Objawy zakażenia wirusem cytomegalii u dzieci, reżim leczenia i jego konsekwencje

Dostając się do organizmu dziecka wirusy nie pojawiają się natychmiast. Czekają na dogodną chwilę. Czynnikiem rozwoju infekcji jest spadek oporu - odporność organizmu. Zakażenie wirusem cytomegalii działa również w podobny sposób. Wirusa, z reguły, okazuje się przez przypadek w analizie krwi.

Dziecko otrzymuje CMV z zewnątrz lub jest zarażone przed urodzeniem, poprzez łożysko. Wrodzony rodzaj choroby jest trudniejszy do zniesienia i wiąże się z wieloma komplikacjami, w wyniku których praca różnych narządów i systemów jest zakłócona. Leczenie choroby zależy od metody zakażenia.

Dlaczego dzieci mają wirusa cytomegalii?

CMV odnosi się do wirusa zawierającego DNA - wirusa cytomegalii, który należy do rodziny herpeswirusów. Przenika on wszystkie narządy ludzkie, ale jest głównie izolowany z gruczołów ślinowych, gdzie aktywnie mnoży się i wstawia swoje DNA do jądra komórek. Ze względu na obcy element komórki gruczołów ślinowych powiększają swój rozmiar. Stąd nazwa wirusa (w tłumaczeniu z łaciny - "gigantyczne komórki").

Cytomegalowirus atakuje komórki krwi - limfocyty i monocyty (zalecamy lekturę: jak leczyć nadmiar monocytów we krwi dziecka?). Po uszkodzeniu naczyń krwionośnych wirus pasożytuje na komórkach narządów wewnętrznych dziecka, wywołując zaburzenia dopływu krwi i krwotoku. Leukocyty i fagocyty podlegają znacznym modyfikacjom, co tłumaczy się rozmnażaniem się w nich infekcji. W rezultacie immunosupresja powstaje na tle ostrej supresji funkcji komórek odpornościowych.

Z dobrą odpornością u dziecka, IgG pozytywne dla cytomegalowirusa jest w stanie nieaktywnym. Oznacza to, że dziecko jest tylko nosicielem infekcji, ale jednocześnie nie jest chore. Wraz ze spadkiem odporności organizmu wirus zaczyna się aktywnie namnażać, organizm wyzwala określone przeciwciała i pojawia się pewna symptomatologia.

Dodatkowymi czynnikami zmniejszającymi odporność organizmu są problemy trawienne i duże obciążenia delikatnego organizmu dziecka, prowadzące do zwiększonego zmęczenia. Na tle osłabionej odporności ciało staje się łatwym celem dla czynników zakaźnych.

Czynniki obniżające odporność to:

  • rehabilitacja organizmu po długiej chorobie (np. grypie);
  • reakcje alergiczne;
  • uraz porodowy;
  • niedobór witamin;
  • niewłaściwe stosowanie leków;
  • zła ekologia;
  • krótki okres karmienia piersią noworodków.

Rodzaje i objawy choroby

Wrodzona infekcja

W przypadku zakażenia wewnątrzmacicznego objawy kliniczne pojawiają się u dzieci po urodzeniu. Objawy zakażenia CMV obejmują:

  • Zażółcenie skóry. Dowody na zapalenie wątroby. W badaniach krwi wykryto podwyższoną bilirubinę.
  • Z powodu zapalenia wątroby wątroba i śledziona mogą się nasilać, ponieważ są pierwszymi reagującymi na czynnik zakaźny w organizmie.
  • Wysoka temperatura ciała.
  • Słabość mięśni.
  • Na skórze występuje wysypka, możliwe są krwawiące owrzodzenia.
  • Oznaki ogólnego zatrucia organizmu.
  • Powiększone węzły chłonne.
Jednym z objawów infekcji wirusem cytomegalii są powiększone węzły chłonne
  • Obrzęk krtani, prawdopodobnie powiększone migdałki.
  • Pogorszenie oddychania.
  • Sinica skóry (sinica).
  • Odruchy ssania i połykania są zepsute.
  • Zaburzenia procesów trawiennych, którym towarzyszą wymioty i biegunka.
  • Utrata wzroku lub słuchu.
  • Możliwe zapalenie płuc.
  • Niedowaga.

Wrodzona infekcja wirusem cytomegalii u dzieci może wywołać upośledzenie umysłowe. Czasami wirus prowadzi do śmiertelnego wyniku. Śmiertelność zakażonych noworodków sięga 30%. Również z powodu infekcji wzrok pogarsza się aż do ślepoty. Jeśli dzieci z wrodzonym wirusem cytomegalii nie wykazują objawów klinicznych, to później 10-15% tych dzieci będzie miało upośledzenie słuchu.

Nabyto infekcję

Pobierz wirusa cytomegalii może pochodzić wyłącznie od pacjenta lub od nosiciela wirusa. Objawy kliniczne choroby objawiają się zmniejszeniem odporności organizmu. Często choroba przypomina zwykły ARVI, ponieważ towarzyszą mu objawy zapalenia górnych dróg oddechowych, kaszel i ból podczas połykania. Może wystąpić przekrwienie błony śluzowej nosa, wzrost temperatury ciała. Dodatkowym objawem klinicznym mogą być wysypki na całym ciele w postaci czerwonych plam.

Jeśli miękisz skarży się na ból brzucha, jest to objaw wzrostu wątroby i śledziony. Mogą również wzrosnąć pobliskie węzły chłonne, pachwinowy i pachowy. Na uszkodzenie wątroby wskazuje żółknięcie oka i białka skóry.

Chore dziecko staje się ospałe i senne w tym samym czasie. Zaczynają rozwijać wszystkie objawy dławicy piersiowej. Dzieci skarżą się na ból mięśni i stawów. Powikłania mogą być zapaleniem płuc lub zapaleniem wątroby. Obrazowi temu towarzyszą zaburzenia neurologiczne w zachowaniu.

W jaki sposób przekazywana jest CMV i kto jest nosicielem?

W środowisku zewnętrznym wirus cytomegalii u dzieci spotyka się z płynami biologicznymi: ślina, wydzielina z porów narządów płciowych. Dzieci zostają zarażone w następujący sposób:

  • W macicy. Jeśli w czasie ciąży nastąpiło zakażenie przyszłej matki, infekcja wirusem cytomegalii przenika do płodu przez łożysko przez krew matki.
  • Z mlekiem matki, jeśli matka karmiąca jest chora w ostrej postaci lub została zarażona już podczas laktacji.
  • Unoszące się w powietrzu krople podczas komunikowania się z zainfekowanymi lub nosicielami infekcji.
  • Kontakt. Dziecko może dostać wirusa od matki podczas przemieszczania się przez kanał rodny.
Jeśli kobieta karmiąca jest zarażona wirusem cytomegalii, przechodzi ona na dziecko poprzez mleko matki

Aby dostać wirusa do organizmu, nie można nawet skontaktować się z chorym. Biologiczne wydzieliny również stanowią wielkie zagrożenie dla zdrowia dziecka. Zakażenie może być przenoszone na naczyniach, przedmiotach higieny osobistej, klamkach drzwi itp. Metoda kontaktu nie zagraża życiu i zdrowiu dziecka.

Nosicielem zakażenia jest osoba, która nie ma widocznych objawów choroby. Jest jednak niebezpieczny dla innych osób o obniżonej odporności. Infekcja znajduje się w organizmie w stanie utajonym i czeka na odpowiedni moment, w którym zmniejszy się odporność dziecka. Następnie wirus zaczyna się aktywnie namnażać i uderzyć w ciało dziecka.

Jak wykrywają chorobę?

Aby postawić diagnozę, nie wystarczy tylko przeprowadzić badanie. Lekarz prowadzący wyznacza szereg badań:

  • Serologiczna analiza krwi, w której uwalniane są swoiste przeciwciała. Izolacja przeciwciał IgM oznacza, że ​​infekcja stała się ostra (typ utajony charakteryzuje się białkiem IgG).
  • PCR pomoże wykryć wirusa w ślinie, moczu i innych płynach ustrojowych.
  • Ogólny test krwi. Pokaże spadek liczby erytrocytów, płytek krwi i białych krwinek.
  • Biochemia krwi. Wskaźniki ALT i AST zostaną zwiększone, uszkodzenie nerek będzie wskazywane przez wzrost kreatyniny i mocznika.
  • Analiza mikroskopowa osadu moczu pod kątem obecności komórek olbrzymich.
Aby dokładnie potwierdzić obecność choroby, należy wykonać szereg analiz biologicznych

Cytomegalowirus IgG-pozytywny wskazuje na przewlekły przebieg choroby. Dodatkowe metody diagnostyczne obejmują:

  • RTG z powikłaniami w płucach będzie wykazywać zapalenie płuc;
  • Ultradźwięki jamy brzusznej pokażą wzrost śledziony i wątroby;
  • MRI mózgu rozpozna ogniska zapalne.

Można również zbadać okulistę. Ujawnia zmiany w strukturach oka w badaniu dna oka w uogólnionej infekcji.

Czy infekcja wirusem cytomegalii jest niebezpieczna dla dzieci?

Infekcja jest bardzo niebezpieczna dla dzieci, które chorują z nią w okresie niemowlęcym lub zostały zarażone w macicy. W 20% przypadków u dzieci, których zakażeniu nie towarzyszą określone objawy, praca układu nerwowego jest zakłócona - dochodzi do lęku, drgawek, mimowolnego skurczu mięśni. Takie dzieci szybko tracą na wadze, możliwe są wysypki na skórze.

Konsekwencje CMV może wystąpić u dziecka od 2 do 4 lat, a po kilku latach w postaci opóźnienia mowy, upośledzenia umysłowego, choroby układu sercowo-naczyniowego, zaburzenia czynnościowe ucha i pomoce wizualne aż do całkowitej utraty wzroku i częściowej utraty słuchu. U starszych dzieci, na tle infekcji, oporność organizmu gwałtownie spada. To prowokuje rozwój bakteryjnej mikroflory i powoduje inne choroby, na przykład zapalenie płuc lub zapalenie oskrzeli.

Jak leczyć chorobę?

Całkowite pozbywanie się wirusa jest niemożliwe, można go jedynie wprowadzić w stan nieaktywny, dlatego terapia ma na celu wyeliminowanie aktywności wirusa i ograniczenie skutków infekcji organizmu chorobotwórczymi bakteriami. Najskuteczniejsze leki antywirusowe stosowane w pediatrii:

  1. Gancyklowir. Jest aktywny przeciwko wielu wirusom, w tym wirusowi CMV. Substancja czynna leku jest osadzona w DNA wirusa i hamuje jego syntezę.
  2. Acyklowir. Z powodzeniem zwalcza wszystkie wirusy opryszczki, w tym ospę wietrzną. Zasada działania jest podobna do antybiotyków - spowalniając i przerywając łańcuch reprodukcji DNA.

Czas leczenia lekami przeciwwirusowymi wynosi 2-3 tygodnie. Gdy objawy kliniczne całkowicie ustają, a wyniki analiz wskazują na nieaktywność wirusa, terapia ustaje.

Inną grupą leków stosowanych w kompleksowym leczeniu cytomegalii jest immunostymulant:

  1. Isoprinosine. Stymulator sił odpornościowych organizmu. Pomija reprodukcję wirusów RNA. Aktywuje pracę limfocytów T, które niszczy nieprawidłowe komórki, dlatego jest wykorzystywana nawet w onkologii. W leczeniu cytomegalowirusa jest często przepisywany równolegle z Acyclovir w celu uzupełnienia działania tego ostatniego.
  2. Viferon. Lek jest oparty na sztucznie zsyntetyzowanym ludzkim interferonie. Skuteczny przeciwko wirusom opryszczki. Produkowane w postaci doodbytniczych czopków i maści i stosowane w przypadkach, gdy środki doustne są przeciwwskazane z powodu powikłań na wątrobie i układzie pokarmowym.

Jako dodatek do leczenia leków, istnieją środki ludowej. Jednak oficjalna medycyna uważa, że ​​w walce z wirusem cytomegalii są bezużyteczne, więc lekarze nie zalecają tych przepisów.

Środki zapobiegawcze zapobiegające skutkom

Aby uniknąć infekcji, musisz ograniczyć kontakt z pacjentami. Konieczne jest zaszczepienie dziecku zasad higieny i wyjaśnienie potrzeby dokładnego mycia rąk. Jeśli zdrowe dziecko jest zarażone matką zakażoną wirusem cytomegalii, warto całkowicie zrezygnować z karmienia piersią.

Aby odporność dziecka była odporna na infekcje, musi zostać wzmocniona przez zbilansowaną dietę zawierającą wszystkie niezbędne witaminy i pierwiastki śladowe. Dzieciom z obniżoną opornością wprowadzono nieswoistą immunoglobulinę, która zawiera przeciwciała przeciwko wirusowi.

Aby wzmocnić odporność, konieczne i inne, wszystkie znane sposoby: zdrowy sposób życia, stwardnienie, aktywny odpoczynek. Stres fizyczny powinien być wykonalny - sport na rzecz rezultatu jest równie szkodliwy jak siedzący tryb życia.

Lekarz-infekolog zajmuje się chorobą, której należy pokazać dziecko, gdy podejrzewa się wirusa. W przypadku różnych komplikacji konieczne jest również skonsultowanie się z neurologiem, gastroenterologiem, lorem, okulistą, nefrologiem, pulmonologiem. Kompleksowe leczenie zależy od rodzaju powikłań.

Podsumowując, możemy powiedzieć, że nie można pozwolić, by sytuacja dryfowała i angażowała się w samoleczenie. To zaostrzy chorobę i spowoduje wiele komplikacji, które wpłyną na rozwój dziecka. Ważne jest również przetestowanie pod kątem transportu cytomegalii w czasie ciąży i poddanie się odpowiedniej terapii.

Cytomegalowirus u dzieci

Zakażenie wirusem cytomegalii (CMF) odnosi się do powszechnych chorób zakaźnych. Czynnik powodujący zakażenie wirusem cytomegalii należy do rodziny opryszczki. Dostając się do organizmu człowieka, wirus mnoży się wewnątrz komórki i znacznie zwiększa jego rozmiar. Rezultatem reprodukcji wirusa cytomegalii może stać się infekcja dowolnych tkanek i narządów wewnętrznych. Szczególnie podatny na wirusa cytomegalii jest płód w okresie ciąży, noworodków i dzieci w pierwszych 3-5 latach życia.

Cytomegalowirus u dzieci - przyczyny

Wirus cytomegalii u dziecka może być wrodzony i nabyty.

Wrodzona infekcja wirusem cytomegalii rozwija się u dziecka po zakażeniu od matki - nosiciela wirusa przez łożysko nawet w okresie domacicznym. Jeśli kobieta po raz pierwszy złapie wirusa cytomegalii podczas ciąży, infekcja przez łożysko może dostać się do organizmu dziecka. W większości przypadków wrodzony cytomegalowirus nie objawia się we wczesnych stadiach życia dziecka, ale ma najcięższe powikłania (ubytek słuchu, obniżona inteligencja, upośledzenie mowy). Stopień tej manifestacji zależy od czasu zakażenia płodu w czasie ciąży.

Nabyte zakażenie wirusem cytomegalii. Zakażenie dziecka może również wystąpić bezpośrednio podczas porodu, gdy płód przechodzi przez zakażony kanał rodny matki lub w pierwszych dniach życia w kontakcie z zarażoną matką lub personelem medycznym. Noworodka można zarazić również mlekiem matki. W przypadku nabytej cytomegalii, w przeciwieństwie do wrodzonej infekcji, rozprzestrzenianie się infekcji jest niezwykle rzadkie.

U dzieci w wieku przedszkolnym i w wieku szkolnym wirus cytomegalii dostaje się do organizmu z kontaktem domowym lub kropelkami w powietrzu, gdy na niewielkiej przestrzeni przychodzi od jednego nosiciela wirusa lub chorego dziecka do ciała innych dzieci. Wirus cytomegalii może być zarażony od pierwszych dni życia, a wraz z wiekiem zwiększa się dramatycznie. Wirus może żyć i rozmnażać się przez długi czas w leukocytach i innych komórkach ludzkiego układu odpornościowego i powodować przewlekły przewóz.

Cytomegalowirus u dzieci - objawy

Zwykle zakażenie wirusem cytomegalii u dzieci jest łatwe i ukryte (bezobjawowe) i w ogóle się nie manifestuje. I tylko jeden na dziesięć przypadków infekcji będzie miał objawy kliniczne, szczególnie w przypadku osłabionej odporności. Dlatego objawy CMV zależą nie tylko od stanu układu odpornościowego dziecka, ale także od jego wieku, obecności odporności na cytomegalowirus, obecności współistniejących chorób dziecka.

Najczęściej wirus cytomegalii u dzieci manifestuje się jako ostre wirusowe zakażenie dróg oddechowych (ARVI).

Okres inkubacji wynosi od 15 do 60 dni. W ostrej fazie zakażenia wirusem cytomegalii dziecko ma następujące objawy:

  • wzrost temperatury ciała (czasami okresowo i nieregularnie do liczby gorączkowej przez trzy tygodnie lub dłużej);
  • katar, zapalenie i powiększenie gruczołów ślinowych, z obfitą śliną;
  • powiększone węzły chłonne;
  • dreszcze, osłabienie, zmęczenie, ból głowy, ból mięśni;
  • zwiększona śledziona (splenomegalia) i wątroba;
  • mogą być zepsute stolce według rodzaju zaparcia lub biegunki;
  • we krwi dziecka zmniejsza się liczba płytek, rośnie bezwzględna i względna zawartość monocytów;
  • częste "bezprzyczynowe" zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli;

Z powodu braku specyficznych objawów u wirusa cytomegalii niemożliwe jest zdiagnozowanie tylko na podstawie objawów klinicznych.

W celu zidentyfikowania czynnika sprawczego i specyficznej odpowiedzi immunologicznej stosuje się metody laboratoryjne. Rozpoznanie zakażenia wirusem cytomegalii potwierdza obecność samego wirusa we krwi i tkankach, a także wykrycie przeciwciał przeciwko wirusowi we krwi. U pacjentów cytomegalowirus znajduje się w moczu, ślinie i osadach plwociny.

Przeciwciała przeciwko wirusowi cytomegalii

Przeciwciała przeciwko wirusowi cytomegalii zaczynają się rozwijać natychmiast po wkroczeniu wirusa do organizmu człowieka. To przeciwciała zwalczają infekcję wirusową, zapobiegając rozwojowi wirusa cytomegalii i powodując chorobę bezobjawową. Istnieje kilka klas przeciwciał - IgG, IgM, IgA i inne, z których każda odpowiada za niektóre funkcje układu odpornościowego. Jednak dla diagnozy infekcji wirusem cytomegalii przydatne są te, które mogą wykrywać przeciwciała IgM i IgG.

Przeciwciała przeciwko cytomegalowirusowi - IgG i IgM wykrywa się w laboratoryjnym badaniu krwi.

Dostępność przeciwciała IgM zwykle pojawiają się we krwi najpierw i wskazuje na świeżą infekcję lub reaktywację utajonej (ukrytej) infekcji. Jednak wzrost przeciwciał IgM może nie zostać wykryty w ciągu pierwszych 4 tygodni po wystąpieniu choroby. W tym samym czasie, do roku po wyleczeniu, miana mogą pozostać wysokie. Pod tym względem pojedyncze oznaczenie poziomu przeciwciał IgM jest bezużyteczne w ocenie ciężkości infekcji. Ważne jest monitorowanie zmian w poziomie przeciwciał IgM (wzrost ich poziomu lub zmniejszenie).

Jeden do dwóch tygodni po zakażeniu wirusem cytomegalii pojawia się surowica Przeciwciała IgG. Te immunoglobuliny pomagają lekarzowi ustalić, czy dziecko było w przeszłości jest zakażony wirusem cytomegalii, jak również badanie krwi dla tych przeciwciał podano w celu rozpoznania ostrej infekcji wirusem cytomegalii. Przeciwciała IgG w pierwotnej infekcji wzrastają w pierwszych tygodniach, a następnie mogą pozostawać wysokie przez lata. Przeciwciała IgG pojawiają się w okresie rekonwalescencji i mogą trwać do 10 lat u pacjentów, którzy doszli do siebie, więc wskaźnik wykrywalności przeciwciał IgG może osiągnąć 100% wśród różnych grup populacji.

Pojedyncze oznaczenie miana przeciwciał nie odróżnia obecnej infekcji od transmitowanej, ponieważ cytomegalowirus jest zawsze obecny w ciele nosiciela wirusa, jak również w jego przeciwciałach.

Przeciwciało przeciwko wirusowi cytomegalii - IgG-dodatnie

Jeśli immunoglobuliny IgG są wykrywane jako pojedynczy znacznik, wskazuje to na zakażenie wirusem cytomegalii lub na odporność na tę infekcję. Wykrywanie przeciwciał przeciwko IgG wirusa cytomegalii u dzieci w pierwszej połowie życia w przypadku braku innych markerów tego zakażenia wskazuje na ich matczyne pochodzenie.

Jednoczesne wykrywanie w surowicy krwi dzieci specyficznych przeciwciał IgM i IgG wskazuje na chorobę wywołaną przez cytomegalowirusa.

Interpretacje stosunku przeciwciał IgG i IgM:

Leczenie zakażenia wirusem cytomegalii u dzieci

Zakażenie wirusem cytomegalii (CMV) jest jedną z najczęstszych, nie-sezonowych chorób zakaźnych wśród zakażeń TORCH. Swoiste przeciwciała przeciwko niemu wykrywane są u noworodków (2%) oraz u dzieci poniżej jednego roku (do 60% dzieci). Leczenie tej infekcji jest dość skomplikowane i zależy od postaci choroby.

W tym artykule dowiesz się wszystkiego, co rodzice powinni wiedzieć o leczeniu infekcji wirusem cytomegalii u dzieci.

Przyczyny CMVI

CMV wywołuje wirusa cytomegalii z liczby wirusów opryszczki. Istnieje kilka odmian (szczepów) wirusów. Źródłem infekcji jest tylko osoba (chory lub nosiciel wirusów). Wszystkie zrzuty zakażonej osoby są zakaźne: nosogardła i ślina; łzy; ruchy moczu i wypróżnienia; wydzielanie z dróg rodnych.

Trasy transmisji:

  • kroplówka;
  • kontakt (bezpośredni kontakt i wykorzystanie przedmiotów użycia);
  • pozajelitowy (przez krew);
  • transplacental;
  • podczas przeszczepiania zainfekowanego narządu.

Noworodek może złapać od matki nie tylko w macicy (poprzez łożysko), ale także bezpośrednio podczas porodu (w intranatale) podczas przejścia kanału rodnego. Płód ulega zakażeniu w przypadku ostrej choroby lub zaostrzenia choroby u matki w czasie ciąży.

Szczególnie niebezpieczne, jeśli infekcja płodu następuje w pierwszych 3 miesiącach ciąży, ponieważ pociąga za sobą śmierć lub występowanie wad różnych narządów i deformacji. Ale w 50% przypadków dzieci zarażają się mlekiem matki.

Dzieci mogą zarazić się od innych zarażonych dzieci w przedszkolach i szkołach, ponieważ szlak infekcji przenoszonych drogą powietrzną jest najważniejszy dla CMV. Wiadomo, że dzieci w tym wieku mogą przekazywać sobie nawzajem pogryzione jabłko lub cukierek, gumę do żucia.

Bramą wejściową dla wirusa są błony śluzowe dróg oddechowych, przewodu pokarmowego i narządów płciowych. W miejscu wprowadzenia wirusa nie ma zmian. Wirus, po spożyciu, pozostaje w nim przez całe życie w tkankach gruczołów ślinowych i węzłów chłonnych. Przy prawidłowej odpowiedzi immunologicznej organizmu objawy choroby są nieobecne i mogą występować tylko przy niekorzystnych czynnikach (chemioterapia, ciężka choroba, leczenie cytotoksyczne, zakażenie wirusem HIV).

Wirus jest niestabilny w środowisku zewnętrznym, jest dezaktywowany przez zamrożenie i podgrzewanie do 60 ° C, jest wrażliwy na środki dezynfekujące.

Podatność na wirusa jest wysoka. Odporność po przeniesieniu CMV jest niestabilna. Wirus atakuje różne narządy. Dotknięte komórki nie umierają, ich aktywność funkcjonalna utrzymuje się.

Klasyfikacja CMVI

Dla CMV charakteryzuje się różnorodnymi formami: utajona i ostra, zlokalizowana i uogólniona, wrodzona i nabyta. Uogólniony ma wiele odmian w zależności od pierwotnego uszkodzenia narządu.

Kształt zależy od wnikania wirusa (ostry - w przypadku podawania pozajelitowo, utajony - w inny sposób), odporność (uogólnione zakażenie rozwija się u pacjentów z obniżoną odpornością).

Objawy CMVI

Wrodzona cytomegalia

Manifestacje wrodzonego CMVI zależą od okresu zakażenia płodu. W przypadku zarażenia przed upływem 12 tygodni płód może umrzeć lub dziecko urodzi się z możliwymi anomaliami rozwojowymi.

Na zakażenie płodu w późniejszym terminie ostrą postacią infekcji występuje często CNS: wodogłowie, zez, oczopląs, drgawki, zwiększonego napięcia mięśni, wstrząsnąć kończyn asymetrii twarzy. Po urodzeniu odnotowano znaczną hipotrofię. Szczególnie często dotyczy to wątroby: wrodzonego zapalenia wątroby, a nawet marskości wątroby, zakażenia dróg żółciowych.

Dzieci te wyrażone zażółcenia skóry utrzymuje się do 2 miesięcy, są oznaczone krwotoki melkotochechnye w skórze zanieczyszczenia we krwi może pojawić się w stolcu, wymioty, krwawienie z rany pępowinowej.

Możliwe krwotoki w narządach wewnętrznych i mózgu. Wątroba i śledziona są powiększone, zwiększa się aktywność enzymów wątrobowych. We krwi występuje niedokrwistość, wzrost liczby leukocytów i zmniejszenie liczby płytek krwi. Gruczoły ślinowe są z konieczności dotknięte.

Ale nie zawsze wrodzona forma objawia się zaraz po urodzeniu. Czasem jest wykrywane w wieku przedszkolnym lub szkolnym w postaci zapalenia naczyniówki i siatkówki (uszkodzenie siatkówki oczu), atrofii narządu Cortiego ucha wewnętrznego, opóźnienia w rozwoju umysłowym. Te zmiany mogą prowadzić do rozwoju ślepoty, głuchoty.

Prognozowanie wrodzonej CMV jest często niekorzystne.

Uzyskana cytomegalia

W pierwotnej infekcji w przedszkolu CMV może występować w postaci choroby podobnej do ARVI, co utrudnia diagnozę. Dziecko w tym przypadku pojawia się:

Okres utajony (od momentu zakażenia do pojawienia się objawów choroby): od 2 tygodni do 3 miesięcy. Najczęściej jednak forma utajona rozwija się bez widocznych objawów, które są wykrywane przypadkowo w badaniu serologicznym krwi. Ze zmniejszeniem odporności może przejść do ostrej zlokalizowanej lub uogólnionej postaci.

Kiedy zlokalizowana forma (śliniance) ślinianki ślinianek przyusznych (częściej), podjęzykowo, podgłośniowo-żuchwowe. Objawy zatrucia nie są wyraźne. Dzieci nie mogą przybrać na wadze.

Uogólniona forma podobna do mononukleozy ma ostry początek. Występują objawy zatrucia (osłabienie i bóle głowy, bóle mięśni), wzrost węzłów chłonnych szyjnych, śledziony i wątroby, wzrost temperatury za pomocą dreszczy. Czasami rozwija się reaktywne zapalenie wątroby. We krwi stwierdza się wzrost liczby limfocytów i ponad 10% komórek atypowych (jednojądrzastych). Przebieg choroby jest łagodny, następuje powrót do zdrowia.

Postać płucna objawia się w postaci zapalenia płuc, które ma przedłużony przebieg. Charakteryzuje się: dusznością, suchym kaszlem (przypominającym krztusiec), cyjanowatym odcieniem warg. Krosty w płucach są niestabilne. Na rentgenogramie obserwuje się wzrost wzorca płucnego, mogą pojawić się torbiele w płucach. W analizie plwociny wykrywane są mega komórki.

Kiedy forma mózgowa rozwija się zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Postać ta charakteryzuje się drgawkami, niedowładami mięśni kończyn, napadami padaczki, zaburzeniami świadomości, zaburzeniami psychicznymi.

Postać nerek Jest to dość powszechne, ale rzadko zdiagnozowane, ponieważ objawy patologii są bardzo rzadkie: w moczu białko jest zwiększone, liczba komórek nabłonkowych i komórek cytomegalskich jest wykrywana.

Postać wątroby objawia się podostrym przebiegiem zapalenia wątroby. Dziecko przez długi czas utrzymuje lekką żółtaczkę, skórę i podniebienie śluzu. We krwi zwiększa się związana z nią frakcja bilirubiny, aktywność enzymów wątrobowych nieznacznie wzrasta, ale cholesterol i fosfataza alkaliczna są silnie zwiększone.

Żołądkowo-jelitowy forma objawia się uporczywymi wymiotami, płynnym częstym stolcem, wzdęcia. Charakterystyczne i opóźnione w rozwoju fizycznym dzieci. Powstaje wielotorbielowa choroba trzustki. W analizie kału zwiększono ilość obojętnego tłuszczu.

Kiedy forma łączona W proces zaangażowanych jest wiele narządów i układów o charakterystycznych cechach. Częściej rozwija się ze stanem niedoboru odporności. jej objawy kliniczne: ciężkie zatrucie, wysoka gorączka z codziennie zakres 2-4˚S temperaturze w długim okresie, uogólnione powiększenie węzłów chłonnych, powiększenie wątroby i śledziony, gruczołów ślinowych zmiany, krwawienia.

Szczególnie ciężki przebieg choroby obserwuje się u dzieci z zakażeniem wirusem HIV. CMVI należy do chorób związanych z AIDS. Dlatego jeśli u dziecka zdiagnozowano CMV, przeprowadza się test na zakażenie HIV. CMVI przyspiesza progresję zakażenia HIV i często powoduje śmierć w AIDS.

Nabyta CMVC ma długi falisty przebieg. Niestopniowy przebieg choroby wynika z rozwoju powikłań: specyficznego (zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie opłucnej, zapalenie mózgu itp.) I niespecyficznego (przywiązanie wtórnych infekcji).

Przy uogólnionych postaciach CMVI możliwy jest śmiertelny wynik.

Diagnostyka CMVI

Ze względu na niespecyficzne objawy infekcji CMV, należy odróżnić z różnych chorób, takich jak choroby hemolitycznej u noworodka, toksoplazmozy, wirusowe zapalenie wątroby, mononukleoza zakaźna, chłoniak, białaczka, świnki tuberculosis.

Do diagnozy stosuje się następujące metody laboratoryjne:

  • wirusologiczne (wykrycie wirusa w ślinie, moczu, krwi itp. płynach);
  • PCR (wykrywanie wirusa DNA i ładunku wirusa);
  • cytoskopia (wykrywanie charakterystycznych komórek - cytomegalov w moczu, ślinie, plwocinie pod mikroskopem);
  • serologiczne (wykrywanie swoistych przeciwciał klasy IgM i IgG we krwi);
  • Ultradźwięki płodu (wykrycie zwapnień śródczaszkowych i wad rozwojowych płodu).

Diagnostyka laboratoryjna jest szczególnie ważna w przypadku utajonej postaci choroby. Wykrywanie przeciwciał IgG u noworodków może świadczyć o matczynych przeciwciałach; konieczne jest ponowne zbadanie krwi dziecka po 3 i 6 miesiącach. Jeśli miano tych przeciwciał zmniejszy się, można wykluczyć wrodzoną CMV.

Wykrywanie wirusa w moczu lub ślinie nie potwierdza aktywności choroby: może być wydalane z moczem przez lata, a ze śliną - przez wiele miesięcy. W tym przypadku głównym wzrostem będzie miano przeciwciał klasy M i G w dynamice. Infekcja wewnątrzmaciczna jest wskazana przez wykrycie IgM we krwi podczas pierwszych 2 tygodni życia dziecka.

Biorąc pod uwagę, że jest niestabilny w środowisku wirus, w celu zbadania materiału wirusowego do analizy nie mogą później 4 godzin po pobraniu próbek.

Leczenie

Leczenie CMVI u dzieci zależy od postaci choroby, nasilenia jej przebiegu i wieku dziecka. Forma utajona nie wymaga specjalnego traktowania. Rodzice powinni zapewniać dziecku racjonalne odżywianie, codzienne spacery na świeżym powietrzu, komfort psycho-emocjonalny, hartowanie ciała zgodnie z wiekiem.

Kompleksy witaminowe i probiotyki pomagają zapobiegać dysbakteriozie i zapewnić normalne trawienie. Terminowe wizyty u dentysty i laryngologa pomogą zidentyfikować i na czas wyleczyć przewlekłe ogniska zakażenia. Wszystkie te środki mają na celu wzmocnienie ogólnego stanu zdrowia i odporności, aby zapobiec aktywacji choroby.

Tylko dzieci z ostrą postacią CMVI wymagają leczenia. W postaci mononukleozydu, specyficzna terapia zazwyczaj nie jest wymagana, stosuje się leczenie objawowe.

W przypadku infekcji wewnątrzmacicznej i ciężkich postaci manifestu, kompleksowe leczenie odbywa się w warunkach stacjonarnych.

Specyficzne antywirusowy leczenie obejmuje:

  • leki przeciwwirusowe (Gancyklowir, Foscarnet);
  • immunoglobulina antyagitomegalowirusa (Cytotect);
  • interferony (Viferon).

Leki przeciwwirusowe wywierają wyraźny toksyczny efekt uboczny na układy krwi, nerek i wątroby. Dlatego dzieci są im przydzielane, jeśli ich działanie przekracza potencjalne ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Pewne zmniejszenie toksyczności odnotowano w połączonym stosowaniu leków przeciwwirusowych z interferonami.

Niestety, leki przeciwwirusowe nie uwolnią dziecka od wirusa, nie doprowadzą do pełnego wyzdrowienia. Ale ich zastosowanie pomoże zapobiec rozwojowi powikłań i przekształcić chorobę w utajony, nieaktywny etap.

W przypadku wtórnych infekcji antybiotyki.

Kiedy uogólnione formy mają znaczenie terapia witaminowa, objawowe terapia detoksykacyjna.

W ciężkich przypadkach kortykosteroidy.

Ze względu na przytłaczający (immunosupresyjne) wpływ wirusa na układ odpornościowy, mogą być stosowane (o wynikach immunogramu Study) immunomodulatory (Tactivin).

W niektórych przypadkach metody medycyny alternatywnej (środki folk, homeopatia, akupunktura).

Środki tradycyjnej medycyny mają na celu zwiększenie odporności. Tradycyjna medycyna oferuje używane wywary i napary z liści rozmarynu, odwraca się, wpada olcha, brzoza pąki, korzeń lukrecji i Oman, siemię lniane, i innych - istnieje wiele przepisów kulinarnych, ale ich stosowanie u dzieci powinna być skoordynowana z lekarza prowadzącego.

Zapobieganie CMVI

Obecnie nie ma konkretnego zapobiegania CMVI. Do zapobiegania infekcji wewnątrzmacicznej zaleca skrupulatne przestrzeganie zasad higieny i kontroli ich ciąży na TORCH infekcji. W przypadku wykrycia zakażenia CMV u ciężarnej musi być odpowiednie leczenie i jej podawanie w czasie pierwszego trymestru swoistej immunoglobuliny (Tsitotekt) co 2-3 tygodnie, 6-12 ml.

Chroń dziecko przed infekcją i staranną higieną w opiece nad małymi dziećmi, konieczne jest również nauczenie tych zasad starszym dzieciom.

Dzieci o obniżonej odporności, aby zapobiec rozwojowi infekcji, wprowadzają niespecyficzną immunoglobulinę (Sandoglobulin). W celu wzmocnienia odporności organizmu zaleca się stosowanie fito-herbaty (pies-róża, kalina, ziele dziurawca). Specjalne leki-leki immunostymulujące mogą być przepisywane tylko przez lekarza.

Do którego lekarza się zgłosić

Leczenie zakażenia wirusem cytomegalii zajmuje się lekarzem chorób zakaźnych. Po porażce różnych narządów i systemów dziecko jest konsultowane przez wyspecjalizowanych specjalistów: neurologa, gastroenterologa, hepatologa, nefrologa, laryngologa, okulistę, dentysty, pulmonologa. Konieczne jest pokazanie dziecku immunologa. Wzrost i rozwój dziecka jest nadzorowany przez pediatrę.

Dr Komarovsky o infekcji wirusem cytomegalii

Dziecko ma wirusa cytomegalii. Pomimo szerokiej dystrybucji tego agenta na planecie, praktycznie nie ma wiedzy o zwykłych mieszkańcach. W najlepszym razie ktoś kiedyś coś słyszał, ale co dokładnie, nie pamiętam. Dr Eugene Komarovsky w przystępnej formie powiedział, że jest to wirus, co jest niebezpieczne i co zrobić, jeśli w badaniach krwi dziecka znaleziono tę "straszną bestię". Dajemy Ci możliwość zapoznania się z informacjami od słynnego lekarza.

O wirusie

Cytomegalowirus należy do rodziny wirusów opryszczki piątego gatunku. Jest to dość interesujące, gdy patrzy się na mikroskop - jego kształt przypomina okrągłą kolczastą skorupę owocu kasztanowca, aw kroju wygląda jak przekładnia.

Uderzając osobę, ten wirus powoduje pojawienie się infekcji wirusem cytomegalii. Jednak nie jest on tak agresywny: po wejściu w ciało, przez długi czas może tam spokojnie przebywać, bez żadnego oznakowania jego obecności. W przypadku tej "tolerancji" nazywa się ją wirusem warunkowo patogennym, który przechodzi do rozmnażania i powoduje chorobę tylko pod pewnymi czynnikami. Głównym z nich jest osłabiona odporność. Najbardziej podatni na infekcje są ludzie, którzy przyjmują wiele leków z jakiegokolwiek powodu, żyjąc w zanieczyszczonym środowisku obszarze, często iw dużych ilościach, używając chemii gospodarczej.

Cytomegalowirus lubi osiedlać się w gruczołach ślinowych. Stamtąd podróżuje po całym ciele.

Nawiasem mówiąc, organizm stopniowo wytwarza przeciwciała przeciwko niemu, a jeśli wystarczająco się nagromadziły, nawet osłabiona odporność nie może już wywoływać infekcji wirusem cytomegalii.

Ścieżki transmisji

Jeśli dla dorosłych głównym sposobem zakażenia jest seksualne, wówczas dla dzieci jest to całowanie, kontakt ze śliną zainfekowanej osoby, więc czasami jest nazywany wirusem pocałunku.

Również matka, duża infekcja wirusem cytomegalii, przenosi ją do swojego płodu w czasie ciąży, co może powodować poważne wady rozwojowe. Dziecko może ulec zakażeniu podczas porodu w kontakcie z błonami śluzowymi kanału rodnego. Ponadto dziecko może dostać infekcję mlekiem matki we wczesnych latach życia.

Innym sposobem przenoszenia wirusa cytomegalii jest krew. Jeśli okruchy zostały zastąpione przez transfuzję krwi od dawcy, który ma wirusa, a także przeszczepów od dawcy zakażonego, dziecko, staje się nosicielami wirusa cytomegalii.

Niebezpieczeństwo

Eugeniusz Komarowski kieruje tym faktem: na planecie 100% osób starszych miało kontakt z wirusem cytomegalii. Wśród nastolatków znajduje się około 15% osób, które już mają przeciwciała przeciwko temu czynnikowi (to znaczy choroba została już przeniesiona). W wieku 35-40 lat przeciwciała przeciwko CMV występują u 50-70% osób. Do emerytury liczba osób z odpornością na wirusa jest jeszcze wyższa. Dlatego raczej trudno mówić o nadmiernym niebezpieczeństwie piątego wirusa typu, ponieważ wiele osób, które wyzdrowiały, nawet nie wie o takiej infekcji - poszedł zupełnie niezauważony dla nich.

Wirus jest niebezpieczny tylko dla kobiet w ciąży i ich nienarodzonych dzieci, ale także pod warunkiem, że po raz pierwszy pojawiła się kolizja przyszłej matki z CMV podczas ciąży płodowej. Jeśli wcześniej kobieta była chora, a we krwi wykryto przeciwciała, to nie zaszkodzi to dziecku. Ale pierwotne zakażenie podczas ciąży jest niebezpieczne dla dziecka - może umrzeć lub ryzyko wrodzonych wad rozwojowych jest wysokie.

Jeśli infekcja dziecka występuje w czasie ciąży lub zaraz po porodzie, lekarze mówią o wrodzonym zakażeniu wirusem cytomegalii. To dość poważna diagnoza.

Jeśli dziecko podniosło wirusa już we własnym świadomym życiu, mówi o nabytej infekcji. Można go pokonać bez większych trudności i konsekwencji.

Rodzice często pytają: co to znaczy, czy wykryli przeciwciała przeciwko cytomegalowirusowi (IgG) w badaniu krwi dziecka i postawili + przed CMV? Nie ma się czym martwić - mówi Jewgienij Komarowski. Nie oznacza to, że dziecko jest chore, ale mówi, że w jego organizmie są przeciwciała, które nie pozwolą wirusowi cytomegalii wykonać swojej "czarnej pracy". Rozwinęli się, ponieważ dziecko miało już kontakt z tym wirusem.

Musisz zacząć się martwić, jeśli dziecko ma IgM + w wynikach badań krwi. Oznacza to, że we krwi jest wirus, ale nie ma jeszcze przeciwciał.

Objawy infekcji

Obecność zakażenia wirusem cytomegalii u noworodka określają lekarze z oddziału dziecięcego szpitala położniczego. Natychmiast po pojawieniu się okruchów w świetle wykonuje się rozszerzony test krwi.

W przypadku nabytej infekcji rodzice powinni mieć świadomość, że okres inkubacji trwa od 3 tygodni do 2 miesięcy, a sama choroba może trwać od 2 tygodni do półtora miesiąca.

Objawy nawet bardzo uważna matka nie wywoła najmniejszych wątpliwości i podejrzeń - są one bardzo podobne do zwykłej infekcji wirusowej:

  • temperatura ciała wzrasta;
  • występują objawy oddechowe (katar, kaszel, który szybko przechodzi w zapalenie oskrzeli);
  • są oznaki zatrucia, dziecko nie ma apetytu, skarży się na bóle głowy i mięśni.

Jeśli dziecko z układem odpornościowym jest w porządku, to spowoduje silne odrzucenie wirusa, jego rozprzestrzenianie się zostanie zatrzymane, a te we krwi będą miały te same przeciwciała IgG. Jednakże, jeśli obrona dziecka nie wystarcza, infekcja może "ukryć się" i nabrać powolnej, ale głębokiej formy, w którą wpływają narządy wewnętrzne i układ nerwowy. W uogólnionej postaci zakażenia wirusem cytomegalii cierpią wątroba, nerki i nadnercza oraz śledziona.

Cytomegalowirus u dziecka - przyczyny i drogi przenoszenia, objawy, diagnoza, leczenie i konsekwencje

Oznaki obecności w organizmie dziecka zakażenia wirusem cytomegalii nie zawsze można znaleźć, ponieważ nie ma to negatywnego wpływu na dziecko. Wykryj ten czynnik zakaźny, zwykle całkiem przypadkowo, podczas badania. Cytomegalowirus jest diagnozowany u dziecka przez dodatni test krwi na przeciwciała IgG. Do pewnego momentu pierwotna infekcja nie wykazuje żadnych objawów. Cytomegalowirus (CMV) jest aktywowany na tle obniżenia odporności, a konsekwencje choroby mogą być bardzo smutne.

Co to jest wirus cytomegalii u dziecka

CMV jest najczęstszym czynnikiem zakaźnym wśród dzieci. W różnym wieku znajduje się w ponad połowie dzieci na całym świecie. Konkretnym czynnikiem powodującym zakażenie jest ludzki wirus opryszczki (wirus opryszczki u ludzi). Szczególne ryzyko dla zdrowia CMV w ciele dziecka nie jest, ponieważ patologia jest zasadniczo bezobjawowa i nie wymaga leczenia. Niebezpieczeństwo pojawia się, jeśli nie było zakażenia wewnątrzmacicznego płodu lub odkryto wirusa cytomegalii u niemowląt, gdyż niemowlęta nadal niskiej aktywności układu odpornościowego.

Przyczyny

Aktywowane zakażenie wirusem cytomegalii u dzieci na tle obniżonej odporności. Czynnik sprawczy początkowo penetruje układ trawienny, organy płciowe lub oddechowe przez błony śluzowe nosa lub ust. Nie ma zmian we wprowadzaniu czynnika zakaźnego u dzieci. W organizmie wirus nadal istnieje tam do końca życia. CMVI u dzieci znajduje się w fazie ukrytej przed pojawieniem się niedoboru odporności. Przyczyną obniżonej odporności u dziecka może być:

  • częste przeziębienia (zapalenie migdałków, ostre infekcje dróg oddechowych, ostre infekcje dróg oddechowych);
  • chemioterapia;
  • AIDS, HIV;
  • długotrwałe stosowanie cytostatyków, antybiotyków.

Jak to jest transmitowane

Źródło zakażenia dziecka może stać się nosicielem wirusa. Kilka wariantów transmisji wirusa cytomegalii do dziecka:

  1. Transplacental. Wirus przenosi się przez penetrację łożyska od zakażonej matki do płodu.
  2. Kontakt. Przy pomocy śliny z pocałunkami infekcja przedostaje się przez błony śluzowe i krtań do układu oddechowego.
  3. Gospodarstwo domowe. Sposób transmisji odbywa się poprzez powszechne korzystanie z artykułów gospodarstwa domowego.
  4. Opadanie powietrzem. Podczas kaszlu lub kichania nosiciela wirusa lub przy pomocy śliny z bliskiego kontaktu.

Objawy wirusa cytomegalii u dzieci

Objawy kliniczne CMV są niespecyficzne. Pierwsze objawy pojawiają się dopiero po zmniejszeniu odporności i łatwo można je pomylić z innymi chorobami:

  • tłumione objawy mononukleozy na tle beri-beri;
  • gorączka, która wystąpiła bez wyraźnego powodu;
  • zespół bólowy w kończynach;
  • oznaki zapalenia migdałków;
  • powiększone węzły chłonne;
  • podwyższona temperatura ciała do 39 stopni;
  • mała wysypka na całym ciele.

U noworodków

Zupełnie inaczej, wirus cytomegalii pojawia się u dzieci w wieku do roku. Jeśli niemowlę zakaża się mlekiem matki lub podczas przejścia przez kanał rodny, to w 90% przypadków choroba przebiega bezobjawowo. Objawy kliniczne wrodzonego wirusa cytomegalii u dziecka:

  • krwotoczne lub piekielne karmienie, w 80% przypadków, małe krwotoki;
  • utrzymująca się żółtaczka w połączeniu ze wzrostem śledziony i wątroby obserwuje się u 75% dzieci;
  • masa ciała noworodka jest znacznie mniejsza niż WHO;
  • patologia nerwów obwodowych (polineuropatia);
  • mały rozmiar czaszki;
  • małogłowie z obszarami zwapniałych tkanek w mózgu u 50% małych dzieci;
  • zapalenie siatkówki oczu;
  • zapalenie płuc;
  • wodogłowie.

Istnieje kilka form wirusa:

  1. Wrodzony. Możliwy rozwój żółtaczki, krwawienie wewnętrzne. Choroba może prowadzić do uszkodzenia układu nerwowego nawet podczas ciąży kobiety. Wrodzona infekcja wirusem cytomegalii może wywołać poronienie lub ektopowe zapłodnienie.
  2. Ostre. Częściej infekcja zachodzi płciowo, a dziecko ulega zakażeniu od osoby dorosłej podczas transfuzji krwi. Objawy są podobne do objawów przeziębienia z przyczepieniem powiększonych gruczołów ślinowych.
  3. Uogólnione. Ogniska zapalne powstają w nerkach, śledzionie, trzustce. Objawy pojawiają się po zmniejszeniu odporności i często towarzyszy im dołączenie infekcji bakteryjnej.

Co jest niebezpieczne dla wirusa cytomegalii dla dziecka

Zdrowe dzieci są zwykle zakażone infekcją. Patologia pojawia się u nich bez objawów lub z nadejściem przeziębienia, ale trwa 2-3 dni. U osłabionych niemowląt CMV postępuje z powikłaniami, które pojawiają się natychmiast lub po przeniesieniu chorób. W przyszłości wirus może spowodować opóźnienie rozwoju umysłowego, upośledzenia wzroku i uszkodzenia wątroby.

Z czasem u zakażonych dzieci występują zaburzenia neurologiczne i problemy ze słuchem. Jeśli znajdzie pozytywny test krwi na badanie przeciwciał IgG podczas ciąży, po infekcji wirusowej płodu wykazuje działanie teratogenne: dziecko przychodzi z naruszeniem narządów trzewnych, mózgu, oczu i uszu.

Przeciwciała przeciwko wirusowi cytomegalii

Ciało ludzkie stosuje tę samą strategię do walki z chorobą - produkuje przeciwciała, które atakują tylko wirusy i nie wpływają na zdrowe komórki. Po walce z czynnikiem zakaźnym, specyficzna odporność na stałe go zapamiętuje. Przeciwciała produkowane są w organizmie nie tylko po spotkaniu z "znajomym" wirusem, ale także po wprowadzeniu szczepionki. Badanie krwi w kierunku CMV wykazuje ujemny lub pozytywny wynik dla przeciwciał klasy Igg. Oznacza to obecność lub brak wirusa cytomegalii w ciele.

Diagnostyka

Ponieważ objawy CMV są niespecyficzne, diagnozowanie patologii dziecka nie jest łatwym zadaniem. Aby potwierdzić cytomegalię, lekarz po badaniu wyznacza następujące badania:

  • krew na obecność przeciwciał przeciwko patogenowi: białko Igm wskazuje na ostrą infekcję, a igg - na utajoną lub ostrą postać choroby;
  • PCR śliny i moczu do wykrywania DNA cytomegalowirusa;
  • ogólne badanie krwi w celu określenia liczby leukocytów, płytek krwi, czerwonych krwinek;
  • biochemiczne badanie krwi w celu wykrycia podwyższonych aktywności enzymów wątrobowych AST i ALT (stężenie kreatyniny i mocznika wzrasta wraz z uszkodzeniem nerek);
  • MRI lub USG mózgu w celu wykrycia zwapnień lub ognisk zapalnych;
  • Ultradźwięki jamy brzusznej do wykrywania powiększonej śledziony lub wątroby;
  • prześwietlenie klatki piersiowej w celu ustalenia zapalenia płuc.

Leczenie

W zależności od postaci i nasilenia choroby, cytomegalowirus jest leczony u dzieci. Forma utajona nie wymaga żadnej terapii. Dzieci potrzebują leczenia ostrą postacią cytogelowirusa. W przypadku ciężkich manifestujących się infekcji i zakażenia wewnątrzmacicznego kompleksowa terapia jest prowadzona w szpitalu. Schemat leczenia CMV obejmuje:

  • leczenie przeciwwirusowe (Foscarnet, Gancyklowir);
  • interferony (Viferon, Altevir);
  • Preparaty immunoglobulin (Cytotect, Rebinolin);
  • antybiotyki do wtórnych infekcji (Sumamed, Clacid);
  • kompleksy witaminowo-mineralne (Immunokind, Pikovit);
  • immunomodulatory (Taktivin, Mercurid);
  • W ciężkim cytomegalowirusie stosuje się kortykosteroidy (Prednizolon, Kenacort).

W jaki sposób manifestuje się zakażenie wirusem cytomegalii u dzieci?

Cytomegalowirus u dzieci często pojawia się w macicy. Kiedy kobieta w ciąży zostaje zarażona, patogen z krwią dostaje się do płodu.

Anomalie rozwoju u dziecka pojawiają się, gdy kobieta w ciąży jest zarażona w pierwszym trymestrze ciąży. Infekcja na innych etapach nie charakteryzuje się podobnymi objawami. Utajony nośnik wirusa cytomegalii pojawia się po urodzeniu na tle zmniejszenia zdolności ochronnych układu odpornościowego.

Instytut Europejski przeprowadził badania kliniczne nad występowaniem zakażenia wirusem cytomegalii u kobiet w ciąży. Wyniki pokazały, że 90% przedstawicieli pięknej połowy wieku rozrodczego jest zarażonych tym patogenem. Brak objawów klinicznych nie pozwala na wczesne wykrycie wirusa cytomegalii.

Badania przesiewowe patogenu nie zostały opracowane. Nie opracowano skutecznych leków przeciwko chorobom wirusowym. Problem pozostaje istotny w medycynie XXI wieku.

Eksperyment ujawnił wysoką częstotliwość łącznego "współistnienia" wirusa cytomegalii, ureaplasmy, chlamydii, wirusa opryszczki pospolitej podczas ciąży.

Zakażenie wirusem cytomegalii u dziecka jest problemem płodowym. Wymazana klinika nie pozwala ginekologom zidentyfikować patogenu na etapie planowania ciąży. Podczas monitorowania łożyska dziecka lekarze nie traktują poważnie infekcji wirusem cytomegalii. Nosologia może ukrywać się pod pozorem innych chorób. Szybka diagnoza choroby u kobiet w ciąży może zapobiec niebezpiecznym powikłaniom:

  • Niewydolność krążeniowo-nerwowa;
  • Spontaniczne przerywanie ciąży;
  • Zagrożenie poronieniem;
  • Kielich płodowy;
  • Stillbirth.

Głównym sposobem przenoszenia zakażenia wirusem cytomegalii u nastolatków jest seks. Statystyki pokazują dużą częstość występowania kombinacji wirusa cytomegalii i wirusa opryszczki pospolitej. Istnieją przypadki zakażenia kontaktami moczo-płciowymi.

Utajony przebieg zakażenia u dzieci tłumaczy się przez dożywotnią odporność, którą dziecko nabywa po kontakcie z patogenem. Jeśli dziecko nie otrzyma od matki wirusa cytomegalii, podczas komunikacji z rówieśnikami może zostać zarażone.

Przy normalnej odporności, spożycie wirusa cytomegalii nie jest niebezpieczne dla zdrowia dziecka. Przeciwnie, infekcja pozwala rozwinąć trwałą odporność organizmu. Pojedyncza infekcja wystarcza do ochrony przez całe życie za pomocą przeciwciał.

Nie możesz chronić dzieci przed odwiedzaniem przedszkoli, szkół, miejsc publicznych. Wysoka częstość występowania patogenu nie pozwala nikomu uniknąć zakażenia wirusem cytomegalii.

Infekcja domaciczna charakteryzuje się aktywnym wydalaniem patogenu do środowiska zewnętrznego przez 5 lat. Objawy kliniczne można wykryć tylko u 10% dzieci z obniżoną odpornością. Objawy są niespecyficzne dla choroby:

  • Ogólne osłabienie;
  • Zmniejszony apetyt;
  • Wysypki na skórze;
  • Podwyższona temperatura;
  • Bóle głowy;
  • Coryza;
  • Zapalenie gardła.

Powyższe objawy są odpowiedzią organizmu na uporczywość wirusa. Wzrost temperatury jest reakcją ochronną mającą na celu przyspieszenie reakcji biochemicznych. Odpowiedź temperaturowa do 38 stopni Celsjusza we współczesnych koncepcjach medycznych jest fizjologiczna. Objawy miejscowego zapalenia powstają w wyniku reakcji ograniczenia wirionów. Miejscowa akumulacja wirusów jest niszczona przez makrofagi. Aby usunąć produkty zniszczenia, wymagana jest reakcja zapalna.

Nie należy bezmyślnie podawać dziecku leków przeciwzapalnych, przeciwgorączkowych, przeciwbakteryjnych. Zdrowy organizm jest w stanie samodzielnie pokonać objawy zakażenia wirusem cytomegalii.

Przyczyny zakażenia wirusem cytomegalii u dziecka

Wirus z rodziny Herpesviridae zawiera cząsteczkę DNA. W języku łacińskim czynnik sprawczy nazywa się "Cytomegalovirus hominis". Wirion jest przekazywany w sposób wewnętrzny, przeznosowy, kontaktowy, aspirujący.

Zakażenie przezczaszkowe dziecka pochodzi od matki. Istnieje możliwość infekcji podczas porodu. Przez kontakt wirus jest przenoszony przez mleko matki. Dzieci w młodym wieku zarażone są szczepieniami, drogą powietrzną, kontaktem i metodami domowymi.

Objawy pojawiają się na tle zmniejszonej odporności. Wirus cytomegalii jest aktywowany, gdy układ immunologiczny jest słaby. U pacjentów z HIV można zaobserwować ostry przebieg nozologii. Przy aktywnym namnażaniu patogen znajduje się w płynie mózgowo-rdzeniowym, ślinie, osadzie moczu. Wirion zachowuje swoją aktywność w temperaturze pokojowej, jest wrażliwy na eter. Antybiotyki nie działają przeciwko niemu!

Główne objawy cytomegalii:

Nie ma specyficznej lokalizacji cytomegalii. Objawy choroby są polimorficzne. Specjaliści powinni odróżnić mononukleozę cytomegalowirusa od samej infekcji.

Cytomegalia - uszkodzenie komórek wirusowych wraz z pojawieniem się wariantów typu "oczko", zawierających duże jądro i wąską cytoplazmę. Takie postacie są charakterystyczne dla ośrodkowego układu nerwowego, narządów trzewnych.

W zależności od pochodzenia cytomegalia dzieli się na następujące typy:

Ostatni gatunek u dzieci charakteryzuje się zespołem mononukleazy. Objawy nozologii wynikają z uszkodzenia wątroby, płuc, jelit.

W przebiegu zakażenia wirusem cytomegalii mogą istnieć:

Specyficzne objawy cytomegalii wewnątrzmacicznej:

  • Żółtaczka;
  • Plamica małopłytkowa - krwawienie z małych kropelek na skórze z brakiem płytek krwi;
  • Drobne krwotok skóry;
  • Zwiększona śledziona i wątroba;
  • Hipotrofia;
  • Małogłowie;
  • Wirusowe zapalenie wątroby;
  • Zapalenie mózgu;
  • Zapalenie torebkowo-jelitowe.

Obraz kliniczny nabytego zespołu cytomegalicznego

Około 15 dni trwa okres inkubacji infekcji. Przez cały ten czas dziecko jest nosicielem wirusa, zdolnym do infekowania otaczających ludzi.

Chorobę można scharakteryzować za pomocą izolowanej zmiany gruczołów ślinowych. Infekcja może wpływać na narządy wewnętrzne. Nabyta postać choroby rzadko się uogólnia. Gdy temperatura wzrasta w dziecku, występują pewne objawy:

  1. Zwiększona śledziona i wątroba;
  2. Zapalenie węzłów chłonnych szyjki macicy;
  3. Ból gardła;
  4. Zawroty głowy;
  5. Zaczerwienienie błony śluzowej jamy ustnej;
  6. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe;
  7. Żółtaczka.

Uogólniona postać patologii charakteryzuje się dużą liczbą objawów klinicznych. Wirus cytomegalii u dzieci rzadko jest aktywny. Gorączka, ogólne zatrucie, śródmiąższowe zapalenie płuc, wymioty, zapalenie mózgu - nie jest to pełna lista objawów nozologii.

Cytomegalowirus u dzieci - cechy choroby

Ostra postać zakażenia wirusem cytomegalii u dzieci charakteryzuje się wzrostem śledziony, wątroby i innych narządów wewnętrznych. Objawy patologii u noworodków objawiają się zmniejszeniem masy ciała, hamowaniem odruchów, naruszeniem połykania, ssaniem. U 60% niemowląt z cytomegalią pojawiają się następujące objawy:

  1. Wzmocnione rozpady erytrocytów (hemoliza);
  2. Wirusowe zapalenie wątroby;
  3. Powiększenie wątroby;
  4. Pieczęć śledziony;
  5. Zespół dyspepsyczny.

Ostra forma zakażenia wirusem cytomegalii u dzieci często prowadzi do śmiertelnego wyniku z powodu zajęcia bakterii.

Przewlekła postać cytomegalii u noworodków charakteryzuje się falistym przebiegiem. Częste zaostrzenia prowadzą do małogłowie, przewlekłe zapalenie wątroby (zapalenie wątroby), włóknienie, pneumoskleroza płuc. Podobne objawy pojawiają się w następujących stanach patologicznych:

  1. Toksoplazmoza;
  2. Listerioza;
  3. Hemolityczna choroba noworodków;
  4. Sepsis;
  5. Kiła.

Ukryta postać nabytej cytomegalii ujawnia się tylko w badaniu diagnostycznym. Virusologichesologicheskoe badania metodą ELISA (test immunoenzymatyczny) lub PCR (reakcja łańcuchowa polimerazy) można wykryć przeciwciało lub wirionu patogenu.

Ostra mononukleoza nabytej etiologii obserwuje się u dzieci w wieku starszym. Po transfuzji krwi istnieje nozologia. Choroba zaczyna się od gwałtownego wzrostu temperatury, zespołu zatrucia i powiększenia węzłów chłonnych. Wirus ma tropizm do gruczołowej tkanki ślinianek przyusznych. U pacjentów można wyśledzić tkliwość ślinianki przyusznej, powiększenie wątroby i nieżyt śluzówki.

Główne objawy jednojądrowej postaci choroby:

  • Leukocytoza;
  • Neutroficzne granulocyty;
  • Nietypowe komórki jednojądrzaste krwi.

Do diagnostyki różnicowej pomiędzy klasyczną infekcją a postacią jednojądrzastą, wykonuje się próbki Hoff-Bauera, Paul-Bunnel. W formie podobnej do mononukleozydu testy są negatywne. Pozytywne badania z klasycznym zakażeniem wirusem cytomegalii.

Uogólnionej nabytej postaci towarzyszą następujące objawy kliniczne:

  • Odurzenie;
  • Limfadenopatia;
  • Wzrost temperatury;
  • Porażka układu oddechowego;
  • Rozdzierający kaszel;
  • Mieszana duszność;
  • Infekcja grzybicza.

Uogólniona cytomegalia u niemowlęcia jest połączona z innymi infekcjami wirusowymi lub bakteryjnymi. Osłuchanie w patologii, suche, rzęsy są słyszalne. Cytomegaloza często łączy się z ostrymi chorobami wirusowymi układu oddechowego, grypą. Jednoczesne zakażenia zwiększają się wraz ze spadkiem odporności.

Powikłania zakażenia wirusem cytomegalii:

  1. Zapalenie płuc wywołane przez cytomegalię pojawia się z powodu niedoboru odporności;
  2. Klęska centralnego układu nerwowego: utrata słuchu, senność, głuchota, zapalenie mózgu, skurcze noworodków;
  3. Zapalenie korykowo-moczowodowe - naruszenie zdolności koncentracji, ślepoty, zez.

Zapalenie mózgu - zmiany zapalne w oponach. Nosologia jest niebezpieczna nie tylko dla poważnych chorób. Patologia prowadzi do śmierci.

Obecność współistniejącej patologii przyspiesza przerzut raka. Cytomegalia jest źle tolerowana przez dzieci z białaczką.

Leczenie zakażenia wirusem cytomegalii u dziecka

Nie opracowano etiologicznego leczenia infekcji wirusem cytomegalii. Czynnik sprawczy mnoży się przez replikację z cząsteczką DNA wprowadzoną do aparatu genetycznego komórki ludzkiej. Aktywując syntezę określonych białek, mikroorganizmowi udaje się wytworzyć białka.

Leczenie choroby jest objawowe. Ma na celu wyeliminowanie patologii narządu dotkniętego cytomegalią. Zniszczeniu wątroby towarzyszy żółtaczka, wzrost specyficznych enzymów - AlAt, AcAt.

Europejscy naukowcy opracowali całą listę leków, które mogą zapobiec replikacji wirusa cytomegalii:

Zasada działania leków opiera się na zapobieganiu rozszczepieniu kwasu dezoksyrybonukleinowego (DNA). Vidarabine, cytarabina są skutecznymi inhibitorami replikacji wirusowego genomu. Leki mają wyraźną cytotoksyczność.

Zovirax jest nisko toksycznym środkiem, który przenika do aparatu genetycznego komórki, zapobiegając replikacji genomu. Lek jest skuteczniejszy niż postać arabin lub cytarabina.

Uśpionej nabytej postaci choroby towarzyszy zakażenie wewnątrzmaciczne płodu, uogólnionego przebiegu. Aby zapobiec powikłaniom, prowadzona jest ogólna regenerująca, denesensytująca terapia witaminami:

  1. Enduracyna;
  2. Evitol;
  3. Tsebion;
  4. Gendevit;
  5. Vitrum Prenatal;
  6. Vikasol;
  7. Biovital;
  8. Bengogamma;
  9. Alvitil;
  10. Adaptovit.

Aby wzmocnić odporność, można wziąć ludzką immunoglobulinę, która zwiększa wytwarzanie przeciwciał przeciwko infekcji wirusem cytomegalii. Lek podaje się domięśniowo po 2-3 tygodniach przez 5-10 ml. Stosowanie leku u kobiet w ciąży jest jedynym sposobem na zwalczenie objawów cytomegalii. Lek nie wpływa na płód, ale aktywuje siły ochronne w celu wyniszczenia wirusa.

Przy niskiej skuteczności leku, racjonalne stosowanie T-aktywowanego podskórnie dwa razy w tygodniu przez 100 μg. Równoczesnym leczeniem jest lewamizol, dekaria.

Badania kliniczne wykazały, że immunostymulanty zmniejszają liczbę martwych urodzeń.

Aby zapobiec zakażeniu płodu, konieczne jest zapobieganie chorobie. Jeśli u pierwszego dziecka zdiagnozowano wirusa cytomegalii, zaleca się powtórną ciążę nie wcześniej niż 2 lata.

Amerykańscy naukowcy opracowali listę skutecznych szczepionek przeciwko wirusowi cytomegalii.