Co to jest niebezpieczny wirus cytomegalii podczas ciąży i kiedy potrzebne jest leczenie?

Cytomegalowirus - jeden z najczęstszych patogennych mikroorganizmów na Ziemi. W tym samym czasie większość ludzi nie wie o ich infekcji, ponieważ choroba, którą mają przez długi czas, istnieje w postaci utajonej i nie daje oczywistych objawów klinicznych.

Ale dla kobiet w wieku rozrodczym, transport CMV (wirus cytomegalii) jest poważnym problemem i wymaga szczególnej uwagi. Wynika to z możliwości zakażenia wewnątrzmacicznego rozwijającego się dziecka. Dlatego analiza CMV znajduje się na liście badań zalecanych w planowaniu i początku ciąży.

Co jest ważne, aby wiedzieć o cytomegalowirusie

Czynnikiem powodującym zakażenie wirusem cytomegalii jest duży wirus DNA z rodziny herpesawirusów. Ma sferyczny kształt i jest pokryta dwuwarstwową powłoką zewnętrzną. Na jego powierzchni znajdują się liczne, podobne do kręgosłupa, wyrostki utworzone przez cząsteczki lipoprotein. Są one niezbędne do rozpoznania komórek makroorganizmu, przywiązania i wszczepienia w nie.

Cechy cyklu życiowego wirusa cytomegalii obejmują:

  • skłonność do długiego utajonego istnienia po zakażeniu, możliwość wielokrotnej reaktywacji przy tworzeniu korzystnych warunków dla patogenu;
  • gdy pozostaje w stanie "uśpionym" wirus jest wewnątrzkomórkowy, jego genom wbudowany jest w DNA komórki gospodarza i jest z nim dzielony, co przyczynia się do pasywnego rozprzestrzeniania się infekcji w obrębie tego samego rodzaju tkanki;
  • możliwość zniszczenia prawie wszystkich komórkach ciała ludzkiego, ale korzystnie występuje w reprodukcji wirusa cytomegalii fibroblasty, komórki śródbłonka i nabłonka o różnej lokalizacji, gruczołów ślinowych i limfocyty;
  • początek syntezy wirusowego DNA następuje nie wcześniej niż 24 godziny po wniknięciu cząstki wirusowej do komórki;
  • niski współczynnik reprodukcji: średnio replikacja i późniejsze łączenie nowych cząsteczek wirusa trwa łącznie do 20 godzin, a ich produkcja następuje dopiero 5 dnia;
  • zależność współczynnika zgonów komórek od masowości infekcji tkankowych wirusem cytomegalii, wielokrotna penetracja patogenów pomaga skrócić czas życia;
  • efekt cytopatyczny wirusa, ze względu na jego wpływ na funkcjonowanie błon zakażonych komórek i prowadzący do powstania tak zwanego cytomegalova - gigantyczne zaokrąglone komórki przypominające oczy sowy;
  • aktywne uwalnianie cząstek wirusa z różnymi płynami biologicznymi;
  • wewnątrzkomórkowe pasożytnictwo, które powoduje stabilność wirusa na wiele leków.

Cytomegalowirus nie ma preferencji seksualnych i wiekowych, może wpływać na ludzi każdej rasy. Jest dość stabilny w środowisku, co tłumaczy jego rozpowszechnioną dystrybucję.

Epidemiologia

Zakażenie wirusem cytomegalii przenosi się głównie przez zakażenie domowe, zakażenia przenoszone drogą powietrzną i drogą płciową, a źródłem zakażenia może być osoba bez oczywistych klinicznych objawów choroby. To tłumaczy wysoki stopień infekcji populacji. Według WHO prawie 90% mieszkańców miast w krajach rozwiniętych i 60-70% mieszkańców obszarów wiejskich jest zarażonych tym wirusem. Ponad połowa zdrowych dzieci urodzonych w wieku szkolnym staje się nosicielami zakażenia CMV.

Duże znaczenie ma pionowy szlak transmisyjny, który przyczynia się do wewnątrzmacicznego zakażenia płodu. Faktem jest, że wirus cytomegalii jest w stanie przezwyciężyć barierę hematoplacental w dowolnym okresie ciąży, co przyczynia się do rozwoju wrodzonego zakażenia wirusem cytomegalii. Dziecko może zarazić się zarażoną matką również podczas przejścia kanału rodnego i podczas karmienia piersią. Ponadto istnieje prawdopodobieństwo pojawienia się wirusa płodowego u ojca, jeśli jego plemniki zawierają wbudowane DNA tego patogenu.

Przenoszenie wirusa cytomegalii jest możliwe przy transplantacji narządów i transfuzji krwi (i jej składników) od zakażonych dawców. W rzadkich przypadkach infekcja odbywa się poprzez zanieczyszczone narzędzia medyczne podczas różnych manipulacji medycznych.

Główne objawy nabytej infekcji

U osób zarażonych w trakcie życia infekcja wirusem cytomegalii może występować na kilka sposobów:

  • utajony przepływ, wirus nie prowadzi do pojawienia się jakiejkolwiek zewnętrznej symptomatologii, ale może być wykryty metodami laboratoryjnymi;
  • subkliniczne przetrwałe infekcje, objawy są minimalne i niespecyficzne, cząsteczki wirusa są wykrywane w różnych biologicznych zrzutach zainfekowanej osoby;
  • związane z występowaniem chorób CMV: zapalenie płuc (zapalenie płuc), zapalenie wątroby typu B, świnki, CMV mononukleoza, zapalenie jelit, zapalenie mózgu, zapalenie nerek, przewlekłe choroby układu moczowo-płciowego;
  • uogólniona postać zakażenia wirusem cytomegalii z uszkodzeniem wielonarządowym i ciężkim przebiegiem, rozwój otępienia spowodowanego przewlekłym zapaleniem mózgu, z pojawieniem się licznych wrzodów krwawiących w różnych częściach przewodu żołądkowo-jelitowego.

Przeważająca większość osób zakażonych wirusem cytomegalii ma utajony przebieg choroby. Wykrywanie infekcji występuje podczas ukierunkowanego badania podczas przygotowywania do przeszczepu, dawstwa, na etapie planowania ciąży i leczenia niepłodności.

Aktywacja wirusa występuje najczęściej, gdy status immunologiczny zmienia się wraz z rozwojem niedoboru odporności dowolnego pochodzenia. Jest to możliwe w przypadku HIV po ciężkich zakażeniach, z immunosupresyjną terapią po transplantacji, niektórymi chorobami krwi i podczas chemioterapii. Wszystko to może prowadzić do zmniejszenia kontroli immunologicznej nad istniejącym zakażeniem wirusem cytomegalii i przejściem patogenu do fazy aktywnej. Ponowna aktywacja wirusa cytomegalii podczas ciąży jest również powszechna.

Eliminacja (lub korygowanie) niedoborów odporności i trwające leczenie przyczyniają się do zahamowania replikacji wirusa, znaczącego oczyszczania płynów biologicznych z cząstek wirusa. Ale wewnątrzkomórkowe patogeny nie są niszczone, infekcja przechodzi w fazę utajoną. Ponowne naruszenie statusu immunologicznego powoduje nowe zaostrzenie się wirusa cytomegalii.

Czy wirus cytomegalii jest szkodliwy podczas ciąży?

Zakażenie wirusem cytomegalii podczas ciąży może być wynikiem pierwotnej infekcji kobiety lub reaktywacji już istniejącego wirusa. Nasilenie tych objawów zależy od stanu funkcjonalnego układu odpornościowego, który wpływa na szybkość wzrostu poziomu patogenu krążącego swobodnie we krwi.

Ostre zakażenie CMV podczas ciąży może objawiać się jako zespół zatrucia - gorączka, oznaki zniszczenia gruczołów podskrzyniających i ślinianek przyusznych, nerek, wątroby i płuc. Być może pojawienie się wydzieliny śluzowej z nosa, które wraz z odurzaniem prowadzi do fałszywych przypuszczeń dotyczących ARVI. Zapalenie pochwy jest często odnotowywane ze wzrostem wydzieliny z pochwy, które mają biało-niebieskawy kolor i są dość płynne w konsystencji. Takie objawy wirusa cytomegalii w ciąży świadczą o klęsce wszystkich nowych narządów, ale nie są niebezpieczne dla życia kobiety i jej rozwijającego się dziecka.

Ale wirus cytomegalii może wpływać na narządy wewnętrzne narządów płciowych. Stwarza to zagrożenie dla bezpiecznego ciąży, zwiększa ryzyko samoistnej aborcji we wczesnym stadium, przedwczesnego porodu. Przy pojawieniu się przedwczesnego oderwania łożyska położonego w normalnych warunkach na tle nadciśnienia tętniczego, możliwe jest wewnątrzmaciczne zgon płodu.

Największym niebezpieczeństwem jest uszkodzenie łożyska cytomegalii. W tym przypadku tworzą się w nim cysty, odnotowuje się przedwczesne starzenie. I zakażone we wczesnych stadiach ciąży może intymny zamocowanie do ciała macicy kosmówki tkanek łożyska, a zagrażając atonia macicy i krwawienie w połogu.

Konsekwencje zakażenia wirusem cytomegalii dla płodu

Obecność ciężarnej CMV stanowi bezpośrednie zagrożenie dla dziecka. Infekcja domaciczna jest obarczona rozwojem wrodzonej postaci choroby z rozwojem ciężkich powikłań. Dlatego zakażenie to przypisuje się grupie embriopatogennej TORCH. Zaleca się kobietom wykonanie testu cytomegalii podczas planowania ciąży.

W zależności od okresu ciąży noworodek może mieć objawy ostrej infekcji wirusem cytomegalii, konsekwencje zaburzeń embriogenezy lub objawy przewlekłego uszkodzenia wielu narządów wewnętrznych. Dzieci w tym samym czasie często rodzą się przed terminem, z objawami wcześniactwa. W tym samym czasie bezobjawowy (początkowo) przebieg choroby jest możliwy wraz z pojawieniem się następstw infekcji po pierwszej połowie życia.

Główne kliniczne objawy wrodzonej infekcji wewnątrzmacicznej u małych dzieci:

  • pasty i żółtaczka skóry u noworodków, możliwe jest pojawienie się charakterystycznych plamek o ciemnoniebieskim zabarwieniu i licznych wybroczynach;
  • skłonność do przewlekłej żółtaczki;
  • letarg, senność, mała aktywność dzieci nawet przy oczywistym fizycznym dyskomforcie;
  • uporczywie i dyfuzyjnie zmniejsza napięcie mięśniowe, drżenie kończyn, opóźnienie w rozwoju motorycznym u rówieśników;
  • naruszenie ssania i połykania, które powoduje uporczywą hipotrofię i wielochiprolitozę;
  • małogłowie (jeśli jest zarażone we wczesnym okresie ciąży);
  • zaburzenia hematologiczne: anemia o mieszanej genezie i małopłytkowości;
  • cytomegalowirusowe zapalenie siatkówki z obniżoną ostrością wzroku;
  • niedosłuch czuciowo-nerwowy z tendencją do stopniowego zwiększania stopnia utraty słuchu;
  • opóźnienie w rozwoju umysłowym;
  • śródmiąższowe zapalenie płuc, zapalenie nerek, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie jelita grubego, zapalenie trzustki i uszkodzenie innych narządów miąższowych i mózgu.

Kiedy dziecko jest zarażone krótko przed porodem lub podczas przejścia przez kanał rodny, nie wykazuje oznak uszkodzenia narządu. Ale w ciągu pierwszych 20-50 dni rozwija się stan, którego klinika przypomina ARVI. Zazwyczaj jest szybko zadokowany przez przybycie przeciwciał ochronnych do mleka matki, a infekcja staje się utajona. Ale u noworodków urodzonych przedwcześnie i hipotonicznie, zwłaszcza jeśli są one głównie na karmieniu sztucznym i cierpią z powodu niedoboru odporności, być może bardziej ostry przebieg choroby z tendencją do uogólniania.

Kiedy i kto powinien zostać poddany kontroli pod kątem CMV?

W przypadku braku niedoboru odporności u ludzi, obecna w nim infekcja wirusem cytomegalii nie stanowi potencjalnego zagrożenia dla życia i zwykle nie wpływa na jego jakość. W związku z tym powszechne populacji rutynowo pod kątem wirusa cytomegalii nie praktykowany, oprócz obecności śladów infekcji (wykazała prawie 90% pacjentów) nie jest bazą czynnych środków terapeutycznych.

Otrzymano instrukcje do testów:

  • kobiety z historią nawykowych poronień;
  • par niepłodnych, w tym na etapie przygotowania przed zapłodnieniem in vitro i innymi technologiami wspomaganego rozrodu;
  • cierpiących na przewlekłe choroby zapalne w sferze moczowo-płciowej;
  • matki dzieci urodzonych z objawami infekcji wewnątrzmacicznych;
  • osoby z niedoborami odporności;
  • potencjalnych dawców.

Ale analiza dotycząca wirusa cytomegalii podczas planowania ciąży jest pożądana, aby wziąć wszystkie kobiety. Określenie obecności infekcji i stopnia aktywności tego procesu pomoże w przyszłości ocenić ryzyko zakażenia płodu.

Diagnostyka

Zakażenie wirusem cytomegalii nie ma charakterystycznych objawów, więc diagnoza kliniczna jest trudna. A kluczem są badania laboratoryjne.

Obecnie do diagnozy używa się:

  • metoda hodowli (hodowla wirusa pobranego z płynów biologicznych lub tkanek na specjalnych nośnikach);
  • PCR - pozwala na określenie nawet małe ilości DNA wirusa w teście materiału biologicznego (w wymazie z pochwy, do cewki moczowej, szyjki macicy, krew, mocz, ślina i płyn mózgowo-rdzeniowym);
  • ELISA jest najczęściej stosowanym badaniem opartym na określeniu różnych klas swoistych przeciwciał we krwi;
  • Metoda cytologiczna, w której badane mikroskopowo fragmenty tkanki pobrane przez biopsję, pozwalają na ujawnienie charakterystycznych zmian w komórkach.

W codziennej praktyce klinicznej stosuje się ELISA. To niedrogie i względnie proste technicznie badanie jest przeprowadzane automatycznie i nie ma ograniczeń wiekowych. Można go powtórzyć wymaganą liczbę razy, co pozwala dynamicznie oceniać przebieg procesu zakaźnego i w przybliżeniu określać receptę na infekcję.

Dekodowanie testu ELISA

Po przeprowadzeniu testu ELISA określa się obecność i miano immunoglobulin IgM i IgG, które stanowią różne klasy swoistych przeciwciał ochronnych wytwarzanych przez komórki odpornościowe. Ich stosunek jest koniecznie oceniany, jeśli analiza dla wirusa cytomegalii w ciąży jest dodatnia.

Obecność Ig M wskazuje na obecny proces zakaźny, jest oznaką niedawnej infekcji lub aktywacji wirusa cytomegalii. Wykrywanie takich przeciwciał wymaga wyjaśnienia potrzeby leczenia, aw okresie ciąży, oceny prowizji ryzyka dla płodu. Ig G wskazuje na obecność uporczywej odporności. Pojawiają się po pewnym czasie po zakażeniu i utrzymują się do końca życia. To właśnie ta klasa przeciwciał zapewnia organizmowi immunologiczną kontrolę nad wirusem, ograniczając jego reprodukcję i dystrybucję.

Wynik do 0,9 U / ml jest normą IgG dla wirusa cytomegalii, co wskazuje na brak kontaktu z wirusem. Wskaźnik 0,9-1,1 jm / ml uważany jest za wątpliwy, a powyżej 1,1 j./ml - pozytywny. Dzieci poniżej 3 miesiąca życia nie określają poziomu IgG. W końcu ich własne przeciwciała nie zostały jeszcze opracowane, a krążące kompleksy we krwi zostały otrzymane w macicy od zakażonej matki.

Pozytywne Ig M u ciężarnej z wątpliwymi wynikami IgG wskazuje na aktywny etap pierwotnej infekcji. Kombinacja niskiego miana przeciwciał klasy M z dobrym poziomem G jest oznaką reaktywacji przewlekłego zakażenia. Jeśli tylko Ig G dodatnie, zdiagnozuj nieaktywną fazę choroby (remisja).

Określenie czasu trwania infekcji ma wartość prognostyczną. Jeśli kobieta z ciążą aktywuje chroniczny wirus cytomegalii, jej rozprzestrzenianie jest ograniczane przez już istniejące przeciwciała. Ryzyko wewnątrzmacicznego zakażenia płodu wynosi 3-5%. W przypadku świeżego transmisji zakażenia przezłożyskowej obchodzony jest w prawie 60% kobiet w ciąży, ze względu na ich brak przeciwciał ochronnych i nieskrępowanego rozprzestrzeniania się patogenu.

Test ELISA nie zawsze okazuje się wystarczająco informacyjny, aby określić czas trwania infekcji. Bardziej wiarygodny wynik można uzyskać, badając wykryte przeciwciała G zachłannością wobec wirusa cytomegalii. Określa siłę wiązania z przeciwciałami.

Im bardziej stabilne są powstające kompleksy immunologiczne, tym więcej czasu upłynęło od infekcji. Awidność powyżej 35% wskazuje, że infekcja wystąpiła ponad 3 miesiące temu. Wskaźnik 50-60% jest uważany za próg, mówi o przejściu choroby do stanu przewlekłego. Wysoce przeciwciała - znak nosiciela lub obecnego przewlekłego zakażenia.

Przewoźnik CMV w ciąży: co to jest?

Nośnikiem wirusa cytomegalii jest najczęściej diagnozowany stan. Mówią o nim, gdy kobieta była wcześniej zarażona, ale patogen w jej ciele jest w fazie nieaktywnej. W tym samym czasie nie ma żadnych zewnętrznych oznak choroby, a ELISA pokazuje tylko obecność silnego IgG.

Noszenie nie jest niebezpieczne dla kobiety, ani dla jej rozwoju w macicy. Niemniej jednak, co 4-6 tygodni takiej kobiety ciężarnej, pożądane jest poddanie się drugiemu badaniu w celu wykluczenia aktywacji wirusa. Na szczęście w większości przypadków zaostrzenie infekcji CMV podczas ciąży nie występuje.

Jak leczyć wirusa cytomegalii w ciąży?

To, czy leczenie cytomegalowirusem będzie wykonywane w czasie ciąży, zależy od aktywności tego procesu, czasu trwania infekcji i potwierdzonego niedoboru odporności u kobiety.

Jeżeli uzyskane dane laboratoryjne wskazują na infekcję bezpośrednio przed poczęciem lub na początku pierwszego trymestru ciąży, podejmuje się taktykę "wyczekuj i zobacz". Obserwuje się dynamiczną obserwację rozwoju zarodka. W przypadku danych dotyczących naruszenia embriogenezy i pojawiania się wad, podejmuje się decyzję o dostępności wskazań do aborcji z powodu wskazań medycznych. Zabieg przeprowadzany jest wyłącznie za zgodą kobiety. Aby potwierdzić zakażenie płodu, można wykonać amniopunkcja, aby pobrać płyn owodniowy do analizy.

Leczenie CMV u kobiet w ciąży odbywa się poprzez uzyskanie danych dotyczących świeżego zakażenia (ostra faza choroby) lub reaktywacji istniejącego wirusa. Leki przeciwwirusowe, witaminowe, immunomodulujące są przepisywane. Można również stosować immunoglobuliny i interferony. Jeśli to konieczne, stosuje się leki objawowe w celu złagodzenia stanu kobiety. W przypadku udziału narządów wewnętrznych w reżimie leczenia wprowadza się leki w celu korygowania pojawiających się zaburzeń czynnościowych.

Zakażenie kobiet ciężarnych wirusem cytomegalii nie jest rzadkim zjawiskiem. Jednak pomimo powszechności i względnej dostępności analiz wiele kobiet nie jest świadomych obecności choroby i nie może odpowiednio ocenić ryzyka dla nienarodzonego dziecka. Chociaż CMV jest włączone do grupy TORCH, nawet świeże zakażenie ciężarnych nie zawsze prowadzi do ataku płodu. Ponadto, jeśli wyleczysz wirusa cytomegalii we wczesnych stadiach ciąży, możesz szybko przenieść infekcję do nieaktywnej fazy i uniknąć uszkodzenia łożyska i zarodka.

CMV w normie ciążowej

Co to jest CMV?

W terminologii medycznej CMV oznacza zakażenie wirusem cytomegalii. Choroba rozprzestrzenia się na całym świecie, podobnie jak ospa wietrzna i choroba Epsteina-Barra. Osobliwością i niebezpieczeństwem wirusa jest to, że trudno go zauważyć na czas, ponieważ nie ma żadnych widocznych objawów. Być może uczucie łagodnej niedyspozycji, aby zdrowa osoba nie mogła nawet zwrócić uwagi na tak drobny problem, nie myśląc o leczeniu. Jeśli jednak infekcja dostanie się do organizmu ludzkiego z niedoborem odporności lub zostanie rozpoznana ciąża kobiety, możliwe są bardzo nieprzyjemne konsekwencje.

Zakażenie CMV może wystąpić w przypadkach transfuzji krwi lub przeszczepów narządów, rozprzestrzenianych drogą powietrzną lub drogą płciową. Jeśli jest to kobieta w ciąży, wirus jest wprowadzany do płodu przez łożysko, zaraża dziecko w momencie porodu lub podczas karmienia. Szerokość rozprzestrzeniania się wirusa cytomegalii jest uderzająca - w zależności od regionu odsetek infekcji może wynosić od 40% do 100%. Bardzo niewielu mieszkańców globu w ciągu życia nie było narażonych na tę infekcję. Okres inkubacji CMV wynosi od 9 do 60 dni.

Niebezpieczeństwo zakażenia wirusem cytomegalii

Wirus najczęściej staje się przyczyną zakażeń wewnątrzmacicznych. Jest wrogiem numer jeden dla rozwoju umysłowego. A jeśli dorosły pacjent nie jest zagrożony przez niepotrzebnie ponure perspektywy, to pod wpływem CMV w rozwoju płodu mogą wystąpić poważne naruszenia. Szczególnie niebezpieczna jest sytuacja, gdy w czasie ciąży matka jest zarażona po raz pierwszy i jeśli choroba zapada w pierwszym trymestrze. W takim przypadku ryzyko zarażenia się dziecka wirusem przez łożysko wynosi 30-40%. Jeśli matka jest już wcześniej chora, organizm ma przeciwciała przeciwko CMV, co zmniejsza ryzyko dla dziecka do 1%.

Zdarzają się rzadkie przypadki, gdy już chore kobiety są wielokrotnie infekowane w czasie ciąży, ponieważ układ odpornościowy jest osłabiony i na tym tle wirus ponownie aktywuje się.

Jakie jest bezpośrednie zagrożenie dla płodu, z zakażeniem wewnątrzmacicznym:

W normie lub stawce w 85-90% po urodzeniu objawy są nieobecne. Następnie skutki wirusa są rzadko możliwe.

  • W 5-15% przy urodzeniu choroba nie objawia się, objawy pojawiają się później, wyrażone jako pojawienie się głuchoty, mowy i zaburzeń widzenia oraz upośledzenie umysłowe.
  • W 10-15% zaburzeń poporodowych są natychmiast widoczne. Należą do nich powiększona wątroba i śledziona, patologie w rozwoju serca, przewodu pokarmowego i nerek, mały rozmiar głowy.
  • Gdy zajdzie w ciążę we wczesnych stadiach zakażenia może doprowadzić do śmierci dziecka.
  • W przypadkach, gdy infekcja dziecka następuje przez karmienie, zdrowe dziecko normalnie toleruje chorobę prawie bez objawów.
  • Jeśli mówimy o pacjentach z normalną odpornością, infekcja wywoływana przez cytomegalowirus jest subtelna i przypomina objawy ARVI. W fazie ostrej dochodzi do wzrostu śledziony i węzłów chłonnych. Kurs może przypominać mononukleozę, gdy powiększone węzły chłonne mają dusznicę bolesną i obserwuje się wzrost temperatury do 38-39 ° C.

    W przypadkach, w których odporność jest zmniejszona z powodu takich poważnych problemów, jak HIV, CMV powoduje zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie płuc, zapalenie opon mózgowych i inne choroby wpływające na wszystkie narządy i układy.

    Rozpoznanie CMV i interpretacja wyników badania

    Prawidłowo wybrane leczenie wymaga wstępnej diagnozy, dla której stosuje się następujące metody:

    • serologiczne (stosunek przeciwciał czynnika zakaźnego);
    • reakcja łańcuchowa polimerazy (fragmenty DNA czynnika znajdują się w płynach biologicznych);
    • cytopatologia (zmienione komórki pod mikroskopem).

    Interpretacja wyników może być dość trudna dla pacjentów. W szczególności w czasie ciąży pojawia się pytanie o normę cytomegalii. Każda infekcja wywołuje pojawienie się przeciwciał (immunoglobulin) - białek, które mogą neutralizować czynnik zakaźny. Dla kobiet, które spodziewają się dziecka, szczególnie ważne są immunoglobuliny G i M. W przypadkach, gdy IgM i IgG nie występują we krwi, można mówić o normie. Czasami wzrost IgM do CMV może być fałszywie dodatni na tle tej samej mononukleozy lub reumatoidalnego zapalenia stawów.

    W celu poprawnej interpretacji analiz przy określaniu leczenia stosowane są pewne prawidłowości. IgM przejawia się we krwi w obecności ostrej infekcji lub w przypadku reaktywacji kroniki. Kiedy nie ma indeksu laboratoryjnego ciążowego "cytomegalowirus M", możemy mówić o związku immunoglobuliny klasy M z CMV. IgG oprócz odpowiedzi na wirus jest odpowiedzialny za pamięć immunologiczną. Jeśli pacjent miał wcześniej choroby zakaźne, wówczas analizy ujawnią nośniki informacji o chorobie immunoglobuliny klasy G.

    Rozpoznanie serologiczne w czasie ciąży opiera się na tych wzorcach. Obecność przeciwciał G i brak IgM wskazują na niegroźną infekcję, której nie ma w chwili obecnej. Jeśli testy wykażą obecność IgM i IgG we krwi, pacjent ma ostrą infekcję lub reaktywację kroniki.

    Metoda reakcji łańcuchowej polimerazy daje dokładny i prosty wynik w dekodowaniu, z tego powodu jest szeroko stosowany w praktyce medycznej. Umożliwia identyfikację wirusa we krwi i innych tkankach. Metoda PCR może być ilościowa lub jakościowa. Pierwsza metoda jest bardziej pouczająca, ponieważ wynik reakcji jakościowej może być dodatni przy braku CMV. Rozważając dane dotyczące standardu jakościowego PCR, można mówić w przypadkach, gdy nie ma wirusów w badanych biomateriałach.

    W czasie ciąży, badanie cytopatologiczne tkanek każdej infekcji narządu ustala się przez badanie pod mikroskopem pobranych wymazów. Malowany materiał, w przypadku wirusa, wykazuje uszkodzenia w postaci "oka sowy". W normie tego efektu nie obserwuje się.

    Wykrywanie CMV u płodu

    Jeśli konieczne jest badanie płodu bezpośrednio na obecność CMV, płyn owodniowy bada się za pomocą PCR. Jeśli wynik jest dodatni, możliwe jest zakażenie wewnątrzmaciczne. W tej analizie niemożliwe jest określenie jego wpływu na dziecko. W czasie ciąży, nieprawidłowości w rozwoju dziecka w wyniku ekspozycji na wirusa są identyfikowane za pomocą ultradźwięków. W przypadku, gdy u noworodka zdiagnozowano IgM w pierwszych tygodniach na wirusa cytomegalii, jest to zakażenie wewnątrzmaciczne.

    W czasie ciąży leczenie wirusa nie jest łatwym zadaniem. Znaczna część leków przeciwwirusowych stosowanych w leczeniu prowadzi do wad rozwojowych. Dlatego w przeważającej większości przypadków ta metoda jest wykluczona. Ostra potrzeba pojawia się w przypadku niedoboru odporności i zagrożenia życia w rozwoju uszkodzenia wirusa cytomegalii. Ale dla dziecka taka zmora kroku. Dlatego biorąc pod uwagę wszystkie subtelności leczenia w czasie ciąży, należy skoncentrować się na środkach zapobiegawczych.

    Konieczne jest prawidłowe informowanie kobiet w ciąży, aby kwestia leczenia nie była wtedy dotkliwa. Jeśli przyszła matka nie ma przeciwciał przeciwko CMV, powinna unikać zatłoczonych miejsc. Również tabu na seks bez zabezpieczenia są nałożone.

    Cytomegalowirus w ciąży: leczenie, IgG i IgM

    Co to jest wirus cytomegalii?

    Cytomegalowirus znajduje się na liście najczęściej występujących patogenów. Jest to duży wirus zawierający DNA z grupy wirusów opryszczki, który ma sferyczny kształt, pokryty dwuwarstwową powłoką ochronną, usianą przerostem cząsteczek lipoprotein. Te wzrosty wirusa wykorzystują jako haczyki do przyłączenia się do komórek organizmu gospodarza. Infekcja jest zdolna do snu przez długi czas w komórkach, bez żadnych objawów, może się osadzać w dowolnych tkankach, ale preferuje nabłonek, śródbłonek, limfocyty, gruczoły ślinowe, fibroblasty. Cytomegalowirus w ciąży jest złożonym i niebezpiecznym problemem, ponieważ dziecko zarażone w macicy rozwija poważne patologie, w tym cytomegalię - tworzenie się gigantycznych komórek w ciele. Mikroorganizm jest odporny na większość leków antywirusowych, słabo reaguje na wpływy zewnętrzne, dzięki czemu rozprzestrzenia się bardzo szybko.

    Jak przebiega infekcja wirusem cytomegalii?

    Cytomegalowirus atakuje ludzi w każdym wieku, płci, koloru. Jest przenoszony z osoby na osobę podczas kontaktu seksualnego, przez powietrze, naczynia, przedmioty gospodarstwa domowego, rzeczy. Ponieważ wirus w większości przypadków drzemie w ciele, wcale się nie objawia, nosiciel infekcji nie może podejrzewać całego swojego życia przez całe życie. Według Światowej Organizacji Zdrowia prawie 90% mieszkańców miast i prawie 70% ludności wiejskiej na świecie to patogenne mikroorganizmy. Cytomegalowirus u kobiet w ciąży często atakuje zarodek w macicy, czasami dziecko zaraża się matką podczas porodu, przemieszczając się wzdłuż kanału rodnego lub karmiąc piersią, stosując zakażone mleko.

    Jak niebezpieczna jest kombinacja wirusa cytomegalii i ciąży?

    Jeśli kobieta jest zdrowa, ma silną odporność, wówczas wirus cytomegalii podczas ciąży nie jest dla niej niebezpieczny. Kiedy infekcja dostanie się do organizmu, układ odpornościowy działa natychmiast, uwalnia przeciwciała, które zapobiegają namnażaniu się wirusa. Prawie wszyscy zarażeni ludzie nawet nie wiedzą o swojej chorobie, czasami mają objawy podobne do zwykłego przeziębienia: ból gardła, gorączka, powiększenie węzłów chłonnych. Wirus jest niebezpieczny tylko dla osób z osłabioną odpornością i kobiet w ciąży. Jak silny będzie negatywny wpływ patogennego mikroorganizmu na zarodek w macicy, zależy od tego, kiedy dokładnie nastąpiło zakażenie matki. Jeśli kobieta zaraża się przed poczęciem, nie ma potrzeby się martwić: przez cały czas trwania ciąży wirus cytomegalii pozostaje w stanie uśpienia. Jeśli infekcja występuje po zapłodnieniu, wówczas około 40 dzieci na sto rozwinęło wewnątrzmaciczną infekcję wirusem cytomegalii.

    W jaki sposób zakażenie wirusem cytomegalii manifestuje się u noworodków?

    U 85 nowonarodzonych dzieci w wieku 100 lat, które otrzymały od matki infekcję wirusem cytomegalii, objawy nie pojawiają się wcale. U pozostałych 15 dzieci, chorobie wrodzonej towarzyszy wysypka na skórze brązowej, żółtaczkowej, utrata masy ciała, zwiększona wątroba, nienaturalnie mały rozmiar mózgu, niewystarczająca liczba płytek we krwi. Dwoje lub troje dzieci z tych piętnastu nieszczęśliwych ludzi umiera z powodu ciężkiego krwawienia, zatrzymując pracę wątroby, przenikając do osłabionego organizmu chorobotwórczych bakterii, reszta zdrowieje. Nawet jeśli zakażone dziecko nie ma objawów choroby, gdy dorasta, słuch może przejść do głuchoty, pogorszenie widzenia, rozwój umysłowy spowalnia.

    Objawy wirusa cytomegalii u kobiet w ciąży

    Według opinii kobiet, cytomegalowirus podczas ciąży jest bardzo podobny do przeziębienia, tylko objawy trwają dłużej, od czterech do sześciu tygodni. Najczęściej chorobie towarzyszą osłabienie, migrena, katar, senność, gorączka, zapalenie jamy ustnej i migdałków. Jeśli w czasie ciąży odporność osłabnie silnie, wówczas infekcja wirusowa może sprowokować kobietę do poważnych naruszeń funkcjonowania naczyń krwionośnych i narządów wewnętrznych.

    W rzadkich przypadkach infekcja dotyka całego ciała przyszłej matki. W tym samym czasie przewód pokarmowy i układ płucny pogarsza się, widzenie słabnie, reakcje zapalne występują w nerkach, trzustce, wątrobie, nadnerczach i śledzionie. Bardzo rzadko, wirus cytomegalii podczas ciąży powoduje paraliż lub zapalenie wewnętrznych części mózgu, prowadząc do zgonu.

    Analiza cytomegalii w ciąży

    Bez rozpoznania i dostarczenia testów niezależnie w celu wykrycia wirusa cytomegalii podczas ciąży w organizmie jest niemożliwe. Wirus ten, który znajduje się w utajonej (ukrytej) formie, nie pojawia się. Aktywną postać choroby można pomylić z innymi chorobami. Aby potwierdzić obecność wirusa w organizmie podczas ciąży, konieczne jest zaliczenie testu na zakażenie TORCH. Za pomocą tego badania można zidentyfikować inne infekcje - toksoplazmozę, wirusa opryszczki pospolitej (typ 1,2), różyczkę.

    Aby zdiagnozować chorobę, taką jak wirus cytomegalii podczas ciąży, stosuje się następujące metody:

    • reakcja łańcuchowa polimerazy w celu wykrycia obecności wirusowego DNA we krwi, ślinie, moczu;
    • analiza cytologiczna śliny i moczu pod mikroskopem w celu znalezienia komórek olbrzymich;
    • badanie serologiczne surowicy w celu wykrycia swoistych przeciwciał.

    Reakcja łańcuchowa polimeru jest badaniem opartym na definicji kwasu dezoksyrybonukleinowego. Zawiera informacje o dziedzicznej naturze wirusa. Do przeprowadzenia badania potrzebne są biomateriały - ślina, krew, mocz, plwocina i skrobanie.

    Badanie cytologiczne wykonuje się przy użyciu mikroskopu. Trwają badania moczu lub śliny. Cytomegalowirus u kobiet w ciąży jest oznaczany w obecności komórek o gigantycznym rozmiarze.

    Rozpoznanie serologiczne opiera się na wykrywaniu przeciwciał specyficznych wobec wirusa. Najbardziej dokładną metodę można nazwać testem ELISA (immunoenzymatyczny test enzymatyczny), który umożliwia identyfikację różnych typów immunoglobulin.

    Immunoglobuliny (IgM, IgG) to białka produkowane we krwi. Białka te łączą się z patogenami, które przenikają do organizmu i ostatecznie stanowią kompleks. Aby immunoglobuliny M zaczęły formować się w organizmie, konieczne jest, aby od momentu infekcji minęły od 4 do 7 tygodni. Co więcej, ich liczba zmniejsza się z powodu pojawienia się odpowiedzi układu odpornościowego, a immunoglobuliny G, wręcz przeciwnie - zwiększają.

    Wyniki analiz mogą zawierać kilka opisów wirusa cytomegalii:

    1. IgM - nie wykryto, IgG - normalne;
    2. IgM-nie wykryto, IgG - wyższe niż normalne wartości;
    3. IgM - powyżej normalnych wskaźników.

    Pierwszy wynik opisuje brak kontaktu z wirusem. Sugeruje to, że przyszła matka powinna poświęcić więcej czasu na działania prewencyjne: zwracać uwagę na siebie, aby zminimalizować sytuacje, które mogą przyczynić się do zakażenia.

    Drugi wynik mówi, że organizm już odczuł wpływ wirusa, ale na tym etapie jest w stanie pasywnym. Przyszła matka może nie bać się kurczenia się wirusa cytomegalii, ale istnieje możliwość, że wirus rozpocznie proces reaktywacji.
    Trzeci opis wyniku jest taki, że albo organizm zderzył się z wirusem cytomegalii, albo wirus obudził się i wszedł w fazę aktywną po utknięciu w formie utajonej.

    IgM może być trudne do wykrycia, ponieważ eksperci biorą pod uwagę przede wszystkim IgG.

    Normy IgG są różne u kobiet, dlatego najlepiej je zbadać przed poczęciem dziecka. To określi twoje stawki przed iw trakcie ciąży. Ponowna aktywacja wirusa składa się z IgG, którego liczba wzrasta 4-krotnie.

    Leczenie cytomegalii w ciąży

    Do chwili obecnej medycyna nie ma środków do całkowitego wyeliminowania wirusa cytomegalii w ciele ludzkim. Żaden lek nie może go pokonać. Celem leczenia jest zmniejszenie objawów i przeniesienie wirusa cytomegalii do stadium pasywnego.

    Kobiety, które po badaniu dowiedziały się o obecności wirusa w swoich ciałach, powinny poważnie zająć się wzmacnianiem odporności: przyjmowaniem kompleksów multiwitaminowych, leków o działaniu immunomodulującym. Środki te powinny być przepisane przez lekarza podczas utajonego przebiegu procesu zakaźnego. W tym przypadku immunomodulatory służą jako dobry środek zapobiegawczy. Cytomegalowirus podczas ciąży jest traktowany w następujący sposób:

    Leczenie wirusa cytomegalii w 1. trymestrze:

    • Leczenie przeciwwirusowe stosuje się w przypadku rozsianego zakażenia - Acyklowir podaje się dożylnie w postaci kroplomierza;
    • Immunokorozja - ludzka immunoglobulina 25-50 ml jest podawana przez kroplówkę dożylnie 3 razy dziennie;
    • Kontrola - po 4 tygodniach wykonuje się skrobanie szyjki macicy (PCR) w kierunku wirusa cytomegalii.

    Leczenie wirusa cytomegalii w drugim trymestrze:

    1. Leczenie przeciwwirusowe składa się z Acyklowiru, który w przypadku rozsianego zakażenia podaje się dożylnie w postaci kropelek;
    2. Przygotowana immunoterapia - ludzka immunoglobulina 25-50 ml przez kroplówki dożylnej podawano 3 razy dziennie, czopki doodbytnicze „Viferon-2” wprowadza się w ciągu 10 dni 2 razy dziennie;
    3. Kontrola - po 4 tygodniach wykonuje się skrobanie szyjki macicy (PCR) w kierunku wirusa cytomegalii.

    Leczenie wirusa cytomegalii w 3 trymestrze:

    • Leczenie przeciwwirusowe acyklowirem 200 mg 4 razy dziennie przez 14-21 dni;
    • Przygotowana immunoterapia - ludzka immunoglobulina 25-50 ml przez kroplówki dożylnej podawano 3 razy dziennie, czopki doodbytnicze „Viferon-2” wprowadza się w ciągu 10 dni 2 razy dziennie;
    • Kontrola - po 4 tygodniach wykonuje się skrobanie szyjki macicy (PCR) w kierunku wirusa cytomegalii.

    Warto zauważyć, że nie ma potrzeby specjalnego zarządzania pracą. Nawet jeśli wirus jest w aktywnej formie, dostarczanie może odbywać się naturalnie w przypadku braku innych wskazań. Odsetek infekcji wirusem jest taki sam, niezależnie od tego, czy rodzisz z cesarskim cięciem, czy z samym sobą. Ponadto zakażenie wirusem cytomegalii podczas porodu nie stanowi zagrożenia dla życia lub zdrowia dziecka. Jednak podczas porodu lekarze mogą leczyć kanał rodny za pomocą przeciwwirusowego roztworu pudan.

    Możesz zachować immunitet przyszłej matki za pomocą ziołowych herbat, specjalne opłaty można kupić w aptece. Twój lekarz prowadzący powie ci, które zioła w czasie ciąży będą dla ciebie najbardziej odpowiednie. Niektóre zioła są całkiem przydatne, a inne rośliny lepiej nie używać, ponieważ mogą negatywnie wpływać na zachowanie dziecka. Ekspert połączy optymalny ziołowy skład lub oferuje opcje ziołowych usług stomatologicznych, które są dostępne w aptekach.

    W fazie aktywnej choroby immunomodulatory w połączeniu z witaminami i herbatą mogą nie wystarczyć. W takich przypadkach przepisywane są leki przeciwwirusowe. Celem leczenia w czasie ciąży jest zapobieganie powikłaniom. Prawidłowe leczenie daje kobietom szansę na zrodzenie i zrodzenie zdrowego dziecka bez odchyleń.

    Cytomegalowirus u kobiet w ciąży może stać się czynnikiem wywołującym zapalenie płuc, ARVI i inne choroby. Sukces leczenia zależy od tego, w jaki sposób będzie można leczyć współistniejącą chorobę. Tylko złożone środki mające na celu eliminację współistniejących chorób spowodują, że wirus cytomegalii stanie się nieaktywny, a wszystkie jego objawy będą w odpowiednim czasie "kontrolowane" przez układ odpornościowy.

    Samoleczenie zakażenia wirusem cytomegalii jest niedopuszczalne. Powierzyć swoje zdrowie należy do profesjonalisty, który wybierze właściwe leczenie, biorąc pod uwagę postać choroby, cechy osobowości, obecność innych chorób i możliwości odporności dla przyszłej matki. Stosuj się oczywiście do zaleceń lekarza, ponieważ od tego zależy zdrowie przyszłego dziecka.

    Zapobiegawcze utrzymanie wirusa cytomegalii w ciąży

    Jeśli mówimy o wirusie cytomegalii, to w przeciwieństwie do innych rodzajów zakażeń, nie wszyscy ludzie są jego nosicielami. Kobieta, która marzy o ciąży lub jest już w ciąży, powinna dbać o swoje zdrowie i zapewnić maksimum prewencji. Środki zapobiegania będą użyteczne dla osób, które niosą wirus ukrytej postaci.

    1. Aby nie zostać zarażonym taką infekcją, jak wirus cytomegalii w czasie ciąży, należy unikać zwyczajnej płci bez zabezpieczenia. Intymne relacje bez skutecznej antykoncepcji mogą prowadzić do katastrofalnych konsekwencji. Lekarze stale przypominają o tym swoim pacjentom. Jeśli zastosujesz się do tego zalecenia, będziesz w stanie chronić siebie i dziecko nie tylko przed wirusem cytomegalii, ale także innymi infekcjami przenoszonymi drogą płciową.
    2. Drugim ważnym punktem - jest przestrzeganie zasad higieny i czystości na wszystkich poziomach, uważaj na higienę osobistą, czystość w domu, nie należy używać ręczników i przyborów innych ludzi, po wizycie w damskiej toalecie, aby umyć ręce, śledzić ich czystości, a po powrocie z zatłoczonych miejscach.
    3. Konieczne jest dbanie o wzmocnienie obrony ciała. W przyszłości matka będzie pomagać w aktywności fizycznej, chodzeniu na świeżym powietrzu, hartowaniu, spaniu i odpoczynku.
    4. Ważne jest, aby dobrze zjeść. Zrównoważona dieta nie występuje u każdej osoby. Wiele osób je to, co lubią, ale nie myśli o korzyściach płynących z jedzenia. Upewnij się, że twoje menu zawiera jak najwięcej owoców i warzyw, które zawierają niezbędne witaminy dla utrzymania zdrowia.

    Podsumowując

    Aby zapobiec nagle pojawieniu się wirusa cytomegalii w ciąży, konieczne jest prawidłowe podejście do kwestii planowania ciąży. Dzięki szybkiemu wykryciu choroby można podjąć skuteczne środki zapobiegawcze. Cytomegalowirus podczas ciąży jest wykrywany tylko w laboratorium. Analizy powinny być przeprowadzane przez oboje partnerów.

    Podsumowując, należy stwierdzić, że cytomegalowirus podczas ciąży jest bardzo niebezpieczny. Choroba jest maskowana przez zwykłe przeziębienie, ale na wczesnym etapie może powodować straszne konsekwencje. Dlatego też przyszła matka jest tak ważna, aby skontaktować się z lekarzem na czas o pierwszych oznakach przeziębienia, dla których infekcja wirusem cytomegalii może być ukryta. Samoleczenie może dać zły wynik i zamiast odzyskać, zaszkodzi nie tylko sobie, ale także dziecku.

    Cytomegalowirus w ciąży

    Cytomegalowirus podczas ciąży jest dość powszechną infekcją występującą u wielu kobiet. Zastanów się nad głównymi przyczynami infekcji wirusem cytomegalii, symptomatologią i niebezpieczeństwem jakie ona stwarza w okresie ciąży.

    Zakażenie CMV lub wirusem cytomegalii należy do grupy zakaźnych mikroorganizmów opryszczkowych. Najczęściej występuje u osób z wirusem niedoboru odporności oraz u kobiet w ciąży. Głównym zagrożeniem związanym z infekcją są poważne konsekwencje i komplikacje, które może spowodować. Według statystyk medycznych około 1% noworodków zakażonych jest przez matkę. U niektórych dzieci CVI nie towarzyszą bolesne objawy, ale infekcja może powodować wrodzone choroby, które występują w pierwszych miesiącach życia dziecka.

    Statystyki twierdzą, że z 1000-750 dzieci z CMV, który jest wrodzony lub rozwija się po urodzeniu. Wrodzona postać wirusa cytomegalii może być ostra lub przewlekła. Ale nabyta CMV to utajony, uogólniony i ostry mononukleozyd. Okres inkubacji nie jest znany do tej pory, diagnoza jest skomplikowana przez nieoczekiwany obraz kliniczny. W literaturze medycznej należy wskazać okres 20-60 dni przed pojawieniem się pierwszych objawów wirusa cytomegalii.

    • Jeśli dana osoba ma normalny układ odpornościowy, choroba przyjmuje postać utajoną. Oznacza to, że infekcja może występować w organizmie przez wiele lat i nie daje się odczuć, dopóki układ odpornościowy nie zmniejszy swoich właściwości ochronnych. Jednym z powodów obniżenia odporności jest ciąża.
    • Mononukleozopodobna CMV występuje u kobiet w ciąży z osłabionym ciałem. Główne objawy zakażenia: osłabienie, gorączka, bóle mięśni, dreszcze, powiększone węzły chłonne. Najczęściej choroba nie powoduje poważnych konsekwencji dla organizmu, ponieważ ochronne właściwości odporności radzą sobie z patogenem, a wirus cytomegalii staje się utajony.
    • Wirus zapalenia wątroby wywołany cytomegalowirusem występuje bardzo rzadko. Ta postać choroby powoduje żółknięcie skóry i twardówki, zmiany koloru moczu i stolca. Ponadto istnieją biochemiczne oznaki choroby, a mianowicie wzrost aktywności enzymów wątrobowych. Ostry przebieg zakażenia mija tydzień i przyjmuje postać utajoną.
    • Uogólniona postać występuje u dzieci w wieku poniżej trzech miesięcy, u pacjentów z wirusem niedoboru odporności, a także po transplantacji narządów lub transfuzji krwi. Choroba postępuje bardzo ciężko, powodując uszkodzenie płuc, nerek, przewodu pokarmowego i układu nerwowego.

    Bardzo często CMVI występuje jednocześnie z ostrym zakażeniem dróg oddechowych. Główne objawy to ogólne złe samopoczucie, zwiększone zmęczenie i osłabienie, niska gorączka, katar i ból gardła. Jeśli kobieta przeszła CMV w czasie ciąży, dochodzi do zakażenia wewnątrzmacicznego. Ale mimo to tylko 5% płodów cierpi na cytomegalię.

    Wszystkie przypadki wrodzonej infekcji są uważane za niebezpieczne. Jeśli kobieta doznała urazu wywołanego wirusem cytomegalii we wczesnych stadiach ciąży, może prowadzić do śmierci płodu i poronienia samoistnego. W późnym okresie ciąży, wrodzona CMVI prowadzi do zespołu krwotocznego, któremu towarzyszą krwotoki w tkankach i narządach wewnętrznych. Czasami wrodzona infekcja objawia się kilka lat po urodzeniu dziecka. Dziecko ma zaburzenia słuchu i opóźnienia rozwojowe. Możliwe zwłóknienie narządów wewnętrznych i zaburzenia motoryczne. Główną cechą zakażenia wirusem cytomegalii jest to, że wykazuje inne zmiany w ciele noworodka: niedobory odporności, choroby hemolityczne i inne.

    Choroby wirusowe u kobiet w ciąży: ryzyko wystąpienia wirusa cytomegalii

    Zakażenie wirusem cytomegalii należy do grupy opryszczkowej. W większości przypadków występuje bez zewnętrznych objawów lub z łagodnymi objawami. Ludzie często nie zwracają uwagi na tę chorobę i nie podejmują żadnych działań w celu jej wyeliminowania. Ale CMV w czasie ciąży jest bardzo niebezpieczna, ponieważ może prowadzić do patologii rozwoju płodu i przerwania procesu ciążowego.

    Zakażenie tego rodzaju jest trudne do leczenia, zwłaszcza w okresie oczekiwania na dziecko, gdy podawanie wielu leków przeciwwirusowych jest zabronione. Dlatego diagnostyka na etapie planowania poczęcia ma ogromne znaczenie.

    Czym jest CMV i jak jest transmitowany?

    Pytanie o to, czym jest CMV w czasie ciąży i jak chronić się przed infekcją, jest interesujące dla wielu przyszłych matek. CMV lub wirus cytomegalii jest czynnikiem sprawczym należącym do rodziny opryszczki. U ludzi, zachowuje się tak samo, jak wszystkich znanych zimnych warg: przez większość czasu nie objawiać, ale ze spadkiem odporności występuje nasilenie. Po początkowym zakażeniu nie można już całkowicie się go pozbyć, osoba staje się nosicielem wirusa na całe życie.

    Po raz pierwszy naukowcy zidentyfikowali wirus cytomegalii w 1956 roku. Teraz infekcja rozprzestrzenia się na całym świecie. W krajach rozwiniętych gospodarczo, przeciwciała we krwi znajdują się w 40% populacji, w rozwoju - w 100%. Choroba częściej atakuje kobiety. Wśród niemowląt częstość występowania zakażeń wynosi od 8% do 60%.

    Większość nosicieli wirusa nie wie o jego obecności w ciele. CMV to infekcja, która pogarsza się w czasie ciąży i innych schorzeń, czemu towarzyszy spadek odporności. Dlatego przyszłe matki są zagrożone.

    Źródłem zakażenia wirusem cytomegalii jest osoba z ostrą postacią choroby. Transmisja może odbywać się na kilka sposobów: powietrzny, seksualny, kontaktowy, wewnątrzmaciczny. Po infekcji wirus przenika do komórek i niszczy ich strukturę. Dotknięte tkanki są wypełnione cieczą i zwiększają swój rozmiar.

    Przyczyny

    CMV podczas ciąży może wystąpić jako pierwszy raz, więc powracaj. Głównymi przyczynami infekcji są naturalne obniżenie odporności potrzebne do utrzymania ciąży i kontakt z nosicielem wirusa.

    Po zapłodnieniu jajeczka w ciele kobiety zaczyna się wiele zmian. Najważniejsze z nich to restrukturyzacja tła hormonalnego i obniżenie odporności. Więcej informacji o metodach wzmacniania odporności u kobiet w ciąży →

    W początkowej fazie jest to konieczne dla pomyślnej konsolidacji zarodka w macicy, a następnie - dla zachowania ciąży. Układ odpornościowy kobiety staje się mniej aktywny, przez co zmniejsza się ryzyko odrzucenia płodu, jako ciała obcego. Ale w rezultacie kobieta staje się bardziej podatna na wszelkie choroby zakaźne.

    Jeśli wcześniej nie było CMV w ciele przyszłej matki, możliwe jest, że jest ona początkowo zainfekowana przez kontakt z osobą, której choroba jest w ostrej fazie. Transmisja może wystąpić podczas kontaktu seksualnego, a nie tylko z genitaliami, ale także z ustną lub analną.

    Jest mniej prawdopodobne, że zostanie zanieczyszczony w sposób domowy: poprzez pocałunek, użycie przyborów i osobistych przedmiotów higienicznych pacjenta. Ryzyko przeniesienia z krwią jest bardzo niskie, ludzie, którzy stosują leki dożylne są bardziej prawdopodobne.

    Objawy

    Kobieta z CMV i / lub HSV podczas ciąży nie może wykryć żadnych objawów choroby i nawet nie wie, co to jest. Przy stosunkowo aktywnym układzie odpornościowym w tym okresie infekcja jest ukryta.

    Jeśli wystąpiło zaostrzenie, najczęściej objawy są podobne do ARI. Temperatura ciała wzrasta, kobieta czuje, że szybciej się męczy, katar, bóle głowy, gruczoły ślinowe są powiększone, migdałki mogą się rozpalić. Często wszystkie te objawy są mylone z przeziębieniem i nie wywołują wielkiego niepokoju. Ale zakażenie cytmagalowirusem trwa dłużej niż oddechowe (1-1,5 miesiąca).

    Czasami objawy zakażenia wirusem cytomegalii są podobne do mononukleozy. Temperatura gwałtownie wzrasta do 38-39 ° C i migdałki się zapalenie ślinianki, węzły chłonne wzrostu, jest to ból mięśni, stawów, po prawej i lewej górnej ćwiartce, gorączka, dreszcze. Ten stan nazywa się syndromem podobnym do mononukleozy i rozwija się 20 do 60 dni po zakażeniu. Objawy trwają 2-6 tygodni.

    CMV podczas ciąży w niektórych przypadkach występuje z powikłaniami. Do tej choroby można dołączyć zapalenie płuc, zapalenie stawów, zapalenie opłucnej, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie mózgu, zaburzenia wegetatywne-naczyniowe, zmiany narządów wewnętrznych.

    Bardzo rzadko występuje uogólniona postać infekcji, w której wirus rozprzestrzenia się w organizmie. W obrazie klinicznym może być:

    • zapalenie nerek, nadnerczy, śledziony, wątroby, trzustki i mózgu;
    • uszkodzenie tkanki płucnej, oczu, narządów trawiennych;
    • paraliż.

    Diagnostyka

    Ponieważ infekcja wirusem cytomegalii często ma miejsce w postaci utajonej, a kiedy zaostrzony wygląda na zwykłe przeziębienie, nie można go samodzielnie zidentyfikować. Analizę CMV w ciąży przeprowadza się za pomocą laboratoryjnych metod badawczych, w tym celu pobiera się krew, mocz lub ślinę od pacjenta. Wyznacza nie tylko wirusa cytomegalii, ale także czynniki toksoplazmozy, różyczki, opryszczki pospolitej (zakażenie TORCH).

    Stosuje się trzy metody diagnostyczne:

    1. PCR (reakcja łańcuchowa polimerazy) - w szczególnych warunkach części DNA wirusa są kopiowane pod działaniem enzymów.
    2. Badanie cytologiczne osadu w moczu i ślinie - badanie biomateriału pod mikroskopem w celu identyfikacji komórek wirusa.
    3. Serologiczne badanie surowicy krwi za pomocą testu immunoenzymatycznego (ELISA) - poszukiwanie specyficznych przeciwciał dla wirusa.

    Najczęściej CMV w ciąży określa się za pomocą testu ELISA, w którym wykrywa się dwa rodzaje immunoglobulin: IgM i IgG. Pierwszy typ jest wytwarzany przez organizm w 4-7 tygodni po zakażeniu, a kiedy powstaje odpowiedź immunologiczna, jego ilość maleje. Immunoglobulina G w tej fazie wzrasta.

    Jak CMV wpływa na ciążę?

    Ostry przebieg zakażenia wirusem cytomegalii może wpływać na stan płodu i podczas ciąży. Największym zagrożeniem jest pierwotna infekcja w okresie ciąży. W tym przypadku krew kobiety nie została jeszcze wytworzona, wirus jest bardzo aktywny i szybko przenika przez barierę łożyskową. Prawdopodobieństwo zakażenia i pojawienie się patologii rozwoju płodu wynosi 50%.

    Jeśli ciąża pogarsza CMV, rokowanie jest bardziej korzystne. Ciało ma już przeciwciała IgG, wirus jest osłabiony. Prawdopodobieństwo przeniknięcia przez łożysko wynosi 1-2%. I nawet w tych przypadkach jego szkodliwe działanie jest zmniejszone.

    Im krótszy jest okres, w którym objawia się CMV, tym bardziej poważne komplikacje i konsekwencje. Jeśli infekcja wystąpiła w pierwszym trymestrze ciąży, istnieje wysokie ryzyko spontanicznej aborcji. Możliwe jest również pojawienie się anomalii u płodu, w tym także powodujących śmierć wewnątrzmaciczną.

    W przypadku wystąpienia choroby w drugim i trzecim trymestrze niebezpieczeństwie następująco: płód rozwija się prawidłowo, ale istnieje ryzyko patologii jego narządów wewnętrznych, przedwczesnego porodu, wielowodzia, wrodzone cytomegalii. Ważne jest, aby zdiagnozować CMV na etapie planowania, ponieważ podczas ciąży choroba jest trudna do leczenia i stanowi zagrożenie dla nienarodzonego dziecka.

    Normy CMV w ciąży

    Kiedy wirus cytomegalii wchodzi do organizmu, pozostaje w nim do końca życia. Ale jeśli choroba przebiega w formie utajonej, nie przynosi konkretnej szkody. Wiele kobiet, po analizie pod kątem infekcji TORCH, wykrywa przeciwciała przeciwko CMV. Ich poziom wskazuje na cechy przebiegu choroby i jej stadium.

    Norma CMV w ciąży jako taka nie istnieje. Analiza immunoenzymatyczna jest złożoną procedurą, w której rozcieńczenie surowicy stosuje się w określonym stosunku. Interpretacja wyniku zależy od systemu testowania, jego czułości i komponentów.

    Podczas badania wyników diagnozy należy zwrócić uwagę na następujące opcje:

    1. IgM nie jest wykrywany, CMV IgG - norma (nieobecna) - w ciąży jest optymalnym rezultatem. Oznacza to, że w organizmie nie ma czynnika sprawczego, nie będzie żadnych komplikacji.
    2. IgM nie jest wykrywany, ale IgG CMV jest dodatni w ciąży. Wirus jest obecny w organizmie, infekcja wystąpiła przez długi czas, a choroba jest nieaktywna. Prawdopodobieństwo przeniesienia zakażenia na płód jest minimalne.
    3. CMV w czasie ciąży, gdy IgM-dodatnie - wystąpiła pierwotna infekcja CMV lub zaostrzenie infekcji, która wcześniej występowała potajemnie. Jednocześnie ryzyko zakażenia płodu jest wysokie.

    Jak leczy się CMV podczas ciąży?

    Jak już wspomniano, pozbycie się wirusa jest całkowicie niemożliwe. Leczenie CMV w ciąży ogranicza się do wprowadzenia go w stan nieaktywny.

    Aby to zrobić, zastosuj:

    1. Leki przeciwwirusowe. Zmniejsz liczbę wirusów i zahamuj ich aktywność.
    2. Ludzka immunoglobulina przeciw CMV. Lek jest produkowany z krwi osób, które rozwinęły przeciwciała przeciwko patogenowi.
    3. Immunomodulatory. Zwiększ odporność organizmu na wirusy, bakterie i inną chorobotwórczą mikroflorę. Skuteczność leków w tej grupie nie została w pełni udowodniona.

    Wszystkie leki powinny być wybierane wyłącznie przez lekarza, biorąc pod uwagę okres ciąży i cechy przebiegu choroby. Aby być zaangażowanym w selaserreating w tym przypadku jest to niemożliwe.

    Czy konieczne jest przerwanie ciąży?

    Kwestię przerwania ciąży w każdym przypadku podejmuje się indywidualnie. Aborcję można zalecić (ale nie wyznaczyć) przez lekarza w przypadkach, gdy ryzyko zakażenia jest wysokie, a prawdopodobieństwo wystąpienia poważnych anomalii jest wysokie (pierwotna infekcja wystąpiła wcześnie). Ostateczną decyzję w tej sprawie podejmuje kobieta. Przerwanie można wykonać przed 22 tygodniem ciąży.

    Dzięki szybkiemu leczeniu ryzyko przeniesienia na płód jest znacznie zmniejszone. Jeśli infekcja lub reaktywacja CMV podczas ciąży wystąpiły w późniejszych okresach, przerwanie nie zostało pokazane.

    Konsekwencje

    Wcześniejsza infekcja lub ponowna aktywacja wirusa nastąpiła w czasie ciąży, tym poważniejsze będą konsekwencje. We wczesnych stadiach może spowodować poronienie lub nieprawidłowy rozwój płodu: niedorozwój mózgu, padaczkę, porażenie mózgowe, upośledzenie umysłowe, głuchotę funkcje, wady wrodzone.

    Jeśli infekcja wystąpi późno, dziecko nie rozwija wad rozwojowych, ale rodzi się u nosiciela CMV (wrodzona cytomegalia). Wirus może wpływać na przebieg ciąży: powodować wielowodzie, przedwczesne porody.

    Zapobieganie

    Zapobieganie CMV polega na wzmocnieniu ciała i ograniczeniu kontaktu z chorymi. Jeśli wynik rozpoznania wykazała obecność wirusa w organizmie, ale pozostaje utajony infekcji, wszystkie siły kobiet, powinna być skierowana do zwiększenia odporności organizmu. Chodzenie na świeżym powietrzu, zabiegi wodne, właściwe odżywianie i przestrzeganie reżimu dnia, przyjmowanie multiwitamin są konieczne.

    Aby zapobiec pierwotnej infekcji, powinieneś:

    1. Dokładnie umyć ręce po powrocie do domu, zwłaszcza jeśli były kontakty z małymi dziećmi.
    2. Używaj tylko swoich potraw, nie jedz po innych (nawet dzieciach), nie pij z okularów innych osób.
    3. Nie całuj nieznanych ludzi.
    4. Nie kontaktuj się z osobami, które wykazują oznaki przeziębienia.

    Cytamegalowirus jest obecny w ciele wielu osób, ale staje się niebezpieczny w warunkach niedoboru odporności i ciąży. Rokowanie jest najbardziej niekorzystne dla pierwotnego zakażenia kobiety w młodym wieku. Może to prowadzić do poronienia i wad rozwojowych płodu. Wraz z ponowną aktywacją wirusa, a także w późniejszych terminach, konsekwencje są mniej poważne: dziecko może stać się nosicielem wirusa CMV, zarażonego od matki w okresie płodowym lub podczas porodu.

    Autor: Olga Khanova, lekarz,
    specjalnie dla Mama66.com