Półpasiec: objawy i leczenie, zdjęcie

Półpasiec (inny termin na półpasiec) jest chorobą wirusową charakteryzującą się jednostronnym bolesnym wysypką skórną i ogólnym pogorszeniem stanu organizmu.

Czynnikiem sprawczym jest wirus ospy wietrznej i półpaśca. Choroba rozwija się u osób, które wcześniej chorowały na ospę wietrzną w dzieciństwie lub w okresie dojrzewania.

W tym artykule przyjrzymy się, jak półpasiec wygląda u osoby dorosłej, jej objawy i metody leczenia.

Przyczyny

Zakażenie wirusem może mieć miejsce w dzieciństwie, od osoby cierpiącej na depresję lub ospy wietrznej. Półpasiec u dzieci przebiega jak normalna ospa wietrzna. Po całkowitym wyzdrowieniu wirus wchodzi do komórek nerwowych i jest w stanie uśpienia. W okresie inkubacji osoba dla innych nie jest zakaźna.

Półpasiec pojawia się, gdy zmniejsza się odporność. Słabość, która jest przyczyną choroby, najczęściej jest spowodowana:

  • negatywny wpływ na organizm innych chorób;
  • przyjmowanie leków osłabiających odporność;
  • stres emocjonalny i późniejszy stres;
  • stała ciężka praca;
  • przeprowadzanie złożonych operacji, które znacznie zmniejszają obronę immunologiczną organizmu.

Grupa ryzyka obejmuje:

  1. Osoby zakażone HIV z AIDS;
  2. Pacjenci z nowotworami lub poddawani radioterapii i chemioterapii;
  3. Diabetycy cierpiący na cukrzycę;
  4. Ludzie biorący hormony;
  5. Ludzie, którzy przeszli transplantację jakichkolwiek narządów;
  6. Obecność chorób przewlekłych: gruźlica, niewydolność serca, marskość wątroby, przewlekłe zapalenie wątroby lub niewydolność nerek.

Wirus wychodzi ze stanu hibernacji, a na procesy komórek nerwowych dostaje się na powierzchnię skóry, powodując nieprzyjemne objawy. Przyczyną pojawienia się półpaśca może być również zaawansowany wiek osoby, ponieważ to właśnie osoby starsze najczęściej cierpią na tę chorobę.

Czy infekcja herpes zoster jest zainfekowana?

Osoby, które już chorowały na ospę wietrzną, nie mogą zarazić się pacjentem cierpiącym na półpasiec. Wszystkim innym, zwłaszcza dzieciom, które nie chorowały na ospę wietrzną, istnieje ryzyko infekcji.

W jaki sposób przenoszony jest wirus herpes? Zakażenie następuje drogą kontaktową - tak jak w przypadku wspólnej ospy wietrznej. Należy zauważyć, że zakażona osoba nie kurczy herpes zoster, ale typową ospę wietrzną ze wszystkimi przejawami tej patologii.

Objawy półpaśca

Okres inkubacji u ludzi może wynosić kilkadziesiąt lat. Wszystko zależy od tego, kiedy organizm nie będzie w stanie powstrzymać działania wirusa.

W przypadku półpaśca pierwsze objawy choroby u dorosłych przejawiają się w postaci przypominającej grypę:

  • podwyższona temperatura ciała;
  • ból głowy;
  • słabość i ospałość;
  • powiększone węzły chłonne.

Często objawom towarzyszy palący ból w miejscu przyszłej wysypki. Najczęściej wysypka bąbelkowa pojawia się na ciele w okolicach żeber i ma charakter shingling. Stąd nazwa choroby - półpasiec. W rzadkich przypadkach na twarzy pojawia się ból i wysypka. Pierwsze zaburzenia skórne obserwuje się na nosie i uszach, a wysypka przenosi się na śluzówkę oczu.

Po pierwsze, pęcherzyki są wypełnione klarowną cieczą, a następnie ich zawartość staje się mętna i są one otwierane w celu utworzenia skorupy. Regionalne węzły chłonne są powiększone, mogą pojawić się zjawiska nieżytu - to w tym okresie pacjent prezentuje największe zagrożenie epidemiczne dla innych. Podobnie jak w przypadku typowej ospy wietrznej, u pacjentów z półpasiec może występować kilka fal podypany, przed każdym z których stan pacjenta się pogarsza.

Zwykle choroba trwa około 20 dni - po tym czasie pęcherzyki wysychają, skorupy odpadną, a na powierzchni skóry pozostaje zauważalna pigmentacja, która znika po 2-3 miesiącach.

Diagnostyka

Przy rozłożonym obrazie klinicznym zwojowych form półpaśca, diagnoza nie stwarza żadnych trudności.

Błędy pojawiają się często w początkowym okresie choroby, gdy występują objawy zatrucia, gorączka i ostre bóle. W takich przypadkach omyłkowo postawić diagnozę dławicy piersiowej, zawału płuc, kolki nerkowej, ostrego zapalenia wyrostka robaczkowego, itp.

Różnić się od zwykłej opryszczki, różycy, ostrego wyprysku; uogólniona postać półpaśca - z ospy wietrznej. Do laboratoryjnego potwierdzenia diagnozy wykorzystuje się wykrywanie wirusa za pomocą mikroskopii lub za pomocą metody immunofluorescencyjnej, izolację wirusa na kulturach tkankowych, metody serologiczne.

Półpasiec: zdjęcie

Ponieważ ta choroba wygląda, oferujemy szczegółowe zdjęcia do obejrzenia.

Komplikacje

Rokowanie w łagodnych postaciach choroby jest korzystne, zwykle nie ma nawrotów i poważnych następstw półpaśca. Osłabione osoby po ciężkim procesie zapalnym są jednak możliwe w przyszłych zaostrzeniach.

Niektórzy pacjenci skarżą się na:

  • ból miejscowy do sześciu miesięcy po wyleczeniu - 25%;
  • obecność bolesnych reakcji przez ponad sześć miesięcy - 16%;
  • bóle głowy i zawroty głowy - 3%;
  • zaburzenia sfery motorycznej - 4,5%;
  • nabyta utrata słuchu - 2,7%;
  • zmniejszone widzenie - 1.8%

W ciężkich przypadkach mózg może być dotknięty (zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowych), udar, zapalenie rdzenia kręgowego. Oczne formy opryszczki często prowadzą do ślepoty z powodu martwicy siatkówki, a także do innych chorób narządów wzroku.

Często w ciągu 1-2 lat po wyzdrowieniu osoba zajmuje się bólem w jelitach, żołądkiem, ciężkością w okolicy prawie serca. Najgroźniejsze konsekwencje, z reguły, obserwuje się przy braku leczenia zachowawczego w ostrym okresie.

Leczenie półpaśca

Większość przypadków półpaśca kończy się samodzielnym wyzdrowieniem, nawet w przypadku braku leczenia. Jednak leki istnieją i mogą znacząco złagodzić objawy choroby i zapobiegać powikłaniom. Objawowe leczenie półpaśca podaje się indywidualnie, w zależności od ciężkości przebiegu.

W leczeniu dorosłych stosuje się określone leki:

  1. Leki przeciwwirusowe (acyklowir) są skuteczne w ich powoływaniu w ciągu pierwszych 3 dni choroby.
  2. Leczenie dotkniętej skóry lekami zawierającymi acyklowir, roztwór o jaskrawej zieleni, Solcoseryl.
  3. W celu zmniejszenia zespołu bólowego i złagodzenia stanu zapalnego zaleca się przygotowanie preparatów z grupy NLPZ (Nimesulide, Meloksikam i inne).
  4. Jeśli występują objawy ciężkiego zatrucia - terapia detoksykacyjna (roztwory do infuzji), a następnie przyjmowanie leków moczopędnych.
  5. Objawy uszkodzenia układu nerwowego obejmują leki przeciwdepresyjne, uspokajające, nasenne.
  6. Aby zmniejszyć swędzenie - leki przeciwhistaminowe.
  7. W przypadku infekcji bakteryjnych elementów wysypki - antybiotyki.

Cele terapii Herpes zoster to:

  • przyspieszyć odzyskiwanie;
  • zmniejszyć ból;
  • zapobiec komplikacjom;
  • zmniejszyć prawdopodobieństwo neuralgii poopryszczkowej.

Leczenie farmakologiczne jest konieczne u osób z wysokim ryzykiem powikłań lub przewlekłego przebiegu choroby: osób z niedoborem odporności, pacjentów w wieku powyżej 50 lat. Korzyści z terapii antywirusowej u zdrowych i młodych ludzi nie zostały udowodnione.

Nieskomplikowane sprawy są traktowane w domu. Obowiązkowa hospitalizacja jest wskazana wszystkim osobom z podejrzeniem rozsianego procesu, z uszkodzeniem oczu i mózgu.

Półpasiec, objawy i leczenie u dorosłych

Półpasiec jest wyjątkowo nieprzyjemną i dość powszechną chorobą, która ma charakter wirusowy. Objawy choroby manifestują się w różnych częściach ciała. Zwykle ta osoba, kończyny, genitalia, kręgosłup lędźwiowy. Czasami wysypki powstają w innych obszarach skóry, ale najczęściej na twarzy.

Również ta choroba ma pewne oznaki uszkodzenia układu nerwowego. Oprócz półpasiec, czynnik wywołujący chorobę - ospa wietrzna - może prowadzić do pojawienia się ospy wietrznej u dzieci, a także dorosłych, którzy wcześniej nie cierpieli na tę chorobę.

Co to jest?

Półpasiec jest chorobą sporadyczną spowodowaną reaktywacją wirusa herpeswirusa typu III (wirus Varicella Zoster). Choroba charakteryzuje się dominującym uszkodzeniem skóry i układu nerwowego z ciężkimi powikłaniami.

Wirusy ospy wietrznej-półpaśca po spożyciu do ludzkiego organizmu szybko rozprzestrzeniają się przez krew, płyn mózgowo-rdzeniowy i skorupę nerwów. Osiedlając się w komórkach nerwowych zwojów rdzeniowych, utrzymują się tam do końca życia. Nadmierne chłodzenie, nasłonecznienie, nadużywanie alkoholu, uraz fizyczny i psychiczny, cykle hormonalne - wszystko, co uderza w odporność, wywołuje zaostrzenie choroby. Z tropizmem do komórek układu nerwowego, wirusy ospy wietrznej-półpaśca powodują choroby, które często występują jako choroby zakaźne centralnego i obwodowego układu nerwowego.

Tajny powóz półpaśca na całe życie znajduje się u około 20% mieszkańców naszego kraju, którzy wyzdrowiali jako ospa wietrzna. Bezobjawowy transport uśpionego wirusa może trwać przez całe życie. Głównym schronieniem dla niego są komórki nerwowe ciała. Pod wpływem czynników wewnętrznych i / lub zewnętrznych wirus staje się aktywny.

Historia

Tinea była znana w czasach starożytnych, ale była uważana za niezależną chorobę. W tym samym czasie ospa wietrzna przez długi czas była często brana na ospę prawdziwą: pomimo faktu, że różnice kliniczne pomiędzy tymi dwiema infekcjami zostały opisane już w latach 1860-tych, wiarygodne zróżnicowanie stało się możliwe dopiero pod koniec XIX wieku.

Zakaźną naturę ospy wietrznej potwierdził Steiner w 1875 roku w eksperymentach na ochotnikach. Założenia dotyczące związku ospy wietrznej z chorobami półpaśca po raz pierwszy dokonał w 1888 roku von Bokay, który zaobserwował chorobę ospy wietrznej u dzieci po kontakcie z chorymi herpes zoster. Potwierdzenie tych pomysłów otrzymano dopiero pod koniec lat 50. XX wieku, gdy T. Weller wyizolował czynnik sprawczy od pacjentów z obydwoma klinicznymi postaciami infekcji.

Jednak dane epidemiologiczne okazały się najbardziej przekonujące: częstość występowania ospy wietrznej w ogniskach półpaśca była znacznie wyższa niż średnia dla populacji (w ogniskach półpaśca wtórne ryzyko zakażenia jest wysokie). W 1974 r. Takahashi i jego współpracownicy otrzymali osłabiony szczep Oka "dzikiego" wirusa, aw 1980 r. Rozpoczęto w Stanach Zjednoczonych próbę kliniczną szczepionki przeciwko ospie wietrznej.

Jak mogę się zarazić?

Wirus herpes zoster jest wysoce zaraźliwy (przenoszony), więc łatwo przenosić się z osoby na osobę za pomocą kropelek w powietrzu, jak również przez kontakt ze skórą pacjenta. W tym przypadku płyn wnika do organizmu, zawartego w pęcherzykach, utworzonego na naskórku zakażonym ospą wietrzną lub półpasiec. Po raz pierwszy zarażona osoba choruje na ospę wietrzną, po której wirus utrzymuje się przez dłuższy czas w ciele.

Nasilenie choroby w postaci półpaśca może wystąpić ze względu na wpływ wielu czynników prowokujących:

  • obniżona odporność, ciężki niedobór odporności;
  • odbiór cytostatyków, chemioterapia, choroby onkologiczne;
  • choroby autoimmunologiczne, zaburzenia patologiczne we krwi;
  • stres, szok;
  • zatrucie, zatrucie;
  • przedłużona hipotermia;
  • Starsze osoby (powyżej 65 lat).

Ospa wietrzna jest częstą chorobą u dzieci, podczas gdy osoba dorosła, która ma epizod choroby w historii, może aktywować wirusa "śpiącego", kontaktując się z dzieckiem. Półpasiec u dzieci w wieku do 10 lat może objawiać się tylko w przypadku wrodzonych wad rozwojowych komórek układu odpornościowego, a także ospy wietrznej przenoszonej w pierwszych miesiącach życia.

Czy herpes zoster jest zakaźny?

Jeśli osoba kontaktowa w dzieciństwie chorowała na ospę wietrzną i rozwinął silną odporność, ryzyko infekcji półpasiec jest praktycznie zredukowane do minimum. Jednak u osób, które nie miały wcześniej kontaktu z ospą wietrzną, kontakt z pacjentem z półpasiec może prowadzić do rozwoju ospy wietrznej. Szczególnie ryzyko to wzrasta u dzieci i dorosłych po pięćdziesięciu latach niskiej odporności.

Należy zauważyć, że półpasiec jest zakaźny podczas erupcji opryszczki. W okresie gojenia i tworzenia się skorupy choroba ta przestaje być niebezpieczna.

Czy znowu można chorować?

Wirus ospy wietrznej dostający się do ludzkiego organizmu powoduje ospę wietrzną (ospę wietrzną). Jednak po wyleczeniu wirus ten nie zostaje wyeliminowany, ale pozostaje w ciele ludzkim w stanie utajonym. Wirus ten jest bezobjawowo ukryty w komórkach nerwowych w tylnych korzeniach rdzenia kręgowego.

Aktywacja wirusa następuje w wyniku ekspozycji na ciało czynników negatywnych, które przyczyniają się do obniżenia odporności. W tym przypadku choroba powtarza się, ale nie w postaci ospy wietrznej, ale w postaci półpaśca. Z reguły nie obserwuje się wielokrotnej manifestacji półpaśca w przyszłości. U pacjentów z prawidłowym zdrowiem nawrót półpaśca obserwuje się w dwóch procentach przypadków.

Dziesięć procent nawrotów półpaśca obserwuje się w obecności następujących patologii:

  • Zakażenie HIV;
  • AIDS;
  • choroby onkologiczne;
  • cukrzyca;
  • białaczka limfatyczna.

W związku z tym, aby zmniejszyć ryzyko nawrotu choroby, a także aby zapobiec rozwojowi półpaśca od 2006 r., Uwolniono szczepionkę przeciw wirusowi ospy wietrznej-półpaśca. Ta szczepionka wykazała dobre wyniki, zmniejszając ryzyko rozwoju choroby o 51%.

Objawy półpaśca u dorosłych

W miarę rozwoju objawów choroby zależy od stanu układu odpornościowego osoby dorosłej. Im słabsza jest ochrona, tym bardziej jaskrawe jest działanie wirusa. Ciężkie formy charakteryzują się pojawieniem się martwych obszarów z głębokimi bliznami, które pogarszają wygląd.

Najczęściej skóra tułowia ulega uszkodzeniu, a rzadziej kończyny. Wybuchom towarzyszą bóle, które często są spowite naturą. Są zlokalizowane po jednej stronie.

Okres początkowy

Prodromal, charakteryzujący się ogólnym złym samopoczuciem, bólem nerwowym o różnej intensywności, trwa średnio 2-4 dni:

  1. Ból głowy
  2. Podgorączkowa temperatura ciała, rzadziej gorączka do 39 ° C
  3. Dreszcze, słabość
  4. Zaburzenia dyspeptyczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe
  5. Ból, swędzenie, pieczenie, mrowienie w nerwach obwodowych w miejscu, w którym będą wysypki.
  6. Najczęściej z ostrym procesem stają się bolesne, a regionalne węzły chłonne rosną.
  7. W ciężkich przypadkach może wystąpić opóźnienie w oddawaniu moczu i inne zaburzenia niektórych układów i narządów.

Po obniżeniu temperatury słabną także inne częste zaburzenia związane z zatruciem.

Okres wysypki

Czas wystąpienia wysypki, charakterystyczny dla półpaśca. Objawy i charakter wysypki zależą od nasilenia procesu zapalnego. Po pierwsze, wysypki mają wygląd ognisk różowych plamek o wielkości 2-5 mm, pomiędzy którymi pozostają obszary zdrowej skóry.

  1. W typowej postaci choroby, małe, ściśle zgrupowane pęcherzyki, pęcherzyki z przezroczystą surowicą tworzą się na swoim miejscu następnego dnia, który staje się mętny po 3-4 dniach.
  2. Z gangrenową, ciężką postacią opryszczki, zawartość pęcherzyków może być domieszką krwi, czarnej. Erupcje opryszczki mają przebieg falisty, podobnie jak w przypadku ospy wietrznej, to znaczy, w odstępach w ciągu kilku dni pojawiają się świeże wysypki z pęcherzykowymi elementami. Pęcherzyki zdają się przenikać z jednego miejsca do drugiego, otaczając ciało, stąd nazwa tej choroby.

Gdy światło jest formą procesu zapalnego przekształcenia guzków skórnych krost nie powstaje i owrzodzenie nie występuje, i może być objawem opryszczki tylko neurologiczne - ból bez wysypki, inaczej nazywana jest poopryszczkowy i jest często mylone z objawami międzyżebrowe nerwobóle, osteochondroza lub ból serca. W związku z tym można zalecić niewystarczające leczenie.

Okres tworzenia się skorup

Zwykle po 14-20 dniach na miejscu wysypki tworzą się skórki. Całe rumieniowate tło, czyli miejsca, w których znajdowały się pęcherzyki stopniowo stają się blade, wysuszone, a żółtawobrązowe skorupy zanikają, pozostawiając małą pigmentację lub depigmentację.

Ból jest groźnym objawem półpaśca

Kiedy pacjent ma chorobę, zawsze odnotowywany jest ból, którego natężenie zmienia się od ledwo dostrzegalnych do bolesnych, wyniszczających pacjentów, którzy zatrzymują się na krótki okres pod wpływem narkotyków. Najczęściej ból pojawia się w obszarze wysypki na skórze, co odpowiada dotkniętym nerwom. Nasilenie bólu nie zawsze odpowiada nasileniu wysypek na skórze.

Po zaprzestaniu zaostrzenia u 10-20% pacjentów rozwija się nerwoból poopryszczkowy, w którym ból utrzymuje się przez długi czas - od kilku miesięcy do kilku lat. Bóle wiążą się z porażeniem wirusów zwojów międzykręgowych nerwów rdzeniowych czaszki i tylnych korzeni rdzenia kręgowego. Ciężki przebieg choroby jest rejestrowany w uszkodzeniach rdzenia kręgowego i mózgu, a także w jego skorupach. Kiedy dochodzi do uszkodzenia zrostów wegetatywnych, upośledzona jest funkcja narządów wewnętrznych.

Nietypowe objawy

Objawy półpaśca z nietypowymi postaciami przepływu wyrażane są w następujących postaciach:

Półpasiec Herpes

Półpasiec (Zoster - lat.) Jest chorobą wirusową charakteryzującą się wysypką z wodnistymi pęcherzami w zlokalizowanym obszarze, której towarzyszy ostry zespół bólowy i swędzenie skóry. Choroba ma związek z przeziębieniem na wargach, ale jest wywoływana przez innego wirusa z rodziny herpeswirusów. Skomplikowane postacie wirusa Zoster różnią się wzrostem rozmiarów pęcherzy i mniej gojeniem się blizn.

Co to jest herpes zoster

Opryszczka to zjawisko powolne, nawracające. Lokalizacja erupcji na półpaścu ma wyraźnie określony ślad, podobny do uszkodzenia skóry w wyniku częstego tarcia o taśmę. Wysypka pojawia się jako szerokie pasmo po jednej stronie ciała lub twarzy, któremu towarzyszy ostry ból mięśni, gorączka i ogólne złe samopoczucie.

Istnieją nietypowe formy półpaśca:

  • Nieudane. Nie ma wysypki bąbelkowej, nie ma bolesnego cydru.
  • Bąbelkowy (pęcherzowy). Pęcherze duże o nierównych krawędziach w dotkniętym obszarze.
  • Krwotoczny. Pęcherzyki są wypełnione skrzepami krwi, po wygojeniu są blizny na skórze.
  • Gangrenous (nekrotyczny). Przejawia się w martwicy tkanek, a następnie powstawaniu głębokich blizn.
  • Rozpowszechniane (uogólnione). Uogólnione wysypki znajdują się po obu stronach ciała.

Czynnik sprawczy

Półpasiec powstaje w wyniku reaktywacji wirusa ospy wietrznej w organizmie. Po początkowym wejściu półpaśca do ciała, przez długi czas znajduje się w komórkach nerwowych w stanie utajonym. Osłabienie ludzkiego układu odpornościowego przyczynia się do aktywacji wirusa po spotkaniu z nośnikiem. Po zakończeniach nerwów opryszczka wchodzi na skórę, powodując ból, świerzb i zaczerwienienie skóry. Nieco później pojawią się bąbelki, napełnią się brązowym płynem, a następnie pękają, tworząc skorupę. Mechanizm reaktywacji wirusa jest słabo poznany.

Ścieżki transmisji

Opryszczka jest przenoszona przez unoszące się w powietrzu krople, przez kontakt i krew matki do płodu. Nosicielami patogenu są pacjenci z półpaścem lub ospą wietrzną. Po okresie inkubacji trwającym 10-20 dni pojawiają się pierwsze pęcherzyki. Ich pojawieniu towarzyszy ból, swędzenie, ogólne złe samopoczucie.

Objawy

Objawy półpaśca:

  • silny ból mięśni;
  • zapalenie skóry;
  • ból głowy;
  • zatrucie organizmu;
  • gorączka;
  • ogólne złe samopoczucie;
  • swędzenie;
  • wysypka;
  • zaczerwienienie skóry;
  • pojawienie się pęcherzy;
  • lokalne zmiany w powierzchni skóry.

Choroba atakuje zakończenia nerwowe, co powoduje ostry ból w obszarze wysypki skórnej i nieznośnego świądu. Charakter bólu jest napadowy, palący, ze wzrostem intensywności w nocy. Głębokość bólu może wyglądać jak zapalenie wyrostka robaczkowego, nerwoból nerwu trójdzielnego, atak kamicy żółciowej, kolka wątrobowa, co prowadzi do błędnej diagnozy we wczesnych stadiach choroby.

Półpasiec u dzieci

Dzieci poniżej 10 roku życia rzadziej rozwijają półpasiec niż dorośli. Dzieci z niedoborem odporności są zagrożone. Kobieta w ciąży, która komunikuje się z nosicielem infekcji herpetycznych, może przekazać wirusa noworodkowi. Gdy wirus jest zakażony u dzieci, typowa jest ostra gorączka i wysoka gorączka, pierwsze wysypki na skórze pojawiają się w ciągu 1-2 dni, szybko przybierają na sile i po 10-15 dniach strupy odpadają, rzadko przy powstawaniu blizn. Dzieci nie cierpią na objawy neuronalne. Skomplikowane formy porostów są rzadkie.

Przyczyny

Wirus gonty pojawia się jako powtarzające się zakażenie u osób, które cierpiały na ospę wietrzną. Po pierwotnej infekcji komórki patogenne osiadają w węzłach nerwowych wzdłuż kręgosłupa, w części międzyżebrowej lub w czaszce. Przez długi czas mogą być w stanie snu. Powtarzające się narażenie na ospę lub herpeswirusy może prowadzić do zakażenia wirusem. Korzystnymi czynnikami powodującymi nawracającą infekcję są:

  • obniżona odporność;
  • stres;
  • uraz fizyczny;
  • przechłodzenie;
  • HIV;
  • choroba onkologiczna;
  • zapalenie wątroby;
  • zmiany wieku (w podeszłym wieku);
  • choroby zakaźne;
  • leczenie hormonalne, radioterapia, fotografia lub chemioterapia.

Powikłania po półpasiec

Nawet prostemu przebiegowi infekcji herpetycznej może towarzyszyć niebezpieczna komplikacja:

  • zaburzenia wrażliwości skóry;
  • obrzęk;
  • blizny;
  • martwica tkanek;
  • poprzeczne zapalenie rdzenia (zapalenie rdzenia kręgowego);
  • naruszenia funkcji motorycznych dłoni, nóg, pleców;
  • paraliż;
  • osłabienie i utrata wzroku podczas wysypki na powiece;
  • pojawienie się zapalenia na błonach śluzowych;
  • nawrót choroby;
  • rozwój nowotworów złośliwych;
  • surowicze zapalenie opon mózgowych, zapalenie mózgu, ostra mielopatia;
  • występowanie wtórnych infekcji;
  • porażka narządów wewnętrznych;
  • zapalenie płuc;
  • dyskomfort trawienia;
  • zaburzenia oddawania moczu.

W większości przypadków choroba całkowicie zniknęła, rzadko zachowują się bóle neuralgiczne. U ciężkich pacjentów ból rozwija się w chroniczny i trwa latami.

Półpasiec u kobiet w ciąży

U kobiet w ciąży, które chorują na ospę wietrzną, reaktywacja wirusa półpaśca może wystąpić wraz z osłabieniem odporności lub obecnością somatycznej patologii. Wczesna diagnoza na etapie planowania i zapobiegania ciąży pomaga uniknąć choroby. Ponowna aktywacja wirusa nie jest tak groźna dla płodu jak pierwotne wejście ospy wietrznej do ciała przyszłej matki. Zakażenie dziecka występuje w macicy poprzez krew. Matka Zoster powoduje ospę wietrzną u noworodka.

Kiedy osłabiony organizm jest ranny, pierwsze objawy w postaci ogólnego złego samopoczucia i zimnego zespołu bez kaszlu i kataru są obserwowane u kobiet w ciąży. Po 2-3 dniach w żebrach lub okolicy lędźwiowej, czerwone guzki puchną, co towarzyszy palący ból i swędzenie. Gdy się rozwijają, ulegają degeneracji do pęcherzyków z mętną cieczą. Stopniowo pęcherze łączą się na większym obszarze, a następnie wysychają, tworząc skorupy. Strupy są eliminowane bez tworzenia się blizn. Po wysypce mogą pozostać bolesne odczucia wzdłuż pni nerwowych.

Diagnostyka

Ze szczegółowym obrazem klinicznym na skórze, diagnoza porodu nie jest reprezentatywna. Mogą wystąpić błędne diagnozy we wczesnych etapach rozwoju w okresie inkubacji. Dokładniejsza diagnoza jest przeprowadzana w laboratoryjnych badaniach wydzielin: mikroskopia, metoda serologiczna, izolacja wirusa na hodowlach tkankowych, immunofluorescencja, PCR (reakcja łańcuchowa polimerazy). Laboratoryjne metody badań są prowadzone w przypadku wykrycia choroby u dzieci z niedoborem odporności, u zakażonych niemowląt, a także w nietypowych postaciach wirusa.

Leczenie półpaśca

Choroba może wystąpić niezależnie bez powikłań. Leczenie półpaśca na ciele powinno być wykonywane pod nadzorem lekarza. Jest stosowany w celu zmniejszenia objawów bólu, przyspieszenia regeneracji i zapobiegania powikłaniom. Środki przeciwbólowe, uspokajające i nasenne są przepisywane z leków. Stosuje się leki przeciwwirusowe, maści i roztwory dezynfekujące do użytku zewnętrznego. W przypadku powikłań neuronalnych zalecana jest fizjoterapia. Nietypowe formy opryszczki wymagają hospitalizacji i podania antybiotyków.

Półpasiec - przyczyny, objawy i leczenie choroby

Półpasiec odnosi się do chorób o charakterze wirusowym. Jego charakterystyczną manifestacją są jednostronne wysypki skórne połączone z ciężkim zespołem bólowym. Wirus opryszczki, który dostał się do organizmu nawet w dzieciństwie, może być w stanie depresji przez długi czas, budząc się, gdy powstają sprzyjające warunki. Półpasiec to złożona patologia, która jednocześnie wpływa na układ nerwowy i skórę. Jej leczenie jest wykonywane przez neurologów i dermatologów, w zależności od objawów, które dotyczą pacjenta.

Półpasiec jako choroba zakaźna

Czynnik wywołujący chorobę, wirus Zoster, należy do grupy wirusów opryszczki, ale nie ma związku z powszechnymi formami opryszczki i narządów płciowych. Wirus Posera jest powiązany z czynnikiem wywołującym ospę wietrzną i to przeniesiona "ospa wietrzna" jest głównym czynnikiem ryzyka półpaśca.

Wyleczony w dzieciństwie, infekcja zamienia się w postać utajoną, aktywującą się ze zmniejszeniem odporności. Tak więc drugą stroną odporności na całe życie, nabytej przez człowieka po ospie wietrznej, jest niebezpieczeństwo zakażenia półpaśca w przyszłości.

W związku z tym istnieje naturalne pytanie: czy zakażenie wirusem półpaśca? Specjaliści nie udzielają jednoznacznej odpowiedzi, ponieważ wirus ten przenosi się z osoby na osobę, ale nie tworzy natychmiastowych objawów klinicznych, charakterystycznych dla tej choroby.

U dzieci, które mają kontakt z zakażonym półpasiec w aktywnej postaci, szanse na ospę wietrzną są wysokie. Dowodem na to są również statystyki epidemiologiczne: w epidemiach wirusa Zoster zwiększa się proporcjonalnie częstość występowania ospy wietrznej.

Chory na ospę wietrzną staje się przez całe życie nosicielami wirusa Zoster. Osiedla się w zwojach czaszkowych i rdzeniowych, a w zwykłych okolicznościach się nie manifestuje. Jednak po kilku latach może obudzić porażki w systemie obronnym organizmu. Po aktywacji wirus zaczyna oddziaływać na komórki nerwowe na całej długości, wspinając się wzdłuż aksonów do powierzchni skóry, gdzie występują rozległe ogniska zapalne opryszczki.

W aktywnym stadium choroby patogen występuje praktycznie we wszystkich płynach fizjologicznych człowieka: zawartość wysypki opryszczkowej, śliny i innych odłączalnych, ponieważ infekcja rozprzestrzenia się szybko w całym organizmie.

Czynnikami ryzyka wystąpienia półpaśca są:

  • wiek od 50 lat;
  • obecność chorób przewlekłych;
  • skomplikowana ciąża;
  • stany niedoboru odporności;
  • historia ospy wietrznej.

Według statystyk częstość występowania wynosi od 5 do 12 osób na każde 100 tysięcy osób. 80% przypadków należą do osób starszych, z których odsetek osób chorych na kobiety wynosi 1 do 2.

Przyczyny choroby

Wprowadzenie wirusa Zoster do komórek nerwowych, przyczyny przejścia w stan utajony i mechanizm przebudzenia to procesy, które nie są w pełni zrozumiałe dla wirusologów. Jest tylko pewne, że pojawienie się półpaśca jest bezpośrednio zależne od niedoboru odporności.

Wszelkie zakaźne choroby somatyczne, traumy, stresy, hipotermia powodują osłabienie odporności, a w tym czasie wirus półpaśca może reaktywować się. Stan naturalnego przewlekłego niedoboru odporności występuje u kobiet w ciąży - bez przejściowego spadku odporności u matki, "obcy" organizm nie może się wyleczyć w ciele kobiety.

Pod wpływem są ludzie, którzy mają sztucznie wywołany niedobór odporności - z chorobami wymagającymi tłumienia systemu obronnego organizmu. Jest to głównie onkologia, w leczeniu którego stosuje się radioterapię i chemioterapię. Metody te niszczą nie tylko komórki nowotworowe, ale także limfocyty odpowiedzialne za odporność.

Leki hamujące odporność są przepisywane w transplantologii w celu uniknięcia odrzucenia przeszczepionych narządów.

Stan upośledzenia odporności może rozwinąć się u pacjentów zakażonych wirusem HIV, przechodząc w stadium AIDS. U takich pacjentów półpasiec nabiera trwałego, często nawracającego charakteru.

Praktycznie zdrowi ludzie rzadko stają się ofiarami porostów opryszczki.

Grzybica u dzieci

Dzieci nie są głównym "odbiorcą" herpes zoster. W większości przypadków choroba ta jest diagnozowana u małych pacjentów z onkologią lub zakażeniem wirusem HIV. Inną grupą ryzyka są noworodki i niemowlęta kobiet, które chorują na ospę wietrzną podczas ciąży lub chorują na opryszczkę. Wirus przeniknie do organizmu płodowego przez cały czas i objawia się po urodzeniu dziecka. Ryzyko choroby matki w trzecim trymestrze ciąży wyraża się w zdolności zarażenia noworodka w procesie porodu, a następnie - podczas karmienia piersią.

Półpasiec u dzieci wykryto zaledwie kilka dni po porażce wirusa. Mają pęcherzyki na błonach śluzowych i skórze. Choroba może objawiać się w innej postaci - bez wysypki, ale z opryszczkowym zapaleniem spojówek. W każdym przypadku leczenie powinno rozpocząć się natychmiast.

Przebieg choroby u małych dzieci jest ciężki, faza czynna trwa do 10 dni. Dzięki terminowej terapii przeciwwirusowej rokowanie jest korzystne. U wcześniaków z półpaścem dość wysoka śmiertelność - ponad 2/3 przypadków umiera z powodu rozwoju opryszczkowego zapalenia mózgu.

Badania amerykańskich naukowców dowiodły, że odporność stworzona w wyniku szczepień przeciwszczepiennych jest w stanie chronić dziecko przed półpasiec. Natomiast przenoszona ospa wietrzna stanowi główny czynnik ryzyka.

Obraz kliniczny półpaśca

Klasyczna symptomatologia opryszczki wzrasta stopniowo. Po pierwsze, występują powszechne objawy złego samopoczucia: temperatura podgorączkowa, ból głowy, problemy z jelitami, dreszcze. Ten etap (prodromalny) trwa od 3 do 4 dni, maksymalnie 10 lat. Pod koniec tego okresu pacjent zaczyna odczuwać pieczenie i swędzenie wzdłuż nerwów obwodowych i na obszarach skóry, w których wysypki pojawią się w przyszłości.

Dalszemu rozwojowi choroby - okresowi ostremu - towarzyszą objawy zatrucia infekcyjnego: wysoka gorączka, bóle ciała, utrata apetytu. Na skórze wylał różowe plamki o wielkości 2-5 mm, nie podatne na fuzję. W ciągu dnia plamy wypełniają się surowicą i tworzą nierówne fiolki z czerwonymi obrzękowymi krawędziami. Wybuchy są zlokalizowane wzdłuż jednego lub więcej zwojów rdzenia kręgowego.

Dodatkowe objawy, częste, ale nieobowiązkowe: wzrost regionalnych węzłów chłonnych, u dzieci - objawy zapalenia górnych dróg oddechowych (katar, czerwone gardło, itp.).

Pęcherzyki opryszczkowe rozprzestrzeniają się wzdłuż zwojów nerwu, zwykle w jednostronnym rzucie międzyżebrowej, trójdzielnej twarzy, nerwów pachwinowych. Mniej powszechne obustronne zmiany i wysypki na kończynach z rozwojem zapalenia nerwu.

W przypadku półpaśca, wysypka na ciele może mieć różne stadia rozwoju, jak w przypadku ospy wietrznej, gdy tylko jedna bańka pojawia się w jednym miejscu, w innym już pękła i zaczyna wysychać. Ewolucja wysypek występuje w następujący sposób: swędząca przekrwienie, pęcherzyk, zmniejszenie obrzęku i zaczerwienienia, zmętnienie zawartości, otwarcie pęcherzyka, strupy, przebarwienia po skórze liści. Ponieważ wysypka zaczyna się zmniejszać i wysychać, ogólny stan pacjenta poprawia się: temperatura spada, objawy odurzenia ustąpią. Po 3 tygodniach rozpoczyna się powrót do zdrowia.

Doznania bólowe są jednym z charakterystycznych objawów półpaśca. Występują paroksyzmalnie, towarzyszy im pieczenie, najbardziej widoczne w nocy. Innym typowym objawem jest zmniejszenie wrażliwości skóry, drętwienie, mrowienie.

Formy półpaśca

Oprócz klasycznego obrazu klinicznego półpasiec może mieć nietypowe kształty:

  1. Uogólniona opryszczka. Wysypki infekcyjne obejmują nie tylko obszary wzdłuż pni nerwowych, ale także inne obszary skóry i błony śluzowe. Ta forma choroby może mówić o dostępnym niedoborze odporności, konieczne jest zdawanie testu na HIV i raka. Czas trwania choroby - ponad miesiąc.
  2. Nieudana forma. Czerwona wysypka z takimi półpasiec nie wchodzi w stadium bąbelków. Erupcje wyglądają jak plamy wzdłuż pni nerwowych, które szybko znikają. Pacjent w tym samym czasie czuje się dobrze, objawy znikają w ciągu kilku dni.
  3. Bolesny lisz. Przy tej formie opryszczki pęcherzyki są większe i mają tendencję do łączenia się. Powstają duże pęcherzyki wypełnione płynem surowiczym. Takie zmiany są często infekowane, dotyczy to naczyń. Zawartość pęcherzy w takich przypadkach może być krwotoczna i ropna. Opuchnięta opryszczka odnosi się do ciężkich postaci choroby, zwłaszcza po umieszczeniu jej na twarzy - może to spowodować uszkodzenie oczu. Odzyskiwanie jest długie, ryzyko powikłań jest wysokie.
  4. Ophthalmoherpes jest lokalizacją zmiany w obszarze nerwów twarzowych. Naruszone narządy wzroku z zapaleniem i atrofią. Może prowadzić do utraty wzroku, paraliżu części twarzy.
Rozpoznanie półpaśca

Rozpoznanie półpaśca może przysporzyć lekarzom pewnych trudności. Na początku choroby występują tylko ogólne objawy, które są charakterystyczne dla wielu procesów zapalnych. Zespół bólowy może prowadzić do myśli kolki nerkowej, dławicy piersiowej, zapalenia wyrostka robaczkowego. Wraz z pojawieniem się bąbelków należy je odróżnić od ospy wietrznej, opryszczki pospolitej, różyczki.

W celu prawidłowej diagnozy należy zastosować metody laboratoryjne:

  • PCR,
  • badanie mikroskopowe,
  • analiza immunofluorescencyjna,
  • siewu kulturalnego.

Leczenie półpaśca

Tinea może zakończyć się spontanicznym wyzdrowieniem i bez interwencji medycznej. Jednak osoby z upośledzoną odpornością, w podeszłym wieku powinny być leczone tak szybko, jak to możliwe. Pomaga to złagodzić ciężkość schorzenia i zapobiegać powikłaniom pooperacyjnym.

Terapia antywirusowa

Jak leczyć półpasiec, określa lekarza na podstawie postaci choroby i dolegliwości pacjenta. Terapia etiotropowa oznacza przyjmowanie leków mających na celu niszczenie DNA wirusa - Acyclovir, Virolex, Zoviraks. Takie leczenie daje efekt tylko w początkowej fazie choroby, w ciągu pierwszych 72 godzin po wystąpieniu objawów.

Leki przeciwwirusowe są przepisywane w postaci kroplowników dożylnych - 15 - 30 mg na 1 kg masy ciała pacjenta, podzielonych na 3 zastrzyki z ośmiogodzinną przerwą. W postaci tabletek należy przygotować:

  • Acyklowir - 5 razy dziennie po 800 mg, przebieg leczenia - od 5 do 7 dni;
  • Farmakaklowir - 500 mg trzy razy na dobę przez tydzień;
  • Zovirax - dawka dzienna 2 g przez 7 - 10 dni;
  • Walacyklowir - tydzień na tabletki 3 razy dziennie;
  • Dzieci - Acyklowir w dawce przepisanej przez lekarza.

Aby utrzymać odporność, pacjentowi podaje się homologiczną immunoglobulinę: 2 -3 domięśniowe zastrzyki na 1 do 2 dawek leku co 2 dni lub codziennie.

Objawowe leczenie

Środki znieczulające z herpes zoster są ważną częścią leczenia. Usunięcie zespołu bólowego ułatwia stan pacjenta, pozwala mu poruszać się swobodnie i oddychać. W ciężkich przypadkach można nawet przepisać narkotyczne leki przeciwbólowe.

Bolesność wyeliminować stosując niesteroidowe leki przeciwzapalne - ibuprofen, ketoprofen, kwas acetylosalicylowy, diklofenak, paracetamol i inne. Bóle neuralgiczne są skutecznie usuwane za pomocą maści na bazie kapsaicyny.

Leczenie objawowe zależy od ciężkości choroby. Możesz potrzebować środków przeciwgorączkowych, wzmacniających, uspokajających. Ten ostatni jest przepisywany na zaburzenia snu, ból neurologiczny. Leki przeciwdepresyjne wskazane są w występowaniu neuralgii popółpaścowej.

Lokalne leczenie

Terapia lokalna polega na usuwaniu swędzenia i pieczenia, przyspieszając gojenie się wysypek skórnych. Zgodnie z zaleceniem lekarza można stosować maści kortykosteroidowe, które szybko i skutecznie eliminują procesy zapalne.

W leczeniu wysypki zaleca się następujące procedury leczenia:

  1. Pęcherzyków w trakcie chorego nerwu być smarowane antiherpethetical maści: Zovirax, Fenistil Pentsivir, Panavir, acyklowir.
  2. Na vizicles są traktowane środkami antyseptycznymi i suszącymi, na przykład, z zielonymi diamentami.
  3. Skórki powstałe w miejscu wysypki są zmiękczone 5% maścią dermatolową.
  4. Przy powolnym rozwoju choroby pokazany jest solcoseryl, maść metacylowa.
  5. W przypadku zakażenia wysypką przepisywane są antybiotyki.
  6. Na ogniskach opryszczkowych działa lokalnie fizjoterapia: kwarc, laser, UFO.

W przypadku półpasiec nie można ukraść dotkniętej skóry. Zaleca się wziąć higieniczny prysznic i odmówić kąpieli. Jeśli to możliwe, dotknięte obszary powinny być przechowywane na zewnątrz, bez kontaktu z odzieżą.

Leczenie półpaśca za pomocą środków ludowej

Tylko ze skomplikowaną naturą zapalenia opryszczki konieczna jest hospitalizacja: z podejrzeniem o uogólniony proces, z uszkodzeniem oczu, mózgu. W innych przypadkach pacjenci są ambulatoryjni.

Leczenie półpaśca w domu można uzupełnić medycyną ludową. Działanie przeciwwirusowe i przeciwzapalne to wywary ziołowe: szałwia, ziele dziurawca, piołun, melisa i inne. Leki te są przyjmowane wewnętrznie.

Aby posmarować zmiany, użyj:

  • Nalewka alkoholowa z melisy;
  • roztwór siarki w glicerynie (w stosunku 1: 2);
  • mieszanina popiołów z kory wierzby, czosnku i miodu;
  • płynny corvalol.
Konsekwencje choroby

Szybkie i bezbolesne wyleczenie w herpes zoster jest spowodowane ogólnym dobrym stanem zdrowia pacjenta. Młody i silny organizm o normalnej odporności radzi sobie lepiej z wirusem. Ogólnie rzecz biorąc choroba ta rzadko przebiega bez żadnych powikłań - w zaledwie 30% przypadków. Ból neurologiczny po wirusie może trwać od sześciu miesięcy do kilku lat.

Konsekwencje półpaśca mogą być bardzo poważne:

  • porażka nerwów okoruchowych;
  • zmiany w mózgu: zapalenie mózgu, surowicze zapalenie opon mózgowych, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych;
  • poprzeczne zapalenie rdzenia z przejściem do paraliżu motorycznego;
  • symptom Ramsey-Hunt: paraliż mięśni twarzy, całkowita lub częściowa utrata słuchu;
  • niewydolność serca;
  • postęp procesów onkologicznych;
  • ślepota spowodowana martwicą siatkówki.

Nieprawidłowo potraktowane półpasiec może uzyskać powtarzający się przebieg z późniejszym pokryciem innych pni nerwowych. Oprócz neurologa i przychodni ze skórą należy koniecznie odwiedzić immunologa, aby uzyskać właściwą korektę odporności.

Według pacjentów, którzy cierpieli na opryszczkę, niewiele osób zdołało uniknąć pojawienia się neuralgii poopryszczkowej. Aby zmniejszyć zespół bólowy, wielu poleca leki przeciwdrgawkowe i uspokajające, silne środki przeciwbólowe, takie jak Lyric, Nyz, Finlepsin, Tebantin, w nocy - owijają "hałaśliwe" miejsca elastycznym bandażem.

Półpasiec Herpes

Półpasiec uznawany jest za chorobę o charakterze wirusowym, która charakteryzuje się pancerzami jednostronnymi w postaci wysypki na skórze. Półpasiec charakteryzuje się silnym zespołem bólowym. Czynnikiem powodującym chorobę jest wirus Zoster lub wirus ospy, który należy do rodziny wirusów opryszczki. Z reguły pierwsze spotkanie z wirusem występuje w dzieciństwie, płynąc w postaci ospy wietrznej (ospy wietrznej), po której wirus przechodzi w formę utajoną (śpiącą).

Półpasiec znany jest od czasów starożytnych, ale w tamtych czasach był uważany za osobną chorobę. Przez długi czas ospa uważano za ospę prawdziwą. Chociaż symptomatyczne różnice między tymi dwoma chorobami zostały opisane już w połowie XVIII wieku. Podstawowa diagnostyka różnicowa stała się dostępna dopiero pod koniec XIX wieku. Naturę ospy wietrznej, jako zakaźną, udowodniono w 1875 r. W badaniach na ochotniczej grupie ludzi. Wymagania do podłączenia opinia varicella zoster oferowane były w 1888 roku, kiedy to został zauważyli pojawienie się ospy wietrznej u dzieci po kontakcie z przewoźnikami półpaśca w postaci klinicznej.

Ale ich ostateczne potwierdzenie stwierdzono dopiero w późnych latach pięćdziesiątych, kiedy ten sam czynnik sprawczy został wyizolowany od pacjentów, którzy mieli obie formy kliniczne tych dwóch chorób zakaźnych. Jednak dane na temat epidemiologii okazały się najbardziej pozytywne: częstość występowania ospy wietrznej w ogniskach półpaśca była znacznie wyższa niż w populacji ogólnej. W 1974 r. Osłabiony szczep wirusa półpaśca uzyskano w Japonii, a na początku lat 80. XX w. Rozpoczęto w Stanach Zjednoczonych próby kliniczne szczepień przeciwko ospie wietrznej.

Dzieci, które chorowały na ospę wietrzną nadal są nosicielami tego wirusa. Znajduje się w zwojach rdzenia kręgowego, w komórkach neuroglia i zwykle nie powoduje żadnych specjalnych objawów z normalną odpornością. Po upływie kilku lat od pierwotnej infekcji wirusem, aktywacja rozpoczyna się od przejścia wirusa z komórek nerwowych wzdłuż ich aksonów. Po tym jak wirus dotrze do końca komórki nerwowej, powoduje pojawienie się ostrej postaci na skórze, kierując się sygnałami autonomicznego układu nerwowego.

Półpasiec objawia się w postaci wysypki na skórze, którym towarzyszy niekiedy silny ból i silne swędzenie. Należy zauważyć, że różnica między półpasiecem a opryszczką (na wargach) dotyczy zespołu bólowego i rozległych zmian.

Przyczyny półpaśca

Półpasiec występuje kilkakrotnie częściej na tle zmniejszonej odporności. W okresie objawów klinicznych wirus rozprzestrzenia się w organizmie i można go rozpoznać w treści wysypek, łez i śliny.

Po wkroczeniu wirusa do układu nerwowego jego lokalizacja jest obserwowana głównie w obwodowym neuronie zwoju rdzeniowego i zaczyna rozprzestrzeniać się w całym układzie nerwowym. Może również występować częściowe odnerwienie. W tylnym zwoju rdzeniowym rozpoczyna się stan zapalny, obejmujący martwicę krwotoczną. Podczas półpaśca proces zapalny obejmuje nie tylko obwodowe nerwy, mózgowe i rdzeniowe zwoje, ale także błony mózgowe z rdzeniem.

Proces, w jaki sposób wirus herpes zoster przechodzi w stan utajony, a następnie jest aktywowany, nie został do tej pory dokładnie zbadany.

Półpasiec nie ma związku z typów wirusa opryszczki 1,2 i dlatego nazywany jest zupełnie inny pogląd na wirusa (wirus półpaśca), ale wszystkie rodzaje wirusów opryszczki należą do tej samej grupy - grupy opryszczki.

Liczba pacjentów z wirusem herpes zoster wynosi obecnie około 3 na 10 000 osób w starszym wieku i około 15% pacjentów z niedoborem odporności.

Półpasiec ma tendencję do nawrotów. Wirus zachowuje uszkodzenia właściwości jak komórki nerwowe i nabłonka skóry pacjenta przez błony śluzowe i skórę, po czym po przepływie krwi i limfy w obecnym tkanki międzykręgowej i zwojów rdzenia, gdzie jest następnie w stanie utajonym.

Aktywacja półpaśca występuje z ostrym osłabieniem odporności, a także przy przyjmowaniu leków hamujących układ odpornościowy (w guzach nowotworowych).

Choroby onkologiczne w postaci: nowotworów złośliwej genetyki, przerzutów, limfogranulomatozy i tym podobnych. może ostro zaostrzyć wirusa. I same w sobie, ale z powodu stosowania leków hamujących wzrost komórek rakowych (chemioterapia). Ponadto radioterapia przyczynia się do miejscowego rozwoju półpaśca, ponieważ powoduje śmierć zarówno komórek nowotworowych, jak i limfocytów-zabójców, które pomagają utrzymać odporność.

Przeszczepienie narządów wewnętrznych, wirusowe zapalenie stawów, infekcja HIV, przejście do stadium AIDS, przyczyniają się do przewlekłego klinicznego objawu półpaśca. Ogólnie, przy zakażeniu wirusem HIV, półpasiec można uznać za jeden z jego objawów. Oznacza to, że pacjent, który co najmniej raz w roku i częściej ma nawrót półpaśca, konieczne jest przede wszystkim zaliczenie testu na obecność wirusa HIV.

Uszkodzenia wirusowe z herpes zoster, z reguły, mają wpływ na zwoje nerwu czaszkowego i międzykręgowego. DNA samego wirusa jest w stanie przeniknąć do wnętrza komórki. I, w niektórych przypadkach, może prowadzić do rozwoju zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych i wpływać na błonę śluzową narządów wewnętrznych.

Ale chcę wspomnieć, że zdrowi ludzie praktycznie nie cierpią na półpasiec. Jeśli chodzi o dzieci, to rzadko też cierpią na tę chorobę. Około 5% dzieci z herpes zoster ma raka lub zakażenie wirusem HIV. Czasem półpasiec u dzieci występuje już w okresie niemowlęcym, a nawet w okresie noworodka. Zazwyczaj wynika to z faktu, że kobieta była obciążona półpasiec w czasie ciąży lub miała ospę wietrzną.

Zgodnie z wynikami badań przeprowadzonych przez amerykańskich naukowców, stwierdzono, że dzieci zaszczepione przeciwko ospie wietrznej w młodym wieku prawie nie są zagrożone zachorowaniem na półpasiec. Czego nie można powiedzieć o dzieciach, które właśnie chorowały na ospę wietrzną.

Jednak pomimo faktu, że półpasiec w czasie ciąży nie wpływa na rozwijający się płód, zakażenie to może stanowić niebezpieczne zagrożenie dla przebiegu ciąży i dla późniejszego stanu dziecka w okresie okołoporodowym.

Wirus półpaśca dotyka jednego z 3500 dzieci w okresie okołoporodowym.

Półpasiec u dzieci w okresie noworodków jest konsekwencją opryszczki przeniesionej z matek podczas ciąży, szczególnie w trzecim trymestrze ciąży. Półpasiec można przenosić za pomocą krwiopłucnej (łożysko-macica) lub podczas porodu (jeśli opryszczka wpływa na śluzówkę narządu rodnego). Również podczas karmienia piersią wirus jest przenoszony.

Objawy rozwoju półpaśca u noworodków można wykryć tydzień po przeniesieniu wirusa. Kiedy półpasiec stosuje się u dzieci w okresie okołoporodowym, na skórze i błonach śluzowych wydzielają się pęcherzyki. Bardzo często wirus atakuje spojówki oczu, nie powodując wysypki na skórze i błonach śluzowych, ale jednocześnie utrzymując się w ciele dziecka. Przebieg choroby u dziecka jest dość ciężki i trwa około 10 dni.

Jeśli dziecko urodziło się przedwcześnie, wówczas infekcja wirusowa w postaci półpaśca będzie postępować znacznie bardziej skomplikowanie, wpływając na mózg (opryszczkowe zapalenie mózgu). Rokowanie w przypadku półpaśca u wcześniaków jest niekorzystne. Około 70% wcześniaków ma śmiertelny wynik.

Leczenie herpes zoster u noworodków za pomocą leków antywirusowych zmniejsza śmiertelność okołoporodową o połowę. Leczenie w przypadku wykrycia wirusa u noworodka jest przepisywane natychmiast.

Leczenie noworodków półpaśca lekami przeciwwirusowymi zmniejsza śmiertelność dzieci o prawie 50%.

Infekcje opryszczkowe są uważane za najczęstsze choroby zakaźne u kobiet w ciąży, które mogą komplikować przebieg ciąży. Ale półpasiec w czasie ciąży nie jest tak często, w przeciwieństwie do opryszczki pospolitej.

Liczba kobiet w ciąży, u których występuje wirus opryszczki pospolitej, rośnie w szybkim tempie (około 30% wszystkich kobiet w ciąży). Wraz z nimi zwiększa się częstość występowania półpaśca podczas ciąży. W przypadku pierwotnego zakażenia może wystąpić ten rodzaj opryszczki: uszkodzenie płodu w postaci różnych deformacji, nieprawidłowości chromosomalne lub wewnątrzmaciczna śmierć płodu.

W czasie ciąży, półpasiec może prowadzić do rozwoju długiej nietrwałej opryszczki 1,2 gatunku lub do jednoczesnego z nią połączenia. Co dla kobiety ciężarnej przyniesie najsilniejszy ból i nieznośny swędzenie, któremu towarzyszy gorączka i ogólne złe samopoczucie.

Ciąża sama w sobie jest przyczyną niedoboru odporności. W różnych warunkach, to znaczy przy zwiększonej odporności, ciąża byłaby niemożliwa. Natura poczęła fizjologiczne obniżenie odporności przez całą ciążę w celu udanej ciąży płodu. Półpasiec "budzi się" z powodu obniżenia odporności, a następnie nie w pierwszych stadiach jego redukcji, ale w przewlekłym niedoborze odporności, który można zaobserwować podczas ciąży.

Jak wynika z powyższego, przyczyną rozwoju lub porażki półpaśca może być niedobór odporności, który może występować w różnych chorobach i stanach, w każdym wieku.

Półpasiec na plecach

Objawy półpaśca

Objawy w postaci półpaśca zaczynają się od ogólnych objawów prodromalnych: zaburzeń dyspeptycznych, bólu głowy, nieznacznego wzrostu temperatury ciała, ciężkich dreszczy i ogólnego złego samopoczucia. W przyszłości swędzenie i ból wzdłuż włókien nerwowych mogą się łączyć. Typowe są swędzenie i pieczenie skóry w miejscu przyszłych pęcherzy. Takie objawy są uważane za wysoce subiektywne, a intensywność objawów opryszczki może być różna dla każdego pacjenta. Czas trwania początkowego okresu nie przekracza 5 dni, ale u dzieci okres ten jest nawet krótszy niż u dorosłych.

Po krótkim okresie fazy prodromalnej można zaobserwować znaczny wzrost temperatury ciała do poziomu podnaportu, z dodatkiem objawów zatrucia organizmu (mięśni i bólów głowy, anoreksji). Wraz z tym, w trakcie kilku zwojów rdzenia kręgowego, wysypki skórne mogą pojawić się w postaci różowych plam z ciężkim zespołem bólowym, które z reguły nie łączą się i mają średnicę 5 mm.

Po kilku godzinach na tle exantemu zaczynają pojawiać się pęcherzyki z surowicą. Krawędzie tych pęcherzyków są zwykle nierówne, a ich podstawa jest przekrwiona i opuchnięta. W zależności od stanu odporności i nasilenia przebiegu półpaśca mogą łączyć się z bólem i zwiększać regionalne (lokalne) węzły chłonne. Dzieci mogą mieć zapalenie gardła, zapalenie błony śluzowej nosa i zapalenie krtani, co znacznie komplikuje przebieg choroby.

Exanthemes są określane w obszarze projekcji pnia nerwu. Często dochodzi do jednostronnego uszkodzenia zwoju nerwu, który jest wyświetlany wzdłuż nerwów międzyżebrowych, nerw twarzowy trójdzielny. Zdarzają się przypadki, gdy pnie nerwowe kończyn biorą udział w procesie zmiany chorobowej z późniejszym rozwojem zapalenia nerwu. Na szczęście takie przypadki są bardzo rzadkie. Najczęściej w pachwinie są exantemy.

Z półpaścem wysypka można jednocześnie określić poszczególne etapy począwszy od zaczerwienień i kończące obszary przebarwienia po pęcherzykach rany. Około tygodnia później zaczerwienienie skóry wokół pęcherzyków maleje, a wraz z nią i obrzęk, płyn w pęcherzykach staje się mętny, zaczynają wysychać, aw miejscu ich skorupy lokalizacyjnego utworzonego po upływie którego może być niewielkie przebarwienia skóry. W rezultacie, w ciągu 2-3 tygodni od wystąpienia choroby, następuje powrót do zdrowia.

Jednak półpasiec może mieć uogólnioną formę objawów.

Czasami postać uogólnionej wysypki z herpes zoster porównaniu z połączonymi wietrznej, ponieważ lokalizacja uszkodzeń obserwuje się nie tylko w trakcie zwojach nerwowych, a także w innych dziedzinach, na skórze i błonach śluzowych. Jeśli istnieje uogólniona półpasiec lub objawy kliniczne ostatnich ponad 21 dni, konieczne jest zbadanie pacjenta, aby określić charakter niedoboru immunologicznego oraz obecność raka.

Półpasiec może również mieć nieudaną formę, która charakteryzuje się rumieniowymi wysypkami wzdłuż nerwowych zwojów, które wkrótce znikają po pojawieniu się pęcherzyków. W tym przypadku ogólny stan pacjenta nie cierpi szczególnie.

Pęcherzowa postać z półpasiec charakteryzuje się dużymi pęcherzykami, które łączą się w dużą, surową zawartość pęcherzy. Jeśli naczynia krwionośne ulegną uszkodzeniu, zawartość surowicy przekształca się w krwotoczną, a jeśli wystąpi wtórna infekcja, jest ona ropna. W ciężkich przypadkach bąbelki te mogą się łączyć w stałe pasma, podczas suszenia również wtórna infekcja może wystąpić przy tworzeniu ciemnego martwego strupu. Stopień nasilenia przebiegu tej formy półpaśca zależy od lokalizacji exantheme. Na przykład, przy pokonaniu nerwowych nerwów twarzowych ostrych bólów, łączą się uszkodzenia rogówki oczu i powiek.

Czas półtrwania w ostrej postaci wynosi 2-3 tygodnie; z poronną postacią około tygodnia; a w przypadku skomplikowanej formy lub przedłużonego kursu - ponad miesiąc. Ból w herpes zoster ma płonący, napadowy charakter, z większą intensywnością w nocy. Najczęstszymi objawami półpaśca są zaburzenia wrażliwości skóry i miejscowej parestezji.

Są przypadki uszkodzenia nerwów okulomotorycznych, zwieracza pęcherza i mięśni brzucha. Jeśli zaczyna się rozwijać surowicze zapalenie opon mózgowych, zmiany w badaniu płynu mózgowo-rdzeniowego czasami nie odpowiadają nasileniu objawów z zapaleniem opon mózgowych. W ostrej postaci półpaśca możliwe jest wystąpienie zapalenia mózgu i zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych.

W okulistycznej postaci półpaśca mogą wystąpić nieprawidłowości, takie jak porażenie gałki ocznej nerwu trójdzielnego. W przypadku objawu Ramsey-Hunt występuje jednostronny paraliż obwodowy twarzy ze zmianą mięśni twarzy i wysypką w kanale słuchowym lub na błonach śluzowych jamy ustnej i gardła. Istnieje również intensywny zespół bólowy w zewnętrznym przewodzie słuchowym, zawroty głowy, a następnie całkowita lub częściowa głuchota.

Kiedy półpasiec jest zmotoryzowany, może wystąpić lekkie osłabienie mięśni, uszkodzenie myotomu wraz z dermatomami, na które ma wpływ wysypka opryszczki. Półpasiec może mieć różną intensywność objawów klinicznych, szczególnie u osób z osłabionym układem odpornościowym. Tacy pacjenci mogą rozwinąć zapalenie mózgu, uszkodzenie rdzenia kręgowego. Tętnice mogą być dotknięte, powodując porażenie połowicze.

Bóle neuralgiczne z herpes zoster czasami trwają do sześciu miesięcy. Rzadko półpasiec mija szybko i bezboleśnie, chociaż zdarzają się takie przypadki, które wynikają z dobrego poziomu odporności.

Półpasiec może powodować powikłania w postaci: poprzecznego zapalenia rdzenia kręgowego, które ostatecznie przechodzi w paraliż motoryczny. Półpasiec w zakażonym HIV łączącym inne stany niedoboru odporności jest znacznie trudniejszy. Czas trwania okresu ukrytego przed wystąpieniem wysypki wynosi około tygodnia. Duże ryzyko wystąpienia półpaśca stanowią chorzy na chłoniaka lub limfogranulomatozę. Około 50% z nich ma wypryski herpesyjne, które są powszechne w całym ciele. 10% ma możliwość zachorowania na zapalenie wirusowe, zapalenie wątroby i zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych z innymi ciężkimi powikłaniami.

W przypadku półpaśca stwierdza się typowe formy: poronienie, w którym występują tylko wysypki z pęcherzykami i nie ma zespołu bólowego; bańka, w której wysypki mogą wyglądać jak duże bąbelki; Krwotoczny, w którym pęcherzyki są wypełnione krwią; zgorzelinowy, w którym dochodzi do lekkiej martwicy tkanek, a następnie powstawania blizn na resztę życia.

obraz herpes zoster dziecka

Półpasiec u dzieci, co do zasady przebiega z tą samą symptomatologią, co u dorosłych. Małe dzieci tolerują półpasiec stosunkowo dobrze bez wysypki, ale z zespołem bólowym i zaczerwienieniem niektórych obszarów na skórze. Dzieci w wieku szkolnym Herpes zoster wpływa na bardziej poważne formy, wpływając na skórę w uchu, co może prowadzić do porażenia nerwu twarzowego.

Dziecko przestaje być zakaźne i może powrócić do badań w czasie, gdy wszystkie wysypki są pokryte skorupami, ale dla dodatkowej ochrony dla innych, powinieneś pokryć zaatakowane miejsca bandażem.

Podczas diagnozowania półpaśca ważne jest, aby wziąć pod uwagę niektóre z niuansów. Wielu niedostatecznie wykwalifikowanych specjalistów myli półpasiec z kolką nerkową, dusznicą bolesną i innymi podobnymi chorobami. Ponieważ na początku choroby półpasiec objawia się gorączką i ostrymi bólami, a małe obszary dotknięte wysypką.

Do prawidłowej diagnostyki należy: mikroskopia do wykrywania wirusa półpaśca, metoda immunofluorescencji, metoda kulturologiczna, diagnostyka PCR i metoda serologiczna.

Leczenie półpaśca

Duża liczba przypadków półpaśca może skutkować spontanicznym wyleczeniem nawet w przypadku braku terapii. Jednak terapia jakości półpaśca istnieje i może znacznie złagodzić objawy choroby, a także zapobiegać rozwojowi powikłań.

Celami leczenia tej choroby są: przyspieszenie powrotu do zdrowia, zapobieganie powikłaniom, zmniejszenie bólu, zmniejszenie prawdopodobieństwa wystąpienia neuralgii po opryszczce.

Leczenie farmakologiczne jest konieczne u pacjentów z wysokim ryzykiem powikłań lub przedłużonym przebiegiem choroby. Są to osoby z niedoborem odporności, pacjenci w podeszłym wieku. Korzyści z leczenia przeciwwirusowego u młodych i zdrowych pacjentów nie zostały udowodnione.

Przypadki o nieskomplikowanej naturze leczone są ambulatoryjnie. Hospitalizacja w szpitalu jest wskazana dla tych pacjentów, którzy są podejrzani o rozsiewany proces, z uszkodzeniem mózgu i oczu.

Do leczenia półpaśca zwykle stosuje się famcyklowir, acyklowir, walacyklowir. Wydaje się, że walacyklowir jest metabolicznym założycielem acyklowiru i jest przekształcany w niego przez działanie produkcji enzymów przez wątrobę. Cząsteczki acyklowiru mają wyjątkową zdolność do integracji z DNA wirusa. W ten sposób zatrzymuje się jego replikacja i namnażanie zainfekowanych cząstek. Famcyklowir przenika do organizmu w pencyklowir i działa w podobny sposób.

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania tych leków potwierdzają liczne eksperymenty w leczeniu półpaśca. Na początku leczenia w ciągu trzech dni od pierwszych objawów wysypki, mogą pomóc złagodzić ból, zmniejszyć czas trwania choroby oraz prawdopodobieństwo nerwoból po przebytym półpaścu charakteru.

Famcyklowir i walacyklowir są stosowane w wygodniejszym sposobie podawania niż acyklowir, ale nie są one dobrze rozumiane i kosztem są nieco droższe. Rozpocznij stosowanie Acyklowiru w pierwszych 72 godzinach 0,8 g. do pięciu razy dziennie. Odbiór Famciclovir wyznaczyć na 0,25 g. trzy razy dziennie również nie później niż 72 godziny po pojawieniu się wysypki. Czas trwania leczenia wynosi około 14 dni, ale wszystko zależy od ciężkości choroby.

Znieczulenie bólu w herpes zoster jest jednym z ważnych momentów w leczeniu. Jakościowe znieczulenie pozwala pacjentowi normalnie oddychać, poruszać się i pomagać zmniejszyć dyskomfort psychiczny. W Stanach Zjednoczonych narkotyczne leki przeciwbólowe są przepisywane na analgezję, na przykład oksykodon.

Non-narkotyczne środki przeciwbólowe tych działań mogą być pobierane: deksketoprofenu, naproksen, ibuprofen, ketorolak, ketoprofen. Leki te są niesteroidowe przeciwzapalne. W neuralgii opryszczkowej leki na bazie kapsaicyny są bardzo skuteczne.

Leki przeciwdrgawkowe są zwykle stosowane w leczeniu epilepsji, ale mają także pewną zdolność do zmniejszania bólu neuropatycznego. W przypadku półpaśca stosuje się gabapentynę i pregabalinę.

Istnieje pozytywny trend w stosowaniu leków przeciwdepresyjnych w terapii neuralgii poopryszczkowej.

Kortykosteroidy zmniejszają swędzenie i stany zapalne. W wielu badaniach wykazano ich zdolność do zmniejszania objawów klinicznych w płucach oraz w umiarkowanie ciężkich postaciach choroby w połączeniu ze stosowaniem leków przeciwwirusowych.

W przypadku półpaśca możesz wziąć prysznic, ale w żadnym przypadku nie kąpać się, ponieważ wysypki nie mogą być odparowane. W swędzeniu skóry można stosować kompresy z Calamine. Uderzony wysypką najlepiej rozebrać jak najwięcej. Im mniej kontaktu z odzieżą i bardziej kontakt z powietrzem, tym lepiej.

W leczeniu półpaśca u dzieci, zwłaszcza niemowląt, ważne jest, aby wziąć pod uwagę okołoporodowym wiek, w którym powołanie niektórych narkotyków jest surowo zabronione. To samo dotyczy półpaśca podczas ciąży.

W przypadku wystąpienia objawów i objawów półpaśca u noworodków, terapia jest przeprowadzana natychmiast z lekiem Acyklowir 50 mg / kg na dobę przez 3 tygodnie.
Jednoczesne opryszczkowe zapalenie spojówek u dzieci można leczyć maścią Idoxurydyną.

Kiedy ciąża jest ważna, należy monitorować stan odporności i zapobiegać jej upadkowi. Ważne jest, aby przyjmować multiwitaminę, chodzić na świeżym powietrzu, absolutne odrzucenie złych nawyków. Przyszłe matki jest bardzo ważne, aby pamiętać, że od samego początku ciąży, ich układ odpornościowy jest znacznie zmniejszona do kontynuowania ciąży fizjologicznej, ponieważ w pewnych okolicznościach nie może być kontynuowana. Ponieważ ważne jest, aby uchronić się przed dużą liczbą zatłoczonych dróg, szczególnie w sezonowych czasach pojawienia się epidemii.

Również profilaktyka u pacjentów z półpaśca polega na profilaktycznym zahartowaniu, zastosowaniu fizjoterapii i ziołolecznictwie w celu utrzymania odporności. Odmowa palenia i picia napojów alkoholowych bardzo im w tym pomoże.

Warto pamiętać, że półpasiec jest chorobą nieuleczalną, ale w dobrych warunkach życiowych możliwe jest osiągnięcie stabilnego okresu remisji i tak dalej aż do końca życia pacjenta.