Infekcja herpetyczna u dzieci, objawy, przyczyny, leczenie

Infekcja opryszczkowa jest chorobą zakaźną wywołaną przez Herpes simplex, charakteryzującą się pęcherzykowymi uszkodzeniami skóry i błon śluzowych, węzłów chłonnych, ośrodkowego układu nerwowego.

Epidemiologia. Źródłem infekcji jest chory lub nosiciel wirusów. Sposoby transmisji: kontakt, powietrzny, seksualny, podczas dostawy.

Historia i dystrybucja. Herpes był znany Herodotowi. Wirusowa etiologia choroby została udowodniona przez Gruttera w 1912 roku

Przyczyny infekcji herpetic u dzieci

Herpes simplex z rodziny Herpes viridae. Wroty infekcji: skóra i błony śluzowe. W miejscu wprowadzenia (komórki naskórka i błon śluzowych) wirus ulega replikacji. Następnie, poprzez wrażliwe i wegetatywne zakończenia, wirus przenika do zwojów nerwowych, gdzie rozmnaża się i rozprzestrzenia do nowych obszarów skóry i błon śluzowych wzdłuż dróg odprowadzających. Generalizując infekcję, można uszkodzić narządy wewnętrzne. Stan czynników odporności organizmu ma ogromne znaczenie dla rozwoju choroby.

Podczas badania pacjentów z nawracającą infekcją opryszczkową nie wykazują tego samego rodzaju odpowiedzi immunologicznej i statusu interferonu. Nie jest jasne, czy czynniki te powodują aktywną replikację ukrytego wirusa, czy też gwałtownie zwiększają jego replikację występującą w sposób ciągły. Jednak w każdym przypadku nowo powstałe cząstki wirusowe wzdłuż nerwów odprowadzających przenikają przez skórę i błony śluzowe, są odtwarzane i powodują lokalne zmiany podobne do tych w pierwotnej infekcji. W tym czasie możliwa jest wirimentia, uogólnienie infekcji i uszkodzenie narządów wewnętrznych. Mechanizm zmian OUN jest niejasny, ponieważ z reguły nie łączą się ze zmianą zewnętrznych osłon. W zainfekowanych komórkach nabłonka rozwija się degeneracja balonizacyjna, następnie martwica, tworzenie pęcherzyków i wtórna odpowiedź zapalna.

Główną przyczyną śmierci noworodków są zmiany martwicze w wielu narządach.

Zasady klasyfikacji

Lokalizacja: uszkodzenie skóry, błony śluzowe, oczy, narządy płciowe, centralny układ nerwowy, narządy wewnętrzne. W rozpowszechnieniu: lokalne i powszechne formy. Adrift: ostry, nieudany, nawracający.

Objawy zakażenia opryszczki u dzieci

Okres inkubacji wynosi od 2 do 14 dni. Nie odnotowano miejscowych postaci syndromu ogólnego zatrucia i gorączki, z powszechnymi postaciami wysokiej gorączki i wyraźnego zespołu ogólnego zatrucia. Na pierwszy rzut oka, nosa, warg, powiek, rąk i innych części wysypka pojawia opryszczki, poprzedzone pieczenie, swędzenie, gorączka. Wysyp opryszczkowy jest reprezentowany przez pęcherzyki o przejrzystej zawartości, która stopniowo staje się mętna. Pęcherzyki mogą się połączyć w jeden duży element (wyprysk opryszczki). Pęcherzyki są otwierane, tworzą się erozje lub wysychają, tworząc skorupy. Możliwe stratyfikacja infekcji bakteryjnych, rozwój regionalnego zapalenia węzłów chłonnych. Na błonach śluzowych jamy ustnej obserwuje się migdałki przekrwienie, obrzęk, elementy pęcherzyków o przezroczystej i żółtej zawartości, erozję. Zapaleniu jamy ustnej towarzyszy gorączkowa reakcja, pogorszenie ogólnego samopoczucia, regionalne zapalenie węzłów chłonnych. choroby oczu występuje w postaci pęcherzyków, nieżytowe lub zapalenie spojówek, zapalenie pęcherzykowej, blefarokonyunktivita, keratoiridocyklites.

W opryszczce narządów płciowych, penisa, sromu, pochwy, kanału szyjki macicy, krocza, endometrium są dotknięte. Wykryto erupcje naczyniowe i erozyjne. Uszkodzenia OUN występują w zależności od rodzaju zapalenia opon mózgowych i zapalenia mózgu. Formy trzewne występują najczęściej w postaci zapalenia wątroby, zapalenia płuc, zapalenia nerek. W ogólnej klinicznej analizie krwi: limfocytoza, trombocytopenia, zwiększone ESR.

Zmiany OUN są częściej powodowane przez HSV-1, rzadziej HSV-2. Prawdopodobne zapalenie opon mózgowych, które nie różni się klinicznie od innych wirusowych zapaleń opon mózgowych, zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych i zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, jest częstsze. Choroba rozwija się ostro. Zmiany w OUN są poprzedzone ostrą gorączką, dreszczami, bólami mięśniowymi, objawami nieżytowymi. Często odnotowuje się częste powtarzające się napady uogólnione. Być może przedłużający się cykliczny przebieg choroby.

W badaniu CSF wykrywa się niskoprofilową lub mieszaną pleocytozę, często domieszkę erytrocytów, ksantochromii CSF. Zawartość białka jest umiarkowanie podwyższona, glukoza jest formalna lub wzrasta.

Możliwe jest również rozwinięcie się mieloradiculopatii i niedowład nerwu twarzowego.

Do ogólnych postaci choroby zalicza się wyprysk opryszczki Kaposiego. Charakteryzuje się ciężkim odurzeniem, obfitymi wysypkami, szczególnie w obszarach wcześniejszych zmian skórnych. Są śmiertelne skutki.

U osób zakażonych wirusem HIV występuje postać choroby z częstymi nawrotami, oprócz skóry i błony śluzowej gardła, przełyku błony śluzowej przełyku, narządu wzroku, ośrodkowego układu nerwowego. Zmiany skórne są rozległe, głębokie (wrzody), leczą się powoli wraz z powstawaniem blizn.

Rozpoznanie infekcji herpetic u dzieci

Bezpośrednia metoda immunofluorescencji. Oznaczanie swoistych IgM, PCR.

Diagnostyka różnicowa. Prowadzone z zakaźnym mięczak, ospa wietrzna, półpasiec, itp.

Rozpoznanie typowych postaci opryszczki z uszkodzeniem skóry i błon śluzowych w większości przypadków nie jest trudne. W przypadku zmian chorobowych ośrodkowego układu nerwowego, trzewnej i nietypowej postaci choroby stosuje się dodatkowe metody badania. Reakcje serologiczne (RSK, RPGA, RNIF, ELISA) są często stosowane do wykrywania przeciwciał przeciwko HSV w surowicy krwi i CSF. Zwiększenie miana przeciwciał o co najmniej 4 razy wskazuje na aktywne zakażenie, przy pierwotnej infekcji wykrywa się przeciwciała klasy IgM, z rzutami - IgG. Możliwe jest wykrywanie wirusowego DNA za pomocą PCR, jednak ze względu na szeroką infekcję osób z DNA wirusa HSV można wykryć u pacjentów z innymi chorobami i zdrowymi osobnikami. Obecność cząstek wirusowych w zawartości pęcherzyków ujawnia bezpośredni RIF. Izolacja kultury wirusa z różnych biologicznych substratów jest zwykle wykorzystywana do celów naukowych.

Leczenie i zapobieganie zakażeniom dróg oddechowych u dzieci

Pacjenci hospitalizowani z typowymi postaciami, zmiany ośrodkowego układu nerwowego, narządy wewnętrzne. Gdy miejscowe postacie są stosowane miejscowo maści: acyklowir, oksolinowy, bonaflon, flurenal. Aby zapobiec powikłaniom bakteryjnym, użyj 1% roztworu jaskrawozielonego, 3% roztworu nadtlenku wodoru. Bolesne odczucia można usunąć za pomocą roztworów anestezin, lidokainy. W typowych postaciach uszkodzenia OUN, narządy wewnętrzne stosują leki przeciwwirusowe: acyklowir, viroleks, interferon α, induktory interferonogenezy.

O kwestii hospitalizacji decydują wskazania kliniczne. Z reguły pacjenci są leczeni ambulatoryjnie. Leczenie acyklowir, walacyklowir mniej skuteczne (valtreke), famcyklowir (Famvir) tetragidroksiglyukopiranozilksanten (alpizarin) gossypol. Stosowany jako induktory interferonu, immunomodulatory [imunofan, azoximer bromku (polioksidony) itd.], Maści [acyklowir (Zovirax) tetrabromtetragidroksidifenil (maść tebrofenovuyu) bromnaftohinolon (bonafton) florenal]. Kompleks patogenetyczne przepisanej terapii NSAID, odwodnienie odbywa się, deksametazon (deksazon) stosowane w uszkodzeń OUN.

Prognoza. Ciężkie rokowanie - z zapaleniem mózgu i uogólnioną postacią choroby.

Zapobieganie. Profilaktyki nawrotu zakażenia wirusem opryszczki jest złożony, na wykorzystanie acyklowiru, immuno-modulatorów induktory interferonu i zaszczepieniu inaktywowaną szczepionką HSV.

Środki anty-epidemiczne. Izoluj pacjenta w domu przez maksymalnie 10 dni. Zgodność z higieną osobistą. Aktualna i końcowa dezynfekcja. Zapobieganie zakażeniom noworodków.

Objawy i leczenie opryszczki u dzieci

Coraz częściej lekarze rejestrują u dzieci różne formy infekcji. Choroby te mają przewlekły przebieg, który wymaga obowiązkowego monitorowania przez rodziców i lekarzy. Nie wszyscy wiedzą, jakie są objawy i leczenie opryszczki u dzieci.

Rodzaje wirusa

Obecnie naukowcy wykryli 8 rodzajów wirusowych opryszczek. Te szkodliwe mikroorganizmy bardzo łatwo wywołują infekcję opryszczkową u małych dzieci. Struktura tylko trzech podtypów ośmiu jest dobrze zbadana. Są one najdokładniej opisane i zbadane. Te czynniki zakaźne najczęściej powodują u dzieci powstawanie "przeziębienia" na wargach iw strefie intymnej.

W dosłownym tłumaczeniu uszkodzenie herpetyczne oznacza "chorobę pełzającą". To nazwisko zostało nadane lekarzom kilka wieków temu. Osobliwością tego wirusa jest to, że różne błony śluzowe są ulubionymi miejscami jego występowania. Mikroby wywierają toksyczny wpływ na komórki nabłonkowe, co prowadzi do pojawienia się różnych objawów niepożądanych.

W praktyce dziecięcej najczęstsze są 8 podgatunków wirusów, które powodują u dziecka różne obrażenia:

  • Wpisz 1. Częściej przyczyniają się do rozwoju różnych erupcji dziecka na błonach śluzowych warg.
  • Wpisz 2. Powoduje wysypkę na błonach śluzowych narządów płciowych.
  • Wpisz 3. Odnosi się do podgatunku wirusa, który może wywołać ospę wietrzną u dziecka lub wariant goniący choroby.
  • Wpisz 4. Lekarze nazywają to wirusem herpes Epstein-Barr. Te mikroorganizmy są zdolne do wywoływania dziecięcej manifestacji zakaźnej mononukleozy.
  • Wpisz 5. Jest winowajcą rozwoju infekcji wirusem cytomegalii.
  • Wpisz 6. Dość nowy podgatunek wirusa. Naukowcy przeprowadzili wiele różnych badań w celu szczegółowego zbadania zakaźnych i zjadliwych właściwości tego mikroorganizmu. Ten rodzaj opryszczki może powodować przejawy stwardnienia rozsianego lub rozwój nagłej wydzieliny.
  • Wpisz 7. Nie jest to szczegółowo opisane. Obecnie naukowcy prowadzą badania nad właściwościami tego mikroorganizmu. Istnieją naukowe dowody na to, że ten konkretny podgatunek odpowiada za rozwój nagłych wysypek skórnych u dziecka i prowadzi do rozwoju chronicznego zmęczenia.
  • Wpisz 8. Dość niekorzystny podgatunek wirusów. Może promować rozwój nowotworów złośliwych na skórze. Istnieją badania naukowe, które mówią, że ten konkretny wirus przyczynia się do rozwoju mięsaka Kaposiego.

Okres inkubacji

Większość chorób wirusowych jest wysoce zakaźnych (zakaźnych). Opryszczka nie jest wyjątkiem. Chory z dużą zawartością wirusów we krwi jest zakaźny. Na podstawie statystyk można zauważyć, że największą liczbę przypadków choroby wywołuje podtyp opryszczki pospolitej. Przyczynia się do rozwoju objawów niepożądanych zakażenia opryszczki u 90% dzieci.

Przez długi czas dziecko może nawet nie podejrzewać, że jest już zarażone opryszczką. Zakażenie w tym przypadku występuje w jego utajonej formie. W tym wariancie choroby nie występują żadne objawy. Postać utajona występuje u około 5% dzieci.

Zazwyczaj infekcja wirusem opryszczki pojawia się podczas pierwszego kontaktu z zakażoną osobą. Okres inkubacji dla różnych podtypów wirusa może być inny. Pierwsze objawy choroby mogą pojawić się w ciągu kilku dni od momentu wejścia patogenu w ciało dziecka i po kilku miesiącach.

Czas trwania okresu inkubacji zależy od wielu czynników i początkowych danych. Ważną rolę w tym odgrywa poziom układu odpornościowego. Jeśli odporność dziecka jest silna, objawy choroby mogą być nieznacznie (lub wcale nieobecne) - przez długi czas. Zwykle pojawiają się tylko wtedy, gdy układ odpornościowy pracuje źle.

Okres inkubacji w przypadku opryszczki typu 1 zwykle waha się od kilku dni do kilku tygodni. W takim przypadku pierwsze wysypki pojawiają się na błonach śluzowych warg iw jamie ustnej. Opryszczka seksualna, powodująca wysypkę w strefie intymnej, powoduje objawy dyskomfortu zwykle po 6-7 dniach. Warianty gonty choroby mają dłuższy czas inkubacji. W niektórych przypadkach może to trwać kilka miesięcy (a nawet lat).

Główne objawy

Różne podtypy wirusów mogą znajdować się na różnych błonach śluzowych. Powoduje to dużą różnorodność lokalizacji. Każdy rodzaj opryszczki ma swoje własne cechy kliniczne. Wynika to z właściwości samych cząstek wirusa. Zakażenie objawia się w małych dzieciach na różne sposoby.

Opryszczka może powodować u dziecka następujące objawy kliniczne:

  • Zwiększona temperatura ciała. Zwykle wzrasta do wartości gorączkowych. Szczyt wzrostu temperatury występuje w ciągu pierwszych 3-4 dni od początku ostrego okresu choroby. Temperatura spada zwykle szybko. Do normalizacji wymagane jest stosowanie środków przeciwzapalnych i przeciwgorączkowych.
  • Pojawienie się wysypki. Jest reprezentowany przez zbiór licznych formacji, w których znajduje się ciecz. Te wysypki wyglądają jak bąbelki wypełnione treścią. Lokalizacja wysypki zależy od rodzaju wirusa, który spowodował chorobę.
  • Powiększanie węzłów chłonnych. Zazwyczaj dotknięte są regionalne naczynia limfatyczne. Jeśli wirus wywoła wysypkę w górnej połowie ciała, zaangażowane będą węzły chłonne szyjne, przyusznicze, podżuchwowe i podobojczykowe. Zwiększają rozmiar, stają się ściśle zespawane ze skórą. Kiedy się czują, dziecko może okazać się bolesne.
  • Wyraźne objawy zatrucia. Obfitość toksyn wirusowych ma toksyczny wpływ na całe ciało. Dziecko czuje się "złamane", staje się bardzo powolne. Dzieci są niepokojone przez apetyt i sen. Piersi często odmawiają karmienia piersią.
  • Zmiana zachowania. Dzieci stają się bardziej kapryśne. Dzieci pierwszych lat życia nie nawiązują kontaktu. Cięższe postaci choroby prowadzą do nasilenia senności. Nieznośny świąd wysypek skórnych przyczynia się do wzrostu lęku i nerwowości u dziecka.
  • Bolesność w miejscach herpetycznych pęcherzyków. Wysypka opryszczki zwykle bardzo mocno swędzi. W przypadku wariantu goniącego, bolesność rozszerza się wzdłuż uszkodzonego nerwu. Po zniknięciu wysypki zespół bólowy mija.

W ustach

Najczęściej ta opcja jest spowodowana przez wirus herpes simplex typu 1. Dziecko ma wszystkie opisane powyżej objawy. Wysypka opryszczki ma kilka cech. Wirus opryszczki pospolitej może pojawić się na migdałkach, policzkach i języku. Wysypka jest reprezentowana przez różne pęcherzyki, w których znajduje się płyn.

Ciekły składnik zwykle ma szarawy lub czerwonawy kolor. Opryszczkowe pęcherzyki wystają ponad powierzchnię skóry na kilka milimetrów. W ciężkich przypadkach mogą być liczne i dość duże. Pewna złożoność jest reprezentowana przez takie wysypki na migdałkach. Mogą łatwo wybuchnąć i zranić się podczas posiłków.

W przypadku tego typu opryszczki charakteryzuje się również wzrostem ślinianek przyusznych i grupą węzłów chłonnych szyjnych. W niektórych przypadkach stają się widoczne nawet gołym okiem. Temperatura ciała dziecka wzrasta do 38-38,5 stopni. Obfitość wysypek powoduje ciężką ból podczas połykania. To przyczynia się do pogorszenia apetytu.

Wysypki na wargach

Najczęściej spotykane są po zainfekowaniu prostym wirusem. Zazwyczaj rozwój tej wysypki opryszczkowej jest promowany przez podtyp 1. Choroba charakteryzuje się pojawieniem się licznych pęcherzyków wypełnionych od wewnątrz krwawiącym płynem surowiczym. Te formacje są łatwo traumatyczne. Nawet niewielki uraz może spowodować krwawienie z naczyń włosowatych.

Niebezpieczeństwo polega na tym, że kiedy te pęcherzyki są uszkodzone, pojawiają się otwarte rany. Mogą z łatwością zastosować wtórne zakażenie bakteryjne. Prowadzi to do rozwoju warunków wirusowo-bakteryjnych. Możesz zobaczyć takie zmiany w domu. Gdy bakterie dostaną się do nich, bąbelki zaczynają pęcznieć.

Czerwona obręcz ust jest najbardziej popularną lokalizacją dla wirusów opryszczki pospolitej. Erupcje nie pojawiają się natychmiast. Po pierwsze, uszkodzony obszar zaczyna swędzić. Po kilku godzinach lub pod koniec pierwszego dnia po wystąpieniu silnego świądu, zaczynają pojawiać się bąbelki. Kiedy się pojawiają, swędzenie narasta kilka razy.

Zwykle pęcherzyki utrzymują się na skórze przez 6-12 dni. Po ostrym okresie choroby całkowicie znikają ze skóry. Na ich miejscu pojawia się sucha skorupa, która po chwili znika niezależnie. W niektórych przypadkach obserwuje się umiarkowane swędzenie i zaczerwienienie uszkodzonych obszarów skóry.

Erupcje opryszczki na twarzy

Ta lokalizacja nie jest najczęstsza. Zwykle ta forma infekcji herpetycznych występuje u dzieci osłabionych i często bolesnych, a także u dzieci z różnymi postaciami niedoborów odporności. W tym wariancie choroby czerwone bąble swędzące pojawiają się na nosie, brodzie, czole, na powiece. Poważnym postaciom choroby towarzyszy pojawienie się wyprysków herpesyjnych niemal na całej powierzchni skóry twarzy.

Każdy podgatunek opryszczki ma swoją ulubioną lokalizację i niektóre cechy rozwoju objawów niepożądanych. Tak więc, z wirusem opryszczki typu 1, pęcherzyki pojawiają się głównie w trójkącie nosowo-wargowym. Gdy półpasiec wysypki pokrywa nie tylko twarz, pojawiają się one w całym ciele. Varicella charakteryzuje się stopniowym pojawieniem się wysypki. W niektórych przypadkach pojawia się również na głowie, w obszarze włosów.

Po zniknięciu bąbelków na skórze są strupy. Zwykle różnią się kolorem od otaczającej skóry. Skorupy mają czerwonawy lub czerwonawo-brązowy kolor. Po kilku dniach całkowicie znikają, a skóra staje się znowu różowa i czysta. Swędzenie zwykle znika w ciągu 5-6 dni od momentu pojawienia się pierwszych wysypek na twarzy.

Jak wygląda półpasiec?

Rozwój tej choroby spowodowany jest wirusem opryszczki typu 3. Ten wirusowy podtyp jest wystarczająco zjadliwy. Ryzyko infekcji jest dość wysokie. Zazwyczaj niemowlęta odwiedzające placówki przedszkolne i przedszkolne częściej się zarażają. Wirus opryszczki może pozostawać w środowisku przez długi czas. Tylko długotrwała ekspozycja na wysokie temperatury i promieniowanie ultrafioletowe prowadzi do jej zniszczenia.

Najczęściej lekarze zauważają chorobę otaczającą formę zakażenia u dzieci, które niedawno miały ospę wietrzną. Wynika to w dużej mierze ze specyfiki układu odpornościowego. Osłabiona odporność nie poradzi sobie z atakami patogennych wirusów. Często chore dzieci i dzieci z niedoborami odporności są również narażone na duże ryzyko.

Dostając się do organizmu dzieci, wirusy mogą przez długi czas pozostawać w stanie "uśpionym". Zwykle wraz z przepływem krwi docierają do zwojów nerwowych, gdzie mogą utrzymać swoją żywotność przez długi czas, nie tracąc swoich zjadliwych właściwości. W niesprzyjających warunkach zaczynają aktywnie się rozmnażać i powodują, że dziecko rozwija klasyczne objawy infekcji herpetic.

W postaci opryszczki, pęcherze opryszczkowe pojawiają się prawie na całym ciele. Ich lokalizacja zależy od dotkniętego nerwu. Mogą być umieszczone na stopie, ramieniu, plecach, przedniej powierzchni klatki piersiowej. Najrzadszą lokalizacją dla półpaśca jest lokalizacja na dłoniach i podeszwach stóp. W takich przypadkach bolesne pęcherze występują głównie na skórze palców.

Rozwój wysypki przebiega kilka kolejnych etapów. Pierwszy to silne zaczerwienienie. Po kilku godzinach pojawia się łagodny świąd, który z czasem staje się nie do zniesienia. Następnym etapem jest pojawienie się bąbelków. Wewnątrz nich jest płyn surowiczy. Opryszczkowe pęcherzyki utrzymują się na skórze przez trzy do czterech tygodni.

Następnie znikają, a na ich miejscu powstają wrzody. Jeśli w tym czasie wtórna flora bakteryjna nie wejdzie w obszar uszkodzonych obszarów, wtedy się zagoją i powstają skorupy. Kraby mogą przetrwać przez tydzień. Swędzenie w tym czasie jest znacznie zmniejszone. Po tygodniu skórki zaczynają same spadać.

Po przeniesieniu choroby na skórę mogą pozostać jedynie obszary odbarwionej skóry. Jest to zjawisko przejściowe. Zwykle wraz z upływem czasu objaw ten całkowicie zanika. Później skóra dziecka staje się czysta, bez śladów przenoszonej infekcji herpetycznej.

Wysypki skórne towarzyszą również innym objawom. Obejmują one podniesienie temperatury do wartości gorączkowych, bolesność i wzrost węzłów chłonnych szyjnych i pachowych, zwiększenie bólu głowy i poważne osłabienie. Zwykle utrzymują się one przez cały ostry okres choroby. Aby je wyeliminować, konieczne jest stosowanie leków przeciwzapalnych i obfitego ciepłego picia.

Zazwyczaj lekarze zauważają, że ciężkość choroby zależy od wieku pacjenta. Im młodsze dziecko, tym łatwiej tolerować tę formę infekcji herpetycznej. W bardziej dojrzałym wieku choroba jest bardzo trudna do zniesienia. Niektórzy pacjenci z ciężką postacią półpaśca nawet hospitalizowani w szpitalu. Wykazał intensywne leczenie.

W strefie intymnej

Klęska narządów płciowych przez zakażenie opryszczką jest dość powszechną patologią, która występuje w praktyce medycznej dzieci. Przyczyną tej choroby jest wirus opryszczki typu 2. Wyróżnia się on swoistą właściwością oddziaływania na błony śluzowe narządów płciowych. Nasilenie choroby zależy od wieku dziecka, obecności współistniejących chorób przewlekłych, a także stanu jego odporności.

Ten wariant infekcji herpetycznej jest zwykle przenoszony drogą płciową. Jednak u dzieci występują pewne cechy przenoszenia choroby. Mogą również ulec zakażeniu podczas rozwoju wewnątrzmacicznego. W tym przypadku wirusy dostają się do krwi wraz z płynem owodniowym. Metoda transplacental sprzyja przenoszeniu mikroorganizmów przez naczynia krwionośne łożyska.

Naukowcy zwracają również uwagę na wariant infekcji przez jajowody - transovarial. Dosyć częstym sposobem zakażenia jest poród. Nawet niewielkie uszkodzenia przyczyniają się do łatwego wnikania wirusów w ciało dziecka. Ta opcja jest również nazywana kontaktem. Lekarze twierdzą, że dzieci są zwykle bardzo łatwo zarażone infekcją opryszczki w chwili urodzenia.

Najbardziej znacząca podatność na infekcje wirusem opryszczki pospolitej typu 2 - u dzieci w wieku od sześciu miesięcy do trzech lat. Układ odpornościowy dzieci w tym wieku jeszcze nie działa w pełni. Przyczynia się to do tego, że organizm dziecka nie radzi sam sobie z niszczeniem wirusów. Zwykle po pierwszym kontakcie objawy kliniczne występują tylko w 10% przypadków. W innych infekcja pozostaje utajona.

Większość przypadków infekcji wirusem opryszczki pospolitej typu 2 występuje w okresie dojrzewania. Wariant infekcji w tym przypadku - seksualne lub kontaktowe-gospodarstwo domowe. Po 5-7 dniach u dzieci pojawiają się pierwsze niekorzystne objawy choroby. Mogą utrzymywać się przez kilka tygodni. Zniknięcie ostrego okresu choroby nie oznacza całkowitego wyzdrowienia. Bardzo często kurs jest przewlekły.

Klasycznym objawem opryszczki narządów płciowych są liczne pęcherzyki. Znajdują się na zewnętrznych genitaliach. Te elementy skóry dość swędzą. W niektórych przypadkach świąd może być nie do zniesienia. Pora dnia nie ma znaczenia. Swędzenie może przeszkadzać dziecku zarówno w dzień, jak iw nocy.

Po zniknięciu pęcherzy na skórze pozostają erozje i rany. To zajmuje trochę czasu na epitelizację. Zwykle zajmuje to 5-6 dni. Następnie błona śluzowa całkowicie odzyskuje i leczy. Nie ma śladów po przeniesionej chorobie.

U dziecka ogólny stan zdrowia jest wystarczająco silny. Dzieciak czuje się źle, jego nerwowość rośnie. Małe dzieci często są kapryśne, dzieci często proszą o uchwyty. Temperatura ciała zwykle wzrasta do 38-39 stopni. Na tle gorączki, dziecko może mieć dreszcze, a także gorączkę.

Objawy zatrucia są również bardzo wyraźne. W przypadku tych postaci choroby często występują bóle głowy, zaburzenia snu i apetytu, a także zmęczenie. Należy zauważyć, że ten podtyp wirusa przyczynia się do rozwoju nawrotów. Każdy stan prowadzący do obniżenia odporności prowadzi do pojawienia się nowych wysypek skórnych u dziecka. Takie nawroty mogą wystąpić nawet kilka lat po pierwszym zaostrzeniu.

Lekkie formy opryszczki narządów płciowych występują u 90-95% dzieci. W innych przypadkach choroba przebiega ciężkim biegiem. Ten stan wymaga nagłej hospitalizacji dziecka w szpitalu. Tam dziecko wyda cały niezbędny kompleks leczenia przeciwwirusowego i przeciwzapalnego.

Choroba narządów płciowych u noworodka i jednorocznego dziecka

Z każdym mijającym dniem lekarze zaczęli zauważać coraz większą liczbę przypadków zakażenia tą szczególną postacią zakażenia wirusem opryszczki. Niemowlęta są w większości zakażone podczas porodu. Patologie ciąży również przyczyniają się do rozwoju wewnątrzmacicznego zakażenia płodu. Naruszenie integralności łożyska i odżywczych naczyń krwionośnych prowadzi do łatwiejszego przenikania wirusów do dziecka.

Dzieci w wieku poniżej 1 roku cierpią na ciężką opryszczkę. Istnieją jednak wyjątki. Nasilenie choroby zależy od stanu odporności dziecka, jego wagi przy urodzeniu, a także od obecności współistniejących chorób przewlekłych. Jeśli dziecko jest zarażone wirusem podczas porodu, pojawiają się w nim pierwsze objawy, zwykle w ciągu 10-14 dni.

Lekarze rozróżniają kilka wariantów przebiegu zakażenia u niemowląt w pierwszych miesiącach życia:

  • Zlokalizowane. Zwykle występuje u co 2-4 dzieci, które nabawiły się opryszczki narządów płciowych podczas porodu. Erupcje opryszczki pojawiają się na skórze, błonach śluzowych jamy ustnej, a także w okolicy oczu. Zwykle są pojedyncze, inne warianty występują tylko w ciężkiej chorobie. Najbardziej niebezpieczną lokalizacją jest okolice oczu, ponieważ mogą wystąpić niebezpieczne powikłania w postaci atrofii nerwu wzrokowego i pogorszenia widzenia.
  • Uogólnione. Zwykle znajduje się w 25-40% przypadków. Pierwsze objawy pojawiają się u dziecka po 5-7 dniach od momentu dostania się wirusa do krwi. Charakteryzuje się raczej dużym prądem. Erupcje opryszczki pokrywają prawie całą powierzchnię skóry.
  • Penetracja w mózgu. Są zarejestrowane u około 30% noworodków zakażonych wirusem herpes simplex typu 2. Pierwsze objawy kliniczne pojawiają się 2-3 tygodnie po tym, jak mikroorganizmy uderzyły w ciało dziecka. Przebieg choroby jest niekorzystny: objawy rosną szybko - przez krótki czas. Niebezpieczeństwo tego stanu jest takie, że może dojść do śmiertelnego wyniku.

Leczenie

Do tej pory terapia infekcji opryszczka jest wielopłaszczyznowa. Obejmuje on wiele różnych leków i leków. W niektórych przypadkach niestety nie jest możliwe całkowite wyleczenie opryszczki. Niektóre formy choroby (na przykład ospa wietrzna) mijają same. Po przeniesionym ospie wietrznej dziecko otrzymuje stałą odporność na całe życie.

Całe leczenie infekcji herpetycznych można podzielić na kilka sekcji:

  • Zastosowanie terapii antywirusowej. Leki można podawać w postaci tabletek, zastrzyków i maści. W łagodnych postaciach choroby najczęściej stosuje się preparaty do stosowania miejscowego. Aby wyeliminować poważne objawy, należy wyznaczyć tabletki. Do najczęściej stosowanych leków należą Acyclovir, Zovirax, Valtrex, Vectavir, Famvir i inne.
  • Odzyskiwanie układu odpornościowego. Immunoterapia odbywa się głównie podczas remisji. Zastosowanie leków z serii interferonów i immunoglobulin pomaga wzmocnić odporność. Leki są przepisywane na spotkanie z kursem. Program jest wybierany przez pediatrę lub immunologa - biorąc pod uwagę wiek dziecka i cechy jego wywiadu, a także obecność współistniejących chorób przewlekłych.
  • Reszta łóżka w ostrym okresie. Czas, w którym dziecko ma wysoką temperaturę, lepiej jest spędzać w łóżku. Pozwoli to na szybsze odzyskiwanie i zapobieganie niebezpiecznym powikłaniom. Zwykle odpoczynek w łóżku jest przepisywany przez 3-5 dni. W ciężkich przypadkach może być przedłużony na tydzień lub dłużej.
  • Pełne odżywianie o odpowiednio wysokiej kaloryczności. Długotrwały rozwój choroby prowadzi do fizycznego wyczerpania dziecka. Aby zrekompensować ten stan, wymagane jest bardziej intensywne żywienie. Jeśli dziecko ma wysypki opryszczkowe w jamie ustnej, należy wybrać potrawy, które są bardziej płynne i miękkie w konsystencji. Po procesie zapalnym w jamie ustnej menu dziecka może zostać rozszerzone.
  • Odbiór kompleksów multiwitaminowych. Aby poradzić sobie z konsekwencjami zatrucia wirusowego, wymagane jest dodatkowe wzbogacenie diety w witaminy i korzystne mikroelementy. Dobre funkcjonowanie układu odpornościowego pomaga kompleksom multiwitaminowym, wzbogaconym przeciwutleniaczami. Selen, witamina C i retinol będą doskonałymi asystentami w walce z niebezpieczną infekcją wirusową.
  • Ciepły, obfity drink. Pomaga wyeliminować wszystkie toksyczne produkty z organizmu. Jako napoje doskonale nadające się do różnych kompotów owocowych i owocowych, przygotowanych z jagód i owoców. Zbyt słodkich napojów nie należy podawać dziecku. Lepiej wstępnie rozcieńczyć je przegotowaną wodą. W ciągu jednego dnia chore dziecko powinno wypić 1,5 litra płynu.
  • Kiedy dziecko ma wiatraki, bardzo ważne jest, aby obserwować kwarantannę. W całym ostrym okresie choroby dziecko musi być w domu. Pomoże to zapobiec masowym wybuchom epidemii w instytucjach edukacyjnych. Po normalizacji dobrego samopoczucia dziecko może kontynuować wizytę w przedszkolu.
  • Wzmocnienie odporności jest ważną częścią leczenia infekcji herpetic. Regularne stwardnienie, prawidłowe odżywianie, optymalna aktywność fizyczna, a także odpowiedni odpoczynek i sen przyczyniają się do dobrego funkcjonowania układu odpornościowego. Każde przeciążenie prowadzi do fizycznego i psychicznego wyczerpania dziecka, co przyczynia się do rozwoju jego niedoboru odporności.

W domu

Już od wielu stuleci ludzie leczą opryszczkę samodzielnie, bez sięgania po leki. Aby przeprowadzić takie leczenie, lekarze zalecają jedynie łagodne formy choroby. Noworodki i niemowlęta stosują terapię w domu z lekarstwami ludowymi raczej niebezpiecznymi. Przed użyciem roślin leczniczych należy skonsultować się z lekarzem.

Aby wyeliminować niekorzystne objawy opryszczki są stosowane:

  • Balsamy przygotowane z melisy lub mięty. Leki te są doskonałe w eliminowaniu swędzenia i zaczerwienienia uszkodzonych obszarów skóry. Aby przygotować napar, weź 1 łyżkę stołową surowca i zalej go szklanką wrzącej wody, nalegając na około godzinę. Następnie schłodzić roztwór do komfortowej temperatury. Balsamy z wlewem melisy można stosować do 3-6 razy dziennie - do momentu, aż wysypka całkowicie zniknie.
  • Propolis. Ten produkt pszczelarski ma wyraźne działanie przeciwzapalne i pomaga wyeliminować swędzenie, a także wszelkie zaczerwienienia. Propolis można stosować w leczeniu pęcherzyków opryszczkowych kilka razy dziennie. Lek ten nie może być stosowany u niemowląt uczulonych na miód.
  • Olej eukaliptusowy. Pomaga usunąć zaczerwienienie i swędzenie w obszarze dotkniętych obszarów. Olejek eukaliptusowy ma doskonałe właściwości antyseptyczne. Zastosowanie tego produktu do erupcji opryszczki pomoże zapobiec wejściu patogennych bakterii i rozwojowi ropienia.
  • Wywar z nagietka. To narzędzie jest często używane w postaci płynów. Do gotowania, wziąć 1-1,5 łyżki rozgniecionych kwiatów nagietka i wlać 200 ml wrzącej wody. Musisz nalegać na 40-50 minut. Balsamy z nagietkiem są nakładane na uszkodzone miejsca 3-4 razy dziennie.
  • Olej z rokitnika. Wspomaga szybkie gojenie zapalonej skóry. Leczenie wysypki można leczyć kilka razy dziennie. Olej z rokitnika dobrze nanosi się na powierzchnie rany, które powstają po zerwaniu herpetycznych pęcherzyków. To proste i niedrogie narzędzie pomaga skutecznie radzić sobie z zaczerwienieniem i zmniejsza nasilenie świądu.

Opryszczka u dzieci: leczenie infekcji wirusowej

Opryszczka występuje u wszystkich grup wiekowych, ale dzieci są najbardziej narażone na infekcje wirusowe. Chorobie towarzyszy charakterystyczna wysypka pęcherzowa na ciele i błonach śluzowych. Na zewnątrz choroba wygląda jak bąbelki na wardze lub w gardle, wypełnione żółtawym płynem. Podstawa skóry pod pęcherzami ma obrzęk rumieniowaty.

Rodzaje opryszczki

Lekarze rozróżniają osiem rodzajów opryszczki. Dwie ostatnie grupy uważane są za niezwykle rzadkie, co prowadzi do ciężkich postaci choroby z klęską narządów zewnętrznych i wewnętrznych.

Dzieci są głównie podatne na zakażenie pierwszymi sześcioma gatunkami:

  1. Wirus pierwszego rodzaju lub prosta opryszczka HSV-1 zlokalizowana wokół ust.
  2. Wirus drugiego rodzaju, prosta ludzka opryszczka na genitaliach.
  3. Wirus trzeciego rodzaju. Opryszczka obejmuje półpasiec i ospę wietrzną lub ospę wietrzną.
  4. Wirus Epsteina-Barra należy do czwartego rodzaju ludzkiej opryszczki.
  5. Typ 5 - Zakażenie wirusem cytomegalii.
  6. Szósty typ to wirus opryszczki, który wywołuje chorobę Roseola.
  7. Infekcja herpetyczna typu 7 lub β-herpeswirusa ma kilka definicji, w szczególności HHV7 i HHV7.
  8. Powiązany wirus mięsaka Kaposiego należy do 8. rodzaju ludzkiej opryszczki.

Po raz pierwszy przeniknęły do ​​organizmu, opryszczka u dzieci utrzymuje się w stanie utajonym przez całe życie.

Przyczyny

Czynnik sprawczy wirusa opryszczki pospolitej Herpes Simplex ma wiele objawów klinicznych. Typowe wysypki pęcherza występują na skórze i błonach śluzowych.

  1. Herpesvirus HSV-1 przenoszone przez gospodarstwa domowe, kropelki w powietrzu lub doustnie w okresie poporodowym. Przeniesienie wirusa do płodu w czasie ciąży następuje poprzez łożysko.
  2. Zakażenie drugim typem opryszczki prawdopodobnie od matki do dziecka podczas porodu. Dzieci cierpią na chorobę cięższą niż dorośli i trudniej jest leczyć dziecko.
  3. Varicella, opryszczka pospolita typu 3, w dzieciństwie jest łatwo tolerowany. Każdy wie, że mając ospę wietrzną, osoba rozwija odporność. Ale możliwe jest wtórne zakażenie tego rodzaju wirusem, co prowadzi do pojawienia się półpaśca.
  4. Wirusy opryszczki od 4 do 7 typu powodują pojawienie się zakaźnej mononukleozy i limfocytozy. W analizie krwi obwodowej zwiększona zawartość atypowych komórek jednojądrzastych. Wątroba i śledziona są powiększone. Infekcja domaciczna opryszczką może wystąpić z dowolnego biologicznego substratu - krwi, moczu i śliny.
  5. Opryszczka typu 6 u dzieci jest najczęstsza. Przejawia się w postaci różowych plam z erupcjami w grudkach i nazywa się dziecko roseola. Kategoria ryzyka obejmuje dzieci w wieku poniżej 2 lat. Charakterystyczne objawy choroby obejmują gorączkę, trwającą nie więcej niż 3-6 dni i ból gardła. Wraz z normalizacją temperatury na ciele pojawiają się wysypki grudkowe - wysypka. Średnica plamek nie przekracza 0,03 cm, po sprasowaniu grudki stają się blade, w przeciwieństwie do różyczki. Czas trwania wysypki skórnej waha się od kilku godzin do kilku dni. Miejscowe wysypki na ciele w okolicy kości krzyżowej, szyi, twarzy i kończyn.

Infekcja opryszczki u dzieci poniżej jednego roku jest bardzo trudna. Leczenie jest złożone, związane z ciężkimi postaciami zmian narządów wewnętrznych. Istnieje ryzyko zapalenia opon mózgowych lub encefalopatii.

Symptomatologia

Początek choroby charakteryzuje się swędzeniem i pieczeniem w miejscach powstawania pęcherzyków. Wkrótce pęcherzyki pękają z powstawaniem wrzodów i ran, pokrytych skorupami.

Błona śluzowa jamy ustnej może również owrzodzić. Opryszczka w ustach dziecka rozprzestrzenia się na wewnętrznej powierzchni policzków, dziąseł, języka i gardła. Dziąsła krwawią i krwawią. Występuje wzrost węzłów chłonnych, które reagują na ból palpacyjny.

Opryszczka w gardle jest mała, bolesna, migdałki pokryte są szarym nalotem. Leczenie trwające co najmniej dwa tygodnie.

Istnieją cztery etapy choroby:

  1. Pierwotna infekcja.
  2. Okres utajony.
  3. Wtórne zakażenie.
  4. Możliwe powikłania.

W dniu 12 z pierwotną infekcją na ciele pojawia się wysypka i odczuwa się ból gardła. Skóra jest sucha, bolesna, obrzękliwa. Po krótkim czasie wysypka przekształca się w pęcherzyki, które wysychają lub pękają.

Zakaźne podłoże, wylewa, infekuje skórę wokół. Uzdrowione pęcherze nie są niebezpieczne. W dotkniętym obszarze węzły chłonne są powiększane i bolesne w dotyku. Temperatura ciała wzrasta. Napady bólu głowy są odnotowywane. Stan ogólny, podobnie jak w przypadku ARVI z bólem gardła.

Przebieg okresu ukrytego jest bezobjawowy. Pacjent nie stanowi zagrożenia dla innych. Infekcja herpetyczna śpi, aż do wystąpienia trzeciego stadium choroby.

Pod koniec okresu ukrytego dochodzi do ukrytego namnażania wirusa wraz z powrotem objawów choroby. Początek wtórnej infekcji jest nieprzewidywalny, ale z reguły wtórna infekcja objawia się w ciągu roku po pierwotnej infekcji wirusem.

Możliwość powikłań zależy od rodzaju infekcji, która dotknęła organizm.

Leczenie

W leczeniu infekcji opryszczki stosuje się leki interferonowe i antywirusowe. Leczenie opryszczki u dzieci rozpoczyna się po pierwszych oznakach choroby. W stanie zaniedbanym ryzyko przejścia choroby do postaci przewlekłej zwiększa się wraz z częstymi nawrotami i możliwymi powikłaniami.

Leczenie infekcji herpetic w dzieciństwie ma na celu powstrzymanie aktywnej postaci wirusa. Lekarze wolą leczyć zewnętrzne objawy wirusa na ciele lub wardze za pomocą maści. Jako leki łagodzące swędzenie i ból, stosuj tabletki, a także środki przeciwgorączkowe w wysokiej temperaturze.

Leczenie dziecka w fazie zaostrzenia opryszczki jest korzystnie lekiem przeciwwirusowym Acyclovir, dostępnym w postaci tabletek, maści i zastrzyków.

Dawka leku jest obliczana wyłącznie przez lekarza zgodnie z ciężkością choroby i w zależności od rodzaju wirusa:

  • Doustnie - do 90 mg / kg masy ciała dziecka, 4 razy dziennie w równych dawkach;
  • dożylnie - od 30 do 60 mg / kg;
  • wykorzystanie zewnętrzne ogranicza się do lokalnego miejsca ognisk zakażenia, z zastosowaniem do 5 razy dziennie na dotkniętych obszarach.

Wprowadzenie do terapii leków immunostymulujących, przyczynia się do skutecznej walki z wirusem organizmu dziecka.

W leczeniu podaje się immunostymulanty:

Wirus opryszczki jest doskonale niszczony przez interferony, które kontrolują rozprzestrzenianie się i blokują proces reprodukcji. Produkowane w formie tabletek i czopków.

Powinien być leczony przez pięć dni przez wstrzykiwanie czopków interferonu dwa razy dziennie. Jeśli to konieczne, kurs powtarza się z pięciodniową przerwą między cyklami.

Opryszczka drugiego typu u dziecka

Pojawienie się opryszczki narządów płciowych u dziecka, zjawisko to nie jest częste. Opryszczka na genitaliach u dorastających dzieci może wystąpić po pierwszym doświadczeniu seksualnym. W młodszym wieku dzieci zarażają się głównie od rodziców.

Wirus Herpes simplex typu 2 atakuje narządy płciowe. U dziewcząt można znaleźć opryszczkę na małym lub dużym labeniu seksualnym, u chłopców - w polu moszny.

Objawom opryszczki u dzieci towarzyszy wysoka gorączka, gorączka i ostry ból w okolicy wysypki. Węzły chłonne są powiększone, bolesne przy badaniu palpacyjnym.

Opryszczka drugiego typu powoduje nawroty znacznie częściej niż opryszczka pospolita. Ta forma jest niebezpieczna podczas ciąży i porodu, ponieważ ryzyko zakażenia noworodka jest wysokie. Jest trudny w leczeniu, szczególnie w czasie ciąży. Tylko lekarz może przepisać odpowiednie leczenie.

Terapia gardnerelleza lub wirusowe zapalenie pochwy składa się z dwóch etapów, bez zależności, konieczne jest leczenie dziewczynki lub dorosłej kobiety.

Pierwszy etap ma na celu powstrzymanie procesu rozmnażania w pochwie gardnerella - nadmiaru flory bakteryjnej. Terapię przeprowadza się za pomocą żeli i czopków metronidazolu lub Clintamycyny, rzadko w tabletkach.

Drugi etap poświęcony jest reprodukcji oryginalnej ilości pałeczek kwasu mlekowego, których funkcje życiowe zostały zahamowane przez gardnerella w okresie choroby. Na tym etapie wolą leczyć probiotyki:

  • Bifiform;
  • Laktobakteryn;
  • Linex;
  • Bifidumbacterin.

Ważne jest, aby pamiętać, że samodzielne leczenie dzieci bez konsultacji z pediatrą ginekologiem może prowadzić do smutnych konsekwencji.

W przypadku częstych nawrotów należy skonsultować się z immunologiem. Leczenie jest przeznaczone do wzmocnienia układu odpornościowego dziecka, ponieważ wirus opryszczki, który przeniknął ciało, pozostaje z osobą na zawsze, bez względu na rodzaj.

Zapobieganie

Środki zapobiegawcze zapobiegające nawrotom zależą od postaci choroby. Terminowe wykrywanie opryszczki noworodków u kobiet w ciąży pozwala na naturalne pojawienie się dziecka w sposób naturalny. Jeśli infekcja zostanie wykryta w okresie 36 tygodni, leczenie nie jest zalecane, jedynym środkiem zapobiegawczym jest cięcie cesarskie.

Podsumowując, należy zauważyć, że aby uniknąć nawrotów, należy zwrócić uwagę na racje i styl życia dziecka. Jedzenie powinno być witaminizowane, a dziecko powinno spędzać dużo czasu na świeżym powietrzu.

W przypadku wystąpienia objawów przeziębienia należy zastosować środki awaryjne w celu ich wyeliminowania, ponieważ każda choroba może przyczynić się do powrotu zakażenia.

Autor: Antonina Voitenko,
specjalnie dla Mama66.com

Infekcje herpetyczne wywołujące choroby u dzieci

Infekcje herpetyczne dotykające dzieci są dość zróżnicowane i nie ograniczają się do tak zwanego zimna na wargach. Co więcej, w dzieciństwie najczęściej występują takie choroby opryszczkowe, o których nawet większość dorosłych nie wie.

Na przykład na poniższym zdjęciu widoczne są zewnętrzne objawy nagłej exanthema (inaczej roseola lub pseudo-red) - dość powszechna infekcja opryszczkowa u dzieci:

A tutaj - opryszczkowe panarytium, występujące u niemowląt częściej niż u dorosłych:

Ogólnie rzecz biorąc, prawie każde dziecko jest zwykle do czynienia z kilkoma zakażeń wywołanych przez wirusy opryszczki (z których wiele, na szczęście, jako dorośli często nie pojawiają się) w ciągu pierwszych kilku lat życia.

Warto pamiętać, że pojęcia "opryszczka" i "zakażenie wirusem opryszczki" mają różne znaczenie. Słowo "opryszczka" odnosi się zwykle do chorób wywołanych przez wirusy opryszczki pospolitej pierwszego i drugiego rodzaju. W większości przypadków jest to zimno na wargach i opryszczka narządów płciowych, rzadziej - opryszczkowe panarytium, ophthalmoherpes i niektóre inne choroby.

Koncepcja polega na zakażenie opryszczką zainfekowania organizmu herpeswirus dowolnego typu, a liczba takich przejawów choroby są znacznie liczniejsze niż nawet „zróżnicowany” opryszczka. W związku z tym leczenie infekcji herpetycznych w każdym przypadku może wymagać zupełnie innych podejść, leków i reżimów sanitarnych.

Ale o wszystkim w porządku...

Patogeny zakażeń opryszczką i pokrewnymi chorobami

Cała różnorodność infekcji herpetycznych jest powiązana z 8 różnymi herpeswirusami:

  1. Typ 1 wirusa opryszczki pospolitej jest najczęstszy. U dzieci, wirus może spowodować zimno na ustach, opryszczkowe zapalenie jamy ustnej, zanokcica opryszczkowa (rany na palcach), „wrestling” opryszczki herpes zapalenie rogówki i spojówki, wirusowe zapalenie mózgu i opon mózgowych, zapalenia przełyku opryszczka, egzema i figówka;
  2. Wirus opryszczki pospolitej jest typu 2, najczęstszą przyczyną opryszczki narządów płciowych. U dzieci często objawia się w postaci opryszczki noworodków lub w postaci rozsianej infekcji. Typy 1 i 2 wirusa opryszczki są często nazywane wirusami opryszczki pospolitej;
  3. Wirus opryszczki typu 3 powoduje, że dzieci mają słynną ospę wietrzną. A kiedy powraca, powoduje tak zwane półpasiec - częściej u dorosłych, ale czasami także u dzieci;
  4. Wirus opryszczki typu 4, zwany także wirusem Epstein-Barr. Obejmuje stosunkowo mało znaną chorobę - zakaźną mononukleozę. Jest mało znana, nawiasem mówiąc, nie ze względu na niewielką liczbę przypadków zakażenia, a ze względu na fakt, że w większości przypadków jest mylone z przeziębieniem i prawidłowej diagnozy nie był ustawiony. Ponadto to właśnie z tym wirusem wiążą się niektóre nowotwory;
  5. Wirus opryszczki typu 5 lub wirus cytomegalii. Zakażenie z nią związane nazywa się - cytomegalowirusem. Według niektórych ekspertów, każdy na świecie jest zakażona tej infekcji, ale niewiele osób wie o tym, ze względu na fakt, że w większości przypadków, w postaci uporczywego, to nie ma się przejawiać;
  6. Wirus opryszczki typu 6, to także roseolowirus. Powoduje tak zwaną "szóstą chorobę", lepiej znaną jako rozczochrana odmiana niemowlęca lub nagła exanthema;
  7. Wirus Herpes simplex typu 7, prawie identyczny jak poprzedni. Czasami powoduje również wysypkę, ale u dorosłych często wiąże się z zespołem chronicznego zmęczenia;
  8. I wreszcie, herpeswirus typu 8, słabo zrozumiany. Uważa się, że powoduje mięsaka Kaposiego.

Prosta opryszczka na ręce dziecka:

Nawroty niektórych chorób wywołanych przez herpeswirusy mają tak charakterystyczne objawy, że czasami pacjenci uważają je za niezależne choroby. Na przykład, półpasiec jest spowodowane przez ten sam wirus, który wywołuje ospę wietrzną, ale tylko w przypadku, gdy „uśpione” infekcja w organizmie jest w stanie aktywować osłabienie układu odpornościowego.

Poniższy rysunek pokazuje przykład grzybicy u dziecka:

To jest interesujące: dobrze znana "opryszczkowa" infekcja w gardle u dzieci opryszczka nie jest tak naprawdę. Nazywa się ją herpangina, ale nie jest związana z dławicą ani opryszczką. Choroba ta jest spowodowana przez jelitowe wirusy Coxsackie i wygląda na ból gardła tylko w gardle i na opryszczkę - z charakterystycznymi wysypkami. Poniższe zdjęcie przedstawia infekcję pseudo-opryszczki w gardle dziecka. Jednak wirus opryszczki typu 1 często powoduje opryszczkowe zapalenie jamy ustnej, które jest zdolne do przechwytywania, w tym migdałków, co prowadzi do bólu w gardle.

Każda z powyższych infekcji może wystąpić u dziecka prawie w każdym wieku: od okresu noworodków do wieku dojrzewania. Z reguły jednak dla pewnych grup wiekowych charakterystyczne są pewne infekcje herpetyczne:

  • Okres noworodków i dzieciństwa to opryszczka noworodków zakażonych od matki podczas porodu, jak również nagła wysypka;
  • Dzieci w wieku przedszkolnym - ospa wietrzna i mononukleoza zakaźna;
  • Dzieci w wieku 8-12 lat - mononukleoza zakaźna, ospa wietrzna, wirus cytomegalii, opryszczka wargowa i opryszczkowe zapalenie jamy ustnej;
  • Młodzież to opryszczka wargowa, opryszczkowe zbrodnie.

Choroby takie jak na przykład opryszczka czy opryszczka narządów płciowych u dzieci z różnych przyczyn są stosunkowo rzadkie (ta ostatnia - ze względu na specyfikę rozprzestrzeniania się może wystąpić u nastolatków, którzy wcześnie rozpoczynają aktywność seksualną).

Przydatne jest poznanie głównych objawów, z którymi infekcje herpetyczne objawiają się w czasie, aby rozpoznać chorobę i nie wypchać dziecka lekami od chorób, z którymi takie infekcje są często mylone. Porozmawiamy o tych objawach nieco poniżej, ale na razie zobaczmy, jak wirusy opryszczki zarazią się...

W jaki sposób wirus infekuje organizm?

Wirusy opryszczki różnią się znacznie pod względem zakaźności i głównych dróg przenoszenia. Na przykład wirusy opryszczki pospolitej są przenoszone przez bezpośredni kontakt z płynem z grudek (pęcherzyków), a ospa wietrzna i wirus Epsteina-Barra mogą być łatwo przenoszone przez unoszące się w powietrzu kropelki.

Po dostaniu się na ciało pacjenta cząsteczki wirusa wnikają w komórki tkanek organizmu gospodarza w obecności sprzyjających warunków. Tutaj otwarta jest otoczka białka wirionu, a kwasy nukleinowe z informacjami genetycznymi wirusa trafiają do aparatu replikacyjnego komórki.

Jeśli genom wirusa jest bezpiecznie wbudowany w materiał genetyczny komórki ludzkiej, ten drugi zaczyna, wraz z niezbędnymi do tego białkami, wytwarzać składniki cząstek wirusowych. Spośród nich nowe wiriony są gromadzone bezpośrednio w komórkach, które, gdy są gromadzone w dużych ilościach, prowadzą do śmierci i zniszczenia komórek. W tym przypadku same cząstki są uwalniane, dostają się do krwi, limfy lub tylko przestrzeni międzykomórkowej, wpływają na sąsiednie komórki i dalej się rozprzestrzeniają.

Przy okazji warto również przeczytać:

W zależności od rodzaju herpeswirusa jego dalsze istnienie w ciele różni się:

  • Po zakażeniu wirusem herpes simplex niektóre z nowych wirionów powodują uszkodzenia skóry (najczęściej na wargach), a niektóre przenikają do komórek nerwowych rdzenia kręgowego, w których DNA wirusa pozostanie w całym życiu człowieka;
  • Po zakażeniu wirusem ospy wietrznej i wirusem opryszczki typu 6, szybkie rozprzestrzenianie się wirionów w ciele i pojawianie się wysypki na wszystkich częściach ciała. W tym przypadku ponownie występuje uszkodzenie tkanki nerwowej, w której wirus może przetrwać aż do śmierci organizmu gospodarza;
  • Epsteina-Barr tropen do limfocytów układu odpornościowego gospodarza i nie niszczy ich, ale stymuluje dalszą proliferację;
  • Cytomegalowirus w organizmie gospodarza dotyka gruczołów ślinowych w największych ilościach.

Zdjęcie pokazuje ospę wietrzną - jedną z najczęstszych infekcji herpetycznych u dzieci:

W większości przypadków pierwotna infekcja herpetic jest ostra i bez konsekwencji. Jest to szczególnie prawdziwe w przypadku nagłego wyrzutu, zakażenia wirusem cytomegalii i zakaźnej mononukleozy wywołanej przez wirus Epstein-Barr.

Jednak porażka wirusów opryszczki pospolitej u noworodków może być przyczyną ciężkich stanów i bez leczenia takie infekcje mogą prowadzić do poważnych komplikacji, a nawet śmierci.

Ważne jest, aby zrozumieć, że infekcje opryszczkowe należą do najpowszechniejszych w całej populacji ludzkiej. Z dużym prawdopodobieństwem każde jednoroczne dziecko ma już którekolwiek z nich i będzie cierpiało kilka z nich, zanim osiągnie dorosłość. Dlatego zakażenie to powinno być traktowane jako normalne.

To interesujące: około 90% światowej populacji jest zarażonych wirusami herpes simplex. 52% dzieci w wieku 5 lat i 95% dorosłej populacji Stanów Zjednoczonych jest nosicielami wirusa Epstein-Barr. Prawie 100% światowej populacji jest zarażonych wirusem cytomegalii, a ponad połowa osób zakażonych w dzieciństwie. Praktycznie 100% dzieci w krajach byłego ZSRR cierpi na ospę wietrzną, pomimo faktu, że szczepionka została opracowana i jest już dostępna do użytku.

Te cząsteczki wirusa herpeswirusa, które przenikały do ​​komórek nerwowych lub limfocytów, pozostają w ciele na zawsze. Wiriony wytwarzane przez te komórki są stale uwalniane do krwioobiegu lub do przestrzeni międzykomórkowej, gdzie są natychmiast niszczone przez komórki układu immunologicznego. I tylko w przypadku silnego osłabienia odporności czasami mogą dostać się do odpowiednich tkanek (na przykład obwodowych - powiedzmy, do skóry na wargach) i doprowadzić do ich powtarzającego się zakażenia wraz z rozwojem nawrotu choroby.

To jest ciekawe: wiele dzieci periodyczne choroby opryszczkowe nastąpić płynnie i bez objawów, dlatego nikt nawet nie podejrzewa, że ​​te dzieci są nosicielami wirusa, a w pewnych okresach może być źródłem zakażenia.

wirusy opryszczki mają niską aktywność interferonogenic, dzięki czemu nawet jeśli reaktywacja mechanizmów obronnych infekcji w organizmie dziecka rozpoczął się z opóźnieniem, tak że wirus ma możliwość wyrażenia siebie, że tak powiem, w najszerszym.

Dlaczego te infekcje są faktycznie nieuleczalne?

Infekcja opryszczki, która raz wpływa na ludzkie ciało, pozostaje w niej na zawsze. Wynika to z lokalizacji wirusów DNA w tkankach, które są wyjątkowo trudne lub w ogóle nie nadają się do terapii.

Dobrym przykładem są wirusy herpes simplex, a także wirus ospy wietrznej i półpaśca. Po zainfekowaniu, głównym objawem objawów i zwalczania infekcji sił ochrony organizmu materiał genetyczny wirusa utrzymuje się w jądrach komórek nerwowych w ciele ludzkim w rdzeniu kręgowym.

Dzisiaj medycyna nie ma środków i metod, które pozwalałyby na selektywne usuwanie nieistniejącego materiału genetycznego z chromosomów ludzkich komórek nerwowych lub zastępowanie komórek nerwowych rdzenia kręgowego niezarażonymi. Oznacza to, że tak długo jak komórki pozostają w ciele, wirus jest przechowywany razem z nimi.

I na przykład wirus Epsteina-Barr mnoży się w limfocytach - komórkach samego układu odpornościowego, które w zasadzie musiałyby walczyć z wirionami. Podobnie jak w poprzednim przypadku, niezwykle trudno jest zniszczyć wszystkie limfocyty w ludzkim ciele. I aby to zrobić, aby pozbyć się wirusa, który w ogromnej większości przypadków nie powoduje poważnej choroby, jest nieracjonalny.

Ponadto problematyczne jest zapobieganie infekcjom tych komórek, od których w przyszłości nie będzie możliwe usunięcie wirusa. Na przykład, komórki nerwowe podczas zakażenia wirusem herpes simplex dotyka zanim są one zauważalne charakterystyczne rany i wirus ospy wietrznej już pewnie osiada w zwojach rdzeniowych, gdy dziecko dopiero zaczyna pojawiać się wysypka na całym ciele. Mówiąc prosto, gdy rodzice rozumieją, że dziecko ma chorobę opryszczkową, nie można już całkowicie wyeliminować jej patogenu z organizmu.

Na szczęście większość infekcji herpetycznych nie jest tak groźna, że ​​bardzo się martwi z powodu ich obecności w ciele.

Niebezpieczne konsekwencje

W większości przypadków u zdrowych dzieci infekcje herpetyczne zachodzą ostro, szybko i praktycznie bez konsekwencji. Największym zagrożeniem jest z reguły infekcja opryszczki u noworodków:

  • Opryszczka noworodkowa, którą dziecko zarazi się podczas porodu lub bezpośrednio przed matką cierpiącą na opryszczkę narządów płciowych. Konsekwencje tutaj mogą być najcięższe - od porażki oczu do porażenia mózgowego i zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych;
  • Wrodzona infekcja wirusem cytomegalii, objawiająca się mononukleozą zakaźną.

Opryszczka u noworodka na twarzy:

Również niebezpieczny nowotwór, który w rzadkich przypadkach może spowodować wirus Epsteina-Barr (chłoniak Burkitta), wirus cytomegalii, wirus opryszczki i typ 8 (mięsak Kaposiego).

Wszystkie zakażenia wirusem opryszczki u dzieci z silnie osłabioną odpornością są również niebezpieczne. Mają nawet prostą opryszczkę może prowadzić do zmian narządów wewnętrznych i uogólnionej choroby z ciężkim przebiegu. Jest to istotne, w tym dla dzieci poddawanych terapii ze sztuczną immunosupresją.

Uwaga: u dzieci zakażonych wirusem HIV infekcje opryszczkowe są jedną z głównych przyczyn śmierci.

Zdrowe dziecko, które już z dużym prawdopodobieństwem zakontraktowało infekcję w przedszkolu lub szkole, przekaże je z łatwością, a od rodziców i lekarza będzie potrzebne tylko leczenie objawowe w celu złagodzenia poważnych objawów choroby.

Niebezpieczne „konsekwencje” z ospą wietrzną - półpasiec i często związany z nim nerwoból po przebytym półpaścu, które występują rzadziej i głównie u dorosłych pacjentów z osłabionym układem odpornościowym (Słowo „konsekwencjami” w cudzysłowie, bo ospa wietrzna powoduje półpasiec - może rozwijać tylko przy ponownej aktywacji infekcji w organizmie).

Uwaga: jeśli ospa wietrzna ciągle drapie bąbelki, w ich miejscu przez całe życie mogą pozostać blizny. Same pęcherzyki rozwijają się na górnych warstwach naskórka, a po wyleczeniu całkowicie znikają.

Objawy i diagnostyka różnicowa zakażeń

Każde zakażenie wirusem herpeswirusa charakteryzuje się specyficznym zestawem objawów, które pozwalają doświadczonemu lekarzowi zdiagnozować go u pacjenta. Z drugiej strony, obraz kliniczny w większości przypadków wygląda na to, że rodzice zażywają pewne choroby opryszczki na przeziębienia, a lekarze nie są leczeni.

Ogólnie rzecz biorąc, charakterystyczne objawy infekcji herpetycznych są następujące:

  • Chorobom wywoływanym przez opryszczkę typu 1 i 2 towarzyszą zazwyczaj charakterystyczne wysypki w postaci przeźroczystych lub żółtawobiałych blistrów na ograniczonej powierzchni skóry. Sami wysypka może pojawić się niemal wszędzie: od dziąsła do obszaru pachwiny, ale są one zlokalizowane na ustach najczęściej (opryszczka wargowa), jamy ustnej (opryszczkowe zapalenie jamy ustnej) i palców (opryszczkowe zanokcica). Wybrzuszenia są bolesne, czasami ich pojawieniu się towarzyszy wzrost temperatury ciała i ogólne złe samopoczucie;
  • Varicella charakteryzuje się wyraźną czerwoną wysypką w całym ciele, jak również stanem gorączkowym;
  • Infekcyjna mononukleoza w 85% przypadków przebiega bezobjawowo, a tylko czasami powoduje ból gardła i katar, a także wzrost węzłów chłonnych;
  • Cytomegalowirus objawia się głównie uogólnionymi objawami - oznaki zatrucia, dreszcze, bóle głowy i bóle mięśni;
  • Infekcja opryszczkowa typu 6 u dzieci (roseola) charakteryzuje się typową gorączką, po której dziecko ma obficie wysypkę na całym ciele.

Typowe zewnętrzne objawy różyczki przedstawiono na poniższym zdjęciu:

Niektóre objawy choroby mogą być podobne (np mononukleozy i zakażenia wirusem cytomegalii), a niektóre z nich są tak przypomina typowych chorób układu oddechowego, i że są one traktowane jak grypa lub ból gardła.

W wielu przypadkach wymagane jest wiarygodne rozpoznanie określonego zakażenia opryszczkowego, badanie krwi lub badanie specjalne w poliklinice.

Leczenie chorób opryszczkowych u dzieci

Leczenie infekcji herpetycznych odbywa się w sytuacjach, w których choroba jest zbyt trudna. W takim przypadku do leczenia większości zakażeń należy przede wszystkim specjalistyczne leki antywirusowe, a oprócz tego terapia - sposoby leczenia objawowego.

Spośród wąsko ukierunkowanych leków należy zwrócić uwagę:

  • W przypadku zarażenia wirusem opryszczki pospolitej, jak również ospy wietrznej - Acyclovir, Valaciclovir, Valtrex, Famvir i Famciclovir. Ich stosowanie nie jest obowiązkowe i pozwala, przy odpowiednim zastosowaniu, jedynie na skrócenie przebiegu choroby;
  • Po zakażeniu wirusem Epstein-Barr prowadzi się leczenie objawowe - nie ma specjalistycznych środków przeciw temu;
  • Leczenie infekcji wirusem cytomegalii jest przeprowadzana przy użyciu leków przeciwwirusowych - gancyklowir, foskarnetu, cydofowir, i stosując specyficzne preparaty immunoglobulin - Tsitotekt, Megalotekt i inne;
  • Nagły exanthema u dzieci nie jest w ogóle leczony lub omija leczenie objawowe.

Zastosowanie induktorów interferonu i innych immunomodulatorów w leczeniu infekcji herpetycznych nie jest dziś uważane za skuteczne i jest bezpiecznym sposobem leczenia. Takie fundusze w wyjątkowych przypadkach mogą być przepisywane tylko przez lekarza i tylko na jego osobistą odpowiedzialność.

Objawowe leczenie infekcji herpetycznych obejmuje stosowanie środków przeciwgorączkowych i przeciwbólowych, czasami - miejscowe maści hormonalne w celu zmniejszenia swędzenia. Nawiasem mówiąc, stosowanie folkowej "zelenki" zarówno w opryszczce, jak i ospie wietrznej nie ma praktycznie żadnego efektu terapeutycznego.

Ważne! W przypadku ospy wietrznej jako środka znieczulającego i przeciwgorączkowego, nie należy stosować aspiryny - ten środek szczególnie w przypadku tej infekcji może powodować poważne skutki uboczne wątroby.

Z reguły wszystkie infekcje herpetyczne występują u dzieci z normalną odpornością przez 1-2 tygodnie. Jeśli choroba jest długotrwała lub jej objawy są zbyt poważne, dziecko powinno zostać o tym poinformowane przez lekarza.

Czy zapobieganie jest możliwe?

Do tej pory wszystkie badania kliniczne zostały zakończone, a szczepionki na szczepionki przeciwko ospie wietrznej zostały wprowadzone do kalendarzy szczepień w USA, Australii i Austrii. Według badań, zapewnia niezawodną ochronę przed zakażeniem wirusem, zapewnia odporność na kilka lat (po 20 latach pierwszy szczepiony miał 100% odporność, i nikt nie złapał ospę wietrzną) i jest dobrze tolerowane, chociaż wymaga izolacji dziecka na kilka dni bezpośrednio po szczepienie.

W Rosji szczepienie ospą wietrzną jest dobrowolne. Sama szczepionka może być kupiona w dużych aptekach, chociaż jest dość droga.

Z innych infekcji herpetycznych na dziś nie istnieją wiarygodne szczepionki.

Takie metody zapobiegania, jak ograniczenie dziecka w komunikowaniu się z rówieśnikami i ścisłe środki sanitarne, są niewskazane, ponieważ i tak dziecko będzie chore.

Jedyną sytuacją, w której konieczne jest podjęcie naprawdę poważnych środków w celu ochrony dziecka przed zakażeniem wirusem herpeswirusa jest choroba u ciężarnej matki. Takie sytuacje są najbardziej niebezpieczne, dlatego lekarze stosują w takich przypadkach ścisłe metody radzenia sobie z ciążą i porodem.