednak, infekcja wirusem auto-cytomegalowskim prawie nigdy nie jest wskazaniem do cięcia cesarskiego, ale w większości przypadków jest to dodatkowy powód na korzyść przeprowadzenia tej operacji.

W większości przypadków ciąży, powikłanej infekcją CMV, wynikiem jest narodziny normalnego, zdrowego dziecka, bez żadnych uszkodzeń i odchyleń.

Właśnie dlatego, przy wszystkich ostrzeżeniach o kautomegalowirusach, należy traktować je dokładnie jako ostrzeżenie: mieć je na myśli, ale nie dlatego, że się martwią. Pamiętaj: w zdrowym ciele przyszłej matki, prawdopodobieństwo aktywacji wirusa jest małe, a zatem dziecko, przy odpowiednim leczeniu ciąży, prawie na pewno będzie zdrowe i z normalnym rozwojem.

Zostanę matką - IVF, planowanie, ciąża, poród i po porodzie

Nagłówki

Cytomegalowirus w ciąży: wpływ na płód, leczenie zakażenia CMV, interpretacja analizy

W przypadku kobiet niebędących w ciąży infekcja wirusem cytomegalii nie ma znaczenia. W niektórych przypadkach obecność w ciele wirusa cytomegalii może być uważana za czynnik obciążający, pogarszając ogólne objawy i rokowanie w przypadku innych chorób.

Ogromną rolę odgrywają wirus cytomegalii w ciąży i podczas planowania ciąży. 70% wcześniaków jest zarażonych wirusem cytomegalii. CMV jest uniwersalnym czynnikiem, który prowadzi do wcześniactwa płodu, niewydolności płodu i łożyska, oderwania łożyska, opóźnienia wzrostu wewnątrzmacicznego.

Spis treści

  • Co to jest infekcja CMV w czasie ciąży?
  • Funkcje infekcji wirusem cytomegalii
  • Wpływ na płód
  • Objawy
  • Co to jest niebezpieczny wirus cytomegalii w czasie ciąży
  • Rozpoznanie cytomegalii w ciąży: przeciwciała IgM i IgG
  • Interpretacja i interpretacja wyników badań u kobiet w ciąży
  • Leczenie cytomegalii w ciąży
  • Planowanie i zapobieganie ciąży

Co to jest wirus cytomegalii (CMV)?

CMV lub jest powszechną infekcją, której czynnikiem sprawczym jest ludzki wirus cytomegalii. Wirus ten należy do rodziny herpeswirusów i jest warunkowo chorobotwórczy.

Dla kobiety w ciąży źródłem choroby CMV jest:

  • nosiciel wirusa (bezobjawowa obecność patogenu u ludzi);
  • pacjent o ostrym kształcie (wystąpiła tutaj tylko infekcja);
  • chora osoba w fazie zaostrzenia (chora przez długi czas, ale wystąpiło zaostrzenie z pojawieniem się objawów).

Przenosząc wirusa cytomegalii do kobiety w ciąży i kobiety planującej ciążę, może to być:

  • w powietrzu (kaszel, kichanie);
  • seksualne;
  • kontakt (przez nie umyte ręce, artykuły gospodarstwa domowego);
  • doustny (doprowadzenie wirusa do przyszłej matki przez usta);
  • pozajelitowy (przez krew);
  • Enteral (spożycie przez przewód pokarmowy, na przykład z jedzeniem).

Funkcje wirusa cytomegalii

Wirus ten może utrzymywać się przez dłuższy czas w organizmie z nieregularnym wytwarzaniem cząstek wirusa, co prowadzi do epizodycznego zaostrzenia choroby. Czynnik sprawczy ma duży genom DNA, stosunkowo niską wirulencję (infekcyjność). Cytomegalowirus radykalnie hamuje układ odpornościowy, a układ interferonu powoli ulega replikacji, a podczas rozmnażania cząsteczek wirusowych ludzka komórka, w której rozmnaża się, nie może zostać uszkodzona. Wszystko to prowadzi do przewlekłego zakażenia wirusem cytomegalii.

Cytomegalowirus w ciąży i wpływ na płód

Konsekwencje u noworodków z wirusem cytomegalii to:

  • głuchota;
  • zmniejszona inteligencja;
  • patologia narządów wewnętrznych (wątroba, nerki, przewód płucny);
  • krwotoczne zapalenie naczyń - krwawienie z małych punktów ze względu na patologię naczyniową i układ krzepnięcia.

Są to dość poważne powikłania dla płodu, ale muszą obawiać się ich pojawienia się tylko wtedy, gdy pierwotna infekcja wirusem cytomegalii wystąpiła podczas ciąży lub krótko przed poczęciem. Większość populacji świata jest zakażona wirusem cytomegalii, objawy choroby są niespecyficzne i objawiają się jako objawy przeziębienia lub grypy.

Objawy wirusa cytomegalii w czasie ciąży

Zakażenie wirusem cytomegalii objawia się jako ostra infekcja wirusowa układu oddechowego lub grypa, co oznacza, że ​​kobieta w ciąży ma objawy:

  • coryza;
  • słabość i słabość;
  • ból podczas połykania;
  • wzrost temperatury;
  • złe samopoczucie przez kilka dni.

Przy najprostszych środkach leczniczych - reżim łóżku, obfity napój alkaliczny, - kobieta znów zaczyna działać, zostaje przywrócona.

W przypadku pierwotnego organizmu okres pierwotnej infekcji trwa 2-3 tygodnie. Wynik zależy od stanu odpowiedzi immunologicznej. Pod jego nieobecność choroba staje się uogólnioną formą. Przy dostatecznej odpowiedzi immunologicznej dochodzi do samonaprawy, w przypadku niewystarczającej odpowiedzi rozwija się zlokalizowana postać. Infekcja może również przejść do fazy nieaktywnej - przenoszenie wirusa. Z reguły infekcja wirusem cytomegalii rozwija się na tle obniżonej odporności.

Co to jest niebezpieczny wirus cytomegalii w czasie ciąży

Jest to wystarczająco niebezpieczne, gdy pierwotna infekcja jest z jakiegoś powodu opóźniona, a wirus cytomegalii rozwija się w czasie ciąży. W tym przypadku 40% kobiet w ciąży przenosi wirusa do płodu, aw 10-12% przypadków rozwija się patologia u dziecka. Oznacza to, że wirus cytomegalii musi być przerażony podczas ciąży w kontekście poronień i patologii płodu.

Ciąża jest stanem fizjologicznym o gwałtownym spadku aktywności układu odpornościowego.

Cytomegalowirus podczas ciąży jest niebezpieczny w dwóch przypadkach:

  • na początkowym spotkaniu organizmu z infekcją;
  • z reaktywacją wirusa cytomegalii w ciele kobiety w ciąży.

Ryzyko dla płodu w pierwotnej chorobie jest większe niż w przypadku zaostrzenia przewlekłej infekcji.

Jeśli wirus cytomegalii przenika do płodu w pierwszej połowie ciąży, objawy kliniczne rozwijają się u 2-8% dzieci urodzonych przez matki z pierwotną infekcją. Mają bardzo poważne objawy:

  • hepatosplenomegalia (powiększenie wątroby, trzustka), zapalenie wątroby;
  • małopłytkowość (zmniejszenie liczby płytek krwi z naruszeniem krzepnięcia krwi);
  • mikrocefalia - patologia rozwoju mózgu;
  • bilirubinemia (zwiększone stężenie bilirubiny we krwi);
  • naruszenia centralnego układu nerwowego.

Śmiertelność u dzieci i płodów wynosi do 10-12%.

Jeśli zmiana w cytomegalii wystąpi w drugiej połowie ciąży, rozwija się przewlekła wrodzona CMVI, w ciężkich przypadkach może dojść do uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego, wątroby, zaburzeń widzenia, słuchu.

Rozpoznanie cytomegalii w ciąży: przeciwciała IgM i IgG

Wszystkie kobiety w ciąży w momencie rejestracji ustawiają badanie krwi na zakażenie TORCH. Jest to jeden z testów, których nie można odmówić w żadnych okolicznościach. Jest to kompleks infekcji, choroba, która w czasie ciąży stanowi bezpośrednie zagrożenie dla dziecka. CMVI należy do tego kompleksu.

Jeśli w teście krwi znajdują się IgM i IgG (dodatnie), jest to normalne, więc nie będzie pierwotnego spotkania z wirusem cytomegalii podczas ciąży - już wystąpiło. Jeśli przeciwciała nie zostaną znalezione (IgM i IgG są ujemne), taka kobieta w ciąży wymaga szczególnej uwagi. Badanie jest prowadzone po 2 tygodniach.

Testy powtarzane są wykonywane do 12 tygodni oraz w drugiej połowie ciąży. Jeśli pierwsza analiza była negatywna, a powtórna analiza ujawniła IgM i IgG - wskazuje to na niedawną infekcję wirusem cytomegalii. W takim przypadku ponowna analiza jest ponownie ustawiona po 2 tygodniach. Czterokrotny wzrost IgG wskazuje na aktywną CMV.

Wykrywanie DNA cytomegalowirusa jest najbardziej niezawodną metodą diagnozy w ciąży.

U kobiet w ciąży bardzo ważna jest diagnostyka PCR i definicja (w skrajnych przypadkach) wirusa we krwi. Najbardziej niebezpiecznym stanem, w którym wirus występuje we krwi, jest wiremia. Wirus krąży z krwią i przenika przez barierę łożyskową, przenika do krwioobiegu płodu i wpływa na jego rozwój.

Wykrywanie DNA cytomegalowirusa w ślinie - wskazuje na obecność wirusa w organizmie, ale nie oznacza obecności wysokiego ładunku wirusa. Jeżeli DNA wirusa znajduje się w rozmazach z pochwy, w moczu i krwi - potwierdza nie tylko obecność patogenu, ale także wysokie miano wirusa.

Interpretacja i interpretacja wyników badań u kobiet w ciąży

Pozytywne testy na obecność wirusa lub obecność przeciwciał - nie zawsze wskazują na obecność choroby. Zaleca się przeprowadzenie dwóch metod badań - bezpośrednich i pośrednich, np. Serologicznych (oznaczanie swoistych przeciwciał antygenów cytomegalowirusa) i PCR.

Obecność przeciwciał IgM - mówi o pierwotnej infekcji lub zaostrzeniu CMV.

Przeciwciało IgG - wskazuje, że kobieta w ciąży wcześniej spotkała się z infekcją.

Wzrost miana IgG ponad 4 razy - zaostrzenie przewlekłej infekcji.

Cytomegalowirus w ciąży: leczenie

W leczeniu infekcji wirusem cytomegalii nie ma specyficznych leków eti-tropowych (działających na patogen). Większość leków przeciwwirusowych jest przeciwwskazana w ciąży. W czasie ciąży wskazane jest leczenie immunoglobulinami w dawce 25-50 mg dożylnie 3 razy dziennie w roztworze soli fizjologicznej.

Intensywna terapia detoksykacyjna prowadzona jest za pomocą roztworów soli, aby zmniejszyć obciążenie wirusem i wyeliminować toksyczne substancje. Zapobiega się niewydolności krążeniowo-nerwowej, zaburzenia krążenia.

Planowanie ciąży i cytomegalii

Ważnym aspektem w zapobieganiu wirusowi cytomegalii w ciąży jest terminowe przygotowanie do poczęcia. Oznacza to, że nawet na etapie planowania ciąży musisz oddać krew do kompleksu infekcji TORCH. Jeśli kobieta jest seronegatywna - nie ma przeciwciał przeciwko wirusowi cytomegalii, wówczas należy podjąć środki, aby zapobiec kontaktowi z tym wirusem.

Potencjalną grupą, która może zarazić ciężarną kobietę, są dzieci, zwłaszcza dzieci w wieku przedszkolnym. Częstość występowania CMVI u dzieci uczęszczających do przedszkola wynosi 25-80%. Jeśli pracujesz z maluchami, na przykład nauczycielem przedszkolnym, młodszym nauczycielem - bardzo pożądana jest zmiana pracy. Konieczne jest ograniczenie kontaktu z dziećmi i przebywanie w miejscach, w których przebywają dzieci - pokoje zabaw, zajęcia rozwojowe, aby nie kontaktować się z matkami innych dzieci.

Co to jest niebezpieczny wirus cytomegalii podczas ciąży i kiedy potrzebne jest leczenie?

Cytomegalowirus - jeden z najczęstszych patogennych mikroorganizmów na Ziemi. W tym samym czasie większość ludzi nie wie o ich infekcji, ponieważ choroba, którą mają przez długi czas, istnieje w postaci utajonej i nie daje oczywistych objawów klinicznych.

Ale dla kobiet w wieku rozrodczym, transport CMV (wirus cytomegalii) jest poważnym problemem i wymaga szczególnej uwagi. Wynika to z możliwości zakażenia wewnątrzmacicznego rozwijającego się dziecka. Dlatego analiza CMV znajduje się na liście badań zalecanych w planowaniu i początku ciąży.

Co jest ważne, aby wiedzieć o cytomegalowirusie

Czynnikiem powodującym zakażenie wirusem cytomegalii jest duży wirus DNA z rodziny herpesawirusów. Ma sferyczny kształt i jest pokryta dwuwarstwową powłoką zewnętrzną. Na jego powierzchni znajdują się liczne, podobne do kręgosłupa, wyrostki utworzone przez cząsteczki lipoprotein. Są one niezbędne do rozpoznania komórek makroorganizmu, przywiązania i wszczepienia w nie.

Cechy cyklu życiowego wirusa cytomegalii obejmują:

  • skłonność do długiego utajonego istnienia po zakażeniu, możliwość wielokrotnej reaktywacji przy tworzeniu korzystnych warunków dla patogenu;
  • gdy pozostaje w stanie "uśpionym" wirus jest wewnątrzkomórkowy, jego genom wbudowany jest w DNA komórki gospodarza i jest z nim dzielony, co przyczynia się do pasywnego rozprzestrzeniania się infekcji w obrębie tego samego rodzaju tkanki;
  • możliwość zniszczenia prawie wszystkich komórkach ciała ludzkiego, ale korzystnie występuje w reprodukcji wirusa cytomegalii fibroblasty, komórki śródbłonka i nabłonka o różnej lokalizacji, gruczołów ślinowych i limfocyty;
  • początek syntezy wirusowego DNA następuje nie wcześniej niż 24 godziny po wniknięciu cząstki wirusowej do komórki;
  • niski współczynnik reprodukcji: średnio replikacja i późniejsze łączenie nowych cząsteczek wirusa trwa łącznie do 20 godzin, a ich produkcja następuje dopiero 5 dnia;
  • zależność współczynnika zgonów komórek od masowości infekcji tkankowych wirusem cytomegalii, wielokrotna penetracja patogenów pomaga skrócić czas życia;
  • efekt cytopatyczny wirusa, ze względu na jego wpływ na funkcjonowanie błon zakażonych komórek i prowadzący do powstania tak zwanego cytomegalova - gigantyczne zaokrąglone komórki przypominające oczy sowy;
  • aktywne uwalnianie cząstek wirusa z różnymi płynami biologicznymi;
  • wewnątrzkomórkowe pasożytnictwo, które powoduje stabilność wirusa na wiele leków.

Cytomegalowirus nie ma preferencji seksualnych i wiekowych, może wpływać na ludzi każdej rasy. Jest dość stabilny w środowisku, co tłumaczy jego rozpowszechnioną dystrybucję.

Epidemiologia

Zakażenie wirusem cytomegalii przenosi się głównie przez zakażenie domowe, zakażenia przenoszone drogą powietrzną i drogą płciową, a źródłem zakażenia może być osoba bez oczywistych klinicznych objawów choroby. To tłumaczy wysoki stopień infekcji populacji. Według WHO prawie 90% mieszkańców miast w krajach rozwiniętych i 60-70% mieszkańców obszarów wiejskich jest zarażonych tym wirusem. Ponad połowa zdrowych dzieci urodzonych w wieku szkolnym staje się nosicielami zakażenia CMV.

Duże znaczenie ma pionowy szlak transmisyjny, który przyczynia się do wewnątrzmacicznego zakażenia płodu. Faktem jest, że wirus cytomegalii jest w stanie przezwyciężyć barierę hematoplacental w dowolnym okresie ciąży, co przyczynia się do rozwoju wrodzonego zakażenia wirusem cytomegalii. Dziecko może zarazić się zarażoną matką również podczas przejścia kanału rodnego i podczas karmienia piersią. Ponadto istnieje prawdopodobieństwo pojawienia się wirusa płodowego u ojca, jeśli jego plemniki zawierają wbudowane DNA tego patogenu.

Przenoszenie wirusa cytomegalii jest możliwe przy transplantacji narządów i transfuzji krwi (i jej składników) od zakażonych dawców. W rzadkich przypadkach infekcja odbywa się poprzez zanieczyszczone narzędzia medyczne podczas różnych manipulacji medycznych.

Główne objawy nabytej infekcji

U osób zarażonych w trakcie życia infekcja wirusem cytomegalii może występować na kilka sposobów:

  • utajony przepływ, wirus nie prowadzi do pojawienia się jakiejkolwiek zewnętrznej symptomatologii, ale może być wykryty metodami laboratoryjnymi;
  • subkliniczne przetrwałe infekcje, objawy są minimalne i niespecyficzne, cząsteczki wirusa są wykrywane w różnych biologicznych zrzutach zainfekowanej osoby;
  • związane z występowaniem chorób CMV: zapalenie płuc (zapalenie płuc), zapalenie wątroby typu B, świnki, CMV mononukleoza, zapalenie jelit, zapalenie mózgu, zapalenie nerek, przewlekłe choroby układu moczowo-płciowego;
  • uogólniona postać zakażenia wirusem cytomegalii z uszkodzeniem wielonarządowym i ciężkim przebiegiem, rozwój otępienia spowodowanego przewlekłym zapaleniem mózgu, z pojawieniem się licznych wrzodów krwawiących w różnych częściach przewodu żołądkowo-jelitowego.

Przeważająca większość osób zakażonych wirusem cytomegalii ma utajony przebieg choroby. Wykrywanie infekcji występuje podczas ukierunkowanego badania podczas przygotowywania do przeszczepu, dawstwa, na etapie planowania ciąży i leczenia niepłodności.

Aktywacja wirusa występuje najczęściej, gdy status immunologiczny zmienia się wraz z rozwojem niedoboru odporności dowolnego pochodzenia. Jest to możliwe w przypadku HIV po ciężkich zakażeniach, z immunosupresyjną terapią po transplantacji, niektórymi chorobami krwi i podczas chemioterapii. Wszystko to może prowadzić do zmniejszenia kontroli immunologicznej nad istniejącym zakażeniem wirusem cytomegalii i przejściem patogenu do fazy aktywnej. Ponowna aktywacja wirusa cytomegalii podczas ciąży jest również powszechna.

Eliminacja (lub korygowanie) niedoborów odporności i trwające leczenie przyczyniają się do zahamowania replikacji wirusa, znaczącego oczyszczania płynów biologicznych z cząstek wirusa. Ale wewnątrzkomórkowe patogeny nie są niszczone, infekcja przechodzi w fazę utajoną. Ponowne naruszenie statusu immunologicznego powoduje nowe zaostrzenie się wirusa cytomegalii.

Czy wirus cytomegalii jest szkodliwy podczas ciąży?

Zakażenie wirusem cytomegalii podczas ciąży może być wynikiem pierwotnej infekcji kobiety lub reaktywacji już istniejącego wirusa. Nasilenie tych objawów zależy od stanu funkcjonalnego układu odpornościowego, który wpływa na szybkość wzrostu poziomu patogenu krążącego swobodnie we krwi.

Ostre zakażenie CMV podczas ciąży może objawiać się jako zespół zatrucia - gorączka, oznaki zniszczenia gruczołów podskrzyniających i ślinianek przyusznych, nerek, wątroby i płuc. Być może pojawienie się wydzieliny śluzowej z nosa, które wraz z odurzaniem prowadzi do fałszywych przypuszczeń dotyczących ARVI. Zapalenie pochwy jest często odnotowywane ze wzrostem wydzieliny z pochwy, które mają biało-niebieskawy kolor i są dość płynne w konsystencji. Takie objawy wirusa cytomegalii w ciąży świadczą o klęsce wszystkich nowych narządów, ale nie są niebezpieczne dla życia kobiety i jej rozwijającego się dziecka.

Ale wirus cytomegalii może wpływać na narządy wewnętrzne narządów płciowych. Stwarza to zagrożenie dla bezpiecznego ciąży, zwiększa ryzyko samoistnej aborcji we wczesnym stadium, przedwczesnego porodu. Przy pojawieniu się przedwczesnego oderwania łożyska położonego w normalnych warunkach na tle nadciśnienia tętniczego, możliwe jest wewnątrzmaciczne zgon płodu.

Największym niebezpieczeństwem jest uszkodzenie łożyska cytomegalii. W tym przypadku tworzą się w nim cysty, odnotowuje się przedwczesne starzenie. I zakażone we wczesnych stadiach ciąży może intymny zamocowanie do ciała macicy kosmówki tkanek łożyska, a zagrażając atonia macicy i krwawienie w połogu.

Konsekwencje zakażenia wirusem cytomegalii dla płodu

Obecność ciężarnej CMV stanowi bezpośrednie zagrożenie dla dziecka. Infekcja domaciczna jest obarczona rozwojem wrodzonej postaci choroby z rozwojem ciężkich powikłań. Dlatego zakażenie to przypisuje się grupie embriopatogennej TORCH. Zaleca się kobietom wykonanie testu cytomegalii podczas planowania ciąży.

W zależności od okresu ciąży noworodek może mieć objawy ostrej infekcji wirusem cytomegalii, konsekwencje zaburzeń embriogenezy lub objawy przewlekłego uszkodzenia wielu narządów wewnętrznych. Dzieci w tym samym czasie często rodzą się przed terminem, z objawami wcześniactwa. W tym samym czasie bezobjawowy (początkowo) przebieg choroby jest możliwy wraz z pojawieniem się następstw infekcji po pierwszej połowie życia.

Główne kliniczne objawy wrodzonej infekcji wewnątrzmacicznej u małych dzieci:

  • pasty i żółtaczka skóry u noworodków, możliwe jest pojawienie się charakterystycznych plamek o ciemnoniebieskim zabarwieniu i licznych wybroczynach;
  • skłonność do przewlekłej żółtaczki;
  • letarg, senność, mała aktywność dzieci nawet przy oczywistym fizycznym dyskomforcie;
  • uporczywie i dyfuzyjnie zmniejsza napięcie mięśniowe, drżenie kończyn, opóźnienie w rozwoju motorycznym u rówieśników;
  • naruszenie ssania i połykania, które powoduje uporczywą hipotrofię i wielochiprolitozę;
  • małogłowie (jeśli jest zarażone we wczesnym okresie ciąży);
  • zaburzenia hematologiczne: anemia o mieszanej genezie i małopłytkowości;
  • cytomegalowirusowe zapalenie siatkówki z obniżoną ostrością wzroku;
  • niedosłuch czuciowo-nerwowy z tendencją do stopniowego zwiększania stopnia utraty słuchu;
  • opóźnienie w rozwoju umysłowym;
  • śródmiąższowe zapalenie płuc, zapalenie nerek, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie jelita grubego, zapalenie trzustki i uszkodzenie innych narządów miąższowych i mózgu.

Kiedy dziecko jest zarażone krótko przed porodem lub podczas przejścia przez kanał rodny, nie wykazuje oznak uszkodzenia narządu. Ale w ciągu pierwszych 20-50 dni rozwija się stan, którego klinika przypomina ARVI. Zazwyczaj jest szybko zadokowany przez przybycie przeciwciał ochronnych do mleka matki, a infekcja staje się utajona. Ale u noworodków urodzonych przedwcześnie i hipotonicznie, zwłaszcza jeśli są one głównie na karmieniu sztucznym i cierpią z powodu niedoboru odporności, być może bardziej ostry przebieg choroby z tendencją do uogólniania.

Kiedy i kto powinien zostać poddany kontroli pod kątem CMV?

W przypadku braku niedoboru odporności u ludzi, obecna w nim infekcja wirusem cytomegalii nie stanowi potencjalnego zagrożenia dla życia i zwykle nie wpływa na jego jakość. W związku z tym powszechne populacji rutynowo pod kątem wirusa cytomegalii nie praktykowany, oprócz obecności śladów infekcji (wykazała prawie 90% pacjentów) nie jest bazą czynnych środków terapeutycznych.

Otrzymano instrukcje do testów:

  • kobiety z historią nawykowych poronień;
  • par niepłodnych, w tym na etapie przygotowania przed zapłodnieniem in vitro i innymi technologiami wspomaganego rozrodu;
  • cierpiących na przewlekłe choroby zapalne w sferze moczowo-płciowej;
  • matki dzieci urodzonych z objawami infekcji wewnątrzmacicznych;
  • osoby z niedoborami odporności;
  • potencjalnych dawców.

Ale analiza dotycząca wirusa cytomegalii podczas planowania ciąży jest pożądana, aby wziąć wszystkie kobiety. Określenie obecności infekcji i stopnia aktywności tego procesu pomoże w przyszłości ocenić ryzyko zakażenia płodu.

Diagnostyka

Zakażenie wirusem cytomegalii nie ma charakterystycznych objawów, więc diagnoza kliniczna jest trudna. A kluczem są badania laboratoryjne.

Obecnie do diagnozy używa się:

  • metoda hodowli (hodowla wirusa pobranego z płynów biologicznych lub tkanek na specjalnych nośnikach);
  • PCR - pozwala na określenie nawet małe ilości DNA wirusa w teście materiału biologicznego (w wymazie z pochwy, do cewki moczowej, szyjki macicy, krew, mocz, ślina i płyn mózgowo-rdzeniowym);
  • ELISA jest najczęściej stosowanym badaniem opartym na określeniu różnych klas swoistych przeciwciał we krwi;
  • Metoda cytologiczna, w której badane mikroskopowo fragmenty tkanki pobrane przez biopsję, pozwalają na ujawnienie charakterystycznych zmian w komórkach.

W codziennej praktyce klinicznej stosuje się ELISA. To niedrogie i względnie proste technicznie badanie jest przeprowadzane automatycznie i nie ma ograniczeń wiekowych. Można go powtórzyć wymaganą liczbę razy, co pozwala dynamicznie oceniać przebieg procesu zakaźnego i w przybliżeniu określać receptę na infekcję.

Dekodowanie testu ELISA

Po przeprowadzeniu testu ELISA określa się obecność i miano immunoglobulin IgM i IgG, które stanowią różne klasy swoistych przeciwciał ochronnych wytwarzanych przez komórki odpornościowe. Ich stosunek jest koniecznie oceniany, jeśli analiza dla wirusa cytomegalii w ciąży jest dodatnia.

Obecność Ig M wskazuje na obecny proces zakaźny, jest oznaką niedawnej infekcji lub aktywacji wirusa cytomegalii. Wykrywanie takich przeciwciał wymaga wyjaśnienia potrzeby leczenia, aw okresie ciąży, oceny prowizji ryzyka dla płodu. Ig G wskazuje na obecność uporczywej odporności. Pojawiają się po pewnym czasie po zakażeniu i utrzymują się do końca życia. To właśnie ta klasa przeciwciał zapewnia organizmowi immunologiczną kontrolę nad wirusem, ograniczając jego reprodukcję i dystrybucję.

Wynik do 0,9 U / ml jest normą IgG dla wirusa cytomegalii, co wskazuje na brak kontaktu z wirusem. Wskaźnik 0,9-1,1 jm / ml uważany jest za wątpliwy, a powyżej 1,1 j./ml - pozytywny. Dzieci poniżej 3 miesiąca życia nie określają poziomu IgG. W końcu ich własne przeciwciała nie zostały jeszcze opracowane, a krążące kompleksy we krwi zostały otrzymane w macicy od zakażonej matki.

Pozytywne Ig M u ciężarnej z wątpliwymi wynikami IgG wskazuje na aktywny etap pierwotnej infekcji. Kombinacja niskiego miana przeciwciał klasy M z dobrym poziomem G jest oznaką reaktywacji przewlekłego zakażenia. Jeśli tylko Ig G dodatnie, zdiagnozuj nieaktywną fazę choroby (remisja).

Określenie czasu trwania infekcji ma wartość prognostyczną. Jeśli kobieta z ciążą aktywuje chroniczny wirus cytomegalii, jej rozprzestrzenianie jest ograniczane przez już istniejące przeciwciała. Ryzyko wewnątrzmacicznego zakażenia płodu wynosi 3-5%. W przypadku świeżego transmisji zakażenia przezłożyskowej obchodzony jest w prawie 60% kobiet w ciąży, ze względu na ich brak przeciwciał ochronnych i nieskrępowanego rozprzestrzeniania się patogenu.

Test ELISA nie zawsze okazuje się wystarczająco informacyjny, aby określić czas trwania infekcji. Bardziej wiarygodny wynik można uzyskać, badając wykryte przeciwciała G zachłannością wobec wirusa cytomegalii. Określa siłę wiązania z przeciwciałami.

Im bardziej stabilne są powstające kompleksy immunologiczne, tym więcej czasu upłynęło od infekcji. Awidność powyżej 35% wskazuje, że infekcja wystąpiła ponad 3 miesiące temu. Wskaźnik 50-60% jest uważany za próg, mówi o przejściu choroby do stanu przewlekłego. Wysoce przeciwciała - znak nosiciela lub obecnego przewlekłego zakażenia.

Przewoźnik CMV w ciąży: co to jest?

Nośnikiem wirusa cytomegalii jest najczęściej diagnozowany stan. Mówią o nim, gdy kobieta była wcześniej zarażona, ale patogen w jej ciele jest w fazie nieaktywnej. W tym samym czasie nie ma żadnych zewnętrznych oznak choroby, a ELISA pokazuje tylko obecność silnego IgG.

Noszenie nie jest niebezpieczne dla kobiety, ani dla jej rozwoju w macicy. Niemniej jednak, co 4-6 tygodni takiej kobiety ciężarnej, pożądane jest poddanie się drugiemu badaniu w celu wykluczenia aktywacji wirusa. Na szczęście w większości przypadków zaostrzenie infekcji CMV podczas ciąży nie występuje.

Jak leczyć wirusa cytomegalii w ciąży?

To, czy leczenie cytomegalowirusem będzie wykonywane w czasie ciąży, zależy od aktywności tego procesu, czasu trwania infekcji i potwierdzonego niedoboru odporności u kobiety.

Jeżeli uzyskane dane laboratoryjne wskazują na infekcję bezpośrednio przed poczęciem lub na początku pierwszego trymestru ciąży, podejmuje się taktykę "wyczekuj i zobacz". Obserwuje się dynamiczną obserwację rozwoju zarodka. W przypadku danych dotyczących naruszenia embriogenezy i pojawiania się wad, podejmuje się decyzję o dostępności wskazań do aborcji z powodu wskazań medycznych. Zabieg przeprowadzany jest wyłącznie za zgodą kobiety. Aby potwierdzić zakażenie płodu, można wykonać amniopunkcja, aby pobrać płyn owodniowy do analizy.

Leczenie CMV u kobiet w ciąży odbywa się poprzez uzyskanie danych dotyczących świeżego zakażenia (ostra faza choroby) lub reaktywacji istniejącego wirusa. Leki przeciwwirusowe, witaminowe, immunomodulujące są przepisywane. Można również stosować immunoglobuliny i interferony. Jeśli to konieczne, stosuje się leki objawowe w celu złagodzenia stanu kobiety. W przypadku udziału narządów wewnętrznych w reżimie leczenia wprowadza się leki w celu korygowania pojawiających się zaburzeń czynnościowych.

Zakażenie kobiet ciężarnych wirusem cytomegalii nie jest rzadkim zjawiskiem. Jednak pomimo powszechności i względnej dostępności analiz wiele kobiet nie jest świadomych obecności choroby i nie może odpowiednio ocenić ryzyka dla nienarodzonego dziecka. Chociaż CMV jest włączone do grupy TORCH, nawet świeże zakażenie ciężarnych nie zawsze prowadzi do ataku płodu. Ponadto, jeśli wyleczysz wirusa cytomegalii we wczesnych stadiach ciąży, możesz szybko przenieść infekcję do nieaktywnej fazy i uniknąć uszkodzenia łożyska i zarodka.

Cytomegalowirus i ciąża: niebezpieczne sąsiedztwo

Ciąża jest stanem, w którym układ odpornościowy kobiety jest osłabiony i poddawany trudnym testom. Z tego powodu kobieta w pozycji może borykać się z różnymi chorobami i doświadczać ich na sobie. Wiadomo, że choroba podczas ciąży może mieć na nią niekorzystny wpływ. Szczególne niebezpieczeństwo wirus cytomegalii w ciąży. Może powodować odchylenia w rozwoju płodu, a nawet jego śmierć w łonie matki.

Co to jest wirus cytomegalii i jakie są sposoby infekcji?

Prawdopodobnie nie ma ludzi na świecie, którzy nie doświadczyliby takiej choroby jak opryszczka. Ludzie nazywają to "zimnym". Opryszczka, objawiająca się na ustach i twarzy, psuje wygląd i dostarcza wiele niewygodnych wrażeń (swędzenie, pieczenie). Wiadomo, że wirus ten z pojedynczym trafieniem w ludzkie ciało pozostaje w nim na zawsze, czując się tylko w chwilach osłabienia układu odpornościowego.

Rodzina herpeswirusów obejmuje rodzaj wirusa cytomegalii. O jego istnieniu naukowcy dowiedzieli się w 1956 roku. Obecnie infekcja wirusem cytomegalii (cytomegalia) jest bardzo powszechna. Na planecie u wielu ludzi możliwe jest zdiagnozowanie dodatniego wirusa cytomegalii. Jednak niektórzy nawet nie wiedzą o obecności infekcji w organizmie - w ogóle się nie objawiają, tak jak inne wirusy, które są częścią rodziny herpeswirusów. Wszystkie nieprzyjemne objawy i konsekwencje choroby odczuwają tylko ci ludzie, którzy osłabili układ odpornościowy. Kobiety w ciąży są jedną z głównych grup ryzyka.

Co dzieje się po wprowadzeniu do organizmu człowieka wirusa cytomegalii? Nazwa choroby "cytomegalii" w tłumaczeniu oznacza "gigantyczną klatkę". Ze względu na działanie cytomegalii, wzrastają normalne komórki organizmu ludzkiego. Mikroorganizmy, wchodzenie w nie, niszczą strukturę komórkową. Komórki są wypełnione cieczą i pęcznieją.

Zakażenie wirusem cytomegalii podczas ciąży może być różne na kilka sposobów:

  • transmisja seksualna, która jest głównym sposobem infekcji wśród dorosłej populacji. Wirus cytomegalii może dostać się do organizmu nie tylko w kontakcie z narządami płciowymi, ale także z seksem oralnym lub analnym bez użycia prezerwatywy;
  • domowy sposób. Zakażenie wirusem cytomegalii jest w tym przypadku rzadkie, ale jest możliwe, jeśli jest w formie aktywnej. Wirus może dostać się do organizmu poprzez ślinę z pocałunkami, używając jednej szczoteczki do zębów, naczyń;
  • transfuzja krwi. W praktyce medycznej zdarzały się przypadki zakażenia wirusem cytomegalii podczas transfuzji krwi dawcy i jego składników, przeszczepiania tkanek i narządów, stosowania jaj dawcy lub plemników.

Ta infekcja wirusowa może dostać się do organizmu dziecka: gdy jest w macicy, podczas porodu lub karmienia piersią.

Różnorodność dróg przenoszenia jest spowodowana faktem, że wirus można znaleźć we krwi, łzach, mleku matki, nasieniu, wydzielinach pochwowych, moczu i ślinie.

Objawy wirusa cytomegalii

Jeśli dana osoba ma silną odporność, wirus się nie objawia. Jest w ciele w postaci utajonej infekcji. Dopiero przy osłabieniu obrony organizmu czuje się.

Bardzo rzadkim objawem aktywności tego wirusa u osób z prawidłowym układem odpornościowym jest zespół podobny do mononukleozy, objawia się wysoką gorączką, złym samopoczuciem, bólem głowy. Występuje około 20-60 dni po zakażeniu. Czas trwania zespołu podobnego do mononukleozydu może wynosić 2-6 tygodni.

Najczęstszymi objawami ciąży i cytomegalii są objawy, które przypominać ARVI. Dlatego wiele kobiet jest w pozycji przy cytomegalii na przeziębienie, bo są prawie wszystkie objawy: gorączka, zmęczenie, osłabienie, katar, bóle głowy, powiększenie i zapalenie gruczołów ślinowych, a czasem zapalenie migdałków. Główną różnicą między zakażeniem wirusem cytomegalii a ARVI jest to, że trwa znacznie dłużej - około 4-6 tygodni.

W stanie niedoboru odporności może wystąpić zakażenie wirusem cytomegalii powikłania, mianowicie występowanie następujących chorób: zapalenie płuc, zapalenie stawów, zapalenie opłucnej, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie mózgu. Możliwe są również zaburzenia wegetatywne-naczyniowe i liczne zmiany narządów wewnętrznych.

Kiedy uogólnione formularze, które są niezwykle rzadkie, choroba rozprzestrzenia się na całe ciało. W takich przypadkach rozróżnia się następujące objawy:

  • procesy zapalne w nerkach, trzustce, śledzionie, nadnerczach, tkance wątrobowej;
  • uszkodzenie układu trawiennego, płuc, oczu;
  • paraliż (występuje w wyjątkowo ciężkich przypadkach);
  • procesy zapalne struktur mózgu (to prowadzi do śmierci).

Warto jeszcze raz podkreślić, że infekcja wirusem cytomegalii objawia się głównie przez objawy podobne do zwykłego przeziębienia. Wszystkie pozostałe z powyższych objawów występują niezwykle rzadko i tylko w przypadku bardzo osłabionego układu odpornościowego.

Niebezpieczeństwo wirusa cytomegalii podczas ciąży

Bardzo niebezpieczne jest zainfekowanie się wirusem pierwszy trymestr ciąża. Wirus cytomegalii może przenikać przez łożysko do płodu. Infekcja może spowodować jej śmierć wewnątrzmaciczną.

Jeśli infekcja wystąpi później, możliwa jest następująca sytuacja - ciąża będzie kontynuowana, ale infekcja wpłynie na narządy wewnętrzne dziecka. Dziecko może urodzić się z wrodzonymi wadami rozwojowymi, różnymi chorobami (opuchlizna mózgu, małogłowie, żółtaczka, przepuklina pachwinowa, choroba serca, zapalenie wątroby).

Groźnych konsekwencji można uniknąć, jeśli wirus zostanie wykryty w czasie wykrycia, dlatego bardzo ważne jest, aby zaplanować ciążę i wykonać testy na wszelkie infekcje przed zapłodnieniem, a także regularnie odwiedzać lekarza podczas "ciekawej sytuacji". Przy odpowiednim leczeniu dziecko może urodzić się zdrowe, będąc jedynie pasywnym nosicielem wirusa cytomegalii.

Analiza cytomegalii w ciąży

Niezależnie od tego, aby dowiedzieć się o obecności w organizmie wirusa cytomegalii, jest to praktycznie niemożliwe. Wirus, będąc w formie utajonej, absolutnie wcale się nie manifestuje. W aktywnej postaci infekcję można pomylić z inną chorobą. Aby wykryć wirusa, konieczne jest przekazanie analizy wirusa cytomegalii podczas ciąży, a raczej infekcji TORCH. Za jego pomocą ujawnia się obecność lub nieobecność nie tylko wirusa cytomegalii, ale także toksoplazmozy, różyczki, wirusa opryszczki pospolitej (1-2 typy).

Cytomegalowirus diagnozuje się za pomocą następujących metod:

  • reakcja łańcuchowa polimerazy;
  • badanie cytologiczne wydzielania moczu i śliny;
  • badania serologiczne surowicy krwi.

Reakcja łańcuchowa polimerazy jest oparty na definicji kwasu dezoksyrybonukleinowego, który jest nośnikiem dziedzicznej informacji o wirusie i jest w nim zawarty. Do badań używa się zeskrobnięć, krwi, moczu, plwociny i śliny.

Kiedy badanie cytologiczne materiał (mocz lub ślinę) bada się pod mikroskopem. Cytomegalowirus w rozmazie podczas ciąży diagnozowany jest przez obecność gigantycznych komórek.

Cel badania serologiczne Surowica to wykrywanie przeciwciał specyficznych dla wirusa cytomegalii. Najdokładniejsza metoda - enzymatyczny test immunologiczny (ELISA), który zapewnia identyfikację różnych typów immunoglobulin (IgM, IgG).

Immunoglobuliny to białka wytwarzane przez komórki krwi. Są one związane z patogenami, które przenikają do organizmu i tworzą kompleks.

Immunoglobuliny M (IgM) tworzą się 4-7 tygodni po zakażeniu. Ich poziom zmniejsza się wraz z rozwojem odpowiedzi immunologicznej, a liczba immunoglobulin G (IgG) wzrasta.

W wynikach analizy wirusa cytomegalii można wskazać kilka wariantów:

  1. IgM nie jest wykrywany, IgG znajduje się w normalnym zakresie;
  2. IgM nie jest wykrywany, IgG jest powyżej wartości prawidłowej (dodatnia IgG cytomegalii w ciąży);
  3. IgM jest powyżej normy.

W pierwszym przypadku organizm kobiecy nie miał kontaktu z cytomegalowirusem, co oznacza, że ​​konieczne jest podjęcie działań zapobiegawczych i unikanie sytuacji, w których można się zarazić.

Druga analiza wskazuje, że ciało kobiece spotkało się z wirusem, ale w tej chwili jest nieaktywne. Nie można obawiać się pierwotnego zakażenia podczas ciąży, ale istnieje ryzyko ponownej aktywacji wirusa.

Trzecia analiza wskazuje, że wystąpiła pierwotna infekcja lub reaktywacja wirusa cytomegalii, który był w ciele w formie utajonej, rozwija się.

Warto zauważyć, że IgM nie zawsze jest wykrywane. Lekarze kierują się poziomem IgG. Normalny poziom IgG może być różny dla różnych kobiet. Wskazane jest wykonanie badań przed poczęciem. To pozwala nam określić normę cytomegalii podczas ciąży. Reaktywacja wirusa jest wskazywana przez liczbę IgG, która wzrasta 4 lub więcej razy.

Leczenie cytomegalii w ciąży

Niestety, nie ma środków, aby trwale pozbyć się wirusa cytomegalii. Żadne lekarstwo nie może zniszczyć wirusa w ludzkim ciele. Celem leczenia jest wyeliminowanie objawów i "utrzymanie" wirusa cytomegalii w stanie nieaktywnym (pasywnym).

Kobiety w ciąży, które mają wirusa, lekarze przepisują witaminy, leki immunomodulujące, które wzmacniają odporność. Dzieje się tak, jeśli proces infekcyjny jest utajony (ukryty). Preparaty mające na celu wzmocnienie odporności są zalecane jako profilaktyka.

Wspomagaj układ odpornościowy za pomocą herbaty ziołowe. Zbiory ziół są sprzedawane w aptekach. Możesz zapytać lekarza prowadzącego, które zioła będą odpowiednie dla kobiet w ciąży. Niektóre z nich są bardzo przydatne, a inne są przeciwwskazane, ponieważ mogą spowodować poronienie. Lekarz powie Ci, która herbata jest właściwym wyborem, i poleci preparaty ziołowe, które można kupić w dowolnej aptece.

Jeśli choroba jest aktywna, niektóre leki immunomodulujące, witaminy i herbaty nie wystarczą. Lekarze są mianowani środki przeciwwirusowe. Celem leczenia cytomegalowirusem w ciąży jest uniknięcie powikłań. Taka terapia pozwoli kobietom w stanie znosić dziecko i rodzić je zdrowe bez żadnych odchyleń.

CMV może wywołać występowanie szeregu współistniejących chorób (np. ARVI, zapalenie płuc). Skuteczne leczenie infekcji wirusem cytomegalii zależy od leczenia innej powstałej choroby. Stosowanie leków do leczenia chorób współistniejących w połączeniu z lekami przeciwwirusowymi i immunomodulacyjnymi pozwoli odzyskać i wycofać cytomegalowirus do postaci nieaktywnej, gdy jego aktywność będzie kontrolowana przez układ odpornościowy.

Zakażenie wirusem cytomegalii nie może być leczone. Tylko profesjonalny lekarz może przepisać niezbędne leki. Jego decyzja, którą podejmuje, opiera się na formie infekcji, stanie odporności pacjenta, wieku, obecności współistniejących chorób. Kobieta, która chce urodzić zdrowe dziecko, musi przestrzegać wszystkich zaleceń lekarza.

Zapobieganie wirusowi cytomegalii

Nie wszyscy ludzie są nosicielami wirusa cytomegalii. Kobieta, która nie jest zarażona i która planuje dziecko lub jest już w pozycji powinna podążać za środkami zapobiegawczymi. Będą przydatne dla tych osób, w których organizmie wirus jest w stanie "uśpionym".

Po pierwsze, należy unikać kobiet, które nie chcą stawić czoła wirusowi cytomegalii podczas ciąży przypadkowy seks. Nie ma potrzeby wchodzenia w intymną relację bez prezerwatywy. Lekarze ciągle o tym przypominają lekarzom. Jeśli zastosujesz się do tego zalecenia, możesz zabezpieczyć się nie tylko przed wirusem cytomegalii, ale także przed innymi poważnymi chorobami przenoszonymi drogą płciową.

Po drugie, jest to konieczne zachowaj czystość jego dom i on sam, aby przestrzegać podstawowych zasad higieny osobistej, które są szczepione dla nas wszystkich od najmłodszych lat. Na przykład nie można używać naczyń innych osób, umywalek (myjki, ręczniki), ponieważ istnieje niewielkie ryzyko, że dostaną się przez nie wirus cytomegalii. Przed jedzeniem, przed i po wizycie w toalecie, po kontakcie z przedmiotami innych osób (na przykład pieniędzmi) należy dokładnie umyć ręce.

Wymagany wzmocnij swój układ odpornościowy. W tym celu zaleca się wykonywać codzienne ćwiczenia fizyczne, które są zalecane dla kobiet w ciąży, częściej chodzić na zewnątrz, wykonywać zabiegi hartowania. Dobra odporność nie pozwoli na pojawienie się ostrej infekcji wirusem cytomegalii, ale "utrzyma" patogeny w nieaktywnej formie.

Ogromną rolę odgrywają zrównoważone żywienie. Niestety, wiele osób nie przestrzega diety, nie je ulubionych potraw, nie przyjmuje pożytecznych pokarmów (np. Warzyw). Menu powinno być zaprojektowane w taki sposób, aby zawierało żywność zawierającą witaminy i użyteczne substancje w wymaganej ilości. Z powodu ich braku system odpornościowy może się osłabiać, a to obfituje w różne choroby. Nie musisz siedzieć na ograniczającej diecie w czasie ciąży, ponieważ nie będzie to też nic dobrego.

Aby nie zakłócać infekcji wirusem cytomegalii i jej powikłań podczas ciąży, konieczne jest wcześniejsze zaplanowanie poczęcia. Cytomegalowirus w planowaniu ciąży można zidentyfikować poprzez dostarczenie testów. Egzaminy muszą być przeprowadzane nie tylko przez kobietę, ale także przez jej mężczyznę.

Podsumowując, należy zauważyć, że infekcja wirusem cytomegalii jest bardzo niebezpieczna dla ciężarnej. Maskowanie pod zwykłym przeziębieniem może prowadzić do strasznych konsekwencji (szczególnie w początkowym okresie). Jeśli podczas ciąży wystąpią objawy przeziębienia, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, ponieważ może to być zakażenie wirusem cytomegalii. Nie trzeba angażować się w samoleczenie, ponieważ leki wybrane samodzielnie nie mogą pomóc, a jedynie wyrządzić wiele szkody.