Cytomegalowirus - objawy, przyczyny i leczenie

Cytomegalowirus jest wirusem szeroko rozpowszechnionym na całym świecie wśród dorosłych i dzieci należących do grupy wirusów opryszczki. Ponieważ wirus ten został odkryty stosunkowo niedawno, w 1956 roku, nadal nie jest dobrze rozumiany, a w świecie naukowym do dnia dzisiejszego jest przedmiotem aktywnych dyskusji.

Cytomegalowirus jest dość powszechny, przeciwciała tego wirusa występują u 10-15% nastolatków i młodzieży. U osób w wieku 35 lat i starszych występuje w 50% przypadków. Cytomegalowirus znajduje się w tkankach biologicznych - spermie, ślinie, moczu, łzach. Po wejściu do organizmu wirus nie znika, ale nadal żyje z właścicielem.

Co to jest?

Cytomegalowirus (inna nazwa - zakażenie CMV) to choroba zakaźna, przypisywana rodzinie herpeswirusów. Wirus ten atakuje osobę zarówno w macicy, jak i w inny sposób. Tak więc wirus cytomegalii może być przenoszony drogą płciową, drogą powietrzną.

W jaki sposób transmitowany jest wirus?

Sposoby przenoszenia wirusa cytomegalii są zróżnicowane, ponieważ wirus można znaleźć we krwi, ślinie, mleku, moczu, kale, nasieniu, wydzielinie szyjki macicy. Możliwa transmisja powietrzna, transmisja z transfuzją krwi, stosunek płciowy, być może transplantologiczne zakażenie wewnątrzmaciczne. Ważnym miejscem jest zanieczyszczenie podczas porodu i karmienia piersią chorej matki.

Zdarzają się przypadki, gdy nosiciel wirusa nie podejrzewa o to, szczególnie w sytuacjach, gdy symptomatologia prawie się nie objawia. Dlatego nie należy uważać pacjenta za pacjenta wirusa cytomegalii, ponieważ w ciele nigdy nie może się ujawnić w całym swoim życiu.

Hipotermia i późniejszy spadek odporności stają się czynnikami wywołującymi cytomegalię. Objawy choroby przejawiają się również w wyniku stresu.

Wykryto przeciwciała IgG wirusa cytomegalii - co to oznacza?

IgM są przeciwciałami, które układ odpornościowy zaczyna wytwarzać 4-7 tygodni po tym, jak osoba najpierw zostanie zainfekowana wirusem cytomegalii. Przeciwciała tego typu są również wytwarzane za każdym razem, gdy wirus cytomegalii, pozostawiony w ciele ludzkim po poprzednim zakażeniu, zaczyna aktywnie się mnożyć ponownie.

Odpowiednio, jeśli masz dodatnie (podwyższone) miano przeciwciał typu IgM przeciwko wirusowi cytomegalii, oznacza to:

  • Że zaraziłeś się wirusem cytomegalii (nie wcześniej niż w ciągu ostatniego roku);
  • Od dawna jesteś zarażony wirusem cytomegalii, ale ostatnio ta infekcja zaczęła się ponownie namnażać w twoim ciele.

Miano przeciwciał IgM dodatnich może utrzymywać się we krwi osoby przez co najmniej 4-12 miesięcy po zakażeniu. Z biegiem czasu przeciwciała takie jak IgM znikają z krwi osoby zakażonej wirusem cytomegalii.

Rozwój choroby

Okres inkubacji wynosi 20-60 dni, ostry w ciągu 2-6 tygodni po okresie inkubacji. Obecność w organizmie w stanie utajonym zarówno po infekcji, jak iw okresach zaniku jest nieograniczona.

Nawet w polu leczenia wirus w organizmie żyje przez całe życie, zachowując ryzyko nawrotu, dlatego też bezpieczeństwo ciąży i pełnoprawnych lekarzy nie może zagwarantować nawet w przypadku wystąpienia uporczywej i długotrwałej remisji.

Objawy wirusa cytomegalii

Wiele osób, które są nosicielami wirusa cytomegalii, nie wykazuje żadnych objawów. Objawy wirusa cytomegalii mogą pojawić się w wyniku zaburzeń układu odpornościowego.

Czasami u osób z normalną odpornością wirus ten powoduje tak zwany zespół podobny do mononukleozydów. Występuje 20 do 60 dni po zakażeniu i trwa 2-6 tygodni. Występuje wysoka gorączka, dreszcze, kaszel, zmęczenie, złe samopoczucie i ból głowy. Następnie pod wpływem wirusa rekonstruowany jest układ immunologiczny organizmu, który przygotowuje się do odparcia ataku. Jednakże, w przypadku braku siły, faza ostra przechodzi w spokojniejszą formę, gdy często pojawiają się zaburzenia naczyniowo-wegetatywne, a także narządy wewnętrzne.

W takim przypadku możliwe są trzy objawy choroby:

  1. Uogólniona postać to porażka CMV narządów wewnętrznych (zapalenie tkanki wątrobowej, nadnerczy, nerek, śledziony, trzustki). Te zmiany narządów mogą powodować zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, które dodatkowo pogarsza stan i wywiera większy nacisk na układ odpornościowy. W takim przypadku leczenie antybiotykami jest mniej skuteczne niż w przypadku zwykłego przebiegu zapalenia oskrzeli i / lub zapalenia płuc. Jednocześnie może wystąpić zmniejszenie liczby płytek we krwi obwodowej, uszkodzenie ścianek jelita, naczyń gałki ocznej, mózgu i układu nerwowego. Zewnętrznie objawia się, oprócz powiększonych gruczołów ślinowych, wysypkę skórną.
  2. SARS - w tym przypadku - osłabienie, złe samopoczucie, bóle głowy, katar, a wzrost zapalenia ślinianek, zmęczenie, trochę gorączki, powłokowych białawy na języku i dziąsłach; Czasami mogą pojawić się zapalenie migdałków.
  3. Klęska układu moczowo-płciowego przejawia się jako okresowe i niespecyficzne zapalenie. W tym samym czasie, jak w przypadku zapalenia oskrzeli i zapalenia płuc, zapalenie nie jest łatwo leczone tradycyjnymi antybiotykami dla danej lokalnej choroby.

Szczególną uwagę należy zwrócić na zakażenie CMV u płodu (wewnątrzmacicznego zakażenia wirusem cytomegalii) u niemowląt i małych dzieci. Ważnym czynnikiem jest okres ciąży infekcji, jak również fakt, czy zakażenie lub ciąża jest po raz pierwszy doszło do reaktywacji zakażenia - w drugim przypadku, prawdopodobieństwo zakażenia płodu i rozwoju poważnych powikłań jest znacznie niższa.

Również w przypadku zakażenia kobiety ciężarnej możliwa jest patologia płodu, gdy płód zostaje zakażony z zewnątrz CMV, co prowadzi do poronienia (jedna z najczęstszych przyczyn). Możliwe jest również aktywowanie ukrytej postaci wirusa, który infekuje płód poprzez krew matki. Infekcja prowadzi do śmierci dziecka w łonie matki / po porodzie lub do pokonania układu nerwowego i mózgu, co przejawia się w różnych chorobach psychicznych i fizycznych.

Zakażenie wirusem cytomegalii podczas ciąży

Kiedy kobieta jest zarażona podczas ciąży, w większości przypadków rozwija się ona w ostrej postaci choroby. Możliwe uszkodzenie płuc, wątroby, mózgu.

Pacjent zauważa skargi na:

  • zmęczenie, ból głowy, ogólne osłabienie;
  • Zwiększenie i ból podczas dotykania gruczołów ślinowych;
  • wypływ z nosa śluzowej natury;
  • przydział białawego koloru z dróg rodnych;
  • ból w jamie brzusznej (ze względu na zwiększony ton macicy).

Kiedy płód jest zarażony podczas ciąży (ale nie podczas porodu), możliwe jest rozwinięcie wrodzonego zakażenia wirusem cytomegalii u dziecka. To ostatnie prowadzi do ciężkich chorób i uszkodzeń ośrodkowego układu nerwowego (opóźnienie w rozwoju umysłowym, głuchota). W 20-30% przypadków umiera dziecko. Wrodzone zakażenie wirusem cytomegalii obserwuje się prawie wyłącznie u dzieci, których matki w czasie ciąży są nowo zarażone wirusem cytomegalii.

Leczenie wirusa cytomegalii podczas ciąży obejmuje leczenie przeciwwirusowe oparte na dożylnym wstrzyknięciu acyklowiru; stosowanie leków do korekcji odporności (cytotekt, immunoglobulina dożylnie), a także przeprowadzanie testów kontrolnych po zakończeniu terapii.

Cytomegalowirus u dzieci

Wrodzona infekcja wirusem cytomegalii jest diagnozowana u dziecka zwykle w pierwszym miesiącu i ma następujące możliwe objawy:

  • skurcze, drżenie kończyn;
  • senność;
  • upośledzenie wzroku;
  • problemy z rozwojem umysłowym.

Manifestacja jest możliwa w bardziej dorosłym wieku, gdy dziecko ma 3-5 lat i zwykle wygląda jak ARI (temperatura, ból gardła, katar).

Diagnostyka

Cytomegalowirus diagnozuje się za pomocą następujących metod:

  • wykrycie obecności wirusa w płynach ustrojowych;
  • PCR (reakcja łańcuchowa polimerazy);
  • wysiew na kulturę komórkową;
  • wykrywanie specyficznych przeciwciał w surowicy krwi.

Konsekwencje

Przy krytycznym spadku odporności i niezdolności organizmu do wytworzenia odpowiedniej odpowiedzi immunologicznej, infekcja wirusem cytomegalii przechodzi do postaci uogólnionej i powoduje stan zapalny wielu narządów wewnętrznych:

  • nadnercza;
  • tkanka wątrobowa;
  • trzustka;
  • nerka;
  • śledziona;
  • obwodowa tkanka nerwowa i centralny układ nerwowy.

Obecnie WHO umieszcza uogólnioną postać zakażenia wirusem cytomegalii na drugim miejscu pod względem liczby zgonów na świecie po ARI i grypie.

Leczenie wirusa cytomegalii

W przypadku aktywacji wirusa, w żadnym wypadku nie powinieneś robić samoleczenia - jest to po prostu niedopuszczalne! Konieczne jest skonsultowanie się z lekarzem w celu przepisania właściwej terapii, która będzie zawierała leki immunomodulujące.

Najczęstszym leczeniem jest cytomegalowirus, którego celem jest wzmocnienie układu odpornościowego. Obejmuje leczenie antywirusowe i ogólne leczenie odtwórcze. Ponadto zalecane jest leczenie antybiotykami chorób współistniejących. Wszystko to pozwala ci przetłumaczyć wirusa na utajoną (nieaktywną) postać, gdy jego aktywność jest kontrolowana przez ludzki układ odpornościowy. Jednak nie ma 100% metody, która pozwoliłaby na wieczne wyeliminowanie wirusa opryszczki z organizmu.

Na przykład, zgodnie z testami serologicznymi, 90,8% osobników w 80-letniej i starszej grupie jest seropozytywnych (tj. Mają dodatni poziom przeciwciał IgG).

Zapobieganie

Szczególne zagrożenie wirusem cytomegalii występuje w czasie ciąży, ponieważ może wywoływać poronienie, poród martwego dziecka lub powodować ciężkie wrodzone wady rozwojowe u dziecka.

Dlatego cytomegalowirus, wraz z opryszczką, toksoplazmozą i różyczką, jest jedną z tych infekcji, które kobiety powinny być badane profilaktycznie, nawet na etapie planowania ciąży.

Do jakiego lekarza się zwrócić?

Często zdiagnozowanie infekcji CMV jest ginekologiem, który obserwuje przyszłą matkę. Jeśli to konieczne, leczenie choroby pokazuje porady infektsionista. Dziecko noworodkowe z wrodzoną infekcją leczone jest przez neonatologa, a następnie pediatrę, obserwowanego przez neurologa, okulistę, lekarza laryngologa.

U osób dorosłych z aktywacją zakażenia CMV należy skonsultować się z immunologiem (często jednym z objawów AIDS), pulmonologiem i innymi wyspecjalizowanymi specjalistami.

Co to jest infekcja wirusem cytomegalii (CMV)

Wirus cytomegalii jest czynnikiem zakaźnym z rodziny wirusów opryszczki, których nosiciele, według światowych statystyk medycznych, stanowią ponad 90% mieszkańców obszarów wiejskich i znaczną część populacji miejskiej.

Skala infekcji wywołanej przez wirusa CMV (cytomegalowirus) wywołanego przez jeden z drobnoustrojów - ludzkiego betaherpeswirusa 5 zmusiła WHO do rozdzielenia go na osobną jednostkę nozologiczną. Ponadto choroba została wprowadzona do grupy dolegliwości, których badanie określi ścieżki rozwoju zakaźnej patologii w XXI wieku.

Przecenić znaczenie terminowego rozpoznania obecności zakażenia wirusem cytomegalii wirusa we krwi pacjenta nie może być problemem dzisiaj jest jedną z form CMV 2 miejsce w liczbie zgonów (z grypy i ostrej niewydolności oddechowej) na świecie. Ponadto, przedmiotowy czynnik sprawczy jest częstą przyczyną przedwczesnego porodu, odrzucenia płodu przez ciało matki, śmiertelności niemowląt

Historia cytomegalii, głównych przyczyn jej występowania i metod badań, została podana w następującym materiale.

Tło historyczne

Po raz pierwszy o niezwykłej infekcji zaczęło mówić w 1881 roku: patolog Z. Ribbert wysunął hipotezę o dziwnych naruszeniach nerek, które odkrył podczas badania martwego dziecka. Przerostowane komórki tkanek badanych narządów nazywano autorami badań "Owl Eyes". W 1921 r. Zaczęto je nazywać cytomegalią, a obserwowanym stanem chorobowym jest cytomegalia.

Wirusowy charakter choroby otrzymał swój dowód pięć lat później. Pojawienie się mikroskopu elektronowego pomogło naukowcom odkryć strukturę wirusa cytomegalii, konkretnie określić, co to jest, a także potwierdzić zaangażowanie czynnika zakaźnego w pojawianie się dużych komórek.

Już w 1956 r. Narządy izolowały dzieci narządów dzieci zmarłych z powodu choroby.

W Rosji pierwszy raport na temat wirusa cytomegalii został opracowany przez F. Ershova, który wyizolował mikroorganizmy ze śliny, moczu i mleka kobiety w okresie laktacji w 1961 roku.

Współczesne statystyki stwierdzają, że wirus występuje u prawie każdego przedstawiciela populacji.

Więcej o wirusie

Co to jest CMV (CMV) lub cytomegalowirus? Z punktu widzenia nauki zajmującej się badaniem drobnoustrojów, jest to czynnik zakaźny z rodziny herpeswirusów (podrodziny beta-herpeswirusów), w których genomie zawarte jest DNA.

Struktura CMV niewiele różni się od struktury innych patogenów należących do tej grupy. Więcej szczegółów na temat właściwości drobnoustroju - w poniższej tabeli.

Infekujący wirus cytomegalii, przenikający organizm, zostaje wprowadzony pod błonę komórkową. DNA wirusa, wchodzące do strukturalnej i funkcjonalnej jednostki tkanek, wchodzi do jądra, po czym miesza się z kwasem dezoksyrybonukleinowym gospodarza.

Następstwa uszkodzenia wirusa cytomegalii są następujące: zainfekowana komórka, syntetyzująca własne białka, produkuje cząsteczki wirusa CMV. Z tego ostatniego (bezpośrednio w jednostce tkanek) powstają nowe patogeny.

"Oprócz ludzkiej CMV naukowcy rozróżniają 6 typów mikroorganizmów, które wpływają na określone typy małp (makaki, orangutany i inne). Ludzie nie mogą dostać patogenu od zwierząt. "

Sposoby przenikania patogenu do organizmu

Specjaliści identyfikują 7 sposobów przenoszenia patogenu od pacjenta do zdrowej osoby, w tym:

  • w powietrzu (ze śliną lub plwociną podczas kichania, kaszlu);
  • seksualne (z niezabezpieczonym stosunkiem);
  • pozajelitowe (podczas transfuzji krwi, interwencje chirurgiczne wykonywane przy słabo zdezynfekowanych instrumentach);
  • wewnątrzmaciczna (zakażenie zarodka chorej matki);
  • okołoporodowe (przenikanie wirusa cytomegalii do dziecka w pierwszych miesiącach jego życia od otaczających go osób);
  • z naturalnym karmieniem (poprzez mleko z piersi);
  • w procesie przeszczepiania tkanek, narządów.

Naukowcy zwracają szczególną uwagę na tempo rozprzestrzeniania się choroby na obszarach wiejskich. Problem ten nie był szczegółowo badany, ale niektórzy naukowcy, z rzekomych powodów, nazywają niski poziom higieny (w tym nieprzestrzeganie elementarnej zasady - częste mycie rąk), ścisłe kontakty cielesne. Zakażenie wirusem cytomegalii lub CMV może nastąpić w najbardziej nieoczekiwanym momencie.

Mówiąc o pochodzeniu tej patologii, nie można nie wziąć pod uwagę, że CMV otacza osobę stale. Ponad połowa wszystkich testów wskazuje na obecność przeciwciał (a tym samym przejście zakażenia bez wyraźnych objawów) we krwi dorosłych.

Pierwsza penetracja wirusa cytomegalii do organizmu (oprócz drogi wewnątrzmacicznej) jest zwykle odnotowywana we wczesnym dzieciństwie pacjenta. Szczyt infekcji wirusem cytomegalii spada w wieku 5-6 lat. Źródłem jest zespół dziecięcy, starsi krewni.

Drugi wybuch rozwoju wirusa cytomegalii obserwuje się w wieku od 15 do 30 lat, co wiąże się z wysoką aktywnością seksualną nastolatków i młodzieży.

Grupy ryzyka

Czynnik zakaźny łatwo wpływa zarówno na ciało dziecka, jak i dorosłe. Niektórzy cierpią na chorobę bez znaczących problemów. U pewnej liczby pacjentów obecność patogenu w tkankach i narządach może doprowadzić do zgonu. Na liście kategorii osób, u których zakażenie wirusem CMV jest szczególnie niebezpieczne, przedstawiciele następujących grup:

  • Pacjenci z niedoborem odporności (zarówno wrodzonym, jak i nabytym).
  • Pacjenci otrzymujący profilaktyczną terapię immunosupresyjną (poddani przeszczepowi lub leczeni z powodu chorób onkologicznych).
  • Panie w pozycji.
  • Noworodki.

Trzy z powyższych kategorii wymagają bardziej szczegółowego rozważenia.

Pacjenci zakażeni HIV

Jeśli obniżonej odporności, cytomegalowirusy, przenika do organizmu, prowokuje rozwój zapalenia, które są zlokalizowane w nerkach i wątrobie OUN, śledziony i trzustki. Ta forma choroby nazywa się uogólniona (klasyfikacja choroby zostanie rozpatrzona poniżej) i jest odpowiedzialna za śmierć nawet do 90% osób zakażonych wirusem HIV.

Od 70 procent pacjentów z AIDS cierpi na zaburzenia widzenia ze względu na obecność CMV w organizmie. W przypadku przedwczesnego wykrycia wirusa cytomegalii i braku odpowiedniej terapii, 1/5 ogólnej liczby przypadków z tej kategorii całkowicie traci zdolność widzenia otaczającego świata. Wśród najczęstszych chorób - patologii siatkówki.

Kobiety w ciąży

Jednym z najgorszych wariantów przenikania wirusa CMV do organizmu jest infekcja podczas ciąży. Po otrzymaniu wyników badań na obecność patogenu we krwi i stwierdzono pozytywne, przyszła mama, co do zasady, natychmiast uwagę na pytanie, co jest zakażenie wirusem cytomegalii, i jak niebezpieczne to diagnoza dla rozwijającego się płodu. Należy zauważyć, że zarówno obecność przeciwciał, jak i obecność we krwi wirusa są wprowadzane w postaci wyników analizy.

Jeśli przedstawiciel płci pięknej, nawet przed poczęciem dziecka, odzyskał CMV - to dobrze. Ogranicza się możliwość przejawiania się negatywnego wpływu mikroorganizmów na rozwój dziecka.

Gdy we krwi kobiet ciężarnych nie mają przeciwciał dla patogenu (pierwsze zakażenie CMV), wirusa zdolnego przenika przez łożysko i powodować wady płodu, w tym:

  • antropiczne choroby skóry;
  • patologia wzroku, słuch;
  • epilepsja;
  • porażenie mózgowe;
  • wrodzone wady rozwojowe;
  • poważne odchylenia w tworzeniu się mózgu i OUN;
  • wady serca;
  • zaburzenia motoryczne, mowa.

Pojawienie się wad znacznie zwiększa ryzyko poronienia i może sprowokować śmierć dziecka w macicy.

Penetracja zakażenia CMV u kobiet w ciąży w późnym okresie ciąży może prowadzić do występowania niedokrwistości u noworodka, rozwój dziecka choroby wątroby (zapalenie wątroby), wśród których, zwiększenie rozmiaru śledziony.

Według ekspertów prawdopodobieństwo przeniesienia wirusa cytomegalii w kierunku pionowym (z matki na płodowe) sięga 60%.

Kwestię przerwania ciąży może rozwiązać tylko specjalista w placówce medycznej. Zachowanie ciąży, gdy matka ma pierwotny przypadek zakażenia wirusem cytomegalii, często powoduje narodziny martwego płodu.

Noworodki zakażone wirusem cytomegalii

Od pierwszych tygodni życia u niemowlęcia, którego ciało jest dotknięte chorobą, takie naruszenia są diagnozowane:

  • pojawienie się żółtaczki;
  • zaburzenia w funkcjonowaniu przewodu żołądkowo-jelitowego i ośrodkowego układu nerwowego;
  • dystrofia;
  • pojawienie się zanieczyszczeń w kale;
  • zapalenie trzustki, które powoduje powstawanie cukrzycy;
  • krwotok podskórny;
  • deformacja (poszerzenie granic) narządów wewnętrznych;
  • wysypka na skórze.

Oprócz wspomnianych już anomalii, w literaturze medycznej odnotowano przypadki choroby, którym towarzyszyła całkowita utrata słuchu, ślepota noworodków.

Co jeszcze wpływa na CMV? Na standardowym zdjęciu krwi dziecka, ponieważ pojawiają się odchylenia w liczbie płytek krwi.

Ze względu na przywiązanie powikłań bakteryjnych do choroby, śmierć dziecka jest często wynikiem CMVI.

Opis choroby

Pokrótce, dolegliwość można opisać jako "powolną infekcję", która prowokuje rozwój raka u ludzi, cukrzycę i miażdżycę naczyń krwionośnych.

Główną cechą wyróżniającą tej choroby jest utajona forma obecności wirusa cytomegalii w ciele. Stymulowanie aktywności czynników zakaźnych może dramatycznie osłabić układ odpornościowy.

Często diagnoza pacjenta brzmi jak "Cytomegalia" i "Choroba uwspólnotawiająca". Co to znaczy? Powyższe wnioski są niczym innym jak synonimem CMV.

Klasyfikacja zakażenia wirusem cytomegalii

We współczesnej medycynie istnieje kilka rodzajów usystematyzowania choroby:

  • Do czasu infekcji izolowane są pionowe i nabyte typy cytomegalii. Pierwszy z nich jest podzielony na typy wrodzone i okołoporodowe.
  • Zgodnie z naturą przebiegu choroby, rozpoznanie CMVI dzieli się na 3 typy - jednojądrzaste, utajone, uogólnione (chroniczny wirus cytomegalii).
  • Dodatkowa usystematyzowanie dolegliwości powoduje ciężką, umiarkowaną i łagodną postać choroby.
  • Płynie w postaci ostrej (okres inkubacji trwa 20-60 dni) i fazy przewlekłej.

Naruszając strukturę jądra zdrowych komórek w ludzkim organizmie, wirus cytomegalii aktywnie się rozwija. Zwiększenie liczby cząsteczek patogenów w strukturalnych i funkcjonalnych jednostkach tkanek, wywołuje zmianę w formach tych ostatnich. Są one hipertrofizowane i ulegają modyfikacji w cytomegalię.

Wizualnie te objawy przejawiają się w pojawieniu się naciekłych nacieków, guzów gruczołowych, zwłóknienia.

Mechanizm układu odpornościowego

Aby lepiej zrozumieć problem, należy zrozumieć, jak działa odporność człowieka. Wprowadzenie wirusa cytomegalii do organizmu odbywa się na kilka sposobów, w tym przez przewód pokarmowy, górne drogi oddechowe, narządy płciowe. Kilka dni po przeniknięciu czynnika zakaźnego odporność rozpoczyna wytwarzanie specyficznych limfocytów (IgM); nieco później - immunoglobuliny klasy A, które są w ciekłym medium do 20 tygodni. Ich wykrycie wskazuje na aktywny rozwój cytomegalii.

Aby zastąpić ten typ przeciwciał po 5 miesiącach, pojawiają się immunoglobuliny IgG, które utrzymują się w ciele nieprzerwanie i zapewniają ochronę przed ponownym zakażeniem.

"Według wielu lat obserwacji medycznych nawrót zakażenia CMV obserwuje się tylko u osób zakażonych wirusem HIV. Wtórny rozwój choroby dotyka prawie wszystkich narządów wewnętrznych tej kategorii pacjentów (w tym mózgu). "

Ważne jest, aby wiedzieć, że cytomegalowirus jest w stanie namnażać się w tkance limfatycznej organizmu w sposób asymptomatyczny. To tutaj jest on niewrażliwy na podstawowe schematy ochrony, zgodnie z którymi funkcjonuje odporność.

W takich warunkach najczęściej wirus cytomegalii wykrywa się w gruczołach jamy ustnej, które wydzielają ślinę.

Objawy rozwoju cytomegalii u osób różnej płci, u dzieci

Znaczna część całkowitej liczby zidentyfikowanych chorób charakteryzuje się utajonym przepływem. Choroba w organizmie zwykle nie przeszkadza w żaden sposób, i tylko wtedy, gdy badanie jest zaplanowane.

Na mononukleozę CMVI wskazują: ogólne osłabienie i powiększenie węzłów chłonnych (w okolicy szyi), obrzęk gruczołów ślinowych. Ponadto temperatura wzrasta. Podczas badania ultrasonograficznego można wykryć zmiany w konturach narządów wewnętrznych (śledziony, wątroby). Objawy omówione powyżej znikają bez stosowania schematów terapeutycznych od 45 do 60 dni po zakażeniu.

Uogólniona postać pojawia się u pacjentów, którzy mają anamnezę układu odpornościowego. Objawami tej choroby w tej kategorii osób są:

  • dreszcze;
  • wysypka na skórze;
  • ból mięśni;
  • dyskomfort podczas połykania;
  • podwyższone węzły chłonne;
  • podwyższona temperatura.

"Obserwacje kliniczne sugerują, że wirus cytomegalii może być przyczyną łysienia lub nagłego wzrostu ilości włosów, które wypadły".

Rozwój, cytomegalowirus w tej kategorii pacjentów, zaczyna wpływać na narządy wzroku, przewodu pokarmowego, układu oddechowego i mózgu. Wielokrotne uszkodzenie narządów często kończy się śmiercią.

Objawy przeniesienia wirusa u kobiet

U kobiet z silnym układem odpornościowym choroba z reguły się nie objawia. Rzadkim wyjątkiem jest zespół mononukleozy, którego objawy są trudne do odróżnienia od objawów normalnej ostrej infekcji wirusowej dróg oddechowych.

"Różnica między ostrym zakażeniem wirusowo-oddechowym a wirusem cytomegalii polega na tym, że objawy tego rodzaju choroby mogą objawiać się przez półtora miesiąca."

Podczas zaostrzenia mogą również wystąpić:

  • awarie w pracy układu żołądkowo-jelitowego;
  • uszkodzenie płuc;
  • rozwój zapalenia, zlokalizowanego w trzustce, nerkach, śledzionie.

Czas trwania choroby - do 8 tygodni. Zazwyczaj odporność radzi sobie sama z chorobą.

Manifestacje dolegliwości u mężczyzn

Cytomegalowirus u mężczyzn występuje w formie utajonej. Tylko w 10% przypadków jej rozwojowi towarzyszą nieprawidłowe funkcjonowanie organizmu.

Aktywacja patogenu może: fizyczne wyczerpanie, częsty stres, nerwowy nadmierny wysiłek lub choroba.

Lekarze rozróżniają następujące objawy przejawu choroby w silniejszym płeć:

  • zapalenie układu moczowo-płciowego;
  • bóle stawów i bóle głowy;
  • wysypka na skórze;
  • obrzęk błony śluzowej nosa;
  • bolesne uczucie przy oddawaniu moczu.

Po zakażeniu wirusem cytomegalii stają się nosicielami choroby. Czas trwania tego okresu wynosi do 36 miesięcy.

Cytomegalovirus in Pediatrics

Objawy zakażenia u dziecka praktycznie nie różnią się od ogólnego schematu rozwoju choroby u dorosłych.

W większości przypadków obecność w ciele choroby mówi o nadmiernej senności, zaburzeniach przewodu żołądkowo-jelitowego, a także objawach typowych dla ARVI.

Silna odporność pozwala dziecku radzić sobie z cytomegalowirusem bez leków.

Diagnostyka

W celu wiarygodnego wykrywania zakażenia wirusem cytomegalii diagnozę choroby przeprowadza się w warunkach wyspecjalizowanych laboratoriów. Głównym sposobem diagnozowania jest przeprowadzenie badań laboratoryjnych.

Materiałem przesłanym do analizy może być krew i mocz, plwocina, wymaz z pochwy, płyn rdzeniowy i nasienny, płyn owodniowy.

Główną zasadą przygotowania do dostarczania płynów ustrojowych na obecność CMV jest odmowa jedzenia na 12 godzin przed wyznaczoną datą ogrodzenia. Na wyniki analiz mają wpływ tradycyjne poranne drinki, dlatego zaleca się powstrzymanie się od picia kawy i herbaty.

Kiedy iść do lekarza

Aby zwrócić się do lekarzy i przekazać analizy, przede wszystkim konieczne jest, aby pacjenci z grupy ryzyka rozważanej powyżej.

Dla zakażonych HIV jest szczególnie ważne, aby zrobić test na obecność przewlekłego (uogólnione), zakażenie wirusem cytomegalii, jak najszybciej, tak, że lekarz może podjąć wszelkie możliwe środki w celu łagodzenia jego rozwoju.

Ponadto terminowe przeprowadzenie testów laboratoryjnych jest istotne dla kobiet planujących poczęcie dziecka (aby wykluczyć możliwość rozwoju patologii u płodu).

Rozpoznanie wirusa cytomegalii na wczesnym etapie urazu pozwala nie tylko uniknąć rozwoju ciężkich postaci choroby, ale także chronić członków rodziny pacjenta przed penetracją do organizmu czynnika zakaźnego.

Rodzaje diagnozy

Jakie metody są stosowane do wykrywania wirusa cytomegalii? W arsenale medycyny około pół tuzina różnych metod badań biomateriałów, w tym:

  • Złożone rozpoznanie CMV - stosuje się po wykryciu patogenów powodujących chorobę. Na przykład, jeśli w rozmazie pacjenta znajdzie się wirus cytomegalii, lekarz zdecydowanie zaleci test w celu określenia poziomu przeciwciał we krwi.
  • Analiza immunoenzymatyczna (nazwa skrócona - ELISA) to bardzo czuła nowoczesna metoda diagnostyczna, która może wykryć samą infekcję i kilka rodzajów określonych czynników. Obecność IgM pozwala nam ocenić wczesny etap rozwoju wirusa cytomegalii w ciele ludzkim; IgG - na aktywność choroby. Test IgG pomaga ustalić okres przedawkowania dla zarażenia się chorobą.
  • PCR. Reakcja łańcuchowa polimerazy jest uważana za najbardziej czułą metodę diagnozy. Pozwala wykryć DNA cytomegalowirusa (i jego ilość) w dowolnym biomateriału.
  • Metoda cytologiczna stosowana do wykrywania komórek przerosłych w barwionych specjalnymi rozmazami leków. Jest niepopularny w większości współczesnych lekarzy, ponieważ charakteryzuje się niską wrażliwością.
  • Pośrednią techniką diagnostyczną dla CMV u dziecka jest ocena stężenia IgG w ciągu miesiąca (miano mierzy się dwukrotnie). Wzrost wskaźnika 4 lub więcej razy wskazuje na porażkę organizmu dziecka przez wirusa. Obecność przeciwciał u noworodka wskazuje na wewnątrzmaciczną drogę zakażenia wirusem cytomegalii.
  • Rzadko stosowana metoda hodowli, reakcja immunofluorescencyjna.

Należy pamiętać, że jeśli stwierdzono przeciwciała kobiety ciężarnej do CMV, jest absolutnie normalna stawka: do 80% kobiet w ciąży, są wymienione wyniki diagnozy. Przypadek, w którym badanie ujawniło obecność IgM, wymaga dokładniejszych badań (w celu ustalenia czasu zakażenia organizmu). Brak przeciwciał oznacza wysoki poziom ryzyka rozwoju patologii u płodu po zakażeniu wirusem cytomegalii.

Podstawowe zasady leczenia

Ogólne zasady postępowania w przypadku rozwoju wirusa cytomegalii obejmują zarówno hospitalizację pacjenta, jak i leczenie ambulatoryjne. Pacjenci szpitali zazwyczaj stają się noworodkami i pacjentami z rozpoznanym niedoborem odporności, w analizach których pojawiły się wszystkie oznaki aktywnego funkcjonowania patogenu.

Czy konieczne jest zwalczanie objawów wirusa cytomegalii?

Pilne leczenie jest wymagane w następujących przypadkach:

  • Pojawiają się objawy uogólnionej postaci CMVI, któremu towarzyszy rozwój powikłań.
  • Wkrótce pacjent będzie musiał przejść transplantację narządów lub walczyć z guzami nowotworowymi.
  • Rozpoznanie HIV, AIDS (zarówno wrodzonych, jak i nabytych).
  • Wykrywanie pierwotnej infekcji u kobiety czekającej na dziecko (szczególnie w początkowym okresie ciąży).

Jeśli pacjenci z chorobą organizmu nie otrzymają odpowiedniej terapii, choroba może prowadzić do śmierci (w ostatnim z tych przypadków - do śmierci płodu).

Wiele zarażonych osób nie wie, jakiego lekarza potrzebujesz, aby umówić się na wizytę. Specjalista, który zajmuje się terapią tylko choroby łącznej, nie.

Niemowlę z wirusem cytomegalii będzie obserwować neonatolog i pediatra (leczeniu towarzyszą okresowe badania okulisty, lekarza laryngologa i neurologa). Kobieta w tej sytuacji powinna skontaktować się z ginekologiem i specjalistą od chorób zakaźnych.

Jeśli zostaną znalezione pozytywne testy na obecność wirusa cytomegalii, pozostałe kategorie pacjentów będą musiały odwiedzić pulmonologa, immunologa i innych lekarzy o wąskim profilu specjalizacji.

Schematy terapii

Leczenie wirusa cytomegalii i CMV odbywa się za pomocą pięciu grup leków. Wśród nich:

  • leki przeciwwirusowe do leczenia infekcji wirusem cytomegalii, hamujące rozprzestrzenianie się patogenu (typowymi przedstawicielami są leki Foscarnet, Ganciclovir);
  • immunoglobuliny (w szczególności Cytotect);
  • immunomodulatory (Viferon), działające w celu wzmocnienia odporności;
  • leki stosowane w celu przywrócenia narządów tkankowych;
  • produkty medyczne terapii objawowej, hamujące rozwój objawów choroby (krople do oczu, leki przeciwzapalne, leki przeciwbólowe i wiele innych).

Włącz te lub inne leki do schematów leczenia infekcji wirusem cytomegalii, może tylko lekarz. Dlaczego niemożliwe jest leczenie niezależnie? Ponieważ wszystkie powyższe leki mają przeciwwskazania i działania niepożądane. Przypisywanie eksperta produkowane ze względu na ogólny stan pacjenta, jego wieku i płci, stopnia nasilenia cytomegalii, historii chorób przewlekłych.

Należy pamiętać: wirus cytomegalii po infekcji jest stale w organizmie człowieka. Choroba utajona nie pociąga za sobą poważnych konsekwencji dla nosiciela, inne formy mogą powodować poważne patologie. Przy najmniejszym podejrzeniu zakażenia wirusem cytomegalii lub pojawieniu się objawów uogólnionej CMV, należy w odpowiednim czasie skontaktować się z kliniką, ponieważ wizyta u lekarza pozwoli uniknąć powikłań i zachować zdrowie.

Cytomegalowirus w badaniu krwi: norma i możliwe choroby

Cytomegalowirus należy do grupy wirusów opryszczki. W przypadku połknięcia może pozostać ukryty przez długi czas i bezobjawowy. Wirus jest najbardziej niebezpieczny dla ciężarnych i małych dzieci.

Cytomegalowirus: opis, przyczyny i objawy

Cytomegalowirus jest jednym z najczęstszych wirusów należących do grupy rodzinnej herpevirus

Zakażenie wirusem cytomegalii jest rodzajem herpeswirusów. Po spożyciu pozostaje na zawsze i jest ukryte. Obecność wirusa cytomegalii można zauważyć we krwi, moczu, śluzie pochwowym, nasieniu.

Czynnikiem sprawczym jest ludzki typ herpeswirusa typu 5. Infekcję można przenosić z osoby na osobę w następujący sposób:

  • Z pocałunkiem.
  • Z niezabezpieczonym stosunkiem.
  • Podczas przeszczepu narządu.
  • Z transfuzją krwi.

Infekcję można wywołać u noworodków poprzez mleko matki. Jeśli kobieta ma infekcję wirusem cytomegalii podczas ciąży, prawdopodobieństwo, że wirus przedostanie się przez łożysko do płodu jest wysokie.

Zakażenie wirusem cytomegalii, w zależności od stanu układu odpornościowego, może przebiegać na różne sposoby.

Okres utajony charakteryzuje się przedłużonym okresem około 2 miesięcy. Pacjent ma gorączkę, ból mięśni, osłabienie, wzrost węzłów chłonnych. Ponadto występuje obrzęk błony śluzowej, katar, ból głowy. Bardzo często objawy te są mylone z ARVI, ale ważne jest, aby wiedzieć, że objawy pojawiają się po okresie inkubacji, tj. 1-2 miesiące po zakażeniu.

W tym przypadku objawy zakażenia wirusem cytomegalii utrzymują się przez 4-6 tygodni, aw przypadku przeziębienia czas trwania nie przekracza 1-2 tygodni. Jest to charakterystyczna cecha wirusa cytomegalii od ARVI i ARI.

Odporność wytwarza przeciwciała mające na celu tłumienie wirusa, więc w wielu przypadkach choroba przechodzi sama. Jednakże infekcja wirusowa może być w ciele w stanie nieaktywnym.

Przydatne wideo - Zakażenie wirusem cytomegalii podczas ciąży:

Kiedy osłabiona jest odporność, dotknięte zostają płuca, wątroba, nerki, trzustka. Narządy te rozwijają proces zapalny, któremu często towarzyszy infekcja bakteryjna. Kobieta z zakażeniem wirusem cytomegalii może rozwinąć choroby układu moczowo-płciowego: erozję szyjki macicy, zapalenie wyrostków itp. Wirus u mężczyzn wpływa na cewkę moczową, dlatego skargi często pojawiają się podczas wizyty w toalecie.

Aby całkowicie pozbyć się infekcji wirusem cytomegalii, jest to niemożliwe, ponieważ w organizmie pozostaje na zawsze. Jednak możliwe jest zapobieganie wnikaniu do organizmu i zmniejszanie ryzyka możliwych powikłań.

Zapobieganie to:

  • Zgodność z zasadami higieny osobistej i seksualnej.
  • Powinieneś unikać przypadkowych kontaktów seksualnych, nie używać przedmiotów osobistych, naczyń itp. Innych osób.
  • Konieczne jest wzmocnienie układu odpornościowego: przeprowadzić utwardzanie, prowadzić zdrowy tryb życia, brać witaminy, jeść więcej owoców i warzyw.
  • W celu uniknięcia wirusów zaleca się stosowanie naturalnych produktów przeciwdrobnoustrojowych: czosnku, cebuli, miodu, liści malin, propolisu itp.

Jeśli te wskazówki będą przestrzegane, możesz uniknąć dostania się do organizmu wirusa cytomegalii i innych infekcji.

Diagnoza choroby

ELISA jest najskuteczniejszą metodą diagnozy infekcji wirusem cytomegalii

Zidentyfikowanie infekcji wirusem cytomegalii we wczesnych stadiach jest trudne, ponieważ objawy są rozmazane. Aby potwierdzić diagnozę, przeprowadzono kilka testów laboratoryjnych.

Używając metody PCR, badasz ślinę, łzę, wydzielinę z pochwy i krew. Diagnoza ta pozwala określić rodzaj patogenu, ale nie stopień jego aktywności. Wyniki analizy można znaleźć na drugi dzień.

Do wykrycia wirusa cytomegalii można zastosować mikroskopię świetlną. Siewem można również wykryć wirusy. Do analizy użyj płynu fizjologicznego człowieka i umieść go w specjalnej pożywce. Po pewnym czasie tworzą kolonie. Ta metoda badań ma jedyną wadę - czas trwania testu.

Cytomegalowirus może występować w różnych formach, dlatego jedna metoda nie wystarcza, aby go zdiagnozować, zaleca się kilka metod.

Aby uzyskać dokładniejszą diagnozę, stosuje się metodę ELISA. Do badań pobiera się krew z żyły. Dzięki tej metodzie można określić obecność przeciwciał IgG i IgM we krwi.

Obecność przeciwciał IgG we krwi wskazuje na zakażenie wirusowe, które zostało przeniesione, co chroni przed możliwą infekcją. Obecność przeciwciał drugiego typu wskazuje na aktywną fazę infekcji wirusowej.

Dekodowanie wskaźnika

Podczas badania krwi na obecność wirusa cytomegalii, forma wyników rejestruje typy przeciwciał i ich liczbę.

Jeśli przeciwciała IgG i IgM są negatywne, oznacza to, że nie było kontaktu z nosicielem infekcji. Pozytywne IgG i negatywne IgM wskazują na znajomość wirusa i obecność w organizmie w stanie uśpienia. Dla kobiet w ciąży jest to normalny wskaźnik, więc nie można obawiać się zakażenia wirusem cytomegalii podczas ciąży.

Brak przeciwciał IgG i obecność IgM wskazują, że wirus został po raz pierwszy wprowadzony do organizmu. Jeśli oba przeciwciała są pozytywne, wskazuje to na nawrót ostrej choroby i zmniejszenie odporności.

W przypadku poważnych naruszeń układu immunologicznego wirus cytomegalii może powodować rozwój chorób takich jak:

  • Zapalenie płuc. W przypadku zapalenia płuc wzrasta temperatura ciała, osłabienie, suchy kaszel, zmniejszony apetyt, ból mięśni itp.
  • Wirusowe zapalenie wątroby. Jeśli zakażenie wirusem cytomegalii spowodowało zapalenie wątroby, pacjent ma następujące objawy: zażółcenie skóry, powiększenie wątroby, ciemnienie moczu itp.
  • Zapalenie żołądka i jelit. Cytomegalowirus zapalenie żołądka i jelit charakteryzuje się występowaniem bólu brzucha, nudności, wymiotów, biegunki, gorączki.
  • Retinitis. Retinitis jest chorobą, w której siatkówka jest zaangażowana w proces zapalny. Patologia charakteryzuje się pojawieniem się much przed oczami, chmurami oczu itp. Jeśli nie leczysz choroby, może to prowadzić do ślepoty.
  • Zapalenie mózgu. Przy cytomegalowirusowym zapaleniu mózgu pacjent skarży się na silne bóle głowy, zaburzenia czucia, senność, gorączkę.

Leczenie patologii

Leki stosowane w leczeniu zakażenia CMV są przepisywane przez lekarza w zależności od ciężkości przebiegu choroby

Leczenie nie jest wymagane, jeśli nie ma oznak infekcji wirusowej, gdy układ odpornościowy organizmu jest wysoki i pomaga w walce z wirusem. Całkowicie pozbyć się wirusa jest niemożliwe. Głównym celem leczenia jest zmniejszenie aktywności wirusa i wyeliminowanie objawów ostrej postaci choroby. Podczas leczenia choroby wirusowej stosuje się interferony i immunomodulatory.

Lekarz przepisuje leki, biorąc pod uwagę stopień uszkodzenia jednego lub drugiego narządu za pomocą wirusa cytomegalii. Gdy zmiany w płucach, mózgu lub narządach przewodu pokarmowego używają Foksarnetu, a także w nieżycie nosa spowodowanego przez infekcję wirusową - Gancyklowir. Leki te zapobiegają dalszemu odtwarzaniu wirusa. Jednak po wycofaniu leku często obserwuje się nawroty.

Podczas leczenia gancyklowirem konieczne jest oddawanie krwi co 2 dni. Ponadto interferony są stosowane w połączeniu z lekami przeciwwirusowymi.

Czas trwania leków antywirusowych zależy od przebiegu procesu zakaźnego i indywidualnych cech organizmu.

Immunoterapia polega na stosowaniu swoistych immunoglobulin przeciwko wirusowi. W celu profilaktyki u osób z upośledzoną odpornością stosuje się niespecyficzne immunoglobuliny. Wraz z tym konieczne jest przyjmowanie kompleksów witaminowo-mineralnych, zastrzyki witamin z grupy B.

Leczenie zakażenia wirusem cytomegalii u dzieci odbywa się za pomocą tych samych leków, ale w mniejszej dawce. Samoleczenia nie należy kategorycznie rozwiązywać. Jeśli wystąpią objawy cytomegalii, należy pilnie skontaktować się z lekarzem.

Cytomegalowirus w ciąży

Najbardziej niebezpieczne jest zakażenie CMV w pierwszym trymestrze ciąży, które może spowodować poważne komplikacje i konsekwencje

Zakażenie wirusem cytomegalii jest niezwykle niebezpieczne dla zdrowia przyszłego dziecka. Wirus może doprowadzić do poważnych zaburzeń rozwoju, a nawet śmierci.

Przy pierwotnym zakażeniu obserwuje się poważne konsekwencje. Jeśli kobieta przed poczęciem nie ma przeciwciał przeciwko wirusowi we krwi, wtedy jest zagrożona i powinna uważnie monitorować stan swojego zdrowia. Przed planowaniem ciąży należy poddać się testowi na obecność ewentualnych infekcji w ciele.

Infekcja płodu w czasie ciąży jest możliwa w następujących przypadkach:

  • W momencie poczęcia.
  • Przez łożysko i błony.
  • Podczas porodu.

Proces patologiczny nie może wpływać na zdrowie dziecka. Zdarzają się przypadki, gdy noworodek ma niską masę urodzeniową, ale nie jest to tak niepokojące, jak dziecko rośnie z czasem. Niektóre dzieci mogą pozostawać w tyle w rozwoju. W każdym razie noworodki podczas infekcji podczas ciąży są nosicielami wirusa cytomegalii.

Wewnątrzmaciczna infekcja płodu i rozwój zakaźnego procesu może prowadzić do śmierci.

Zwykle obserwuje się to we wczesnych stadiach ciąży. Jeśli infekcja wystąpi w późniejszym terminie, a dziecko przeżyje, rodzi się z wrodzonym wirusem cytomegalii. W tym przypadku objawy mogą pojawić się natychmiast lub w wieku 4-5 lat.

Objawy zakażenia wirusem cytomegalii u dziecka w chwili urodzenia:

  • Niedorozwój mózgu.
  • Żółtaczka.
  • Powiększona wątroba.
  • Słabość mięśni.
  • Choroba serca.
  • Lęk w rozwoju umysłowym.

U starszych dzieci wirus cytomegalii może nie tylko opóźnić rozwój, ale także utratę słuchu, głuchotę. Biorąc pod uwagę powagę poważnych konsekwencji, mogą pojawić się wskazania do aborcji. Lekarz określa to na podstawie wyników badań ultrasonograficznych, badań laboratoryjnych i skarg kobiety.

W ciąży objawy wirusa cytomegalii są podobne do objawów grypy i są wyrażane w lekkim wzroście temperatury i osłabieniu. W przypadku procesu zakaźnego charakterystyczny jest całkowity brak objawów i jest on wykrywany tylko w wyniku testu laboratoryjnego.

Wirus cytomegalii

Zakażenie wirusem cytomegalii (cytomegalią) jest spowodowane przez cytomegalowirus pewnych zmian w organizmie, które występują w krytycznych okresach życia - w ciąży, z niedoborem odporności, we wczesnym dzieciństwie.

W wieku dorosłym u ludzi zdrowych cytomegal może trwać długo w postaci utajonej, a wirus może pozostawać w organizmie przez długi czas bez objawienia się klinicznie.

Diagnostyka

Podstawa diagnozy - laboratoryjne wykrywanie wirusa cytomegalii lub jego przeciwciał we krwi.

Zwykle stosuje się poziom przeciwciał IgM i IgG (przeciwciała anty-CMV-IgM i anty-CMV-IgG).

  • Jeżeli immunoglobuliny klasy M wykrywane są we krwi (przeciwciała klasy IgM są dodatnie), oznacza to aktywne zakażenie i świeżą infekcję wirusem cytomegalii, które wystąpiło w ciągu najbliższych 2-3 tygodni.
  • Mając tylko immunoglobuliny G (IgG przeciwciała dodatnie) we krwi wskazuje na obecność wirusa cytomegalii w organizmie w fazie nieaktywnej - wagon bez wywołania infekcji.
  • Pojawienie się we krwi rosnącej ilości immunoglobuliny G (przeciwciała klasy IgG) mówi o aktywacji odporności i tworzeniu odpowiedzi immunologicznej w ciele.
  • Jeśli we krwi znajdują się obie klasy immunoglobulin IgM i IgG, jest to infekcja, która rozwinęła się około miesiąc temu lub przewlekła aktywna infekcja (jak wrodzona cytomegalia, infekcja u osób z niedoborem odporności).

Objawy wirusa cytomegalii

Infekcja CMV u dorosłych

Zakażenie wirusem cytomegalii u dorosłych może występować pod postacią zimnej twardym charakterze, w tym przypadku może być długi katar i złe samopoczucie, osłabienie, bóle głowy i bóle w stawach, wzrost gruczołów ślinowych.

Najczęściej proces infekcji występuje prawie niezauważalnie dla osoby.

Ogólnie, ciężkość choroby będzie bezpośrednio zależeć od stanu układu odpornościowego - przebieg może przebiegać od całkowicie bezobjawowej do ciężkiej uogólnionej infekcji.

Cytomegalowirus u dzieci

Z wrodzonym zakażeniem CMV u noworodków

  • może rozwinąć wysypkę na skórze w postaci małych krwotoków,
  • może być wcześniactwo lub opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego dziecka,
  • może rozwinąć ciężką żółtaczkę bezpośrednio po urodzeniu,
  • rozwój zapalenia naczyniówki i siatkówki (zapalenie siatkówki i naczyniówki oka),
  • stan może być ciężki, a śmiertelność nawet do 30%.

U dzieci z wrodzoną cytomegracją występuje upośledzenie umysłowe lub problemy z widzeniem i słyszeniem.

U wcześniaków, zakażenie cytomegalowirusem wywołuje objawy przedłużonego zapalenia płuc, ze względu na przywiązanie do zakażenia drobnoustrojami. Może wystąpić spowolnienie rozwoju fizycznego, objawy zapalenia wątroby, wysypki lub powiększone węzły chłonne.

Czasami u starszych dzieci zakażenie CMV powoduje objawy podobne do mononukleozy. Występują objawy utrzymującego się przeziębienia z bólem gardła, długotrwałą gorączką, dreszczami i bólami głowy, bólem stawów i mięśni, powiększeniem węzłów chłonnych i okolicy gruczołów ślinowych. Tak więc mogą pojawić się wysypki na skórze, podobne do różyczki. Czasami może wystąpić żółtaczka lub zmiany aktywności enzymów wątrobowych. Często występują powikłania związane z rozwojem zapalenia płuc, ale zwykle nie jest to łatwe, czasami tylko na zdjęciu rentgenowskim.

Leczenie

Obecność wirusa we krwi nie wymaga żadnego leczenia, ponieważ w stanie nieaktywnym nie stanowi zagrożenia dla zdrowych ludzi.

W przypadku objawów klinicznych lub w grupach wysokiego ryzyka w ciąży wykonuje się terapię immunomodulacyjną - czopki viferon, geneferon.

Gdy infekcja jest aktywowana, wskazane są preparaty gancyklowiru lub acyklowiru, ale są one podawane wyłącznie pod nadzorem lekarza i badań krwi ze względu na liczne działania niepożądane.

W zakażeniu HIV cytomegalowirus jest leczony foskarnetem, ale tylko w szpitalu i pod kontrolą elektrolitów krwi i składu krwi. Lek jest wybrany w indywidualnych dawkach.

Prognoza

Leczenie cytomegalowirusa nie zostało jeszcze opisane, wirus krąży we krwi przez całe życie. Aktywacja infekcji może trwać od 2-3 tygodni do kilku miesięcy, wszystko zależy od siły odporności.

W niedoborach odporności rokowanie jest niekorzystne, podobnie jak u wcześniaków. W innych przypadkach zakażenie wirusem cytomegalii zachodzi korzystnie i najczęściej bez objawów.

Rodzaje infekcji wirusem cytomegalii

W zależności od objawów klinicznych zakażenie CMV może być:

  • bezobjawowy wózek,
  • wrodzona infekcja,
  • nabyte zakażenie w okresie noworodkowym,
  • przebieg infekcji typu mononukleozydowego,
  • cytomegalia z niedoborami odporności,
  • wspólny zespół przeziębienia.

Przyczyny i mechanizmy rozwoju

Zakażenie CMV występuje w wyniku zakażenia wirusem cytomegalii, który ma swoją nazwę ze względu na zdolność do tworzenia gigantycznych komórek w ciele.

Wirus cytomegalii często występuje u osób dorosłych, w wieku 30 lat połowa dorosłych ludzi miała przeciwciała przeciwko zakażeniu CMV. W przeważającej części jest to bezobjawowy wózek lub malosymptomatyczne objawy choroby. Aktywacja wirusa cytomegalii i przejaw infekcji występuje w szczególnych okresach życia, charakteryzujących się fizjologicznym lub patologicznym zmniejszeniem odporności.

  • podczas ciąży,
  • w okresie noworodkowym, zwłaszcza u wcześniaków,
  • z niedoborami odporności o wrodzonym i nabytym charakterze,
  • z przewlekłymi infekcjami, które wpływają na układ limfatyczny i immunologiczny,
  • z chorobami onkologicznymi,
  • po przeszczepieniu narządu lub szpiku.

Cytomegalowirus nie jest jedną z wysoce zakaźnych infekcji, do jej przesłania potrzebne są liczne i długotrwałe kontakty. Zwykle się zarazić

  • stosunek seksualny (z jakimkolwiek rodzajem kontaktu seksualnego),
  • w powietrzu (z kichaniem i kaszlem),
  • gospodarstwo domowe (z pocałunkami, lizaniem łyżek i sutkami dzieci),
  • droga przezklatkowa (od matki do płodu),
  • z transfuzją krwi (z transfuzją krwi).

Wejście krwi cytomegalii do krwi powoduje aktywację odporności i tworzenie przeciwciał i specjalnych komórek limfocytarnych, co pozwala na długotrwałe tłumienie wirusa. Ale wraz z tłumieniem odporności, infekcja wirusem cytomegalii daje objawy.

Diagnoza na podstawie objawów

Sprawdź swoje prawdopodobieństwo choroba i do którego lekarz powinien iść.