Wirus Herpes simplex 2 igg

Infekcja herpetic jest jednym z najbardziej dotkliwych problemów współczesnej medycyny. Według WHO 80-90% dorosłej populacji planety ma w swoim ciele pewien rodzaj wirusa opryszczki.

Najbardziej rozpowszechniona forma - Herpes simplex (opryszczka pospolita), które objawia się pęcherzykową wysypką na twarzy (typ 1) lub na genitaliach (typ 2).

Zwykle ten czynnik sprawczy nie wyrządza szkody osobie dorosłej. Ale są przypadki, w których kluczowe znaczenie ma wczesne wykrycie przeciwciał klasy M i G na proste opryszczki typu 1 i 2.

Rozpoznanie serologiczne zakażenia opryszczkowego

Aby zrozumieć specyfikę wyników testów laboratoryjnych i poznać deklinację mian przeciwciał dla opryszczki, należy wyobrazić sobie, w jaki sposób zachodzi odpowiedź immunologiczna na wirusa.

Przeciwciała IgG do wirusa opryszczki

Mechanizm odpowiedzi immunologicznej

W przypadku każdego obcego czynnika wchodzącego do organizmu nasz układ odpornościowy zaczyna reagować poprzez aktywację określonych komórek wytwarzających substancje neutralizujące - przeciwciała.

Są specyficzne dla gatunku, to znaczy specyficzne immunoglobuliny są wytwarzane dla każdego rodzaju patogenu.

Proces ten przebiega na kilku etapach:

  1. Faza utajona. Komórki układu odpornościowego (plazmocyt) są przygotowywane tylko do syntezy swoistych przeciwciał. Czas trwania tej fazy wynosi 3-5 dni.
  2. Logarytmiczny. Przeciwciała zaczynają wchodzić do krwi, ich liczba jest niewielka. Ten proces trwa 7-15 dni.
  3. Faza stacjonarna. Liczba przeciwciał jest maksymalna, w pełni wiążą się i inaktywują wirusa (15-30 dni).
  4. Faza spadku. W ciągu kolejnych sześciu miesięcy zmniejsza się liczba krążących przeciwciał.

W pierwszych dwóch tygodniach syntezowano Ig M, a następnie IgG. Jest to pierwotna odpowiedź immunologiczna. Jeśli patogen wchodzi do organizmu wielokrotnie, lub jeśli infekcja reaktywuje się (jak w przypadku opryszczki zwykłej), faza utajona jest znacznie skrócona, a IgG zaczyna być masowo wytwarzana w fazie logarytmicznej.

Takie cechy są używane w interpretacji badań serologicznych. Na przykład, jeśli we krwi występuje opryszczka IgG typu 2, Ig ​​M jest dodatnia, wówczas można z całą pewnością powiedzieć, że patogen dostał się do organizmu nie później niż dwa tygodnie (to jest pierwotna infekcja).

Kto jest testowany na obecność przeciwciał przeciwko wirusowi opryszczki pospolitej

Infekcja opryszczkowa typu 1 i typu 2 bardzo rzadko powoduje poważne problemy dla osoby. Małe wysypki szybko mijają nawet bez leczenia. W takich przypadkach nie jest wymagane laboratoryjne potwierdzenie choroby.

Analiza przeciwciał na proste typy opryszczki (Ig M, Ig G) 1 i 2 jest zalecana w następujących przypadkach:

  • podczas ciąży (lub w fazie przygotowania do poczęcia);
  • przed procedurą IVF;
  • u noworodków;
  • u pacjentów z zakażeniem wirusem HIV;
  • do diagnostyki różnicowej chorób skóry i układu moczowo-płciowego;
  • pacjenci z objawami obniżonej odporności (wirus opryszczki ma negatywny wpływ na układ odpornościowy organizmu lub jest ponownie aktywowany, gdy zmniejsza się z powodu innych chorób).

Znaczenie diagnostyki serologicznej opryszczki w czasie ciąży?

Jeśli ciężarna kobieta jest chora lub niesie patogen, ryzyko przeniknięcia wirusa opryszczki pospolitej przez barierę łożyskową do płodu jest wysokie. Występuje infekcja domaciczna.

Konsekwencje tego zależą od wieku ciążowego:

  1. infekcja w pierwszym trymestrze ciąży może prowadzić do poronienia lub zanikania rozwoju zarodka;
  2. pierwotne zakażenie lub ponowna aktywacja wirusa w późnym okresie (2-3 trymestry), gdy czynnik sprawczy przenika do komórek układu nerwowego nienarodzonego dziecka, przynosi mu nieodwracalną szkodę. W rezultacie - zmniejszenie inteligencji, pamięci, uwagi, dziecięcego porażenia mózgowego, choroby Downa.

Z tych samych powodów badanie IgG i Ig M jest przepisywane na opryszczkę przed zabiegiem IVF. Jeśli wynik anty vpg Ig G dla wirusa opryszczki pospolitej typ 1 i 2 jest dodatni, kobieta musi zdecydowanie przejść specjalne leczenie, aby nie ryzykować zdrowia przyszłego długo oczekiwanego dziecka.

Biorąc pod uwagę częstość występowania wirusa opryszczki w populacji dorosłych, faza "uśpionej" infekcji herpetycznej jest uważana za optymalną dla prawidłowego przebiegu ciąży.

Wtedy "własny wirus" znajduje się wewnątrz komórek kobiety i nie jest niebezpieczny dla płodu, a nowa infekcja jest szybko tłumiona przez przeciwciała krążące we krwi.

Metody ujawniania opryszczki

Aby uzyskać wiarygodne potwierdzenie obecności infekcji herpetic i, co najważniejsze, określenie etapu procesu (faza aktywna lub remisja), przeprowadza się kompleks badań. Za ich pomocą izoluje się DNA samego patogenu lub przeciwciał różnych klas.

Najwięcej pytań powstaje podczas interpretacji wyników wykrywania przeciwciał IgG HSV przeciwko metodzie ELISA wirusa opryszczki pospolitej. Przyjrzyjmy się temu bardziej szczegółowo.

Analiza immunoenzymatyczna

Wyróżniający jakościowe i ilościowy enzymatyczny test immunologiczny. Pierwsza z nich po prostu ujawnia obecność przeciwciał różnych klas, a jeśli jest pozytywna, wskazuje na infekcję w przeszłości.

Drugi daje wynik przez liczbę przeciwciał (miano). Jest bardziej pouczający dla wyjaśnienia etapu procesu (ostra, przewlekła remisja, przewlekłe zaostrzenie).

Zasady pobierania krwi do testu ELISA

Ponieważ enzymatyczny test immunologiczny jest reakcją chemiczną, należy przestrzegać kilku zasad testowania, aby uzyskać większą wiarygodność wyników:

  1. Krew oddaje rano na pusty żołądek, na jeden dzień należy wykluczyć z diety wszystkie tłuste, słodkie i słone potrawy, alkohol. Różne produkty mogą "zakłócać" reakcję chemiczną testu ELISA i sprawiać, że wynik jest niewiarygodny.
  2. Powstrzymanie się od palenia następuje na dwie godziny przed analizą.
  3. Możesz pić wodę przed badaniami, a nawet jej potrzebujesz.
  4. Niektóre leki mają również negatywny wpływ na test ELISA, więc najlepiej, aby od analizy do chwili rozpoczęcia leczenia upłynęły dwa tygodnie.
  5. Krew pobierana jest z żyły łokciowej.
  6. Otrzymany materiał miesza się z antykoagulantem, aby zapobiec krzepnięciu krwi.
  7. Wynik jest gotowy w ciągu 2-3 dni.

Czym jest awidność przeciwciała?

Oprócz jakościowego i ilościowego wykrywania IgM i Ig G na wirus opryszczki zwykłej 1,2 bardzo ważne jest określenie ich awidności.

Avidness Czy zdolność Ig G wiąże wirus opryszczki w celu jego późniejszej neutralizacji. Na początkowym etapie odpowiedzi immunologicznej wskaźnik ten jest niski. W miarę powstawania immunoglobulin wzrasta awidność.

Rozszyfrowanie awidności na opryszczkę jest następujące:

WAŻNE! Przy ujemnej awidności immunoglobulin u ciężarnych pozostaje możliwość pierwotnej infekcji, dlatego krew powinna być okresowo badana pod kątem szybkiego wykrycia IgM lub IgG o niskiej awidności.

Wyniki OOŚ - norma i patologia

Kiedy dana osoba otrzymuje wyniki testu na opryszczkę, natychmiast ma wiele pytań. Przeciwciała przeciwko wirusowi opryszczki Ig G pozytywne, co to znaczy?

Herpes M i G podczas ciąży jest niebezpieczny? Jeśli opryszczka 1, 2 rodzaje IgG są dodatnie u dziecka, czy wymagane jest leczenie?

Postaramy się usystematyzować wszystkie możliwe warianty wyników w tabeli. Każde laboratorium prowadzące badania nad opryszczką ma wartości progowe dla IgM i IgG.

Jeżeli uzyskane wyniki są niższe od zadeklarowanych wartości, wynik uznaje się za ujemny, jeśli wyższy - pozytywny. Zazwyczaj taki próg jest miana 1:16.

Pacjenci często pytają, jaka jest norma przeciwciał (Ig M i G) z zakażeniem wirusem herpeswirusa. Opcja norm jest tylko jedna - wynik ujemny dla immunoglobulin M i G (mniej niż 1: 22 miano).

Istnieją wątpliwe opcje badań, na przykład w miano między 1:16 a 1:22. Można to traktować jako analizę negatywną lub jako przewlekłą infekcję na etapie remisji.

Kwestia leczenia wirusa opryszczki (wątpliwe Ig G) w takich przypadkach jest rozwiązywana indywidualnie z każdym pacjentem.

Jakie wyniki powinny ostrzegać kobiety w ciąży

Wirus opryszczki pospolitej odnosi się do zakażeń TORCH (toksoplazmoza, różyczka, cytomegalowirus i infekcja opryszczki), które są szczególnie niebezpieczne dla przyszłego organizmu dziecka. Dlatego też zawsze zaleca się analizę typu vpg 1,2 (Ig M i Ig G) u kobiet w ciąży.

Jakie wyniki wymagają większej uwagi:

  1. Wynik (Ig M i Ig G) jest ujemny. Wskazuje to na całkowity brak wirusa w ciele. Z jednej strony jest to dobre, ale biorąc pod uwagę dużą częstość występowania patogenu i różne sposoby przenoszenia zakażenia, kobieta w ciąży może w każdej chwili złapać wirusa opryszczki pospolitej. Dlatego badanie serologiczne w takich przypadkach najlepiej wykonywać w każdym trymestrze ciąży.
  2. Wykryto Ig Ig, co oznacza, że ​​wirus opryszczki jest aktywny, krąży we krwi i może przenikać przez łożysko do przyszłego dziecka. W takich przypadkach zwykle przeprowadza się określone leczenie, ponieważ ryzyko wystąpienia ciężkich powikłań u dziecka jest bardzo duże.
  3. Duża liczba przeciwciał klasy ji (na przykład metoda ELISA ujawniła przeciwciała przeciwko wirusowi Ig G dodatnio występującemu w opryszczce pospolitej w miano 1: 3200). Oznacza to, że przyszłą matkę dopiero niedawno doznała ostrej infekcji. Najprawdopodobniej lekarz przepisze dodatkowe badanie w celu zidentyfikowania aktywnego wirusa we krwi, a wraz z jego pozytywnym wynikiem, zaleci leczenie antywirusowe.

WAŻNE! Optymalne parametry dla normalnego przeciwciał rozrodczym następujące: Ig M jest ujemny, IgG są pozytywne, ale niskim mianie (poniżej 1:22), awidność IgG większy niż 60%.

Leczenie infekcji herpetic w zależności od wyników ELISA

Zasady leczenia wirusów opryszczki typu 1, typu 2 wyraźnie zależą od etapu procesu, który określa kompleksowe badanie, w tym metoda ELISA:

  1. Ostra faza choroby (Ig M jest dodatnia, Ig G jest dodatnia lub ujemna). Zastosuj specyficzne leki antywirusowe, immunomodulatory, przeciwutleniacze (witaminy E, C).
  2. Faza remisji (przeciwciała przeciwko wirusowi opryszczki pospolitej typu 1 i typu 2 Ig G dodatnie, Ig M ujemne). Leczenie ma na celu przywrócenie i wzmocnienie układu odpornościowego organizmu. Są to immunomodulatory, adaptogeny roślinne.
  3. Faza uporczywej remisji (opryszczka typu 1, 2 Ig Ig jest dodatnia w niskich mianach). Oprócz leków immunomodulujących często wykonuje się szczepienia. Jego celem jest osiągnięcie braku nawrotów opryszczki pospolitej.

Wirus opryszczki 1 i typ 2: przegląd objawów i możliwego leczenia

Najpowszechniejszym obecnie wirusem na świecie jest opryszczka. Opryszczka jest różnego rodzaju i jest obecna w ciele większości ludzi, główne niebezpieczeństwo leży w najpoważniejszych konsekwencjach, jakie może ona spowodować dla zdrowia.

Cechy wycieku.

Wirus opryszczki typu 1 i typu 2 jest bardzo powszechny, około osiemdziesiąt procent wszystkich mieszkańców ziemi są jego nosicielami. Po pierwotnym zakażeniu przechodzi do formy pasywnej, aktywowanej przede wszystkim na tle osłabionej odporności. Obraz kliniczny zaczyna się od określonych objawów.

Zazwyczaj pierwszy typ ludzi zaraża się w niemowlęctwie, łatwo przenika przez błony śluzowe, a także ludzką skórę i osiada w węzłach nerwowych. W większości przypadków dotyczy to następujących witryn:

  • błony śluzowe (jama ustna i nosowa);
  • twarz lub oczy;
  • ręce lub stopy, głównie na palcach;
  • układ nerwowy.

Zakażenie typu 1 może wystąpić również na papieżu, udach i innych, jednak obserwuje się to nieco rzadziej. Wszystkie są bardziej powszechne w postaci małych bąbelków z płynem, zwane są "zimnymi".

Etapy wycieku:

  1. Swędzenie i mrowienie w obszarze przyszłych szkód. Często wiąże się z ogólnym osłabieniem i wysoką gorączką.
  2. Powstanie małej bańki (lub kilku) z płynem, który znacznie zwiększa swój rozmiar i z reguły powoduje nieprzyjemne odczucia.
  3. Przepływ płynu w wyniku złamania rany i pojawienia się owrzodzeń w tym miejscu. Na tym etapie człowiek może zarazić innych ludzi.
  4. Pojawia się na nim skorupa, która jest okresowo zdolna do pękania i krwawienia.

Infekcja typu 2 wpływa na narządy płciowe i odbyt, jest pierwotna i wtórna. W zdecydowanej większości ludzi nie podejrzewają, że jest przewoźnikiem.

Główne punkty choroby:

  • gdy pierwotna infekcja nie ma żadnych objawów, faza ta jest najbardziej niebezpieczna dla innych ludzi;
  • przechodzi do drugiej fazy, okresowo się ponownie objawia (towarzyszy ból w okolicy narządów płciowych, wysoka gorączka, dreszcze);
  • podczas nawrotu pojawia się pojawienie się pęcherzyków na genitaliach i odbycie, na zewnątrz lub wewnątrz;
  • potem zaczynają wysychać, tworząc skorupę.

W ciągu siedmiu do dziesięciu dni, całkowicie znika, ale pozostaje na zawsze we krwi osoby.

Choroby wywołane przez wirusa.

Wirus Herpes simplex typu 1 i typu 2, znajdujący się w ciele, przenika do układu limfatycznego i krwi, wywierając szkodliwy wpływ na narządy wewnętrzne, prowadząc do szeregu poważnych chorób.

Choroby wywołane przez 1 typ infekcji:

  1. leukocytoza;
  2. zapalenie mózgu i zapalenie opon mózgowych;
  3. ropień mózgu;
  4. porażka centralnego układu nerwowego.

Infekcja typu 2 może powodować następujące choroby:

  • różne ginekologiczne;
  • zapalenie pęcherza;
  • niepłodność i może być mężczyzną i kobietą;
  • naruszenie funkcji prostaty;
  • całkowita utrata wzroku;
  • zniszczenie tkanek jamy brzusznej.

Ludzie są narażeni na wirusy przede wszystkim ze słabą odpornością. W każdym przypadku, przy pierwszym podejrzeniu infekcji, konieczne jest skontaktowanie się z lekarzem w celu diagnozy i leczenia, w przeciwnym razie możliwe są nieodwracalne konsekwencje.

Sposoby transmisji od osoby do osoby.

Najczęściej po raz pierwszy z tą dolegliwością ludzie spotykają się w dzieciństwie, ponieważ bardzo łatwo je złapać. Potem, przez całe życie, osoba staje się nosicielem, który okresowo, szczególnie z osłabieniem odporności, przejawia się.

W większości przypadków wirus typu 2 jest przesyłany:

  1. z powodu niezabezpieczonego stosunku;
  2. przez krew.

Co więcej, staje się to możliwe nie tylko w momencie aktywnej fazy opryszczki, ale nawet z jej ukrytą formą. Jedynym sposobem na zminimalizowanie ryzyka jest użycie prezerwatywy.

Wirus Herpes simplex typu 1 i typu 2 jest bardzo odporny na czynniki zewnętrzne i wytrwały. Udowodniono, że kobiety 6 mogą szybko złapać tę infekcję, niż mężczyźni. Jeśli jednak dostaniesz się do organizmu, prawdopodobnie nie spowoduje to choroby, szczególnie jeśli dana osoba ma wystarczającą odporność.

Diagnostyka.

Pierwszym etapem diagnozowania opryszczki jest:

  • rozpatrywanie skarg od pacjenta;
  • zewnętrzna inspekcja wizualna.

Po podejrzeniu zakażenia HSV 1 i 2 (wirus opryszczki pospolitej) zaplanowano testy laboratoryjne, które można wykonać w następujący sposób:

1. Analiza immunoenzymatyczna - reprezentuje pewne badania molekularne, których wiarygodność wynosi prawie sto procent.

Po wniknięciu do organizmu człowieka zaczynają powstawać przeciwciała klasy M i G. Ponadto na początku osoba uzyskuje miano przeciwciał IgM, a następnie IgG. Zatem, jeśli igg jest dodatni, gdy testowany jest na HSV 1 i 2, oznacza to obecność infekcji w organizmie i na odwrót.

W leczeniu opryszczki nasi czytelnicy z powodzeniem stosują metodę Eleny Makarenko. Czytaj więcej >>>

Osobliwością tej metody jest to, że jest ona w stanie udzielić odpowiedzi na temat obecności lub braku opryszczki, nawet w momencie jej stanu ukrytego (pasywnego), a ponadto jest w stanie stwierdzić, kiedy ostatnio nastąpił nawrót.

test opryszczki

2. Metoda hodowli - najbardziej niezawodny, a jednocześnie długi i drogi.

Znajduje się w ogrodzeniu biomateriału pacjenta i jego wysiewu do dalszej analizy utworzonych mikroorganizmów. W większości przypadków, z tej fiolki pobiera się płyn z fiolki na ciele pacjenta, która jest zainfekowana zarodkiem kurzym.Po pewnym czasie miejsce tego jaja jest badane na obecność wirusów.

3. Polidimeryczna reakcja łańcuchowa - podano szacunkową liczbę wirusów w ciele.

Osobliwością tej metody jest możliwość uzyskania odpowiedzi nawet przed rozpoczęciem fazy aktywnej, a ponadto, aby przewidzieć prawdopodobieństwo nawrotu. Innymi słowy, po wystąpieniu infekcji odpowiedź będzie już prawidłowa.

Nie jest wymagane pewne przygotowanie przed analizą w celu wykrycia infekcji. Musi to być wykonane przez wszystkich ludzi podejrzanych o występowanie opryszczki, zwłaszcza kobiet w ciąży.

Leczenie w tradycyjny sposób.

Na dzień dzisiejszy nie ma leku, który mógłby całkowicie wykorzenić wirusa opryszczki z organizmu. Każde leczenie ma na celu ułatwienie przebiegu choroby i zmniejszenie jej podstawowych objawów, takich jak ząb, pieczenie, dyskomfort, ból i więcej.

Główne leki to:

Maści są nakładane na dotknięte obszary skóry i błon śluzowych od czasu pierwszych objawów do całkowitego wyleczenia. Skuteczne używanie tabletów o tej samej nazwie. Ponadto, przy stałym zaostrzeniu choroby, konieczne jest kompleksowe badanie w celu zidentyfikowania ewentualnych innych chorób i natychmiastowego ich leczenia.

Jakikolwiek lek należy stosować tylko po konsultacji ze specjalistą, w przeciwnym razie może tylko pogorszyć sytuację.

Stres fizyczny może rozwiązać większość problemów zdrowotnych!

Ponieważ nawroty wirusów opryszczki typu 1 i typu 2 są obserwowane z osłabioną odpornością, zdecydowanie zaleca się zapobieganie w celu zapobiegania ich występowaniu w przyszłości:

  • prowadzić zdrowy tryb życia;
  • odpowiednie odżywianie i sen;
  • spacery i uprawianie sportu;
  • odrzucenie złych nawyków;
  • unikaj stresu;
  • chroniony seks.

Jest również skuteczny jako profilaktyka przyjmowania witamin i leków w celu poprawy odporności, ale jest to możliwe po wyznaczeniu lekarza.

Tradycyjna medycyna

Istnieją różne metody tradycyjnej medycyny mające na celu ułatwienie przebiegu choroby, a także zmniejszenie prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia:

  • zrobić napar z trawy glistnika. Aby to zrobić, zalej wrzącą wodę w proporcji dwóch łyżek stołowych do szklanki wody i odstaw na godzinę. Po tym zaleca się, aby zrobić w danym miejscu balsam. Ta procedura jest przeprowadzana co najmniej trzy razy dziennie;
  • Weź ciepłą kąpiel z kilkoma kroplami olejku i soku z cytryny, połóż się na piętnaście minut. Ta metoda jest bardziej odpowiednia w przypadku opryszczki typu 2;
  • Dotknięty obszar należy delikatnie spłukać ciepłą wodą i zastosować do tego obszaru normalną sól. Przytrzymaj przez pięć minut i wszystko zmyć. W ciągu zaledwie kilku minut będzie bardzo trudno spalić, ale znacznie goi to wrzody;
  • mały kawałek lodu włożyć w czystą ściereczkę lub serwetkę. Następnie nałożyć na obszar problemowy skóry lub błony śluzowej;
  • do tworzenia płynów z pąków brzozy. Aby to zrobić, dziesięć gramów nerek należy wypełnić mlekiem (woda) i gotować przez pięć minut na małym ogniu. Następnie ochłodź i zaatakuj dotknięty obszar.

Osiągnięcie najbardziej udanego wyniku pozwoli na połączenie tradycyjnej medycyny i zaleceń lekarzy w zakresie terapii lekowej, a przede wszystkim zestawu środków zapobiegawczych mających na celu zapobieganie powstawaniu opryszczki w ciele.

Zagrożenia i powikłania.

Typy 1 i 2 wirusa opryszczki są niebezpieczne z różnych powikłań i zagrożeń dla zdrowia ludzkiego:

  • jest bodźcem do rozwoju raka, najczęściej - raka gruczołu krokowego i szyjki macicy;
  • być przyczyną niepłodności, szczególnie z powodu nieumiejętnego zidentyfikowania i braku kompleksowego leczenia;
  • prowadzić do nieodwracalnych zmian w mózgu.

Największe zagrożenie dla opryszczki dotyczy kobiety w ciąży, jest niebezpieczny:

  • różne komplikacje w okresie ciąży;
  • nagłe przerwanie ciąży;
  • naruszenie w pracy systemu wewnętrznego zarodka i nieprawidłowe tworzenie jego narządów;
  • pojawienie się patologii u przyszłego dziecka, w tym tych niezgodnych z życiem;
  • śmierć płodu.

Wirus opryszczki, dostając się do organizmu, jest niezwykle łatwe przez łożysko, aby przejść do dziecka, co ma szkodliwy wpływ na to. Co więcej, niebezpieczne jest posiadanie pierwotnej infekcji, gdy przeciwciała nie są produkowane w ciele matki, druga choroba nie jest korzystna, ale to zagrożenie już nie tworzy. Kiedy kobieta ma opryszczkę, spodziewając się, że dziecko musi przejść test, dalszy specjalista może określić dalsze rokowanie i leczenie.

Można zatem stwierdzić, że większość ludzi jest nosicielami wirusa opryszczki pospolitej typu 1 i typu 2, które mogą okresowo aktywować się i prowadzić do wielu poważnych konsekwencji. Jednak zapobieganie, mające na celu wzmocnienie odporności, zmniejszy prawdopodobieństwo choroby.

  • Jesteś dręczony przez swędzenie i pieczenie na wysypkę?
  • Rodzaj pęcherzy nie dodaje Ci pewności siebie...
  • I jakoś to jest krępujące, szczególnie jeśli cierpisz na opryszczkę narządów płciowych...
  • A maści i leki zalecane przez lekarzy z jakiegoś powodu nie są skuteczne w twoim przypadku...
  • Poza tym, stałe nawroty już mocno wkroczyły w twoje życie...
  • A teraz jesteś gotowy, aby skorzystać z każdej okazji, która pomoże Ci pozbyć się opryszczki!

Istnieje skuteczny lek na opryszczkę. Kliknij link i dowiedz się, jak Elena Makarenko wyleczyła się z opryszczki narządów płciowych w ciągu 3 dni!

Wirus Herpes simplex, przeciwciała IgG, IgM - co to jest?

Wirus Herpes simplex (HSV, herpes simplex) jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych wirusów naszych czasów. Jego obecność w ciele ludzkim jest wskazywana przez przeciwciała przeciwko wirusowi opryszczki pospolitej IgM i IgG. Chociaż wirus ten nie może pozbawić człowieka życia, czasami powoduje dość nieprzyjemne choroby.

Jeśli istnieje przewlekły wirus opryszczki pospolitej IgG wykazują zwiększone wartości. Pozytywna definicja IgM pojawia się natychmiast po zakażeniu.

Pośrednie metody wykrywania infekcji wirusem herpes

IgG przeciw Herpes simplex virus wirusowych białek strukturalnych (białek zawartych w cząstkach wirusowych) otrzymuje się głównie we wczesnej fazie infekcji pierwotnej i wtórnej mają postać (utrzymuje się przez całe życie). Wyjątkiem są przeciwciałami wobec wirusa opryszczki u niemowląt, które mogą być uznane przez powolne tworzenie (na przykład, zakażenie HSV-6). Tak więc, w przypadku małych dzieci istnieje potrzeba kontroli próbki surowicy pobranej w odstępie 14 dni.

Najczęściej wykrywanie przeciwciał IgG odbywa się metodą ELISA, oba testy powinny być prowadzone w tym samym laboratorium. Anamnestyczne przeciwciała są szczególnie ważne dla celów epidemiologicznych i oceny podatności osoby na pierwotną infekcję.

Dla diagnostyki wirusa Herpes simplex typu 1 i 2 przedstawiają przeciwciała IgG, ważne jest, opryszczki, w szczególności te wirusy, które ciągną się na całej (HSV-2 HSV-8). IgG-dodatni dla wirusa opryszczki pospolitej typu 1 lub 2 jest uznawany za dowód aktywnej infekcji. Ważny jest również znaczny wzrost przeciwciał IgG (znaczący co najmniej czterokrotny wzrost) w surowicy z parami.

IgM i IgA powstają tymczasowo w odpowiedzi na aktywną replikację wirusa. W związku z tym ich obecność wskazuje na obecną lub niedawną infekcję wywołaną wirusem opryszczki. Podobną postać wykazują przeciwciała IgG przeciwko antygenom VEB. Badanie serologiczne obejmuje wykrywanie przeciwciał przeciwko kilku wirusowym kompleksom antygenowym, które przyczyniają się do różnicowania fazy opóźnienia i aktywnej infekcji, pierwotnej infekcji lub reaktywacji. Inny rodzaj herpeswirusa nie wymaga tak skomplikowanych schematów diagnostycznych.

Przeciwciała klasy G z HSV reaktywowany różnicy pomiędzy pierwotnym i zakażenia wywoływane wirusem opryszczki przeprowadzono przy użyciu tego czynnika jako zachłanności (zdolności wiązania) przeciwciał IgG: w postaci surowej zakażenia jest niska przeciwciała zachłanność wiązania dla 2-3 miesięcy są one stopniowo zastępowane przez przeciwciała, które charakteryzują się wysoką zachłannością.

Awidność jest mocą, z którą wielowartościowe przeciwciało oddziałuje z wielowartościowym antygenem.

Jest to koncepcja empiryczna, która różni się od powinowactwa wyrażającego siłę oddziaływania jednego połączonego miejsca z jednym antygenem.

Mówiąc prosto, zachłanność jest wartościowością przeciwciał.

Jest to szczególnie ważne w przypadku diagnozy infekcji u kobiet w ciąży, u których pierwotne zakażenie niektórymi wirusami opryszczki (pierwszym lub drugim typem, CMV) może wiązać się z ryzykiem przeniesienia z matki na płód. Użytecznym testem serologicznym w diagnostyce mononukleozy zakaźnej EB jest określenie przeciwciał heterofilnych. Są to niespecyficzne przeciwciała wielowartościowe, które są wynikiem masywnej aktywacji limfocytów B towarzyszących tej chorobie. Badanie przeciwciał heterofilnych (test Paul-Bunnel, test Ericksona) jest znacznie tańsze, ale jego specyficzność i czułość jest mniejsza niż przy oznaczaniu przeciwciał swoistych dla wirusa. Heterofilne przeciwciała zazwyczaj nie są wytwarzane u dzieci w wieku poniżej 6 lat.

Definicja przeciwciał przeciw HSV

Do wykrywania przeciwciał przeciw wirusom opryszczki stosowanych obecnie testy komercyjne oparte na zasadzie enzimoimmunoanaliza (ELISA), immunofluorescencji pośredniej, Western Blot, lub dopełniacza. Testy te różnią się pod względem składu antygenu stosowanego: natomiast w teście immunofluorescencji stosując kompleks wieloskładnikowego natywnego antygenu wirusowego, testy immunologiczne mogą być oparte zarówno na natywnym antygenem i wysoko oczyszczonych rekombinowanych białek lub syntetycznych antygenowymi epitopami i techniką immunoblottingu przy użyciu tylko rekombinowaną lub syntetyczne antygeny. W związku z tym wyniki różnych metod mogą się różnić, nawet przy oznaczaniu tego samego typu przeciwciał.

Dostępny jest również szybki test immunochromatograficzny w celu określenia przeciwciał heterofilnych. Testy te, dzięki szybkości i prostocie projektu, zostały zaprojektowane i zatwierdzone do użytku bezpośrednio w laboratorium, ale w większości są to testy wstępne o mniejszej czułości i swoistości w porównaniu z innymi metodami laboratoryjnych testów serologicznych.

Wykrywanie przeciwciał swoistych dla wirusa ma dobrą wartość prognostyczną, szczególnie w diagnostyce pierwotnego zakażenia. Ze względu na nosiciel infekcji przez całe życie antygeny wirusowe są wielokrotnie stymulowane w organizmie gospodarza. Rezultatem są długotrwałe poziomy przeciwciał, które po reaktywacji wykazują tylko małe, często trudne do wykrycia, zmiany. Tak więc znaczenie diagnostyczne metod serologicznych w reaktywacji infekcji jest niskie. U dorosłych pacjentów, interpretacja wyników serologicznych są często skomplikowane i niejednoznaczne: ciało dorosły jest już zainfekowany kilkoma rodzajami wirusów opryszczki, które mogą być w różnych sytuacjach klinicznych reaktywować i powodować tworzenie zarówno specyficzne i cross-reaktywne przeciwciała.

Metody bezpośredniego wykrywania wirusa

U pacjentów z obniżoną odpornością, którzy są najbardziej narażeni na ryzyko zakażeń istotnych klinicznie opryszczki, diagnostyki serologicznej nenadezhon i znacznie bardziej skuteczna (w wielu przypadkach) - niezbędne jest bezpośrednie wykrycie wirusa w próbkach klinicznych.

Klasyczne metody wirusologii bezpośredniego wykrywania wirusa w próbkach klinicznych w oparciu o izolacji i późniejszej identyfikacji wirusa w hodowli tkankowej, mogą być używane tylko w odniesieniu do niektórych rodzajów wirusów opryszczki: w hodowlach ludzkich embrionalnych fibroblastach dzielących studnię z HSV-1 i HSV-2. Obecność wirusa w hodowli można wykryć w ciągu 2-3 dni na podstawie rozwoju charakterystycznego efektu cytopatycznego (CPE).

CMV można także wyizolować w hodowli tkankowej, jednak replikacja wirusa jest zbyt powolna i dlatego metody te nie są odpowiednie do diagnostyki różnicowej. Są one wykorzystywane do określonych celów, gdy konieczne jest uzyskanie szczepu wirusa (na przykład do analizy genetycznej). Odpowiednimi materiałami do izolacji wirusa są zeskrobywanie zmian, wymazów z górnych i dolnych dróg oddechowych, z worka spojówkowego, moczu lub wyizolowanych białych krwinek.

Metody te nie są odpowiednie do badania krwi obwodowej lub płynu mózgowo-rdzeniowego. Próbki przeznaczone do izolacji wirusa powinny być zbierane w specjalnych nośnikach transportowych, transportowane do laboratorium w lodzie przez 24 godziny. Ze względu na złożoność, niską czułość i czas trwania, metody izolacji są obecnie szeroko zastępowane metodami biologii molekularnej.

Inną alternatywą jest bezpośrednie immunohistochemiczne wykrywanie antygenu wirusowego w materiale klinicznym z użyciem przeciwciał monoklonalnych. Specjalnym zastosowaniem metody podanej definicji antigenemia cytomegalii: ostrej fazy, gdy dochodzi się do rozprzestrzeniania się infekcji krwi w krwi polimorficznych komórek krwi obwodowej gromadzić antygen CMV (PP65), które mogą wykrywać immunofluorescencję pośrednią. Test ten, ze względu na jego wysoką wartość predykcyjną, jest odpowiedni do monitorowania infekcji oraz u osób z wysokim ryzykiem niedoboru odporności.

Jeśli chodzi o testy immunohistochemiczne, ich wadą jest wysokie ryzyko fałszywych wyników związanych z niespecyficznym wiązaniem przeciwciał z niektórymi typami komórek. Aby odróżnić fluorescencję specyficzną od niespecyficznej, potrzebne są znaczne doświadczenie. Wykrywanie antygenu wirusowego w płynach ustrojowych przy użyciu metody ELISA do celów diagnostycznych zazwyczaj nie jest bardzo czułe.