Opryszczka narządów płciowych

Opryszczka narządów płciowych jest dziś bardzo powszechną chorobą przenoszoną drogą płciową. Pomimo przynależności do grupy zakażeń przenoszonych drogą płciową, choroby można nazwać warunkowo bezpieczne: nie jest krytyczny, ponieważ nie doszło do naruszenia narządów wewnętrznych, to prawie nigdy nie jest przyczyną niepłodności.

Niemniej jednak opryszczka narządów płciowych jest wyjątkowo nieprzyjemną chorobą, powodującą u pacjenta wiele niedogodności i poważnych problemów, w tym społecznych i psychologicznych. Dlatego każdy powinien wiedzieć o niebezpieczeństwie zarażenia opryszczką i podjąć niezbędne działania, aby temu zapobiec.

Wirus opryszczka zwykła jako przyczyna narządów płciowych zakażenia opryszczki

Czynniki będące przyczyną opryszczki narządów płciowych są dwa rodzaje wirusów - HSV-1 i HSV-2 zwane wirusy opryszczki Więcej pierwszego i drugiego typu, odpowiednio. należą do dużej rodziny wirusów opryszczki, zawierający ponad 200 różnych rodzajów wirusów, w życiu codziennym, a nawet w nauce - dla uproszczenia - są one nazywane wirusa opryszczki.

Dzisiaj lekarze zgadzają się, że opryszczka narządów płciowych o tej samej częstotliwości może być spowodowana przez wirus pierwszego i drugiego rodzaju. Jednakże, gdy zakażenie HSV-2 jest zakażone, cecha charakterystyczna dla postaci zakażenia narządów płciowych i wyjątkowo nieprzyjemny objaw objawia się znacznie częściej.

Same dwa rodzaje wirusów opryszczki pospolitej różnią się od siebie jedynie strukturą otoczek wirusowych. Muszle te są sferyczne i składają się z białek: lipo- i glikoprotein. Wśród tych ostatnich znajdują się dwie glikoproteiny, różne dla HSV-1 i HSV-2. Te glikoproteiny służą jako swego rodzaju "macki", za pomocą których wirion rozpoznaje ścianę komórkową i jest z nią mocno związany.

Cząstka wirusa ma średnicę zaledwie 200 nanometrów, a na odcinku między dwoma milimetrowymi podziałami rozciągają się do rzędu 5000 wirionów!

W środowisku zewnętrznym wirus opryszczki jest dość stabilny. W temperaturze 37 stopni Celsjusza nie traci witalności przez 20 godzin, ale temperatura 50 stopni zabija go w ciągu pół godziny. Wiriony nie boją się wielokrotnego zamrażania i rozmrażania. Co więcej, mogą one pozostawać w nieskończoność przez długi czas w temperaturze minus 70 stopni.

Pomimo faktu, że w normalnych warunkach środowiskowych wirus opryszczki pospolitej żyje dosłownie przez kilkanaście minut, to wystarczy, aby rozprzestrzenił się z dużą prędkością między ludźmi.

Metody przenoszenia opryszczki narządów płciowych i ścieżki wirusa w ciele

Według statystyk 11% młodych ludzi w wieku poniżej 15 lat i 73% starszych osób po 50 roku życia jest zarażonych wirusem opryszczki typu 2. Nie oznacza to jednak, że przeważająca większość emerytów cierpi na opryszczkę narządów płciowych.

Różnica objawów i lokalizacji uszkodzeń charakterystycznych dla opryszczka, nie ze względu na różnice w rodzajach wirusa, a różnica w miejscach, gdzie opryszczka drzemie w organizmie. Aby to zrozumieć, proces infekcji ciała opryszczką należy rozważyć bardziej szczegółowo.

Główne metody przenoszenia opryszczki narządów płciowych to:

  • Bezpośrednia transmisja podczas stosunku płciowego. Jest całkiem możliwe i bardzo często dochodzi do przeniesienia wirusa z ust nosiciela na genitalia zakażonego;
  • Domowy sposób przenoszenia wirusa, nawet u ludzi, którzy nigdy nie mieli stosunku seksualnego. Tak, można się zarazić dotykając rąk usta podczas ostrego zimna na ustach, a potem, bez mycia rąk, aby dotknąć jego genitalia. Oczywiście możliwe jest przenoszenie patogenu przez artykuły gospodarstwa domowego lub ubrania.

Nie ma znaczenia, gdzie, ale trafiając na genitalia, wirion opryszczki przenika przez błony śluzowe kanałów moczowych i do wewnętrznych narządów płciowych. Tam przenikają do komórek, docierają do ich aparatury jądrowej i wprowadzają swój materiał genetyczny do DNA komórek. Po tym czasie komórka mimowolnie zaczyna, razem z jej substancjami, syntetyzować białka wirusa, z którego gromadzą się nowe wiriony. Te nowe cząstki opuszczają komórkę macierzystą i rozprzestrzeniają się dalej w ciele. Kiedy stają się zbyt duże, pojawiają się objawy charakterystyczne dla tej choroby.

Te wiriony, które docierają do procesów komórek nerwowych, poprzez te procesy, wpadają do jądra komórki. Jądra komórek nerwowych znajdują się w rejonie zwojów podstawy w okolicy kręgosłupa. A komórki, których aksony rozciągają się do genitaliów, znajdują się w regionie kości ogonowej, a komórki z zakończeniami na twarzy znajdują się w obszarze głowy. Po rozwinięciu się odporności organizmu na opryszczkę, wszystkie wolne cząsteczki w organizmie umierają, a zainfekowane komórki zostają zastąpione młodymi i zdrowymi. Tylko komórki nerwowe nadal przechowują w sobie geny wirusowe. Jak tylko osłabnie odporność organizmu, młode wiriony opuszczają komórkę, która "spływa" do zewnętrznych tkanek dla tych samych aksonów. Od regionu mózgu - do warg i od kości ogonowej - do genitaliów. Zatem tam, gdzie infekcja dostała się do organizmu, nadal będzie się manifestować.

W związku z tym termin "opryszczka narządów płciowych" jest rozumiany nie tyle jako specyficzny typ wirusa, jak zakażenie, które wpływa na pewne obszary genitaliów.

Grupy zagrożone chorobą

Niemożliwe jest jednoznaczne stwierdzenie, które osoby są bardziej podatne na zarażenie opryszczką narządów płciowych. Jednak statystyki wskazują, że choroba występuje częściej w:

  • homoseksualiści - wśród nich zarażona opryszczka narządów płciowych prawie połowa;
  • przedstawiciele rasy murzyńskiej;
  • kobiety w ogóle - są łatwiej zakażone opryszczkową formą narządów płciowych;
  • osoby cierpiące na inne choroby przenoszone drogą płciową.

Ponadto ryzyko zarażenia wirusem opryszczki wzrasta wraz z wiekiem. Liczba nosicieli opryszczki pospolitej to najliczniejsze kategorie wiekowe 20-29 lat i 35-40 lat.

I, oczywiście, im bardziej partnerzy seksualni danej osoby, zwłaszcza przypadkowi, tym bardziej ryzykują zarażeniem.

Objawy i stadia choroby

Na różnych etapach przebiegu opryszczki narządów płciowych objawiają się jej różne objawy, dlatego wygodnie jest się z nimi zapoznać w kolejności, w jakiej się pojawiają.

W pierwszym etapie pojawiają się swędzenie, ból i pieczenie w obszarze przyszłych erupcji. Mogą występować obrzęki o niewielkim rozmiarze. Ponadto objawy na tym etapie to:

  • ból w mosznie i kroczu;
  • ból i uczucie ciężkości w górnej części bioder;
  • drętwienie w okolicy miednicy, zwłaszcza po dłuższym zasypianiu i siedzeniu;
  • gorączka.

Wraz ze wzrostem temperatury zwykle panuje ogólne złe samopoczucie. Jest to dość rzadki objaw i ważne jest, aby nie mylić z objawami innych chorób.

W drugim etapie zaczynają pojawiać się wysypki. Najpierw pojawia się zaczerwienienie, a następnie liczne czerwone, przezroczyste bąbelki. Są dość bolesne i powodują wiele niedogodności.

Z reguły te wysypki mają następujące dyslokacje:

  • na zewnętrznych narządach płciowych;
  • na łono;
  • na pośladkach i odbycie;
  • na wewnętrznej powierzchni ud;
  • na szyjce macicy;
  • w cewce moczowej.

Pojawienie się wysypki w odbycie i na pośladkach jest typowe dla zakażenia opryszczką po seksie analnym.

W trzecim etapie pęcherzyki pękają i na ich miejscu powstają małe owrzodzenia. Dzieje się to dość spójnie, a cały etap pękania pęcherzyków trwa od kilku godzin do jednego dnia.

W ostatnim etapie rany są pokryte suchą skórką, a tkanki pod nią regenerują się. Po tym widoczne efekty z epizodu choroby nie pozostają.

Podczas takiego zaostrzenia zakażenia charakteryzuje się manifestacją wielu psychologicznych objawów choroby. Wśród nich - depresja, fobia społeczna, stres, bezsenność, zamknięcie siebie, lęk przed współżyciem seksualnym, bóle głowy, czasem - myśli samobójcze. Takie warunki są typowe dla osób flegmatycznych i melancholijnych, a także osób o małym doświadczeniu seksualnym.

Nie zawsze jednak opryszczka narządów płciowych objawia się powyższymi objawami. Niektóre formy przebiegu choroby charakteryzują się brakiem objawów lub bardzo rozmytym obrazem objawowym, dlatego takie formy wymagają oddzielnego rozważenia.

Formy choroby

Przede wszystkim należy rozróżnić dwa rodzaje opryszczki narządów płciowych: pierwotne i nawracające. Pierwszy pojawia się natychmiast po zakażeniu, zwykle w ciągu tygodnia lub dwóch, ale czasami może objawiać się po kilku miesiącach; drugi - każdy kolejny czas ze spadkiem sił ochronnych ciała. Symptomatycznie są one dość podobne, ale jest to nawracająca opryszczka ma kilka różnych postaci perkolacji.

Typowa postać przebiegu opryszczki narządów płciowych jest formą, w której objawia się większość opisanych powyżej objawów. Oprócz tego można zaobserwować:

  • nietypowa postać mikrosymptomatyczna, zwana subkliniczną. Mogą w niej wystąpić objawy, które nie powodują szczególnej troski pacjenta i nie są powodem wizyty u lekarza. Może to być tylko kilka bąbelków, które pojawiły się, lekkie lub całkowicie niezauważalne swędzenie;
  • Nietypowa postać makrosymptomatyczna, w której nie ujawniają się wszystkie objawy choroby. Na przykład może pojawić się ból i świąd, ale same pęcherzyki się nie pojawią lub odwrotnie;
  • Postać bezobjawowa, w której w ogóle nie występują zewnętrzne objawy choroby. Ta forma jest obserwowana u 20% pacjentów i jest szczególnie niebezpieczna, ponieważ u niej, nawet podczas nawrotu, osoba może uprawiać seks i infekować partnerów seksualnych.

W przypadku opryszczki narządów płciowych charakterystyczne jest również to, że intensywność i zestaw objawów może być różny dla kobiet i mężczyzn.

Opryszczka narządów płciowych u kobiet i mężczyzn: cechy szczególne

Swoistość opryszczki narządów płciowych u kobiet i mężczyzn związana jest z niuansami zakażenia z powodu zakażenia wewnętrznego narządów płciowych.

Tak więc u kobiet zapalenie jelita grubego i leukoplakia szyjki macicy, które rozwijają się z powodu opryszczki, są powszechnymi chorobami. Obecnie znana jest względnie nowa choroba wewnątrzmaciczna, zlokalizowana w nabłonku endometrium, wywołanym właśnie przez wirus opryszczki pospolitej.

Niezwykle groźna opryszczka narządów płciowych dla kobiet w ciąży. 30% spontanicznych aborcji i 50% późnych poronień występuje właśnie z powodu tej choroby. Na nawrotu choroby u matki pod koniec ciąży, podczas porodu około 5% dzieci jest zakażonych wirusem podczas pierwotnego zakażenia matki na tych samych warunkach, odsetek ten wynosi 70-75%.W przyszłych opryszczki u noworodka w ponad połowie przypadków prowadzi do rozwoju zapalenia mózgu. Ponadto wirus opryszczki pospolitej jest uważany za drugi wirus w grupie ryzyka rozwoju malformacji u dziecka po wirusie różyczki.

U mężczyzn charakterystyczną konsekwencją zaostrzenia opryszczki narządów płciowych jest herpatyczne zapalenie gruczołu krokowego. Według statystyk, w 20% przypadków przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego choroba jest podtrzymywana przez infekcję herpesyjną. Ponadto istnieje nawet nietypowa postać opryszczki narządów płciowych, w której choroba objawia się jedynie w przypadku zapalenia gruczołu krokowego.

Wspólne dla mężczyzn i kobiet są:

  • Opryszczkowe zapalenie pęcherza. Charakteryzuje się częstym chęcią oddania moczu, obecnością krwi w moczu. U kobiet zapalenie pęcherza może rozwijać się z pierwotną infekcją, u mężczyzn częściej jest to skutek opryszczkowego zapalenia gruczołu krokowego;
  • Opryszczkowe zapalenie cewki moczowej. Choroba ta charakteryzuje się ostrym i silnym bólem podczas oddawania moczu, pojawienia się krwi w moczu;
  • Opryszczkowe zmiany odbytu i odbytnicy. Konsekwencją są najczęściej pęknięcia w odbycie. Ponadto występują podrażnienia hemoroidów, silny ból i świąd w okolicy zwieracza, krwawienie podczas defekacji, wzdęcia. Powszechnym problemem związanym z opryszczkowymi zmianami odbytnicy jest to, że często zdiagnozowano u pacjentów "szczelinę odbytniczą" bez rozpoznania opryszczki jako przyczyny choroby.

Niuanse diagnozy

W większości przypadków rozpoznanie opryszczki narządów płciowych jest wykonywane przez lekarza podczas badania. W badaniu tym eksponowane są zewnętrzne narządy płciowe, odbyt, pośladki i uda. Kobiety ze specjalnym lustrem można zbadać pochwę pod kątem obecności wysypek na ścianach.

W przyszłości można pobrać wymaz z cewki moczowej lub odbytu w celu przetestowania. Ze względu na różnice fizjologiczne ta procedura u mężczyzn może być nieco bolesna i przez kilka godzin po pobraniu próbek mogą pojawić się bolesne odczucia podczas oddawania moczu.

Bardziej niezawodne analizy, które pozwalają określić obecność wirusa opryszczki w ciele bez widocznych objawów to:

  • enzymatyczny test immunoabsorpcyjny, w którym pobiera się próbkę krwi od pacjenta, a miano IgG i IgM, specyficzne dla wirusa, określa się, czy organizm go zna;
  • Reakcja łańcuchowa polimerazy, przeprowadzana tylko na cieczy pobranej z pęcherzyków w wysypkach;
  • Metoda hodowli. Będziemy także stosować go tylko w przypadku nawrotu o nietypowej postaci przebiegu choroby, gdy nie zawsze możliwe jest ustalenie przyczyny wysypki.

W celu prawidłowej diagnozy opryszczki narządów płciowych niezwykle ważne jest pobranie próbki od jednego pacjenta jednocześnie z kilku ośrodków: prostaty, błony śluzowej pochwy i kanału szyjki macicy, spermy i moczu. Kobiety powinny wziąć pod uwagę fakt, że wirus jest aktywnie przydzielany na początku cyklu menstruacyjnego.

Na Zachodzie stosuje się kilka innych testów w celu określenia obecności wirusa opryszczki pospolitej we krwi. Wśród nich - metody Elisa i immunoblotting, ekspresyjna analiza Pokit i Western Blot.

Leczenie opryszczki narządów płciowych

Leczenie opryszczki narządów płciowych w większości przypadków ma na celu złagodzenie objawów nawrotu choroby. Aby to zrobić, użyj różnych środków przeciwbólowych i łagodzących leki, specjalne maści i kremy, środki na bóle głowy i ciepła podczas rozwijania tego drugiego.

Wystarczająco skuteczne dzisiaj jest terapia supresyjna, która polega na tłumieniu aktywności wirusa w organizmie w dowolnym momencie. Aby to zrobić, należy stosować specjalne leki przeciwwirusowe - Acyclovir, Panavir, Famvir, Valaciclovir - które zapobiegają namnażaniu się wirusa w organizmie, nawet podczas nawrotu choroby.

Dzisiejszy rozległy program uzyskał ciągłą terapię supresyjną, w której pacjent stosuje leki antywirusowe, niezależnie od tego, czy ma nawrót choroby, czy też nie. Zgodnie z wynikami badań, taka terapia pozwala zmniejszyć częstotliwość, siłę i czas trwania nawrotów, a wraz z innymi środkami zapobiegawczymi zmniejsza również ryzyko zakażenia zdrowego człowieka z wektora.

Nawet na etapie leczenia bardzo ważne jest stosowanie leków immunomodulujących, które pomagają organizmowi samodzielnie radzić sobie z opryszczką.

Przyczyny nawrotu choroby

Główną przyczyną nawrotów opryszczki narządów płciowych i regularnego pojawiania się jej objawów jest osłabienie odporności. Przyczyny tego osłabienia mogą być bardzo różne, ale najczęstsze z nich to:

  • zmniejszenie ilości witamin w diecie, szczególnie w zimie;
  • stres lub choroba somatyczna;
  • sztuczna immunoblokada przy różnych rodzajach leczenia;
  • obecność niedoboru odporności;
  • menstruacja u kobiet;
  • palenie, nadużywanie alkoholu;
  • częste przegrzewanie i hipotermia.

Ponadto każda osoba ma swoje indywidualne przyczyny osłabienia odporności. Alergie, na przykład, choroby przewlekłe.

Rokowanie i możliwe powikłania

Z reguły rokowanie na opryszczkę narządów płciowych jest ogólnie korzystne. Niemniej jednak, nawet u dorosłych pacjentów bez niedoboru odporności, choroba może w niektórych przypadkach powodować poważne komplikacje w postaci:

  • zapalenie cewki moczowej;
  • zapalenie stercza;
  • nawracające pęknięcia w odbytnicy;
  • zapalenie jelita grubego.

W rzadszych przypadkach możliwy jest rozwój raka szyjki macicy. U pacjentów z niedoborem odporności możliwe jest uszkodzenie tkanek martwiczych w obrębie wysypki i zachowanie pozostałości blizn na skórze.

Zasadniczo najliczniejsze są konsekwencje zakażenia wirusem opryszczki u dzieci, ich choroba jest jeszcze wyraźniejsza niż u dorosłych. W takim przypadku konsekwencje infekcji u dziecka mogą być następujące:

  • opryszczkowe zapalenie mózgu i zapalenie opon mózgowych, które w przypadku braku pilnego i intensywnego leczenia może prowadzić do niepełnosprawności, a nawet śmierci dziecka;
  • opryszczkowe zapalenie jamy ustnej i zapalenie dziąseł;
  • zmiany wątroby.

Ponadto, wraz z rozwojem opryszczki u niemowląt, czasami zdiagnozowana jest dysfunkcja serca, która może później zostać zachowana i przekształcić się w przewlekłe zapalenie mięśnia sercowego.

Zapobieganie

Profilaktyka opryszczki narządów płciowych może polegać na ochronie przed zakażeniem wirusem i zapobieganiu nawrotom.

Aby uniknąć infekcji, musisz:

  • prowadzić uporządkowane życie seksualne;
  • jeśli partner seksualny ma nawrót opryszczki - nie ma znaczenia, na ustach lub na genitaliach - powstrzymanie się od seksu;
  • używaj prezerwatyw i miramistinu;
  • ściśle przestrzegać zasad higieny.

Jeśli wystąpi opryszczka narządów płciowych co najmniej raz, częstotliwość i nasilenie nawrotów można zmniejszyć na następujące sposoby:

  • wspieranie odporności dzięki pełnowartościowej diecie, zdrowemu stylowi życia i stosowaniu witamin;
  • prowadzenie terapii supresyjnej w okresach między nawrotami;
  • szybko i sumiennie leczyć urazy i pojawiające się choroby somatyczne - grypę, dławicę piersiową i inne;
  • zmniejszenie ilości spożytego alkoholu i wędzonych papierosów.

Dzisiaj Stany Zjednoczone opracowały i przetestowały szczepionkę Herpevac, która skutecznie chroni kobiety przed zakażeniem opryszczką narządów płciowych. W przypadku mężczyzn nie ma takiej szczepionki, ponieważ nie ma szczepionki, która gwarantuje zmniejszenie częstości nawrotów. Jednak bułgarska szczepionka, znana od czasów sowieckich, redukuje czas nawrotów i siłę objawów w nich.

Ogólnie rzecz biorąc, najnowocześniejsze sposoby zapobiegania i leczenia opryszczki narządów płciowych mogą znacznie zmniejszyć ryzyko infekcji i nasilenia jej objawów. Niemniej jednak lepiej jest zawsze unikać choroby niż później. Dlatego kolejność narządów płciowych i zdrowy styl życia zawsze były i zawsze będą najbardziej niezawodnymi sposobami ochrony przed opryszczką narządów płciowych.

Opryszczka narządów płciowych

Opryszczka narządów płciowych - Wirusowe uszkodzenie śluzówki narządów płciowych, charakteryzujące się pojawieniem się grupy pęcherzyków, a następnie erozji i ran. Towarzyszy mu miejscowe uczucie pieczenia, obrzęk, przekrwienie, powiększenie pachwinowych węzłów chłonnych i zjawiska zatrucia. Skłonność do nawrotu i może później spowodować poważne komplikacje, obniżenie odporności miejscowej i ogólnej, rozwój infekcji bakteryjnych narządów płciowych, zaburzenia układu nerwowego, raka szyjki macicy i prostaty. Jest to szczególnie niebezpieczne u kobiet w ciąży, ponieważ zwiększa prawdopodobieństwo spontanicznego poronienia, patologii, a nawet śmierci noworodka. Jest on zaliczany do grupy chorób przenoszonych drogą płciową (STD).

Opryszczka narządów płciowych

Opryszczka narządów płciowych - Wirusowe uszkodzenie śluzówki narządów płciowych, charakteryzujące się pojawieniem się grupy pęcherzyków, a następnie erozji i ran. Towarzyszy mu miejscowe uczucie pieczenia, obrzęk, przekrwienie, powiększenie pachwinowych węzłów chłonnych i zjawiska zatrucia. Skłonność do nawrotu i może później spowodować poważne komplikacje, obniżenie odporności miejscowej i ogólnej, rozwój infekcji bakteryjnych narządów płciowych, zaburzenia układu nerwowego, raka szyjki macicy i prostaty. Jest to szczególnie niebezpieczne u kobiet w ciąży, ponieważ zwiększa prawdopodobieństwo spontanicznego poronienia, patologii, a nawet śmierci noworodka. Jest on zaliczany do grupy chorób przenoszonych drogą płciową (STD).

Czynnikiem sprawczym opryszczki narządów płciowych jest rodzaj wirusa opryszczki pospolitej (HSV). Zakażenie wirusem opryszczki wśród światowej populacji wynosi około 90%.

Istnieje kilka typów wirusów opryszczki, które powodują uszkodzenia skóry i błon śluzowych, centralnego układu nerwowego i innych narządów (rodzaje wirusa opryszczki pospolitej 1 i 2, wirus cytomegalii, wirus ospy wietrznej i półpaśca, wirus Epsteina - Barr, półpasiec, itd.). Herpes simplex typu wirusy 1 i 2 przyczyna jamy ustnej i narządów płciowych postać choroby, a HSV typu 1 dotyka głównie twarz, usta, nozdrza i HSV typu 2 jest najczęściej przyczyną opryszczki narządów płciowych. HSV często wykrywa się we współpracy z ureaplasma i cytomegalowirusem.

Opryszczka narządów płciowych jest transmisja seksualna, w różnych formach kontaktów seksualnych może łatwo przenikać przez skórę i śluzówki uszkodzonego nabłonka. Po zakażeniu HSV migruje do zwojów nerwowych, pozostając tam do końca życia. Powielanie HSV w komórkach nabłonkowych skóry i błony śluzowej prowadzi do ich degeneracji i śmierci. Zakażenie charakteryzuje się przewlekłym przebiegiem i przedstawiono cyklicznie: okresy aktywności lub nawrotu (2-21 dni), wraz z pojawieniem się zmian patologicznych w postaci pęcherzyków, na przemian z okresami remisji, po ustąpieniu objawów klinicznych. Często opryszczka narządów płciowych przebiega bezobjawowo, ale pacjenci nadal są źródłem infekcji.

Przyczyny opryszczki narządów płciowych

Pierwotne zakażenie HSV jest zwykle przenoszone drogą powietrzną w dzieciństwie (w populacji dzieci w wieku 6-7 lat wskaźnik zapadalności wynosi już 50%). Powodem tego jest wysoka gęstość zaludnienia, niskie socjoekonomiczne standardy życia, nieprzestrzeganie zasad higieny.

Wtórna infekcja występuje z reguły w wyniku kontaktów seksualnych. Wysoki wskaźnik opryszczki narządów płciowych obserwuje się u osób w wieku 20-30 lat. Wynika to z wczesnego początku aktywności seksualnej, mieszanego stosunku seksualnego, częstych zmian lub obecności kilku partnerów, bez zabezpieczenia seksualnego. Do czynników ryzyka dla opryszczki narządów płciowych wada obejmuje również przyczyny wewnętrzne:

  • zmniejszono obronę immunologiczną organizmu;
  • obecność chorób przenoszonych drogą płciową;
  • płeć osoby (zauważono, że kobiety częściej chorują na opryszczkę narządów płciowych niż mężczyźni);
  • chirurgiczne przerywanie ciąży, użycie spiral wewnątrzmacicznych.

Ludzki układ odpornościowy reaguje na przenikanie HSV przez wytwarzanie swoistych przeciwciał, a przy prawidłowych poziomach odpowiedzi immunologicznej nie obserwuje się klinicznych objawów infekcji. Pod wpływem czynników, które zmniejszają reakcję immunologiczną organizmu, HSV jest aktywowany, co przejawia się wysypki na skórze i błonach śluzowych, Migrena. Epizody nawrotu opryszczki narządów płciowych często spowodowane przez przewlekły stres, niedobór witamin, hipotermia, przegrzania, zmiany klimatyczne, na przeziębienia.

Sposoby przenoszenia opryszczki narządów płciowych

Zakażenie wirusem opryszczki narządów płciowych często następuje przez błonę śluzową genitalia, odbyt, cewki moczowej lub uszkodzenie skóry, gdy narządów, doustnie - odbytu i narządów płciowych - narządów kontakt.

Możliwe jest również przesyłanie HSV:

  • unoszące się w powietrzu kropelki;
  • przeniesienie zakażenia z matki na płód pacjenta podczas porodu (w kontakcie z matką ogólnych sposobów, przezłożyskowy, wznoszących się ścieżkę z zewnętrznych narządów płciowych matki przez kanał szyjki macicy w macicy);
  • samoinfekcja - autoinokulacja (osoba chorą przenosi zakażenie z zainfekowanych części ciała na niezakażone - od twarzy do genitaliów);
  • sposób domowy - rzadko (poprzez wilgotne środki higieny).

Zazwyczaj zakażenie opryszczką narządów płciowych występuje, gdy zakażony partner nie wie nawet o chorobie, ponieważ nie ma klinicznych objawów choroby (w przypadku bezobjawowego wirusa).

Formy i objawy opryszczki narządów płciowych

Przebieg kliniczny odróżnia pierwotną opryszczkę narządów płciowych (pierwszy epizod choroby) i nawrotowy (wszystkie kolejne epizody choroby).

Nawrotowa opryszczka narządów płciowych może występować w typowych, nietypowych postaciach klinicznych i w postaci bezobjawowego przenoszenia wirusa.

Pierwotna opryszczka narządów płciowych

Najwcześniejsze objawy pierwotnej opryszczki narządów płciowych obejmują obrzęk, zaczerwienienie, ból, pieczenie w bramie wejściowej infekcji. Lokalnym objawom opryszczki narządów płciowych często towarzyszy wzrost temperatury, złe samopoczucie, ból głowy i mięśni. Kilka dni później dochodzi do erupcji herpetycznych - małych bąbelków z przezroczystą zawartością. Pęknięciu pęcherzyków towarzyszy tworzenie bolesnych elementów erozyjnych i wrzodziejących. Wraz z lokalizacją ran na genitaliach obserwuje się bolesne oddawanie moczu. Uzdrowienie wysypki następuje w ciągu dwóch tygodni.

Opryszczka narządów płciowych u kobiet zazwyczaj wpływa sromu, krocza i odbytu, cewki moczowej, wewnętrznej stronie ud. U mężczyzn, opryszczka narządów płciowych w zlokalizowane najczęściej na czele prącia i napletka, co najmniej - w cewce moczowej, czasami towarzyszy rozwój herpetic cewki moczowej i gruczołu krokowego.

Nawrotowa opryszczka narządów płciowych

Rozwój nawrotów opryszczki narządów płciowych występuje u 50-70% pacjentów poddanych pierwotnej infekcji. W zależności od częstotliwości powtarzających się epizodów, wyróżnia się kilka postaci nawracających opryszczek narządów płciowych:

  • postać lekka (zaostrzenie nie jest większe niż 3 razy w roku)
  • średnio ciężka postać (zaostrzenie od 4 do 6 razy w roku)
  • ciężkie (miesięczne zaostrzenia)

Przebieg nawracających opryszczek narządów płciowych może być arytmiczny, monotonna i ustępuje.

Arytmiczny przebieg opryszczki narządów płciowych charakteryzuje się naprzemiennymi remisjami od 2 tygodni do 5 miesięcy. W tym przypadku im dłuższe są okresy remisji, tym bardziej intensywne i długotrwałe nawroty opryszczki narządów płciowych i vice versa.

W monotonnym przebiegu opryszczki narządów płciowych częste epizody choroby obserwuje się po nieznacznie zmieniających się okresach remisji. Ten typ obejmuje opryszczkę menstruacyjną, która ma stały prąd i jest trudna do leczenia.

Bardziej korzystny przebieg ma opryszczka narządów płciowych typu podskórnego. Charakteryzuje się zmniejszeniem intensywności nawrotów i wydłużeniem okresów remisji.

Rozwój nawrotu opryszczki narządów płciowych jest pod wpływem różnych czynników: hipotermia, stosunek płciowy, stres, przepracowanie, występowanie innych patologii (grypy, SARS).

Symptomatycznie, nawroty opryszczki narządów płciowych są słabsze niż pierwotna choroba, jednak ich konsekwencje mogą być znacznie poważniejsze.

Wybuchom opryszczki narządów płciowych towarzyszy skrajny ból, który utrudnia pacjentowi poruszanie się, odwiedzanie toalety, zakłócanie snu. Dość często zmienia się stan psychiczny osoby: pojawia się drażliwość, lęk przed nowymi wysypkami, lęk przed zdrowiem krewnych, myśli samobójcze itp.

Nietypowe formy opryszczki narządów płciowych

Atypowych form znakomity opryszczki występują usunięte, przewlekłe zapalenie zewnętrznych i wewnętrznych narządów płciowych (zapalenia sromu i pochwy, zapalenie pochwy, endocervicitis, zapalenie cewki moczowej, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie gruczołu krokowego i podobnych. D). Rozpoznanie opryszczki narządów płciowych opiera się na laboratoryjnym potwierdzeniu obecności infekcji herpetic. Nietypowe formy opryszczki narządów płciowych stanowią ponad połowę przypadków klinicznych - 65%.

Na nietypowy forma opryszczki narządów płciowych charakteryzują się słabo wyraźny obrzęk, rumień, pęcherzyki obszarach melkotochechnye, uporczywe pieczenie i swędzenie, obfite, nie podatne na leczenie, białych. Przy przedłużonym przebiegu opryszczki narządów płciowych występuje wzrost i ból węzłów chłonnych pachwinowych.

W zależności od lokalizacji erupcji opryszczkowych wyróżniamy trzy etapy:

  • I stadium - opryszczka narządów płciowych wpływa na zewnętrzne narządy płciowe;
  • II etap - opryszczka narządów płciowych wpływa na pochwę, szyjkę macicy, cewkę moczową;
  • III etap - opryszczka narządów płciowych wpływa na macicę, najądrza, pęcherz moczowy, prostatę.

Im większe zakażenie herpetyczne przenika do układu moczowo-płciowego, tym poważniejsze rokowanie. Zaniedbana forma opryszczki narządów płciowych może prowadzić do stanu niedoboru odporności, a u kobiet zwiększa ryzyko niepłodności, raka szyjki macicy. HSV jest niebezpieczne dla osób o osłabionej odporności (zakażonych wirusem HIV) i przeszło operację przeszczepu narządu.

Opryszczka narządów płciowych i ciąża

W czasie ciąży największym zagrożeniem jest opryszczka narządów płciowych w przypadku pierwotnej infekcji, jeśli wcześniej nie występowały objawy choroby. Istnieje możliwość wystąpienia wad rozwojowych, jeśli choroba matki wystąpiła we wczesnym okresie ciąży, gdy płód układa wszystkie narządy i tkanki. HSV może być przenoszony przez łożysko, wpływając głównie na tkankę nerwową płodu. Opryszczka narządów płciowych zwiększa ryzyko samoistnego poronienia, przedwczesnego porodu, deformacji płodu i śmierci.

Kobiety w ciąży z nietypowymi postaciami opryszczki narządów płciowych w ciągu ostatnich 6 tygodni ciąży są dwukrotnie testowane na HSV. Po wykryciu wirusa opryszczki, cięcie cesarskie wykonuje się rutynowo, aby uniknąć możliwej infekcji płodu podczas przechodzenia przez kanał rodny.

Najlepszym rozwiązaniem jest badanie przesiewowe dla kobiet z HSV podczas przygotowania do ciąży, jak również podczas ciąży w każdym trymestrze ciąży.

Opryszczka narządów płciowych u noworodków

Najczęściej zakażenie płodu występuje w pierwszych 4-6 godzinach porodu po zerwaniu błon lub podczas przejścia płodu wzdłuż kanału rodnego zakażonej matki. Zwykle na HSV u noworodków wpływają oczy, błony śluzowe jamy ustnej, skóra, drogi oddechowe. Po pierwotnym zakażeniu noworodka HSV rozprzestrzenia się w ciele krwiopochodnym lub kontaktowym. Prawdopodobieństwo zakażenia noworodków wzrasta wraz z zakażeniem matki opryszczką narządów płciowych w ostatnim trymestrze ciąży.

Gdy zlokalizowane postać zakażenia opryszczką u noworodków może pojawić się zaczerwienienie, pęcherzyki, skóry i błony śluzowej jamy ustnej krwawienia rozwijać się zapalenie opon mózgowych, zapalenie rogówki i zapalenie naczyniówki i siatkówki (zapalenie naczyń krwionośnych i siatkówki), zaćma. Dzieci zakażone opryszczką narządów płciowych często cierpią na uporczywe zaburzenia neurologiczne.

Opryszczka narządów płciowych może powodować rozwój uogólnionej infekcji noworodków. Objawy uogólnionej infekcji opryszczkowej pojawiają się 1-2 tygodnie po urodzeniu dziecka. Objawy miejscowe obejmują odmowę jedzenia, wymioty, gorączkę, żółtaczkę, niewydolność oddechową, krwawienie, wstrząs. Śmierć dziecka może wynikać z ostrej utraty krwi i niewydolności naczyń.

Diagnoza opryszczki narządów płciowych

W diagnostyce opryszczki narządów płciowych wenerolog bierze pod uwagę skargi, historię i obiektywne badania. Rozpoznanie typowych przypadków opryszczki narządów płciowych, z reguły, nie jest skomplikowane i opiera się na objawach klinicznych. Opryszczkowe owrzodzenia, które istnieją przez długi czas, należy odróżnić od opryszczki syfilitycznej.

Laboratoryjne metody diagnozowania opryszczki narządów płciowych obejmują:

  • metody wykrywania HSV w materiale dotkniętych narządach (zeskroby z pochwy i szyjki macicy, rozmaz z cewki moczowej, materiał histologiczny jajowodów itp.). W tym celu stosuje się metodę hodowli HSV w hodowli tkankowej i późniejszego badania jej właściwości, stosuje się metodę rozpoznawania wirusa pod mikroskopem elektronowym;
  • metody wykrywania przeciwciał przeciwko HSV w surowicy krwi (immunoglobuliny M i G). Mogą wykrywać opryszczkę narządów płciowych nawet w warunkach bezobjawowych i identyfikować przeciwciała przeciwko typom HSV 1 lub 2. Obejmują one ELISA - metodę analizy immunoenzymatycznej.

Leczenie opryszczki narządów płciowych

Istniejące leki do tej pory, HSV może zmniejszyć nasilenie i czas przebiegu opryszczki narządów płciowych, ale nie jest w stanie całkowicie pozbyć się tej choroby.

W celu uniknięcia rozwoju oporności na klasycznej przeciwwirusowego HSV przeznaczone, w szczególności, w leczeniu opryszczki narządów płciowych (acykliczne nukleozydy - walacyklowir, acyklowir, famcyklowir), zaleca się korzystania z nich po kolei, a skojarzeniu z interferonem narkotyków. Interferon ma silne działanie przeciwwirusowe, a jego niedobór jest główną przyczyną nawrotu opryszczki narządów płciowych.

Już gotowym lekiem zawierającym jednocześnie acyklowir i interferon jest maść Herpferon. Również w swoim składzie jest lidokaina, która zapewnia miejscowy efekt znieczulenia, co jest niezwykle ważne w przypadku bolesnych objawów opryszczki narządów płciowych. Stosowanie produktu Herpferon u pacjentów z opryszczką narządów płciowych powoduje wygojenie wysypek już w piątym dniu i znaczne złagodzenie objawów lokalnych.

Profilaktyka opryszczki narządów płciowych

Metodą zapobiegania pierwotnej infekcji opryszczką narządów płciowych jest stosowanie prezerwatyw do swobodnego stosunku płciowego. Jednak nawet w tym przypadku prawdopodobieństwo zakażenia HSV przez mikropęknięcia i uszkodzenia błon śluzowych i skóry nieobjętej prezerwatywą pozostaje wysokie. Możliwe jest stosowanie środków antyseptycznych (miramistin, itp.) W celu leczenia obszarów, do których może wniknąć wirus.

Powtarzający się przebieg opryszczki narządów płciowych obserwuje się wraz ze spadkiem w obronie organizmu: choroby, przegrzanie, hipotermia, miesiączka, ciąża, leki hormonalne, stres. Dlatego, aby zapobiec nawrotom opryszczki narządów płciowych, ważne jest, aby mieć zdrowy styl życia, odpowiednie odżywianie i odpoczynek, przyjmując leki witaminowe. Środki zapobiegające opryszczce narządów płciowych to także przestrzeganie higieny intymnej i higieny życia seksualnego, terminowa identyfikacja i leczenie chorób przenoszonych drogą płciową.

Pacjent zakażony HSV powinien ostrzec o tym swojego partnera, nawet jeśli w tej chwili nie występują objawy opryszczki narządów płciowych. Ponieważ infekcja podczas stosunku płciowego jest również możliwa przy braku erupcji opryszczkowych, w tym przypadku konieczne jest również użycie prezerwatywy.

Po wątpliwym, niezabezpieczonym kontakcie seksualnym, możliwe jest zastosowanie metody zapobiegawczej profilaktyki opryszczki narządów płciowych za pomocą miejscowo działającego leku przeciwwirusowego w ciągu pierwszych 1-2 godzin po bliskości.

Do zapobiegania samodzielnego infekcji, gdy narządów płciowych wirusem opryszczki jest przenoszony przez brudne ręce od jego ujścia do genitaliów, jest konieczne, aby spełnić podstawowe wymagania higieniczne: gruntowne i częste mycie rąk (zwłaszcza jeśli masz gorączkę na ustach), stosując oddzielne ręczniki do rąk, twarzy i ciała, a także dla każdego członka rodziny.

W celu zmniejszenia ryzyka zakażenia HSV u noworodków wykazano, że ciężarne kobiety z opryszczką narządów płciowych mają poród czynny (cięcie cesarskie). W planowanych porodach naturalnych kobiety z nawracającym przebiegiem opryszczki narządów płciowych przepisuje się profilaktycznym leczeniem acyklowiru.

Po seksie bez zabezpieczenia, planując ciążę, a także stosunki seksualne z nosicielem HSV, zaleca się badanie przesiewowe na opryszczkę narządów płciowych i inne choroby przenoszone drogą płciową.

Opryszczka narządów płciowych: objawy manifestacji u mężczyzn i kobiet, leczenie

Opryszczka jest szeroko rozpowszechniona w populacji ludzkiej. Ta infekcja wirusowa jest poważnym problemem medycznym i społecznym.

Wirus Herpes simplex (HSV) występuje u 9 na 10 osób na świecie. Co piąta osoba powoduje jakiekolwiek zewnętrzne przejawy. W przypadku HSV charakterystyczny jest neurodermotropizm, to znaczy, że woli namnażać się w komórkach nerwowych i skórze. Ulubionymi miejscami wirusa są skóra w pobliżu warg, na twarzy, błony śluzowe wyściełające genitalia, mózg, spojówka i rogówka oka. HSV może prowadzić do złego przebiegu ciąży i porodu, powodując śmierć płodu, poronienia, ogólnoustrojową chorobę wirusową u noworodków. Istnieją dowody na to, że wirus opryszczki pospolitej jest związany ze złośliwymi guzami prostaty i szyjki macicy.

Choroba występuje częściej u kobiet, ale także u mężczyzn. Szczytowa zapadalność spada w wieku 40 lat. Często jednak opryszczka narządów płciowych pojawia się po raz pierwszy u młodych mężczyzn i kobiet podczas stosunku płciowego. U małych dzieci zakażenie narządów płciowych najczęściej spada ze skóry rąk, z zanieczyszczonych ręczników w grupach dziecięcych i tak dalej.

VPG nie jest silny w środowisku zewnętrznym, ginie pod działaniem promieni słonecznych i ultrafioletowych. Trwa przez długi czas w niskich temperaturach. W wysuszonej formie HSV może istnieć do 10 lat.

W jaki sposób przenoszona jest opryszczka narządów płciowych?

Przyczyna choroby - wirus opryszczki pospolitej (Herpesimplex) dwóch rodzajów, głównie HSV-2. Wirus pierwszego rodzaju był wcześniej związany z chorobą skóry, jamy ustnej. HSV-2 powoduje opryszczkę narządów płciowych i zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Teraz są przypadki chorób wywołanych przez pierwszy typ wirusa lub ich kombinację. Często nosiciel nie ma żadnych objawów choroby i nie podejrzewa, że ​​jest źródłem infekcji.

Jak możesz dostać tę chorobę? Najczęstszymi sposobami przenoszenia opryszczki narządów płciowych są kontakty seksualne i kontakty. Najczęściej zakażenie występuje podczas kontaktu seksualnego z nosicielem wirusa lub z chorym. Możesz zarazić się pocałunkiem, a także używać wspólnych przedmiotów gospodarstwa domowego (łyżki, zabawki). Wirus może być również przenoszony przez unoszące się w powietrzu kropelki.

Od matki w ciele dziecka patogen dostaje się do porodu. Ryzyko takiego przeniesienia zależy od rodzaju zmiany u pacjenta. To jest do 75%. Ponadto infekcja płodu jest możliwa przez krew podczas wiremii (uwalnianie cząstek wirusa do krwi) w przypadku ostrej choroby u matki.

W większości przypadków dzieci są zakażone HSV-1 w pierwszych latach życia. W wieku 5 lat wzrasta również infekcja HSV-2. W pierwszej połowie życia niemowlęta nie chorują, jest to spowodowane obecnością przeciwciał matczynych. Jeśli matka nie była wcześniej zarażona i nie przekazała swoich przeciwciał ochronnych na dziecko, dzieci w tym wczesnym wieku są bardzo chore.

Klasyfikacja

Z medycznego punktu widzenia choroba ta nazywa się "zakażeniem wirusem opryszczki odbytowej wywołanym przez wirus HerpesSimplex". Istnieją dwie główne formy tej choroby:

Infekcja narządów moczowo-płciowych:

  • opryszczka narządów płciowych u kobiet;
  • opryszczka narządów płciowych u mężczyzn;

Infekcja odbytnicy i skóry wokół odbytu.

Mechanizm rozwoju (patogenezę) opryszczki genetycznej

Wirus dostaje się do organizmu przez uszkodzone błony śluzowe i skórę. W obszarze "bramy wejściowej" mnoży się, powodując typowe przejawy. Ponadto patogen zwykle nie rozprzestrzenia się, rzadko wchodzi do węzłów chłonnych, a jeszcze rzadziej wnika do krwi, powodując wiremię. Dalsze losy wirusa w dużej mierze zależą od właściwości ludzkiego ciała.

Jeśli organizm ma dobrą obronę immunologiczną, powstaje nosiciel wirusa, który nie wyklucza nawrotu infekcji w niekorzystnych warunkach. Jeśli organizm nie poradzi sobie z infekcją, wirus opryszczki poprzez krew dostaje się do narządów wewnętrznych (mózg, wątroba i inne), uderzając je. W odpowiedzi na infekcje wytwarzane są przeciwciała, ale nie zapobiegają one rozwojowi zaostrzeń i nawrotów.

Wraz z osłabieniem odporności wirus, który został zmagazynowany w komórkach nerwowych, zostaje aktywowany i dostaje się do krwioobiegu, powodując zaostrzenie choroby.

Objawy choroby

Dla większości ludzi nosiciele przez długi czas nie powodują żadnych objawów. Okres inkubacji opryszczki narządów płciowych u uprzednio niezakażonych osób wynosi 7 dni. U mężczyzn wirus utrzymuje się w narządach układu moczowo-płciowego u kobiet - w kanale szyjki macicy, pochwie, cewce moczowej. Po infekcji tworzy się przez całe życie nośnik wirusa opryszczki narządów płciowych. Choroba ma tendencję do utrzymywania się z nawrotami.

Przyczyny, które sprzyjają rozwojowi zewnętrznych oznak infekcji:

  • trwałe lub czasowe zmniejszenie odporności, w tym zakażenie wirusem HIV;
  • przechłodzenie lub przegrzanie;
  • Choroby współistniejące, na przykład, cukrzyca, ostre zakażenie dróg oddechowych;
  • interwencje medyczne, w tym aborcja i wprowadzenie wewnątrzmacicznego antykoncepcji (spirala).

Pod wpływem powyższych czynników pojawia się okres prodromalny - "przed-choroba". Początkowe objawy opryszczki narządów płciowych: w miejscu przyszłego zainteresowania pacjenci odnotowują swędzenie, ból lub pieczenie. Po chwili w palenisku pojawiają się wysypki.

Lokalizacja wysypki u kobiet i mężczyzn

Jak wygląda opryszczka narządów płciowych?

Elementy wysypki są umieszczone osobno lub zgrupowane, wyglądają jak małe bąbelki o średnicy do 4 mm. Takie elementy znajdują się na zaczerwienionej (rumieniowatej) obrzękowej podstawie - skórze krocza, strefie okołoporodowej i błonie śluzowej narządów moczowo-płciowych. Pojawieniu się pęcherzyków (pęcherzyków) może towarzyszyć łagodna gorączka, ból głowy, złe samopoczucie, bezsenność. Regionalne (pachwinowe) węzły chłonne stają się większe i bardziej bolesne. Pierwotny epizod jest szczególnie wyraźny u osób uprzednio niezakażonych wirusem, które nie mają przeciwciał przeciwko niemu.

Po kilku dniach pęcherzyki otwierają się, tworząc erozję (powierzchowne uszkodzenie błony śluzowej) o nierównych konturach. W tym czasie pacjenci skarżą się na silny świąd i pieczenie w strefie erozji, wilgotność, ciężką bolesność, która jest jeszcze bardziej intensywna podczas stosunku płciowego. Podczas pierwszych dziesięciu dni choroby pojawiają się nowe wysypki. Spośród nich cząsteczki wirusa są aktywnie uwalniane.

Stopniowo erozja pokryta jest skorupkami i leczy, pozostawiając małe ogniska słabej pigmentacji lub jaśniejsze obszary skóry. Czas od pojawienia się elementu wysypki do jej epitelializacji (gojenia) wynosi dwa do trzech tygodni. Czynnik sprawczy wchodzi do komórek pni nerwowych, gdzie pozostaje przez długi czas w stanie utajonym.

Objawy opryszczki narządów płciowych u kobiet są wyrażone w okolicy warg sromu, sromu, krocza, pochwy, na szyjce macicy. Mężczyźni są dotknięci przez prącia żołędzi, napletek, cewkę moczową.

Proces ten często obejmuje nerwy miednicy. Prowadzi to do naruszenia wrażliwości skóry kończyn dolnych, bólu w dolnej części pleców i kości krzyżowej. Czasami staje się częste i bolesne oddawanie moczu.

U kobiet pierwszy epizod opryszczki jest bardziej długotrwały i zauważalny niż u mężczyzn. Czas trwania zaostrzenia bez leczenia wynosi około 3 tygodnie.

Nawrotowa opryszczka narządów płciowych

Około 10-20% pacjentów z nawrotową opryszczką narządów płciowych. Pierwsza manifestacja infekcji jest zwykle bardziej gwałtowna. Nawrót opryszczki narządów płciowych jest mniej intensywny i ustępuje szybciej niż objawy pierwotne. Wynika to z przeciwciał dostępnych w organizmie w tym czasie, które pomagają zwalczyć wirusa. Opryszczka narządów płciowych typu 1 powtarza się rzadziej niż druga.

Zaostrzenie choroby może objawiać się niewielkimi objawami - swędzeniem, rzadkimi wysypkami. Czasami obraz choroby jest reprezentowany przez bolesną erozję, owrzodzenie błony śluzowej. Izolacja wirusa trwa od 4 dni i dłużej. Występuje wzrost liczby pachwinowych węzłów chłonnych, możliwa jest również limfostaza i wyraźny obrzęk narządów płciowych z powodu zastoju limfatycznego (słoniowacizna).

Nawroty występują równie często u mężczyzn i kobiet. Mężczyźni mają dłuższe epizody, a kobiety mają bardziej żywy obraz kliniczny.

Jeśli częstość nawrotów jest większa niż sześć na rok, mówią o ciężkiej postaci choroby. Średniej ciężkiej postaci towarzyszy trzy do czterech zaostrzeń w ciągu roku, a łagodnemu towarzyszy jeden lub dwa.

W 20% przypadków rozwija się atypowa opryszczka narządów płciowych. Manifestacje choroby są maskowane przez inną infekcję układu moczowo-płciowego, na przykład kandydozę (drozd). Tak więc, dla drozda, wydzieliny są charakterystyczne, które są praktycznie nieobecne w zwykłej opryszczce narządów płciowych.

Diagnostyka

Rozpoznanie opryszczki narządów płciowych przeprowadza się za pomocą następujących badań laboratoryjnych:

  • metody wirusologiczne (izolacja patogenu za pomocą zarodka kurzego lub hodowli komórkowej, wynik można uzyskać po dwóch dniach);
  • reakcja łańcuchowa polimerazy (PCR), która wykrywa materiał genetyczny wirusa;
  • wykrywanie antygenów patogenu (jego cząstek) za pomocą analizy immunoenzymowej i immunofluorescencyjnej;
  • wykrywanie we krwi przeciwciał wytwarzanych przez organizm ludzki w odpowiedzi na działanie HSV, za pomocą enzymatycznego testu immunologicznego;
  • metody cytomorfologiczne, które oceniają uszkodzenie komórek w zakażeniu HSV (tworzenie gigantycznych komórek z wieloma jądrami i wtrętami wewnątrzjądrowymi).

Zaleca się przeprowadzenie analizy opryszczki narządów płciowych w kilku odstępach czasu, w odstępach od 2 do 4 z różnych zmian. Zaleca się kobietom branie materiału na 18-20 dni cyklu. Zwiększa to szansę rozpoznania infekcji wirusowej i potwierdzenia diagnozy.

Najbardziej pouczające są testy takie jak PCR w badaniu moczu i zdrapywania z narządów moczowo-płciowych (pochwa, cewka moczowa, szyjka macicy).

Leczenie

Dieta pacjentów z opryszczką narządów płciowych nie ma specjalnych cech. Powinien być pełny, zbilansowany, bogaty w proteiny i witaminy. Jedzenie podczas zaostrzenia najlepiej upieczone lub duszone, gotowane na parze. Będą korzystać z kwaśnego mleka i produktów roślinnych, a także z obfitego picia.

Leczenie opryszczki narządów płciowych, jej nasilenie i czas trwania zależą od postaci choroby i jej nasilenia. Jak leczyć opryszczkę narządów płciowych u każdego pacjenta, określa lekarz-wenerolog na podstawie pełnego badania i badania pacjenta. Samoleczenie w tym przypadku jest niedopuszczalne. Aby określić, jak leczyć pacjenta, dane jego immunogramu, to znaczy ocenę stanu odporności, są koniecznie wymagane.

Pacjentowi zaleca się stosowanie prezerwatywy podczas stosunku płciowego lub powstrzymanie się od nich do czasu wyzdrowienia. Partner jest również badany, w obecności objawów choroby, jest przepisywany na leczenie.

Do leczenia tej choroby stosuje się następujące grupy leków:

  • leki antywirusowe o działaniu układowym;
  • środki przeciwwirusowe do stosowania miejscowego;
  • substancje immunostymulujące, analogi interferonów, posiadające działanie przeciwwirusowe;
  • leki objawowe (przeciwgorączkowe, przeciwbólowe).

Terapia z acyklowirem

Schemat leczenia ostrej opryszczki narządów płciowych i jej nawrotów obejmuje przede wszystkim Acyklowir (Zovirax). Przy normalnych wskaźnikach immunogramu przepisuje się go w dziennej dawce 1 grama, podzielonej na pięć przyjęć, na dziesięć dni lub do wyzdrowienia. Przy znacznym niedoborze odporności lub uszkodzeniu odbytnicy dawka dzienna wzrasta do 2 gramów w 4-5 przyjęciach. Im wcześniej rozpoczęte zostanie leczenie, tym wyższa jego skuteczność. Najlepszym rozwiązaniem do rozpoczęcia terapii, w której lek jest najbardziej skuteczny, jest prodromalny okres lub pierwszy dzień pojawienia się wysypki.

Jak pozbyć się nawrotu choroby? W tym celu należy przepisać terapię supresyjną (supresyjną) z użyciem acyklowiru w dawce 0,8 g na dobę. Tabletki z tym zająć miesiące, a czasem lata. Codzienne przyjmowanie leków pomaga uniknąć nawrotów prawie wszystkich pacjentów, a jedna trzecia z nich nie ma powtarzających się epizodów choroby.

Acyklowir jest dostępny pod nazwami handlowymi, które obejmują samo słowo, jak również Ацикістд, Виворакс, Виролекс, Герперакс, Медовир, Провирсан. Jego skutków ubocznych można zauważyć zaburzenia trawienia (nudności, bóle brzucha, biegunka), bóle głowy, swędzenie skóry, zmęczenie. Bardzo rzadkimi działaniami niepożądanymi leku są naruszenia hematopoezy, niewydolność nerek, uszkodzenie układu nerwowego. Jest przeciwwskazany tylko z indywidualną nietolerancją leku i należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Stosowanie leku jest możliwe w okresie ciąży i karmienia piersią, a także u dzieci, ale tylko po ocenie możliwego ryzyka.

5% Acyklowiru jest skuteczny w okresie prodromalnym i we wczesnych stadiach choroby. Działa lepiej, gdy wysypka jest na skórze. Stosuj go kilka razy dziennie przez tydzień.

Istnieją leki drugiej generacji Atsiklovira, bardziej skuteczne. Należą do nich walacyklowir (Vairova, Valavir, Valvir, Valtrex, Valcicin, Virdel). Jest dobrze wchłaniany w układzie trawiennym, jego biodostępność jest kilkakrotnie wyższa niż w przypadku acyklowiru. Dlatego skuteczność leczenia jest wyższa o 25%. Zaostrzenie choroby rozwija się rzadziej o 40%. Lek jest przeciwwskazany do wykazania zakażenia HIV, przeszczepu nerki lub szpiku kostnego, a także dzieci poniżej 18 roku życia. Stosowanie w czasie ciąży i podczas karmienia dziecka jest możliwe w ocenie ryzyka i korzyści.

Alternatywne leki

Jak leczyć opryszczkę narządów płciowych, jeśli jest spowodowana przez wirusy oporne na Acyclovir? W takim przypadku przepisane są leki alternatywne - famcyklowir lub foskarnet. Famcyklowir jest dostępny pod takimi nazwami jak Minaker, Famacivir, Famvir. Lek jest przenoszony bardzo dobrze, tylko sporadycznie powodując bóle głowy lub nudności. Przeciwwskazaniem jest tylko indywidualna nietolerancja. Ponieważ lek ten jest nowy, jego wpływ na płód jest słabo poznany. Dlatego jego stosowanie w czasie ciąży i karmienia dziecka jest możliwe tylko na podstawie indywidualnych wskazań.

Lokalne przygotowania

Niektóre leki przeciwwirusowe stosowane w leczeniu wysypki to maść. Wśród nich są następujące:

  • Foscarnet, stosowany na skórę i błony śluzowe;
  • Alpisaryna, lek jest w postaci tabletek;
  • Tromantadyna jest najskuteczniejsza w przypadku pierwszych objawów opryszczki;
  • Helepin; istnieje w postaci do podawania doustnego;
  • Oksolina;
  • Tebrofen;
  • Riodoksol;
  • Bonaphoton.

Częstotliwość stosowania, czas trwania leczenia miejscowymi lekami określa lekarz. Zazwyczaj podaje się je kilka razy dziennie przez tydzień.

Terapia opryszczki narządów płciowych preparatami interferonowymi

W ostatnich latach obserwuje się rosnące zainteresowanie interferonami lub induktorami interferonu, które pomagają organizmowi radzić sobie z infekcją, często z bezpośrednim działaniem antywirusowym. Należą do nich:

  • Allokin-alpha;
  • Amiksin;
  • Wobe-Mugos E;
  • Galavit;
  • Hyaferon;
  • Grogrinozyna;
  • Izoprinozyna;
  • Imunofan;
  • Polioksidon;
  • Cycloferon i wiele innych.

Można je podawać do wewnątrz lub lokalnie. Niektóre z tych narkotyków to świece. Zatem czopki doodbytnicze Viferon są często przepisywane jako część złożonej terapii opryszczki narządów płciowych.

Aby złagodzić objawy, można przyjmować niesteroidowe leki przeciwzapalne, na przykład paracetamol lub ibuprofen.

Antybiotyki na opryszczkę narządów płciowych nie są przepisywane, ponieważ działają tylko na bakterie, a nie na wirusy. Skuteczność takich obszarów terapii, jak homeopatia, metody ludowe, nie została udowodniona.

Zapobieganie

Opracowano specjalną profilaktykę opryszczki narządów płciowych, czyli szczepionki. Rosyjska poliovaccine powinna być wstrzykiwana kilka razy w roku 5 iniekcjami. Jest to inaktywowana szczepionka hodowlana. Sprawdzana jest skuteczność takiej profilaktyki.

Niespecyficzna prewencja polega na przestrzeganiu higieny seksualnej, odmowie swobodnych relacji seksualnych.

Osoba zarażona opryszczką narządów płciowych nie powinna być przechłodzona, unikać stresu emocjonalnego, intensywnego stresu i innych przyczyn, które powodują zaostrzenie.

Infekcja i ciąża

Uważa się, że ciąża nie jest czynnikiem, który powoduje zaostrzenie opryszczki narządów płciowych. Jednak niektórzy uczeni mają odmienne zdanie.

Ciąża i poród z przewrotem HSV bez objawów klinicznych są zwykle normalne. Leczenie kobiety ciężarnej odbywa się w przypadku rozwoju jej ogólnoustrojowych objawów, na przykład zapalenia opon mózgowych, zapalenia wątroby. Zwykle dzieje się tak na pierwszym spotkaniu kobiety z wirusem podczas ciąży. Acyklowir jest przepisywany w celu leczenia.

Jeśli takie leczenie nie zostanie wykonane, w wyniku dostania się cząstek wirusa do krwi dziecka przez łożysko (uszkodzone lub nawet zdrowe), rozwija się zakażenie wewnątrzmaciczne. W pierwszym trymestrze ciąży powstają wady rozwojowe. W drugim i trzecim trymestrze dotknięte są błonami śluzowymi, skórą dziecka, oczu, wątroby i mózgu. Może wystąpić wewnątrzmaciczna śmierć płodu. Ryzyko przedwczesnego porodu wzrasta. Po urodzeniu takiego dziecka może mieć poważne powikłania: małogłowie (niedorozwój mózgu), mikrooczucie i zapalenie naczyniówki i siatkówki (uszkodzenie oczu prowadzące do ślepoty).

Dostawa jest naturalna. Cesarskie cięcie jest zalecane tylko w przypadkach, gdy matka ma wykwity na genitaliach, a także jeśli pierwszy epizod infekcji w jej trakcie wystąpił w czasie ciąży. W tych samych przypadkach zaleca się profilaktyczną prenatalną transmisję wirusa opryszczki dziecku za pomocą Acycloviru przepisanego od 36 tygodnia. Jeszcze bardziej wygodnym i opłacalnym przygotowaniem do prenatalnego przygotowania chorej kobiety jest Valcicon (Valaciclovir). Stosowanie środków przeciwwirusowych przed porodem pomaga zmniejszyć częstość zaostrzeń opryszczki narządów płciowych, zmniejszyć prawdopodobieństwo bezobjawowego wydzielania wirusowych cząstek zakażających dziecko.

Przy porodzie chorej, przedwczesne wypuszczanie wody, zniekształcenie łożyska i osłabienie porodu są niebezpieczne. Dlatego wymaga szczególnej uwagi personelu medycznego.

Jakie jest niebezpieczeństwo opryszczki narządów płciowych dla noworodka?

Jeśli dziecko ma kontakt z HSV, przechodząc przez kanał rodny, 6 dni po urodzeniu, rozwinie się opryszczka noworodków. Jego konsekwencją jest uogólniona sepsa, czyli infekcja wszystkich narządów wewnętrznych dziecka. Noworodek może nawet umrzeć z powodu toksycznego wstrząsu zakaźnego.

W związku z potencjalnym zagrożeniem dla dziecka każda kobieta w ciąży jest badana pod kątem przewozu HSV i, jeśli to konieczne, jest leczona zgodnie z zaleceniami lekarza. Po urodzeniu dziecka jest ono również badane i, jeśli to konieczne, leczone. Jeśli dziecko nie wykazuje żadnych objawów infekcji, należy go obserwować przez 2 miesiące, ponieważ nie zawsze objawy choroby są widoczne natychmiast.

Aby uniknąć nieprzyjemnych konsekwencji choroby w czasie ciąży, zakażona kobieta musi przejść specjalne szkolenie przed nią, tzw. Pregrawid. W szczególności, środki przeciwwirusowe i immunostymulujące pochodzenia roślinnego (Alpizaryna) są podawane wewnątrz i w postaci maści z pojawieniem się zaostrzeń u pacjenta. Równocześnie przeprowadzana jest korekcja jego odporności przy użyciu induktorów interferonu. W ciągu trzech miesięcy przed planowaną ciążą jest również zalecana terapia metaboliczna, która poprawia metabolizm w komórkach (ryboflawina, kwas liponowy, pantotenian wapnia, witamina E, kwas foliowy). Jednocześnie można zastosować bierną immunizację, czyli wprowadzenie do ciała kobiety gotowych przeciwciał antywirusowych - immunoglobulin, które zmniejszają ryzyko zaostrzenia.

Planowanie ciąży powinno się odbywać tylko w przypadku braku nawrotu w ciągu sześciu miesięcy. Rozpoznanie i leczenie opryszczki narządów płciowych przed zajściem w ciążę może zmniejszyć częstość występowania powikłań u matki i dziecka, zmniejszyć prawdopodobieństwo nawrotu w czasie ciąży, zminimalizować ryzyko zakażenia wewnątrzmacicznego lub opryszczki noworodków. Wszystko to przyczynia się do zmniejszenia zachorowalności i umieralności niemowląt.