Szczepienia przeciwko poliomyelitis

Wirus poliomyelitis i w naszych czasach w niektórych krajach może prowadzić do epidemii. Kilka dekad temu stworzono szczepionkę, ale szczepionki nie zniszczyły całkowicie infekcji. W tym celu szczepienie ludności w każdym kraju powinno wynosić co najmniej 95%, co jest nierealne, szczególnie w krajach rozwijających się o niskim poziomie życia.

Kiedy są zaszczepione przeciwko poliomyelitis? Kto kwalifikuje się do szczepienia? Jak bezpieczne jest to i jakie komplikacje czekają na dziecko po szczepieniu? W jakim przypadku można zrobić nieplanowane szczepienie?

Dlaczego wykonuje się szczepienia przeciwko polio?

Polio jest jednym z najstarszych chorób ludzkich, które mogą dotyczyć do niepełnosprawności w 1% przypadków wirus przechodzi na centralny układ nerwowy i prowadzi do nieodwracalnego uszkodzenia komórek destrukcyjnym.

Kto jest uprawniony do szczepień przeciwko poliomyelitis? Szczepionka jest podawana wszystkim, nie ma znaczenia, w jakim wieku się zaszczepić. Jeśli dana osoba nie jest szczepiona, jest narażona na wysokie ryzyko infekcji i dalszego rozprzestrzeniania się infekcji.

W jakim wieku wykonuje się pierwsze szczepienie przeciwko poliomyelitis? Spróbuj zrobić to tak szybko, jak to możliwe. Pierwsze wstrzyknięcie wykonuje się w wieku 3 miesięcy. Dlaczego tak wcześnie?

  1. Wirus poliomyelitis rozprzestrzenia się na całym świecie.
  2. Natychmiast po urodzeniu matka przez bardzo krótki czas zachowuje swoją odporność, ale jest niestabilna, tylko pięć dni.
  3. Chory izoluje wirusa do środowiska podczas całego okresu choroby, podczas pełnego wyzdrowienia i długo po nim. Szczepienia zwalniają innych z możliwości zarażenia się.
  4. Wirus łatwo rozprzestrzenia się przez wodę kanalizacyjną i produkty spożywcze.
  5. Możliwe jest przenoszenie wirusa przez owady.
  6. Choroba występuje częściej u dzieci niż u dorosłych, ze względu na brak odporności.

Przedłużony okres inkubacji i szereg powikłań po przeniesieniu zakażenia doprowadziły do ​​tego, że we wszystkich krajach szczepionka przeciwko polio jest jedyną skuteczną miarą zapobiegania chorobom.

Harmonogram szczepień przeciwko poliomyelitis

Harmonogram szczepień przeciwko poliomyelitis został opracowany wiele lat temu i przez ostatnie dziesięciolecia doszło do kilku zmian.

  1. Po raz pierwszy dziecko ma do czynienia ze szczepieniem przeciw polio w wieku trzech miesięcy.
  2. Po 45 dniach podaje się następną szczepionkę.
  3. Po sześciu miesiącach dziecko otrzymuje trzecie szczepienie. I użyje martwą szczepionki inaktywowane przed upływem tego czasu, w tym okresie pozwoliło lek do zaszczepienia OPV (żywa szczepionka jest w postaci kropli, które wprowadza się przez usta).
  4. Ponowne szczepienie na poliomyelitis jest przepisywane w półtora roku, następne za 20 miesięcy, a następnie za 14 lat.

Kiedy dziecko kończy szkołę, musi zostać w pełni zaszczepione przeciwko tej niebezpiecznej wirusowej chorobie. Dzięki temu harmonogramowi szczepień przeciwko poliomyelitis każde dziecko jest chronione przed pierwszymi miesiącami życia.

Nieplanowane szczepienie przeciwko poliomyelitis

Ale są też inne sytuacje, w których dana osoba jest dodatkowo szczepiona lub przechodzi nieplanowane szczepienia z powodu choroby Heinego-Medina.

  1. Jeśli nie ma danych o tym, czy dziecko zostało zaszczepione, uważa się je za nieszczepione. W tym przypadku niemowlę otrzymuje trzykrotnie szczepionkę trzy miesiące później w odstępie jednego miesiąca i dwa razy po ponownym szczepieniu. Jeżeli wiek wynosi od trzech do sześciu lat, dziecko zostaje zaszczepione trzy razy i za jednym razem zostaje ponownie zaszczepione. Aż do 17 roku życia ukończyli pełny cykl szczepień.
  2. Nieplanowane szczepienia przeciwko poliomyelitis są przeprowadzane, jeśli dana osoba pochodzi z kraju niekorzystnego pod względem wskaźników epidemii lub jest tam wysyłana. Szczepić raz szczepionką OPV. Osoby, które odchodzą, zaleca się szczepienie na 4 tygodnie przed wyjazdem, aby organizm mógł odpowiednio wcześnie reagować immunologicznie.
  3. Inną przyczyną niezaplanowanych szczepień jest wybuch pewnego rodzaju wirusa, jeśli osoba została zaszczepiona monokwicyną przeciwko innemu szczepowi wirusa poliomyelitis.

W sumie osoba w jego życiu otrzymuje około sześć razy szczepionkę przeciwko polio. W jaki sposób organizm reaguje i jaki rodzaj skutków może uzyskać osoba z tej choroby wirusowej?

Skutki uboczne szczepienia przeciwko polio

Jaka może być reakcja dziecka na szczepionkę przeciwko polio? Oprócz uczulenia, na składniki leku - więcej reakcji na szczepionkę z reguły nie występuje. Dzieci i osoby dorosłe dobrze tolerują szczepienia.

Ale w przeciwieństwie do reakcji organizmu dochodzi do powikłań szczepień. Chociaż są rzadkie, nadal są możliwe.

  1. Dysfunkcja jelitowa lub zaburzenie stolca. Dzieje się tak w przypadku iniekcji przeciwko poliomyelitis u małych dzieci. W ciągu kilku dni dziecko może rozluźnić stolec. Jeśli stan jest opóźniony więcej niż trzy do czterech dni, a dziecko nie je dobrze, nie śpi i jest niespokojne - konieczne jest poinformowanie o tym lekarza. Ważne jest, aby rozróżnić, czy to powikłanie było spowodowane inokulacją, czy dziecko zostało zarażone infekcją jelitową przed podaniem leku.
  2. Najbardziej nieprzyjemnymi skutkami ubocznymi szczepień przeciwko polio są VAPP lub związane z szczepionką zapalenie poliomyelitis. Do niego w rzadkich przypadkach może prowadzić żywą szczepionkę OPV. Aby pojawić się takie powikłania, można, z 4 na 13 dni po inokulacji. Różne przejawy choroby obserwowane są w jednym przypadku na milion, a forma paralityka rozwija się w jednym przypadku przez 750 000. W tym przypadku dana osoba ma wszystkie objawy polio: gorączkę, paraliż występują, są bóle pleców i mięśni, osłabienie odruchów ścięgnistych, osłabienie, bóle głowy ból.

Jak radzić sobie z komplikacjami i reakcjami na szczepionkę przeciwko polio?

  1. Zwykła reakcja alergiczna w postaci pokrzywki na wprowadzenie szczepionki jest eliminowana przez powołanie leków przeciwalergicznych.
  2. Poważniejsze powikłania dotyczące szczepień w postaci upośledzenia jelit lub pokrzywki w całym ciele wymagają obserwacji i bardziej skutecznego leczenia w szpitalu.
  3. Jeśli wystąpił VAPP, leczenie jest takie samo, jak w przypadku normalnego naturalnego zapalenia mózgu i rdzenia, aby uniknąć nieodwracalnych skutków, terapia powinna być prowadzona pod nadzorem lekarzy w szpitalu chorób zakaźnych.

Kiedy lepiej przenieść szczepionkę

Niestety, lekarze w poliklinice nie zawsze mają wolną minutę na pełne sprawdzenie dziecka, wykonanie wszystkich niezbędnych zapisów i prawidłowe pouczenie matki o zachowaniu przed i po szczepieniu. Bardzo przykro, ponieważ można było uniknąć niektórych problemów. Często rodzice dziecka muszą samodzielnie rozumieć, jak postępować przed i po szczepieniu. Opiszmy więc typowe błędy, które można ominąć.

  1. Temperatura po szczepieniu przeciw polio w większości przypadków nie jest reakcją na szczepionkę, ale zbieg okoliczności, w których dziecko nabawiło się ARVI przed lub bezpośrednio po szczepieniu. Aby temu zapobiec, nie odwiedzaj miejsc przed i po szczepieniu przez kilka dni.
  2. Najlepiej jest przeprowadzić test krwi i moczu na dzień przed szczepieniem, aby uniknąć leku w okresie wystąpienia choroby - według analizy możliwe jest ustalenie obecności infekcji. Ale dla formularza do lekarza trzeba iść bez dziecka, aby nie spotkać się z chorymi dziećmi.
  3. Przed szczepieniem i po nim nie zaleca się wprowadzania nowych produktów do diety. Ramach szczególnego zakazu - egzotycznych i alergenne Foods niezdrowe żywności (desery, chipsy, napoje gazowane barwionej), który często prowadzi do wysypki alergicznych na ciele, oraz dodatkowy bodziec - szczepienia, przyczyni się do tego.
  4. Inspekcja u lekarza przed szczepieniem jest obowiązkowa, doświadczony pediatra na tym etapie będzie mógł ustalić, czy możliwe jest teraz szczepienie dziecka, czy nie.
  5. Najczęstszym pytaniem jest, czy możesz przejść po szczepieniu przeciwko polio? To lekarze nie ograniczać dzieciom chodzenie na zewnątrz konieczne i przydatne, nawet po wprowadzeniu szczepionki, najważniejsze, że nie prowadził blisko do sklepów dla dzieci, idź z nim, na przykład, w basenie lub innych takich miejscach dużych skupisk ludzi.
  6. Kąpiel po szczepieniu nie jest zabroniona, a wręcz przeciwnie, konieczne jest wieczorne ćwiczenia dla dziecka, ponieważ często uspokaja ono dzieci. Tutaj musisz pamiętać o jednej zasadzie - nie przesadzaj, wystarczy 10-15 minut.

Nie ma nic szczególnego w zachowaniu przed i po szczepieniu, dlatego ważne jest, aby rodzice mieli cierpliwość i nie zapominali prostych, ale skutecznych zaleceń.

Przeciwwskazania do szczepienia przeciwko poliomyelitis

Nawet po przeniesieniu choroby Heinego-Medina należy wykonać szczepienie, ponieważ osoba może chorować tylko na jeden z trzech rodzajów infekcji wirusowych. Oprócz prostej niechęci dorosłego lub rodziców dziecka do przeprowadzenia szczepień, nadal istnieje pewna lista przeciwwskazań. W jakich przypadkach szczepionka jest naprawdę niemożliwa i kiedy można ją odłożyć na jakiś czas?

Następujące warunki należą do rzeczywistych przeciwwskazań do szczepienia przeciwko poliomyelitis.

  1. Ciąża.
  2. Komplikacja z poprzednim szczepieniem, jeśli po wprowadzeniu leku pojawiły się różne objawy neurologiczne.
  3. Każda ostra choroba zakaźna lub przewlekła w ostrym stadium.
  4. Warunki niedoboru odporności.
  5. Nietolerancja na leki przeciwbakteryjne tworzące szczepionkę (neomycynę, streptomycynę).

Czy mogę dostać szczepionkę przeciwko polio z przeziębieniem? Konieczne jest zrozumienie przyczyny nieżytu nosa. Jeśli jest to objaw ARVI - nie, szczepienie jest tymczasowo opóźnione aż do pełnego wyzdrowienia. Jeśli alergiczny nieżyt nosa lub reakcja na zmieniające się warunki pogodowe - możesz wykonać inokulację.

Rodzaje szczepionek przeciw polio

Istnieją dwa główne typy szczepionki przeciwko polio: IPV (forma iniekcji) i OPV (doustna w postaci kropelek). Wcześniej preferowana doustna szczepionka przeciw polio (OPV). Czy to jest szczepionka przeciwko polio? - ma następujące cechy:

  • Jest to osłabiony żywy wirus, który w normalnych warunkach nie powoduje choroby;
  • szczepionka OPV obejmuje antybiotyki, nie pozwalają one na rozwój bakterii;
  • ma postać kropelek, zostaje połknięta (wstrzyknięta przez usta);
  • szczepionka jest trójwartościowa, to znaczy chroni przed wszystkimi rodzajami szczepów polio;
  • w jednym przypadku 75 000 immunizowanych szczepionek OPV może wywołać postać porażenia polio;
  • w odpowiedzi na doustną szczepionkę wytwarzana jest nie tylko odporność humoralna (z pomocą układu odpornościowego), ale także tkanka.

IPV jest szczepionką z inaktywowanym, tj. Zabitym formaliną wirusem. Nie prowadzi to do rozwoju choroby Heinego-Medina wywołanej przez szczepionkę.

Ponadto szczepienia mogą być jednoskładnikowe, to znaczy przeciwko jednemu rodzajowi wirusa lub trzem składnikom, dzięki czemu są szczepione natychmiastowo od wszystkich trzech szczepów choroby. Aby nieco ułatwić zadanie lekarzom w ostatnich latach, producenci regularnie uzupełniają szczepionki wieloma komponentami. Możesz jednocześnie zaszczepić dziecko z powodu błonicy, tężca, choroby Heinego-Medina, kokluszu i innych równie groźnych infekcji.

Czym są teraz szczepionki przeciwko poliomyelitis? - nazwy preparatów, następujące:

  • "Doustna szczepionka przeciw poliomyelitis";
  • "Imovax Polio";
  • "Polyoriks";
  • "Infanriks IPV" - import analogu DTP;
  • "Tetrakok", który zawiera więcej ochrony przed błonicą, tężcem i krztuścem;
  • „Pentaxim” W przeciwieństwie do poprzedniego uzupełnionej większego znaczenia i ochronę przed chorobami spowodowanymi przez bakterie Haemophilus influenzae typu b (Hib - zapalenie opon mózgowych, zapalenie płuc, zapalenie ucha środkowego, posocznicy, etc.).

Jaka jest najlepsza szczepionka przeciw polio? Nie ma idealnej szczepionki dla każdego, każdy jest wybierany na podstawie sytuacji i reakcji organizmu. Bezpłatne w klinice szczepione są krajowymi szczepionkami. Inne leki są wprowadzane do woli i możliwości rodziców. Jeśli rodzice są naprawdę zainteresowani zdrowiem dziecka, należy wcześniej skonsultować się z lekarzem lub infekologiem na temat możliwych opcji i dla których szczepionek występuje mniej powikłań.

Podsumowując, zauważamy, że polio jest straszną chorobą, której można zapobiec jedynie poprzez terminowe szczepienia. Szczepienia przeciwko tej infekcji wirusowej są tolerowane przez małe dzieci. Ponadto, w chwili obecnej do szczepienia stosuje się nowoczesne szczepionki przeciw IPV, które wykluczają możliwość wystąpienia tak poważnego powikłania, jak VAPP - zapalenie poliomyelitis związane z szczepionką.

Oficjalny harmonogram szczepień przeciwko polio dla dzieci

29.09.2016 o 22:12

Cześć, drodzy czytelnicy! Z tobą znowu, Lena Zhabinskaya. Trudno wątpić, że rodzice są najszczęśliwszymi ludźmi na Ziemi, i prędzej czy później każdy człowiek dochodzi do takiego wniosku. Oczywiście, własne dzieci mogą sprawić przyjemność lub zdenerwować, dać tylko pozytywne emocje lub wyzwolić najtajniejsze obawy, ale w każdych okolicznościach inspirują nas i inspirują.

W zamian za te radości potrzebują tylko uwagi, miłości, poczucia bezpieczeństwa. Ta ostatnia w naszych czasach ma niemalże ogromne znaczenie, ponieważ ponosząc odpowiedzialność za swoje dzieci, wielu rodziców świadomie odmawia jej, pod przykrywką dobrych intencji. W tym przypadku mówimy ogólnie o szczepieniach, a zwłaszcza szczepieniach przeciwko poliomyelitis.

Z wyglądu są banalne i zupełnie bezbolesne, nadal utrzymują nasze dzieci przy życiu, najważniejsze jest wiedzieć, kiedy je dać. Stąd temat naszego artykułu - "Harmonogram szczepień przeciwko poliomyelitis dla dzieci".

Dla każdego z rodziców dostępne są obecnie dwa typy szczepionek przeciwko poliomyelitis, znane jako "IPV": unieczynnione komórki wirusowe i OPV, żywe komórki, które są znacznie osłabione. Oba te typy są używane do szczepień przeciwko polio, a ich czas i częstotliwość są jasno określone w National Vaccination Calendar.

Ponadto obecny system przewiduje również ponowne szczepienia, szczególnie w przypadku osób wyjeżdżających do regionów o wysokim ryzyku zakażenia polio. Wynika to z faktu, że on sam jest najniebezpieczniejszą chorobą, w co piątym przypadku, co skutkuje śmiercią. Co najgorsze, dotyka dzieci w wieku poniżej 5 lat przenoszone przez zawieszone w powietrzu kropelki.

W tym samym czasie, dostając się do ludzkiego ciała razem ze szczepionką, wirus polio zaczyna się namnażać, powodując, że układ odpornościowy wytwarza przeciwciała przeciwko niemu. W końcu radzą sobie z tym i jest on skutecznie eliminowany z organizmu. Zaszczepiona osoba otrzymuje "bierną" immunizację.

Ciekawe, że dziś zarówno w państwowych placówkach medycznych, jak iw prywatnych szpitalach stosuje się zarówno szczepionkę przeciwko poliomyelitis pochodzenia francuskiego (Imovax), jak i szczepionkę produkowaną przez firmy krajowe.

Ponadto aktywnie stosuje się preparaty złożone, które zapobiegają powstawaniu wielu chorób jednocześnie. Która z tych szczepionek jest bardziej wiarygodna przeciwko poliomyelitis? Wszystko jednak ze względu na indywidualne cechy przed ich użyciem, należy skonsultować się z lekarzem.

Harmonogram szczepień

Szczepienie przeciwko poliomyelitis ma zasadnicze znaczenie dla małych dzieci. Dlatego też, w wieku 20 miesięcy, wszyscy z reguły otrzymują 4 szczepienia. Dlaczego tak wielu? Wszystko tłumaczy unikalną zmienność dzikiego wirusa, co znacznie zwiększa ryzyko infekcji.

W Rosji dzieci poniżej 1,5 roku życia mogą zaoferować 2 opcje szczepień:

  • zapewnienie stosowania IPV;
  • mieszane.

Wyglądają tak.

Szczepienia IPV wykonuje się poprzez nakłucie w mięśniu lub pod skórą. Wchodzi w wiek:

  • 3 miesiące;
  • 4,5 miesiąca;
  • 6 miesięcy.

Następnie dziecko jest dwukrotnie ponownie zaszczepione - w wieku 18 miesięcy i 6 lat.

Z kolei miesza się schemat szczepienia dostarcza preparatu do iniekcji otrzymywać okruchy specjalnego preparatu (OPV polio - zmniejszenie w jamie ustnej).

Schemat wygląda następująco:

  • w ciągu 3 miesięcy wstrzykują IPV;
  • po 4,5 miesiącu powtórzyć to jeszcze raz;
  • w ciągu 6 miesięcy podaje się krople OPV;
  • za 18 miesięcy - krople OPV;
  • za 20 miesięcy - krople OPV;
  • za 14 lat - kropelki OPV.

Co ciekawe, pierwszy program jest najczęściej stosowany w USA i innych krajach. Nie dlatego, że jest lepiej. Po prostu wymagania dotyczące przechowywania szczepionek przeciwko IPV nie są tak rygorystyczne, jak te wymagane do przechowywania szczepionek OPV. Tak, i strzał - to najbardziej niezawodna ochrona, ponieważ dzieci mogą mimowolnie zarzucać powstały lek.

W tym samym czasie mieszany system, który często jest nam preferowany, pozwala nam rozwijać odporność na całe życie. A to oznacza, że ​​pomimo tego, ile lat minie po otrzymaniu szczepionki przeciwko poliomyelitis, twoje dziecko zawsze będzie bezpieczne.

Czy są jakieś zmiany w programie?

Jeśli harmonogram szczepień przeciwko poliomyelitis jest naruszony, nie powinieneś się denerwować, w końcu zawsze są możliwe opcje awaryjne. Często są one przemyślane przez wykwalifikowanego lekarza, który obserwuje dziecko i nie są gorsze pod względem skuteczności od dawno akceptowanych schematów.

  • brak szczepienia w 4,5 miesiąca nie ma wpływu na to, co przewiduje się w ciągu 6 miesięcy. Po niej dziecko z powodzeniem zostaje ponownie zaszczepione po 18 miesiącach, zgodnie z konwencjonalnym kalendarzem;
  • biorąc pod uwagę fakt, że przerwa między wprowadzeniem szczepionki przeciwko poliomyelitis powinna wynosić co najmniej 45 dni, z różnych powodów, szczepienie po 5 miesiącach automatycznie przenosi następny z 6 miesięcy do 6,5 miesiąca;
  • jeżeli w pierwszych trzech szczepieniach wystąpiły opóźnienia, które powodowały zbyt długie przerwy między nimi, sensowne jest dokonanie pierwszego ponownego szczepienia po 3 miesiącach;
  • pomimo wszystkich niespójności i niespójności z Kalendarzem, ważne jest, aby upewnić się, że do jego 7 lat dziecko otrzymało w sumie nie mniej niż 5 szczepień. Tylko wtedy możemy mówić o skutecznej i pełnoprawnej ochronie.

Interesujące jest również to, że jeśli z jakiegoś powodu informacja o obecności lub braku szczepień nie jest dostępna, szczepienie przeprowadza się w następujący sposób:

  • dzieci poniżej jednego roku są szczepione zgodnie z ogólnie przyjętym schematem;
  • w wieku 1-6 lat szczepienia wykonuje się dwukrotnie z przerwą 1 miesiąca;
  • w wieku 7 - 17 lat szczepienie powtarza się 1 raz.

Wprowadzenie powyższych preparatów jest całkowicie bezpieczne dla zdrowia. Oczywiście same szczepionki mogą wywoływać rozwój reakcji negatywnych, które są najczęściej podwyższoną temperaturą ciała. Ale nie panikuj.

Zachowaj ten artykuł na ścianie, jeśli był dla ciebie przydatny, a także zapisz się na aktualizacje. Na razie była to Lena Zhabinskaya.

Czy szczepionka przeciwko polio jest bezpieczna dla dzieci?

Szczepionka przeciwko poliomyelitis jest jedynym sposobem zapobiegania rozwojowi groźnej infekcji wirusowej. Szczepionka została opracowana ponad 60 lat temu przez amerykańskich i radzieckich lekarzy, co zapobiegło rozwojowi pandemii. Szczepienie odbywa się w dzieciństwie, pomaga w niezawodnym zabezpieczeniu organizmu przed polio. Ale jak ważne są szczepienia w naszych czasach? Czy szczepionka jest bezpieczna dla organizmu dziecka? Kiedy powinienem się zaszczepić? Konieczne jest bardziej szczegółowe rozważenie kwestii, które dotyczą rodziców przed immunizacją.

Co to jest polio?

Poliomyelitis jest niebezpieczną infekcją wirusową, której czynnikiem sprawczym jest wirus polio. Choroba jest przenoszona przez kontakt poprzez przedmioty gospodarstwa domowego, odchody. Cząstki wirusa przenikają do organizmu człowieka przez błony śluzowe nosa i gardła lub jelita, a następnie są przenoszone wraz z dopływem krwi do grzbietu i mózgu. Wpływ na polio mają głównie młodsze dzieci (nie starsze niż 5 lat).

Okres inkubacji wynosi 1-2 tygodnie, rzadko 1 miesiąc. Następnie pojawią się objawy przypominające zwykłe przeziębienie lub łatwą postać infekcji jelitowej:

  • Nieznaczny wzrost temperatury;
  • Słabość, zmęczenie;
  • Coryza;
  • Naruszone oddawanie moczu;
  • Zwiększona potliwość;
  • Bolesność i zaczerwienienie gardła;
  • Biegunka na tle spadku apetytu.

Wraz z przenikaniem cząstek wirusowych do błon mózgowych, rozwija się surowicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Choroba prowadzi do gorączki, bólu mięśni i głowy, wysypki na skórze, wymioty. Charakterystycznym objawem zapalenia opon mózgowych jest napięcie mięśni szyi. Jeśli pacjent nie jest w stanie podnieść brody do klatki piersiowej, konieczna jest pilna konsultacja ze specjalistą.

Ważne! Około 25% dzieci, które przeżyły infekcję wirusową, staje się niepełnosprawne. W 5% przypadków choroba prowadzi do śmierci pacjenta z powodu paraliżu mięśni oddechowych.

W przypadku braku terminowej terapii, choroba postępuje, są bóle w plecach, nogi, czynność połykania jest zerwana. Czas trwania procesu zakaźnego zwykle nie przekracza 7 dni, po czym następuje powrót do zdrowia. Jednak choroba Heinego-Medina może prowadzić do niepełnosprawności pacjenta z powodu paraliżu (całkowitego lub częściowego).

Dlaczego wykonuje się szczepienia przeciwko poliomyelitis?

Szczepienia przeciwko poliomyelitis są przeprowadzane dla osób bez względu na wiek. W końcu, pod nieobecność odporności, osoba może łatwo zostać zarażona infekcją, promować jej dalsze rozprzestrzenianie się: pacjent uwalnia wirusa do środowiska przez 1-2 miesiące po wystąpieniu pierwszych objawów. Następnie patogen szybko rozprzestrzenia się przez wodę i pokarm. Lekarze nie wykluczają możliwości przeniesienia patogena na poliomyelitis przez owady.

W związku z tym podejmuje się próbę szczepienia przeciwko poliomyelitis tak wcześnie, jak to możliwe, począwszy od 3 miesiąca życia. Immunizacja jest przeprowadzana we wszystkich krajach świata, co pomaga zminimalizować epidemię.

Klasyfikacja szczepionek

Podczas szczepień stosuje się szczepionki przeciwko polio:

  • Szczepionka doustna na żywo z poliomyelitis (OPV). Jest produkowany wyłącznie na terytorium Rosji na podstawie osłabionych cząstek żywego wirusa. Lek jest uwalniany w postaci kropli do stosowania doustnego. Ta szczepionka przeciwko poliomyelitis niezawodnie chroni organizm przed wszystkimi istniejącymi szczepami wirusa;
  • Inaktywowana szczepionka przeciwko poliomyelitis (IPV: Imovax polio, Polyoriks). Lek opiera się na zabitych cząstkach wirusa, które są wstrzykiwane. Szczepionka przeciwko poliomyelitis jest bezpieczna dla ludzi, praktycznie bez działań niepożądanych. Jednak szczepienie jest mniej skuteczne niż OPV, więc pewna grupa pacjentów może rozwinąć się w zapalenie poliomyelitis.

Do immunizacji szeroko stosowanych leków mieszanych, które pomagają chronić organizm przed polio i innymi infekcjami. Na terytorium Rosji używają takich szczepionek: Infanrix hexa, Pentaxim, Tetrakok.

Jak działa szczepionka?

Szczepienia przeciwko poliomyelitis wymagają wprowadzenia osłabionych lub martwych cząstek wirusowych. Nasze ciało jest w stanie wytworzyć specjalne ciała odpornościowe, które wraz z przepływem krwi są przenoszone do wszystkich narządów i tkanek. Po napotkaniu czynników zakaźnych leukocyty wywołują reakcję immunologiczną - wytwarzanie swoistych przeciwciał. Aby uzyskać stabilną odporność, wystarczy jedno spotkanie z wirusem.

Ważne! Gdy używany jest OPV, dziecko wydziela cząstki wirusa do środowiska, dzięki czemu może być niebezpieczne dla nieszczepionych dzieci.

Wprowadzenie osłabionych cząstek wirusa prowadzi do wyraźnej odpowiedzi immunologicznej organizmu, jednak minimalizuje ryzyko infekcji. Pod koniec XX wieku wprowadzenie IPV wystarczyło, aby stworzyć odporność na całe życie. Jednak z biegiem czasu, szczepy wirusów stały się bardziej zjadliwe, więc tylko szczepienie przeciwko poliomyelitis z OPV jest niezawodnie chronione przed infekcją. Ważne! Aby stworzyć odporność na całe życie, wymagane jest 6 szczepień.

Czy szczepionka przeciwko polio jest bezpieczna dla dzieci?

Szczepienie przeciwko poliomyelitis za pomocą leków inaktywowanych jest całkowicie bezpieczne dla dziecka. W końcu zabite cząsteczki wirusa nie są w stanie wywołać rozwoju infekcji. Jednak szczepienie przeciwko polio przy użyciu OPV może prowadzić do rozwoju choroby Heinego-Medina w związku z zakażeniem polio w rzadkich przypadkach, gdy plan szczepień jest zepsuty. W grupie ryzyka powikłań są dzieci z patologią narządów trawiennych, ciężkiego niedoboru odporności. Jeśli u dziecka wystąpiło zapalenie poliomyelitis związane z szczepionką, dalsze szczepienia powinny być przeprowadzane wyłącznie po wprowadzeniu szczepionki inaktywowanej.

Ważne! Zgodnie z prawem rodzice mają prawo odmówić szczepienia osłabionymi wirusami.

Poniższy schemat szczepień pomoże całkowicie wykluczyć rozwój poważnego powikłania: pierwsza szczepionka przeciwko poliomyelitis powinna być wykonana za pomocą szczepionki przeciw IPV, a następnie OPV. Doprowadzi to do powstania odporności u dziecka, zanim wejdzie on w ciało żywych cząstek wirusa.

W jaki sposób są zaszczepione?

Aby stworzyć niezawodną odporność, dziecko potrzebuje dwustopniowej profilaktyki: szczepienia i ponownego szczepienia. W dzieciństwie dzieci otrzymują 3 szczepienia przeciwko polio, ale z biegiem czasu zmniejsza się liczba przeciwciał we krwi. Dlatego wskazane jest powtarzane podawanie szczepionki lub ponowne szczepienie.

Szczepienia przeciwko poliomyelitis - plan szczepień kombinowanych:

  • Wprowadzenie IPV dla dzieci w wieku 3 i 4,5 miesiąca;
  • Wstęp OPV za 1,5 roku, 20 miesięcy, 14 lat.

Korzystanie z tego schematu pozwala zminimalizować ryzyko wystąpienia alergii i powikłań.

Ważne! Oto klasyczny schemat szczepień dzieci. Jednak może się różnić w zależności od stanu zdrowia dzieci.

W przypadku stosowania wyłącznie leków doustnych, szczepienie otrzymuje dziecko w wieku 3 lat; 4,5; 6 miesięcy, ponowne szczepienie - w wieku 1,5 roku, 20 miesięcy i 14 lat. Szczepionka przeciw polio z IPV przeprowadzana jest w 3; 4,5; 6 miesięcy, ponowne szczepienie - w wieku 1,5 roku i 6 lat.

Jak oni zaszczepiają dzieci?

OPV jest uwalniany w postaci kropli różowego koloru, które mają gorzko-słony smak. Lek podaje się jednorazową strzykawką bez igły lub doustnie z zakraplaczem. U małych dzieci konieczne jest podanie szczepionki do korzenia języka, w którym znajduje się tkanka limfatyczna. W starszym wieku lek kapie na migdałki. Pomaga to uniknąć nadmiernego ślinienia, przypadkowego spożycia szczepionki, co znacznie zmniejsza skuteczność immunizacji.

Dawka leku jest określana przez stężenie OPV, wynosi 2 lub 4 krople. Po szczepieniu dzieci nie można podlewać i karmić przez 60 minut.

Ważne! Szczepienie z powodu choroby Heinego-Medina może spowodować regurgitację dziecka, a następnie manipulację należy powtórzyć. Jeśli dziecko ponownie pojawi się ponownie po ponownym wprowadzeniu szczepionki, szczepienie wykonuje się po 1,5 miesiącu.

Po zaszczepieniu IPV lek podaje się śródskórnie. Dzieci poniżej 18 miesiąca życia są wstrzykiwane pod łopatką, w starszym wieku - w okolice ud.

Możliwe działania niepożądane

Szczepienia są zwykle dobrze tolerowane. Po podaniu OPV możliwy jest niewielki wzrost temperatury ciała i zwiększenie wypróżnień u małych dzieci. Objawy zwykle rozwijają się 5-14 dni po immunizacji, przechodzą one niezależnie 1-2 dni później.

Przy stosowaniu szczepionki inaktywowanej takie reakcje niepożądane są możliwe:

  • Obrzęk i zaczerwienienie miejsca wstrzyknięcia;
  • Zwiększona temperatura ciała;
  • Rozwój lęku, drażliwość;
  • Zmniejszony apetyt.

Uwaga dla rodziców powinna mieć następujące objawy:

  • Apatia dziecka, rozwój adynamii;
  • Początek napadów;
  • Naruszenie oddychania, pojawienie się duszności;
  • Rozwój pokrzywki, któremu towarzyszy silny świąd;
  • Obrzęk kończyn i twarzy;
  • Ostry wzrost temperatury ciała do 39 ° C

Jeśli dostaniesz tę symptomatologię, musisz wezwać karetkę pogotowia.

Przeciwwskazania do immunizacji

Stosowanie szczepionki doustnej jest zabronione w następujących przypadkach:

  • Obecność anamnezy wrodzonego niedoboru odporności;
  • Planowanie ciąży i okres noszenia dziecka przez kobietę, która ma kontakt z dzieckiem;
  • Różne reakcje neurologiczne na historię szczepień;
  • Ostre choroby zakaźne;
  • Okres laktacji;
  • Niedobór odporności u członka rodziny dziecka;
  • Rozwój nowotworów;
  • Alergia na polimyksynę B, streptomycynę, neomycynę;
  • Prowadzenie terapii immunosupresyjnej;
  • Zaostrzenie przewlekłych patologii w okresie immunizacji;
  • Choroby niezakaźnej genezie.

Wprowadzenie szczepionki przeciwko IPV jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Ciąża i laktacja;
  • Nadwrażliwość na streptomycynę i neomycynę;
  • Alergia na daną szczepionkę w wywiadzie;
  • Obecność onkopatologii;
  • Ostre formy chorób w okresie immunizacji.

Poliomyelitis to poważna choroba wirusowa, która może prowadzić do niepełnosprawności pacjenta. Jedyną niezawodną metodą ochrony przed zakażeniem jest szczepienie przeciwko poliomyelitis. Szczepionka jest zwykle dobrze tolerowana, nie zagraża zdrowiu dziecka. Jednak w rzadkich przypadkach wprowadzenie osłabionych wirusów może doprowadzić do rozwoju zakażenia związanego z szczepionką.

Okresowość szczepień przeciwko poliomyelitis

Szczepienia dzieci przeciwko chorobie Heinego-Medina w Federacji Rosyjskiej odbywają się zgodnie z Krajowym Kalendarzem Szczepień. Dokument ten wyszczególnia harmonogram immunizacji populacji, tj. podano nazwy szczepień i terminy regulacji (wiek pacjentów).

Funkcje

Szczepionka przeciwko poliomyelitis jest wykonywana przez dwa typy leków: IPV, który zawiera inaktywowaną kulturę, oraz OPV z żywymi, osłabionymi komórkami wirusowymi.

Stosuje się następujący schemat szczepienia: w przypadku pierwszych dwóch dawek stosuje się IPV, a następnie przechodzą na OPV. Taki harmonogram jest uważany za optymalny i bezpieczny. Pomaga w opracowaniu stabilnej odporności przeciwko poliomyelitis i jest zalecany przez WHO. Jednak każdy kraj ma prawo do niezależnego określenia stosunku wielkości stosowania leków IPV i OPV.

Początkowo dzieci są szczepione inaktywowanym lekiem. Jest całkowicie bezpieczny, ale stymuluje produkcję przeciwciał przeciw poliomyelitis. Później, kiedy organizm jest gotowy, by dostrzec poważniejszy atak wirusa, stosuje się OPV.

Ważne: Schemat szczepień dzieci przeciwko poliomyelitis przewiduje zarówno szczepienia, jak i ponowne szczepienia. Ale dorośli, którzy planują podróżować w miejscowości o wysokim ryzyku epidemiologicznym dla tej choroby lub z powodu epidemiologicznych dowodów w regionie zamieszkania, lepiej ponownie przeprowadzić szczepionkę przeciwko wirusowi polio.

Okresowość immunizacji

Szczepienie dzieci w młodym wieku jest regularne: po 20 miesiącach dziecko otrzyma aż 4 iniekcje szczepionki. Wynika to z niesamowitej zmienności dzikiego wirusa, co oznacza wysokie ryzyko infekcji. Obecność ochrony przeciw poliomyelitis, stworzonej dzięki wprowadzeniu szczepionki, zmniejsza prawdopodobieństwo infekcji przez dzikie szczepy do prawie zera.

Rosyjski harmonogram szczepień przeciw poliomyelitis dzieciom metodą mieszaną

Domowy schemat szczepień dzieci przeciwko poliomyelitis na podstawie IPV

Mieszany harmonogram szczepień zbiega się z układem opartym na zastosowaniu wyłącznie inaktywowanej szczepionki, dopóki dziecko nie ukończy 18 miesięcy, kiedy zostanie przeprowadzone pierwsze ponowne szczepienie dzieci przeciwko poliomyelitis. Harmonogram z IPV obejmuje tylko 2 revakcynacje. Ostatni odbywa się w wieku 6 lat. Szczepienia dzieci z użyciem OPV obejmują 3 reaktywacje, z których ostatnia jest wykonywana w wieku 14 lat.

Formowanie ochrony immunologicznej u dzieci przed polio chorobą Heinego-Medina za pomocą wyłącznie inaktywowanej szczepionki odbywa się w USA i wielu innych krajach. Wynika to z obecności pewnych problemów w OPV:

  • lek wymaga ścisłego przestrzegania warunków przechowywania;
  • dawkowanie - żywa szczepionka jest podawana doustnie, a u małych dzieci po takim działaniu możliwa jest niedomykalność.

Produkcja preparatów do inokulacji zawierających żywe kultury została ustanowiona w Rosji. IPV - tylko importowane. Coraz częściej stosują leki łączone, które łączą DTP (stworzony w celu utworzenia kompleksu obrony immunologicznej - z błonicy, krztuśca i tężca) oraz szczepionkę przeciwko poliomyelitis. Ten belgijski "Pentaxim" lub francuski "Imovax Polio". Ale sam DTP ma swoje cechy szczególne: kultura krztuścowa jest bardzo agresywna, może powodować silną odpowiedź immunologiczną.

Jeśli nie dotrzymamy terminów

Jeśli harmonogram szczepień przeciwko poliomyelitis zostanie naruszony, lekarz (lekarz rejonowy, immunolog lub inny wąski specjalista, który obserwuje dziecko) pomoże stworzyć indywidualny plan szczepień. Skuteczność immunizacji z tego nie zmieni się.

Ważne: zarówno inaktywowane jak i żywe szczepionki są wymienne niezależnie od producenta. Dlatego konieczne jest monitorowanie tylko czasu podawania leku.

Na przykład, jeśli drugie szczepienie przeciwko poliomyelitis było opóźnione, trzecia powinna być nadal wykonana po 6 miesiącach, a pierwsze ponowne szczepienie można zrobić w wieku 18 miesięcy, jak wskazano w Kalendarzu.

Konieczne jest przestrzeganie minimalnego dopuszczalnego odstępu czasu pomiędzy wprowadzeniem szczepionki, równego 45 dni. Jeśli drugie szczepienie wykonano w ciągu 5 miesięcy, to trzecie nie zostało wykonane w ciągu 6 miesięcy, ale w 6,5.

Jeśli początkowo wystąpił błąd w czasie immunizacji, powinieneś przestrzegać odstępów czasu określonych w Kalendarzu.

Jeśli minęło wiele czasu pomiędzy pierwszymi trzema podaniami szczepionki, wówczas pierwsze ponowne szczepienie jest możliwe po 3 miesiącach od zakończenia szczepienia.

Wskazówka: mimo nieodebranych terminów regulacyjnych wskazane jest, aby w wieku 7 lat dziecko otrzymało co najmniej 5 dawek szczepionki przeciw wirusowi polio.

Jeśli status szczepionki jest nieznany

Jeśli status szczepionki pacjenta jest nieznany, ludzie:

  • do roku są sadzone zgodnie z planem kalendarza;
  • od 1 roku do 6 lat są szczepione dwukrotnie z 30-dniową przerwą między zabiegami;
  • 7-17 lat otrzymują 1 dawkę szczepionki.

Powtórne podawanie leku przeciwko poliomyelitis jest całkowicie bezpieczne dla zdrowia.

Szczepienia

Ta koncepcja oznacza, że ​​przeprowadza się masową immunizację niektórych segmentów populacji. Jest to konieczne, aby zatrzymać krążenie i rozprzestrzenianie się infekcji. Szczepienia stosuje się do wszystkich osób przypisanych do grupy określonej przez pracowników służby zdrowia, niezależnie od tego, czy zostali zaszczepieni czy nie. Daty ostatniej dawki szczepionki nie są brane pod uwagę.

Jeśli więc w danym kraju odsetek osób zaszczepionych przeciwko konkretnej chorobie zmniejszy się do poziomu krytycznego, zgodnie z zaleceniem WHO i krajowych departamentów medycznych przeprowadzana jest runda szczepień. W Rosji takie działania są typowe dla regionów południowych.

Harmonogram szczepień przeciwko poliomyelitis w Rosji - szczepienia i programy szczepień przypominających

Immunizacja populacji, zwłaszcza dzieci, zmniejsza częstość występowania i zapobiega wielu poważnym patologiom. Choroba Heinego-Medina to niebezpieczna choroba, która może prowadzić do śmierci, dlatego tak ważne jest, aby zaszczepić dzieci. W jakich przypadkach należy przełożyć szczepienie? Jakie są leki? Czy istnieje ryzyko powikłań, a co jeśli brakowało czasu następnego szczepienia? Zrozumiemy to razem.

Poliomyelitis to nieuleczalna wirusowa choroba układu nerwowego, której można zapobiec jedynie poprzez szczepienia

Czy dziecko potrzebuje szczepionki przeciwko poliomyelitis?

Poliomyelitis to niebezpieczna ostra choroba o charakterze wirusowym. Istnieją trzy typy patogenów wirusowych. Przeniesienie choroby Heinego-Medina następuje drogą kroplówki lub fekaliowo-doustną. Patogeny wchodzą do ciała pacjenta poprzez osobisty kontakt z nosicielem lub pacjentem, poprzez jedzenie, picie lub ogólne przybory.

Niebezpieczeństwo choroby polega na tym, że wpływa ona na mózg i rdzeń kręgowy pacjenta. Pacjent atakuje mięśnie, rozwija się niedowład lub paraliż, czasami manifestuje się zapaleniem opon mózgowych. W rzadkich przypadkach patologiczny proces ma niejasny obraz kliniczny bez poważnych objawów i poważnych następstw.

Patogeny dobrze przeżywają w środowisku zewnętrznym, utrzymując żywotność przez kilka miesięcy. W naturalny sposób można rozwinąć odporność na zapalenie poliomyelitis, dopiero po doświadczeniu tej niebezpiecznej choroby. Jednak osoba, która przeszła tę chorobę, może ponownie się zarazić - jeśli inny rodzaj patogenu wirusowego dostanie się do jego organizmu.

Jedyną skuteczną metodą zapobiegania poliomyelitis pozostaje tworzenie sztucznej odporności poprzez rutynowe szczepienia. Aby obawiać się powikłań po immunizacji, nie jest to konieczne - pojawiają się one rzadko, a pediatra wybierze optymalny schemat lub plan szczepienia.

W jakich przypadkach przeciwwskazana jest szczepionka?

Pomimo faktu, że szczepienie przeciwko poliomyelitis jest uważane za wystarczająco bezpieczne i zapobiega infekcji niebezpieczną chorobą, istnieje lista przeciwwskazań do szczepienia. Wśród warunków, w których szczepienie dziecka nie jest przeprowadzane lub które należy odłożyć, należy:

  • odnotowane w poprzednich szczepieniach zaburzeń neurologicznych;
  • nowotwory złośliwe;
  • warunki immunosupresyjne;
  • niedobór odporności;
  • ciężka alergia na składniki szczepionki;
  • zaostrzenia przewlekłego lub ostrego patologii choroby (immunizacja słabego SARS może być przeprowadzone po normalizacji temperatury ciała, w innych przypadkach, w pierwszym szczepieniem 4 tygodnie po całkowitym odzyskiem).

Odmiany szczepionek i zasada ich działania

Istnieje kilka rodzajów leków do immunizacji przeciwko poliomyelitis. W jego skład, ale różnią się od złożonych wyrobów zawierających rozmaite szczepy wirusowe do równoczesne wprowadzenie i monowalentnych szczepionek, które wywołują odporność na polio sam.

Pediatra wybiera odpowiedni lek do szczepienia określonego dziecka, w oparciu o indywidualne cechy ciała i historię.

Jak odszyfrować skrót OPV? To jest doustna szczepionka przeciwko poliomyelitis. Został opracowany w połowie ubiegłego wieku w Stanach Zjednoczonych. Zewnętrznie lek wygląda jak czerwonawa przezroczysta ciecz, ma gorzki smak. Zawiera w swoim składzie żywy wirus patogenny w stanie osłabienia.

Szczepionka jest po prostu zakopana w jamie ustnej. W zależności od stężenia stosuje się 2-4 krople: dla dorosłych - dla migdałków podniebiennych, dla dzieci poniżej 1 roku - pod korzeniem języka. Po wprowadzeniu leku należy powstrzymać się od jedzenia przez 1 godzinę. W tej chwili nie można pić żadnych płynów, w tym wody.

Doustna szczepionka przeciw polio zawiera w swym składzie białka kurzego, tak ludzi w każdym wieku, którzy cierpią z nadwrażliwością tego składnika, szczepionka jest wykonywane tylko z szczepionki inaktywowane. Wśród jego składników białko z kurczaka jest nieobecne, a podawanie jest uważane za bezpieczniejsze.

Inaktywowana szczepionka przeciwko polio lub IPV została opracowana 5 lat wcześniej niż jej odpowiednik. Lek IPV jest wytwarzany natychmiast w jednorazowej strzykawce, która zawiera pojedynczą dawkę szczepionki. Jeśli porównamy szczepionkę IPV i doustną poliomyelitis, istnieje kilka głównych różnic.

Złożone preparaty

Kompleksowa szczepionka, w przeciwieństwie do monopreparacji, zawiera szczepy kilku wirusów - patogenów różnych chorób. Ta opcja jest wygodniejsza, ponieważ jeden zastrzyk tworzy odporność dziecka na kilka chorób jednocześnie. Najlepszym w Europie jest francuski lek Pentaxim. Oprócz wirusa poliomyelitis szczepionka zawiera również infekcję hemofilną i DTP.

Harmonogram szczepień dziecięcych przeciwko poliomyelitis w Rosji

Termin szczepień w Rosji określa krajowy harmonogram szczepień. Zgodnie z nim, aby zapewnić trwałą odporność na poliomyelitis, dzieci są szczepione na kilku etapach. W przypadku pierwszego szczepienia szczepionka IPV jest uważana za optymalną, podczas gdy OPV stosuje się do ponownego szczepienia.

W naszym kraju stosuje się dwa schematy szczepień. Pierwszy dotyczy użycia OPV i IPV. Drugi jest wybrany dla niemowląt, które są przeciwwskazane wprowadzeniem żywej szczepionki. W zależności od wybranego schematu, czas szczepienia jest nieco inny, podobnie jak ilość podawanej szczepionki.

Żywe atenuowane szczepionki przeciw poliomyelitis w postaci kropli doustnych

Używanie leków zawierających wyłącznie martwe wirusy jest obecnie popularne w krajach europejskich. Uważa się, że jest bezpieczniejsze i mniej prawdopodobne, że spowoduje działania niepożądane. Rodzice mogą omówić wybór schematu z pediatrą, nawet w przypadku braku przeciwwskazań do wprowadzenia OPV.

Jaka jest reakcja na szczepionkę przeciwko polio?

W zdecydowanej większości przypadków immunizacja przeciwko poliomyelitis jest dobrze tolerowana przez dzieci. Jeśli występuje indywidualna reakcja organizmu, uznaje się to za wariant normy i zwykle nie wymaga specjalnego traktowania. Wraz z wprowadzeniem szczepionki inaktywowane dziecko może stać się niespokojny, zaburzenia apetytu, trochę gorączki, nie jest obrzęk w miejscu wstrzyknięcia. Reakcja na OPV:

  1. mała biegunka w ciągu 48 godzin po szczepieniu (rzadko);
  2. Wzrost temperatury do 37,5 w drugim tygodniu po immunizacji.
Wzrost temperatury po szczepieniu - normalna reakcja organizmu

Bardzo rzadko szczepienia prowadzą do rozwoju paralitycznego zapalenia mózgu i stawów (VAPP). Powikłanie występuje po pierwszym użyciu szczepionki doustnej, w niezwykle rzadkich przypadkach - po ponownym szczepieniu. Grupa ryzyka obejmuje dzieci z AIDS lub HIV, ze zdiagnozowanymi anomaliami rozwojowymi, które mają krytycznie niską odporność.

Należy pamiętać, że dziecko zaszczepione doustną szczepionką uwalnia do środowiska czynnik wywołujący choroby Heinego-Medina przez 8-9 tygodni po szczepieniu. Osoba, która przyjmuje leki supresyjne lub cierpi na HIV, AIDS, w kontakcie ze szczepionym dzieckiem w tym okresie, może zarazić się wirusem VAPP.

Co powinienem zrobić, jeśli brakuje mi zalecanych terminów?

Zalecane warunki są pomijane z różnych powodów. W większości przypadków jest to spowodowane ostrymi chorobami, w tym ARVI, przenoszonymi przez dziecko. Ponadto dziecko jest często szczepione według indywidualnego harmonogramu, który nie pokrywa się z ogólnie przyjętym kalendarzem szczepień.

Minimalny odstęp między procedurami, określony standardowym harmonogramem, wynosi 45 dni, jednak jego zmiana kierunku wzrostu jest całkiem do przyjęcia. Odporność dziecka w tym przypadku kontynuuje jego powstawanie.

Jeśli jedna ze szczepionek nie została dostarczona na czas, zgodnie z kalendarzem krajowym, szczepienie nie byłoby konieczne na początku. Kiedy stan zdrowia dziecka pozwala kontynuować szczepienie, zostanie mu przydzielona następna inokulacja. IPV i OPV są wymiennymi preparatami. Jeśli nie możesz zastosować jednej szczepionki, lekarz zaleci inną.

Ryzyko wystąpienia działań niepożądanych związanych ze szczepieniem, które wielu rodziców obawia się, w tym przypadku jest znacznie niższe niż prawdopodobieństwo zakażenia dziecka przez polio z towarzyszącymi powikłaniami. Niewykonanie szczepień automatycznie przenosi dziecko do grupy ryzyka w związku z niebezpieczną chorobą.

Szczepienie jako panaceum na poliomyelitis

Wraz z pojawieniem się dziecka młodzi rodzice mają nowe zmartwienia i obawy. Aby pomóc dziecku w zapobieganiu poliomyelitis, można wykonać tylko specjalne szczepienie, wykonane zgodnie z harmonogramem.

Opis choroby

Zagrożenie wirusem polio wiąże się z wysokim ryzykiem poważnych konsekwencji. Współczesny przemysł medyczny i farmaceutyczny nie ma leków na tę chorobę. Jedynym wyjściem jest terminowe szczepienie dziecka.

Choroba Heinego-Medina odnosi się do kategorii ciężkich chorób zakaźnych, których czynnikiem sprawczym jest jelito ludzkie i błona śluzowa jamy ustnej i gardła.

Drogą przenoszenia choroby jest kontakt - codziennie, poprzez pocałunki, dotykanie, wspólne naczynia i inne przedmioty gospodarstwa domowego. Od momentu wejścia patogenu do nosogardzieli, następuje jego migracja do jelita, krwi i komórek mózgu i rdzenia kręgowego. Rezultatem tego procesu jest paraliż.

Od momentu przeniknięcia patogenu do organizmu przed wystąpieniem objawów trwa od 14 do 30 dni.

Jako ciężkie powikłania choroby Heinego-Medina można wyróżnić krwawienie z przewodu pokarmowego, zapalenie płuc, niewydolność oddechową, wrzód żołądka.

W łagodnym przebiegu choroby obserwuje się ogólne złe samopoczucie, gorączkę, przekrwienie błony śluzowej nosa, utratę apetytu i zaczerwienienie błony śluzowej jamy ustnej i gardła.

Poliomyelitis o umiarkowanym nasileniu zachodzi w postaci surowiczego zapalenia opon mózgowych, dotykającego błonę mózgu. W ciężkich przypadkach rozwija się paraliż.

Rodzaje szczepionek przeciw polio

W praktyce medycznej stosuje się 2 rodzaje leków, które chronią organizm przed zakażeniem wirusem polio:

  • Inaktywowany typ szczepionki zawierający zabite patogeny. Ten rodzaj szczepionki jest stosowany do wstrzykiwań.
  • Żywy (doustny) typ szczepionki. Skład leku obejmuje osłabione czynniki poliomyelitis. Szczepionka jest uwalniana w postaci kropli, które są chowane pod językiem.

Pod względem skuteczności przewaga jest po stronie doustnej szczepionki, ale ma ona wady. Podczas stosowania szczepionki u małych dzieci istnieje wysokie ryzyko niedomykalności.

Przygotowanie do szczepienia

Przed szczepieniem przeciw poliomyelitis rodzice muszą upewnić się, że ich dziecko jest całkowicie zdrowe. Jeśli dziecko ma objawy ARVI lub inne choroby zakaźne, wprowadzenie szczepionki może pogorszyć ogólny stan dziecka.

Prewencyjne szczepionki przeciw polio są uznawane za najbezpieczniejsze, ale nie należy tracić czujności. Aby upewnić się, że dziecko jest gotowe do zaszczepienia, rodzice powinni pokazać dziecku pediatrę. Specjalista przepisze ogólną analizę krwi i moczu i na tym etapie wyciągnie wniosek o celowości szczepienia.

3-4 dni przed spodziewanym dniem szczepienia zaleca się podanie dziecku leków antyalergicznych (przeciwhistaminowych). Pozwoli to uniknąć reakcji negatywnych związanych z podawaniem leku.

Jeśli dziecko ma tendencję do wywoływania reakcji alergicznych, to przed wprowadzeniem szczepionki zaleca się skonsultować się z lekarzem-immunologiem. Wizyta u alergologa dziecięcego i immunologa jest konieczna i po zaszczepieniu dziecka.

Harmonogram szczepień dzieci

Wynik szczepień zapobiegawczych przeciwko poliomyelitis zależy od harmonogramu podawania leku. Po osiągnięciu dawki i zakończeniu podawania, rodzice mogą liczyć na wytworzenie trwałej odporności na chorobę Heinego-Medina u ich dziecka.

Harmonogram wstrzykiwania szczepionek wygląda następująco:

Po podaniu doustnym szczepionki stosuje się następujący harmonogram

Aby stworzyć stabilną odporność antywirusową, konieczne jest ścisłe przestrzeganie wskazanych harmonogramów. O tym, jakie szczepienia i kiedy należy je zrobić dziecku, zobacz artykuł pod linkiem http://vskormi.ru/children/kalendar-privivok-dlya-detei/.

Niekorzystne reakcje

Pomimo bezpieczeństwa leków zapobiegawczych szczepionki przeciwko polio mogą wywoływać szereg działań niepożądanych.

Po podaniu doustnej szczepionki do organizmu dziecka, takie działania niepożądane mogą się rozwinąć:

  • Wzrost temperatury ciała do 37,5-38 stopni. Ten objaw występuje rzadko i daje się odczuć 10-14 dni po szczepieniu dziecka.
  • Zaburzenia stolca w postaci biegunki. Po podaniu szczepionki do organizmu, dziecko może dostać stolec. Ten objaw nie jest niebezpieczny i przechodzi przez kilka dni.

Po wstrzyknięciu szczepionki przeciwko poliomyelitis te niepożądane reakcje mogą się rozwinąć:

  • Obrzęk, zaczerwienienie i świąd skóry w miejscu wstrzyknięcia. Średnica ogniska reakcji alergicznej nie przekracza 8 cm.
  • W ciągu pierwszych 1-2 dni po wstrzyknięciu szczepionki temperatura ciała dziecka może wzrosnąć do 37,3-37,5 stopni. Ten objaw występuje u 2-4% zaszczepionych dzieci.
  • Po szczepieniu dziecko może wyrażać niepokój, być kapryśne.

Szczepienie przeciwko polio zdrowego dziecka nie zagraża rozwojowi poważnych działań niepożądanych, ale rodzice muszą pamiętać, że ciało każdego dziecka.

Przeciwwskazania

Istnieją powody, dla których lekarz prowadzący może przenieść szczepienie dziecka z powodu choroby Heinego-Medina. Główne przeciwwskazania do szczepienia doustnego obejmują:

  • Zaburzenia neurologiczne u dziecka;
  • Stany niedoboru odporności, które mogą powodować odwrotny efekt szczepionki;
  • Choroby zakaźne o charakterze wirusowym, grzybowym i bakteryjnym.

Wstrzyknięcie szczepionki przeciwko poliomyelitis jest przeciwwskazane w takich przypadkach:

  • Z indywidualną nietolerancją składników szczepionki profilaktycznej;
  • Z tendencją do wywoływania reakcji alergicznych (ważny jest alergolog i immunolog).

Zwalczanie komplikacji

Jeśli dziecko odnosi się do niewielkiego odsetka dzieci, u których występują działania niepożądane, rodzice powinni zapoznać się z zasadami pomocy dziecku. Algorytm działania dla komplikacji wygląda następująco:

  • Jeśli u dziecka wystąpi reakcja alergiczna po wprowadzeniu szczepionki przeciw polio, rodzice muszą zapewnić dziecku lek przeciwhistaminowy (przeciwalergiczny). Na rozwój reakcji alergicznej mówi zaczerwienienie skóry (pokrzywka), obrzęk, swędzenie.
  • W przypadku naruszeń jelit, w związku z wprowadzeniem szczepionki, zaleca się skonsultowanie ze specjalistą medycznym. Przedłużające się zaburzenia trawienne mogą prowadzić do odwodnienia.
  • Jeśli rodzice zauważą inne objawy dolegliwości, wówczas zaleca się, aby pokazać dziecku pediatrę, który może ocenić charakter objawów i udzielić pierwszej pomocy.

Zaleca się pierwsze dni po szczepieniu, aby uniknąć wprowadzania nowych produktów do diety małych dzieci. Po szczepieniu zajęcia na świeżym powietrzu i kąpiel nie są zabronione.

Biorąc pod uwagę niebezpieczeństwo choroby, należy pamiętać, że szczepionka jest jedynym sposobem ochrony organizmu dziecka przed agresywnym polioawirem. Jak pokazuje praktyka, większość dzieci w różnym wieku z łatwością toleruje procedurę szczepień.